In mijn vorige post was ik gebleven bij Walking the Moondoggie 13. Ongeveer halverwege begint Dave McGowan opeens over Operation Fishbowl. Daar had ik nog nooit van gehoord, dus dat moet ik opzoeken. In 1962 heeft de VS in de Stille Oceaan vanaf het Johnston eiland een reeks atoombommen gelanceerd om ze op grote hoogte laten ontploffen. De meeste lanceringen mislukten. Het blijkt het te gaan om de Van Allen gordels, de bedoeling was om er een gat in te schieten. Volgens mij is dat typisch Amerikaans: als iets of iemand je in de weg staat, dan schiet je er een gat in. In deel 14 komt Dave er op terug, maar we maken nu eerst deel 13 even af.

“It was also, according to some theorists, the one that was supposed to accomplish a key goal of the program: blasting a hole through the van Allen radiation belts to hopefully allow for the safe passage of the Apollo spacecraft. Starfish Prime, a 1.4 megaton nuclear warhead, detonated at an altitude of about 250 miles. If theorists are correct about the prime objective, the test failed miserably. Instead of punching a hole through the belts, the blast actually created an additional, man-made radiation belt! It also damaged as many as nine U.S. and Soviet satellites, six of which failed within months of the test. And it caused electrical damage in nearby Hawaii.”

In 2010 wilde men in de VS nog steeds “terug” naar de maan, maar wellicht omdat men er al zo lang niet was geweest, bleek die maan nu nogal stoffig: “The radiation problem has already been covered, both here and elsewhere, so let’s focus instead once again on the dust problem. As previously discussed, NASA nowadays acknowledges that dealing with lunar dust will require the development of sophisticated new technology. No explanation has been provided, of course, for why the Apollo astronauts didn’t have any problems with the dust despite allegedly venturing out on multiple EVAs during their alleged missions.”

De reis naar de maan bleek nu ook dagen langer te duren dan in 1969, en er was aanzienlijk meer brandstof voor nodig. “I guess what I am trying to say here is that I’m not really buying into the claim that you wouldn’t need much fuel to get to the Moon after reaching low-Earth orbit. Logic would seem to dictate that the path to the Moon would not be the largely linear one we have been sold on, but rather a series of steadily increasing circles (probably ellipses, actually), requiring the expenditure of considerable amounts of fuel.” De maan bevindt zich binnen het zwaartekrachtveld van de aarde, een veld dat men zich het beste kan voorstellen als een drie dimensionaal dal. Om uit dat dal te klimmen, kan men beter niet in een rechte lijn gaan, want de wanden zijn te stijl. Beter is het, om in steeds grotere cirkels te vliegen, waarbij men steeds hoger klimt, tot men in het zwaartekrachtveld van de maan komt. Op de terugweg speelt het omgekeerde probleem: de raket valt nu naar de aarde toe en gaat steeds sneller! Het kost een hoop brandstof om de raket zodanig af te remmen, dat hij in de atmosfeer niet verbrandt.

En dan nu Moondoggie 14. “Already we have heard from NASA types about how we haven’t yet solved the radiation problem, and how we haven’t yet developed spacesuit materials capable of withstanding the temperature extremes on the Moon, and how we haven’t yet solved the problem of how to deal with all that Lunar dust … and now we find that we apparently also haven’t yet worked out how to deal with the fact that spacecraft returning from the Moon would have to survive much higher re-entry speeds than spacecraft returning from low-Earth orbit!”

En dan weer die straling, dat is tegenwoordig wel een probleem! “So despite the fact that some forty-three years have now passed since we first allegedly sent men into deep space, we still don’t really know anything about the effects of deep space radiation … but we are pretty sure, apparently, that a thirty-day dosage is a good, safe place to start!” De Orion missie zou eerst drie mannen in een baan rond de maan brengen, zonder op de maan te landen. Maar men is van gedachten veranderd, Orion gaat nu naar Mars. “To briefly recap then, we now know that getting three men near the Moon in modern times is considerably more difficult than landing three men on the Moon was in ancient times. (…) The equipment, of course, will take even longer to get there, because it’s on a slower and more efficient course. And we may have some problems to work out in regards to deep space radiation and reentry speed.”

Dave komt dan terug op de Operation Fishbowl: “Let’s briefly return now to Operation Fishbowl, which was also discussed in the last Apollo offering. Unbeknownst to me until very recently, NPR decided to dredge up the nearly fifty-year-old high-altitude nuke tests less than two weeks before I did (Robert Krulwich “A Very Scary Light Show: Exploding H-Bombs In Space,” July 1, 2010). And the facts they brought to the table were rather compelling.
“If you are wondering why anybody would deliberately detonate an H-bomb in space, the answer comes from a conversation we had with science historian James Fleming of Colby College.” According to Fleming, who has been busily reading through James Van Allen’s papers while working on a biography, “a good entry point to the story is May 8, 1958, when James Van Allen, the space scientist, stands in front of the National Academy in Washington, D.C., and announces that they’ve just discovered something new about the planet.”
What Van Allen’s team had discovered, of course, was that Earth is ringed by belts of high-energy particles, now known as the Van Allen radiation belts. And what Fleming’s recent research revealed, incredibly enough, is that the “day after the press conference, [Van Allen] agreed with the military to get involved with a project to set off atomic bombs in the magnetosphere to see if they could disrupt it.”

Op dat moment ontplofte er iets tussen mijn oren en de schellen vielen mij van de ogen. In integriteit van de hedendaagse wetenschap heb ik toch al niet veel vertrouwen, maar dit was BOEM ! Van Allen zelf ging onmiddellijk akkoord met dit dwaze plan!

“Let’s pause here for a moment to reflect on the almost unfathomable level of megalomania at play here: immediately upon learning of the existence of the radiation belts, the military/intelligence complex decided, without even giving it much thought, that it would be a great idea to attack said belts with atomic weapons! And the ‘scientist’ who had made the discovery immediately agreed that that was a swell idea! As Fleming noted, “this is the first occasion I’ve ever discovered where someone discovered something and immediately decided to blow it up.””

De Van Allen gordels beschermen de aarde tegen schadelijke (dodelijke!) kosmische straling, maar binnen die gordels is de straling hoog. Daarom kunnen we er niet doorheen, dus laten we er een gat in schieten! “This, dear readers, says a lot about the true nature of the men who rule behind the curtain. What hubris is required to put at risk every living creature on this planet, and do so without even giving it a second thought, for the dubious purpose of facilitating space missions that were never going to actually take place? And bear in mind, by the way, that these ‘tests’ took place during the tenure of a nearly mythical figure known as John Fitzgerald Kennedy.”

“As detailed by NPR, “The plan was to send rockets hundreds of miles up, higher than the Earth’s atmosphere, and then detonate nuclear weapons to see: a) If a bomb’s radiation would make it harder to see what was up there (like incoming Russian missiles!); b) If an explosion would do any damage to objects nearby; c) If the Van Allen belts would move a blast down the bands to an earthly target (Moscow! for example); and – most peculiar – d) if a man-made explosion might ‘alter’ the natural shape of the belts. The scientific basis for these proposals is not clear.””

Luckily, we failed. And with that, I really am now over my Apollo obsession. See you all back in Laurel Canyon!

Welnu, ik heb weer iets geleerd. En het ergste is: ze zijn er nog trots op ook! De volgende oude zwart-wit docu bevestigt wat Dave McGowan zegt.

Operation Fishbowl (High Altitude Nuclear Tests) 1962 Defense Atomic Support Agency duurt 28 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

18 Reacties op “Wagging the Moondoggie XIII-XIV: BOEM !”

  • mr.drs.Bou:

    Beste mensen, twee reageerders kwamen melden dat atoombommen niet bestaan. Het zou een hoax zijn! Hiroshima en Nagasaki zouden ook nooit hebben bestaan. Deze reacties zijn door mij verwijderd, want ik heb geen zin in dwaze complot-theorieën. Atoombommen bestaan wel degelijk en ze vormen een groot gevaar. In 1945 heeft de VS twee atoombommen afgeworpen op Japan en daarbij de steden Hiroshima en Nagasakie met de grond gelijk gemaakt. Wie niet meteen stierf, was er vreselijk aan toe! Daarna veroorzaakte de straling nog jaren lang kanker en geboorteafwijkingen.

    De VS is kennelijk trots op deze prestatie. De volgende docu gaat over Operation Dominique. Operation Fishbowl vormde daar een deel van.

    High-Altitude Nuclear Tests: “Operation Dominic” 1962 United States Air Force duurt 26 minuten.

  • Theo:

    Ik zag het ook voorbij komen en dacht: ‘Dit heeft geen lang leven op deze site.’

  • Marc:

    Ook hier houd ik het open of atoombommen (vanuit een vliegtuig) bestaan of niet.
    Feit is dat de steden wel heel snel weer ‘gewoon’ bevolkt zijn.
    Ook heb ik docu’s gezien van de argumenten tegen. Heb me er wat in verdiept. Naar aanleiding daarvan houd ik het inmiddels open en wijs ik het niet meteen af als onzin zonder me daarin verdiept te hebben …

    • Matt:

      “Cijfers liegen niet!” – De atoombom.
      Voor het maken van De Bom heb je, naast flink wat kennis van zaken, een zogenaamde ‘kritische massa’ splijtstof nodig: minimaal 10 kg plutonium of 15 kg uranium.

      Naast deze 15 kilogram heb je een behuizing nodig en een mechanisme om de massa snel samen te brengen om deze superkritich te maken:

      Bij het implosiemechanisme wordt een schil van plutonium door een schil van gewoon explosief omringd. Bij de ontploffing wordt eerst het gewone explosief geactiveerd. Dit zorgt ervoor dat de ring van plutonium zo sterk wordt samengedrukt dat er een kritische massa ontstaat. Is deze kritische massa.

      naar schatting is dit alles met moderne techniek wel binnen de 75 kilogram te realiseren.

      Of dit ook in een vliegtuig past?
      Ik denk zelfs in de handbagage.

      Vandaar dat soort bommen dit zelfs met een relatief kleine raket de van Allen gordel ingeschoten kon worden.

      • marc:

        Zou kunnen.
        Het ging mij erom dat het niet vanuit een bewegende plaats kan wel vanaf een stilstaande plaats, een ontploffing.
        Maar is wellicht naïef.

        Ik houd het open.
        Maanlandingen, 911, koude oorlog etc. waren ook niet echt, waarom zouden dan deze twee ontploffingen op deze twee steden dan ook niet echt kunnen zijn?
        Ik houd het open.
        Door schade en schande inmiddels geleerd.
        Niets is wat het lijkt (lijkt het wel) …

  • Matt:

    Iigenlijk heeft BOUblog hiermee voor mij weer eens boem gedaan.

    Voor mij was dit verhaal ook nieuw, ik had ook nog nooit van operatie Fishbowl gehoord. De NASA is natuurlijk ook gewoon een militaire organisatie en de ruimtevaart heeft daar vooral een aaibaarheidsfactor om de publieke steun niet te verliezen. Het voornaamste doel zal wel zijn om kernwapens in een baan om de aarde te brengen om een raket schild te vormen.
    Uiteindelijk zijn dit allemaal misdaden tegen de mensheid, de rommel zal terugvallen in de dampkring en we kunnen allemaal ons deel ervan inademen.

    Ik heb deze serie nu ook geplaatst op en hoop dat er veel mensen kennis van gaan nemen.

    In januari was ik al opnieuw met de fake maanlanding begonnen.

    Nu met Wagging the Moondoggie heb ik op BOUblog nog wel even tijd nodig om alles tot mij te nemen. Het meeste moet nog even inzinken voordat ik hierop kan reageren.

  • Theo Thuis:

    Fishbowl toont aan hoe ziek en gestoord ze zijn: ff een gat boemen in een magnetisch veld, dat ons beschermt tegen kosmische stralingen etc. Hoe bedenk je zoiets zots!
    @Bou: bedankt voor de link naar het Laurel Canyon boek. Ik wilde het bij zijn dochter Alissa bestellen, maar daar is het tijdelijk uitverkocht. Voor deze keer maar bij bol besteld.
    Voor ongeduldigen is het ook op de website van Alissa te lezen in 22 delen:

  • mr.drs.Bou:

    Goede morgen, mensen. Vanwege deze discussie klikte ik even op ENE news, waar alle nieuws over atoomenergie en atoombommen werd verzameld. Maar ENE News is weg:
    Censuur? Zou tegenwoordig best kunnen.
    De rest van de dag ben ik bezig met huisje boompje beestje. Dus even geen BOUblog.

    • mr.drs.Bou:

      Even voor de goede orde: mijn huis is weer schoon, mijn appelboom gesnoeid en de groenteperken gespit. Alleen ben ik nu te moe om ook nog maar ergens over na te denken. Morgen weer een dag… 🙂

  • Matt:

    Connecting the dots:

    De veldlijnen van de van Allen gordel komen op de noord en zuidpool samen.
    de voorkeursrichting van de deeltjes zorgen voor inslag aan de magnetische noord pool. Soms is een verhoogde concentratie deeltjes herkenbaar door door ionisatie effecten van de atmosfeer.

    De effecten kunnen verstoring veroorzaken van radiocommunicatie en navigatiesystemen. Voor de mens heeft het natuurlijk ook weer nadelige effecten op de gezondheid. (Dat was al ruimschoots bekend voordat operatie fishbowl werd opgestart )

  • Matt:

    Radioactieve Ruimteschroot is al een grote bedreiging voor het leven op aarde:
    en de vele kilo’s plutonium:

  • mr.drs.Bou:

    Beste mensen, ik ben nog steeds een beetje moe, maar ik heb de reacties bekeken. Dank je wel Matt.

    En de man die me aanzette tot deze serie, stuurde deze e-mail:

    Beste Boudine,

    Verrassend zoveel reacties het onderwerp opleverde. Ik keek vanavond nog een keer naar de persconferentie en een aanrader voor als je het nog niet kende.
    Met alle kennis over de (on)mogelijkheden: hoe is het dan om voor zo een volle zaal te doen alsof. De spanning druipt eraf; zoeken naar woorden, lange stiltes, vaagheden. Je verwacht een andere ‘vibe’ van de astronauten die net de grootste, succesvolste prestatie van de mensheid ooit hebben neergezet.

    De eerste paar minuten zijn voldoende voor het sfeerbeeld.

    Ik zal hem even embedden.

    Apollo 11 Press Conference – NEW – HD duurt een uur en 23 minuten.

    Voor mij was deze persconferentie jaren geleden de eye-opener, want daar zitten drie doodsbange ruimte-helden te liegen dat ze barsten! Over die maanreizen had ik nooit eerder nagedacht, want ik vond het ONZIN! Wie gaat er nou naar de maan, als er op aarde nog zoveel te beleven valt? En dan al het geld dat die ruimtereisjes kostten. Daar kun je het armoede-probleem wereldwijd mee oplossen! Ik had er nooit enige aandacht aan besteed, tot ik die drie bange mannetjes zag liegen dat ze barsten! FOEI.

  • Matt:

    Inderdaad, lichaamstaal spreekt boekdelen.
    Apollo 11 astronaut Buzz Aldrin weet zich geen houding te geven tijdens een toespraak van Trump:

  • mr.drs.Bou:

    Let ook op de tekst van de toespraak van president Trump.

    Buzz Aldrin’s Crazy Close-ups duurt 11 minuten.

    Gepubliceerd op 8 sep. 2017

  • Theo:

    Maar, wat te denken van deze uitleg omtrent het fotograferen van de landingssites?

    • mr.drs.Bou:

      Theo, voor deze grijze foto fuck heb je echt geen Stanley Kubrick nodig. 🙂
      De presentator maakt overigens de indruk dat hij het zelf gelooft. Dat zou best kunnen, want hele meutes mensen geloven nog in die maanlanding-hoax.

Laat een reactie achter

Recente reacties