Archief
Artikelen

Een hinderlijk gevolg van de “Groene Revolutie” is de overlast door Laagfrequent geluid of de BROM. De meeste mensen horen hem niet, maar sommige mensen wel. Helaas ben ik nogal sommig! Het is onduidelijk hoeveel mensen worden gehinderd door het lawaai van de bromtoon. Men zegt soms 8%, of 10%, of 2%, maar toen ik jaren geleden kwam klagen bij de gemeente vanwege de BROM van de persluchtriolering die werd aangelegd omdat het door de Global Warming met bakken uit de lucht zou gaan regenen (terwijl het de laatste jaren veel te droog is!), was de reactie steevast dat het aan mij lag. De buren hoorden het niet, maar ik wel. Ambtenaren hoorden het evenmin, zij zijn immers Oost-Indisch doof!

Sinds men in 2018 een kudde windmolens langs de kust had geplaatst, is de brom aangezwollen tot een gedender dat overal doorheen gaat. Mijn keukentafel en mijn bureau trillen mee! Omdat ik in het verleden reeds tevergeefs had geklaagd, zweeg ik er over. Ik werd toen immers een beetje gek verklaard en ik leed aan tinnitus. Een professionele gehoortest eindigde met het advies om een hoorapparaat aan te schaffen. Volgens mij helpt dat niet, omdat andere geluiden worden overstemd door de BROM. Daarom versta ik mensen vaak slecht, zij horen immers de BROM niet. Ze praten te zacht, omdat het hier zo lekker stil is. In een rumoerig café gaat men wel luider praten, maar wie de BROM niet hoort, denkt inderdaad dat het hier stil is. Niets is minder waar! Ik word er doodmoe van en soms ook knap chagrijnig. Het lawaai gaat ten koste van mijn concentratie en mijn nachtrust, waarbij ik me afvraag of het ook mijn gezondheid aantast. Die trilling gaat immers ook dwars door mijn lijf.

Terwijl ik nu al jaren in stilte lijd onder de BROM, blijken steeds meer mensen er last van te hebben. Gedeelde smart is halve smart? 30.000 Zeeuwen horen ‘lage bromtonen’

woensdag 12 juni 2019

Zo’n 30.000 Zeeuwen hebben in meer of mindere mate last van laagfrequent geluid (LFg), oftewel van het horen van lage bromtonen. Dat concludeert het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) op basis van meldingen bij verschillende instanties, zoals de GGD en Stichting Laagfrequent geluid. Van die 30.000 mensen ondervinden er 8.000 veel hinder van het geluid.

Hoe kun je LFg meten?

Metingen zijn erg ingewikkeld en kostbaar, omdat er speciale apparatuur en deskundigheid voor nodig is. De metingen worden meestal uitgevoerd naar aanleiding van een klacht bij de gemeente of de Regionale Uitvoerings Dienst (RUD). Ze worden meestal ’s avonds gedaan, omdat dan de meeste overlast plaatsvindt. Bovendien zijn er ’s avonds minder andere geluiden uit de omgeving die de uitslag van de metingen kunnen beïnvloeden. Maar uit onderzoek van het RIVM blijkt dat een meting vaak niets oplevert en dat de bron uiteindelijk niet kan worden getraceerd.

Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu weet dus van het bestaan, maar zegt:

Er bestaat geen regelgeving met betrekking tot laagfrequent geluid in Nederland.

Op een website genaamd De Windvogel, vond ik deze Informatie over laagfrequent geluid:
17 mei 2019

In 2008 concludeerde het RIVM in een rapportage aan de GGD over windmolens en laagfrequent geluid: “Windturbines produceren zeker laag frequent geluid. Wellicht kan het laagfrequente deel van het geluid van windturbines tot extra hinder leiden, maar er is nog geen evidentie dat dit een factor van belang is. Dat het door bewoners belangrijk wordt geacht zou kunnen liggen aan spraakverwarring: De laagfrequente (tot1Hz) draaisnelheid van de bladen van een windturbine wordt vaak ervaren als hinderlijk fluctuerend geluid en wordt soms verward met een lage geluidfrequentie”.

Beschermt de Nederlandse wetgeving tegen laagfrequent geluid?

De Nederlandse norm voor de geluidsbelasting buiten aan de gevel Lden is op 47dB gesteld. De nachtnorm is 41 dBLnight. In deze normen zijn ook laagfrequente geluiden opgenomen.

Gelukkig beginnen de buren nu te beseffen dat ik niet zomaar wat loop te zeuren. De BROM begint landelijke bekendheid te krijgen, onder andere door de NOS, die op Vrijdag 27 december 2019 kopte: Mensen die brommende of dreunende toon horen willen meer onderzoek

En Omroep West, vrijdag 27 december 2019: De bromtoon is overal: wie hem hoort, komt er niet meer vanaf

En de Trouw: Het bromt in Nederland, maar niemand weet waarom

Inmiddels hoort en voelt bijna 10 procent van Nederland het gebrom soms, blijkt uit een rapport dat het RIVM onlangs uitbracht. Dat is veel. Van die mensen ondervindt ongeveer 2 procent ‘ernstige hinder’. En hun aantal groeit, zo toont een inventarisatie van alle meldingen die gemeentes binnenkregen de laatste jaren. Stichting Laagfrequent Geluid, waar Van der Plas voorzitter van is, kreeg vorig jaar 633 meldingen binnen – een record van zijn jonge stichting. Vier op de vijf melders slaapt er slecht door. Zij zijn verspreid over het hele land, al is de problematiek in sommige steden en regio’s groter dan elders.

Word je gek van bromtonen en je kan ze niet vinden? Dit is waarom laagfrequent geluid zo moeilijk…

26 december 2019
Het vinden van een bromtoon is erg moeilijk, zegt geluidsprofessor Maarten Hornikx van de Technische Universiteit: “We kunnen heel goed horen waar hogere tonen vandaan komen. Bij lage frequenties hebben we veel minder dat richtingsgevoel. We kunnen daardoor heel moeilijk vinden wat de bron van een geluid is en waar het vandaan komt.”

Dit is een ernstige aantasting van mijn Leefmilieu:

November 2018. Ernstige hinder door laagfrequent geluid lijkt toe te nemen, dit concludeert het RIVM op basis van een inventarisatie van meldingen bij verschillende instanties. Het percentage ernstig gehinderden varieert van 2% tot 10 % van de bevolking (18+). Nauwkeuriger getallen zijn niet te geven, omdat er niet systematisch onderzoek gedaan wordt en het vraagstuk niet standaard in bestaande gezondheidsmonitoren is opgenomen. Het advies is om dit in de toekomst wel te gaan doen.

Teleurstellend is dat op basis van dit onderzoek, waaruit toch vooral een toename van de problematiek te lezen valt, er geen advies is om verder onderzoek te doen en landelijk beleid te formuleren. Wat ons betreft een gemiste kans!

De Nederlandse Stichting Geluidshinder zegt in april 2018:

Het aantal meldingen dat bij Stichting Laagfrequent Geluid binnenkomt is in 2017 explosief gestegen. Lag het aantal in de jaren ervoor gemiddeld rond de 150 per jaar, in 2017 kwamen er maar liefst 650 nieuwe meldingen van LFg-hinder binnen. Toch lijkt dat nog slechts het topje van de ijsberg te zijn, getuige de vele verhalen en ervaringen van mensen.

Daarnaast zien we dat de problematiek zich sterk verdiept. Een groeiend deel van de melders geeft aan te maken te hebben met de ervaring van trillingen door het lichaam. Dit alles leidt tot grote gevolgen voor het lichamelijk, geestelijk en maatschappelijk functioneren van de gehinderden. Steeds meer mensen geven aan het leven onder deze omstandigheden als ondraaglijk te ervaren.

Omroep Zeeland kopte: Last van lage bromtoon: ‘Dit geluid maakt me soms wanhopig’

De enige instantie waar ze serieus wordt genomen is de Stichting Laagfrequent geluid, een landelijke organisatie waar slachtoffers van laagfrequent geluid terecht kunnen met vragen. “Ik heb daar melding gedaan en ben daardoor in contact gekomen met andere mensen uit Zeeuws-Vlaanderen die ook last hebben van laagfrequent geluid.” Dit contact heeft haar erg geholpen en gaf haar eindelijk de erkenning waarnaar ze jaren op zoek was.

Gelukkig, er is nu een Stichting!

Laagfrequent ( < 125 Hz) en infrasoon ( < 25 Hz) geluid is een sterk toenemend, maar nog steeds onderschat fenomeen in de westerse, geïndustrialiseerde wereld. Door de groei van de economie, de toename van steeds zwaardere installaties en de verhoging van druk in leidingen, komen op steeds meer plekken zware, lage bromtonen en trillingen voor.

Stichting Laag Frequent Geluid | reclamespot 2019 |

In de documentaire DE BROM leggen filmmakers Margriet Westerhof en Christa Moesker uit wat laagfrequent geluid is en wat het met mensen doet. Aan de hand van vier persoonlijke verhalen van slachtoffers uit verschillende delen van Nederland schetsen ze een duidelijk beeld van de gevolgen van laagfrequent geluid op de gezondheid en op het sociale – en maatschappelijke functioneren. Het accent ligt hierbij op het gevecht dat deze mensen voeren tegen de ‘normen’. Omdat er voor laagfrequent geluid geen wettelijke normen bestaan, kan er nooit echt tegen worden opgetreden. De film duurt 52 minuten en is genomineerd voor De Gouden Decibel 2014 en voor Beste Groninger Documentaire 2014.

De Brom/The Hum (documentaire over laagfrequent geluid) duurt 52 minuten.

Inmiddels heb ik een melding gedaan bij de Stichting Laagfrequent Geluid:

De BROM begon ongeveer in 2005 met de komst van de persluchtriolering. De Gemeente wilde wel helpen, maar “kon niets doen”. Ze kwamen het geluid ook niet meten. In 2018 werden er meer dan 30 windmolens rond de kust geplaatst, waarna de BROM veel harder werd. Nu trillen ook mijn bureau en keukentafel mee. Dit is nauwelijks nog leefbaar.

Hoort u de BROM ook en heeft u daar last van, meld dat dan bij de Gemeente, de GGD, en/of bij de Stichting Laagfrequent geluid. Zelf denk ik niet dat het dan snel weer stil wordt, want die windmolens van de eco-maffia zijn belangrijker dan de leefbaarheid van de omgeving. ZUCHT. Helaas, het is niet anders.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

6 Reacties op “Ecoterreur: Laagfrequent geluid of de BROM”

  • hadjemaar:

    Word al jarenlang geteisterd door straling, 20 jaar tinnitus, mogelijk dat een verzet tegen huidige bestuur wordt afgestraft?

  • Zou door middel van meerdere driehoeksmetingen en looptijdverschillen (met behulp van de top van de sinusvorm van het geluid en de transmissiesnelheid door het aardoppervlak) de bron van trilling niet op een redelijke manier te localiseren zijn?

    • mr.drs.Bou:

      Mattijs, kom maar langs en méét het. Dat moet toch niet moeilijk zijn, laat staan duur. Een laptop met micro en het juiste programma maakt een scan van het geluid. Omstreeks 2006 of 7 heeft iemand dat voor me gedaan. Het ging toen nog om de BROM van de persluchtriolering. Deze bleek ongeveer 40 decibel rond 50 Hz. Maar de ambtenaren konden geen geluidsmeting doen, al stelden ze zich op als zeer behulpzaam. Dit spoor eindigde daarom niet in stilte, maar in een diagnose.
      Onlangs is de Brom een BROM geworden, dus wie wil komen meten, wordt hartelijk verwelkomd met brede armen, vers gemalen filterkoffie en de stille schoonheid van dit dorp.
      Ook de buren beginnen nu de BROM te horen, maar ik ben de enige die hun BROM al jaren hoort en nu een BROM hoort. Gaarne een geluidstechnicus die het lawaai kan meten!
      Ik zal de komende week ook de gemeente maar weer eens bellen. ZUCHT 😉

  • Het lijkt mij dat de wil bij de verantwoordelijken ontbreekt om de bron aan te wijzen.
    Geluid en trillingstechniek worden al jaren ingezet om haarscheurtjes te vinden in constructies. Hiervoor wordt een signaal geinjecteerd in een constructie en wordt dat van tijd tot tijd met de respons daarvan vergeleken.

    Voor lokalisatie van de bron van het infrageluid is wel meer dan een enkelvoudige geluidsmeting. Met het nauwkeurig inklokken van de geluidsgolf op 3 ver uit elkaar gelegen punten is de voortplantings richting vast te stellen. Met behulp van een testsignaal in de bodem is de transmissie snelheid ook te bepalen.

  • mr.drs.Bou:

    Dank zij een reactie van Groene Wolf kwam ik terug in een artikel uit 2013:

    De dubbele agenda van Agenda 21

    In de reacties stond een link naar dit artikel:
    ‘Wind Turbine Syndrome’ Blamed for Mysterious Symptoms in Cape Cod Town
    Residents say low-frequency sound gives them headaches, ear popping, anxiety.
    By SUSAN DONALDSON JAMES
    21 October 2013,

    Nu weet ik dus waar ik last van heb: het windmolen syndroom.
    Verder bleek de Gemeente niet in staat om het geluid te meten. Handhaving noemen ze dat: mevrouw, u zoekt het verder zelf maar uit. Een particuliere geluidsmeting bleek honderden euro’s te kosten, maar een decibelmetertje is online te koop. Dat laatste heb ik gedaan, nu wacht ik tot ik deze heb ontvangen.

    Ik de plaatselijke krant stond dat de gemeente een bedrag van duizenden euro’s krijgt voor laptops en andere digitale ondersteuning, maar een geluidsmetertje van een paar tientjes is voor Handhaving een Zeelandbrug te ver!

  • mr.drs.Bou:

    FvD: geen windturbines in buurt woningen

    MIDDELBURG – Forum voor Democratie wil dat de provincie Zeeland de bouw van windturbines in de buurt van woningen verbiedt, om gezondheidsklachten te voorkomen. Die klachten zijn het gevolg van het geluid en onhoorbare geluidsgolven veroorzaakt door de molens.

Laat een reactie achter