Archief
Artikelen

Immanuel Velikovsky (1895-1979) was een Joods-Russische arts en psychiater, die in 1921 in Moskou afstudeerde in de medicijnen, waarna hij emigreerde naar Berlijn. In 1924 vertrok hij naar Palestina, het huidige Israël. Daar werkte hij als psychoanalyticus en hij publiceerde verscheidene artikelen over psychiatrie. In 1939 vertrok hij voor studie naar de VS. Omdat kort daarop WO II uitbrak, kon hij niet terug naar Palestina en bleef hij tot zijn dood in de VS wonen.

In de jaren ’50 van de vorige eeuw opperde Velikovsky dat de Bijbelse god Jhwh een komeet was en dat de aarde nog in het vrij recente verleden was getroffen door deze komeet. Omstreeks het midden van het 2e millennium v.Chr. zou deze rampen hebben aangericht, waarvan een verslag in het Bijbelboek Exodus staat. Inderdaad staat daar een verhaal van de verschijning van Jhwh, gevolgd door plagen in Egypte, waarna er een zware wolk bleef hangen boven de woestijn. Als Jhwh een komeet was, dan was deze ramp universeel. De ramp eindigde volgens de Bijbel ruim 40 jaar later met een verschijning van Jhwh, waarbij de zon en de maan stil bleven staat en de machtige muren van Jericho instortten, zoals in het Bijbelboek Jozua beschreven staat.

Uit de boomjaarringen blijkt dat er in 1628 v.Chr. een wereldwijde groeistoornis begon, die minstens 15 jaar aanhield. Uit chronologisch onderzoek blijkt ook dat de muren van Jericho ongeveer 45 jaar later zijn ingestort, in 1583 v.Chr.. Als de rampen in de Bijbel waar gebeurd zijn, dan volgt uit deze gegevens dat de exodus begon in 1628 v.Chr.. Uit het begin van boek Exodus blijkt dat het in de vroege lente was, zeg maar half maart tot 1 april.

Dat er op aarde rampen zijn gebeurd die waarvan de oorzaak in de kosmos ligt, was tot voor kort een verboden theorie. Velikovsky werd verguisd, evenals andere geleerden die met een catastrofistische verklaring kwamen. Rond de eeuwwisseling vond er echter een kentering plaats. De dinosaurussen bleken uitgestorven ten gevolge van een kosmische inslag, ook de grote uitsterving aan het einde van het Perm zou door een meteoriet zijn gekomen, het einde van de laatste ijstijd ging eveneens gepaard met een kosmische ramp: het Younger Dryas Event. Tot slot zijn Sodom en Gomorra opgegraven, twee steden die volgens de Bijbel werden verwoest door Jhwh, in een regen van brandende zwavel. Uit de opgraving bleek dat Sodom is verwoest in een rampzalige kosmische explosie.

Er zijn nog veel meer rampen gebeurd, die minder bekend zijn. In Genesis en de Komeet wordt gezocht naar een verband tussen deze rampen.

Het wordt tijd om het oordeel over het werk van Velikovsky te herzien. Deze geleerde Joodse arts en psychiater studeerde medicijnen in Frankrijk, Schotland en Moskou, waar hij in 1921 afstudeerde. Naast Russisch en Hebreeuws sprak hij Frans, Duits en Engels. Hij was zeer erudiet en zijn boeken zijn gedocumenteerd met talloze voetnoten. Hij was ook zeer productief, hij heeft veel geschreven, zowel artikelen en brieven, als een reeks van boeken. Voor zover deze boeken niet in druk zijn verschenen, zijn ze gepubliceerd op internet: het Velikovsky Archive.

De boeken van van Velikovsky

Worlds in Collision. © 1950. Abacus, Londen 1972. ISBN: 0 349 13573 8. Nederlandse vertaling: Werelden in botsing. Ankh-Hermes bv, Deventer 1971.
In dit eerste boek betoogt Velikovsky dat de aarde in het verleden is getroffen door kosmische rampen. Dat klopt! Volgens hem werden die aangericht door een komeet die zou zijn ontsprongen uit Jupiter. Dat klopt niet, want er kunnen geen kometen ontspringen aan deze zware planeet. Jupiter is daarentegen een kometenvanger! Volgens Velikovsky was deze komeet de planeet Venus, die later zou zijn ingevangen door de zon. Ook dat klopt niet, want kometen gedragen zich anders. Verder betoogt Velikovsky dat het Bijbelboek Exodus het verslag bevat van een kosmische ramp. Dat kan wel kloppen, want ook de boeken die volgen op het boek Exodus, te weten Numeri, Leviticus, Deuteronomium en Jozua, getuigen op coherente wijze van rampen die worden aangericht door Jhwh. Tot slot betoogt Velikovsky dat de komeet ten tijde van de koningen Josafat tot Hizkia herhaaldelijk in botsing kwam met de planeet Mars. Of dit klopt, blijft onduidelijk zolang de oude geschiedenis niet is rechtgezet.

Ages in Chaos. © 1952. Abacus, Londen 1973. ISBN 0 349 13575 4. Nederlandse vertaling: Eeuwen in chaos. Ankh-Hermes bv, Deventer.
In dit tweede werk betoogt Velikovsky dat de oude geschiedenis volledig is gebaseerd op de chronologie van Egypte. Dat klopt! Vervolgens zegt hij dat er in deze chronologie een fout zit van vier tot vijf eeuwen en ook dat zou wel eens kunnen kloppen. Hij legt de Bijbel naast de geschiedenis en komt tot de conclusie dat koning Saul een vazal was van Amoses en koning David van Amenophis I, de eerste farao’s van de 18e dynastie. De wijze koning Salomo is dan een tijdgenoot van koningin Hatshepsut, die in de Bijbel wordt genoemd als koningin Sheba. Uiteraard leidt dit tot een volledig andere interpretatie van de gebeurtenissen, want officieel zitten er vijf eeuwen tussen deze Egyptische en Bijbelse personen. Tot slot legt Velikovsky het Amarna-archief, dat brieven bevat aan de farao’s Amenophis III, Akhenaton en Toetankamon, naast de Bijbelse gebeurtenissen ten tijde van koning Josafat van Juda en koning Achab van Israël. De overeenkomsten zijn frappant! Dit boek bevat een historische puzzel die tot op heden niet naar behoren is opgelost.

Earth in Upheaval. © 1955. Abacus, Londen 1973. ISBN 0 349 13574 6. Nederlandse vertaling: Aarde in beroering. Ankh-Hermes bv, Deventer, 1973
Wie niet gelooft in kosmische rampen, hoeft alleen maar dit boek te lezen, om overtuigd te worden dat de aarde in het verleden herhaalde malen is getroffen door gigantische natuurrampen. De fossielen spreken boekdelen en alles is goed gedocumenteerd. Velikovsky beweert echter ook dat de aardolie afkomstig is van de komeet. Volgens mij klopt dat niet.

Oedipus en Echnaton. Nederlandse vertaling: Ankh-Hermes bv, Deventer, 1974. ISBN 90 202 32 878
In dit boek gaat Velikovsky volgens mij flink de fout in. Hij vereenzelvigt de Griekse stad Thebe met de koningsstad Thebe in Egypte. Volgens hem was Oidipous daarom dezelfde persoon als Akhenaton. Hij wijst daarbij op analogieën tussen de beide verhalen, maar hoewel deze analogieën wel degelijk bestaan, heette de Egyptische koningsstad Waset. Pas na de verovering van Egypte door Alexander de Grote werd deze stad herdoopt in Thebe, de Griekse stad waarvan de rijkdom spreekwoordelijk was. Oidipous leefde in de Griekse stad Thebe. Uit opgravingen aldaar blijkt dat daar ooit een ommuurde stad bestond die rond het midden van het tweede millennium v.Chr. is ingestort. Dat is dezelfde tijd waarin Velikovsky de exodus plaatste. Oidipous was dus geen farao Akhenaton, maar een Griekse koning van Thebe en een tijdgenoot van Mozes.

The Dark Age of Greece, a critical examination of the mysterious gap of close to five centuries thought to follow the Mycenaean civilization. Te downloaden op het Velikovsky Archief
Dit boek is zeer overtuigend. Velikovsky betoogt daarin dat de duistere eeuwen in Griekenland verkeerd zijn geplaatst. Volgens de officiële chronologie volgde de Myceense beschaving vrij snel op de Minoïsche beschaving, maar de datering is volledig afhankelijk van die van Egypte. Vervolgens viel er vlak na de Trojaanse Oorlog een gat van vijf eeuwen, waarin de Grieken volgens de archeologen niet langer beschikten over een schrift en heel Griekenland dusdanig ontvolkt was dat er zelfs geen begraafplaatsen waren, waarna de beschaving vanaf 700 v.Chr. weer opbloeide en de Klassieke Tijd begon. Tegen dit tijdschema is zeer veel te zeggen.
Meer waarschijnlijk is, dat er na de instorting van de Minoïsche beschaving ten gevolge van de kosmische rampen vier of vijf eeuwen volgden met een lage beschaving, die in het 1e millennium v.Chr. uitgroeide tot de Myceense beschaving. Mycene was zeer krijgslustig en mannelijk dominant, maar in kunstzinnigheid veruit de mindere van de Minoïsche beschaving. De Klassieke Tijd volgt dan vrij snel op de Myceense Tijd.

The Assyrian Conquest, a volume in the Ages in Chaos series, covering the period from the end of the Amarna Period to the time of Ramses II. Te downloaden op het Velikovsky Archief.
Ook hier weer een chronologische puzzel die nodig moet worden opgelost. We weten dat de 18e dynastie van Egypte na Toetankhamon is ingestort. Officieel volgt vlak daarna de 19e Dynastie, met als hoogtepunt Ramses II, waarna de geschiedenis erg verward wordt en de Derde Tussentijd begint. Deze zou zes eeuwen hebben geduurd. We weten eveneens dat de Assyriërs Egypte hebben veroverd. Dat zou zijn gebeurd tijdens de Derde Tussentijd en in Egypte is deze periode nauwelijks gedocumenteerd. Hoewel de Assyriërs zeggen dat ze Thebe hebben geplunderd, heeft men in Thebe hoegenaamd niets gemerkt!
Velikovsky betoogt dat de 18e Dynastie niet werd gevolgd door de 19e Dynastie, maar door de Libische farao’s en vervolgens door de Zwarte of Ethiopische farao’s. In deze tijd zou Egypte zijn overheerst door de Assyriërs. Farao Necho I is door Assyrië op de troon van Egypte gezet, waarna Assyrië werd veroverd door de Meden en onderworpen door de Perzen. Dat laatste is een historisch feit: in 612 v.Chr..

Ramses II and his time. Doubleday & Company Inc., New York 1978. Nederlandse vertaling: Ramses II en zijn tijd. Ankh-Hermes bv, Deventer 1980. ISBN 90 202 3300 9
Zoals men begrijpt, blijven we nu zitten met de 19e Dynastie en de grote farao Ramses II. Volgens Velikovsky volgt deze dynastie na de Assyrische tijd. Een belangrijk farao was Necho II, maar hoewel deze heerser naar eigen zeggen veel heeft gebouwd en bewerkstelligd, waaronder een kanaal tussen de Middellandse Zee en de Rode Zee, ontbreekt van hem verder ieder spoor. Geen mummie, geen tempel, geen paleis, alleen maar teksten op papiri. Volgens Velikovsky was Necho II dezelfde persoon als Ramses II, van wie de machtige standbeelden, tempels en andere bouwwerken opvallend goed bewaard gebleven zijn. Kijken we naar de jaartallen van Ramses II (1290-1224 v.Chr.) en Necho II (610-595 v.Chr.), dan hoeft het verder geen betoog dat Velikovsky de oude geschiedenis grondig heeft verbouwd!

Peoples of the Sea. Sidgwick and Jackson Limited, Great Britain 1977. Nederlandse vertaling: De Zeevolkeren. Ankh-Hermes b.v. Deventer. ISBN 90 202 3299 1
In de reguliere oude geschiedenis werd de beschaving omstreeks 1200 v.Chr. verwoest door de Zeevolkeren. Waar ze vandaan kwamen, blijft onduidelijk, maar Ramses III heeft hen bestreden in de monding van de Nijl. Het verslag van deze strijd is goed bewaard gebleven. Niet alleen zou dit hebben geleid tot de Derde Tussentijd in Egypte, maar ook de Myceense beschaving, het Hethietische rijk in het huidige Turkije, het Midden Babylonische Rijk en de beschaving van de Zwarte farao’s in het toenmalige Ethiopië vielen ten prooi aan deze Zeevolkeren. De gerenommeerde archeoloog Eric Cline heeft zelfs een exact jaartal bepaald voor deze verwoesting: 1177 v.Chr. Het zou vier tot vijf eeuwen duren voor men van deze totale verwoesting was bekomen!
Wonderlijk is wel dat na deze duistere eeuwen de beschaving verder ging waar zij eeuwen geleden was gestopt. De Neo-Hethieten, de Neo-Babyloniërs, de Trojanen en zelfs de Egyptenaren gingen gewoon door met waar ze eeuwen geleden mee bezig waren. Volgens Velikovsky ontstaat dat historische gat door een foute chronologie. Volgens hem waren de Zeevolkeren huurlingen van de Perzen die in 525 v.Chr. Egypte hebben veroverd.
Farao Ramses III (1194-1163 v.Chr.), die in Egypte vele sporen achterliet, is volgens Velikovsky dezelfde persoon als farao Nectanebo I (380-363 v.Chr.), die door klassieke Griekse schrijvers (o.a. Diodorus van Sicilië) gedocumenteerd is, terwijl in Egypte ieder spoor van hem ontbreekt. Nectanebo I heeft de Perzen uit Egypte verdreven. Wie op de hoogte is van de chaotische officiële geschiedenis van Egypte in de Derde Tussentijd, zal moeten toegeven dat deze reconstructie van Velikovsky zeer overtuigend is.

Mankind in Amnesia. Doubleday & Company Inc., New York 1982. ISBN: 978-1-906833-16-9.
In dit boek, dat postuum gepubliceerd werd, wijst Velikovsky op de psychische gevolgen van deze kosmische rampen. Deze traumatische tijden zijn enerzijds collectief vergeten, of in psychoanalytische termen “verdrongen”, terwijl ze tevens in het collectieve geheugen van de mensheid zijn opgeslagen, vaak in de vorm van religie, maar ook in mythen en sprookjes. Deze collectieve verdringing van het trauma maakt de mensheid neurotisch.
Velikovsky zegt: De mens gedraagt zich irrationeel. Oorlog, misdaad, vernietiging van de omgeving drijven de wereld naar de afgrond. Op dit moment beschikken wereldmachten over de middelen om de aarde te vernietigen. Dit zal ongetwijfeld ook gebeuren als onze manier van denken en ons gedrag zich niet fundamenteel wijzigt.

Immanuel Velikovsky interview duurt 27 minuten.

Immanuel Velikovsky: The Bonds of the Past:

Immanuel Velikovsky proposed in his 1950’s book “Worlds in Collision” that many myths and traditions of ancient peoples and cultures are based on actual events: worldwide global catastrophes of a celestial origin, which had a profound effect on the lives, beliefs and writings of early mankind.

This is a documentary about Immanuel Velikovsky’s discoveries by Henry Zemel. First telecast on February 22, 1972 by the Canadian Broadcasting Corporation.

Immanuel Velikovsky The Bonds of the Past duurt 56 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

Laat een reactie achter