Archief
Artikelen

Archief van de categorie ‘Libië’

Vandaag is het vier jaar geleden dat de grote leider van Libië, Muammar Gaddafi, werd vermoord. Toen deze revolutionair in 1969 in een geweldloze staatsgreep aan de macht kwam, was Libië een van de armste landen ter wereld. Gaddafi hervormde het land tot een socialistische republiek, waarbij zijn Groene Boekje als leidraad diende. Toen Libië in 2011 werd verwoest door “rebellen” die werden gesteund door het wilde westen en de NATO, was Libië het rijkste land van Afrika. De levensstandaard was er zelfs hoger dan in vele westerse landen. De rijkdom van Libië kwam ten goede aan de hele bevolking.
Lees verder »

We horen nog maar zelden iets over Libië. Bootvluchtelingen, dat is nu het probleem! Dat de uitvalsbasis van de mensensmokkelaars in Libië ligt, waar wetteloosheid en geweld aan de orde van de dag zijn, dat zegt men er liever niet bij. Libië heeft geen duidelijke grenzen meer, de infrastructuur is kapot, de economie ligt plat en de regering is gevlucht naar Tobruk, een stad dicht bij de grens met Egypte. Vanuit die stad “heerst” de beruchte CIA-trekpop Khalifa Haftar. Benghazi is een Islamitisch roversnest en in Tripoli zijn weer andere extreme Islamisten overheersend. Dagelijks vallen er doden in de strijd om de macht, de olie of wat dan ook!
Lees verder »

Wie kan zich nog herinneren hoe Libië twee jaar geleden werd “bevrijd van de wrede dictator Gaddafi”, die zijn eigen bevolking zou hebben gebombardeerd? We zien de westerse landen nu hetzelfde spelletje spelen met president Assad van Syrië, die zijn eigen bevolking zou hebben bestookt met gifgas. In 2003 was het Saddam Hoessein, die zou beschikken over massavernietigingswapens. En in oktober 2001 waren het de Taliban in Afghanistan die onderdak zouden verlenen aan een zekere Osama bin Boeman, die op 11 september vanuit een Afghaanse grot 19 vliegende plofmoslims naar New York zou hebben gestuurd. Afghanistan is hopeloos verloren, Irak is een rokende puinhoop waar af en toe een bom ontploft en over Libië heeft verder niemand het nog… Het is nu immers de beurt aan Syrië!
Lees verder »

Wat is propaganda en wat is waarheid? In de oorlog van de NATO tegen het socialistische Libië van Gadaffi gebruikte de NATO propaganda om de bevolking van het “vrije” Westen te overtuigen van de noodzaak van deze oorlog. Libië zou worden bevrijd van een wrede dictator die zijn eigen bevolking zou bombarderen. Dat bleek weliswaar een leugen, maar in de VN werd toch besloten tot een “No Fly Zone”. Daarna werd de infrastructuur van Libië systematisch bestookt vanuit de lucht, door de NATO! Nu is men in Syrië hetzelfde van plan, maar Rusland en China trappen er niet meer in!
Lees verder »

In Libië, dat vorig jaar door de NATO werd bevrijd, is vrijwel exact een jaar na de moord op Gaddafi weer een Libische stad bevrijd. Bani Walid is verwoest. We zien weer beelden van verwoeste huizen, overal puin en bloed, van bloedige mannen en gewonde kinderen, van gruwelijk lijden. Vorig jaar september lag Bani Walid ook zwaar onder vuur. In deze stad was de aanhang van Gaddafi krachtig, maar toch niet bestand tegen de gewapende NATO-rebellen.
Lees verder »

Vandaag is het een jaar geleden dat de Libische Broeder Leider Muammar Gaddafi werd gevangen genomen en vermoord door de NATO en hun Allah Akbar huurlingen. Onder het mom van de verantwoordelijkheid tot bescherming van de bevolking, werd een “No Fly zone” boven Libië afgekondigd, waarna de NATO het land met bommenwerpers bestookte. George Orwell draaide zich om in zijn graf, toen Libië werd bevrijd. Een jaar na dato verkeert het land in chaos!
Lees verder »

In het door de NATO bevrijde Libië is weer eens een bom ontploft. Ditmaal moest het “Amerikaanse consulaat” in Benghazi het ontgelden. De Amerikaanse “ambassadeur” J. Christopher Stevens werd gedood, evenals 3 andere Amerikanen. De aanleiding zou een filmpje zijn waarin de profeet Mohammed wordt beledigd, maar de waarheid is een ander verhaal. Daar Nobelprijs-voor-de-Vrede-president Obama nu onmiddellijk oorlogsschepen richting Libië stuurt, lijkt het tijd voor een update.
Lees verder »

Hoewel de media-aandacht nu voornamelijk uitgaat naar de toestand in Syrië, blijkt uit de situatie in Libië wat de gevolgen zijn van een “bevrijding” door de NATO-troepen van het “vrije westen”. De leiders van de Jamahiria zijn uitgeschakeld, verjaagd of vermoord, of gevangen genomen. Wat nu heerst is rechteloosheid, geweld, chaos en angst. Morgen zijn er “vrije verkiezingen”, dan mag men in Libië naar de stembus, dit holle symbool van westerse “vrijheid en democratie”. Daarna zal het parlement een grondwet opstellen. Omdat Cyrenaica van het door de NATO aangestelde NTC slechts 60 zetels in het parlement kreeg toegewezen, tegen 102 voor Tripoli en West-Libië, leiden deze “vrije” verkiezingen reeds bij voorbaat tot strijd.
Lees verder »

Kolonel Gaddafi kwam in 1969 middels een geweldloze militaire staatsgreep aan de macht. Koning Idriss, de stroman van het “vrije Westen”, werd verjaagd en de olieproductie werd stapsgewijs genationaliseerd. In 1969 was 90% van de Libische bevolking analfabeet, de levensverwachting was 57 jaar en 40% van de bevolking woonde in hutten van golfplaat of in tenten. In 30 jaar tijd veranderde deze situatie in het tegendeel: slechts 10% van de bevolking was nog analfabeet, de levensverwachting steeg naar 77 jaar, de levensstandaard was het hoogste van heel Afrika. Ook de positie van vrouwen was aanzienlijk verbeterd en de kindersterfte slonk van 265 naar 16 per 1000 geboortes. Hoewel Gaddafi internationaal werd afgeschilderd als een wrede dictator die de mensenrechten schond, blijkt uit het resultaat van zijn politiek het tegendeel!
Lees verder »

Een belangrijke voorwaarde voor de democratie is de vrijheid van onderwijs. Toen Gaddafi in 1969 aan de macht kwam, was ongeveer 90% van de bevolking van Libië analfabeet. Voor deze mensen lag het uitoefenen van politieke invloed ver buiten hun bereik. Gaddafi maakte het onderwijs gratis en verplicht voor alle kinderen van 6 tot 18 jaar. Omstreeks het jaar 2000 was nog slechts 18% van de bevolking analfabeet, waaronder voornamelijk oudere vrouwen. Ook het universitaire onderwijs was gratis en studenten die in het buitenland wilden (en konden) studeren, kregen daartoe van de staat een studiebeurs die ze niet terug hoefden te betalen!
Lees verder »

Recente reacties