Archief
Artikelen

Archief van de categorie ‘Seksueel misbruik’

Eind 2014 stond Joris Demmink voor de burgerlijke rechter omdat hij het AD had gedaagd. De journalist Koen Voskuil had in het AD een artikel gepubliceerd over het contact van Joris Demmink met de Haagse jongenspooier Dick Willard. Joris D. klaagde het AD aan wegens smaad, maar de rechter stelde het AD in het gelijk. Koen Voskuil had zijn bronnen zorgvuldig gecheckt en Joris D. kon fluiten naar zijn schadevergoeding van een ton. Op BOUblog staat daarover dit artikel: LOL: Koen Voskuil wint van Joris Demmink. Maar tot op heden heeft de strafrechter Joris D. niet veroordeeld, ondanks alle aangiften laat het OM Joris D. met rust!
Lees verder »

Het is me wat met Pizzagate! Natuurlijk is het een grof schandaal als zou blijken dat de presidents-kandidate van de VS betrokken is bij een kring van pedofielen. Maar daar hebben we het liever niet over. Vandaar dat het openbare debat slechts ging over Poetin die de e-mails van Podesta zou hebben gehackt om Trump aan de macht te brengen. Vervolgens ging het opeens over plasseks in een hotelkamer in Moskou. De Russen komen en Trump is gevaarlijk, dus heeft niemand het meer over Pizzagate. Deze stilte werd echter doorbroken door Ben Swann, de presentator van CBS46 News. Maar we gaan eerst even naar president Poetin.
Lees verder »

Vorig jaar zomer lag Marcel Vervloesem plotseling onder vuur. Hij zou pedofielen chanteren en wanhopige ouders geld afpersen. Men beweerde zelfs dat hij beschikt over een video waarop een naakte Joris Demmink bezig is om Manuel Schadwald te verkrachten. Marcel zou dit ultieme bewijs achterhouden! En de Werkgroep Morkhoven zou slechts bestaan uit Marcel, Jan Boeykens en een vrouw die zich prinses noemt. Natuurlijk is dat allemaal niet waar, maar ik heb me de hele zomer suf gezocht naar de bron van deze valse beschuldigingen. De verhalen die ik daarbij tegenkwam spreken alle beschuldigingen tegen. Deze verhalen zijn geschreven door leden van de Werkgroep Morkhoven. Zij komen op mij heel eerlijk over en geven een heldere kijk op de werkwijze van de Werkgroep.
Lees verder »

Het dorp Oude Pekela ontstond rond 1600, toen de Pekel A werd uitgegraven tot een kanaal. Er werd turf gewonnen en in later eeuwen leefde Oude Pekela van strokarton. Het dorp telde enkele duizenden inwoners en er gebeurde voornamelijk niets, al werd er soms gestaakt in de strokarton fabriek. In de lente van 1987 werd Oude Pekela echter wereldnieuws wegens een zedenschandaal. Tientallen kinderen van 3 tot 6 jaar oud zouden zijn ontvoerd door clowns, die de kinderen zouden hebben misbruikt voor de porno-industrie. Het probleem was alleen dat niemand dit geloofde. Tot slot werd de hele affaire afgedaan als preutse zedenangst, massahysterie en een mediahype.
Lees verder »

Melissa Russo (links) en Julie Lejeune waren beiden 8 jaar oud, toen ze op 24 juni 1995 verdwenen. Hun lichamen werden op 17 augustus 1996, dus 14 maanden later, opgegraven in de tuin van Marc Dutroux. Volgens de krantenkoppen waren de meisjes verhongerd in de kelder van Dutroux, toen deze zelf drie maanden in voorarrest zat. Dutroux werd op 6 december 1995 aangehouden en op 20 maart 1996 wegens gebrek aan bewijs vrijgelaten. Volgens zijn verklaringen zaten Julie en Melissa die hele tijd opgesloten. Michelle Martin, de vriendin van Dutroux, beweerde dat ze half januari twee zakken met eten en hoogstens 40 tot 45 liter water in de kelder heeft geduwd. Dutroux en Martin beweerden dat toen Dutroux vrij kwam Julie reeds was overleden en dat Mélissa in een heel slechte toestand verkeerde.
Lees verder »

Als er een netwerk van kinderverkrachters aan het licht dreigt te komen, dan eindigt dat meestal met een eenzame dader, met misschien een of twee handlangers. De dader is een hobbyist die voor eigen genoegen kinderen uit een crèche haalt om ze te verkrachten, of duizenden foto’s met kinderporno op een Bulletin Board beheert of, zoals in de zaak Dutroux, kinderen ontvoert om ze in zijn kelder op te sluiten. De netwerken worden doodgezwegen. Over het geld dat omgaat in deze branche wordt zelden gepraat, laat staan over de politieke en zakelijke chantage!
Lees verder »

De Rolodex doofpot en de Zandvoort doofpot lijken elkaar te overlappen, niet alleen in de tijd, maar ook in de personen die er bij betrokken zijn. Het gaat om een netwerk waarvan de top bestaat uit goed gesitueerden, daaronder zit een laag van criminele uitbaters en als onderste laag zijn er kinderen, vaak uit tehuizen, die het slachtoffer worden van pedofilie, om later soms zelf te behoren tot de uitbaters. Komt er om een of andere reden een gerechtelijk onderzoek, dan zorgt de top dat dit onderzoek faalt, waarbij een of meerdere uitbaters worden opgepakt. Voor de slachtoffers heeft men geen belangstelling.
Lees verder »

In 1998 heeft Marcel Vervloesem een hoeveelheid kinderporno weggehaald uit het appartement van Gerrie Ulrich. Het ging om ruim 93.000 afbeeldingen, die zijn overhandigd aan Interpol, die de afbeeldingen heeft onderzocht en vergeleken met het materiaal dat reeds bekend was. Van de ruim 90.000 afbeeldingen waren er 33.344 bekend bij Interpol. De andere afbeeldingen, ruim 56.000, waren nieuw. Daaruit volgt dat deze niet van internet afkomstig waren, want Interpol zou deze afbeeldingen dan hebben gekend.
Lees verder »

Op 27 november 2009 verscheen op BOUblog een artikel: Marcel Vervloesem en de zaak Temse Madeira. Op dat moment zat Marcel in de gevangenis en hij was ernstig ziek. Hij was veroordeeld wegens o.a. vier verkachtingen van minderjarigen. Drie van van deze delicten vonden plaats in 2003, een periode waarin hij aantoonbaar niet tot seks in staat was vanwege zijn medische conditie. De bewijslast rammelde en ontlastend bewijs verdween in de prullenbak. De reden dat Marcel werd veroordeeld, is dat hij een netwerk van pedofielen had opgerold en een groot schandaal omtrent kinderporno naar buiten had gebracht. Het netwerk staat bekend als de zaak Temse Madeira, het kinderporno schandaal als de zaak Zandvoort of de zaak Apollo.
Lees verder »

Op de site Het Uur van de Waarheid staat ook het verhaal van Christel Breugelmans, de secretaresse van de niet bestaande Werkgroep Morkhoven. Christel zelf is te mooi om waar te zijn, zo’n blonde fee met stralende blauwe ogen, daarom bestaat ze niet. Maar Christel blijkt wel degelijk te bestaan op Facebook. Daar staan leuke berichten, maar dat bewijst nog niets. De Facebook figuur Bregje Oversloot bestaat immers ook niet! Na 20 jaar als secretaresse te hebben “gewerkt” bij de niet bestaande “werk”groep Morkhoven, heeft Christel in elk geval een heel spannend verhaal verzonnen!
Lees verder »

Recente reacties