Laten we maar beginnen met de waarheid: Het Libië van Gaddafi bestaat niet meer. Veertig jaar lang heeft deze grote leider zijn land behoed voor plundering door de grote corporaties en de schuldenslavernij. Ten slotte kwam de NATO met gewapende rebellen van Al Qaida en toen dat niet werkte, met een regen van bommen en granaten. Deze roofmoord op een land en zijn bevolking ging gepaard met zoveel schaamteloze leugens dat er geen woorden meer zijn voor de trieste waarheid. Libië is bevrijd van al zijn rijkdom, nu rest nog slechts de strijd om het bestaan.

Bij deze eerst een overzicht van de korte nieuwsberichten. Luister ook naar de leugens van Al Jazeera: Libië en Tripoli in het bijzonder, was volkomen veilig en vreedzaam, tot de NATO-rebellen en – bommen aan deze vrede een einde maakten. Het land was welvarend en democratisch, nu is het een puinhoop, maar dat geeft niet, want binnenkort mogen de mensen naar de stembus! Tot slot een 20 minuten durend gesprek tussen Morris en Leonor, niet alleen over Libië, maar over onze zogenaamde vrijheid en democratie.

Water, electricity shortages plague Tripoli CCTV News
Geüpload door cctvnewschannel op 28 aug 2011

teleSUR Exodus has begun in Tripoli, NATO Crimes In Libya

Libya: on brink of humanitarian disaster

Anarchy in Tripoli puts every man for himself
Rebels reject talks, prepare fair trial for Gaddafi

Libya / Tripoli: the destruction of Abu Salim – war crimes of NATO and its slaughterer gang!

HRW reports abuses against civilians in Libya

Libya / Tripoli: warmonger and agents at Green Square –
26 08 2011

Libya / Tripoli: Near Centre – Abandoned NATO checkpoints. No slaughterer gangs –
28 08 2011

Divided loyalties in Tripoli neighbourhood

Libya’s fighters advance toward Sirte

Western Countries ready to loot Libya (August 27, 2011)

British defence minister discusses Libya

Historic Church of St. George in Tripoli Ransacked

Posted on 25 August 2011 by Anastasia Chaini

The historic church of St. George located in Libya, in Tripoli, dating back to 1647 was ransacked. The church is the oldest Orthodox church in North Africa.
The president of the Greek community, Dimitris Anastassiou transferred the news to the Metropolitan of Tripoli Mr. Theophylaktos, who has been in Greece since late June.
“I am feeling heartbroken for what is happening in Libya, this beautiful country which was destroyed and whose people are noted for their hospitality,” stated Metropolitan of Tripoli, who settled in Libya in 1991.

Leonor: Libya August 28 What NATO Wants us to hear!

In de Stille Oceaan, tussen de Verenigde Staten en Japan, zijn twee gebieden waar de stroming rond draait, rond twee hogedrukgebieden die de zeespiegel iets naar beneden drukken. Vanwege de ongunstige wind en stroming liggen deze gebieden buiten de normale vaarroute, maar toen de zeezeiler Charles Moore in 1997 een afwijkende route van Hawaï naar Los Angeles nam, kwam hij terecht in een zee van afval.

Vlak onder de waterspiegel dreven visnetten, voetballen, teenslippers, flessen, zakjes en andere rommel. Deze draaikolken van afval zijn elk ongeveer zo groot als de Verenigde Staten. Moore schatte dat er ongeveer 100 miljoen ton plastic afval rond drijft. Dit valt langzaam uiteen in hapklare brokjes voor de vissen, die deze flintertjes aanzien voor plankton of krill. Helaas is plastic niet alleen onverteerbaar, maar ook giftig. Wie in de toekomst nog een visje wil verschalken, eet een hap vol giftige chemische koolstofketens.

In maart 2008 stond hierover al eens iets op BOUblog, in een artikel over koolstofchemie. Plastic wordt gemaakt van aardolie, maar de kunstmatige koolstofketens worden in de natuur niet afgebroken. Plastic verbrokkelt slechts. Vogels en vissen die deze brokjes plastic aanzien voor voedsel, sterven met hun maag vol onverteerbare, giftige troep. Of ze dienen als voedsel voor grotere diersoorten, die daardoor langzaam maar zeker vergiftigd worden.

Begin 2008 werd algemeen bekend dat er in de Stille Oceaan twee gigantische “eilanden” van plastic dreven. Sindsdien houden wetenschappers deze plastic soep in de gaten, maar ze weten er geen remedie tegen. Het kan 1000 jaar duren voor het plastic op een natuurlijke wijze is verteerd. En er komt helaas nog steeds plastic bij, dat door de chemische industrie wordt geproduceerd.

In 2005 ging het onderzoeksschip de Alguita naar het meest oostelijke van deze twee zwaar vervuilde gebieden. De volgende video’s laten zien wat men daar aantrof.

Alphabet Soup duurt 7 plus 6 minuten.

Synthetic Sea is daarop het vervolg en duurt 10 minuten.

In de volgende video beschrijft kapitein Charles Moore het onderzoek dat hij namens de Stichting Algalita gedurende de afgelopen 12 jaar heeft geleid. Daaruit blijkt dat de synthetische stoffen in de voedselketen worden opgenomen en dat zij daardoor ook de grotere vissen, de walvisachtigen en de mensen bedreigen.

Synthetic Sea ….. NEW version for 2010 duurt 10 minuten.

Jeffrey M. Smith is de schrijver van de bestsellers Seeds of Deception en Genetic Roulette. Hij waarschuwt al jaren voor de gevaren van gentech voedsel. We kennen die gevaren nu wel, maar wat kunnen we er aan doen? Jeffrey M. Smith komt met een simpele oplossing: weiger om gentech voedsel te kopen. Als slechts een kleine groep bewuste consumenten dat doet, bij voorbeeld 5%, dan zien de corporaties die de gentech verkopen, hun omzet dalen. Ze gaan dan over op natuurlijke granen, omdat die beter verkopen.

De volgende lezing van Jeffrey Smith was voor mij meer om naar te luisteren, dan om naar te kijken. Het is een plezierig verhaal, vol met grapjes en leuke oplossingen. Belangrijk is dat we anderen bewust maken van de gevaren van gentech, de producten die zijn gemodificeerd, de gezondheidsproblemen etcetera. Gentech draagt niets bij aan de voedselketen, maar is wel in staat om deze volledig te verzieken! Weet dus wat je eet! Mais, soja, katoen en canola, maar ook suikerbieten zijn al gemodificeerd. Belangrijk is, dat dit in Europa op het etiket moet worden vermeld.

Everything You HAVE TO KNOW about Dangerous Genetically Modified Foods duurt een uur en 24 minuten.

Everything You HAVE TO KNOW about Dangerous Genetically Modified Foods from Jeffrey Smith on Vimeo.

We hebben het al eens gehad over Monsanto, een grote corporatie die een monopolie op voedsel nastreeft middels genetisch gemanipuleerde zaden (en zelfs dieren!) waarop Monsanto een patent (octrooi) heeft gevestigd. Gentech gewassen van Monsanto zijn immuun voor Roundup, het onkruidbestrijdingsmiddel van Monsanto. De boeren die deze zaden gebruiken, moeten ieder jaar opnieuw hun zaad kopen van Monsanto en ook blijkt dat ze steeds meer Roundup nodig hebben. Volgens Monsanto wordt de oogst groter, terwijl er minder bestrijdingsmiddelen nodig zouden zijn. Het gentech voedsel zou ook volkomen veilig zijn voor consumptie. Maar niets van dit alles is waar!

Uit talloze onderzoeken blijkt dat genetisch gemodificeerde planten ziekten veroorzaken, waaronder allergieën, kanker en onvruchtbaarheid. Ook blijkt het onkruid op den duur resistent te worden voor Roundup. Superweed is onkruid dat het Roundup Ready gen van Monsanto in zich draagt. Het is vrijwel onuitroeibaar!

Monsanto claimt dat hun techniek een einde zou maken aan de honger in de wereld, omdat de oogst zoveel groter zou zijn. Maar de honger in de wereld is voornamelijk een probleem van distributie. In de welvarende landen en met name in de grote steden werpt men goed voedsel in de vuilnisbak, terwijl elders mensen honger lijden.

Dit volgende nogal lawaaiige filmpje van UFO-TV laat zien waar het om gaat: in de VS en Canada, in Argentinië en India heeft Monsanto reeds vele boeren in zijn greep.

Bad Seed – The Dangerous Truth About Our Food

Er zijn talloze bewijzen dat gemodificeerde planten ongeschikt zijn voor consumptie door mens en dier. De ratten en muizen lusten geen mais van Monsanto! Uit de vele bewijzen van frauduleus handelen door Monsanto blijkt dat het beleid stoelt op puur bedrog. Toch blijft men om commerciële en politieke redenen gentech voedsel toestaan, ook in Europa. De volgende documentaire gaat dieper in op de gezondheidsproblemen die daardoor ontstaan.

The Genetic Conspiracy – about Monsanto duurt 27 minuten.

Percy Schmeiser is een Canadese boer die al jaren vecht tegen Monsanto. Zaden van Monsanto waaiden over naar zijn land, waarna Monsanto hem beschuldigde van het illegaal gebruik van hun gentech zaad. De rechtszaak die Monsanto tegen hem aanspande, werd ten slotte behandeld door het hoogste gerechtshof van Canada. In 1997 ontving Percy Schmeiser de Right Livelihood Award. Zowel Schmeiser als zijn vrouw werden herhaaldelijk anoniem bedreigd en ook verloren ze min of meer hun rechtszaak, maar ze hoefden niet het miljoen aan schadevergoeding te betalen dat Monsanto had geëist. Sindsdien voert Schmeiser permanent actie om de boeren bewust te maken van de gevaren van Monsanto. In september van dit jaar maakte Democracy Now een reportage over hem, waarin een diepgaand interview van Amy Goodman met Schmeiser. Luister dus even aandachtig naar deze ervaren overgrootvader!

Percy Schmeiser vs Monsanto duurt 28 minuten.

Elke dag verdwijnen er tonnen voedsel in de vuilnisbak, omdat de uiterste verkoopdatum is verstreken. Dat wil nog niet zeggen dat het voedsel niet langer eetbaar is, maar de supermarkten mogen het niet meer verkopen. Daarom gooien ze het weg. Een gedeelte van dit voedsel is geproduceerd in de Derde Wereld. In het land waar het vandaan komt, lijden de mensen vaak honger, want het voedsel dat er groeit is bestemd voor de export. Vervolgens wordt het naar Europa vervoerd, waar het vaak eindigt in de vuilnisbak.

Dumpster divers zijn mensen die vanuit een overtuiging de vuilnisbakken openen en er de nog eetbare zaken uithalen. Het gevonden voedsel wordt gebruikt om een commune te eten te geven, of het wordt aangeboden aan een tehuis voor daklozen, of men gebruikt het om gratis soep te verstrekken. Twee documentaires over de verspilling van voedsel en over de mensen die het uit de vuilnisbak halen, vertellen meer over deze vorm van actievoeren tegen de consumptiemaatschappij.

In “Freeganism Documentary – The Bin Raiders” besluit de student Gaby Hull om zelf op pad te gaan, om te onderzoeken of hij kan leven van wat hij in de vuilnisbakken vindt. Ook gaat hij in gesprek met beleidsmensen die verantwoordelijk zijn voor deze verspilling.

“Skipping Waste” gaat over de mensen die al hun voedsel uit de vuilnisbakken halen. Deze vrolijke documentaire is opgenomen in Nederland en Frankrijk. Al het voedsel wordt gedeeld en het is werkelijk verbijsterend, wat er allemaal wordt verspild en wat deze zogenaamde dumpsters in de vuilnisbakken vinden. Zij eten smakelijk!

Als u zelf ook wil gaan dumpster diven, dan kunt u voor meer informatie terecht op de internationale Trashwiki.

Freeganism Documentary – ‘The Bin Raiders’ Gaby Hull duurt 27 minuten.

Skipping Waste duurt 42 minuten.

Vandaag is het Wereld Dierendag, dus krijgt Fikkie een lekker blikkie en ook poes Minet wordt extra verwend. Misschien is het ook een goed moment om even stil te staan bij de manier waarop de mensheid omgaat met de dieren. We zijn ons bestaan ooit begonnen als jagers en verzamelaars, mensen aten vlees vanaf het begin. Na verloop van tijd leerden ze om kleding te maken van de huiden. Na de laatste ijstijd begonnen de mensen dieren te temmen, ze aten ze niet langer meteen op, maar ze gebruikten de melk, de wol, hun kracht als lastdieren en zo voort.

Earthlings is een film die u liever niet wilt zien, althans, zo verging het mij. Deze documentaire gaat over de manier waarop we als mensen omgaan met de dieren waarvan we afhankelijk zijn. Ooit was die afhankelijkheid voor iedereen duidelijk. Transport van zware lasten was slechts mogelijk met paarden, ossen en ezels. Ook trokken paarden of ossen toen de wagens en de ploeg. De post ging het snelste per postduif. De hondenwagen, de paardentram en de door paarden getrokken koetsen maakten deel uit van het stadsbeeld.

Tegenwoordig weten we nauwelijks nog wat we met de dieren doen, of liever: wat we de dieren aandoen. Weet dat het lekkere blikkie voor Fikkie óók afkomstig is uit een slachthuis waar dieren aan de lopende band worden ingeblikt! Earthlings bevat zeer schokkende beelden, wees dus gewaarschuwd. Maar de docu stemt wel tot nadenken over onze relatie met de dierenwereld. Deze gruwelijke beelden kunnen leiden tot nachtmerries, maar ook tot een woedende wil om deze waanzin te stoppen. Ik hoop het laatste!

Earthlings duurt een uur en 35 minuten.

Bekijk deze video op Google Video.

Maar het kan nog veel erger. De mens die zichzelf ooit heeft uitgeroepen tot het sublieme eindproduct van Gods schepping en tot heerser over het dierenrijk, maakt zich op vele manieren schuldig aan arrogantie en wreedheid. Het systematisch martelen van dieren komt tegenwoordig overal voor. Ooit hebben de mensen dieren getemd, om te voorzien in hun eigen behoefte aan melk, vlees, wol, huiden en zelfs extra spierkracht! Honden hielpen de mensen bij de jacht op wild, katten hielpen hen bij het schoonhouden van hun woning. Koeien, schapen en geiten zorgden voor melk en vlees. Ossen, ezels, paarden en kamelen zorgden voor vervoer. De relatie tussen de mensen en deze dieren was gebaseerd op wederzijdse afhankelijkheid.

EARTHLINGS is een documentaire over de manier waarop mensen de dieren nu misbruiken voor de bevrediging van hun eigen behoefte aan vlees, huiden, cosmetica en bont, of soms gewoon voor hun plezier. Van alle dieren die deze aarde bewonen is de mens het meest wrede dier. Deze documentaire bevat zeer gruwelijke beelden! U bent gewaarschuwd en u hoeft niet te kijken, maar de systematische dierenmishandeling is een blamage voor de hele menselijke soort!

Earthlings duurt een uur en 35 minuten.

Bekijk deze video op Google Video.

Toegift: Gefokt jong hondje kan niet opstaan. Grappig? Nee! Iedere jonge bulldog heeft hier problemen mee.

Op Anarchiel stond laatst de volgende YouTube, waarin een veehouder uitlegt waarom het injecteren van mest in de grond alleen maar schade aanricht. Dit verplichte injecteren van mest is ingesteld omdat de mest-uitstoot zou leiden tot zure regen. Mest bevat ammoniak en dat is geen zuur, maar een basis! Luister even naar deze ervaren boer en proef de waanzin!

In een van de reacties op Anarchiel werd verwezen naar een aflevering van Holland Doc, augustus 2009. Daarin vertelt een boerengezin over de manier waarop zij kapot gemaakt zijn door de regelgeving. Als pionier van de biologisch-dynamische veeteelt leeft Herman Kok in harmonie met zijn vee en met zijn land. Hij houdt van zijn koeien en van zijn grasmat die al 35 jaar oud is. Behalve gras groeit er van alles: bloemen, kruiden en klavers. Samen met zijn twee zonen runt boer Kok zijn bedrijf op een natuurlijke manier. Als in 1994 de nieuwe mestwet van kracht wordt, komt er een einde aan het harmonieuze bestaan van dit boerengezin.

Het land van boer Kok ligt aan de rand van Amersfoort, ingesloten door nieuwbouwwijken en voorbestemd om te worden opgeslokt. Het van oorsprong boerendorp Hoogland werd in de jaren tachtig door Amersfoort geannexeerd. De boeren werden uitgekocht, maar Herman Kok wist van geen wijken. De mestwet van 1994 wordt dan door de gemeente ingezet als wapen in de strijd. Als er ook nog vogelpest uitbreekt en de kerngezonde kippen van de familie Kok met veel machtsvertoon worden geruimd, is het verdriet groot. Dit is geen reality-soap, maar de realiteit waaronder veel boeren moeten leven. De grote varkensmesterijen en kippenfabrieken redden het wel, maar de kleine biologische boeren gaan kapot aan de Haagse regels.

De Kleine Oorlog van boer Kok duurt iets meer dan een uur.

Haïti ligt op een vruchtbaar eiland dat rijk is aan delfstoffen, maar toch is het land straatarm. Veel mensen hebben er nauwelijks te eten. Vijfentwintig jaar geleden werd er op Haïti nog voldoende rijst verbouwd om het hele land te voeden. Nadat president Aristide in 1991 eerst werd verkozen en na minder dan 8 maanden weer werd afgezet, kwam het land in handen van een militaire junta onder leiding van Raoul Cédras, die een bijzonder gewelddadig beleid voerde. Na interventie van de Verenigde Staten en enkele andere landen (met steun vanuit de Verenigde Naties) kwam Aristide in 1994 weer aan de macht, maar hij moest daarvoor wel concessies doen aan de Wereldbank en het IMF. Een daarvan was dat Haïti zonder invoerrechten alle producten uit de VS moest toelaten.

In de VS wordt de landbouw gesubsidieerd. De boeren krijgen er vaak tot 40% subsidie op hun producten. Een hoeveelheid rijst die anders een dollar zou kosten, kunnen ze daarom verkopen voor 60 cent. De reeds verarmde bevolking van Haïti kon nu kiezen tussen goedkope Amerikaanse rijst en de rijst van het eiland zelf, die veel duurder was. Het resultaat was dat de boeren op Haïti hun producten niet meer konden verkopen. Ze hielden er mee op en trokken naar de stad, waar ze armoede leden in de sloppenwijken. In 2008 werd Haïti niet alleen getroffen door een reeks van vier zware orkanen, maar op de wereldmarkt stegen de voedselprijzen tot een voorheen ongekende hoogte. De Amerikaanse rijst werd daardoor duurder, de arme bevolking kon dit niet betalen en de eigen rijstproductie bestond niet meer.

Deze vicieuze cirkel ontstaat door de globalisering en de ideologie van de vrije markt economie. Daarmee zou alles beter worden. Niet alleen Haïti is daar het slachtoffer van, maar ook Jamaica en talloze andere landen in de Derde Wereld gaan kapot aan deze gedwongen politiek van “vrije handel”. Toch gaat men er bij het IMF, dat grote leningen verstrekte aan Haïti en talloze andere arme landen, nog steeds van uit dat de vrije markt (of de hand van God) deze landen wel zal redden van de armoede.

Nu Haïti door de aardbeving is getroffen is, kunnen de VS het land stilzwijgend bezetten onder het mom van hulpverlening. Haïti is echter al vele jaren geen onafhankelijk land, maar een Amerikaans protectoraat, dat slechts in dienst staat van de Amerikaanse belangen.

In 2008 reisde een team van Al Jazeera naar Haïti, om een reportage te maken over de voedselcrisis. Deze werd pas onlangs gemonteerd en uitgezonden. Duidelijk blijkt dat Haïti weliswaar wordt getroffen door natuurrampen, maar eigenlijk het slachtoffer is van een structureel probleem.

Focus on Haiti – The politics of rice duurt 25 minuten.

Marie-Monique Robin, die al drie andere documentaires op haar naam heeft staan over biodiversiteit en patenten op leven, kwam daarbij steeds de naam Monsanto tegen en ging daarom op onderzoek uit naar het bedrijf zelf.

De documentaire gaat niet alleen over de gevaren van de voedselindustrie voor onze gezondheid, maar maakt ook duidelijk hoe de grote corporaties de politiek en de regelgeving beïnvloeden. Ook opereren ze wereldwijd, waarbij de ontwikkelingslanden hun meest kwetsbare doelen zijn. De gentech-landbouw gaat daar volledig ten koste van zowel de biodiversiteit als het bestaan van de kleine boeren.

In India is de situatie inmiddels kritiek. Boeren plegen er in snel tempo zelfmoord, omdat ze door Monsanto worden geruïneerd. Een belangrijke en moedige strijd tegen Monsanto in India wordt geleverd door dr. Vandana Shiva.

Deze documentaire is hier reeds eerder geplaatst, maar er is nu ook een Nederlands/Vlaamse versie. Het is dezelfde film, maar nu ondertiteld en vertaald.

De wereld volgens Monsanto (vlaams/nederlands ondertiteld) duurt een uur en 40 minuten.

Bekijk deze video in groter formaat.