Archieven

Maand: september 2007

Meester Wicher Wedzinga geeft college

Mr. dr. Wicher Wedzinga was ooit docent strafrecht aan de Rijksuniversiteit Groningen en universitair hoofddocent aan de Universiteit van Amsterdam. Vervolgens werd hij Raadsheer bij het Hof van Leeuwarden. De werkdruk was hoog, zijn huwelijk liep stuk. Daarna leidde een slaande ruzie met zijn vriendin tot zijn bijnaam: de Rammende Rechter. Hij werd op non-actief gesteld en veroordeeld tot een taakstraf en iets voorwaardelijks. Op dit moment zit meester Wedzinga in zijn proeftijd en de bijstand.
Lees meer…

Hörchner en het Europese Uitleveringsverdrag.

Robert Hörchner had 10 jaar geleden een florerend confectiebedrijf. Eind 1999 was hij bezig om het bedrijf naar Polen te verplaatsen. Terwijl hij zijn zaak daar organiseerde, maakte een xtc-bende zich meester van zijn nu vrijwel lege fabriekshal in Brabant. De bende werd reeds afgeluisterd door de politie, maar hoewel uit die taps bleek dat Hörchner niet bij de bende betrokken was, werd hij eind januari 2000 gearresteerd, mede op grond van die telefoontaps. Hij en zijn vrouw Annelies ontdekten echter dat er met die taps was geknoeid en ze deden daar aangifte van. Toen Hörchner ruim drie jaar later definitief werd vrijgesproken, was zijn bedrijf kapot en hij volkomen geruïneerd. De enige steun kwam van het Katholiek Nieuwsblad, en van de Sociale Databank Nederland die op hun website een tijdslijn plaatste van de zaak Hörchner, van november 1999 tot eind 2003.

Lees meer…

Het moeras van Saksen

Terwijl Nederland bedwelmd was door de walm van de Demmink-doofpot, waren de gemoederen in Duitsland verhit door de Sachsen-affaire. In de Oostduitse deelstaat Saksen, met als hoofdstad Leipzig, werd een crimineel netwerk van politici, ambtenaren van Justitie en politiemensen al jaren gevolgd door de geheime dienst. Ruim 15.000 pagina’s aan dossiers over ambtsmisbruik, corruptie, seksueel misbruik van kinderen en chantage waren inmiddels verzameld, toen het bestaan daarvan aan het licht kwam.
Lees meer…

Een verzoek om informatie

Toen het OM vlak voor de vakantie het besluit publiceerde om Demmink niet te vervolgen, stond er onder de publicatie: Voor informatie: Wim de Bruin. Geen e-mailadres of telefoonnummer en een naam van dertien in het dozijn. Wie weet waar zijn huis woont? Een oplettende lezer wist zijn e-mailadres boven water te halen: w.j.de.Bruin@om.nl.
Daarvoor mijn dank en bij deze mijn e-mail aan de heer de Bruin:

————————————————————————————————————–
Geachte heer de Bruin,
Lees meer…

De avonturen van cannabis

Cannabis sativa is een van de oudste gecultiveerde planten ter wereld. In China werd het zeker rond 2800 v.Chr. reeds verbouwd, maar het gebruik kan vele duizenden jaren ouder zijn. Cannabis groeit daar namelijk in het wild. De Scythen verspreidden de plant in de richting van de Midden Oosten en in de Middeleeuwen had de hennep ook West Europa veroverd. Na de “ontdekking” van Amerika werd cannabis ook daar inheems. In Mexico kreeg het de bijnaam Maria Joanna, oftewel marihuana.
Lees meer…

Demmink en Rolodex

In het pleidooi dat Hans Laroes, hoofdredacteur van de NOS, in 2004 schreef voor de Raad voor de Journalistiek, staat de volgende verklaring van Lex Runderkamp:

Topambtenaar van justitie Joris Demmink trok al in 2000 de aandacht van de researchredactie van het Journaal. In maart dat jaar deden we een onderzoek naar de vraag of de Belgische affaire Marc Dutroux vertakkingen had in Nederland. Het was de tijd dat de Zandvoortse kinderpornozaak weer was opgelaaid en de media voor de deur lagen bij de Belgische werkgroep Morkhoven. De naam Joris Demmink was me genoemd in gesprekken met opsporingsambtenaren. Die vertelden over een onderzoek naar een netwerk van topambtenaren, twee hoofdofficieren, een oud-bewindsman, een oud-advocaat van de Koningin en een enkele hoogleraar die seks met minderjarige jongens zouden hebben. Het onderzoek was gestart op aanwijzing van het College van Procureurs-Generaal – daartoe aangezet door de hoofdofficier van Amsterdam Vrakking.
Demmink speelde in dat onderzoek een belangrijke rol. Rechercheurs hadden het vermoeden dat deze topambtenaar informatie over het opsporingsonderzoek had doorgespeeld aan een van de hoofdverdachten, de Amsterdamse hoogleraar Van R., met wie hij bevriend was. De hoogleraar had daardoor vervolging weten te ontlopen, zo meenden de rechercheurs. Het hele zogeheten embargo-onderzoek was – in de visie van de betrokken justitie- en politiemedewerkers – op de klippen gelopen doordat opsporingsinformatie bij de verdachte was beland via de ambtelijke top.

Lees meer…

Categorieën