Archieven

Maand: oktober 2008

Halloween: Carnaval der Zielen

halloween

Vandaag is het Allerheiligen, oftewel Halloween. Dit is van oorsprong een Keltisch feest, dat vooral in Ierland werd gevierd. Volgens de Keltische kalender was 1 november de eerste dag van het jaar, zodat men op 31 oktober oudejaarsavond vierde. De oogst was dan binnen, het werk was gedaan en de winter was in aantocht. Men geloofde echter ook dat op die dag de zielen van de overledenen naar de aarde kwamen. Om hen tevreden te stellen, bood men hen voedsel aan.

De Rooms Katholieke kerk nam het feest over in de vorm van Allerheiligen (31 oktober) en Allerzielen (1 november). Omdat de Ieren in de 19e eeuw in groten getale naar Amerika emigreerden, werd het feest ook daar bekend. Tegenwoordig is Halloween over grote delen van de wereld verspreid geraakt. Halloween is griezelavond! Dan kijken wij naar een griezelfilm…

Carnival of Souls is een griezelfilm uit 1962. De producent en regisseur Herk Harvey had de film bedoeld als een B-film, low budget en in drie weken tijd op locatie gefilmd in Lawrence en Salt Lake City. De hoofdrolspeelster, Candace Hilligoss, was volslagen onbekend en ook de bijrollen worden gespeeld door lokaal talent. Harvey zelf speelt de spookachtige man die steeds verschijnt. De film werd een absolute cult-hit, mede vanwege de muziek. Carnival of Souls zou tot inspiratie dienen voor vele toekomstige griezelfilms.

Een jonge organiste, Mary Henry, maakt met twee vriendinnen een autorit. De bestuurster laat zich uitdagen tot een wedstrijd met twee mannen, maar tijdens de race schiet de auto van een brug. De vriendinnen verdrinken, alleen Mary komt weer boven water. Zij heeft haar orgelstudie voltooid en neemt een baan aan als organiste in een kerk. Zo begint het carnaval der zielen… begeleid door orgelmuziek die soms door het merg gaat, dwars door de ziel! Alleen al de klank van deze film bezorgt je kippenvel.

Carnival of Souls duurt een uur en 23 minuten.

Van de prins geen kwaad wetend

Nederland is een democratie, maar dan wel een royale: het is nog steeds een koninkrijk. In de Grondwet staat in hoofdstuk 2, over de regering, de koning bovenaan. De regering wordt gevormd door de koning en de ministers: “De koning is onschendbaar, de ministers zijn verantwoordelijk.” In normaal Nederlands: maakt de koning een fout, dan draaien de ministers daarvoor op. Een koninklijk besluit wordt ook genomen door de ministers, al ondertekent de koning dat wel. Het koninklijk huis vertegenwoordigt ons land ook vaak in het buitenland. Zij zijn het visitekaartje, de etalagepoppen van Nederland.

Lees meer…

Kinderporno in Nederland en Brazilië

lolita

Op zondag 26 oktober zond Zembla een reportage uit over de manier waarop kinderporno in Nederland wordt bestreden. Dat is: niet of nauwelijks! De reportage ging over twee Nederlandse mannen die in Brazilië meisjes ronselden voor pornografische foto’s. In Nederland runden ze een aantal websites met kinderporno, foto’s en filmpjes van duizenden kinderen. De inkomsten bedroegen soms wel 90.000 Euro per maand. Kinderseks als handelswaar.

Lees meer…

De zaak Baybasin-Demmink en de persversie

aapjes horen zien en zwijgen

Gisteren ontving ik een persbericht, geschreven door de advocate van Baybasin. Nu ben ik geen journaliste, daarom leek het mij het beste om dat bericht integraal te plaatsen. Maar ik was wel nieuwsgierig naar wat de kranten er dan over schrijven. Want een persbericht is natuurlijk bedoeld voor de pers.
Lees meer…

Het Haagse Hof zit op de Demminkdoofpot

Baybasin 02

illustratie: Hüseyin Baybasin

Daarnet bereikte mij het volgende persbericht van de advocate van Hüseyin Baybasin:

PERSBERICHT d.d. 27 oktober 2008

inzake strafrechtelijke aangifte en klacht van Hüseyin Baybasin tegen hoge justitieambtenaar en officier van justitie
Lees meer…

Wie zijn de Taliban?

Afghanistan map

Vandaag stond in de krant, dat Nederlandse militairen gisteren een groot offensief in Uruzgan hebben beëindigd. Met duizend man, onder wie 500 Britten en ongeveer 150 Afghanen, trokken zij eergisteren de Mirabad-vallei binnen, ongeveer twintig kilometer ten oosten van de provinciehoofdstad Tarin Kowt. Ze vonden er onderdak en opslagplaatsen voor wapens en springstoffen. De Taliban-leiders waren niet in het gebied, er werd één Taliban-strijder gedood. Een deel van de bevolking steunde de Taliban.
Lees meer…

Pauzeprogramma: Dolfijnen

Mensen, ik ben echt even aan rust toe. In mijn bestanden zit nog een verzameling over Afghanistan, maar als ik probeer om de desinformatie er uit te filteren, dan word ik er alleen maar verdrietig van.

Er zijn gelukkig nog zoveel mooie zaken in het leven. Mijn grote voorbeeld: dolfijnen. Sociaal, intelligent, speels en zonder handen! Geen grijpgrage vingers, maar pret. Ze zwemmen alsof ze dansen! Verrukkelijk! Wat heeft deze schepping toch mooie wezens voortgebracht! Lees meer…

De oorlog tegen de Democratie

Nu een economische crisis vrijwel onvermijdelijk lijkt, is het belangrijk om ook naar de keerzijde te kijken. Het economische systeem, gebaseerd op fractional banking, gaat noodzakelijk gepaard met economische groei. Ook de wereldbevolking groeit nog steeds, aangemoedigd door de grote religieuze instituties, waarvan de Paus van Rome wel het boegbeeld is. Maar aan alle groei komt ooit een einde wanneer de natuurlijke grenzen zijn bereikt.
Lees meer…

Schuld als wapen in een economische oorlog

Begin jaren ’80 verkeerde de economie in een crisis, waardoor bedrijven moesten sluiten en de werkloosheid steeg. In Engeland propageerde Margaret Thatcher de vrije marktwerking en in de VS deed Ronald Reagan hetzelfde. Alle staatsbemoeienis moest tot een minimum worden gereduceerd, staatsbedrijven werden geprivatiseerd. Nederland volgde deze politiek, hier werden onder andere het openbaar vervoer, de postbank, ziekenhuizen en energiebedrijven in de uitverkoop gedaan. Men zou verwachten dat de belastingen dan dalen, maar dat was niet het geval. Ook zou de marktwerking door concurrentie leiden tot dalende prijzen, maar zelfs dat was niet het geval. De privatisering leidde slechts tot winst of tot faillissement.

In de jaren ’80 werden de arme landen in de Derde Wereld eveneens getroffen door de economische crisis. De Wereldbank en het IMF zagen hun kans schoon om deze landen te voorzien van economische hulp in de vorm van leningen. Voorwaarde was dat het geld werd besteed aan megalomane ontwikkelingsprojecten die alleen door westerse bedrijven konden worden gerealiseerd. Een andere voorwaarde was dat de staatsbemoeienis tot een minimum werd teruggebracht en de belastingen verhoogd. De lening werd verstrekt tegen rente en wie de rente niet kon betalen, kreeg voor dat bedrag een nieuwe lening. Daardoor groeide de schuld exponentieel.

John Perkins was een van de diplomaten die werden uitgezonden om dergelijke contracten tot stand te brengen. Hij noemt zichzelf een economische huurmoordenaar. Zijn slachtoffers waren niet de dictators, niet de corrupte politici die deze “ontwikkelingslanden” regeerden, maar de zwaksten in de samenleving, waaronder vooral veel kinderen.

De beroemde filmer John Pilger maakte in 1992 een documentaire over de gevolgen van deze economische politiek. Hij interviewt functionarissen bij de Wereldbank en dr. Susan George, de schrijfster van een boek over de schuldenproblematiek. Ook vertelt hij over een kerncentrale die met “buitenlandse hulp” werd gebouwd in een gebied waar veel aardbevingen voorkomen. Deze centrale heeft miljarden gekost, maar is te onveilig om te werken.

Pilger laat vooral zien wat de gevolgen van dit economische beleid zijn voor de bewoners van de sloppenwijken van Manilla. Bijna de helft van het nationaal inkomen van de Filipijnen gaat als rente naar de Wereldbank en andere westerse schuldeisers. Voor schoon drinkwater, gezondheidszorg en onderwijs is er daarom geen geld en een groot deel van de bevolking lijdt bittere armoede. Om de buitenlandse schuld te betalen, worden alle natuurlijke hulpbronnen verwoest, waaronder ook het oerwoud, een van de rijkste ecosystemen te wereld.

Over deze economische uitbuiting zwijgt de Wikipedia, hoewel deze zegt: “Direct na de Tweede Wereldoorlog waren de Filipijnen een van de rijkste landen van de regio. In de loop der jaren is het land echter afgezakt naar de categorie arme landen. De economische groei direct na de Tweede Wereldoorlog was snel, mede als gevolg van de Amerikaanse investeringen in het land. Deze groei daalde echter in de loop der tijd.”

Wie begrijpt hoe fractual banking werkt, kan deze alinea aldus interpreteren: “Direct na de Tweede Wereldoorlog waren de Filipijnen een van de rijkste landen van de regio. De economische groei direct na de Tweede Wereldoorlog was snel. In de loop der jaren is het land echter afgezakt naar de categorie arme landen, dit als gevolg van de Amerikaanse investeringen in het land. De economische groei daalde daardoor in de loop der tijd.”

De Wikipedia vertelt ons ook nog dat de Filipijnse economie in 2004 groeide met 6%. Toch leeft een groeiend aantal inwoners onder de armoedegrens. In 2007 kwam dat volgens Wikipedia neer op 1/3 van de bevolking. Volgens John Pilger gaat het echter om 70% van de bevolking. Hij laat zien onder welke omstandigheden deze mensen zichzelf en hun kinderen in leven proberen te houden.

John Pilger: War by Other Means duurt 52 minuten.

Categorieën