Archief
Artikelen

Archief van de categorie ‘André Vergeer’

In het boek van Wim Dankbaar en Hans Mauritz ‘Het Verboden Dagboek van Maaike Vaatstra’ staan verklaringen van getuigen die zo naadloos op elkaar aansluiten, dat ze gezamenlijk leiden tot een granieten bewijs. De ware toedracht van de moord op Marianne Vaatstra is verbijsterend! Reeds op zaterdagmiddag 1 mei 1999 wist de recherche precies wat er was gebeurd, wie de moord hadden gepleegd en waar de belangrijkste dader Ali Hassan zich bevond. Op zaterdagavond werd deze Ali door de politie in alle stilte naar het grenshospicium in Amsterdam gebracht en op maandag 3 mei werd hij zonder papieren op het vliegtuig naar Noorwegen gezet. De rest is verzonnen door het OM: OMspin!
Lees verder »

Het vergeten ‘dagboek’ van Maaike Terpstra

Door André Vergeer

Wat nog maar weinig mensen weten, is dat er recent een tweede deel van het ‘dagboek’ van Maaike Terpstra (de moeder van Marianne Vaatstra) is opgedoken. Dit schrijfsel, zoals het ook wel eens genoemd wordt, dateert van eind 2001 tot ergens in 2003. Het sluit naadloos aan op het eerste deel en het zou volgens haar advocaat  “in haar wanhoop zijn geschreven”. Maar niets is minder waar, zie hierna.
Lees verder »

Dit gesprek gaat uiteraard over de zaak Vaatstra en de bizarre situatie die is ontstaan rond het “dagboek” van mevrouw Terpstra, de moeder van Marianne. Zowel Wim Dankbaar als André Vergeer hebben hier reeds herhaaldelijk uit geciteerd, maar toen Wim Dankbaar aankondigde dat er in december een boek zou verschijnen onder de titel “Het verboden dagboek van Maaike Vaatstra”, kreeg hij een schrijven van de advocaat van Bauke Vaatstra, die hem namens Maaike verbood om dat boek te doen verschijnen. Juridisch is dat een wonderlijke wending! Een boek dat nog niet is verschenen, kan men namelijk niet verbieden! De vraag is echter tevens of de opdracht van mevrouw Terpstra aan deze advocaat wel rechtmatig tot stand gekomen is.
Lees verder »

Op 12 maart 2013 sprak Myra met André Vergeer over de zaak Vaatstra. Jasper Steringa was toen nog niet veroordeeld, dat volgde pas op 19 april. André Vergeer is op BOUblog wel bekend en dit gesprek staat reeds op BOUblog, maar ik plaats het nogmaals, want het is nu weer actueel. Die YouTube doet echter vreemd! Het gesprek duurt een uur en 25 minuten, maar na ruim twee minuten stopt YouTube ermee! Alleen als ik deze video embed, blijkt hij wel helemaal te beluisteren. Het voortdurende bedrog in de Vaatstra-zaak wordt in dit gesprek duidelijk blootgelegd.
Lees verder »

Beste Bauke,

Ik heb een aantal keren (telefonisch en persoonlijk in Friesland) contact met je gehad over het moordonderzoek op je dochter Marianne. In onze eerste ontmoeting (in 2010) vertelde jij me dat je geen enkel vertrouwen meer had in justitie maar dat je nu eenmaal geen andere keuze had. En vroeg jij me op de man af hoe en door wie ik eigenlijk betaald werd voor mijn ‘werk’. Daar antwoordde ik op dat ik nergens voor werd betaald en dat ik dat ook helemaal niet belangrijk vond. Naast mij zijn er nog zeer velen die zich in duizenden uren belangeloos hebben ingezet voor jouw goede zaak en de moord op je dochter. Zo ben ik (net als al die anderen) ook herhaalde keren naar Friesland gereden om o.a. je ex-vrouw Maaike, medestanders en getuigen te spreken die jij ons immers zelf had aangereikt. Om over alle, door justitie afgeluisterde telefoongesprekken en de tegenwerkingen nog maar te zwijgen.
Lees verder »

Door André Vergeer

Misleiding

Laatst viel mijn oog op een bericht van Barracudanis.blogspot waarin de ‘complotters’ verweten werd dat ze er weer eens helemaal naast zaten. Dat dit bericht juist op deze site verscheen maakte mij uiteraard al uiterst wantrouwig en blijkbaar niet geheel ten onrechte, reden waarom ik het allemaal nog eens nader heb uitgepluisd:

“Een ding kan in elk geval naar het rijk der fabelen worden verwezen. Plotters citeerden in het verleden maar al te graag een (uitgelekte) telefoonnotitie uit 1997 van het Ministerie van Justitie waarin stond dat de ‘zaak Baybasin wordt gebruikt als drukmiddel teneinde in een andere zaak iets van de Turkse autoriteiten gedaan te krijgen’. Het kon niet anders of hier werd Joris bedoeld, aldus het Demmink-kamp”.
Lees verder »

Beste Judith,
Laat ik beginnen met mijn dank uit te spreken voor jullie uitzending van afgelopen maandag, ArgosTV -Medialogica, de zaak Vaatstra, die een helder inkijkje geeft in hoe de constante herhaling en vooral eenzijdige berichtgeving uiteindelijk door het grote publiek wordt opgepakt. En hoe gemakkelijk het is om ook als argeloze en kritiekloze journalist (of zijn publiek) op het verkeerde been te worden gezet. Ik plaats de uitzending bewust onderaan deze brief zodat je hem nog eens kunt controleren a.d.h.v. dit schrijven.
Lees verder »

Gisteravond zond de omroep Human in het programma Argos TV een reportage uit over de rol van de media in de zaak Vaatstra. Mosterd na de maaltijd? Welnee! Alle mensen die een rol speelden in de doofpot, kwamen breed aan het woord. Nu er een Friese koeienboer is veroordeeld voor deze lustmoord, durven ze in beeld te komen. Maar de veroordeling klopt niet, want Marianne was niet op de fiets! Eergisteren schreef André Vergeer een lang artikel over de manier waarop integere burger-onderzoekers worden weggezet als “complotters”. Dit artikel staat reeds op Klokkenluider, maar ik plaats het ook hier. De uitzending van Human blijkt een stinkende natte dweil waarmee men de waarheid probeert te smoren.
Lees verder »

Of waar de onderzoeken allemaal doodliepen

Op 20 april 1998 werd door het programma Netwerk nog uitgebreid aandacht besteed aan het pedofiele netwerk van Lothar Glandorf in Rotterdam en de (door de politie verzwegen!) verdwijning van Manuel Schadwald uit de Rotterdamse scene. Voor het gemak verwijs ik hierbij naar deze BOUblog: De pedofiele Joris in Netwerk 20 april 1998. Deze opnamen zijn gelukkig veilig gesteld. Wat echter niet (meer) bekend was en niet meer te traceren op internet, is dat Netwerk op 21 april 1998 daar nog een vervolg aan heeft gegeven. Gelukkig hing die uitzending ook al aan mijn voordeur…
Lees verder »

Of waar de onderzoeken allemaal doodliepen

Begin maart dit jaar kwam ik in aanvaring met de zedenpolitie Amsterdam, nadat ik op internet aandacht had gevraagd voor een vrouw die al sinds 1995 (en tot 2009!) probeerde om aangifte te doen van satanisch kindermisbruik en -prostitutie sinds haar vroege kinderjaren: Het meisje van Nulde 2. In plaats van een uitnodiging om in Amsterdam te komen praten over die pogingen tot aangifte van mijn bron, kreeg ik op 9 maart (en twee dagen vóór de afspraak) een ‘factsheet’ kinderporno toegestuurd en een besmuikte bedreiging dat ik mogelijk strafbaar had gehandeld door expliciete foto’s te tonen op internet; de afspraak werd echter afgezegd. Aangetekend, maar niet ondertekend, zodat ik niemand bij Zeden Amsterdam daarop kon aanspreken. Mijn reactie daarop aan het Team Zeden Amsterdam werd niet eens bevestigd, laat staan dat deze ooit is beantwoord.
Lees verder »

Recente reacties