BOUblog

Archief van de categorie ‘Azië’

Vandaag herdenken we de Slachtoffers van de 2e Wereldoorlog. De Koningin legt dan een krans op de Dam: Zoveel Nederlanders sneuvelden voor Vrijheid, Volk en Vaderland. Een volk dat voor tirannen zwicht… Joden, Zigeuners, Communisten en homo’s in concentratiekampen. Miljoenen mensen omgekomen, honger en ellende, soldaten op het slagveld, burgers in bombardementen. Het Vrije Westen won, maar daarmee was de oorlog niet voorbij.
Lees verder »

Onlangs las ik bij Arnold Karskens iets over India, wat me verbaasde. In de oerwouden van de Oostelijke provincies wonen Adavasi, vrij primitieve stammen die nog gedeeltelijk leven van wat het omringende woud aan voedsel opbrengt, maar die ook wat tuinbouw en veeteelt bedrijven. De regering van India wil deze mensen weg hebben, zodat grote mijnbouw-coöperaties er delfstoffen kunnen winnen. De mensen laten zich echter niet verjagen, maar organiseren zich in gewapende Maoïstische groepen. Over deze burgeroorlog zwijgen onze media.
Lees verder »

Op het weblog van Arnold Karskens las ik iets over India. Een tikkende tijdbom? Het ging over inlandse stammen die vechten voor betere economische condities, of zelfs voor afscheiding. De verzamelnaam voor deze stammen is Adivasi, dat is Sanskriet voor oorspronkelijke bewoners. In De Pers zal Karskens er de komende week meer over schrijven.
Lees verder »

Birma of Myanmar is een van de rijkste en armste landen ter wereld. Er heerst een strenge militaire dictatuur, die de bevolking in een staat van bittere slavernij houdt. Geen enkele Westerse mogendheid legt dit land een strobreed in de weg, daarom horen we zelden iets over Birma. Ooit was dit land het rijkste gebied van Zuidoost Azië. Het exporteerde o.a. rijst, teakhout en edelstenen. Ook beschikt het over oliebronnen. Zoals Haïti ooit voor Frankrijk de meest winstgevende kolonie was, zo was Birma in de 19e en begin 20e eeuw een wingewest voor Engeland.
Lees verder »

Men kan over de Middeleeuwen oordelen als een periode van achterlijkheid en slavernij voor grote delen van de bevolking, maar de Middeleeuwse beschaving was daarnaast zowel kleurrijk als devoot. De kloosters waren centra van onderwijs, ziekenzorg en kunst, en vanwege de vele religieuze feestdagen hadden de Middeleeuwse horigen en lijfeigenen meer vrije tijd dan de hedendaagse werknemer. Hetzelfde lijkt op te gaan voor de oude theocratie van Tibet. Het leven was kleurrijk en doortrokken van religieuze feesten. Hoewel min of meer een provincie van China, was Tibet door zijn geïsoleerde ligging in feite vrijwel onafhankelijk.
Lees verder »

De Tibetaanse samenleving zoals deze bestond voor de komst van de Chinezen, wordt door hedendaagse Westerse Boeddhisten vaak verheerlijkt als een paradijs van vrede en geluk. In feite was deze primitieve agrarische maatschappij zowel straatarm als feodaal. In de ogen van de socialistische historicus Michael Parenti was deze situatie verre van paradijselijk. In zijn artikel Friendly Feudalism: The Tibet Myth waarschuwt Parenti voor het idealiseren van het Tibetaanse Boeddhisme.
Lees verder »

Zoals er verschillende vormen van Christendom bestaan en ook de Islam verschillende stromingen kent, zo is ook het Boeddhisme geen gelijkvormige eenheid. Er bestaat bij voorbeeld het Zenboeddhisme, dat weliswaar is ontstaan in India, maar waarvan het centrum later kwam te liggen in Japan. Er is Vipassana, een vorm van Boeddhisme die zich ontwikkelde in Birma en Thailand. In iedere vorm vinden we echter dezelfde elementen terug: het geloof in de totale verbondenheid van alle wezens en de afwezigheid van de verering van een god. Ascese en meditatie moeten leiden tot innerlijke vrede en totale verbondenheid, dit laatste in de vorm van vriendelijke aandacht en mededogen. Ook gelooft men in reïncarnatie.
Lees verder »

De belangrijkste religie van Tibet is het Boeddhisme. De kern van deze religie is niet het geloof in een god, maar de overtuiging dat alles een eenheid vormt. Volgens de Boeddhistische leer is de menselijke geest onsterfelijk en na de dood van het lichaam reïncarneert de geest, om in een nieuw lichaam te worden herboren. Dit alles maakt deel uit van een eeuwige cyclus van geboorte, leven en sterven. Deze cyclus gaat onvermijdelijk gepaard met lijden, maar de menselijke geest kan zich boven dat lijden verheffen door het beoefenen van ascese en meditatie. Deze oefeningen kunnen leiden tot een staat van verlichting. In deze toestand van geestelijke vrede bestaat er geen onderscheid meer tussen het zelf en de omringende wereld. Het belangrijkste is dan de vriendelijke aandacht, gepaard met compassie of mededogen.
Lees verder »

De geschiedenis van Tibet is bijzonder, mede vanwege het geografische isolement van dit barre hoogland. Ondanks het onherbergzame landschap en het strenge klimaat werd Tibet al in de pre-historie door mensen bewoond. De geschreven geschiedenis gaat terug tot ongeveer het einde van onze Romeinse tijd, toen er koningen over Tibet heersten.
Lees verder »

Vandaag en morgen (4 en 5 juni) verblijft de Dalai Lama, de spirituele en politieke leider van Tibet, in Nederland. Hij wil praten met politici over de bezetting van zijn land door China, maar onze minister president wil hem niet ontvangen, omdat de economische relaties met China volgens Balkenende belangrijker zijn voor Nederland. De Dalai Lama is wel welkom om te spreken met de Tweede Kamer. Ook zal hij spreken met Maxime Verhagen, onze minister van Buitenlandse Zaken, die hem weliswaar niet zal ontvangen op zijn ministerie, maar in de kerk.
Lees verder »