Archieven

Resultaten voor " Haïti "

Honduras, 10 jaar na de staatsgreep

Ruim 10 jaar geleden heeft de VS een staatsgreep gepleegd in Honduras, waarbij president Manuel Zelaya werd ontvoerd naar de VS. In 2011 heeft BOUblog daarover wat artikelen geplaatst. De reeks eindigde met Honduras: Drugs en de doodse stilte. Na de verkiezingen in 2009 werd Lobo van de Nationale Conservatieve Partij president. Zijn termijn eindigde begin 2014, hij werd opgevolgd door Juan Orlando Hernández, die in 2018 werd herkozen, maar bij die verkiezingen vielen doden en de hele bevolking roept: fraude! Al een jaar wordt er in Honduras gestaakt, maar daar hoor je in de media zelden iets over. De voetbalrellen krijgen wel aandacht, maar de demonstraties en stakingen niet.
Lees meer…

Die zeespiegel wil toch ook maar niet stijgen…

Weet u nog dat half Nederland zou onderlopen? Wilkommen in Amersfort am Meer und das Strand ist nicht weit. Omstreeks 2020 zou dat min of meer het geval zijn, tenzij… Volgens Al Gore en het IPCC zou de zeespiegel vijf meter hoger kunnen stijgen! Heel Holland zou onderlopen en in New York heel Manhattan bovendien. De Maldiven zouden worden verzwolgen door de golven en ook Haïti werd bedreigd. We moesten deze ramp voor de Randstad voorkomen door alle dijken op te hogen. Daar is hard aan gewerkt! Maar nu, in 2019, lijkt er helemaal niets aan de hand. De zeespiegel stijgt een paar centimeter per eeuw, maar dat doet hij al eeuwen! Dat komt vooral omdat Nederland langzaam daalt.
Lees meer…

Venezuela: een beknopte analyse, door Hans Vogel

Het wil blijkbaar maar niet tot de meesten doordringen dat de VS een imperium hebben dat met meedogenloze middelen in stand wordt gehouden. Het regime in Washington schuwt geen middel om zijn macht te handhaven. Chantage, dreigementen, sancties, blokkades, sluipmoord, massamoord, oorlog, een heel arsenaal aan machtsmiddelen wordt ingezet om dat imperium bijeen te houden. Dat is goed te zien aan Venezuela.
Lees meer…

Honduras in 2010: er is niets meer aan de hand

In het Honduras van na de coup is niets meer aan de hand. Op 27 januari 2010 werd president Lobo geïnstalleerd en Zelaya het land uitgezet, hij gaat naar de Dominicaanse Republiek, op het zelfde eiland als Haïti. Honduras heeft nu een democratisch gekozen regering. Orde heerst in Tegucigalpa, maar wat voor orde? In april 2010 reisde Hillary Clinton door Latijns Amerika om de hele wereld stralend te vertellen hoe vrij en democratisch Honduras nu was. De eerste verjaardag van de coup werd bescheiden gevierd. Vrijwel alle landen hadden de regering van Honduras erkend en het land was gewoon lid van de VN. In de Algemene Vergadering hield Pepe Lobo dat jaar een toespraak die overliep van de kleverig zoete vrijheid en democratie.
Lees meer…

Noam Chomsky: De politiek van de VS in Latijns Amerika

Na de coup in Honduras van 28 juni, verliepen de verkiezingen van 29 november vrijwel vlekkeloos. Het hele leger was paraat en de leugens over de opkomst werden klakkeloos overgenomen en verspreid door de media. Daarna kon ieder vrij en democratisch land het nieuwe regime van Honduras zonder gezichtsverlies erkennen. Op 15 december 2009 hield de Amerikaanse filosoof en linguist Noam Chomsky een lezing over de politiek van de VS in relatie tot Latijns Amerika. Deze gaat niet alleen over Honduras, maar plaatst de politiek van de VS in een breder historisch kader.
Lees meer…

HAARP brandt gaten in de hemel

HAARP is een militair project in Alaska, waar wordt geëxperimenteerd met krachtige radiogolven die worden opgewekt met aardgas en die gericht zijn op de hoogste laag van de atmosfeer, de ionosfeer. Deze is elektrisch geladen, de ionosfeer vormt een krachtig elektromagnetisch veld dat als een grote zeepbel de aarde omsluit en beschermt tegen de schadelijke invloed van de elektrisch geladen zonnestraling. De energie van het veld is hoog, zoals ook blijkt uit onweersbuien waarin deze energie vrijkomt in de vorm van bliksems. Ook het noorderlicht is een uiting van deze energie. Met HAARP probeert men deze hemelse kracht te manipuleren.
Lees meer…

Earthship: ecologische huizen van afval

Michael Reynolds is een architect die in de woestijn van Nieuw Mexico huizen bouwde van afval, zoals autobanden, bierblikjes en lege flessen. Deze huizen zijn niet aangesloten op de “grid”, het netwerk van wegen, water, elektriciteit en riolering. Energie en drinkwater komen van zonlicht, wind en regen. Het afval, dus ook uw poep, wordt in dit huis gecomposteerd tot aarde voor in de kas. Het bouwen kost wat arbeid, maar wonen kost daarna niets meer! Zelfs het eten groeit in of rond het huis. Reynolds noemde dit Earthship Biotectuur.
Lees meer…

Sweatshops en de wereldeconomie

Charles Kernaghan is de directeur van het National Labor Committee in Support of Human and Worker Rights in New York. Wat hij vertelt, is illustratief voor de politieke visie van Michael Parenti op de armoede in de wereld die wordt veroorzaakt door de globalisering en de kapitalistische politiek van de grote corporaties. Kernaghan verzet zich tegen de manier waarop de grote corporaties de bevolking van landen in de Derde Wereld uitbuiten, door hen voor een hongerloon te laten werken in sweatshops. Daar worden de goederen geproduceerd die worden verkocht aan de consumenten in het “Vrije Westen”. De prijs die zij betalen voor kleding, speelgoed en andere producten staat in geen enkele verhouding tot het loon dat de makers van deze producten ontvangen.
Lees meer…

John Pilger in Birma, het land van de angst

Birma of Myanmar is een van de rijkste en armste landen ter wereld. Er heerst een strenge militaire dictatuur, die de bevolking in een staat van bittere slavernij houdt. Geen enkele Westerse mogendheid legt dit land een strobreed in de weg, daarom horen we zelden iets over Birma. Ooit was dit land het rijkste gebied van Zuidoost Azië. Het exporteerde o.a. rijst, teakhout en edelstenen. Ook beschikt het over oliebronnen. Zoals Haïti ooit voor Frankrijk de meest winstgevende kolonie was, zo was Birma in de 19e en begin 20e eeuw een wingewest voor Engeland.
Lees meer…

De geschiedenis van het racisme

Gisteren verscheen er in Global Research een goed artikel over de geschiedenis van Haïti. Wat me verbijstert in die geschiedenis, is het hedendaagse racisme en het gebrek aan schuldgevoel over deze uitbuiting en slavernij. De strijd voor de onafhankelijkheid en de vrijheid van de slaven in Haïti heeft een grote invloed gehad op de geschiedenis van heel Amerika. Toch worden de huidige bewoners nog altijd beschouwd als mensen die nu onze hulp hard nodig hebben, maar verder geen respect verdienen.
Lees meer…

Categorieën