Als we op school iets leren over de 1e Wereldoorlog, dan gaat het meestal over de strijd tussen Duitsland en Frankrijk en de loopgraven in België. Er bestond echter nog een ander belangrijk front: het Midden Oosten. De oorlog begon met de moord op aartshertog Frans Ferdinand van Oostenrijk-Hongarije in Sarajevo, in Servië. Daarop verklaarde Oostenrijk-Hongarije de Serven de oorlog. De Duitsers steunden Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk sloot in 1914 een verdrag met Duitsland tegen Rusland. Servië werd namelijk gesteund door Rusland. Door reeds bestaande verdragen met Rusland raakten ook Engeland en Frankrijk bij de oorlog betrokken. Zij bezaten kolonies over de hele wereld, van Australië tot Canada en in heel Afrika, waardoor het een Wereldoorlog werd. Pas in 1917 stortte ook de VS zich in de oorlog, terwijl Rusland zich na de Bolsjewistische Revolutie terugtrok uit de strijd tegen Duitsland.

Door de deelname van het Ottomaanse Rijk aan de kant van Duitsland en Oostenrijk-Hongarije werd het Midden Oosten een strijdtoneel. Het Ottomaanse Rijk werd belaagd door de Engelsen, die vanuit Europa de Dardanellen wilden oversteken, en door de Russen die via de Kaukasus en Armenië Turkije binnenvielen. Maar ook vanuit Egypte, dat werd bestuurd door Engeland, trokken de troepen op tegen het Ottomaanse Rijk, dat zich uitstrekte tot het huidige Israël en tot Irak met Bagdad als hoofdstad.

Rond de eeuwwisseling was aardolie een steeds grotere rol gaan spelen in de energievoorziening. De Engelse marine werd in 1911 gemoderniseerd, waarbij men overging van steenkolen en stoom op dieselmotoren. Het was daarom belangrijk om de oliebronnen van de Ottomanen te veroveren. Deze lagen in Bakoe aan de Kaspische Zee en in Irak! De belangrijkste prijs die in de Grote Oorlog te winnen viel, was de aardolie in het Midden Oosten.

In deze Wereldoorlog vonden 15 à 17 miljoen militairen en burgers de dood. Het was de eerste oorlog waarin fabrieksmatig geproduceerde wapens en de techniek de overhand kregen, zoals machinegeweren, gifgas, kanonnen en prikkeldraad, en waarin tanks en vliegtuigen gebruikt werden. De gevechtstactiek dateerde echter nog uit de 19e eeuw. Er waren wel spoorwegen, maar die waren gemakkelijk te saboteren. Er waren echter nog nauwelijks wegen voor gemotoriseerd verkeer. Men voerde de troepen aan per schip en vocht te voet en te paard (of met kamelen!), met geweren met bajonetten, met lastig te verplaatsen kanonnen. De getalsterkte van een leger was meestal bepalend voor de afloop van de strijd. Het was ook de tijd van de grote gezinnen en de verbeterde gezondheidszorg, waardoor overal een bevolkingsoverschot ontstond. Miljoenen jonge mannen werden naar het front gestuurd. Dat was een van de oorzaken van de enorme aantallen doden en gewonden.

De volgende documentaire over de Wereldoorlog bestaat voor een groot deel uit oude foto’s en filmbeelden. Zeer zichtbaar is het gemak waarmee men bereid was om bloed te vergieten en mensenlevens te verspillen. Ook ziet men de puinhopen die ook toen al ontstond door deze zinloze activiteit. Anderhalf uur lang komt er ook geen vrouw in voor! In Europa eindigde de oorlog in november 1918, waarna in 1919/1920 de Vrede van Versailles werd getekend. Omdat men zich toch wel wat schaamde voor al dat bloedvergieten, werd de Volkerenbond opgericht, die in de toekomst alle oorlogen moest voorkomen. Geholpen heeft dat niet; de voorwaarden van Versailles waren voor Duitsland zo ondragelijk, dat in 1939 weer een Wereldoorlog uitbrak.

Aan het einde van de Grote Oorlog waren vier mogendheden politiek en militair verslagen: Duitsland, Rusland, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk – de laatste twee hielden zelfs op te bestaan. Uit het Russische Rijk ontstond na de revolutie van 1917 de Sovjet-Unie, terwijl in Centraal-Europa allerlei nieuwe kleine staten werden gevormd. Het Midden Oosten werd verdeeld tussen Engeland en Frankrijk, waarbij Engeland het grootste deel opeiste. Syrië en Libanon gingen naar Frankrijk, de rest van het Midden Oosten ging naar Engeland, maar in het Midden Oosten was de oorlog daarmee nog niet voorbij!

Het laatste half uur van de documentaire gaat voornamelijk over de strijd na 1918 om de verdeling van het Midden Oosten. In Palestina troffen de Engelsen voorbereidingen voor een nieuwe Joodse staat. Met de wensen van en beloften aan de Arabieren, die aan de kant van de Engelsen hadden gevochten, werd volstrekt geen rekening gehouden. Aan de plaatselijke bevolking van het oude Ottomaanse Rijk werd ook al niets gevraagd. In de Kaukasus vochten de Russen nog tegen de Turken, dit voor het bezit van Armenië. In Turkije vocht Kemal Atatürk voor een onafhankelijke Turkse staat. Een Griekse invasie van Turkije leidde bij Izmir opnieuw tot massaal bloedvergieten. Die slag werd gewonnen door de Turken, waarna Kemal Atatürk de Engelsen vriendelijk verzocht om uit Istanboel te vertrekken. In oktober 1923 eindigde deze oorlog met de Vrede van Lausanne.

Ook in de rest van het Midden Oosten was de oorlog niet voorbij. De bezetting door Engeland en Frankrijk werd door de bevolking niet aanvaard en de Euclidische grenzen die door Frankrijk en Engeland in Versailles op de kaart waren getrokken, werden door de bevolking niet erkend. Koerdistan werd in Versailles van de kaart geveegd, hun gebied werd verdeeld over vier verschillende landen! De Koerden wonen sindsdien in Syrië, Irak, Iran en Turkije. Hoewel de ene staat na de andere sindsdien “onafhankelijk” werd, bleven de westerse mogendheden hun invloed uitoefenen. De onrust in het Midden Oosten is daarna nooit echt gestopt. Het ene conflict volgt er op het andere, maar de kern is toch dat het “Vrije Westen” de beheersing wil houden over de aardolie in het Midden Oosten. Conflicten tussen Europese landen tegenwoordig beslecht met gebekvecht in Brussel, maar in het Midden Oosten is de Grote Oorlog tot op heden niet voorbij.

Blood and Oil:The Middle East in World War I duurt een uur en 53 minuten.

De strijd om de aardolie is vanaf het begin niet alleen gepaard gegaan met excessief bloedvergieten, maar ook met een excessieve verspilling van die aardolie. Aan deze cyclus van krankzinnige verspilling met het oog op de winst die het beroven van de “vijand” opbrengt, zal in de 21e eeuw wel een einde komen. De aardolie wordt schaars en binnenkort is het op! Als de oorlog dan al niet wordt uitgevochten met stokken en stenen, zal men net als in WO I weer op de fiets naar het front moeten trekken. In “The History of Oil” legt Robert Newman dit op een vrolijke manier uit. Deze video is al eens eerder op Boublog geplaatst, maar hij is leerzaam en leuk genoeg om te herplaatsen.

Robert Newman: The History of Oil duurt 45 minuten.

Begin dit jaar was er in Tunesië, Egypte en andere Arabische landen sprake van een Arabische Lente. In Libië ging deze over in een hete zomer van gewapende NAVO-rebellen-terreur, maar ook in andere Arabische landen bracht de zomer na deze Lente geen zoete vruchten. De opstand begon in Tunesië, met de zelfverbranding van Mohamed Bouazizi op 17 december 2010. De bevolking protesteerde daarop massaal tegen de armoede, de werkloosheid en het dictatoriale regime van Ben Ali, die op 14 januari 2011 naar Saoedi Arabië vluchtte. Daarna ging het echter niet beter, maar slechter. Donkerdoorn schrijft vandaag in zijn Maandagmorgenbriefing:

De wanhoop laat zich lezen in de stijging van het aantal Tunesische vluchtelingen op het Italiaanse eiland Lampedusa. Waar na de revolutie ongeveer 6,000 vluchtelingen de sprong naar Europa waagden, telt hun aantal nu al 48,000. Ondertussen wordt Tunesië zelf overspoeld door vluchtelingen uit buurland Libië. Naar schatting van het UNHCR zijn 335,000 mensen vanuit Libië naar Tunesië gekomen, waaronder zeker 68,000 Tunesiërs die werkzaam waren in Libië.

Maar ook in de andere Arabische landen lijkt de revolutie mislukt. Alleen in Libië, waar de bevolking massaal de straat op ging om de heersende regering te steunen, is het regime verjaagd en vervangen door stromannen van de NATO-landen.

Michael Klare is professor in de studie “Vrede en Wereldveiligheid” aan de Hampshire Universiteit. Hij is de schrijver van “Bloed en Olie: De Gevaren en Gevolgen van de Groeiende Afhankelijkheid van Amerika van Geïmporteerde Aardolie.” Klare staat zeer kritisch tegenover de Amerikaanse politiek en hij begrijpt hoe deze politiek een foute reacties is op de problematiek van peak oil.

In de volgende presentatie geeft Klare zijn visie op de Arabische Lente. Opvallend genoeg noemt hij daarbij Libië niet. Wat hij zegt over Iran kan echter ook gelden voor Libië: De grote oliecorporaties (gesteund door de NATO) willen dat alle olie wordt verkocht op de vrije markt en dat de olieopbrengsten worden geïnvesteerd in de productie van meer olie, maar de bevolking van de olielanden wil dat de opbrengsten worden geïnvesteerd in een verbetering van hun levensomstandigheden. In Iran heeft de regering dit gedaan. Na het verjagen van de Shah in 1979 heeft Iran geïnvesteerd in onderwijs, gezondheidszorg en een goed werkende arbeidsmarkt. Ook onder Gaddafi gingen de olieopbrengsten naar een verbetering van de omstandigheden voor de bevolking. De Arabische Lente sloeg daar niet aan, alleen een gewapende roofoverval kon leiden tot een ander regime. Volgens Klare ontbreekt het de VS (NATO) echter aan militaire kracht om het hele Midden Oosten te onderwerpen.

The US, Oil and the Middle East Uprisings duurt 22 minuten.

Blood and Oil is een documentaire die is gebaseerd op het boek van Michael Klare uit 2005. Deze docu gaat over de historische gebeurtenissen die leidden tot de huidige situatie in het Midden Oosten en de belangrijke rol die aardolie daarin speelt. Voor wie deze docu nog niet heeft gezien, plaats ik hem nogmaals.

Blood and Oil duurt 52 minuten.

Thorium is een radioactief chemisch element dat overal ter wereld in ruime mate voorkomt. Het atoomnummer van Thorium (symbool Th) is 90 en de valentie van dit zeldzame aardmetaal is 4. Het element werd ontdekt in 1928 en het is radioactief. Het vervalt langzaam tot radium, waarbij het een alfadeeltje uitzendt. De halveringstijd is ongeveer 14,05 miljard jaar. Thorium heeft al vele toepassingen gevonden, maar de meeste zijn achterhaald. Bij het winnen van andere zeldzame aardmetalen, die in de moderne technologie vele toepassingen vinden, komt altijd ook Thorium vrij als bijproduct. Omdat dit zowel onbruikbaar als radioactief is, slaat men het hier en daar maar op in containers. Sommige wetenschappers zeggen echter dat Thorium kan worden gebruikt als duurzame energiebron.

Een van hen is Kirk Sorensen, een nucleaire wetenschapper die werkte bij Teledyne Brown Engineering in Huntsville, Alabama, maar die in mei van dit jaar een eigen bedrijf is begonnen. Hij wil schone en duurzame energie opwekken met een liquid-fluoride thorium reactor (LFTR). Omdat ik niet voldoende van scheikunde weet om te beoordelen of dit mogelijk is, maar wel de hoop koester dat Fukushima en Chernobyl voorgoed tot de verleden tijd behoren en dat Peak-Oil niet zal leiden tot nog meer oorlogen om aardolie (na Libië, Irak en zo voort), laat ik Kirk Sorenson graag zelf aan het woord. RU besteedde vorig jaar november al even aandacht aan energie uit Thorium:

Thorium Revolt: Mineral to replace uranium as nuclear power source?

Niet alle wetenschappers denken dat het mogelijk is. Misschien is de wens hier wel de vader van de gedachte. Maar misschien is Thorium ook wel de enige hoop voor de toekomst! In elk geval gelooft Sorensen er in.

Kirk Sorensen – Thorium duurt 10 minuten.

Onmiddellijk na de aanslagen van 11 september begon de zogenaamde oorlog tegen het terrorisme. Nu zult u mij niet horen beweren dat terrorisme niet bestaat, maar het aantal verkeersslachtoffers is zoveel hoger dan het aantal slachtoffers van terreuraanslagen. Daarbij is nu wel gebleken dat 9/11 een terroristische aanslag was van de regering tegen de bevolking! Deze regering misbruikte de schok die 9/11 teweeg bracht om het defensie-budget te verhogen, Afghanistan binnen te vallen, de burgerlijke vrijheden aanzienlijk in te perken en het rijke olieland Irak te veroveren, dit alles onder het mom van de “War on Terror”.

Om het verband tussen deze zaken te begrijpen, moet men op de hoogte zijn van Peak Oil. Het gaat om het fenomeen dat vrijwel al onze activiteiten de laatste eeuw steeds meer gepaard gaan met het verbruiken van aardolie. De productie van voedsel en gebruiksartikelen, het vervoer van deze zaken naar de consumenten, zelfs de plastic verpakkingen, het is allemaal mogelijk dank zij aardolie. Helaas is de voorraad aardolie op deze wereld eindig en de oliebronnen raken langzaam maar zeker leeg.

De bovenstaande grafiek uit 2004 laat zien waarom het gaat. De olie is weliswaar nog lang niet op, maar de olie die er nog is, wordt steeds moeilijker te winnen. Er is nog wel olie in de diepzee, maar we hebben vorig jaar gezien hoe dat afliep in de Golf van Mexico. Een jaar later kunnen we terugzien op een barre zomer, terwijl de orkaan Irene de oostkust van de VS trof en Texas na maanden van droogde in brand vloog. Het kost ook steeds meer energie om deze laatste olie te winnen. Tegen de tijd dat er 1 vat olie aan energie nodig is om 1 vat olie te winnen, kan men beter wat anders gaan doen!

Reeds in 1956 voorspelde M. King Hubbert dat de productie van aardolie in de VS omstreeks 1970 zijn piek zou hebben bereikt en dat deze daarna zou afnemen. Hubbert kreeg gelijk, de rijke oliebronnen van Texas leverden steeds minder op. Omdat de hele infrastructuur in de VS gebaseerd is op het verbruik van (goedkope) aardolie, was de VS gedwongen om steeds meer olie te importeren. Als de politici toen verstandig waren geweest, zouden ze deze kennis onmiddellijk hebben verspreid en op zoek zijn gegaan naar alternatieve energiebronnen. Helaas zijn de meeste politici niet verstandig, het zijn haviken en aasgieren!

In de VS koos men voor de militaire optie: de landen die nog wel voldoende aardolie (of uranium!) hebben, moeten desnoods met geweld worden gedwongen om deze brandstof te verkopen aan de VS en de grote corporaties van het “Vrije Westen”. Helaas heeft men daarbij afgesproken dat er wordt betaald met waardeloze dollars, die worden geschapen uit het niets en dan tegen rente kunnen worden uitgeleend. Een groot deel van de wereldeconomie is nu gebaseerd op deze waardeloze dollars. Het rijke olieland Libië wilde daar verandering in brengen, door een Afrikaanse munt uit te brengen die was gebaseerd op goud. Daarom heeft de NATO nu ook dit land gebombardeerd. Men noemt dat het recht van de sterkste.

De volgende documentaire, Oil, Smoke & Mirrors, is gemaakt in 2006 en gaat over het verband tussen Peak Oil en 9/11. Een aantal politieke deskundigen spreekt over de problemen die Peak Oil reeds in de nabije toekomst zal geven: economische krimp en een economische crisis, die in 2008 inderdaad begon. Vervolgens leggen ze het verband met 9/11. Vijf jaar nadat deze documentaire gemaakt werd, is hij alleen maar meer actueel geworden!

Oil, Smoke and Mirrors is Nederlands ondertiteld en duurt 50 minuten.

In de karavaan van berichten die gisteren op BOUblog zijn geplaatst, miste een ezeltje van Al Jazeera. Verstopt in de stront die deze zender over Libië uitstort, zat wat goede informatie. Dit Al Jazeera filmpje stond in een artikel van Information Clearing House. Secret Files: Former US officials Aided Gaddafi: Gaddafi had tot kort voor de aanslag op Tripoli nog contact met David Welch en met Denis Kucinich over de manier waarop de NATO-aanval misschien nog kon worden afgewend. Maar de aanval is geslaagd en er komt nu een spervuur van artikelen over Libië voorbij. Ik zal proberen om er een beetje chocola van te maken, door de artikelen op onderwerp te sorteren. Daarbij citeer ik slechts een of twee alinea’s en dat hoeven niet noodzakelijk de bovenste te zijn.

We beginnen met het ezeltje van Al Jazeera:

Secret Files: Al Jazeera uncovers evidence US officials aided Gaddafi cling to power.

Drie artikelen van Donkerdoorn geven een verhelderende kijk op de achtergrond van deze aanslag op Libië. Deze is zorgvuldig voorbereid middels een zogenaamde “militaire oefening”. Het gaat niet alleen om de olie, maar ook om de kapitalistische manier van bankieren waar Gaddafi niet aan meedeed. Een derde artikel gaat over de diplomatieke voorbereidingen en de Overgangsraad van de rebellen.

Operatie Libië (1): Southern Mistral

Op 2 november 2010 sluiten Frankrijk en Groot-Brittannië hernieuwd een militair pact. De beide landen willen vliegdekschepen gezamelijk inzetten, een 10.000 man sterke interventiemacht oprichten en een “ongekende samenwerking aangaan op het gebied van nucleaire wapens”. De samenwerking wordt bekrachtigd met een zogenaamde “war-game”, een militaire oefening, onder de naam “Southern Mistral”. Het scenario: in een staat ten zuiden van Frankrijk, Southland, heerst een autoritair regime dat Frankrijk’s “nationale interessen” dwarsboomt. De zittende dictator treedt echter terug en geeft de macht over aan zijn zoon. Vanaf dat moment wordt Southland’s politiek meer agressief, en het komt tot schendingen van Frankrijk’s territorium. Frankrijk besluit samen met Engeland “daadkracht” te tonen en begint met steun van een VN-resolutie een luchtaanval tegen Southland. De geplande datum voor de oefening: 21 tot 25 maart 2011. Zo ver zal het niet komen. Op 19 maart beginnen Frankrijk, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten met hun luchtoorlog tegen het Libië van Ghadaffi.

Operatie Libië (2): de centrale bank

Niet het oprichten van een parlement, of volksraad, niet het organiseren van een leger of militie, niet het opstarten van olieproductie, niets van dat alles. De allereerste handeling van de zelfbenoemde Libische “overgangsraad”, de politieke tak van de oppositie tegen Ghadaffi, zodra de Amerikaanse, Franse en Britse bommen beginnen te vallen, was het oprichten van een Centrale Bank. Een nogal opmerkelijke zet, aangezien men toch verwacht dat rebellen in een burgeroorlog tegen een dictator wel iets anders aan hun hoofd hebben als het vlot trekken van de banksector of een nationale valuta. Zelfs de toezeggingen over het mogelijk vrijgeven van de “bevroren” miljarden van Ghadaffi en Libië in het buitenland komen nadat de nieuwe bank een feit was. Met een beetje hulp van de Britse bank HSBC.

Operatie Libië (3): de overlopers

Hoewel natuurlijk mogelijk, heeft een dergelijke massa-defectie alle historische schijn tegen zich. Evenals de met wervelwind-snelheid opbouw van een oppositionele regering, inclusief nu vrijgesproken misdadigers uit het “oude” regime. Een betere verklaring laat zich vinden in een mogelijk zorgvuldig onderhouden netwerk, dat slechts moest afwachten totdat de dingen in gang werden gezet…..

Natuurlijk gaat deze oorlog om de olie, maar er staan nog veel grotere belangen op het spel. AFRICOM is een militaire organisatie van de NATO die als doel heeft om alle landen in Afrika te dwingen om zich te voegen naar de corporatistische belangen die de VS zo hoog in het vaandel voert. Gaddafi heeft zich altijd verzet tegen AFRICOM, en terecht! Maar helaas… 1000 bommen en granaten! En nu een hoop loslopend wapentuig!

Vitol, verkoper van de Libische opstand

Op 28 augustus 2011 verscheen in ‘The Sunday Times’ dat de grootste oliehandelaar (‘trader’) ter wereld, Vitol, als brandstofleverancier op krediet een cruciale rol heeft gespeeld in de Libische opstand. Vitol verwacht natuurlijk dat de rekening, die oploopt tot honderden miljoenen dollars, na het vertrek van Khaddafi wordt betaald.

The race is on for Libya’s oil, with Britain and France both staking a claim

Rebel leaders dismiss suggestions that firm promises have been made, but supportive countries look set to benefit.

UK to send team to secure Libya oil deals

After imposing the war for oil in Libya, the British government is to send a team of negotiators to Tripoli to make sure that UK firms do not lose out to Russian and Chinese companies over oil contracts with the new Libyan government.

Eni, Libya’s National Transitional Council sign agreement

Italy’s Eni SPA said it signed a memorandum of understanding with Libya’s National Transitional Council (NTC) that aims at strengthening cooperation between them.

Under the terms of the agreement, Eni and NTC said they are committed to “creating the conditions for a rapid and complete recovery of Eni’s activities in Libya.”

The two sides also said they are committed to “doing all that is necessary to restart operations on the Greenstream pipeline, bringing gas from the Libyan coast to Italy.”

Eni and NTC, referring to the joint declaration signed on May 31 by the Italian government and NTC, said Eni has begun providing a first supply of refined petroleum products to NTC to contribute to “the basic and most urgent needs of the Libyan population.”

Voor wie niet weet wat AFRICOM is, twee artikelen daarover:

Security threat called AFRICOM

You might not know or heard about AFRICOM. If you saw the name once, you might have dismissed it thinking AFRICOM is a new company to sell cement like Afrisam. Some might conclude that since it has a ‘com’ at the end, maybe it is something online.

These are wrong conclusions. At the end of this column, you will know what AFRICOM is, its activities and why it is a security threat.

Libya: NATO Acquires Military Outpost In Third Continent

NATO specialist observer Rick Rozoff analyzes the situation with the ongoing occupation of Libya

Libya warned smugglers are looting Gaddafi’s guns

West fears heatseeking surface-to-air missiles will fall into terrorists’ hands

Libya must urgently secure weapons hoarded by the Gaddafi regime amid growing fears that smugglers are exploiting the chaos there to loot hundreds of portable missiles and other small arms, western officials have warned.

The US and Nato are pressing the National Transitional Council to make the issue a priority because of concerns that the trade has already begun, with reports that some African mercenaries who fought for Colonel Muammar Gaddafi are returning home laden with weapons.

One anxiety is that Gaddafi’s remaining stockpile of shoulder-launched missiles could end up in the hands of terrorists.

De “Overgangsraad” van de rebellen bestaat gedeeltelijk uit Al Qaida, of onderhoudt daar in elk geval nauwe banden mee. Ook blijken de rebellen racistisch, al wisten we dat reeds. Geen enkele neger is in Libië nog veilig.

Analysis: Libya’s new leaders divided, untested

The National Transitional Council (NTC), led largely by figures from long disadvantaged eastern Libya as well as by prominent defectors from the old regime, is under pressure from within Libya and from Western backers to form a stable, legitimate government that includes all regions and tribes.

But that is a tall order in a country where, since he seized power in a military coup on September 1, 1969, Gaddafi all but obliterated institutions other than the quirky underpinnings of his highly personalized rule.

Al-Qaeda and NATO’s Islamic Extremists Taking Over Libya

Elements of al-Qaeda and other Islamic extremist groups were known to be key players in the NATO-backed uprising in Libya from the beginning, but now it appears that prominent Jihadists and terrorists are practically leading the revolution with Western support.

One terror leader in particular, Abdelhakim Belhaj, made headlines around the world over the weekend after it emerged that he was appointed the chief of Tripoli’s rebel Military Council. Prior to leading rebel forces against Gaddafi’s regime, Belhaj was the founder and leader of the notorious Libyan Islamic Fighting Group (LIFG).

Eventually the terror “Emir,” as he has been called, was arrested and tortured as an American prisoner in the terror war. In 2004, according to reports, he was transferred to the Gaddafi regime — then a U.S. terror-war ally.

By 2010, Belhaj was freed by Gaddafi under an amnesty agreement for “former” terrorists. And more recently, the terror leader and his men were trained by U.S. special forces to take on Gaddafi.

Libyan Power Vacuum Could Lead to Nightmare Scenarios

Libya faces a number of nightmare scenarios, from a new civil war between rival factions to the rise of al Qaeda-affiliated Islamists, should a power vacuum plunge the country into a new phase of lawlessness and chaos.

There is a new smell of fear circulating under the sweet scent of victory; a fear that the National Transitional Council (NTC) is incapable of uniting and controlling the diverse elements within the rebellion and that the tribal rivals which are beginning to bicker over the spoils of war may soon start fighting each other over them.

With the possibility of Libya becoming a nation governed by a NATO-backed, weak and undemocratic central administration led by a compliant president and besieged by Islamist militants, some commentators have likened the unfolding situation as one akin to Afghanistan.

Others have rejected this, saying that Libya lacks a meddling neighbor like Pakistan, secretly supporting or condoning Islamist militias within the unstable state. Libya’s closest neighbors, Tunisia and Egypt, are themselves preoccupied with their own post-uprising recovery.

DEBKAfile report vindicates Gaddafi; White House acknowledges Al-Qaeda presence

Rebel Military Chief Says He Was Tortured By CIA

Abdulhakim Belhaj’s allegations suggest a close relationship between the US and Gaddafi’s regime

The overthrow of Gaddafi has brought together strange allies, but few stranger than Abdulhakim Belhaj, the military commander of all rebel military forces in Tripoli, and Nato. An Islamist whom Gaddafi tried to have the US list as a terrorist, Mr Belhaj says he was tortured by CIA agents after being arrested in the Far East in 2004 and later handed over by them to Colonel Gaddafi for further torture and imprisonment in Libya.

Mr Belhaj, the head of the military council for Tripoli, who led an Islamist guerrilla organisation fighting the Gaddafi regime in the 1990s, told The Independent in an interview that he had been directly “tortured by CIA agents” in Thailand after being first arrested in Malaysia.

If true, his story is evidence of the close co-operation between the CIA and Colonel Gaddafi’s security services after the Libyan leader denounced the 9/11 attacks. After his stint in the hands of the CIA, Mr Belhaj was kept in Abu Salim prison in Tripoli. He says: “I was in prison for seven years during which I was subjected to torture as well as solitary confinement. I was even denied a shower for three years.” Other Libyan Islamist prisoners have related how they were sometimes taken from Abu Salim to be questioned by US officials in Tripoli.

CIA recruits 1,500 from Mazar-e-Sharif to fight in Libya

ISLAMABAD – The Central Intelligence Agency of the United States recruited over 1,500 men from Mazar-e-Sharif for fighting against the Qaddafi forces in Libya.

Sources told TheNation: “Most of the men have been recruited from Afghanistan. They are Uzbeks, Persians and Hazaras. According to the footage, these men attired in Uzbek-style of shalwar and Hazara-Uzbek Kurta were found fighting in Libyan cities.”

When Al-Jazeera reporter pointed it he was disallowed by the ‘rebels ‘to capture images.

Sources in Quetta said: “Some Uzbeks and Hazaras from Afghanistan were arrested in Balochistan for illegally traveling into Pakistan en route to Libya through Iran. Aljazeera’s report gave credence to this story. More than 60 Afghans, mainly children and teenagers, have been found dead after suffocating inside a shipping container in southwestern Pakistan in an apparent human smuggling attempt.

More than 100 illegal immigrants were discovered 20km from the border town of Quetta last week inside the container, which had been locked from the outside.

Aljazeera having dubious record gave human touch to this story as most of the men who intruded inside Pakistan from Afghanistan were recruits for Libyan Rebels’ Force.

Libyan Rebels Detain Black Africans As Suspected Gaddafi Mercenaries

Virtually all of the detainees say they are innocent migrant workers, and in most cases there is no evidence that they are lying. But that is not stopping the rebels from placing the men in facilities like the Gate of the Sea sports club, where about 200 detainees – all black – clustered on a soccer field this week, bunching against a high wall to avoid the scorching sun.

Ivorian immigrant in Tripoli: “The rebels enter our homes to ransack everything and beat us”

De NATO wil in Libië wel een dikke vinger in de pap, maar de Rebellenraad heeft liever zelf de macht. Ze willen verkiezingen organisteren. In plaats van gratis onderwijs en zo voort, krijgen de Libiërs dan het recht om eens in de zoveel tijd naar de stembus te gaan, om hun onderdrukkers te kiezen. Net als wij in het Vrije Westen… Iedereen blij!

NATO faces ‘catastrophic success’ in Libya

The Libya war situation recently underwent dramatic changes. French and British defense ministers stressed at the end of July that the Libyan opposition could not defeat the government forces or capture Tripoli, the capital of Libya, on its own. However, certain media outlets revealed in mid-August that the Libyan opposition was expected to capture the capital before the end of August, according to a NATO schedule.

As it turned out, the opposition forces entered Tripoli on Aug. 21. There are two main reasons for the sudden victory of the opposition forces. First, Western countries not only launched air strikes and provided a large amount of weapons to the opposition forces but also sent ground troops to Libya. According to recent media reports, France, the United Kingdom and Italy had dispatched Special Forces to Libya to help the opposition troops finally win the ground war. Second, Western countries reportedly bought over almost all senior officials of the Qaddafi regime. In brief, Western countries planned and directed the opposition forces’ capture of Tripoli.

Nato keeps war footing in Libya until Gaddafi regime smashed

World leaders attend Friends of Libya summit to recognise NTC as new government. By Julian Borger in Paris

Nato will remain on a war footing in the skies over Libya until the last remnants of the Gaddafi regime have been defeated, European diplomats have said.

World leaders are converging on Paris on Thursday for a Friends of Libya summit intended to acclaim the National Transitional Council (NTC) as the country’s new interim government, and mark a pivot point in the international community’s efforts in Libya from war to reconstruction.

The leaders will discuss a new UN security council resolution which will endorse the new status quo, lifting the sanctions regime on Libya to allow the NTC to get access to over $100bn (£62bn) in state assets frozen abroad since the start of the conflict, while handing the United Nations the lead international role in rebuilding the country.

BBC, met een filmpje, dus link even door:

Libya’s interim leaders reject UN military personnel

Libya’s new rulers set out steps to elections

Aug 31 (Reuters) – Libya’s National Transitional Council (NTC) has set out steps leading to democratic elections monitored by the United Nations within 18 months.

The plan goes into effect with a “declaration of liberation” which the NTC has not defined precisely, though NTC chairman Abdel Mustafa Jalil told reporters the conditions for such a declaration included the capture or death of Muammar Gaddafi.

Verder blijkt de roofoverval op Libië een spoedcursus Orwelliaans voor beginners. Het is volledig 1984. Om de bevolking te beschermen tegen de wrede dictator Gaddafi, die zorgde voor gratis onderwijs, gezondheidszorg, elektriciteit, drinkwater, satelliet-communicatie in Afrika en zo voort, heeft de NATO een bloedbad aangericht en Al Qaida in Libië aan de macht gebracht. Oorlog is vrede… en Wikileaks speelt daarin ook een rol. Alleen in Praag, waar men opgroeide onder de Russische propaganda, doorziet men de leugens. Men verstaat daar vloeiend Orwelliaans!

War? “There is no war” in Libya

Libya and the Shameless Rewriting of History

Not since Winston Smith found himself in the Ministry of Truth in George Orwell’s 1984, rewriting old newspaper articles on behalf of Big Brother, has there been such an overnight perversion of history as there has been in relation to NATO’s intervention in Libya. Now that the rebels have taken Tripoli, NATO’s bombing campaign is being presented to us as an adroit intervention, which was designed to achieve precisely the glorious scenes we’re watching on our TV screens. In truth, it was an incoherent act of clueless militarism, which is only now being repackaged, in true Minitrue fashion, as an initiative that ‘played an indispensable role in the liberation of Tripoli’.

Normally it takes a few years for history to be rewritten; with Libya it happened in days. No sooner had rebel soldiers arrived at Gaddafi’s compound than the NATO campaign launched in March was being rewritten as a cogent assault.

Nations Sanitize Libya Lingo For The War Weary

On March 19, a coalition of nations allied with rebel fighters in Libya to help drive Muammar Gaddafi from power. NATO forces, including Britain, France, Canada and the United States began with sorties, a naval blockade and the firing of deadly Tomahawk cruise missiles.

On that day, all became participants in a bloody fight, putting their military forces at risk and adding to the carnage already taking place on the ground.

Yet, with rare exception, their leaders did everything possible to avoid the word that made it clear what they had got themselves and their citizens into — a war.

They have reached for every euphemism possible — “military action,” “use of force,” “mission,” “operation,” “conflict,” “intervention” and “responsibility to protect” have all acted as stand-ins for “war.”

Even the use of “no-fly zone” sounded benign enough, with its implications of clearing the skies in the manner of air traffic controllers. But as Robert Gates, then-U.S. Secretary of Defense, said early in March, “Let’s just call a spade a spade. A no-fly zone begins with an attack on Libya to destroy the air defences.”

Was Hannibal Gaddafi’s Nanny burnt by NATO Bombs?

And for our daily portion of anti-Gaddafi propaganda we can go to CNN. In a report from a few days ago we can read about a nanny that would have been terribly burnt by the wife of Hannibal Gaddafi because she couldn’t stop their baby from crying (1).

The Rebels recovered this young woman from Bab Al Aziziya, Gaddafi’s Military Compound. We are led to believe that in the last few days the Gaddafi parents decided to pour boiling water over her body, burning her from top to toe.

Anti-Empire Report: Libya And The World We Live In

A few hours later NATO hit a target in Tripoli, killing Gaddafi’s 29-year-old son Saif al-Arab, three of Gaddafi’s grandchildren, all under twelve years of age, and several friends and neighbors.

In his TV address, Gaddafi had appealed to the NATO nations for a cease-fire and negotiations after six weeks of bombings and cruise missile attacks against his country.

Well, let’s see if we can derive some understanding of the complex Libyan turmoil.

The Holy Triumvirate — The United States, NATO and the European Union — recognizes no higher power and believes, literally, that it can do whatever it wants in the world, to whomever it wants, for as long as it wants, and call it whatever it wants, like “humanitarian”.

If The Holy Triumvirate decides that it doesn’t want to overthrow the government in Syria or in Egypt or Tunisia or Bahrain or Saudi Arabia or Yemen or Jordan, no matter how cruel, oppressive, or religiously intolerant those governments are with their people, no matter how much they impoverish and torture their people, no matter how many protesters they shoot dead in their Freedom Square, the Triumvirate will simply not overthrow them.

If the Triumvirate decides that it wants to overthrow the government of Libya, though that government is secular and has used its oil wealth for the benefit of the people of Libya and Africa perhaps more than any government in all of Africa and the Middle East, but keeps insisting over the years on challenging the Triumvirate’s imperial ambitions in Africa and raising its demands on the Triumvirate’s oil companies, then the Triumvirate will simply overthrow the government of Libya.

More than 2000 worldwide US-collaborators publicly exposed

Wikileaks just published an editorial taking pride of contributing to the US-led series of regime change operations in the arab world publicly known as the “Arab spring.” The terrorists just admitted that their predatory war of aggression against Libya has already cost the life of 50.000 people. Wikileaks did not find a single word of regret for all the black people murdered in Libya by US-led terrorists, but expressed only regret that a recent breach of Wikileaks secrecy publicly exposed US-collaborators.

NATO’s rhetoric on Libya ‘most cynical propaganda’ – Rogozin

The criticism of NATO voiced at an international conference in the Czech Republic is a sign of the growing discontent with the Alliance’s policy both in Europe and in the US, stated Russia’s NATO Ambassador Dmitry Rogozin.

­“I think the ‘Prague wave’, which has reached us, I mean the wave of stinging commentaries regarding NATO, indicates that the Alliance is running a serious risk of undermining its unshakeable reputation as an honest broker in matters of war and peace,” Rogozin told Interfax on Tuesday.

His comments came at the end of a conference titled “Central Europe, EU and New Russia,” a forum organized by the independent Czech think-tank Fontes Rerom and the European movement, an international association aimed at promoting civil society. It was attended by representatives of ten European countries and the US. The Russian delegation was led by the lower house vice-chairman Aleksandr Babakov.

Rogozin said that during the conference many Europeans spoke of NATO as a “police” or even a “criminal” organization. The Russian politician noted that the current mood has been gaining ground since the start of the military operation in Libya.

TNC-NATO siege of Sirte is a war crime.

NATO and the Transitional National Council in Libya (or Paris or Qatar or wherever it is) have reportedly given the people of Sirte ten days to surrender or face a full military onslaught. This is not a cease-fire. While they await their fate, they will still be subject to shelling by artillery and British warships and NATO bombing, and food, water and electricity have already been cut off.

This closely resembles the tactics adopted toward resistance-held towns in Iraq by U.S. occupation forces. On October 14th 2004, the Washington Post reported that water and electricity supplies to Falluja had been cut off, one day before the start of Ramadan. Its population was then starved and bombarded for 3 weeks before the final assault by U.S. Marines that killed 4,000 to 6,000 civilians.

But these siege tactics, which have been used against civilian populations since the Middle Ages, have been outlawed by the Geneva Conventions.

BEFORE and AFTER the rebels “liberated” Tripoli

2 million people in Tripoli, 99% Gaddafi supporters. NATO brings boat loads of rebels knowing full well a bloodbath was the only possible outcome. How humanitarian.

Think about it. Gaddafi is gone from Tripoli. The “liberators” allegedly control Tripoli. Why is the conflict not over? Why are civilians dying, being tortured, being forced to lie in front of cameras? This should be a time for celebration if these rebels were true liberators.

Nothing on NATO news about the majority of the population of Tripoli being terrorized by terrorists. They refer to civilians as “Gaddafi loyalists”.

Please join me on Facebook to fight media propaganda and help Libya against NATO’s aggressions.

Laten we maar beginnen met de waarheid: Het Libië van Gaddafi bestaat niet meer. Veertig jaar lang heeft deze grote leider zijn land behoed voor plundering door de grote corporaties en de schuldenslavernij. Ten slotte kwam de NATO met gewapende rebellen van Al Qaida en toen dat niet werkte, met een regen van bommen en granaten. Deze roofmoord op een land en zijn bevolking ging gepaard met zoveel schaamteloze leugens dat er geen woorden meer zijn voor de trieste waarheid. Libië is bevrijd van al zijn rijkdom, nu rest nog slechts de strijd om het bestaan.

Bij deze eerst een overzicht van de korte nieuwsberichten. Luister ook naar de leugens van Al Jazeera: Libië en Tripoli in het bijzonder, was volkomen veilig en vreedzaam, tot de NATO-rebellen en – bommen aan deze vrede een einde maakten. Het land was welvarend en democratisch, nu is het een puinhoop, maar dat geeft niet, want binnenkort mogen de mensen naar de stembus! Tot slot een 20 minuten durend gesprek tussen Morris en Leonor, niet alleen over Libië, maar over onze zogenaamde vrijheid en democratie.

Water, electricity shortages plague Tripoli CCTV News
Geüpload door cctvnewschannel op 28 aug 2011

teleSUR Exodus has begun in Tripoli, NATO Crimes In Libya

Libya: on brink of humanitarian disaster

Anarchy in Tripoli puts every man for himself
Rebels reject talks, prepare fair trial for Gaddafi

Libya / Tripoli: the destruction of Abu Salim – war crimes of NATO and its slaughterer gang!

HRW reports abuses against civilians in Libya

Libya / Tripoli: warmonger and agents at Green Square –
26 08 2011

Libya / Tripoli: Near Centre – Abandoned NATO checkpoints. No slaughterer gangs –
28 08 2011

Divided loyalties in Tripoli neighbourhood

Libya’s fighters advance toward Sirte

Western Countries ready to loot Libya (August 27, 2011)

British defence minister discusses Libya

Historic Church of St. George in Tripoli Ransacked

Posted on 25 August 2011 by Anastasia Chaini

The historic church of St. George located in Libya, in Tripoli, dating back to 1647 was ransacked. The church is the oldest Orthodox church in North Africa.
The president of the Greek community, Dimitris Anastassiou transferred the news to the Metropolitan of Tripoli Mr. Theophylaktos, who has been in Greece since late June.
“I am feeling heartbroken for what is happening in Libya, this beautiful country which was destroyed and whose people are noted for their hospitality,” stated Metropolitan of Tripoli, who settled in Libya in 1991.

Leonor: Libya August 28 What NATO Wants us to hear!

In Tripoli heerst nu een complete chaos. Er komt nauwelijks nieuws naar buiten, de journalisten die door Gaddafi waren “gegijzeld” en die zijn “gered” door het Rode Kruis, zitten nu in het Corinthia-hotel en ook daar lijkt geen contact met de buitenwereld mogelijk. Ze zouden worden geëvacueerd naar Maltha, maar hoewel de NATO-rebellen volgens de NATO-berichten de stad onder controle hebben, blijkt die evacuatie onmogelijk. Zie ook het vorige artikel, dat vanmorgen nog is aangevuld. Wellicht heeft de NATO liever niet dat de chaos in Tripoli zichtbaar wordt. Intussen zoekt men koortsachtig naar Gaddafi en naar zijn chemische en zelfs nucleaire wapens, terwijl de aasgieren broeden op de verdeling van de buit: olie en goud!

Wanted dead or alive: $1.6 million for Gaddafi

Gaddafi on TV as rebels claim he’s trapped

Reported breakthroughs by rebels reap rewards

Lobbyists line up to new Libyan government

Chemical frustration – the race to find Libyan stockpiles

Crude Spoils: Italy ‘unfreezes’ $500 mln of Libyan money

Libyan war 100 Tons Of Libyan Gold being looted and Will Not Be Found 25/08/11

BREAKING NEWS: Libya’s Oil to be Exploited by the West

Europeans care about Libyan oil only

Rebels in £1 mln Gaddafi manhunt: ‘are they worth the cash?’

The UN has called for restraint in Libya amid reports of abuses and alleged summary killings by both rebels and Gaddafi loyalists. The Security Council has also agreed to release 1.5 billion-dollars in Libyan assets to help deal with humanitarian needs. The opposition continues to claim that Tripoli is largely under its control, while the National Transitional Council says it’s moved from its stronghold of Benghazi to the capital. There are reports of heavy resistance by Gaddafi forces, with the Colonel’s whereabouts still unknown. Meanwhile, Gaddafi has aired another radio message, claiming he’s fighting on the frontline. NATO has denied previous reports that it’s assisting the rebels in the hunt to find him. Mark Almond, a history professor at Oxford University with his perspective on the latest developments in Libya.

Tarpley: Al-Qaeda pirates to grip Mediterranean if rebels take over

CBC News (Canada) geeft een eerste verslag van de gevechten in de stad, d.d. 25 augustus. Lees ook het laatste nieuws van Mathaba (en geloof niet alles…).

Foreign reporters including Greece’s Panos Haritos, have confirmed that Tripoli is not under rebel control, that people are fighting for Qaddafi, and that Green Square too is not under rebel control.
The journalists, reporting from the Corinthia Hotel where they have a good view of the city, have confirmed that Green Square is controlled by Qaddafi loyalists.
The green masses also have control in all the areas of east and central Tripoli and also half of west Tripoli.
Also the terrorist rebels don’t control Tripoli airport they use the highway to land small planes for their supplies. This was shown live on TV, with a broadcast failed to be cut off by NATO.

Kleintje Muurkrant is weer kort, maar krachtig: Mission accomplished

woensdag 24 augustus 2011
Zo. Onze olieboeren in Libië zitten gebamzaaid. Die kutchinezen zijn opgelazerd. Waren werknemers van de Great Wall Drilling Company, een dochter van de China National Petroleum Corporation. De club uit Bejing vond het vanwege de Libische polletieke instabiliteit niet verantwoord meer om door te gaan met de werkzaamheden. Een verliespostje van naar schatting een 188 meloen dollar. Kan nog aanzienlijk meer worden, want de Mad Maxen die nu samen met de NATO de laatste hand leggen aan de overname van de NV Libië hebben al rondgetoeterd, dat ze moeite hebben met de terugkeer van de Ruskies, de Brazilianen en de Chinezen aan de olietap. Vanwege het gebrek aan steun bij de ruiming van Khadaffi. Met de westerse oliemaatschappijen staan ze uiteraard wel op goeie voet. Maar dat zal niemand uit zijn schoenen blazen. Want waar was het anders om te doen?

Libya: Now The War Begins
Chavez: Libya’s Tragedy Begins With Gadhafi’s Fall

Chavez: NATO went into Ultimate Madness and prevents Journalists from Seeing the Massacres

History Repeats Itself, With Mistakes of Iraq Rehearsed Afresh

With Gaddafi at large, a guerrilla war eroding the new powers is inevitable

By Robert Fisk

The West’s real fear – right now, and this could change overnight – should be the possibility that the author of the Green Book has made it safely through to his old stomping ground in Sirte, where tribal loyalty might prove stronger than fear of a Nato-backed Libyan force.

Sirte, where Gaddafi, at the very start of his dictatorship, turned the region’s oil fields into the first big up-for-grabs international dividend for foreign investors after his 1969 revolution, is no Tikrit. It is the site of his first big African Union conference, scarcely 16 miles from the place of his own birth, a city and region that benefited hugely from his 41-year rule. Strabo, the Greek geographer, described how the dots of desert settlements due south of Sirte made Libya into a leopard skin. Gaddafi must have liked the metaphor. Almost 2,000 years later, Sirte was pretty much the hinge between the two Italian colonies of Tripolitania and Cyrenaica.

And in Sirte the “rebels” were defeated by the “loyalists” in this year’s six-month war; we shall soon, no doubt, have to swap these preposterous labels – when those who support the pro-Western Transitional National Council will have to be called loyalists, and pro-Gaddafi rebels turn into the “terrorists” who may attack our new Western-friendly Libyan administration. Either way, Sirte, whose inhabitants are now supposedly negotiating with Gaddafi’s enemies, may soon be among the most interesting cities in Libya.

Chossudovsky: “Neocolonional West far too eager for Libyan oil – they should buy it, not steal it” duurt 25 minuten.
Geüpload door WolkenZwemmer op 25 aug 2011

Excerpts from http://presstv.com/detail/195674.html – I have skipped most of Mahor Salloum’s words, because he talks too much about how great the Rebels are and how bad Gaddafi is. You can read and watch the MSM for that kind of opinions.

Tot slot nog een beetje oorlogshumor van onze Zaplog-trollebol tegengas! Want een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd.

Nu de NATO-landen denken dat Libië is veroverd, wordt het tijd om de buit te verdelen. Europese diplomaten zijn al over Libië aan het vergaderen, maar in Tripoli is de strijd nog lang niet gestreden. Dat de aasgieren nu boven het slagveld cirkelen, was te verwachten. Nieuws uit Tripoli is echter schaars, want in het Rixos-hotel zitten de journalisten zonder elektriciteit. Er is dus geen internet, geen telefoon, geen verbinding mogelijk. Alleen Leonor lijkt nog een beetje te weten wat daar gebeurt. Zij had weer een gesprek met Morris.

Leonor – August 23 2nd Libya Update

Hebben de rebellen Libië nu veroverd? Waarschijnlijk niet! De bevolking is bewapend met een miljoen Kalashnikovs, AK-47, die in Libië zelf werden gemaakt! Deze bevolking staat achter Gaddafi, zijn zonen en zijn dochter organiseren het verzet. Ook Russia Today heeft het optreden van Saif el Islam voor het Rixos-hotel gisteren online gezet, met de volgende begeleidende tekst:

An information blackout appears to have descended on Libya – as for hours there has been no significant updates coming from Tripoli. The hotel where the international journalists have been staying is left without electricity and communication. Earlier the story took a major twist when Colonel Gaddafi’s son made an appearance in central Tripoli, refuting rebels’ claims that he’d been arrested. During a brief window when power was restored, we managed to speak on the phone with independent journalist Lizzie Phelan who saw Saif Gaddafi herself.

Rebel Fail? Gaddafi ‘jailed’ son parades Tripoli after arrest claim

Al Jazeera journalist Andrew Simmons blijft echter geloven in de overwinning van de NATO-rebellen. Hij bevindt zich even buiten Tripoli, in Tajoura. Ook hij zit in het donker, want het is te gevaarlijk om het licht aan te doen. Hij doet wel verslag, maar hij weet ook niets zeker. Er wordt nog steeds gevochten… dat wel!

Andrew Simmons has the latest from Tajoura

Dit zijn de laatste beelden uit Tripoli, Geüpload door RussiaToday op 23 aug 2011. Onduidelijk is echter, wanneer deze beelden zijn gemaakt.

Er wordt vooral gevochten om de olie, de rijkdom van Libië. In Europa speelt dat gevecht zich nu af aan de keurige conferentietafel. Daaraan kleeft geen bloed, hoogstens een gemorste koffie-vlek. En kolonel Roland Lavoie noemt de situatie nu dynamisch en complex. Italië en Frankrijk hebben Mahmoud Jabril, een van de leiders van de rebellen-regering in Banghazi, ontboden. Duitsland gaat 144 miljoen dollar van Libië aan de rebellen geven, voor de wederopbouw en humanitaire hulp. Anders wordt het een chaos… En in Engeland verwacht men wel wat frustraties en tegenslag, nu de rebellen Tripoli controleren, maar het is nu nog slechts een kwestie van tijd voor Gaddafi is verslagen.

EU diplomats meet on Libya

Tot zover Al Jazeera. Russia Today bekijkt de oorlog tegen Libië met andere ogen. Rusland had met het Libië van Gaddafi goede contacten en lucratieve contracten. Als de NATO wint, dan gaat de olie voortaan naar Shell, Chevron en Total, vandaar dat Rusland niet blij is met deze NATO-oorlog, het heeft de rebellen-regering ook niet erkend. De verslaggeving is daardoor duidelijker en eerlijker.

Crude Western interests in Libya
Published: 23 August, 2011, 10:11

Libya’s Egyptian déjà vu
Published: 23 August, 2011, 10:11

NATO’s covert hand crucial in rebel advance on Tripoli
Published: 23 August, 2011, 03:52

Gaddafi’s fate if captured may not be in Libyans’ hands
Published: 23 August, 2011, 02:27

Pepe Escobar: ‘Libya is Iraq 2.0′
Published: 23 August, 2011, 03:47

‘Death or victory!’ – Gaddafi addresses the nation
Published: 24 August, 2011, 05:02. Edited: 24 August, 2011, 09:48

French want Total control of Libyan oil
Published: 24 August, 2011, 10:00

NATO assistance comes at ‘fantastic cost’ to Libyans
Published: 23 August, 2011, 23:29. Edited: 24 August, 2011, 10:54

Lure of oil: ‘NATO committed to stay in Libya’
Geüpload door RussiaToday op 22 aug 2011

Eric Margolis – war correspondent, columnist and author from Toronto, Canada says we are long way from seeing anything like democracy in Libya.

Barrel per Bomb: Libya ‘winners’ & oil majors launch black gold grab

Exposed: MI6 spies paved rebel path to Tripoli battlefront

State Terror: deadly NATO airstrikes in Lybia ‘not mistake but policy’

Nog even wat politieke commentaren: Paul Jay van The Real News vraagt zich af: Is NATO Intervention Illegitimate? Hij stelt deze vraag aan Phyllis Bennis, medewerkster van het Institute for Policy Studies. Bennis vergeet dat de hele opstand tegen Gaddafi vanaf het eerste begin was ingezet door de Westerse geheime diensten. De rest van het verhaal is wel de moeite waard. Duurt 14 minuten.

Donkerdoorn, de politieke commentator van Zapruder, is in zijn verlate maandagmorgenbriefing wel heel duidelijk: de oorlog tegen Libië was NATO vanaf het begin. “Resistance is futile” en de NATO wint. Daarna is Syrië aan de beurt voor een “Responsibility to Protect”-aanval van de NATO. Op het lijstje van generaal Wesley Clark staan dan nog Libanon, Soedan en Somalië, en dan IRAN. Alleen denk ik dat ook Donkerdoorn de kracht van de Gaddafi’s onderschat. Maar de tijd zal het leren… De briefing is wel weer een MUST READ.

De briefing eindigt met The Real News: NATO Tries to Control Libyan Revolution. Gesprekspartner van Paul Jay is Hamid Habashi, professor aan de Colombia University. Deze vindt de opstand van de rebellen tegen de vreselijke dictator Gaddafi terecht, maar het volk van Libië is volgens hem heel goed in staat om zelf een representatieve democratie te vormen. Dat de charismatische zoon van die vreselijke dictator, Saif al Islam, daar een groot voorstander van is, lijkt de professor te ontgaan. De transitie naar een representatieve democratie was reeds in een ver gevorderd stadium, toen de CIA-MI6-Al Qaida-Qatar-rebellen roet in het eten gooiden, waarna de NATO ingreep met zijn 1000 bommen en granaten. Duurt 10 minuten.

En dan nog een zeer informatief artikel in Global Research, over de achtergrond van deze opstand tegen Gaddafi: The Truth About the Situation in Libya: Cutting through Government Propaganda and Media Lies by Brian Becker.

Tot slot even wat oorlogshumor: Een wijk in Tripoli, Bab al Aziziah, was de woonplaats van Gaddafi en zijn familie. Deze wijk is in 1986 al eens gebombardeerd door de Amerikanen, maar Gaddafi was toen niet thuis. De NATO heeft deze plek de laatste maanden voortdurend gebombardeerd. De rebellen zijn maandag ook Bab al Aziziah binnengedrongen. Gaddafi was weer eens niet thuis, maar ze hebben de pet van Gaddafi veroverd! Wat een aasgier-kuikens! Met dank aan onze Zaplog-trollebol Tege(n)gas!

In de Stille Oceaan, tussen de Verenigde Staten en Japan, zijn twee gebieden waar de stroming rond draait, rond twee hogedrukgebieden die de zeespiegel iets naar beneden drukken. Vanwege de ongunstige wind en stroming liggen deze gebieden buiten de normale vaarroute, maar toen de zeezeiler Charles Moore in 1997 een afwijkende route van Hawaï naar Los Angeles nam, kwam hij terecht in een zee van afval.

Vlak onder de waterspiegel dreven visnetten, voetballen, teenslippers, flessen, zakjes en andere rommel. Deze draaikolken van afval zijn elk ongeveer zo groot als de Verenigde Staten. Moore schatte dat er ongeveer 100 miljoen ton plastic afval rond drijft. Dit valt langzaam uiteen in hapklare brokjes voor de vissen, die deze flintertjes aanzien voor plankton of krill. Helaas is plastic niet alleen onverteerbaar, maar ook giftig. Wie in de toekomst nog een visje wil verschalken, eet een hap vol giftige chemische koolstofketens.

In maart 2008 stond hierover al eens iets op BOUblog, in een artikel over koolstofchemie. Plastic wordt gemaakt van aardolie, maar de kunstmatige koolstofketens worden in de natuur niet afgebroken. Plastic verbrokkelt slechts. Vogels en vissen die deze brokjes plastic aanzien voor voedsel, sterven met hun maag vol onverteerbare, giftige troep. Of ze dienen als voedsel voor grotere diersoorten, die daardoor langzaam maar zeker vergiftigd worden.

Begin 2008 werd algemeen bekend dat er in de Stille Oceaan twee gigantische “eilanden” van plastic dreven. Sindsdien houden wetenschappers deze plastic soep in de gaten, maar ze weten er geen remedie tegen. Het kan 1000 jaar duren voor het plastic op een natuurlijke wijze is verteerd. En er komt helaas nog steeds plastic bij, dat door de chemische industrie wordt geproduceerd.

In 2005 ging het onderzoeksschip de Alguita naar het meest oostelijke van deze twee zwaar vervuilde gebieden. De volgende video’s laten zien wat men daar aantrof.

Alphabet Soup duurt 7 plus 6 minuten.

Synthetic Sea is daarop het vervolg en duurt 10 minuten.

In de volgende video beschrijft kapitein Charles Moore het onderzoek dat hij namens de Stichting Algalita gedurende de afgelopen 12 jaar heeft geleid. Daaruit blijkt dat de synthetische stoffen in de voedselketen worden opgenomen en dat zij daardoor ook de grotere vissen, de walvisachtigen en de mensen bedreigen.

Synthetic Sea ….. NEW version for 2010 duurt 10 minuten.

Stacy Herbert en Max Keiser presenteren wekelijks op Russia Today het programma Keiser Report. Max en Stacy bespreken dan op een vrolijke en soms zelfs hilarische manier de meest vreselijke toestanden in de wereldeconomie. Het programma duurt een klein half uur en hoewel ik het niet wekelijks volg, zijn sommige afleveringen zo fraai! De huidige wereldeconomie is volkomen krankzinnig, het is een kaartenhuis, een piramidespel, een dance macabre vermomd als cabaret!

Laten we daarom beginnen met een klein fragment van de grote cabaretier George Carlin: The American Dream. Op Zonnewind staat nu een vertaling van deze drie minuten durende wake up call.

Max en Stacy zijn in elk geval wakker. In de volgende aflevering van Keiser Report praten ze over de fake-economie, de handel in gebakken lucht, die mede gebaseerd is op de handel in CO2-emissierechten. In China verkoopt men nu niet bestaande bossen aan Amerikaanse investeerders. Deze bossen moeten de CO2-uitstoot compenseren, ze mogen daarom niet worden gekapt en er mag ook overigens niets mee gebeuren. Niemand komt daarom ooit kijken of het bos wel bestaat. En zo komt Stacy met het ene hilarische voorbeeld na het andere. Men kan op internet virtuele boerderijen kopen… Het zou lachwekkend zijn, als het niet zo droevig was.

In het tweede deel van deze aflevering heeft Max Keiser een ernstig gesprek met Greg Palast. Volgens Keiser zijn we allen gedoemd tot een economie zonder aardolie, maar volgens Palast is er iets anders aan de hand. De huidige hoge olieprijzen worden volgens hem veroorzaakt doordat de grote oliemaatschappijen een kartel vormen. De werkelijke prijs om de olie te winnen is maximaal $30 per vat, terwijl de olie op de wereldmarkt verkocht wordt voor $100 per vat. De winst verdwijnt in de zakken van de kleptocraten, the owners of the world om met George Carlin te spreken.

Keiser Report: Welcome to Fakeville (E122)duurt 25 minuten.

Een gezonde economie is gebaseerd op gezonde principes.