Bashar Ja’afari is de Syrische ambassadeur in de Verenigde Naties. De manier waarop Syrië wordt aangevallen door gewapende en gewelddadige opstandelingen lijkt sprekend op de manier waarop Libië werd verwoest. In de Verenigde Naties wordt met Syrië een zelfde spel gespeeld als vorig jaar met Libië. Het bloedvergieten in Syrië gaat gepaard met een oproep tot “humanitair” ingrijpen, maar tot op heden is het niet gelukt om de Veiligheidsraad over te halen tot een “No Fly Zone” met bijbehorende bombardementen door de NATO. Met de verwoesting van Libië nog vers in het geheugen, weigeren Rusland en China dit spel mee te spelen.

De Arabische Liga staat in dit conflict aan de kant van het “vrije Westen”, hoewel deze Arabische landen dictaturen zijn. Het gaat daarom ook niet over democratie, maar om machtspolitiek. Syrië heeft onlangs een delegatie van de Arabische Liga ontvangen. Het rapport van deze commissie is UITGELEKT (pdf), waarna Michel Chossudovsky van Global Research het kon analyseren. Uit het rapport blijkt dat de situatie in Syrië sterk afwijkt van wat de media propageren. Vreedzame protesten worden door de Syrische regering niet met geweld neergeslagen, maar gewelddadige opstandelingen bedreigen zowel de reguliere macht als de burgers!

De westerse media doen hun uiterste best om de Syrische regering af te schilderen als een wrede dictatuur, daarbij geholpen door Al Jazeera en Al Arabia. Er wordt ook druk getwitterd door CIA-huurlingen, net als vorig jaar omtrent Libië. Intussen herbergt Syrië 1,2 miljoen vluchtelingen uit Irak (pdf), dit op een eigen bevolking van 18 miljoen inwoners. Ook heeft Syrië zich altijd uitgesproken tegen de onderdrukking van de Palestijnen door Israël. In de internationale gemeenschap die wordt gedomineerd door het “vrije Westen” is dat natuurlijk Not Done!

Syrië kent een lange historie. Als deel van de Vruchtbare Halve Maan ontstond er al vroeg een beschaving. De moderne geschiedenis van Syrië gaat in het kort als volgt:

Tot de Eerste Wereldoorlog behoorde Syrië tot het Ottomaanse Rijk. Toen veroverden de geallieerden (Fransen en Engelsen) het gebied, gesteund door Arabische opstandelingen onder leiding van de Engelsman Lawrence of Arabia. Syrië was daarna even een onafhankelijk koninkrijk, maar al snel werd het een mandaatgebied van de Fransen, die Syrië bezetten en de afsplitsing van Libanon bewerkstelligden. Dit werd in 1920 besloten op de Conferentie van San Remo. Syrië omvatte naast het huidige Libanon, ook de Republiek Hatay. Dat is nu een Turkse provincie, waarop Syrië nog altijd aanspraak maakt.

In 1946 werd Syrië een onafhankelijke republiek die, gesteund door de Sovjet-Unie, toenadering zocht tot andere Arabische landen. Van 1958 tot 1961 vormde Syrië een staatkundige eenheid met Egypte als de Verenigde Arabische Republiek (VAR). In 1961 maakte een militaire coup een einde aan de VAR. In 1963 kwam de seculiere Ba’ath-partij via een nieuwe staatsgreep aan de macht. In 1967 werd Syrië in de Zesdaagse Oorlog aangevallen door Israël, dat de Golan hoogvlakte veroverde op Syrië. In 1970 riep Hafez al-Assad de militaire dictatuur uit, waarbij hij zichzelf voor het leven tot staatshoofd verklaarde. Hij behoorde tot een etnische en religieuze minderheid, de Alewieten. Dit is een Shi’itische stroming in de Islam, terwijl de meerderheid van de bevolking Soenitisch is. De politiek van Syrië is echter seculier. Havez al Assad bleef aan de macht tot zijn dood in 2000. Deelname aan de Jom Kipoeroorlog in 1973 en inmenging in de Libanese burgeroorlog (1975-1990) leverden weinig tastbaar resultaat op, maar Syrië bleef wel een machtsfactor in de regio.

Na de dood van Hafez in 2000 nam zijn zoon Bashar al-Assad de macht over. Bashar volgde op dat ogenblik een specialisatie tot oogarts in Londen. Oorspronkelijk was zijn oudere broer bestemd om vader Hafez op te volgen maar hij overleed vóór zijn vader bij een auto-ongeluk, onderweg naar het vliegveld. Bashar al-Assad bleef in grote lijnen het beleid van zijn vader voortzetten.

Op 26 januari 2011 ontstonden er protesten onder invloed van andere opstanden in de regio. De betogers vroegen om politieke hervormingen en burgerrechten, en het einde van de noodtoestand die al bestond sinds 1963. Op 29 maart nam het hele Syrische kabinet ontslag om aan de eisen van de betogers toe te geven en op 19 april werd de noodtoestand opgeheven. De gewelddadige protesten duurden echter voort en werden volgens de media met harde hand neergeslagen. Dit leverde de Syrische regering veel kritiek op van de het Westen en de Arabische Liga, maar het bewind van Assad houdt tot op heden stand.

Veel niet-westers nieuws over Syrië is voor ons onbereikbaar, omdat de taal Arabisch is, maar VN-ambassadeur Bashar Ja’afari spreekt zowel Arabisch als Engels. In twee persconferenties voor journalisten bij de Verenigde Naties maakt hij het standpunt van de Syrisch regering duidelijk. Als iemand een vraag stelt in het Arabisch, antwoordt hij in deze taal, maar grote gedeelten van die persconferenties zijn in het Engels. De eerste video, van oktober vorig jaar, begint in het Engels, gaat na 10 minuten over in het Arabisch, maar daarna gaat Ja’afari weer verder in het Engels. De aanleiding tot deze persconferentie was dat een resolutie voor de VN Veiligheidsraad werd verworpen door Rusland en China.

Syrian Ambassador Talking to UN Media duurt 20 minuten.
Geüpload door NizarAbboud op 5 okt 2011

De tweede video is van 27 januari dit jaar. De Arabische Liga had weer aangedrongen op een resolutie van de Veiligheidsraad, maar Rusland en China weigerden opnieuw. Alleen het einde van de video is in het Arabisch.

Security Council 27/1/2012 : Syrian Rep Bashar Jafari Speaks about Syria. duurt 12 minuten.
Geüpload door thesyrianfighter op 28 jan 2012

De derde video is een toespraak van Ja’afari voor de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in november vorig jaar. Het gaat over de zogenaamde nucleaire dreiging die ook van Syrië zou uitgaan. Net als Iran heeft Syrië geen kernwapens, maar Israël heeft ze wel degelijk. Ja’afari zegt dat luid en duidelijk, hij pleit voor een kernwapenvrij Midden Oosten, maar niemand doet er iets aan. Ja’afari spreekt Arabisch, maar dit wordt door een tolk vertaald.

Nuclear Syria (English) duurt 20 minuten.
Geüpload door NizarAbboud op 4 nov 2011

De kritieke situatie in Syrië is op dit moment van groot belang voor de wereldpolitiek. Het “vrije Westen” wil er graag een regering van stromannen plaatsen, net als in Libië. De Syrische Transitional Council staat al klaar om het bewind van Assad over te nemen. Daarna kan de strijd tegen Iran beginnen, want ook daar wil het “vrije Westen” een regering van stromannen installeren. Voor het laatste nieuws over Syrië is Global Research een goede Engelstalige site.

Er was eergisteren weer een nieuwe resolutie in de maak, maar Rusland heeft ook deze afgewezen!

Assad may stay? UN gives in to Russia

Still a No! Russia thumbs down new Syria resolution draft

Syria heeft overigens ook olie, die wordt verkocht aan Europa en met name aan Duitsland. Deze olie wordt gewonnen in een Joint Venture tussen de Syrische staat en Shell. Een andere olie Joint Venture bestaat tussen de Syrische staat en het Franse Total.

Lizzie Phelan (geboren Lizzie Cocker) is een Engelse journaliste die free lance werkt voor Russia Today en Press TV. Zij werd bekend door haar eerlijke verslaggeving vanuit Libië, toen dat land werd aangevallen door de CIA-Al Qaida rebellen, gebombardeerd door de NATO en veroverd door de corporaties van het “vrije Westen”. Vrijwel alle westerse media noemden dit gewelddadige ingrijpen in een souverein land een humanitaire missie, maar Lizzie Phelan zei dat Muammar Gaddafi werd gesteund door vrijwel de hele bevolking en dat hij de waarheid sprak over de buitenlandse inmenging en Al Qaida. Onlangs bevond Lizzie zich in Syrië en weer is ze van mening dat de verklaring van de president van Syrië veel dichter bij de waarheid ligt dan wat de westerse media beweren.

Lizzie is niet alleen mooi, maar ook bijzonder moedig en eerlijk! Op 21 juni 2011 zei ze op Press TV dat de westerse berichtgeving over Libië niet klopte met de feiten: Libyan majority in support of Gaddafi. Lizzie was zelf in Libië toen de NATO in augustus 2011 een woonhuis in Zlitan bombardeerde. Daarbij kwamen ook kinderen om het leven. De NATO aanvaardde geen enkele verantwoordelijkheid voor dit “humanitaire bombardement”.

Lizzie Phelan witnesses effects of NATO’s “humanitarian intervention” in Zlitan

Lizzie was een van degenen die zich bevonden in het Rixos hotel toen Tripoli werd veroverd door de Al Qaida rebellen. Haar website was weg, haar YouTube account eveneens, Lizzie Phelan leek van de aardbodem verdwenen! Samen met andere onafhankelijke journalisten, waaronder Mahdi Nazemroaya, wist ze te ontkomen uit Tripoli. Haar getuigenis over wat zich in Libië heeft afgespeeld, is indrukwekkend!

Libya and Imperialism. Klik op de rode balk zodra de video begint!

Lizzie werkt ook voor Voltaire Netwerk, een website voor onafhankelijke journalistiek. Inmiddels is haar YouTube kanaal terug en ook heeft ze weer een eigen website. Wat zij zei over de Green Resistance in Libië blijkt inmiddels bewaarheid. De haat tegen de NATO-NTC is groot en het verzet groeit. Laten we dus even luisteren naar wat zij zegt over de toestand in Syrië.

Syria Latest 2012 – British Journalist Visits Syria and Speaks about the truth.

Lizzie Phelan: ‘west tries to create chaos in Syria’

Lizzie Phelan; ‘Arab League report on Syria flawed’

Lizzie Phelan:objectivity of reports about Syria is being questioned

Indepth update (30/01/2012) on Syria from Lizzie Phelan

Langzaam maar zeker kan ook de MSM niet langer om Lizzie heen. Gisteren werd ze middels Skype geïnterviewd door de journalist Robert Mackey van de New York Times! Helaas is Skype niet erg scherp, maar op de website van Lizzie staat een duidelijke verklaring! Dit “kritische” interview ging over haar afwijkende verslaggeving van de toestand in Libië en Syrië, maar vooral over de vraag hoe een onafhankelijke journaliste het in haar hoofd haalt om te werken voor Press TV uit Iran en Russia Today uit Rusland. Deze kanalen hebben immers een politieke agenda! Lizzie legt dan even haarscherp uit hoe het is gesteld met de politieke agenda van de westerse media. Zij geeft de voorkeur aan de waarheid en ze mag die spreken van Press TV en RT.

Lizzie Phelan Interview in NY times duurt 35 minuten.

Op BOUblog verscheen begin november een bericht dat gebaseerd was op een artikel van Rudo de Ruijter op Courtfool: ESM, de nieuwe Europese dictator. De artikelen op Courtfool zijn altijd gedegen en goed gedocumenteerd, daarom was dat wel even schrikken. De Europese Unie heeft in juli 2011 een verdrag opgesteld dat het mogelijk maakt om de aangesloten landen van hun schatkist te beroven! En niemand zegt er iets van… Gisteren verscheen daarom op Courtfool een nieuw artikel: Als de pers zwijgt.

Op 11 juli 2011 werd een nieuw Europees verdrag ondertekend, het Verdrag tot Oprichting van het Europese Stabiliteits Mechanisme (ESM). [1] Niemand hoorde er over, want de pers zweeg als het graf. Pas later kregen een aantal wakkere Duitsers door wat er in dit verdrag stond. In de eurozone komt een nieuw orgaan, dat de absolute macht krijgt over de schatkisten van de aangesloten landen. Zij mogen net zo veel uit de schatkisten vorderen als ze willen en hoeven aan niemand verantwoording af te leggen over hoe zij dit geld besteden. Het orgaan wordt bemand door de 17 Ministers van Financiën, die voor deze dictatoriale rol de functie van Gouverneur van het ESM krijgen.

En even voor de duidelijkheid: omdat deze gouverneurs handelen in het kader van een internationaal verdrag, zijn ze ook geen verantwoording verschuldigd aan hun parlement. Een internationaal verdrag staat boven nationale wetgeving. Dat is iets wat veel parlementariërs nog steeds niet begrijpen. [2]

De bedoeling was, dat het ESM-verdrag nog voor het einde van 2011 door de nationale parlementen geratificeerd zou worden en in 2013 in werking zou treden. Juridisch rammelde het verdrag echter, zoals ik dat in mijn artikel “ESM, een staatsgreep in 17 landen” ook al aan de kaak stelde. Artikel 48.6 van de Europese Unie verbiedt namelijk, dat ze zelf hun bevoegdheden uitbreiden. Het door 17 glunderende Ministers van Financiën ondertekende verdrag zou daarom heel goed ongeldig verklaard kunnen worden. Niet getreurd. Gisteren, maandag 30 januari 2012, liet Brussel weten, dat een nieuw ESM-verdrag klaar ligt om getekend te worden. [3] De tekst is op het internet nog onvindbaar. Ik neem aan, dat het verdrag nu in een ander jasje gegoten wordt en geen EU-verdrag wordt, maar een internationaal verdrag, zodat artikel 48.6 omzeild wordt. Zodra ik de tekst gevonden heb, zal ik hem op deze pagina vermelden. (Zojuist heeft een speurder een Duitse versie gevonden: ESM-vertrag. Zie link [4] onder dit artikel.)

Na de ondertekening van het ESM verdrag zal het met spoed ter ratificatie aan de nationale parlementen worden voorgelegd, want het verdrag moet al in juli 2012 in werking treden. Ook met spoed komt er nog een tweede verdrag bij, dat sancties oplegt aan landen die zich niet aan de begrotingsdiscipline houden. [5] En die onderwerping aan Brussel moeten de landen zo snel mogelijk in hun nationale wetgeving verankeren, als het even kan zelfs in de grondwet.

Dat is dus weer schikken en ik heb zelf wat zinnen vet gemaakt. Onder het artikel op Courtfool staan de links naar de officiële stukken. Als dit verdrag wordt geratificeerd, dan krijgen 17 ministers van financiën de sleutel van de schatkist van 17 Europese landen. Zonder enige democratische controle kunnen ze het geld besteden zoals zij dat willen. Als zij onze schatkist vorderen, dan hebben we die maar in te leveren!

Willen we dat? Natuurlijk niet! Maar waarom weten we dit dan niet? Waar blijft de openlijke discussie, het debat en het democratische proces dat aan een dergelijk heftig verdrag vooraf behoort te gaan?

Kwalijke pers

De soevereine democratie wordt opgeofferd aan een Brusselse dictatuur en de pers zwijgt. Het ESM wordt bijna een half jaar lang nauwelijks genoemd, laat staan dat de kern van het verdrag uit de doeken gedaan wordt. Naar de reden van hun zwijgen kunnen we alleen maar gissen. De onschuldigste reden zou zijn, dat ze gewoon incompetent zijn en sinds 11 juli 2011 nog steeds zitten te slapen. Een wat minder leuke reden zou zijn, dat ze meteen gesnapt hebben dat de dictatuur niet te stoppen valt en dat ze de toekomstige dictator beter goed gezind kunnen blijven. Of zouden ze hun vriendjes in de politiek niet voor het hoofd willen stoten, want dat zijn immers degenen die hen helpen hun krantenkolommen en zendtijd te vullen?

Ook in veel andere eurolanden was de informatie over het ESM-verdrag aanvankelijk zeer gebrekkig. Maar terwijl er nu op veel plaatsen openlijk over de kernzaken gediscussieerd wordt, blijft de Nederlandse bevolking verstoken van essentiële informatie. Wat oppervlakkigheden over de rol van het ESM als permanent noodfonds, meer hoeven de burgers niet te weten, niet waar?

Persvrijheid

Wij hebben in Nederland persvrijheid (of juister gezegd: vrijheid van meningsuiting.) Dat is zelfs een noodzaak voor de democratie. Zonder juiste informatie en zonder gefundeerde opinies is een democratie als een kip zonder kop. Journalisten spelen dus een cruciale rol in het voortbestaan van de democratie. En juist op het moment dat Brussel frontaal de aanval opent op de souvereine democratieën in Europa, doen ze hun werk niet!

De persvrijheid slijt als je hem niet gebruikt.

Vervolgens legt onze Hofnar duidelijk uit wat dit verdrag voor ons gaat betekenen. Het gaat zogenaamd om een noodfonds, dat nodig is om de Europese economie en de Euro te redden. Met die Euro waren we toch al niet blij! Hij is ons in 2002 door de strot geduwd met de smoes dat dit goed zou zijn voor onze economie, maar binnen de kortste keren werd vrijwel alles twee maal zo duur! Nu zou de Staat der Nederlanden het recht op de schatkist moeten overdragen aan Brussel om de Euro te redden. Dat is Euro-dictatuur! En dat alles in 10 jaar tijd…

ESM

Het ESM wordt opgericht met de smoes dat de eurozone een permanent noodfonds nodig heeft. En met die smoes krijgt het ESM onbeperkte bevoegdheden en wordt de parlementaire democratie in 17 landen feitelijk ten einde gebracht. Nou ja, de parlementariërs mogen nog steeds over het budget praten, maar Brussel kan de staatskas al leeggeroofd hebben nog voordat ze uitgepraat zijn. Want als Brussel roept, moeten de miljarden binnen 8 dagen in Brussel zijn.

De euro, de kern van het probleem

Politici willen met verdragen het onmogelijke mogelijk maken: de euro redden. De euro kan echter niet gered worden, want het heeft een onoverkomelijk probleem. (Economen hebben er 40 jaar geleden, bij de eerste plannen voor een gezamenlijke munt al voor gewaarschuwd, maar wanneer politici een idee in hun kop hebben, zetten ze blijkbaar hun verstand op nul en jagen ze hun dromen na.)

Maar goed, voor degenen die wel willen begrijpen hier een korte uitleg.

Voor die korte uitleg verwijs ik naar de Courtfool. Deze is duidelijk genoeg. Voor wie het naadje van de kous wil weten, staan daar ook de voetnoten. De vraag is echter: Wat kunnen we hier tegen doen?

Teken de petitie tegen dit verdrag!

En verspreid deze link naar Courtfool over heel internet!

De vrijheid slijt als je hem niet gebruikt.

Op dit moment waarschuwen sommigen voor een Derde Wereldoorlog. De situatie in het Midden Oosten is inderdaad gevaarlijk. Ditmaal gaat de oorlog niet uit van de Duitsers en Japanners, maar van de NATO, de VS en Israël. Zij beschuldigen Iran van het voornemen om kernwapens te maken, waaruit blijkt dat Iran geen kernwapens heeft! Zelf beschikken zij over een uitgebreid arsenaal aan kernwapens, genoeg om de hele wereld talloze malen te verwoesten. Hun tegenstanders zijn Rusland, China en India, en eventueel zelfs Pakistan, landen die eveneens kernwapens hebben! Het eventuele slagveld Iran beschikt over een grote voorraad aardolie en er wonen 80 miljoen mensen! Dat laatste schijnt voor de machthebbers niet zo ter zake te doen…

Laten we eerst even zien hoe in de VS de oorlog tegen Iran wordt voorgekookt. Allereerst wonen er in Iran geen mensen, maar moslims! Volgens Philip Zimbardo maakt dat een groot verschil. In de VS wonen mensen en ongeveer 75 % van hen ziet in Iran een bedreiging, omdat Iran kernwapens heeft. Dat is weliswaar niet waar, maar de media zijn in handen van de machthebbers. Zij kunnen de mensen van alles wijsmaken… En wat nou als Iran toch een kernwapen wil maken?

Going to war with Iran on an “if”?
Geüpload door RTAmerica op 31 jan 2012

De VS en Europa hebben besloten tot een economische boycot van Iran. Niemand mag daar nog olie kopen! Omdat men in Europa afhankelijk is van de olieleveranties door Iran, blijkt dat geen wijs besluit. In Griekenland, Italië en Spanje betekent deze boycot dat de kachel uit gaat en de ezel van stal wordt gehaald! China, Rusland en India doen niet mee met de boycot. India is zelfs bereid om de olie met goud te betalen. Het gevolg is dat de goudprijs met 10% is gestegen! Omdat Europa niet zonder de Iraanse olie kan, heeft het de boycot nog even uitgesteld, maar nu dreigt Iran de leveranties stop te zetten. Intussen verzamelt de NATO zijn oorlogsschepen in de Straat van Hormuz, de toegang tot de Perzische Golf.

‘Warships real deal, Iran oil ban is propaganda’
Geüpload door RussiaToday op 24 jan 2012

Het is nog steeds geen echte oorlog. Wat nog ontbreekt is de Valse Vlag. Iedere oorlog begint met een incident en de geschiedenis leert ons dat dit incident meestal in scene wordt gezet. Onder de schepen die de VS naar de Straat van Hormuz heeft gestuurd, bevindt zich ook het vliegdekschip de USS Enterprise, ooit het eerste schip dat door kernreactoren werd aangedreven. Het zou in 2014 of -15 uit de vaart worden genomen, het is bijna rijp voor de sloop. Dit schip leent zich natuurlijk uitstekend voor een Valse Vlag.

USS Enterprise False Flag!!

Geen paniek! Het is nog geen oorlog! Mocht het NOS-journaal ons echter vertellen dat de USS Enterprise tot zinken is gebracht door Iran, weet dan dat dit het zoveelste geintje zou zijn van de CIA en de Mossad. Daarna kan men bommen gooien op Teheran.

Laten we hopen dat het niet gebeurt, want oorlog is niet leuk. Hoewel het NOS-journaal ons dan zal trakteren op fraaie heldendaden en tot het laatste zal blijven beweren dat we aan de winnende hand zijn, leidt oorlog altijd tot verwoesting, wanhoop en ellende. Daarom vandaag een Nederlandstalige documentaire die bestaat uit originele kleurenfilms uit de Tweede Wereldoorlog. Het begint met vrolijke beelden van blije mensen die denken dat ze heel Europa gaan veroveren om daar hun superieure beschaving te brengen. Stap één in de oorlog: maak dat de bevolking zich verheven voelt boven de “vijand”. In Duitsland waren dat de Joden en andere Untermenschen, tegenwoordig zijn het de moslims, maar het mechanisme is hetzelfde. De oorlog eindigt echter met angst, verwoesting en dood. Deze originele filmbeelden laten dat duidelijker zien dan de beste reconstructie.

De documentaire bestaat uit twee delen. Het eerste deel is ooit uitgezonden door het Belgische Canvas en het tweede deel door RTL 4.

De Tweede Wereldoorlog in kleur duurt een uur en 21 minuten.

Sheikh Imran Nazar Hosein (1942) is een soennitische moslim-geleerde en schrijver, die in de Islamitische wereld veel gelezen wordt en een groot gezag geniet. Hij is gespecialiseerd in politiek, economie, eschatologie, hedendaagse socio-economische/politieke kwesties en internationale betrekkingen. Hij heeft een eigen kanaal op YouTube, waarop zijn lezingen staan.

Imran Nazar Hosein is geboren op het Caribische eiland Trinidad. Zijn voorouders kwamen uit India, als contractarbeiders. Sheikh Imran bestudeerde de islam, filosofie en Internationale Betrekkingen aan verschillende universiteiten en instellingen, waaronder de al-Azhar Universiteit in Cairo (Egypte) en het Instituut voor Internationale Betrekkingen van de Universiteit van de West Indies in Trinidad.

Sheikh werkte enkele jaren als diplomaat voor het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Trinidad en Tobago. Ook woonde hij tien jaar lang in New York, waar hij directeur was van het Islamic Studies for the Joint Committee of Muslim Organizations of Greater New York. Hij gaf lezingen over de islam aan verschillende Amerikaanse en Canadese universiteiten, hogescholen, kerken, synagogen, etc. Hij nam ook deel aan interreligieuze dialogen met christelijke en joodse geleerden, als vertegenwoordiger van de Islamitisch gemeenschap van de VS. Hij was imam van de Masjid Dar al-Qur’an in Long Island, New York. Tien jaar lang leidde hij eens per maand de Islamitische dienst op het hoofdkwartier van de Verenigde Naties in New York.

Sinds zijn afstuderen in 1971 heeft Sheikh Imran Hosein over de hele wereld gereisd om lezingen te geven. Hij schreef tientallen boeken over de islam, die altijd met veel lof werden ontvangen. “Jeruzalem in de Koran – Een islamitische kijk op het lot van Jeruzalem” werd een bestseller en is in verschillende talen vertaald.

Vorige week had Morris een gesprek met Sheikh Imran Hosein. Hij is een waardige vertegenwoordiger van de huidige manier van denken in de Islamitische wereld. Volgens hem zijn de oorlogen van de afgelopen 10 jaar slechts een voorbereiding op de oorlog die nog zal komen. In deze oorlog zal de VS ten onder gaan, waarop Israël de wereldmacht kan grijpen. Een aanval op Iran, uitgelokt door Israël, zou moeten leiden tot een reeks van oorlogen waarin de VS ten slotte wordt verslagen. Israël zal de VS dan te hulp komen, dat is het plan volgens Sheikh Imran.

Ook vreest de Sheikh voor een door mensen veroorzaakte aardbeving (HAARP) onder de al-Aqsa moskee in Jeruzalem. Daarna kunnen de Joden hun eigen tempel herbouwen. Dit is de voorwaarde voor de komst van de Messias, die vanuit Jeruzalem zal heersen over de hele wereld. De Sheikh wijst echter ook op een uitweg: In de Koran staat dat de Moslims een bondgenootschap moeten sluiten, volgens de Sheikh met de orthodoxe Christenen van Rusland. Zo kan Syrië worden gered van ingrijpen door de NATO en de Arabische landen. Heel terecht wijst de Sheikh op het feit dat de regering in veel van deze landen geen enkele steun van de bevolking geniet. Deze bondgenoten van de NATO zijn dictaturen.

Interessant is deze lezing vanwege de religieuze visie die door velen wordt gedeeld. Het geloof in de Eindtijd leeft beslist niet alleen onder moslims. Ook de Joden in Israël en de Christenen in de VS menen dat er eerst een Armageddon moet komen, opdat er een wereld van gerechtigheid ontstaat. Mijn Nederlandse nuchterheid zegt dan: “Nee, zo werkt dat niet! Oorlog leidt nooit tot gerechtigheid!” Volgens mij is Sheikh Imran het daar wel mee eens… Zijn idee van een bondgenootschap tussen de Moslims en de Russische orthodoxe Christenen vind ik wel hoopvol. Alleen de Zionisten willen immers een Derde Wereldoorlog…

Sheik Imran Hosein – Israel Takes the US to its End duurt drie kwartier.
Geüpload door 108morris108 op 25 jan 2012

Tot slot nog iets truttigs: Als Morris nou eens zijn haar zou kammen en Sheikh Imran Hosein zijn baard, dan ik hen veel serieuzer nemen…

Op BOUblog hebben we het al eens gehad over de Yes Men. Twee Amerikaanse politieke activisten, Igor Vamos, alias Mike Bonanno, en Jaque Servin, alias Andy Bichlbaum, doen zich voor als woordvoerders van belangrijke organisaties of bedrijven zoals de Wereldhandelsorganisatie, McDonald’s, Dow Chemical, ExxonMobil en het Amerikaanse ministerie van Volkshuisvesting. Daartoe ontwerpen ze nepwebsites, die lijken op de websites die ze willen parodiëren. Vervolgens accepteren ze uitnodigingen om namens deze organisaties te spreken op conferenties en symposia. Hun hilarische presentatie van de corporatie die ze zogenaamd representeren, noemen ze identiteitscorrectie.

In 2009 hebben de Yes Men een film gemaakt over hun activiteiten: The Yes Men Fix the World. De voorpagina van de bijbehorende website is beslist een bezoekje waard! De film is vertoond op verscheidene festivals en werd verkocht op DVD. Hij staat ook al een tijdje online en hij is echt verrukkelijk! Dit is actie voeren met humor! De reacties van de mensen die door de Yes Men in de maling worden genomen, zijn echter schokkend. Deze mensen die werken voor de grote corporaties laten zich echt van alles wijsmaken, zolang het maar wordt gezegd door iemand die volgens hen beschikt over voldoende autoriteit. Omdat de Yes Men doen alsof ze een grote corporatie vertegenwoordigen, hebben ze deze autoriteit…

Natuurlijk vinden de corporaties het niet leuk om in de maling te worden genomen. De Amerikaanse Kamer van Koophandel reageerde in 2009 door de website van de Yes Men op zwart te zetten. Gelukkig bestaat er ook nog zoiets als een mirror, de Yes Men waren al snel weer online. In 2010 waren de Yes Men in Nederland om een workshop te geven over hun werkwijze. Hun nieuwste initiatief is het Yes Lab, waar men alle Yes Men projecten kan publiceren. Een pagina is gewijd aan een project in Amsterdam Oost, waar krakers een verwaarloosd pand hebben opgeknapt tot sociaal centrum De Valreep. Toen de eigenaar projectontwikkelaar dwars ging liggen, verspreidden de krakers een nep-buurtkrant met het “goede nieuws” dat de gemeente achter De Valreep stond. Het resultaat: De Valreep bestaat nog steeds!

Voor mensen die geen Engels verstaan is hier een korte introductie. Geniet!

Identity Correction-The Yes Men is Nederlands ondertiteld en duurt 14 minuten.

THE YES MEN FIX THE WORLD duurt anderhalf uur.

Begin jaren ’80 van de vorige eeuw leek de dreiging van een kernoorlog van de VS tegen Rusland heel reëel. De overheid verspreidde folders waarin stond wat men moest doen als de bom viel, maar in het licht van Hiroshima en Nagasaki leken deze adviezen volkomen absurd. Een demonstratie in Amsterdam tegen het plaatsen van 48 kruisraketten met kernlading in Nederland, trok in november 1981 ongeveer 400.000 deelnemers. In 1989 stortte de Sovjet Unie in, waarna de angst voor een kernoorlog wegebde. Tegenwoordig staan Israël en de VS echter te trappelen om Iran aan te vallen, omdat Iran kernwapens zou willen maken. Iran hééft geen kernwapens, maar Israël en de VS hebben ze wel!

De nucleaire dreiging maakt deel uit van een absurde politiek. Dat was al zo in 1945, toen er kernbommen vielen op Hiroshima en Nagasaki. Japan stond reeds op het punt om zich over te geven, maar de Amerikanen wilden hun nieuwe bommen nog graag even uitproberen. Daarmee gaven zij ook een signaal af aan de Sovjet Unie: kijk eens hoe sterk we zijn… Een paar jaar later had ook de Sovjet Unie een kernbom ontwikkeld, waarna de Koude Oorlog kon beginnen. Achteraf blijkt het allemaal even dwaas.

When the wind blows is een stripverhaal uit 1982, geschreven door de Britse tekenaar Raymond Briggs. Het gaat over een gepensioneerd echtpaar, Jim and Hilda Bloggs, tijdens een kernaanval tegen Engeland door de Sovjet Unie. Van dat boek is in 1986 een tekenfilm gemaakt.

De Bloggs wonen nogal afgelegen op het platteland, in de lieflijke heuvels van Sussex. Ze hebben de Tweede Wereldoorlog meegemaakt en voelen zich als Engelsen de overwinnaars in iedere strijd. Ze hebben een heilig vertrouwen in de overheid. Jim Bloggs heeft de brochure over een kernbom dan ook zorgvuldig gelezen en als er een kernoorlog dreigt, neemt hij zijn maatregelen aan de hand van dat boekje. Dan valt de bom en de Bloggs overleven de eerste klap. Ze beseffen echter volstrekt niet hoe ernstig de situatie is en ze wachten gelaten op het Rode Kruis en andere hulpverleners, maar die komen niet.

De film, die begint met echte camerabeelden, is schitterend getekend. De humor is mild, maar als na een klein half uur de bom valt, wordt die milde humor bitter. Het huis is een grote bende, buiten is alles dood en alle normale voorzieningen, zoals water, elektriciteit en communicatie, zijn buiten gebruik. Terwijl Jim nuchter blijft en droomt van heldendaden, maakt Hilda zich zorgen dat er bezoek komt, nu het huis zo’n rommel is. Samen proberen ze hun leven op een zo normaal mogelijke manier voort te zetten, maar ze krijgen last van stralingsziekte en dat loopt niet goed af.

De film werd geregisseerd door Jimmy Murakami en de stemmen zijn van John Mills en Peggy Ashcroft. De soundtrack bevat muziek van o.a. David Bowie (de titelsong) en Rodger Waters (Pink Floyd) met de Bleeding Heart Band. Blijf dus nog even luisteren als op het einde de aftiteling komt. Helemaal op het einde hoort men een morse signaal met als betekenis: MAD.

When the Wind Blows – Nuclear War (1986) – Film Animation duurt een uur en 21 minuten.

Philip Zimbardo is een beroemde psycholoog en emeritus hoogleraar aan Stanford University. Hij is vooral beroemd geworden door het Stanford Prison Experiment, waarin gezonde en normaal functionerende studenten werden verdeeld in gevangenen en bewakers. In de kelder van de Stanford Universiteit werd daartoe een nep-gevangenis gebouwd. Binnen de kortste keren werden de bewakers sadistisch en de gevangenen onderdanig. Daaruit bleek dat gedrag sterk afhankelijk is van de situatie waarin men zich bevindt. Zie voor meer informatie deze website.

Toen in 2004 het Abu Graib schandaal naar buiten kwam, vroeg Zimbardo zich af hoe dergelijk gedrag van Amerikaanse militairen kon ontstaan. Hij kreeg de kans om op te treden als een van de verdedigers van een militair die aan de sadistische behandeling van de gevangenen had meegedaan. Aldus kreeg hij veel informatie over wat zich in Abu Graib precies had afgespeeld. En alweer kwam Zimbardo tot de conclusie dat de situatie leidde tot dit sadistische gedrag van de soldaten. Dit resulteerde in een boek: The Lucifer Effect, waarin hij beschrijft onder welke omgevingsfactoren goede mensen tot slechte daden komen.

Zimbardo is echter niet de enige die tot een dergelijke conclusie kwam. Uit de experimenten van Milgram bleek hetzelfde. Het merendeel van zijn proefpersonen bleek bereid tot sadistische handelingen, wanneer ze daartoe de opdracht kregen van iemand die ze beschouwden als een autoriteit. Maar zelfs dat laatste blijkt niet nodig, men kan in het algemeen zeggen dat ons handelen voor een zeer groot gedeelte wordt bepaald door omgevingsfactoren. In een omgeving die uitnodigt tot het kwade gedragen ook goede mensen zich slecht.

In de volgende lezing van Zimbardo komt nog veel meer aan de orde. Uit experimenten blijkt dat mensen zich agressiever gedragen wanneer ze denken dat ze anoniem zijn. Uniformen transformeren het individu tot een deel van het leger of de politiemacht. De verantwoordelijkheid voor het eigen gedrag wordt daarmee minder en het niveau van agressie blijkt dan altijd hoger. Hetzelfde effect heeft het ontmenselijken van de slachtoffers. Het maakt niet uit of men hen kwalificeert als beesten, terroristen of moslims (of joden… om maar een Godwin te noemen). Iedere algemene kwalificatie voorzien van een negatieve connotatie heeft dit effect. Ook de groepsdruk speelt een rol, alle mensen met hetzelfde uniform zijn immers kameraden!

Hoewel er verschillen bestaan tussen mannen en vrouwen, gedragen vrouwen zich in bepaalde situaties bepaald niet vriendelijker dan mannen, maar zelfs meer sadistisch! Zij blijken sterker ontvankelijk voor autoriteit en laten zich daarom sneller overhalen tot sadistisch gedrag.

Tot slot geeft Zimbardo een hoopvol perspectief: er zijn ook mensen die weigeren om mee te doen aan sadisme. Dit zijn de klokkenluiders die ongewenste situaties naar buiten brengen, tegen de groepsdruk in. En er zijn ook helden, mensen die hun leven wagen om anderen te redden. Er zijn mensen die zich in gevaar begeven om anderen te helpen. Zij vinden de sociale doeleinden belangrijker dan hun individuele behoeften.

The Lucifer Effect: Understanding How Good People Turn Evil duurt anderhalf uur, waarna er nog 20 minuten vragen en antwoorden volgt.

Van deze lezing staat no een andere versie online, die werd gegeven voor Harvard. Dit is de afspeellijst op YouTube.

Louis Theroux is een Engelse journalist die voor de BBC reportages maakt in de Gonzo stijl. Dat wil zeggen dat hij niet op zoek is naar objectiviteit, maar zelf deel uitmaakt van zijn reportages. Als Theroux een documentaire wil maken over een bepaalde groep mensen, dan infiltreert hij in deze groep, zodat hij er bijna zelf deel van uitmaakt. Zo weet hij de mensen informatie te ontlokken, die hij nooit zou hebben gekregen door er rechtstreeks naar te vragen. Theroux heeft zo reeds talloze documentaires gemaakt. Dit is zijn website.

In The Ultra Zionists, een docu uit februari 2011, gaat Theroux op bezoek bij religieuze Joden die wonen in Oost Jeruzalem en op de Westelijke Jordaanoever. Het is een kleine gemeenschap van mensen die er heilig van overtuigd zijn dat ze het land in bezit moeten nemen dat hen ooit door God is beloofd. Zij zijn het uitverkoren volk! Zij willen desnoods hun leven geven om te doen wat zij denken dat Gods wil is.

Theroux wordt door hen hartelijk ontvangen, deze mensen zijn vriendelijk en gastvrij. Helaas blijken sommige onderwerpen echter totaal onbespreekbaar, zoals bij voorbeeld de vraag: Waar komt het geld vandaan? Ook de politiek blijkt volslagen onbespreekbaar. Deze mensen vinden het normaal om een huis in een Palestijnse stad of een nederzetting op een Palestijnse heuveltop in bezit te nemen, waarna ze door het Israëlische leger worden beschermd tegen de woede van de naburige Palestijnse bevolking.

Uit dit artikel blijkt het volgende:

In 1972 woonden er ruim 1.200 Joodse kolonisten op de heuveltoppen van de Westelijke Jordaanoever. In 2012 zijn dat er reeds 300.000. Zij wonen in beschermde kolonies met uitzicht over de Jordaan vallei. De illegale kolonies zijn in deze cijfers niet inbegrepen en evenmin de sluipende annexatie van bezet Oost Jeruzalem. In sommige gebieden wonen nu reeds twee maal zoveel illegale Joodse kolonisten als Palestijnen. De laatste groep wordt steeds kleiner bij gebrek aan water, bouwvergunningen en de Joodse bezetting zelf.

Louis Theroux On Ultra Zionists duurt een uur.

Disclose.tv – Louis Theroux on Ultra Zionists 1.4 Video

Disclose.tv – Louis Theroux On Ultra Zionists 2.4 Video

Disclose.tv – Louis Theroux On Ultra Zionists 3.4 Video

Disclose.tv – Louis Theroux On Ultra Zionists 4.4 Video

Dat de politiek van Israël extreem is, lijkt me een feit van algemene bekendheid. Israël is een theocratie die dobbert op de Joodse religie. Tegelijkertijd is het een schurkenstaat die zich niet houdt aan resoluties van de Veiligheidsraad en die buiten alle verdragen om beschikt over kernwapens. Iedereen weet dat, maar ook dat is volslagen onbespreekbaar. In de Verenigde Staten is de Joodse lobby kapitaalkrachtig en invloedrijk. Wat dit voor de toekomst zou kunnen betekenen, wordt ons even verteld door de Republikeinse presidentskandidaat Newt Gingrich.

Newt Gingrich: I’ll Help Israel Attack Iran !!!

Voor de moord op Gaddafi noemde men het een revolutie, een opstand tegen een dictator, of zelfs een vrijheidsstrijd. Nu Libië zogenaamd geregeerd wordt door de nationale overgangsraad NTC, noemt men het een burgeroorlog. De waarheid is dat de NTC geen enkele macht heeft in Libië. De macht is in handen van de Westerse corporaties en de NATO, die met grof geweld een einde hebben gemaakt aan de democratische Jamahiriya. In Benghazi, waar de “opstand tegen Gaddafi” begon, hebben demonstranten nu het NTC-regeringsgebouw bestormd. En Bani Walid, een stad waar de bevolking en het Libische leger zich tot het laatste moment hebben verzet tegen de CIA-Al Qaida rebellen van de NATO, lijkt weer bevrijd van de NATO-NTC. Nu noemt men het een burgeroorlog, maar het is verzet tegen de buitenlandse bezetters en hun collaborateurs! Die strijd is nog lang niet voorbij!

Franklin Lamb bevindt zich weer in Tripoli. Hij schreef op 15 januari:
Will A Pro-Gadhafi “Green Revolution” Topple The NTC?

There is clear and growing pro-Gadhafi political and military activity here and it is why NTC leader Mustapha Abdul Jalil, the other day warned against the Gadhafi children raising an insurrection. Aisha Gadhafi, given Saif’s current incarceration, is perhaps the likely leader, given her intelligence, energy and strong commitment to replace “NATO’s rebels”, vindicate her father, preserve his correct legacy, and organize a reform movement along the lines that she and some family members and loyalists were working–with the approval, she claims, of her father before his death.

Every night more pro-Gadhafi graffiti appears on street walls, buildings and around Green (Martyrs) Square. Activists, and there appear to be more every day, assert that so far the NTC has not attacked them and they feel fairly free to speak out and even organize. It is anyone’s guess how long this situation will exist before a violent crackdown and open fighting.

Dat heeft dus nog geen week geduurd! Het resultaat is wel dat er opeens weer nieuws uit Libië verschijnt, maar we gaan eerst even naar de hopeloze achtergrond van deze zogenaamde strijd van de VS en de NATO tegen het “terrorisme”. Het gaat om een interview van RT met een voormalige CIA officier, Michael Scheuer, uit november vorig jaar. Ook de situatie in Libië komt aan de orde.

Washington’s Enemy ‘Doesn’t Exist’ : Former CIA Officer

RT Interview with Michael Scheuer

Americans are in the crosshairs of terrorists worldwide purely due to Washington’s policy in the Muslim world, not because there is an Islamic enemy whose only aim is to kill Americans for their freedoms and lifestyle, insists a former CIA officer.

RT news channel on 9 November 2011

CIA Agent Exposes How Al-Qaeda Doesn’t Exist

En dan naar de huidige situatie in Libië. Waarom zouden de Libiërs hier niet blij mee zijn?

‘Western puppets smash dreams of new Libya’
Geüpload door RussiaToday op 22 jan 2012

De westerse “vrijheid en democratie” viert hoogtij in Libië, maar Aisha Gaddafi heeft aangifte gedaan van de moord op haar vader en haar broer Mutassin. Zij is samen met haar moeder en twee van haar broers gevlucht naar Algerije, waar ze diplomatieke bescherming heeft gekregen. Het Internationale Strafhof in Den Haag maakt echter volstrekt geen haast met het onderzoek naar de openlijke moord op haar vader, terwijl de YouTubes van deze oorlogsmisdaad overal op Internet rondslingeren!

Answering for Gaddafi brutal murder: RT talks to daughter’s lawyer
Geüpload door RussiaToday op 22 jan 2012

De oorlogsmisdaden van de NATO en de “rebellen” worden langzaam maar zeker in kaart gebracht door mensenrechtenorganisaties uit het Midden Oosten.

US-NATO war crimes in Libya
23 January 2012

A report released last week by Middle East human rights groups presents extensive evidence of war crimes carried out in Libya by the United States, NATO and their proxy “rebel” forces during last year’s war, which brought down the regime of Colonel Muammar Gaddafi. The “Report of the Independent Civil Society Fact-Finding Mission to Libya” presents findings of an investigation carried out last November by the Arab Organization for Human Rights, together with the Palestinian Center for Human Rights and the International Legal Assistance Consortium.

Based on interviews with victims of war crimes as well as with witnesses and Libyan officials in Tripoli, Zawiya, Sibrata, Khoms, Zliten, Misrata, Tawergha and Sirte, the report calls for the investigation of evidence that NATO targeted civilian sites, causing many deaths and injuries. Civilian facilities targeted by NATO bombs and missiles included schools, government buildings, at least one food warehouse, and private homes.

The report also presents evidence of systematic murder, torture, expulsion and abuse of suspected Gaddafi loyalists by the NATO-backed “rebel” forces of the National Transitional Council (NTC). It describes the forced expulsion of the mostly black-skinned inhabitants of Tawergha and the ongoing persecution of sub-Saharan migrant workers by forces allied to the NTC and its transitional government.

The investigators report savage and repeated beatings of prisoners held without trial or charges, the summary execution of pro-Gaddafi fighters, and witness reports of “indiscriminate and retaliatory murders, including the ‘slaughter’ (i.e., throat slitting) of former combatants.”

The war devastated the country. The NTC—an unstable coalition of ex-Gaddafi regime officials, Islamists, including some with links to Al Qaeda, and Western intelligence assets—itself estimates that the war took 50,000 lives and injured another 50,000 people. Rising infighting between the NTC’s factions is opening the door to full-scale civil war between rival clan-based and regional militias.

Just this weekend, amid warnings from NTC Chairman Mustafa Abdel Jalil of looming civil war, a crowd demanding the resignation of the transitional government forced its way into the NTC’s headquarters in Benghazi. Abdel Hafiz Ghoga, the vice president of the NTC, promptly resigned.

Maar niet alleen heeft de vicepresident van de NTC zich terug getrokken, ook andere NTC leden zijn op non-actief gesteld!

Libya suspends transitional government members

BENGHAZI, Libya — The head of Libya’s transitional government on Sunday suspended delegates from Benghazi, the city that kicked off the movement that toppled ruler Moammar Gadhafi last year.

The suspension the latest sign of discord within the body that led the anti-Gadhafi uprising but has struggled to establish an effective government to replace his regime.

The move follows protests in Benghazi accusing the body of corruption and not moving fast enough on reform. It was prompted by street protests and rejected by the delegates.

The announcement came the day after protesters stormed the National Transitional Council offices in Benghazi and carted off computers, chairs and desks while Mustafa Abdul-Jalil, head of the NTC, was holed up inside.

Volgens Sukant Chandan, een woordvoerder voor British Civilians for Peace in Libya, kan ook het hoofd van de NTC, Mustafa Abdel Jalil, beter zijn biezen pakken voor hij wordt vermoord!

‘NTC head may resign – if he makes it out alive’

De “vrijheidsstrijd van de Libische rebellen” is nu veranderd in een “burgeroorlog!” Verder is er niet veel veranderd, er worden alleen andere woorden gebruikt.

Civil War Warning: ‘Saif has no chance of fair trial’
Geüpload door RussiaToday op 23 jan 2012

Berichten dat ruim 1000 Amerikaanse soldaten nu op Malta wachten om naar Libië te gaan, zouden wel eens waar kunnen zijn. Misschien dat de NATO binnen kort nog wat extra vrijheid en democratie bommen op Libië gooit… Misschien ook wat Boots on the Ground…

NATO back in Libya? ‘Worst case scenario possible’
Geüpload door RussiaToday op 24 jan 2012

Patrick Hayes, a reporter for the online magazine Spiked, says the worrying events in Libya are not surprising.

Pro-Gaddafi forces strike back, ‘Libya out of control’
Geüpload door RussiaToday op 24 jan 2012

En dit blijkt een demonstratie van studenten van de Universiteit van Tarhouna: Allah, Muammar wa Libya bas… Natuurlijk versta ik dat niet, maar let op de datum!

مظاهرة مؤيدة للقذافي 12-1-2012

Tot slot nog even wat Libische “vrijheid en democratie” voor dummies:

‘It’s all about pumping oil, not helping Libyans’
Geüpload door RussiaToday op 22 jan 2012

Om verwijten te voorkomen dat deze berichtgeving eenzijdig is, gaan we ook nog even naar Al Jazeera, voor het broodnodige evenwicht.

Libya’s football revolution
Geüpload door AlJazeeraEnglish op 24 jan 2012