Archief
Artikelen

Archief van de categorie ‘Honduras’

Slechts twee jaar na de coup van 2009 in Honduras is alles gladgestreken. De regering van president Lobo is internationaal erkend en nu Zelaya zijn eigen politieke partij heeft, is het land democratisch. Onder het groene gras van vrijheid en democratie verschuilt zich echter de slang van de drugskartels. De boeren vechten nog steeds voor een stukje grond waarop ze wat voedsel kunnen verbouwen. De armoede drijft mensen in de armen van de cocaïneproducenten en handelaren, het verbod op en de strijd tegen drugs maakt dit deel van de bevolking tot criminelen. Nog even en cocaïne is het belangrijkste exportproduct van Honduras!
Lees verder »

Een jaar na de coup van 28 juni 2009 leek president Zelaya van de aardbodem verdwenen. Tijdens de verkiezingen van november 2009 zat hij vast in de Braziliaanse Ambassade in Tegucigalpa, maar na de inauguratie van Lobo heeft men hem laten gaan. Achter de schermen wordt met hem onderhandeld over een diplomatieke oplossing. Er werd een akkoord bereikt tussen Zelaya en Lobo, het Cartagena akkoord, en op 28 mei 2011 keerde Zelaya officieel terug naar Honduras! De hele bevolking juichte, maar het bleek een diplomatieke zet met een stinkend staartje. Hoewel de VN de regering van Lobo heeft erkend, was Honduras niet opnieuw toegelaten tot de OAS (hun devies: For Democracy and Peace). Enige dagen na de terugkeer van Zelaya was dit opeens in kannen en kruiken! Dit is wel het meest merkwaardige moment in het verhaal van de coup van Honduras.
Lees verder »

De coup van 2009 in Honduras is een groot succes. Uit het land komt nauwelijks nog nieuws, de democratisch gekozen regering van Honduras vindt algemeen instemming van de andere landen. Alleen de (arm)lastige landarbeiders in el Bajo Aguán (het dal van Aguán) blijven de grote plantages bezetten en demonstreren voor landhervormingen. Ook eisen ze een onderzoek naar het bloedbad van vorig jaar. Het leger is overal prominent aanwezig en de voedselprijzen zijn sinds de coup verdubbeld. De oppositie tegen de coup organiseert zich in een Nationale Verzetsbeweging, maar de leiders van deze beweging worden systematisch vermoord. Lobo maakt intussen plannen om het onderwijs te privatiseren. Het zou dan voornamelijk weer in handen komen van de Rooms Katholieke kerk. Ook worden de salarissen van de leerkrachten verlaagd en hun pensioenfonds wordt leeggeroofd.
Lees verder »

In het Honduras van na de coup is niets meer aan de hand. Op 27 januari 2010 werd president Lobo geïnstalleerd en Zelaya het land uitgezet, hij gaat naar de Dominicaanse Republiek, op het zelfde eiland als Haïti. Honduras heeft nu een democratisch gekozen regering. Orde heerst in Tegucigalpa, maar wat voor orde? In april 2010 reisde Hillary Clinton door Latijns Amerika om de hele wereld stralend te vertellen hoe vrij en democratisch Honduras nu was. De eerste verjaardag van de coup werd bescheiden gevierd. Vrijwel alle landen hadden de regering van Honduras erkend en het land was gewoon lid van de VN. In de Algemene Vergadering hield Pepe Lobo dat jaar een toespraak die overliep van de kleverig zoete vrijheid en democratie.
Lees verder »

Na de coup in Honduras van 28 juni, verliepen de verkiezingen van 29 november vrijwel vlekkeloos. Het hele leger was paraat en de leugens over de opkomst werden klakkeloos overgenomen en verspreid door de media. Daarna kon ieder vrij en democratisch land het nieuwe regime van Honduras zonder gezichtsverlies erkennen. Op 15 december 2009 hield de Amerikaanse filosoof en linguist Noam Chomsky een lezing over de politiek van de VS in relatie tot Latijns Amerika. Deze gaat niet alleen over Honduras, maar plaatst de politiek van de VS in een breder historisch kader.
Lees verder »

Op 28 juni 2009 werd in Honduras een coup gepleegd, waarbij president “Mel” Zelaya werd ontvoerd naar Costa Rica en vervangen door vicepresident Micheletti. Op 21 september lukte het Zelaya om terug te keren naar de hoofdstad Tegucigalpa, waar hij onderdak vond in de Braziliaanse ambassade. Op 29 november zouden er verkiezingen zijn. De illegale regering van Micheletti was nog door geen enkel land erkend, maar een democratisch gekozen regering zou men wel kunnen erkennen. De militaire terreur maakte echter dat de komende verkiezingen allerminst konden doorgaan voor vrij en democratisch. In oktober werd er door diplomaten uit de VS dan ook druk onderhandeld tussen Zelaya en Micheletti, in de hoop dat zij op tijd tot een vergelijk zouden komen. Begin november was er nog niets opgelost.
Lees verder »

Op 28 juni 2009 werd president Zelaya van Honduras door het leger ontvoerd naar Costa Rica. De macht werd overgenomen door vicepresident Micheletti. Hoewel de internationale gemeenschap besefte dat dit een illegale coup is, deed niemand er wat aan. Er volgden geen sancties, geen resoluties van de Veiligheidsraad van de VN, laat staan “humanitaire” bombardementen. De bevolking van Honduras kwam massaal in opstand, men wilde Zelaya terug, maar het leger belette hem de terugkeer. Op maandag 21 september 2009 keerde Zelaya plotseling toch terug, hij zou zich bevinden in de Braziliaanse ambassade. Micheletti ontkende dit, maar het bericht bleek waar.
Lees verder »

Roberto Micheletti

Dit is het derde deel van een serie over Honduras. Twee maanden na de coup van 28 juni 2009 begon de pers zijn belangstelling te verliezen. Alle diplomatieke stappen in Washington bleken slechts voor de show. In Honduras zelf is vrijwel de hele bevolking in opstand gekomen. Men wil Zelaya terug, maar men wil vooral een nieuwe grondwet! Overal worden demonstraties gehouden, maar deze worden met grof geweld beantwoord. Het leger intimideert, martelt, verkracht en neemt mensen gevangen zonder enige aanklacht. Radio Globo en de TV-zender Channel 36 worden tijdens een popconcert aangevallen door het leger en hun zendapparatuur wordt onklaar gemaakt.
Lees verder »

De coup van Honduras is een lang verhaal, dat in afleveringen wordt verteld. Op 28 juni werd president Zelaya ontvoerd naar Costa Rica. Hoewel de internationale gemeenschap erkende dat niet Micheletti, maar Zelaya de wettige president was, lukte het hem niet om terug te keren naar Honduras, dat nu volledig werd gecontroleerd door de militairen, inclusief een nachtelijk straatverbod! Toch vroeg de bevolking in massale demonstraties om zijn terugkeer, terwijl de media in Honduras geblokkeerd werden om een verdere verspreiding van de opstand te voorkomen. In Washington werd intussen druk gelobbyd door de coup-plegers. Een militaire staatsgreep is volgens de internationale gemeenschap illegaal, geen enkel land durfde het nieuwe regime openlijk te erkennen. Toch deed men business as usual met Honduras!
Lees verder »

De coup van Honduras bevat een aantal elementen die zeer herkenbaar zijn. Het begon zoals altijd met een leugen! President Manuel Zelaya van Honduras wilde een referendum houden over een hervorming van de grondwet. Deze bevat clausules die de macht van de bevolking ernstig inperken. De inhoud van het referendum van Zelaya was slechts of men deze grondwet al dan niet wilde wijzigen. In de grondwet staat echter ook dat de president voor 4 jaar wordt gekozen en dat een verlenging van deze termijn niet mogelijk is. Daarop beschuldigde het Congres Zelaya ten onrechte van een poging om deze clausule in zijn eigen voordeel te wijzigen, waarna hij door de Hoge Raad werd veroordeeld tot aftreden. Toen Zelaya dit weigerde, greep het leger in. De leugen dat Zelaya zich nogmaals verkiesbaar had willen stellen, werd verspreid door de media.
Lees verder »