Archief
Artikelen

Archief van de categorie ‘Tibet’

Toen China in 1951 Tibet inlijfde als een Chinese provincie, was het land beslist geen paradijs. De meeste mensen leefden in materiële armoede, want het hoog gelegen bergland is slechts hier en daar geschikt voor de teelt van gerst. Het Tibetaanse Boeddhisme zorgde echter voor een gevoel van harmonie. De spirituele rijkdom schonk ook arme mensen vrede met het bestaan. Door de komst van de Chinezen veranderde dat. Tibet werd gemoderniseerd, maar voor China was het een wingewest en de religie werd onderdrukt.
Lees verder »

De Zoutmannen van Tibet is een documentaire uit 1997 van Ulrike Koch, gefilmd onder de extreme omstandigheden die heersen in het hoogland van Tibet. Deze unieke documentaire volgt een groepje Tibetaanse nomaden op hun jaarlijkse tocht met 160 yaks naar de zoutmeren, gelegen in het uiterste noorden van Tibet. De reis door het onherbergzame landschap duurt ruim een maand, waarna er zout wordt vergaard. Vervolgens legt men de lange weg terug af, om het zout te ruilen voor gerst.
Lees verder »

Wie denkt dat de Tibetaanse samenleving slechts gekenmerkt werd door armoede, onwetendheid en bijgeloof, heeft niet begrepen welke rol de kloosters speelden in deze gemeenschap. De monniken deden veel meer dan mediteren en teren op de arbeid van de boerenbevolking. Ze ontwikkelden onder andere een geneeskunde die ooit internationaal zeer hoog stond aangeschreven. De medische kennis werd in de kloosters bewaard in geschriften zowel als in prachtige schilderingen, die men tanka’s noemt.
Lees verder »

Tibet was tot halverwege de vorige eeuw een geheimzinnig land dat door zijn geografische ligging zeer moeilijk toegankelijk was. In cultureel opzicht week Tibet volledig af van de rest van de wereld. De heersende religie was het Boeddhisme en het hele land werd door deze religie beheerst. Innerlijke vrede, liefdevolle aandacht en mededogen waren er de belangrijkste waarden. Dit staat in schril contrast met de westerse waarden van rijkdom, status en macht. Tibet werd beheerst door de kloosters, waar ongeveer een vijfde van de bevolking deel van uitmaakte. Materiële armoede ging in Tibet gepaard met een enorme spirituele rijkdom.
Lees verder »

Vandaag geen artikeltje over de manier waarop onze rechtsstaat is gekaapt door perverse criminelen en ook geen woord over de manier waarop Israël een Derde Wereldoorlog dreigt te beginnen. Niet over seksueel geweld, niet over oorlog en onderdrukking en niet over uitbuiting en slavernij. Niet over de leugens van de media en alle andere illusies waarin we tijdens ons leven verstrikt raken. Vandaag gaat het over vrede, rust en stilte.
Lees verder »

Men kan over de Middeleeuwen oordelen als een periode van achterlijkheid en slavernij voor grote delen van de bevolking, maar de Middeleeuwse beschaving was daarnaast zowel kleurrijk als devoot. De kloosters waren centra van onderwijs, ziekenzorg en kunst, en vanwege de vele religieuze feestdagen hadden de Middeleeuwse horigen en lijfeigenen meer vrije tijd dan de hedendaagse werknemer. Hetzelfde lijkt op te gaan voor de oude theocratie van Tibet. Het leven was kleurrijk en doortrokken van religieuze feesten. Hoewel min of meer een provincie van China, was Tibet door zijn geïsoleerde ligging in feite vrijwel onafhankelijk.
Lees verder »

De Tibetaanse samenleving zoals deze bestond voor de komst van de Chinezen, wordt door hedendaagse Westerse Boeddhisten vaak verheerlijkt als een paradijs van vrede en geluk. In feite was deze primitieve agrarische maatschappij zowel straatarm als feodaal. In de ogen van de socialistische historicus Michael Parenti was deze situatie verre van paradijselijk. In zijn artikel Friendly Feudalism: The Tibet Myth waarschuwt Parenti voor het idealiseren van het Tibetaanse Boeddhisme.
Lees verder »

Zoals er verschillende vormen van Christendom bestaan en ook de Islam verschillende stromingen kent, zo is ook het Boeddhisme geen gelijkvormige eenheid. Er bestaat bij voorbeeld het Zenboeddhisme, dat weliswaar is ontstaan in India, maar waarvan het centrum later kwam te liggen in Japan. Er is Vipassana, een vorm van Boeddhisme die zich ontwikkelde in Birma en Thailand. In iedere vorm vinden we echter dezelfde elementen terug: het geloof in de totale verbondenheid van alle wezens en de afwezigheid van de verering van een god. Ascese en meditatie moeten leiden tot innerlijke vrede en totale verbondenheid, dit laatste in de vorm van vriendelijke aandacht en mededogen. Ook gelooft men in reïncarnatie.
Lees verder »

De belangrijkste religie van Tibet is het Boeddhisme. De kern van deze religie is niet het geloof in een god, maar de overtuiging dat alles een eenheid vormt. Volgens de Boeddhistische leer is de menselijke geest onsterfelijk en na de dood van het lichaam reïncarneert de geest, om in een nieuw lichaam te worden herboren. Dit alles maakt deel uit van een eeuwige cyclus van geboorte, leven en sterven. Deze cyclus gaat onvermijdelijk gepaard met lijden, maar de menselijke geest kan zich boven dat lijden verheffen door het beoefenen van ascese en meditatie. Deze oefeningen kunnen leiden tot een staat van verlichting. In deze toestand van geestelijke vrede bestaat er geen onderscheid meer tussen het zelf en de omringende wereld. Het belangrijkste is dan de vriendelijke aandacht, gepaard met compassie of mededogen.
Lees verder »

De geschiedenis van Tibet is bijzonder, mede vanwege het geografische isolement van dit barre hoogland. Ondanks het onherbergzame landschap en het strenge klimaat werd Tibet al in de pre-historie door mensen bewoond. De geschreven geschiedenis gaat terug tot ongeveer het einde van onze Romeinse tijd, toen er koningen over Tibet heersten.
Lees verder »