Archief
Artikelen

Een van de gevolgen van de CO2-HOAX propaganda van het IPCC, een “wetenschappelijk” panel van de Verenigde Naties, is dat Nederland nu met molentjes loopt. In een paar jaar tijd is iedere horizon volgebouwd met dat waar Nederland ooit zo beroemd om was: windmolens. Zij leveren “groene stroom”. Als je weet wat deze molens kosten en wat ze opleveren, dan breekt je de klomp! Middels “subsidies” worden ze deels betaald van ons belastinggeld, want zonder deze geldstroom zou geen enkele investeerder er trek in hebben. Hun winst wordt betaald uit onze zak, de energiebelasting. In ruil dragen zij nu ongeveer 4% bij aan de stroomvoorziening, maar deze stroom is niet constant. Als het niet waait, staan de molens stil, zonder wind geen stroom. Het zelfde geldt voor zonnepanelen: geen zon, geen stroom. Stroom kun je niet opslaan! Op windstille mistige dagen moet die stroom uit een andere bron komen!

Een zonnepaneel in de Sahara en een windmolen op de rotsen van Schotland zouden nog constant stroom kunnen leveren, maar in Nederland heerst een gematigd zeeklimaat. Dit kenmerkt zich door een geringe schommeling in de temperaturen, maar een voortdurende wisseling van bewolking, wind en zonlicht. De groene stroom is daarom niet constant. Ook het verbruik van stroom is niet constant, maar wel enigszins voorspelbaar. Kerncentrales, kolencentrales en gascentrales stemmen daar hun productie op af, maar groene stroom doet dat nou net niet! Er moet dan ook regelmatig extra stroom komen, het liefst van een centrale die je snel aan en uit kunt zetten. Aardgas is daarvoor de meest geschikte brandstof. Aardgas? Laat het dan maar liever heel hard waaien! Helaas doen ook dan de windmolens het niet!

Storm zorgt niet voor record bij windmolens

Windmolens hebben gisteren niet kunnen profiteren van de zware storm die over het land raasde. De geschatte opbrengst aan windenergie was met slechts een zevende plaats in het maandoverzicht verrassend laag.

En hoe groen is nu die groene stroom nu eigenlijk? Om een windmolen te vervaardigen zijn grondstoffen nodig, die komen bij voorbeeld uit Afrika, Azië en Zuid Amerika. Lees even mee:

Zo duurzaam zijn die windmolens niet

19 januari 2018

Het gebrek aan aandacht voor duurzame ingrediënten van windmolens is ‘een blinde vlek’

Ze staan er om het klimaat te redden door groene stroomproductie. Toch zijn windturbines niet volledig duurzaam te noemen. De snelle groei van het aantal windmolenparken gaat soms ten koste van mens en milieu, stelt de duurzame ontwikkelingsorganisatie ActionAid in een nieuwe studie. Voor de productie van windmolens zijn allerlei metalen en (soms schaarse) mineralen nodig. Mijnbouwbedrijven winnen die, hoofdzakelijk in Azië, Zuid-Amerika en Afrika. Dat gaat gepaard met ‘milieuschade en mensenrechtenschendingen’, concludeert de Stichting Onderzoek Multinationale Ondernemingen (Somo), die de studie voor ActionAid uitvoerde.

Somo noemt gevallen van kinderarbeid in Congo bij winning van kobalt, behalve voor windmolens ook voor elektrische auto-accu’s een veelgevraagde grondstof.

Die groene stroom bakt het wel bruin! Een zelfde verhaal geldt voor zonnepanelen, batterijen van elektrische auto’s en fietsen, en voor mobieltjes! Deze verfijnde techniek kan slechts werken dankzij de zeldzame aardmetalen, die al jaren grootschalig worden gedolven in China.

In elektronica als mobiele telefoons en mp3-spelers wordt veel gebruikgemaakt van zeldzame aarden. De verregaande miniaturisatie van deze apparatuur is voornamelijk te danken aan het gebruik van zeldzame-aardemagneten.

Een groot gedeelte van de bekende voorraden aan zeldzame aarden bevindt zich in China, dat dan ook het leeuwendeel van de wereldproductie voor zijn rekening neemt. Naar aanleiding van Chinese plannen om een (steeds groter) aandeel van deze productie voor de eigen industrie te behouden door middel van exportquota, en omdat door de schaarste op de markt commerciële winning (weer) economisch exploitabel werd, zijn vanaf circa 2005 mijnen in andere werelddelen versneld heropgestart.

Voor een windmolen is echter meer nodig dan techniek. Hij moet stevig staan, dus in een flink blok beton. De productie van beton leidt tot uitstoot van CO2, hetzelfde geldt voor de productie van de stalen paal en de wieken. De vraag is tevens: wie ruimt het ooit weer op? Een blok beton, een stalen paal en wieken van een of ander keihard composiet.

Hoe gaan we oude windmolens recyclen?

Windmolens blijven niet voor eeuwig draaien. Op een keer moeten ze gedemonteerd en vervangen worden. Maar wat doen we vervolgens met al dat oude materiaal? “Niemand weet wat er met het afval moet gebeuren.”

Het verwerken van oude windmolens is geen gemakkelijke opgave. Verheijen licht toe: “Je ziet soms bladen van windmolens terug als speeltoestellen. Een leuk idee, maar een duurzame oplossing is het niet. Het probleem is dat de bladen gemaakt zijn van samengesteld materiaal of ‘composiet’. Je kan het alleen bij een zeer hoge temperatuur verbranden. Grote afvalverwerkers hebben daarom geen belangstelling voor composiet.”

Recyclen en hergebruiken

Wat wel een optie is, is het shredderen en hergebruiken van het materiaal. Oude windmolens zouden op die manier een tweede leven kunnen krijgen als stoeptegels, grafstenen en wasbakken, aldus Verheijen. Samen met studenten van de Hogeschool Utrecht keek hij naar het bedrijfsproces: hoe kan dat optimaal ingericht worden?

De meeste windmolens blijken hun levenseinde hier nooit te halen, er is een levendige export van 2e hands windmolens naar het “buitenland”. Dat zijn landen waar men zich geen nieuwe kan permitteren en dan jaren later met de rommel blijft zitten. Lees even mee, het vet is door mij gezet:

Windmolens gesloopt voordat ze versleten zijn

Er worden in Nederland steeds meer windmolens gesloopt, terwijl ze nog prima te gebruiken zijn. Nieuwe, grotere windturbines leveren meer geld op.

Meestal worden windturbines gesloopt om ze te vervangen door een nieuw exemplaar. Volgens Henk van den Bosch van Windbrokers Europe, een bedrijf dat tweedehands windmolens verhandelt, zijn nieuwe, grotere windturbines simpelweg lucratiever. ‘Al met al kan het zijn dat de opbrengst uiteindelijk verdriedubbelt.’

Ook is voor veel oudere molens de subsidietermijn verstreken. Een nieuwe subsidie is alleen verkrijgbaar als een grotere windmolen de plaats inneemt van een oude. In sommige provincies is het zelfs zo dat je twee oude, kleine molens moet verwijderen om een grote nieuwe te kunnen neerzetten.

Windmolens slopen en verkopen is lucratieve handel

31 augustus 2016 – Er is vanuit Nederland een levendige handel in tweedehands windmolens. Oude maar nog goede windmolens worden gesloopt en verkocht omdat de subsidieperiode is verstreken en het lucratiever is nieuwe en grotere molens met een nieuwe subsidie neer te zetten.

Er gaan in Nederland in de komende jaren honderden molens tegen de vlakte omdat de subsidietermijn (doorgaans tien tot vijftien jaar) verstreken is. De oude molens zijn aantrekkelijke handelswaar. In Nederland is nu zelfs een webshop in tweedehands molens en onderdelen van start gegaan: Spares in Motion.

En wat levert dat alles nu op? Het vet is weer door mij gezet:

Alles over windenergie, windmolens en windparken

4 procent elektriciteit wereldwijd is windstroom

Windenergie is geen ‘alternatieve’ energiebron meer. Samen met zonne-energie behoort windenergie tot de snelst groeiende stroombronnen. In 2015 investeerden energieontwikkelaars wereldwijd voor het eerst zelfs meer in nieuwe wind- en zonneparken dan in gas- en kolencentrales.

Dankzij de snelle groei heeft windenergie inmiddels een serieus marktaandeel. Meer dan 300.000 windturbines wereldwijd dekken nu ± 4 procent van de mondiale elektriciteitsmarkt. De meeste daarvan staan op het vaste land. Vooral in Europa neemt ook het belang van offshore wind rap toe. Voor 2050 verwacht het Internationaal Energieagentschap (IEA) een windaandeel van 18 procent in de wereldstroomvraag.

Met dubbel zo lange turbinebladen heeft een windmolen een vier keer zo groot effectief oppervlak, en daarmee grofweg vier keer zoveel energieopbrengst. Gangbare windmolens hebben al bladen van 50 tot 80 meter lang en materiaalonderzoekers zoeken continu naar kansen om de wieken lichter, stijver en langer te maken.

Er komen nog altijd windmolens bij en ze worden steeds groter. In 2015 beleefde deze trend een piek. Het aantal huishoudens op 1 januari 2017 bedroeg 7,8 miljoen en in 2015 kregen 2,4 miljoen huishoudens groene stroom, zeg maar ongeveer een derde. Het probleem is alleen dat er af en toe moet worden bijgestookt, omdat de groene stroom wegvalt, maar dat zegt men er niet bij:

Recordaantal windmolens gebouwd

6 januari 2016 – 2015 gaat de boeken in als recordjaar voor windenergie. Nooit eerder zijn er in één jaar zo veel windmolens bij gekomen. In totaal leveren windmolens sinds eind 2015 voor 2,4 miljoen huishoudens aan duurzame stroom.

De mensen die een windmolenpark in hun achtertuin krijgen, of op hun akker, of op hun dijk, zijn daar meestal niet blij mee. Er zijn protesten alom, maar helaas is iedereen overtuigd van de noodzaak, want CO2 en Global Warming, het klimaat en groene stroom…

Nederlanders denken dat 39% energie duurzaam is (dat is 5,6%)

Nederlanders denken dat bijna 40 procent van onze energie duurzaam is, blijkt uit onderzoek. Maar ze hebben het mis: het is maar 5,6 procent. Wel staat ruim driekwart van de Nederlanders (zeer) positief tegenover het stimuleren van duurzame energie.

Draagvlak Windmolens blijft moeilijk

Windmolens zijn nodig in de transitie naar hernieuwbare energie. Maar hoe vergroot je het draagvlak van omwonenden?

Adviesbureau Bosch & Van Rijn onderzocht de naleving van de ‘Gedragscode draagvlak en participatie wind op land’ en komt met aanbevelingen voor projectontwikkelaars, natuur- en milieuorganisaties en het bevoegd gezag. Eerst de conclusies van het onderzoek:

Het betrekken van omwonenden bij projecten voor wind-op-land leidt nauwelijks tot meer ‘draagvlak’, hooguit tot wat meer ‘acceptatie’
Bij felle tegenstanders lijkt het verzet door ‘participatietrajecten’ juist toe te nemen

Actiecomité ziet niets in ‘landschapsvernietigende’ windmolens bij Baalhoek

BAALHOEK – ,,Niemand zit te wachten op drie landschapsvernietigende torens”, zegt Rob van Willigenburg van het Actiecomité Scheldedijk. De club wil de windturbines die tussen Baalhoek en Kruisdorp moeten komen, tegenhouden.

Green Trust wil aan de Zeedijk eind juli 2021 ‘Energierijk Hulst’ neerzetten. Dat bestaat uit drie windturbines en een zonnepark. De provincie Zeeland is positief, omdat omwonenden ervan kunnen profiteren. Zij kunnen zich inschrijven en groene energie opwekken.

Fietspad

De gemeente Hulst voelt er echter weinig voor, omdat windmolens niet in de omgeving zouden passen. Het is ook het schrikbeeld van Actiecomité Scheldedijk. “Er zijn genoeg manieren om groene stroom op te wekken”, vindt Rob van Willigenburg uit Baalhoek. “Waarom dan drie landschapsvernietigende torens bouwen, waar niemand op zit te wachten?”

SP wil dat er geen windmolens bijkomen op Zeeuwse dijken
dinsdag 18 september – 2018

MIDDELBURG – De SP in Provinciale Staten komt vrijdag met een voorstel dat moet voorkomen dat in de toekomst overal windmolens kunnen worden gebouwd.

“Als we niet oppassen kunnen straks langs alle grote wateren, autowegen en dijken lukraak molens worden neergezet, die tot 250 meter hoogte reiken. Dat zijn twee koeltorens als bij Doel boven op elkaar”, zegt Sylvia Tuinder van de SP.

Tuinder wil dat er op de Zeeuwse dijken sowieso geen turbines bijkomen. Volgens haar zijn er in de gemeente Hulst plannen om drie windmolens van maximaal 250 meter hoogte te bouwen tussen de buurtschappen Kruisdorp en Baalhoek. Zij wil het plan van Energierijk Hulst voorkomen. “En zoiets kan straks overal elders in Zeeland gebeuren”, aldus Tuinder.

Windmolen-terroristen?

Climategate , Een gastbijdrage van Cor van Dijk. 14 september 2018

De coördinator terrorismebestrijding, Dick Schoof, heeft de volgende uitspraak gedaan:

Terreur tegen windmolens loopt uit de hand.

Door deze uitspraak worden de mensen in de Veenkoloniën, in de provincies Drenthe en Groningen, in een kwaad daglicht gesteld.

In 2009 hebben een aantal initiatiefnemers en Economische Zaken (EZ) een afspraak gemaakt om de Veenkoloniën vol te zetten met windmolens. Hierbij werden zij niet gehinderd door enige consideratie met de inwoners van de Veenkoloniën. In het geheim zijn er afspraken gemaakt en er is een embargo afgesproken dat de plannen hiervoor niet openbaar mochten worden gemaakt. Per ongeluk (of bewust) heeft een initiatiefnemer van deze windplannen zich in 2010 versproken, waardoor de plannen toch openbaar werden. Sindsdien is de bevolking van de Veenkoloniën zich bewust geworden van wat hen boven het hoofd hing en is zij in actie gekomen om deze plannen te voorkomen.
”’
Daarbij komt nog dat de lusten voor de initiatiefnemers zijn, per windmolen een opbrengst van ca. 11 miljoen Euro in 15 jaar. En deze lusten worden ook nog eens gedeeltelijk opgehoest door de inwoners van de Veenkoloniën door de ODE (Opslag Duurzame Energie) op energie. De lasten mogen wel gedragen worden door de inwoners, zoals waardevermindering woningen (is aangetoond en de gemeente Aa en Hunze heeft hierop de WOZ-waarden verlaagd), slagschaduw (tiphoogte geplande windmolens is 210 meter), Laag Frequent Geluid (LFG, er is wetenschappelijk aangetoond dat dit LFG slecht is voor mens en dier). En dan laat ik horizonvervuiling en lichtvervuiling (knipperende lichten) nog maar even buiten beschouwing.

De groene stroom en de bouw van windmolenparken blijken aldus een melkkoe voor investeerders, terwijl de bevolking wordt uitgemolken middels energie-belasting. Om deze geldmolen draaiende te houden, benadert de klimaatlobby de politiek, zowel in Den Haag als vooral in Brussel. Daar worden maatregelen genomen die heel de Europese Unie moet implementeren. Dat kost geld en dan komt er weer een nieuwe belasting. In Frankrijk is men daar nu tegen in opstand gekomen, maar de beweging van de gele hesjes verspreidt zich als een olievlek!

De klimaatlobby kreeg een flinke klap van de (wind)molen en maakt van klimaat religie

Van alle lobby’s in Europa is de ‘klimaatlobby’ het sterkst. Sterker dan de Duitse auto-industrie of Franse landbouwsector. Te machtig, bij gebrek aan tegenwicht. Kracht van de klimaatlobby is de coalitie: ‘groen- en grootkapitaal’. Links en rechts samen. Gloeilampen verdwenen. Windmolens rukken op. Stroomprijzen exploderen. De belastingbetaler is weerloos. Allemaal om de gemiddelde temperatuur in 2100 met 0,17 graad te drukken.

Kortom: die windmolens zijn geldmolens en wie er nog in gelooft, kan te rade gaan bij Don Quichot:

Don Quichot en de Windenergie

Dinsdag 9 februari 2016

Een gastbijdrage van Ir. Hans Dik

De discussie omtrent ‘Duurzame Energievoorziening’ neemt groteske vormen aan. Het convenant (Energieakkoord voor duurzame groei tussen ruim 40 partners) onder leiding van de SER om tot 16% schone energie te komen met windmolens, zonnepanelen en biomassa in 2023, geeft een onjuist beeld van het werkelijke probleem en het lost hoegenaamd niets op.

TRANSPORT
Ons totale primaire energieverbruik gaat voor ongeveer 18 procent naar de transportsector (vliegtuigen, schepen, vrachtwagens en auto’s). Dat wordt bijna volledig gedekt met fossiele brandstoffen. Wind (elektrische energie), biomassa (elektrische energie) en zonnepanelen (elektrische energie), kunnen hier niets aan bijdragen. Het weg- en watertransport zal in de volgende 50 jaar niet spontaan op elektrische energie overgaan. Dat heeft trouwens ook alleen maar zin als je massaal elektrische energie kunt opwekken tegen redelijke prijzen. Daarover later meer.
Zuinige,efficiëntere en minder CO2 uitstoot gevende motoren zullen wel wat bijdragen om
minder fossiele brandstoffen te verstoken, maar niet voldoende om significant van de fossiele brandstoffen voor transport af te komen. En vliegtuigen blijven nog lange tijd afhankelijk van fossiele brandstoffen.

VERWARMING
Een verdere ongeveer 40 procent van onze energieconsumptie gaat op aan verwarming, voornamelijk door middel van aardgas en wat olie. Ook fossiel dus en niet elektrisch. Door slim bouwen en isolatie van bestaande gebouwen en woningen kan de consumptie worden gereduceerd. Maar het blijft een energieslurpende aangelegenheid.

INDUSTRIE
De volgende 18 procent gaat op aan grondstoffen, voornamelijk voor de chemische industrie (plastic) en kunstmest.

ELEKTRICITEIT
De laatste 24 procent van ons primaire energieverbruik is elektrisch. En voornamelijk daarover gaat de discussie m.b.t. die 16 procent ‘duurzame energie’, te bereiken in 2023. Dit is het doel van het op 6 september 2013 gesloten Energieakkoord tussen de ruim 40 partners, de SER en het Rijk. Dat is dus 16 procent van 24 procent, ofwel 4 procent van ons totale energieverbruik. Een druppel op de gloeiende plaat. Als we bedenken dat die 4 procent ook nog eens voor de helft bestaat uit biomassa, blijft er voor wind maar 2 procent over. En daarvoor plakken we heel Nederland en de Noordzee voor de kust ,vol met windmolens.

Wat dan wel?
Massale investeringen in grootschalige andere vormen van energie (En geen windmolens s.v.p) zijn hard nodig, maar worden niet gedaan. De grote oliemaatschappijen zijn niet geïnteresseerd.
Er is veel te bereiken met nieuwe veilige conventionele kerncentrales (Westinghouse AP1000), Thorium reactoren (korte halfwaardetijden van het afval), Zonne-energie en op de lange termijn met Kernfusie reactoren (geen noemenswaardig kernafval) en Geo warmte. De
investeringen in deze vormen van energie zijn op dit moment slechts enkele miljarden dollars per jaar en daarmee nihil in vergelijking met die van oliemaatschappijen. Dit zal drastisch omhoog moeten. Tegen de tijd dat er massaal op deze manier elektrische energie wordt opgewekt kun je deze energie ook ‘transportabel’ maken d.m.v. bijvoorbeeld waterstof technologie, accu’s, power-to-gas en dergelijke. Het wordt dan ook zinvol om transportmiddelen anders voort te bewegen dan met fossiele brandstoffen.
Het is de hoogste tijd dat het huidige onzinnige beleid wordt doorbroken.

Het plaatsen van windmolens biedt geen enkele bijdrage aan een betrouwbare energievoorziening in Nederland.

Windmolens besparen geen brandstof duurt 10 minuten.

Gepubliceerd op 11 mrt. 2011
Wereldwijd nemen de protesten tegen windenergie toe. Redenen: de aantasting van het landschap, geluidsoverlast en de vele vogelslachtoffers, maar vooral het feit dat windturbines niet doen waarvoor we ze hebben geplaatst: brandstof besparen en de CO2-uitstoot terugdringen.

The True Cost of Wind | Ryan M. Yonk duurt 30 minuten.

Applauded by many governments around the world as one of the cleanest initiatives for the generation of energy, the wind industry is also one of the most expensive and heavily subsidized, compared with other power generation alternatives. Ryan M. Yonk, Research Fellow at the Independent Institute, presents interesting and little-known facts, which demystify wind power’s efficiency, cost, and benefits for the environment.

Fred Udo heeft gestudeerd en is gepromoveerd in de kernfysica aan de Universiteit van Amsterdam. Als senior onderzoeker heeft hij gewerkt aan grote experimenten opgesteld bij de versnellers van CERN. Daarnaast was hij buitengewoon hoogleraar experimentele elementaire deeltjes fysica aan de Vrije Universiteit van Brussel. Na zijn pensionering heeft hij gewerkt aan kritische analyses van windenergie.

Een overzicht van dit werk is gepubliceerd in Europhysics News. Op zijn website staan zijn publicaties over dit onderwerp.

Kees de Lange interviewt Fred Udo; Het sprookje dat Windenergie heet duurt 35 minuten.

Cafe Weltschmerz
Gepubliceerd op 19 apr. 2016
De windenergie binnen het energie akkoord gaat ons minstens 53 miljard kosten zonder dat het milieu er veel mee opschiet. Dat betekent: 500 Euro per jaar boven op onze energierekening!

Als u toch in uw gele hesje de straat op gaat, roep dan: WEG MET DE WINDMOLENS !!!

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

4 Reacties op “Windmolen gekte en de waan van groene stroom”

  • Rob Heusdens:

    Als er nu een nieuwe electra centrale voor stroomopwekking moet worden neergezet dan is van alle alternatieven wind en zon het goedkoopst.
    Dat kernenergie voor de electriciteits voorziening beter zouden zijn dan zon- en wind, omdat zon- en wind volatiel zijn, is onzin. Het gaat bij de electra voorziening om het verschil tussen aanbod en productie. Of stroom productie nu uit een constante bron komt of een volatiele bron maakt voor de verschil curve tussen aanbod en vraag niet veel uit, in beide gevallen moet je bij stroomtekort bijschakelen. Dat soort argumenten worden bij voorduring geleverd door de kernenergie lobby, maar ze zijn onjuist. Kerncentrales zijn voor de energievoorziening veel prroblematischer want als door een storing een centrale buiten werking is, heb je gelijk een groot stroom tekort. Bij zon en wind heb je heel veel kleine eenheden, en het uitvallen van een paar zonne panelen of windmolens is nauwelijks een probleem. De kans dat ze allemaal tegelijk falen is te verwaarlozen.

    • mr.drs.Bou:

      Rob, ik pleit toch niet voor kerncentrales? Volgens mij is dat geen oplossing, zie Fukushima!
      Ik zeg alleen dat de geleerden beweren dat windmolens onzin zijn. Het blijkt een melkkoe voor investeerders, middels subsidie die door de belastingbetalers wordt opgehoest. Mijn elektriciteitsrekening stijgt per februari ’19 naar 19% meer. En dat alles wegens die windmolens!
      Luister nou eens rustig naar Fred Udo. Die man snapt het beter.

    • mr.drs.Bou:

      Dank je wel, Jos, maar een simpele link valt hier in de spambox. Zeg in het vervolg even in twee of drie zinnetjes waar het om gaat. 😉

Laat een reactie achter voor Jos