Hans Rosling is een Zweedse professor in de medische wetenschap, maar daarnaast is hij dol op statistiek! Voor veel studenten was dit het meest saaie vak van hun curriculum, maar professor Rosling weet de statistische gegevens aanschouwelijk te maken. Het resultaat is helemaal niet saai, maar juist uiterst boeiend! Hoewel Rosling de resultaten van statistiek gebruikt om colleges te geven over gezondheid en ziekte-preventie, is statistiek van toepassing op vrijwel alle elementen van ons leven.

Voor wie niet gelooft dat statistiek leuk en boeiend kan zijn, is er deze 4 minuten durende preview:

Hans Rosling’s 200 Countries, 200 Years, 4 Minutes.

De volgende documentaire gaat over het plezier van statistiek. Rosling is een enthousiaste spreker, die zeer boeiend weet te vertellen over het onderwerp. Er komt van alles voorbij, van de Zweedse populatie in de 18e eeuw, via Florence Nightingale en de levensverwachting door de eeuwen heen, tot de vertaalmachine van Google en de nieuwste ontdekkingen in de astronomie. Dank zij de computer-technologie kan men steeds meer data verzamelen en verwerken en dank zij de statistiek kan men uit deze data zinvolle informatie halen, zelfs over onze gevoelens. Zo blijkt dat oudere mensen gelukkiger zijn dan jongeren en dat vrouwen zich meer geliefd voelen dan mannen!

The Joy of Stats duurt 58 minuten.

De volgende video uit 2004 gaat over de gezondheid en levensverwachting in verschillende delen van de wereld, in relatie tot het inkomen per hoofd van de bevolking. Als u denkt dat het alleen maar slecht gaat in de Derde Wereld, dan is deze presentatie van Rosling wel een eye-opener.

Debunking third-world myths with the best stats you’ve ever seen duurt 20 minuten.

Toegift: Hans Rosling and the magic washing machine

Vandaag maar eens even een optimistisch geluid: Thrive! Deze lange documentaire gaat over de neiging van de natuur om de gedijen, in harmonie en onderling evenwicht tussen de soorten. De beelden zijn prachtig, groot scherm aanbevolen, kosten nog moeite gespaard. De vraag is dan wel, wie deze documentaire heeft gemaakt en waar het geld vandaan komt. De maker, Foster Gamble blijkt een rijke erfgenaam van Proctor & Gamble, een Amerikaanse multinational. Met dat bedrijf heeft Foster geen enkele band, maar hij heeft wel veel geld en een overdosis idealisme.

Thrive gaat over de mogelijkheid voor de hele mensheid om op aarde te gedijen. Alle mensen zouden volgens Thrive kunnen leven in gezondheid en geluk, in harmonie met de natuur en zonder de kwalen waar de mensheid nu aan lijdt: oorlogen, hongersnoden, uitbuiting en slavernij. Thrive lijkt te mooi om waar te zijn, maar is het ook waar? Twee kernpunten zetten me aan het denken: Thrive gelooft in UFO’s met buitenaardse interventie en in Vrije Energie. Dat zijn nou net de onderwerpen waar men op BOUblog tevergeefs naar zal zoeken, want ik weet niet wat ik daar van denken moet.

Natuurlijk is er op aarde voldoende energie om de natuur te laten gedijen, maar de mensen hebben van meet af aan extra energie onttrokken aan de natuur. Dat begon al met het gebruik van het vuur, waardoor de mensheid zich kon verspreiden over de aarde, zonder al te veel te worden gehinderd door een koud klimaat, terwijl dank zij het vuur ook veel voedsel voor mensen eetbaar kan worden gemaakt. Mensen zijn de enige diersoort die brandstof gebruiken. Daarmee konden ze potten bakken, erts reduceren tot metaal en op den duur kon daaruit onze industriële samenleving groeien. Zonder brandstof valt het hele productieproces stil.

Achter de schermen van BOUblog staat een verzameling documentaires over Tesla, maar ik begrijp er niets van. Men zegt dat Tesla een manier had gevonden om energie af te tappen uit het elektromagnetische veld van de aarde. Misschien is een schone bron van vrije energie inderdaad mogelijk, de toekomst zou dan rooskleurig zijn. En misschien komen er inderdaad wel buitenaardsen in hun UFO’s naar de aarde om ons te helpen. Dat zou wel mooi zijn, maar ik vind niet dat we daarop mogen rekenen.

Belangrijk is dat we de moed niet verliezen, ondanks het slechte nieuws over Libië en dan Syrië, over Israël en de strijd tegen Iran, over Fukushima en reactor 4, over de wereldwijde onderdrukking van allerlei bevolkingsgroepen, over de seksuele uitbuiting en de slavernij, over honger en oorlog en ga zo maar door. Daarom vandaag een optimistisch geluid: Thrive is in elk geval mooi!

Voor wie meer wil weten is dit de website van de Thrive Movement. En de onderste YouTube is Nederlands ondertiteld.

THRIVE: What On Earth Will It Take? duurt 2 uur en 10 minuten.

Nederlands ondertiteld:

Joris Demmink gaat eindelijk weg, zoals blijkt uit een personeelsadvertentie. Het ministerie van Veiligheid en Justitie zoekt een nieuwe Secretaris-generaal, maar zegt er niet bij per wanneer. Uit de advertentie blijkt wel wat Joris D. al die jaren (al dan niet) heeft gedaan:

Het ministerie van Veiligheid en Justitie (VenJ) staat voor een veilige en rechtvaardige samenleving en acteert in een omgeving die gekenschetst kan worden als complex, heterogeen en dynamisch. Het maken van één organisatie voor veiligheid en justitie sluit aan bij de grote behoefte die de maatschappij heeft aan veiligheid en rechtszekerheid. De gekozen verbinding tussen veiligheid en justitie versterkt het coördinerend vermogen en daarmee de rechtsorde waar dit ministerie verantwoordelijk voor is. Die verantwoordelijkheid betreft ook de politie.

Het ministerie in engere zin telt circa 40.000 medewerkers waaronder de Dienst Justitiële Inrichtingen, de Raad voor de Kinderbescherming, het Nederlands Forensisch Instituut, het Centraal Justitieel Incassobureau en het Openbaar Ministerie. In bredere zin, inclusief de Politie, telt het ministerie circa 100.000 medewerkers.

Profiel

De secretaris-generaal (SG) is een sterke vertrouwenwekkende verbindende leider die met tact, toewijding en gevoel voor de politiek-bestuurlijke-, beleids-en vooral uitvoerende dimensies van de VenJ-taken, opereert. De SG dient daarnaast vanuit visie op de verdere organisatieontwikkeling richting te geven aan de veranderopgaven die de samenleving, politiek en bestuur vragen van het ministerie van Veiligheid en Justitie. Leidend is daarin onder meer het kabinetsprogramma Nederland Veiliger.

De ambtelijke leiding van het ministerie is in handen van de SG. De SG heeft als hoogste ambtenaar tot taak te zorgen voor een goede onderlinge afstemming van de verschillende beleidsterreinen en voor de uitvoering en uitvoerbaarheid van het ontwikkelde beleid. Hij/zij voert deze taak gezamenlijk uit met de plaatsvervangend secretaris-generaal (pSG) en de vier directeuren-generaal (DG Rechtshandhaving en Rechtspleging, DG Jeugd en Sanctietoepassing, DG Politie en de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid.). Zij vormen samen de Bestuursraad.

Taakgebieden & inhoudelijke opgave

De SG ondersteunt de bewindspersonen in de uitvoering van hun taken. Hij/zij is, samen met de DG’s en pSG, adviseur van en het klankbord voor de bewindspersonen.
De SG heeft de ambtelijke leiding van het departement. Hij/zij is eindverantwoordelijk voor het functioneren van het ministerie en draagt zorg voor de afstemming tussen, en verbinding van, de onderdelen. Hij opereert als voorzitter van de Bestuursraad.
De SG ziet er op toe en stuurt aan dat binnen de door bewindslieden vastgestelde politieke kaders, de VenJ-agenda voor het gehele departement wordt vastgesteld en uitgevoerd. Het realiseren van de missie van VenJ, “werken aan een veiliger en rechtvaardiger samenleving”, staat daarbij centraal.
De Rijksoverheid staat voor verschillende veranderopgaven. Vanuit zijn verantwoordelijkheid voor de algehele organisatie van VenJ geeft de SG hieraan op een inspirerende en stimulerende manier leiding. Hij/zij is daarbij aanjager van ontwikkelingen en geeft leiding aan veranderingen met betrekking tot organisatie-, inrichtings- en sturingsvraagstukken.

Positie & krachtenveld

De SG wordt rechtstreeks aangestuurd door de minister van VenJ.
De SG neemt deel aan het SGO en is medeverantwoordelijk voor rijksbrede strategie, beleid en implementatie.
De SG heeft een hechte, volwaardige samenwerkingsrelatie met de plaatsvervangend SG, die de SG bij afwezigheid vervangt.
De SG functioneert in een intern krachtenveld van bewindslieden, collega-bestuursraadsleden, leidinggevenden van VenJ, medezeggenschapsorganen en medewerkers.
De SG functioneert in een extern krachtenveld van de politiek, andere departementen, veldorganisaties en intermediaire organisaties.

Stijl van leidinggeven

De wijze en stijl van (samen)werken binnen VenJ wordt vormgegeven langs de volgende uitgangspunten:

stijl van leidinggeven kenmerkt zich primair door vertrouwengevend en verbindend opereren en door verandervermogen;
krachtige sturing vanuit visie op vertaling naar beleid, uitvoering en resultaten;
behouden en versterken van lijn- en medewerkersverantwoordelijkheid van de organisatieonderdelen;
voorbeeldfunctie in richting, ruimte, resultaat en rekenschap in woord en daad;
gelijkwaardigheid (respect voor ieders rol) en wederkerigheid (collegiale bejegening en feedbackmogelijkheid) als leidende principes in leiderschap;
verantwoordelijkheidgevend voor professioneel handelen.

Essentiële situaties en kwaliteiten/competenties

Omgang met minister en staatssecretaris. De SG staat dicht bij de bewindspersonen en heeft oog voor de verschillen in verantwoordelijkheden, politieke identiteit en persoonlijkheden.
Als voorzitter van de Bestuursraad heeft de SG oog voor de belangen, samenhang en verbinding. Hij/zij vindt de juiste balans tussen sturen en delegeren.
Een goede samenwerking met de medezeggenschap. De SG is in staat een goede relatie op te bouwen met de medezeggenschap en de vakbonden.
Bijzondere aandacht vraagt de wijze waarop wordt omgegaan met de schaalgrootte van het ministerie en het permanent zoeken van evenwicht in de benadering van vraagstukken, temeer daar het ministerie van Veiligheid en Justitie meerdere monopolies kent (van insluiten van personen tot geweldstoepassing).
De veranderopgaven in de (maatschappelijke) context van werken voor het ministerie van Veiligheid en Justitie zijn groot, bijv. op het gebied van veiligheid in wonen en werken, de gerechtelijke kaart, cybercrime, terrorismebestrijding, rampenbestrijding en de inzet van de politie. Dat vraagt bij steeds snellere en permanenter verlopende veranderingen voortdurend aanpassing en verbetering van de organisatie(s) van VenJ, waarbij adequaat en doelgericht leiding geven cruciaal is.

Competenties

Om leiding te kunnen geven aan de beschreven ontwikkelingen en bovenstaande situaties, beschikt de SG over de volgende competenties:

samenbindend leiderschap en heeft ervaring met het politiek-bestuurlijke krachtenveld;
communiceert tactvol, helder en duidelijk;
evenwichtig, zelfbewust en doortastend en is tegelijkertijd samenwerkingsgericht;
ervaring in de Haagse context is noodzakelijk;
ervaring in bestuurlijke context/op bestuurlijk niveau;
affiniteit en ervaring met grote uitvoeringsorganisaties;
juridische achtergrond dan wel affectie met het juridische domein;
ervaring met organisatieontwikkeling en veranderkundige opgaven en processen;
accountable;
situaties kunnen ‘lezen en schrijven’;
zelfinzicht.

Vereiste kennis en ervaring

De kandidaat dient te beschikken over meerjarige ervaring met het op topniveau aansturen en tot verandering brengen van een zeer grote, complexe organisatie in een politiek bestuurlijke omgeving. Hij/zij heeft ervaring met medezeggenschap.
De kandidaat beschikt over een relevant netwerk in het Haagse, in het openbaar bestuur en bij maatschappelijke organisaties.
De kandidaat beschikt over een uitstekend gevoel voor bestuurlijke en politieke verhoudingen en heeft ervaring in het politiek-bestuurlijke krachtenveld.
De kandidaat heeft ervaring met veranderopgaven, verbindt mensen en geeft inspirerend leiding aan professionals.

Opmerkingen

De functie behoort tot de topmanagementgroep (TMG) van het Rijk. De SG wordt benoemd voor een periode van maximaal 7 jaar. Dit betekent dat de uiteindelijke kandidaat niet alleen op de onderhavige positie, maar (later) ook op andere TMG-functies benoembaar moet zijn.

Een AIVD-onderzoek is onderdeel van de selectieprocedure.

Joris Demmink is al sinds 2002 SG. Hij had in 2009 reeds behoren te worden vervangen! Het is nu 2012, beter laat dan nooit. Wij kunnen slechts wensen dat zijn opvolger bereid zal zijn om Joris D. strafrechtelijk te vervolgen, maar deze functie-eis staat niet in de profielschets.

Wat betreft dat relevante netwerk, we hopen dat de nieuwe SG bereid zal zijn om het hele pedo-netwerk van Joris D. op te rollen en strafrechtelijk te vervolgen! Maar misschien betekent deze functie-eis wel dat hij zelf moet behoren tot dat netwerk…

Solliciteren kan nog tot 23 mei, dus als iemand zich geroepen voelt om de Augiasstal van dat ministerie uit te mesten, aarzel dan niet!

In 1948 werd Palestina door de VN verdeeld in twee staten: Palestina en Israël. In 1967 werd het Palestijnse gedeelte van Palestina door Israël bezet, waarna men Joodse nederzettingen begon te bouwen in de bezette gebieden. In 2005 besloot Israël om deze illegale Joodse nederzettingen in de Gazastrook weer af te breken, waarbij de infrastructuur zodanig werd vernield dat deze huizen onbewoonbaar werden. Vervolgens werd de Gazastrook vrijwel volledig van de buitenwereld afgesloten. Daarna kwamen er verkiezingen, want Palestina moest democratisch worden. De anderhalf miljoen Palestijnen die wonen in de Gazastrook, kozen in meerderheid voor Hamas, maar dat bleek niet te mogen. De Gazastrook werd in 2007 nu volledig van de buitenwereld afgesloten. In december 2008 en januari 2009 heeft Israël Gaza vrijwel volledig plat gebombardeerd. Wederopbouw is niet mogelijk, want zelfs cement wordt door Israël niet toegelaten.

The Road to Gaza is een documentaire uit 2009 over de toestand in de Gazastrook, waar 75% van de bevolking werkloos is en waar iedere vorm van import of export van goederen onmogelijk wordt gemaakt door de Israëlische blokkade. Voedsel, medicijnen en schoolboeken zijn schaars. De infrastructuur is kapot, zodat zelfs de riolering vaak niet meer werkt. Scholen, kantoren, huizen en moskeeën zijn plat gebombardeerd. Dat Israël de Gazastrook heeft bestookt met het verboden witte fosfor staat wel vast, maar waarschijnlijk werden er ook bommen gebruikt met verarmd uranium, een radioactief rest-metaal uit de nucleaire industrie dat in hoge mate kankerverwekkend is en genetische defecten veroorzaakt. Deze illegale wapens werden voornamelijk geleverd door de VS.

Terwijl in de VS een groot deel van de bevolking steeds verder wegzinkt in de armoede, blijft de VS Israël steunen met “militaire hulp”. Volgend jaar gaat er 4 miljard dollar aan wapens van de VS naar Israël:

May 09, 2012 “Information Clearing House” — Following a decision by the U.S. House of Representatives Defense Appropriations Subcommittee which just approved over $948 million in funding for Israel’s anti-missile defense programs, Israel will receive a record $4 billion in military aid in 2013.

Intussen sterven de mensen in de Gazastrook niet langer door bommen en kogels, maar door gebrek aan voedsel en medicijnen. Humanitaire hulp wordt niet toegelaten en de bewoners kunnen de Gazastrook niet verlaten. Het is een concentratiekamp waar anderhalf miljoen mensen proberen te overleven, terwijl Israël hen heeft opgesloten en nu probeert om hen stilzwijgend de dood in te jagen.

Palestine/Gaza: The Siege duurt 3 minuten.

The Road to Gaza (full Movie) Patrick Ward & Stewart Halforty duurt 56 minuten.

Norman Finkelstein was onlangs te gast in het BBC-programma “Hard Talk”. Hij werd daar geïnterviewd door Sarah Montague, die hem voortdurend in de rede viel en een zeer aanvallende houding aannam. Hoewel Finkelstein niet de meest aimabele persoon is, spreekt hij wel de waarheid. Finkelstein is een Jood en hij constateert dat steeds meer Joden in de VS zich tegen de politiek van Israël keren. Hoewel Sarah Montague hem professioneel de mond probeert te snoeren, laat Finkelstein zich niet monddood maken. Voor deze man is mijn respect daarom alweer gegroeid!

Norman Finkelstein – Political scientist – BBC HARDtalk 2012 duurt 25 minuten.

Intussen zitten duizenden Palestijnen in Israëlische gevangenissen. Wie protesteert tegen de Israëlische bezetting van Palestina, wordt gearresteerd. De laatste maanden zijn 1600 van deze politieke gevangenen in hongerstaking gegaan. Zij eisen o.a. dat opsluiting in isolatie wordt afgeschaft en dat zij bezoek mogen ontvangen van hun familie, maar wat Israël betreft mogen ze zichzelf gewoon doodhongeren.

Two of Mass Palestinian Prisoner’s Hunger Strike “On Verge of Death” duurt 9 minuten.

Onlangs heeft Tegenlicht een documentaire uitgezonden over het herstel van geërodeerd landschap. Niet alleen blijkt dit mogelijk, maar het is ook verbazend hoe snel dit gaat. Erosie ontstaat door een verkeerd gebruik van de grond, waarbij overbegrazing een belangrijke rol speelt. Is de bodem eenmaal ontdaan van vegetatie, dan krijgen regen en wind vrij spel om de vruchtbare aarde weg te blazen en weg te spoelen. Een goed voorbeeld vormt het Chinese Löss-plateau, een gebied zo groot als Frankrijk, dat ooit een van de meest vruchtbare gebieden ter wereld was.

John Dennis Liu is een Amerikaan van Chinese afkomst, die al 30 jaar in China woont. Hij is filmer en regisseur van beroep en hij kreeg van de Chinese regering de opdracht om het herstel van het landschap van het Löss-plateau te filmen. Uit de opnamen blijkt dat het landschap zich in 15 jaar tijd herstelde van een kale woestenij in een groene oase met een weelderige vegetatie. Vanaf dat moment reisde John Liu de hele wereld af om regeringsleiders, beleidsmakers en boeren met zijn beelden en kennis te overtuigen en te inspireren. Onvermoeibaar brengt hij de boodschap dat herstel van ecosystemen niet alleen mogelijk is, maar ook nog eens economisch zeer zinvol.

Tegenlicht volgde Liu op zijn missie in Jordanië en laat aan de hand van Liu’s eigen filmmateriaal zien dat een groene toekomst wereldwijd mogelijk is. De kijk-tip is afkomstig van Juul van Dissel, die hem plaatste in deze reactie.

Tegenlicht: Groen Goud duurt 50 minuten.

Om zijn ideeën een grotere bekendheid te geven, maakte Liu een propagandafilm die hij plaatste op YouTube. Deze duurt een half uur, maar er blijkt ook een langere versie te bestaan, die veel mooier is!

Lessons of the Loess Plateau longer version duurt 53 minuten.

Hope in a changing climate duurt 30 minuten.

Over de Zeeuwse Wereldvrouwen is al eerder een artikel verschenen op BOUblog. Deze gezellige en zeer gemêleerde groep vrouwen heeft ook een eigen website waarop alle activiteiten worden verslagen, het liefst met foto’s. De Wereldvrouwen doen van alles, ze geven voorlichting of lopen een modeshow van internationale kleding, ze kunnen een maaltijd verzorgen of een feest organiseren, maar ze komen ook eens per week gezellig bij elkaar om een thema te bespreken of gezamenlijk iets te maken. Iedere vrouw is welkom, met of zonder kleine kinderen, ongeacht leeftijd, uiterlijk, land van herkomst of andere vormen van onderscheid. En nu willen ze graag een camper winnen!

Het voordeel van een camper is dat de Wereldvrouwen op tournee kunnen gaan. Zij willen graag dat er in andere steden ook groepen Wereldvrouwen ontstaan, die op dezelfde manier samenwerken en elkaar op dezelfde manier steunen. Met een camper kunnen ze presentaties geven in het hele land, zonder dat de heen- en terugreis een probleem is. De camper wordt aangeboden door Marktplaats.nl, waar je hem van binnen en van buiten kunt bezichtigen. De club, vereniging of stichting die de meeste steun krijgt, kan de camper winnen. De actie loopt tot en met 10 mei a.s.. Uit de top 10 van deelnemers met de meeste stemmen zal de jury een winnaar kiezen. De deelnemer met de leukste en origineelste motivatie wint! De winnaar wordt binnen 2 weken bekend gemaakt.

Wilt u de Wereldvrouwen steunen om de camper te winnen, klik dan hier en dan op steunen.

Mr. G.J.M. Corstens is president van de Hoge Raad. Hij werd op 7 november 2008 als zodanig benoemd, hetgeen gepaard ging met zijn installatierede. Voordien was mr. Corstens hoogleraar strafrecht. In oktober 2010 uitte mr. Corstens in het TV-programma Buitenhof kritiek op Wilders, hetgeen hem kwam te staan op kritiek van het publiek. Het standpunt van Corstens is echter dat politici de rechterlijke macht moeten respecteren. Vorige week was mr. Corstens nogmaals te gast in Buitenhof, ditmaal ging het over de Hoge Raad die fout was in de oorlog.

Mr. Corstens heeft onderzoek laten verrichten naar de houding van de hoge Raad in de oorlog, wat leidde tot het boek De Hoge Raad en de Tweede Wereldoorlog. Samen met professor Corjo Jansen, de schrijver van het boek, verdedigde mr. Corstens de stelling dat de Hoge Raad in de Tweede Wereldoorlog veel te gemakkelijk had meegewerkt met de Duitse bezetter. De Hoge Raad was dus fout in de oorlog, maar dat is verleden tijd. De vraag of de Hoge Raad nog altijd fout is, kan alleen worden beantwoord aan de hand van meer recente uitspraken.

In de Deventer Moordzaak heeft de Hoge Raad zich een aantal malen uitgesproken. Nadat was gebleken dat het mes dat middels geurproeven was aangewezen als het wapen waarmee Ernest Louwes de weduwe had vermoord, geen bloedsporen bevatte, verklaarde de HR dat het vonnis moest worden herzien. In december 2003 kwam de zaak voor het Hof Den Bosch. Drie dagen voor de zitting kwam het OM opeens met een nieuw feit: DNA van Louwes op de blouse van de weduwe. In een zaak die door de HR werd terugverwezen, was nieuw bewijs nooit toegestaan, het Hof moest oordelen op grond van de feiten die in cassatie bekend waren. Het hof Den Bosch maakte echter een uitzondering op deze regel, het DNA op de blouse werd als bewijs geaccepteerd en als onomstotelijk beschouwd. Louwes werd nogmaals veroordeeld en ging nogmaals in cassatie. Daarop besliste de Hoge Raad dat het Hof de vrijheid had om nieuwe feiten aan de veroordeling ten grondslag te leggen. De veroordeling bleef in stand. Deze uitspraak van de Hoge Raad staat op zeer gespannen voet met het “ne bis in idem”, waarbij ook nog getwijfeld kan worden aan de waarde van dit DNA-spoor als doorslaggevend belastend feit.

Een andere uitspraak van de Hoge Raad betreft de zaak Baybasin. De veroordeling van Baybasin berustte uitsluitend op telefoontaps, die op dat moment nog werden beschouwd als aanvullend bewijs. Zonder verdere bewijzen zouden deze taps als bewijsmateriaal waardeloos zijn. Bij het beroep in cassatie van Baybasin op 21 oktober 2003 verklaarde de Hoge Raad echter: “Dat Nederland geen controle zou hebben over het functioneren van de tapkamers doordat er in Nederland geen kennis bestaat van de uit Israël afkomstige software is, voorzover dit al juist zou zijn, onvoldoende om aan te nemen dat er met telefoontaps is gemanipuleerd.” Daarop werd Baybasin veroordeeld tot levenslang! Inmiddels zijn er talloze bewijzen dat de taps waarop Baybasin werd veroordeeld, ernstig zijn gemanipuleerd. Opvallens is ook, dat de Hoge Raad reeds op 6 februari 2003 door de media was gewaarschuwd voor de mogelijkheid van manipulatie en tapvervalsing.

Betrouwbaarheid telefoontaps in het geding, Zembla 6 februari 2003 duurt 38 minuten. De zaak Baybasin begin op minuut 12.11

We kunnen slechts concluderen dat de Hoge raad ook na de oorlog nog wel eens fout kan zijn. De vraag is dan hoe groot het zelfreinigende vermogen van dit hoogste college van rechters is. Binnenkort moet de Hoge Raad nogmaals oordelen in de zaak Baybasin. Het arrest van 21 oktober 2003 kan dan onmogelijk in stand blijven, omdat is gebleken dat met telefoontaps kan worden geknoeid en werd geknoeid! De vraag is nu of de Hoge Raad bereid is om op deze foute schreden terug te keren.

Buitenhof 29 april: de Hoge Raad begint bij minuut 35 en duurt 18 minuten.

In zijn installatierede sprak mr. Corstens:

De rechter is geen politicus. Hij heeft geen politiek programma dat hij moet uitvoeren. Hij is een ambachtsman die de rechtvaardigheid moet nastreven. Dat betekent dat hij feiten moet vaststellen en rechtsregels daarop moet toepassen. Soms laten die rechtsregels hem veel ruimte. Dan moet hij keuzes maken. Daarbij gaat hij belangen afwegen. Allerlei omstandigheden kunnen dan in het vizier komen. De uitkomst van die afweging moet op de rechtvaardigheid zijn gegrond.

Dat is de opdracht die de rechter heeft: rechtvaardigheid betrachten, ook al mishaagt hij daarbij soms de samenleving. Hij moet soms ingaan tegen luid verkondigde opvattingen of tegen een te opdringerige overheid, hij moet soms vrijspreken als alom wordt verlangd dat de verdachte “hangt” en soms veroordelen als velen menen dat iemand moet worden vrijgesproken. Hij moet die beslissingen natuurlijk goed beargumenteren. Op den duur zal het vertrouwen van de samenleving in de rechter die rechtvaardig is, groter zijn dan in de rechter die zijn oren zou laten hangen naar de eerste de beste stroming in de maatschappij.

In het volgende college voor de Open Universiteit refereert mr. Corstens een aantal malen aan de zaak Saman B., de veroordeelde Turkse vrouwenhandelaar die verlof kreeg en vertrok naar Turkije. Zie eventueel voor de achtergrond deze link. Het hoorcollege is gericht op aankomende rechters. Belangwekkend is de visie van mr. Corstens op de houding van de politiek, de wetgever en de kritiek van het publiek op rechterlijke uitspraken en de rechterlijke macht. De president van de Hoge Raad pleit voor respect, maar respect moet men verdienen!

prof. mr. Gerard Corstens over de positie en het domein van de rechter duurt 45 minuten.

Vandaag worden in Nederland de slachtoffers herdacht van de Tweede Wereldoorlog. We herdenken de Joden die het slachtoffer werden van de rassenwaan van de Nazi’s, maar we vergeten meestal de Roma (zigeuners) die veroordeeld werden tot hetzelfde lot: de Holocaust trof niet alleen de Joden. We scharen ons rond de oorlogsmonumenten en nemen een stilte in acht. Aldus eren we de doden die streden tegen de Duitse bezetting van Nederland en we noemen hen verzetshelden. We staan er echter niet bij stil dat de oorlog nooit werd beëindigd, maar zich slechts verplaatste naar andere landen en andere “vijanden”. De doden die vallen in deze oorlog, noemt men terroristen! Daarom vandaag een eerbetoon aan Norman Finkelstein, die vecht tegen de hypocrisie van het hedendaagse discours over oorlog en vrede.

Norman Finkelstein is een Amerikaanse professor in de politicologie, die zich verzet tegen de Israëlische bezetting van Palestina. Finkelstein is een Jood, een zoon van Joodse ouders die de Holocaust overleefden. Hij is wars van valse sentimenten en drogredenen, hij is ook bepaald niet diplomatiek in zijn uitspraken. Geen aardige man, die Finkelstein, maar hij spreekt wel de waarheid!

Al Jazeera heeft onlangs een twee-delige documentaire over hem uitgezonden: American radical. Daarin wordt professor Finkelstein door de jaren heen gevolgd op zijn queeste voor de waarheid omtrent Israël en het Palestijnse probleem. Op grond van zijn uitspraken werd hij onder druk van de Zionistische lobby ontslagen als professor en Israël heeft hem de toegang tot dat land ontzegd. In de documentaire komen zowel Finkelstein als zijn vrienden (o.a. Noam Chomsky) aan het woord, maar ook zijn vijanden en critici krijgen ruime spreektijd. De logica van Finkelstein is echter onweerlegbaar: Israël heeft Palestina bezet. Wie het met deze bezetting eens is, is een collaborateur en iedere Palestijn die zich verzet tegen deze bezetting is een verzetsheld!

American radical: The trials of Jewish-American political scientist Norman Finkelstein duurt twee maal 45 minuten.

.

Toegift: het gedicht dat vandaag niet mag worden voorgelezen, gevonden op Anarchiel:

‘Foute Keuze’

Mijn naam is Auke Siebe Dirk
Ik ben vernoemd naar mijn oudoom Dirk Siebe
Een jongen die een verkeerde keuze heeft gemaakt

Koos voor een verkeerd leger
Met verkeerde idealen
Vluchtte voor de armoede
Hoopte op een beter leven

Geen weg meer terug
Als een keuze is gemaakt
Alleen een weg vooruit
Die hij niet ontlopen kan

Vechtend tegen Russen
Angst om zelf dood te gaan
Denkend aan thuis
Waar Dirk z’n toekomst nog beginnen moet
Zijn moeder is verscheurd door de oorlog
Mama van elf kinderen, waarvan vier in het verzet zitten
En een vechtend aan het oostfront
Alle elf had ze even lief

Dirk Siebe kwam nooit meer thuis

Mijn naam is Auke Siebe Dirk
Ik ben vernoemd naar Dirk Siebe
Omdat ook Dirk Siebe niet vergeten mag worden.

Malalai Joya is op BOUblog geen onbekende. Deze moedige Afghaanse vrouw pleit voor het terugtrekken van alle buitenlandse troepen uit haar land. Ze heeft tot twee maal toe een zetel in het Afghaanse parlement gewonnen, maar ze werd tot twee maal toe geschorst omdat zij geen blad voor de mond nam. Er zijn reeds talloze moordaanslagen op haar gepleegd, maar ze leeft nog steeds! Onlangs was ze in Melbourne op de Marxisme conferentie, waar ze pleitte voor het terugtrekken van alle buitenlandse troepen uit haar land. In 2006 heeft een Deense regisseuse van haar politieke strijd in Afghanistan een documentaire gemaakt: Enemies of Happiness. Deze geeft een onthullend en ontroerend beeld van de dagelijkse gang van zaken in het leven van Malalai Joya.

Enemies of Happines heeft verscheidene prijzen gewonnen en is uitgezonden door o.a. de VPRO en PBS. Begin 2010 stond deze film nog niet op internet, maar inmiddels blijkt hij wel degelijk geplaatst. Voor wie hem nog niet heeft gezien, is het een echte aanrader! Wie meer recent materiaal over Malalai Joya zoekt, zou een kijkje kunnen nemen op haar website.

Enemies of Happines duurt 50 minuten.

Toegift: GRITtv: Malalai Joya: Raise Your Voice duurt 20 minuten.

Terwijl men in Nederland op 30 april de vlaggen laat wapperen voor het Koningshuis, viert men in de omringende landen op 1 mei de Dag van de Arbeid. Kleurde Nederland gisteren nog oranje, vandaag kleurt de rest van Europa rood. Beide feesten zijn vrije dagen, Nederland zou gewoon mee kunnen doen met de rest. Dan vieren we Koninginnedag een dag later, zonder de koningin en met rode vlaggen en ballonnen. Verder hoeft er niet veel te veranderen, die rommelmarkten en kinderspelen zijn immers leuk! Maar 1 mei, dat is Marxisme, het “waar-iedereen-zo-bang-voor-isme.”

In Australië, in Melbourne, wordt ieder jaar met Pasen een grote Marxisme conferentie gehouden met wel 1000 deelnemers. Belangrijke sprekers waren dit jaar John Pilger, die een inleiding hield, en Malalai Joya die een half uur spreektijd kreeg. Belangrijke thema’s waren ook de politiek ten opzichte van de Aborigines in Australië en de Palestijnse kwestie.

Marxism is Australia’s largest left wing political conference held every year over the Easter long weekend.
Marxism 2012 was co-hosted by Socialist Alternative (AU) and the International Socialist Organisation of Aotearoa (NZ) and was attended by 925 people from all over Australia and all over the world.
International guest speakers in 2012 included:
- JOHN PILGER, independent journalist and documentary filmmaker
- MALALAI JOYA, outpsoken Afghan critic of US led war and occupation
- GARY FOLEY, legendary Aboriginal activist
- MAMDOUH HABIB, ex-Guantanamo Bay inmate
- LEIA PETTEY, Occupy Wall Street activist, socialist and unionist
- CHIE MATSUMOTO, labour activist involved in Japanese anti-nuclear struggle
- and many more including activists from New Zealand, Palestine, Chile, the Philippines, the Middle East and Sri Lanka.
Marxism 2013 will be held in Melbourne from the 28th to the 31st of March.

De video’s van de toespraken zijn te vinden op het YouTube kanaal van de Marxisme conferentie. De inleiding, die werd verzorgd door John Pilger, ging over de valkuilen van het hedendaagse feminisme. Australië heeft momenteel een vrouwelijke Eerste Minister, Julia Gillard, maar daarmee veranderde de politiek niet. Het systeem blijft mannelijk dominant en gecorrumpeerd. Gillard is nu een van de meest militairistische leiders uit de geschiedenis van Australië. Hetzelfde geldt voor de emancipatie van negers, met als grote voorbeeld president Obama, en voor de emancipatie van homo’s. Pilger waarschuwt in heldere bewoordingen voor iedere emancipatie die niet gepaard gaat met klassenstrijd en een kritische houding tegenover het kapitalisme.

John Pilger speaks @ Marxism 2012 (Full Talk) duurt 18 minuten.

Helaas komt Pilger niet met een werkelijke oplossing voor het probleem van de onderdrukking van vrouwen. Deze vindt meestal plaats binnen het huwelijk en binnen het gezin. Vrijwel overal ter wereld worden de vrouwen bij hun huwelijk een deel van de clan of familie van hun man. De kinderen krijgen de naam van de vader, wat in ons “vrije Westen” vooral na een echtscheiding verwarring wekt, omdat de kinderen meestal bij de moeder blijven. Vrijwel overal ter wereld heerst het vaderrecht, waarin de kinderen worden beschouwd als verwanten en erfgenamen van de vader. Vaderrecht gaat over erfrecht en dat gaat over geld. Een synthese tussen Marxisme en feminisme is daarom volgens mij slechts mogelijk wanneer het erfrecht wordt betrokken in de economische analyse van Marx.

Marx wilde het erfrecht afschaffen, maar dat is onmogelijk. Omdat mensen nou eenmaal sterfelijk zijn, gaat er altijd een stroom van materiële rijkdom van de oudere generatie naar de jongere. Belangrijk is dan op welke manier deze stroom is ingebed in de economie. Op dit moment is dat vrijwel overal ter wereld via het vaderrecht, dat ten grondslag blijkt te liggen aan het kapitalisme. Kinderen erven van hun vader. Zonder vader is het kind een minderwaardig wezen, een bastaard, en de moeder is een “gevallen vrouw”. Omdat de meeste vaders niet of nauwelijks een erfenis nalaten, erft het merendeel van de kinderen niets, of vrijwel niets. Toch gaat alle materiële rijkdom ooit over op de volgende generatie, dus ook de miljarden van Rotschild, Rockefeller, de Oranjes en zo voort. Zij handhaven het vaderrecht! De vraag is daarom: hoeveel geld gaat er om in het erfrecht? En hoe wordt die geldstroom verdeeld?