Archief
Artikelen

Mijn vorige artikel over de Maanlanding-hoax riep meer (en fellere!) reacties op dan ik had verwacht. Een reactie van John verwees naar Wagging the Moondoggie, een reeks van 14 artikelen, van oktober 2009 tot mei 2011 geschreven door Dave McGowan. Deze artikelen zijn zo duidelijk en zo goed gedocumenteerd, dat zelfs mij de schellen van de ogen vielen! Ik heb ze nu alle 14 gelezen, maar een inhoudsopgave ontbreekt. Van deze artikelen wil ik een overzicht maken, om kort aan te geven waar welke informatie staat.

Moondoggie 1 begint met een verwijzing naar Laurel Canion, een hippie-buurt in Los Angeles waar augustus 1969 een massamoord is gepleegd, naar men zegt door Charles Manson. Laurel Canion ligt in de Hollywood Hills en er stond een geheime filmstudio: Lookout Mountain Laboratory. Pas in deel 13 besefte ik dat dit bloedbad volgens Dave te maken had met de Apollo-hoax. Het artikel vervolgt met de koude oorlog en de redenen om de maanlandingen te faken. Het Russische ruimteprogramma lag toen zeven mijlen voor! Tot slot gaat het over het feit dat men na de Apollo-hoax nooit meer naar de maan is gegaan en over alle gegevens die zijn verdwenen.

Moondoggie 2 begint met de maanstenen. Een maansteen die was geschonken aan Nederland, bleek een brokje versteend hout uit de Arizona woestijn! Vervolgens gaat het over de niet bestaande foto’s van de maanlanders die nog op de maan zouden staan. En het gaat over de reflector die laserstralen zou weerkaatsen. Dan volgen die maanlanders, met foto’s. Daarover plaats ik dit filmpje:

Moon Lander Fabrication Analysis duurt 17 minuten.

Het artikel vervolgt met een: “We gaan een paar dagen naar de maan. Wat nemen we mee?” Dit deel is echt hilarisch! “Because from what I have heard, running out of food, water or oxygen while on the Moon can really fuck up an otherwise perfectly good trip.” En: “There are a lot of things that can go wrong with our spaceship and the only thing harder than finding a good mechanic here on Earth is finding one on the Moon.” En zo voort! En dan ook nog een maanwagentje… Die maanlander raakt echt overvol!

Moondoggie deel 3 gaat eerst over de vraag hoe we ooit in die maanlanding-hoax hebben kunnen geloven. Vervolgens over waarom ze deze hoax hebben georganiseerd. Richard Nixon was net beëdigd als president van de VS en de oorlog tegen Vietnam was in 1969 uiterst impopulair. Dave legt nu de tijdslijn van de Vietnam oorlog naast die van de maanlanding-hoax. Het beeld dat dan verschijnt, is van een perfect getimede psy-op. Ik kreeg er kippenvel van! Vervolgens gaat het over de Van Allen gordels. “On June 24, 2005, NASA made this rather remarkable admission: “NASA’s Vision for Space Exploration calls for a return to the Moon as preparation for even longer journeys to Mars and beyond. But there’s a potential showstopper: radiation.” Omdat de link naar de NASA site niet meer werkt, verwijs ik naar mijn reactie op het vorige artikel. “The 2005 report from NASA ends as follows: “But, who knows, perhaps one day astronauts on the Moon … will work safely.””

Moondoggie deel 4 gaat over de manier waarop onze dappere kosmonauten foto’s hebben gemaakt op de maan. In 1969 ging dat nog niet automatisch. Je moest eerst de sluitertijd en het diafragma op elkaar afstellen om de juiste belichting en scherpte-diepte te krijgen, dan door de zoeker kijken en de lens draaien tot je de juiste focus had en daarna op een knopje drukken. Het filmrolletje was ook volstrekt niet bestand tegen straling! Onze moedige maantoeristen droegen maanpakken en de camera was bevestigd op hun borst. Hoewel velen de maanfoto’s kritiseren omdat de schaduwen niet evenwijdig lopen, vraagt Dave zich af hoe het mogelijk is dat ze überhaupt foto’s konden maken: “…that the very existence of the photographs is a technical impossibility.” Dave is zelf fotograaf en hij legt het heel duidelijk uit. Voor mensen die nooit hebben gefotografeerd met een camera uit die tijd, is dit wel een MUST READ!

Moondoggie deel 5 begint met de manier waarop die maanlander is geland. Bekijk het filmpje dat de NASA daarover heeft gemaakt. Geen stofwolk, geen brommende straalmotor! Dat kan dus niet! Vervolgens gaat het over de maanpakken, ook die kunnen niet. De maan niet alleen wordt constant gebombardeerd met straling, maar ook met meteorieten, zo’n ruimtepak zou al snel lek geschoten zijn! En daarna moeten ze ook weer opstijgen. Ook dat blijkt onmogelijk.

Moondoggie deel 6 gaat over de Lunar Crater Observation and Sensing Satellite die in 1999 door de NASA werd gelanceerd. Deze missie bestond uit twee raketten die om de beurt op de maan zouden inslaan. De eerste raket had een bom aan boord, die in een krater op de zuidpool van de maan zou ontploffen. De tweede raket zou de stofwolk analyseren. De bedoeling was om te onderzoeken of er ook water op de maan zou zijn. Volgens Wikipedia was het experiment een succes, maar Dave denkt daar anders over. 🙂

Moondoggie deel 7 gaat eerst over de documentaires van Science Channel, met name over een video die Johan Bosman al had gepost: Moon Machines: The Lunar Module. Voor wie niet gelooft in de Maanlanding-hoax is deze video heel amusant, want het is de ene blooper na de andere!

Moon Machines – Lunar Module duurt 44 minuten.

Daarna volgt een chronologische lijst van Russische prestaties in de ruimte, te beginnen in 1957: The Soviets launch Sputnik 1, Earth’s first manmade satellite. Er volgt een reeks van Russische successen. Het huidige tijdperk van satelliet-navigatie en -communicatie danken we echt niet aan Amerika en die dwaze maanreizen, want die zijn fake! “The Soviets achieved the first fly-by of the Moon, launched the first craft to impact the Moon, were the first to make a soft landing on the Moon, put the first object into lunar orbit, and remain, to this day, the only nation to land and operate a robotic vehicle on the Moon. It should now make perfect sense to everyone then why the Soviets, who were ahead of us in virtually all aspects of space exploration, in some cases by decades, never landed a man on the Moon. Or even sent a man to orbit the Moon. Come to think of it, they never even sent a dog to the Moon.”
“To this day, no other spacecraft has been built that is capable of performing rendezvous and docking maneuvers in lunar orbit. To this day, no spacecraft has been built that can protect astronauts from the hazards of flying through space outside of the Van Allen belts.”

Zo, voor vandaag stop ik er mee, de rest volgt later. Buiten schijnt de zon, aangenaam weer om de tuin te spitten. 🙂

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

9 Reacties op “Wagging the Moondoggie I – VII”

  • daan van K:

    Ik ben helemaal om. Heb de papers ook gelezen en moet constateren dat er nooit iemand op de maan is geweest. Al het materiaal is door Kubrick gefilmd en gefotografeerd. De NASA heeft de mensheid al die tijd voor het lapje gehouden. En doet dat waarschijnlijk nog steeds. Ja mensen we worden dom gehouden. Het wordt tijd dat we wakker worden. Wordt wakker mensen!

  • marc:

    Bou, hopelijk ben je nu meer open-minded geworden na deze info … sta je meer voor zaken open die je in het verleden meteen afwees …

    • mr.drs.Bou:

      marc, wie ben je? en hoe bedoel je? In het verleden heb ik reeds artikelen geplaatst over die nep-maanlandingen. Nog altijd ben ik niet van gedachten veranderd. Alleen denk ik nu dat het belangrijker is dan je denkt. Dus gaarne verdere uitleg!

    • mr.drs.Bou:

      Beste Marc, ik ben even op zoek gegaan naar je eerdere reacties en ik begrijp nu dat we het niet eens zijn.

      a, die planeet hoeft er nu niet meer te zijn. En leven kan ook koudbloedig bijv. zijn. Leven kan ondergrond’s gaan gedurende de ijstijd c.q. bevroren toestand? Bedenk dat dat op aarde ook gebeurd voor sommige diersoorten. En leven kan ook bijv. veel langer duren. Vergelijk maar eens hoe een insect naar een mens kijkt. Alsof deze onsterfelijk is. Een jaar kan voor een andere vorm van leven bijv. 3600 aardse jaren duren. Het blijft moeilijk omdat een periode van 3600 jaar een lange periode is. En hoeveel bronnen zijn er wel niet vernietigd in de eeuwen hiervoor (o.a. boekverbranding). Of door de Rockefellers in bezit gekomen. Nog steeds zijn bijv. niet alle dode zeerollen en Naq Hamadi geschriften openbaar.
      De aarde was trouwens ook ooit een ijsklomp (schrijft men).
      En meetfout? Hoe meet je, wat meet je, waarmee meet je etc.

      Verder zou de buitenaardse troefkaart wel opeens heel veel kunnen verklaren in de archeologie en oude beschavingen.

      http://www.boublog.nl/2010/02/02/oorlog-is-vrede-onwetendheid-is-kracht/#comment-6065

      Volgens mij is dat desinformatie, maar ik ga door met de strijd! We zijn het dus grondig oneens! En er is niets mis met mijn mind, maar misschien heb jij de rode pil geslikt. Alsof het zo makkelijk gaat, want ook dat is Hollywood desinformatie.

      De waarheid blijkt altijd veel erger en nog veel kleinzieliger dan je denkt, zelfs als de waarheid erger is dan je denkt..

      De buitenaardse troefkaart is volgens mij een HOAX. Daarom besteed ik zoveel aandacht aan die Apollo Moonlander HOAX.

  • Theo:

    Bou, Ik had deze link al bij een ander topic gezet. Kun je alvast wat mee doen ivm alternatieve energie. Even beneden de lezing aanklikken. Komen heel veel zaken aan de orde die je interessant zult vinden. Bert is geen begenadigd spreker maar inhoudelijk stelt hij terecht veel vragen en roept die ook op.

Laat een reactie achter