Op deze kerstmaandag hangt het kerstconsumeren me weer voor een heel jaar de keel uit. Natuurlijk was het gezellig en ik heb heerlijk gegeten, maar nu heb ik echt nergens meer trek in. Kerstmis is niet alleen gezellig, het is voor veel mensen een probleem! Niet iedereen maakt deel uit van dat gelukkige gezin met ruim een modaal inkomen, maar alleen op die manier kun je kerstmis vieren zoals de reclame dat wil. Tweede kerstdag is voor veel mensen de moeilijkste dag van het jaar. Het meeste huiselijke geweld vindt plaats op die dag. Het aantal zelfmoorden vertoont ook een hoogtepunt, terwijl er op tweede kerstdag meer familie-ruzies ontstaan, dan er in een heel jaar worden opgelost.

Van de Vrede op Aarde waar het kerstfeest voor zou staan, is ook dit jaar niets gekomen. Het heeft dan ook geen zin om te bidden voor vrede, als voor die vrede moet worden gevochten! Gelukkig is Serious Request nu beëindigd, ze hebben 8,6 miljoen euro opgehaald, dat is ongeveer 50 cent per Nederlander. Het goede doel van dit jaar waren moeders die slachtoffer worden van de oorlog. Op een defensiebudget van 8 miljard euro is dit een druppel op een beschamende gloeiende plaat.

Dat er ruim 2000 jaar geleden een kind werd geboren in een stal, vind ik ook al niet iets om te vieren. Zo’n kind hoort niet te worden geboren in een stal! Er worden nog altijd kinderen geboren onder dergelijke erbarmelijke omstandigheden. Veel moeders sterven in het kraambed, wegens gebrek aan medische zorg. Maar Maria overleefde de bevalling, halleluja! Haar kind was een paar dagen oud, toen er drie wijzen uit het oosten kwamen, met mirre, wierook ende goud. Voorlopig had Maria wel geld om voor haar kind te zorgen. Halleluja!

Het was ook al zo’n wonderlijke zwangerschap, want Maria was nog maagd. Jozef is niet de vader van het kind, dat was de Heilige Geest! Hij zat er kennelijk niet mee dat zijn vrouw vreemd ging met een geest. Raar huwelijk tussen die twee… Maar goed, hij was maar een timmerman, zalig zijn de eenvoudigen van geest! Hoewel het kerstverhaal nogal onzinnig is, blijven de eenvoudigen van geest er in geloven.

THE CHRIST DELUSION

Natuurlijk heb ik niets tegen feestdagen, maar verplichte feestdagen mogen van mij worden afgeschaft! Op kerstavond is kerstmis voor veel mensen nog wel leuk, met pakjes onder de boom en de hertenbiefstuk nog veilig in de koelkast. Op eerste kerstdag wordt het al wat lastig, als moeder in de keuken worstelt met het wildbraad, terwijl vader zich nog eens inschenkt en de kinderen zich vermaken met hun nieuwe speelgoed, made in China. Soms hebben ze ook nieuwe kleren, speciaal voor de kerst gekocht, maar niet te duur, want kerstmis is al duur genoeg! Het is kassa voor de commercie.

Op tweede kerstdag is de lol er af. De kerstverlichting brandt nog steeds en in de boom hangen de ballen nog te glimmen. Wat een kitsch! Ook die ballen en lichtjes komen uit China, waar ze worden gemaakt door dwangarbeiders, zeg maar slaven, in de gevangenissen van het Chinese arbeidersparadijs. Daarom zijn ze zo goedkoop! Rageh Omaar maakte daarover de volgende documentaire:

Slavery: A 21st Century Evil – Prison slaves duurt 25 minuten.

Mocht u zich op deze tweede kerstdag ook wat katterig voelen over dat zoetige kerstgedoe, dan zou ik zeggen: doe gewoon maar normaal. Het is per slot van rekening slechts een blauwe maandag! Ik denk dat ik maar eens ga stofzuigen en de gangkast moet ook nog een beurt hebben. Daar vind ik het vandaag wel een dag voor!

Wat is democratie? In de VS is het de vrijheid om eens in de vier jaar een president te kiezen uit twee kandidaten die middels de massamedia geselecteerd zijn door het groot-kapitaal. In Iran kiest men uit vier kandidaten die volgens de Islamitische grondwet geselecteerd zijn door de Ayatollahs. In Nederland kan men stemmen op politieke partijen, de aldus gekozen partijen vormen de Tweede Kamer, die vervolgens een regering formeren, vaak zonder enige relatie met de verkiezingsuitslag. Men noemt dit representatieve democratie, omdat er mensen worden gekozen die daarna namens de kiezers de beslissingen nemen.

Deze stembus-democratie is nauwelijks democratisch, het is een dictatuur van politieke partijen. Democratie gaat om een gelijke verdeling van macht en vooral van economische middelen. In een democratisch systeem kunnen mensen zelf beslissingen nemen over aspecten van de samenleving die hen direct raken. Men noemt dat participerende democratie, omdat de beslissingen worden genomen door de mensen die het aangaat. Maar dat kost wel meer tijd en moeite. Alle mensen moeten immers voortdurend deelnemen aan een dergelijke besluitvorming…

De volgende documentaire gaat over de participerende democratie in Zuid-Amerika, waar de zogenaamd democratische VS jaren lang dictators aan de macht bracht en in het zadel hield. Dit leidde tot grote rijkdom voor enkelen en tot bittere armoede voor het merendeel van de bevolking. In landen als Venezuela, Brazilië, Bolivia en Argentinië is nu een vorm van democratie in opkomst waarin alle mensen daadwerkelijk participeren in dat wat hun leven bepaalt: het bestuur van hun buurt, hun fabriek, gezondheidszorg en zo voort. Zij hebben rechtstreeks inbreng in het beleid en ze bepalen gezamenlijk waar geld aan zal worden besteed. Deze socialistische vorm van democratie is nieuw en bijzonder verfrissend. Helaas is onlangs in Honduras dit democratische proces weer doorkruist, dit omwille van de “vrije handel”, het Amerikaanse democratische model. De participerende democratie in Zuid Amerika wordt door de VS voortdurend bedreigd.

Beyond Elections is een documentaire uit 2008 van de Braziliaanse regisseur Sílvia Leindecker en de schrijver Michael Fox. De Spaanse teksten zijn ondertiteld in het Engels. De documentaire staat in 16 delen op YouTube en hij valt in 8 delen uiteen. Een doorlopende stream heb ik helaas niet kunnen vinden, maar deze documentaire verdient het om te worden bekeken in groter formaat.

Beyond Elections duurt een uur en 55 minuten.

Bekijk deze docu op YouTube, deel 1.

Inleiding:

Deel 1. Participatory Budgeting:

Deel 2. Communal Councils in Venezuela:

Deel 3. Coöperaties:

Deel 4. Social Movements:

Deel 5. Constitutionele Vergaderingen:

Deel 6. In de naam van “Democratie”:

Deel 7. Internationale Organisaties:

Deel 8. Een Democratische Democratie:

Voor één dag zetten we het systeem stil

Bezet jezelf: doe niets!

De Occupy beweging groeit nog steeds. In talloze steden in de Westerse wereld broeit het verzet tegen de politiek van economische globalisering en militaire verovering. Deze politiek leidt tot een groeiende rijkdom voor een steeds kleiner wordende toplaag en tot armoede voor de rest van de bevolking. Maar deze politiek leidt eveneens tot grote schade in de landen waar de oorlog wordt gevoerd. De Occupy beweging is niet alleen tegen de bail out voor banken en landen, maar ook tegen de absurd hoge defensiebudgetten en de bloeddorst en vernielzucht die daaruit voortvloeien. Het is een vreedzaam verzet, maar niet iedereen kan met een tentje en een rugzak mee doen aan het bezet!

Vrijdag 28 oktober is uitgeroepen tot de dag waarop iedereen kan meedoen door zichzelf te bezetten. In plaats van de dagelijkse dingen te doen, ben je dan bezet. Je kunt dan niet naar je werk, je bent immers bezet. Zeg dus even tegen je baas: vrijdag ben ik bezet. Ook kunnen de kinderen niet naar school, zij zijn ook bezet.

Stop voor een dag alle economische activiteiten. Geef geen geld uit, gebruik ook geen stroom. Als de telefoon overgaat, neem dan niet op, want je bent immers bezet. Laat de TV uit en ga naar buiten, wandelen of fietsen kan wel. De zon, de regen en de wind zijn immers gratis. Mediteren, musiceren, een boek lezen, babbelen met de buren, spelen met de kinderen of gewoon even helemaal niets doen, zo doe je mee met “bezet jezelf”. Kijk vandaag eens rond op het kanaal van Occupy Amsterdam! En bezet aanstaande vrijdag jezelf.

1500 mensen bezetten Beursplein in Amsterdam 15-10-2011

Nederland positief over Occupy Amsterdam

Occupy Amsterdam – Imagine, John Lennon

Occupy Newcastle Short film

Occupy Wall Street Movement Continues To Grow!

Wall Street Tsunami: OWS grows in force

We Are the 99%

For One Day…We Shut The System Down!

Afghanistan is al 30 jaar lang een verhaal van geweld en oorlog. Sulha Afghanistan Movie Documentary werd gemaakt door Afghaanse tieners en kinderen die samen wonen in een buitenlands weeshuis of pleeggezin (dit blijft onduidelijk). Ze vertellen eerst iets over de geschiedenis van hun land. Dan laten ze beelden zien van andere kinderen in Afghanistan, in een weeshuis, in de ruïnes en de sloppenwijken, op de vuilnisbelt en op straat. Alle kinderen hebben een hekel aan oorlog, zij zijn dan ook degenen die er het meeste onder lijden.

De docu begint met een overzicht van historische helden, met hun portret. Dit duurt slechts 2 minuten, haak dus niet af! Daarna komen de kinderen aan het woord die iets vertellen over zichzelf en de geschiedenis van hun land. Zij hebben dit verhaal op school geleerd, het is nogal ideologisch gekleurd en ze beginnen ook niet bij het begin. Hun schoolse geschiedenis van Afghanistan begint in 1921, toen het land de vrijheid kreeg van Engeland! Daar gaat wel wat aan vooraf.

Afghanistan was reeds in de oudheid een vrij ondoordringbaar bergland met vruchtbare dalen. Een belangrijke karavaanweg, de Zijderoute, liep van Perzië (Iran) door Afghanistan naar China en weer terug. Afghanistan verhandelde kostbare delfstoffen, zoals goud en edelstenen, waaronder het zeer begeerde lapis lazuli. Tot de komst van de Islam (omstreeks 700 AD vanuit het westen) was Boeddhisme eeuwen lang de dominante religie. Vanuit het noorden hebben de Mongolen daarna nog twee maal het land “veroverd”, maar zij waren eigenlijk op doortocht naar Bagdad en India.

In de 19e eeuw werd India/Pakistan een kolonie van Engeland. Na de “verovering” van Afghanistan middels twee Anglo-Afghaanse oorlogen (rond 1840 en 1880), werd een groot deel van Afghanistan tot een provincie van Brits India verklaard. Op papier zal het wel hebben geklopt, in elk geval kreeg Afghanistan in 1921 de vrijheid van Engeland!

Tot en met de Tweede Wereldoorlog bleef alles redelijk rustig, maar tijdens de Koude Oorlog leidden de snelle modernisering en de relatie met Rusland tot onlusten. Deze werden gevoed door extreme Moslims, die in Pakistan werden opgeleid en gefinancierd door het “Vrije Westen”. In 1979 volgde de inval van Russische legers. Tien jaar later waren de Russen verslagen, zij verlieten het land. Er volgde een religieus getinte burgeroorlog die volgens de kinderen vooral werd gevoerd door Islam-strijders uit het buitenland (de door de CIA gesteunde Al Qaida!). Daarop volgde het terreurbewind van de Taliban. In oktober 2001 kwamen de Amerikanen, zij beloofden het land vrijheid en democratie, maar de vrede kwam niet. Weer 10 jaar oorlog!

Vanaf ongeveer minuut 23 gaat de geschiedenisles bijna naadloos over in een verslag van de huidige situatie van geweld en wat dat betekent voor de kinderen in Afghanistan. Zij hebben zwaar te lijden onder de oorlog. Op het einde zien we de jonge makers nog even terug. Het was hun eerste film en ze vonden het wel moeilijk! Hun inspanning heeft geleid tot een indrukwekkend pleidooi voor de vrede! De film eindigt met een reeks foto’s van de rustieke schoonheid van het land, dus met een glimlach…

Voor de kinderen van Afghanistan is de oorlog een ramp die hun overkomt. Zij weten niet eens waarom er wordt gevochten, maar ze zijn wel systematisch het slachtoffer! RAWA orphanages schrijft:

Afghanistan has been at war continuously for almost three decades. These conflicts have left behind a legacy of complete turmoil; millions of deaths, destruction of the whole landscapes and collapse of the country’s infrastructure. Undoubtedly, the bulk of this tragedy was borne by the children and women who are the most vulnerable segment of any society and therefore the prime victims of this calamity. The children have suffered the horrors of kidnapping and child trafficking, sexual abuses, child labor in addition to appalling humiliation and degradation.

UNICEF and other reliable sources provide heart-wrenching statistics estimating the wretched conditions of the Afghan children: 60% of children have lost at least one member of their family or close relatives; 35% of children have lost one of their parents, over 600,000 children sleep on streets, for every 50,000 there is one physician or doctor and of the 200,000 disabled people 50% are children.

De documentaire is Engels ondertiteld en al klopt dit Engels niet altijd, de beelden spreken voor zich.

Sulha Afghanistan Movie duurt 52 minuten.

Is Muammar al-Gaddafi, de Grote Leider van Libië, een dictator? Men zegt altijd van wel, maar daarom hoeft het nog niet waar te zijn. Sinds Gaddafi koning Idriss verjoeg en zelf de macht greep, is de bevolking van Libië beter af dan ooit, beter dan in alle andere Afrikaanse landen, beter dan in Rusland of Saudi-Arabië. Deze “dictator” zorgde voor huisvesting, onderwijs, gezondheidszorg, elektriciteit, communicatie, irrigatie en schoon drinkwater. Hij heeft zo zijn eigen ideeën over een democratisch politiek systeem. Zijn ideaal is geen democratie waarin de bevolking zijn politieke leiders kan kiezen, maar een systeem waarin iedereen actief deelneemt aan de besluitvorming. Zijn politiek staat beschreven in zijn Groene Boekje.

Nu heeft niet iedereen de tijd om het Groene Boekje te lezen, maar zonder deze informatie is Libië niet te begrijpen. Gaddafi voerde een systeem in van gelijke rechten en participatie, in een land waar het merendeel van de bevolking niet alleen straatarm en onderontwikkeld was, maar waar tevens de machtsverhoudingen werden bepaald door een strikt hiërarchisch en patriarchaal systeem. Natuurlijk was niet iedereen het met deze veranderingen eens. Vooral in het oosten van Libië hielden veel mensen nog vast aan de strenge Islam, de vrouwen bleven er ondergeschikt aan de mannen en de mannen aan de stamhoofden. Maar in Tripoli heersten vrede, vrijheid en welvaart, de bevolking stond achter Gaddafi, zoals ook blijkt uit de massale demonstraties op het Groene Plein.

Wat zegt deze gevreesde dictator in zijn Groene Boekje? John (the engineer) Turmel woont in Canada. Toen zijn land besloot tot deelname aan de NATO-aanvallen op Libië, werd hij boos. De media verspreidden de ene leugen na de andere over Gaddafi. Daarom besloot hij om het Groene Boekje niet alleen te lezen, maar om het voor te lezen. Dank zij Turmel kan men nu luisteren naar de woorden van Gaddafi en intussen de afwas doen! Turmel is het niet altijd eens met Gaddafi, hij geeft tijdens het voorlezen zijn eigen commentaar. Maar op de vraag of Gaddafi een dictator is, luidt zijn antwoord: Welnee!

De complete lezing duurt 2 uur en 40 minuten, maar hij staat ook in 5 delen van elk 15 minuten op YouTube. Deze verkorte versie staat hier. Zelf was ik met name geïnteresseerd in het hoofdstuk over vrouwen, kinderen, opvoeding en zo voort. In het volgende deel leest Turmel dat stukje voor, van minuut 4’37” tot 8’31”. Dames (en heren óók!), luister even 4 minuten naar wat Gaddafi zegt over de emancipatie van vrouwen en de opvoeding van kinderen.

Turmel: Gathafi’s Green Book #5/5: A socialist world

Turmel: Muammar Al-Gathafi’s Green Book, Africa’s Gandhi duurt 2 uur en 40 minuten

In New York is gisteren een grote demonstratie gehouden tegen de verwoesting van Libië door de NATO, tegen de kostbare oorlogen en de armoede die daaruit voortvloeit voor de bevolking, zowel in Afrika als in de VS. Omdat de negerbevolking van de VS ooit werd geroofd uit Afrika, waar de Islam al eeuwen de belangrijkste religie was, is het niet verbazend dat een groot gedeelte van de zwarte bevolking van de VS nog altijd Moslim is. Ook is de solidariteit met Afrika nog steeds groot. Louis Farrakhan is een Islamitische voorganger en de leider van de Nation of Islam in Chicago. Hij kent Gaddafi persoonlijk en zijn toespraak is bepaald indrukwekkend!

Great Speech by Louis Farrakhan duurt een uur en 5 minuten.

Met dank aan Wolkenzwemmer.

Een gedegen achtergrond-artikel door Thierry Meyssan:

NATO learning the hard way that the Jamahiriya is not a slogan but a reality

Every battle recreates the same scenario, with each NATO bombardment forcing the population to flee their homes. Thus, the town is quickly run over by rebel forces who announce they have gained ground. Only then does the battle begin. The Libyan army enters the town and massacres the rebels. At that point, the population safely returns to the partially destroyed village.

Dit zien we zelfs letterlijk gebeuren bij het NATO-propaganda kanaal Al Jazeera. Let ook op de beelden in de achtergrond:

Daarna werden de rebellen weer verjaagd door de Bani Walid Tribe:

Meyssan eindigt zijn artikel als volgt:

This strategy is expected to continue until the end of Ramadan. The Alliance will then have three weeks left to try and score a significant victory before the clock strikes twelve: on September 19th, the United Nations General Assembly will meet in New York and could demand explanations about the ongoing operation, note the incapacity of the Security Council to restore the peace, and impose its own recommendations.

In preparation for the resumption of ground fighting in early September, NATO is arming the Misrata rebels and clearing the road they will use to seize Zlitan. With France once again refusing to deliver weapons, Qatar has obliged by freighting them by plane, despite the UN embargo. On the night of 8 to 9 August, the Alliance cleaned up Majer hill, which could serve as an outpost to defend Zlitan. In the process, it bombed farms and tents where twenty displaced families were sheltered, killing 85 people including 33 children.

En op Zaplog vieren twee trollen feest omdat de rebellen winnen!

Laten we even een kijkje nemen in Amsterdam, waar in december 2009 de Love Police op bezoek kwam. Terwijl iedereen het druk had met de Kerstboodschappen, verspreidde Charlie Veitch met zijn megafoon een boodschap van liefde en saamhorigheid, van vrede en geluk. Met veel humor en een spottend gebruik van de hedendaagse Nieuwspraak stelt Veitch overal de overheid aan de kaak. Hij heeft het daarbij vooral gemunt op de politie, die hij wil omhelzen.

Oorlogen, terrorisme, angst, arrogantie en intolerantie, humorloze ernst en vaccinaties, bewakingscamera’s en de identificatieplicht, het is allemaal voor uw eigen veiligheid. Wees de overheid dankbaar dat u veilig kunt winkelen. Ga winkelen, dat is goed voor de economie! Alles is in orde! Loopt u vooral door. Nog een uur voor de winkels sluiten, koop zoveel als u kunt, dat is goed voor de economie. De politie ziet toe op uw veiligheid. Alles in orde, er is niets aan de hand…

In Toronto werd Charlie Veitch vorige zomer gearresteerd wegens dit soort tegendraadse taal. In Amsterdam was er op de Dam een demonstratie tegen abortus gaande. Vandaar dat er zoveel politie op de been was! Veitch kon zijn hart ophalen, maar hen omhelzen was verboden! Na afloop praatte Veitch nog wat na met mensen van Freedom Central, die hem hadden uitgenodigd voor deze trip. In het begin is het geluid dan nogal slecht, maar haak niet af, want het wordt snel weer verstaanbaar.

Voor meer informatie over Charlie Veitch kunt u terecht op zijn website: The Love Police. Let ook op de toegift, die onder deze video staat. Prachtig!

The Love Police in Amsterdam (december 2009) duurt 55 minuten.

Toegift (must see!): The Faded Glory of the Goddess Shall Return

Michael Reynolds is een architect die in de woestijn van Nieuw Mexico huizen bouwde van afval, zoals autobanden, bierblikjes en lege flessen. Deze huizen zijn niet aangesloten op de “grid”, het netwerk van wegen, water, elektriciteit en riolering. Energie en drinkwater komen van zonlicht, wind en regen. Het afval, dus ook uw poep, wordt in dit huis gecomposteerd tot aarde voor in de kas. Het bouwen kost wat arbeid, maar wonen kost daarna niets meer! Zelfs het eten groeit in of rond het huis. Reynolds noemde dit Earthship Biotectuur.

Een Earthship kan men bouwen in iedere wildernis, maar ook op iedere plek na een ramp. Het huis voorziet zichzelf van water, licht en warmte of eventueel koeling. Een stukje grond in de woestijn of de bergen is meestal niet duur, de bouwmaterialen zijn grotendeels gratis en het huis is van alle gemakken voorzien. Het Earthship concept bestaat voor een deel uit oude autobanden gevuld met aarde, die worden gestapeld, gepleisterd en glad afgewerkt. Lege flessen, zelfs van plastic, kunnen ook muren vullen. Het concept sluit vrijwel naadloos aan op het bouwen met leem en stro.

Helaas voldeden deze huizen volstrekt niet aan de regels van Bouw & Woningtoezicht in New Mexico, zodat Reynolds zijn erkenning als architect verloor. Hij mocht zijn diploma weer inleveren! Maar Reynolds ging door! In een juridische procedure probeerde hij wet zo gewijzigd te krijgen dat dit soort experimenten voortaan zijn toegestaan. Hij hees zich in een colbert met stropvod en werd hoornstapeldol van de energie die wordt verspild in een bureaucratie. Hij kreeg daarbij de hulp van een briljante en charmante advocate, Shauna Malloy, maar het wetsvoorstel werd tot twee maal toe afgewezen.

Na de tsunami die rond Kerstmis 2004 heel Zuid-Oost Azië trof, bood Reynolds zijn hulp aan. Earthship Biotectuur reisde in 2006 op eigen kosten naar de Andamanen, waar de overlevenden tussen het puin in blikken containers woonden. Iedereen hielp mee en na een week stond daar een zelfvoorzienend Aardschip! De mensen wisten nu ook hoe je er een bouwt. Na afloop van deze feel-good-trip kreeg Reynolds in de VS zijn erkenning als architect terug en in New Mexico werd zijn wetsvoorstel aangenomen.

Garbage Warrior is een documentaire uit 2007 over het leven en werk van Michael Reynolds. Gedurende 3 jaar werden Reynolds, zijn vrouw en hun vrienden gevolgd in hun persoonlijke leven, de juridische strijd en de hulpactie na de tsunami.

Na de aardbeving op Haïti van vorig jaar januari schoot Earthship weer te hulp. Het H.E.L.P. (Haïti Eco Living Project) bouwde daar in samenwerking even een Earthship waarin 8 gezinnen van 4 personen kunnen leven. Het huis is voorzien van voldoende water, sanitair en ventilatie, en in de tuinen groeit voldoende voedsel. Dit ontwerp is naar believen uit te breiden tot een dorp voor 18.432 inwoners. Wij wensen Aardschip Haïti een voorspoedige vaart!

Van 17 tot 27 april maakt Mike Reynolds een tournee door Europa. Als ik het goed begrijp, kan men hem daarvoor nog boeken. Mocht er meer nieuws zijn, dan hoor ik het graag.

Garbage Warrior duurt een uur en 28 minuten.

Earthship Disaster Relief for the People of Haiti.

Haiti Earthship Disaster Relief

Toegift: een luxe aardschip: Basic Constuction

Tegenwoordig staan alle mensen wereldwijd met elkaar in contact. Dank zij Skype en een webcam of een mobiele telefoon kan men met iedereen praten, ongeacht de afstand. Gebeurt ergens een ramp, dan staan de beelden meteen op Internet. We zijn niet langer afhankelijk van journalisten. Iedereen kan communiceren, we zijn allemaal met elkaar verbonden. De vraag is nu wat we met deze communicatie doen.

Volgens Jeremy Rifkin wordt het nu tijd voor een empathische beschaving. Dank zij internet is dat mogelijk, maar helaas leidt het contact met anderen niet automatisch tot geweldloze communicatie. Toch is dat de enige manier waarop een goed contact tot stand komt. Geweld leidt tot een negatief contact, waaruit de ander zich zo snel mogelijk wil terugtrekken. Stress leidt tot een vluchtreactie, er stroomt meer bloed naar het achterhoofd en minder naar het voorhoofd. Het verstand wordt uitgeschakeld, de reflexen overheersen en voor je het weet loopt de toestand uit de hand. Er ontstaat ruzie, of oorlog!

Geweldloze communicatie maakt dat de ander zich veilig voelt. Het bloed stroomt dan naar het voorhoofd, het verstand wordt geactiveerd. Geweldloosheid roept geen stress op, in een prettige sfeer bereikt men gemakkelijker wat men wil. En alle mensen willen eigenlijk hetzelfde: voldoende voedsel en drinken, warmte en veiligheid en een positieve relatie met anderen. Die laatste behoefte wordt niet altijd herkend, maar vaak prevaleert deze zelfs boven andere behoeften. We doen elkaar graag een plezier en voor sommige anderen gaan we zelfs door het vuur!

De psycholoog Marshall Rosenberg geeft trainingen in geweldloze communicatie. Zijn methode is simpel en doeltreffend, maar het is een leerproces, een kwestie van oefenen. Rosenberg leert slechts om de juiste vragen te stellen. Willen we dat de ander doet wat ik wil? Dat werkt alleen als de ander dat ook wil. Men kan mensen niet dwingen, tenzij met geweld, maar dat kost energie. Een vreedzame oplossing is altijd efficiënter.

Wie wil leren om geweldloos te communiceren, kan terecht op de website van NVC, maar er staat ook een workshop van Rosenberg online. Deze cursus duurt een dag en valt uiteen in vier delen. ‘s Morgens vertelt Rosenberg eerst wat de bedoeling is. Na de koffie formuleren de deelnemers een probleem, waarna Rosenberg dit herformuleert tot de behoefte van de deelnemer. Na de lunch gaan de mensen zelf formuleren: hoe zeg ik waaraan ik behoefte heb, zonder dat de ander zich gedwongen voelt om mijn behoeften te vervullen? En hoe kom ik te weten waar de ander behoefte aan heeft? In het laatste deel volgt een evaluatie: wat hebben we vandaag geleerd?

Voor deze cursus moet men rustig de tijd nemen. Weliswaar is de methode eenvoudig, maar oud gedrag vervangen door nieuwe reflexen vergt aandacht en herhaling. Het resultaat is echter: nooit meer ruzie! Om te bereiken wat we willen, hoeven we niemand te manipuleren. Om te winnen hoeft er niemand te verliezen. En wie op deze manier met zichzelf communiceert, is ook genezen van de ruzie in het hoofd!

The Basics of Non Violent Communication duurt vier uur en telt 4 delen! Daarvan staat hier alleen het begin, het vervolg staat op YouTube.

Les 1 bestaat uit 6 delen en duurt 48 minuten:

Les 2 bestaat uit 5 delen en duurt 42 minuten:

Les 3 bestaat uit 6 delen en duurt 53 minuten.

Deel 4 bestaat uit 5 delen en duurt 42 minuten.

Jeremy Rifkin is een econoom die pleit voor een Derde Industriële Revolutie. Hij wil een wereldwijd netwerk van mensen die hun eigen stroom opwekken uit zon, wind of water, en die het overschot afstaan aan het net. Elektrische stroom kan water splitsen in waterstof en zuurstof. De energie die wordt opgeslagen in waterstof kan weer worden gebruikt, bij voorbeeld in auto’s. De technologie bestaat reeds en de energie is gratis, alleen de infrastructuur is er nog niet. Maar zowel internet als het elektriciteitsnet bestaan reeds! Rifkin wil daarop aansluiten.

Op BOUblog staat ook deze lezing van Rifkin uit 2009 (Nederlands ondertiteld) over Climate gate, de economische crisis en de energiecrisis. Daarin spreekt Rifkin over de noodzaak en de grote voordelen van deze manier van energie opwekken. Maar zijn voorstel heeft ook een psychologische kant: Rifkin pleit tevens voor een wereldwijde empathie.

Uit een documentaire over psychopaten, bleek dat er vlak bij de hersenstam een orgaantje zit voor emoties: de amygdala. Daar zetelt ook de empathie en van daar uit ontwikkelt zich het geweten. Bij sommige mensen werkt de amygdala niet, ze voelen geen emoties, geen geluk of verdriet, dus ook geen empathie, en ze ontwikkelen daarom evenmin een geweten. In het bedrijfsleven kunnen ze het soms ver schoppen, want ook corporaties zijn gewetenloos!

Op dit moment zijn de energiewinning en de distributie in handen van grote bedrijven. Hun gewetenloze optreden leidt tot grote schade aan het milieu en tot bittere armoede bij grote delen van de bevolking. Door de energiewinning te decentraliseren en de distributie net zo vrij toegankelijk te maken als het internet, brengt men het menselijke geweten en de empathie terug in het systeem.

De meeste mensen ervaren empathie, maar daarvoor is nodig dat er verbondenheid is met de ander, er moet een relatie zijn. Mede dank zij internet is die verbondenheid de laatste jaren enorm toegenomen. In de 21e eeuw is het punt bereikt waarin vrijwel alle mensen met elkaar verbonden kunnen zijn, maar helaas worden we nog steeds overheerst door gewetenloze instituties. In het energie-plan van Rifkin is daar geen ruimte meer voor.

Jeremy Rifkin is econoom, maar hij heeft ook de geschiedenis bestudeerd, met name van de mogelijkheden tot communicatie. Dank zij de groeiende mogelijkheden tot communicatie werd de verbondenheid tussen de mensen steeds groter en dank zij internet is communicatie nu vrijwel wereldwijd mogelijk. Dat zou kunnen leiden tot een wereldwijde empathie. Dit werkt volgens Rifkin echter alleen als we uitgaan van een positief mensbeeld. Als we de mensen waarmee we verbonden zijn vertrouwen, dan komt er een goede samenwerking tot stand.

Gisteren stond op BOUblog (nogmaals) een lezing van de cel-bioloog Bruce Lipton. Uit wat Lipton vertelde kunnen we vermoeden dat de amygdala zich minder goed ontwikkelt in situaties waarin een geweten onbruikbaar is. Volgens Rifkin is verbondenheid de basis voor een schone, gezonde en duurzame economie. Verbondenheid stimuleert de amygdala, de empathie wordt dan weer een belangrijk sturingsmechanisme in de hele maatschappij!

De tekst van de RSA-animatie is afkomstig uit de volgende lezing van Rifkin, maar ook de hele lezing is beslist de moeite waard. Luister naar het verband tussen empathie en de definitieve oplossing van de energiecrisis! De Derde Industriële Revolutie van Rifkin legt de macht over ons leven volledig in handen van alle mensen samen.

Jeremy Rifkin – The Empathic Civilisation duurt 52 minuten.