Morgen is er een openbare zitting van de Hoge Raad in de zaak Baybasin. Het gaat daarbij om een verzoek tot herziening van het vonnis waarin Baybasin werd veroordeeld tot levenslang. Herziening van een vonnis is in Nederland slechts mogelijk op grond van nieuwe feiten, zaken die niet bekend waren toen het vonnis werd gewezen. De rechtbank van Breda veroordeelde Baybasin in februari 2001 tot 20 jaar gevangenisstraf. In juli 2002 werd dat vonnis in hoger beroep gewijzigd in levenslang. In oktober 2003 werd het beroep in cassatie door de Hoge Raad verworpen. Sindsdien zijn er schokkende nieuwe feiten aan het licht gekomen!

Op de website van de Bakker Schut Stichting staat alle informatie over de zaak Baybasin. Op 2 april 2007 heeft Baybasin aangifte gedaan tegen mr. J. Demmink, de secretaris-generaal van het ministerie van justitie. De advocaten van Baybasin hadden Turkse documenten in handen waaruit bleek dat Demmink zich had schuldig gemaakt aan pedofiele sekscontacten met minderjarige jongens in Turkije. Daarnaast bleek uit die documenten dat Demmink als gevolg van deze pedoseksuele contacten is gechanteerd door de toenmalige Turkse autoriteiten. Demmink heeft samen met de toenmalige officier van justitie Hugo Hillenaar een strafrechtelijke vervolging van Baybasin in Nederland doen beginnen. Die vond plaats op valse gronden en met valse bewijsmiddelen, onder meer gemanipuleerde telefoontaps. Deze eerste aangifte heeft echter niet geleid tot een strafrechtelijke vervolging. Ook een artikel 12-procedure heeft daarna niet tot vervolging geleid.

In de periode 2008 – 2010 hebben twee Turkse slachtoffers van mr. J. Demmink zelf aangifte gedaan bij het Nederlandse Openbaar Ministerie. Hun getuigenissen zijn op video vastgelegd, maar ook deze aangifte werd onlangs door het OM afgedaan als onbetrouwbaar. Tegen mr. Joris Demmink wordt geen strafrechtelijke vervolging ingesteld wegens verkrachting van minderjarige jongens.

Eind augustus 2011 is namens Baybasin opnieuw aangifte gedaan tegen mr. Demmink wegens (onder meer) meineed, uitlokking, valsheid in geschrifte, mishandeling en ambtsmisdrijven. Deze nieuwe aangifte (pdf) is gebaseerd op een veelheid aan nieuw bewijsmateriaal. Tot op heden wordt Demmink echter niet strafrechtelijk vervolgd, terwijl Baybasin nog altijd in de gevangenis zit! Demmink zegt sinds 1987 niet meer in Turkije te zijn geweest. Daartegenover staan verklaringen van een reeks mensen die zeggen Demmink regelmatig in Turkije te hebben ontmoet.

Op het YouTube kanaal van de Bakker Schut Stichting staan video’s over de achtergrond van deze zaak. Joris Demmink werd al verdacht in 2003, toen Panorama en de Gay Krant een reportage maakten over de seksuele escapades van Demmink in het Eindhovense Anne Frank Plantsoen en de Pinokkio bar in Praag. Deze verdenking werd gesust met het bedreigen van de hoofdredacteuren! Nadat Baybasin in 2007 aangifte had gedaan, hoopten velen dat deze doofpot eindelijk open zou gaan, maar helaas…

Eenvandaag 2007: Joris Demmink verdacht

Demmink werd niet strafrechtelijk vervolgd, zelfs niet op non-actief gesteld. Deze topambtenaar van Justitie is nog altijd in functie! Sindsdien zijn er talloze nieuwe feiten aan het licht gekomen die in hun gezamenlijkheid uiterst belastend zijn voor Demmink. Allereerst ging een Turkse journalist op onderzoek uit. Na het Susurluk-ongeval eind 1996 had men in Turkije schoon schip gemaakt en zich ontdaan van de criminele elementen in de regering. De gerenommeerde journalist Burhan Kazmali kon daarom in Turkije veilig zijn werk doen. Toen hij echter naar Nederland wilde komen om te getuigen, werd hem dat onmogelijk gemaakt. Daarop is de Nederlandse privé detective Klaas Langendoen afgereisd naar Turkije, waar hij met behulp van de contacten die Burhan Kazmali reeds had gelegd, een rapport opstelde van de getuigenverklaringen. Ook dat bleek echter voor het OM onvoldoende om over te gaan tot strafrechtelijke vervolging van Demmink!

Vervolgens zijn de getuigenverklaringen op video vastgelegd. Kijk, luister en huiver!!!

Fragmenten uit de video-verklaring van de politieman Mehmet Korkmaz

De verklaring van het slachtoffer Mustafa (fragmenten)

Het verhaal van Mustafa

Politiemannen in burger

De politieman Mehmet

Een rijke zakenman

Seksueel misbruik in een hotel

Zwijgen uit schaamte

Identificatie Joris Demmink

Bedreiging en mishandeling door politietopman

Mustafa Y. is niet de enige Turkse man die zegt dat hij als kind door Joris Demmink is verkracht. Zie voor de getuigenis van Osman de website van de Bakker Schut Stichting.

Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Minister Opstelten van Veiligheid en Justitie heeft besloten om pedo’s strenger te vervolgen, maar natuurlijk niet alle pedo’s. De ene pedo is immers de andere niet! Ook de liegende rechter Westenberg hoefde wat hem betreft niet te worden vervolgd, evenmin als zijn handlanger Kalbfleisch. Er is immers een groot verschil tussen meineed en meineed. Seks met kinderen onder de 12 jaar moet volgens de minister worden bestraft als verkrachting, maar de gruwelijke lustmoord op Marianne Vaatstra was kennelijk een vergissing die niet hoeft te worden vervolgd. En hoewel de verkrachting van talloze kleuters in de crèche ‘t Hofnarretje veel beroering wekte, is er nog altijd geen onderzoek ingesteld naar de klantenkring van dit pedo-porno netwerk. Laten we het beleid van deze minister van Veiligheid en Justitie daarom eens tegen het licht houden.

Drs. J. Poot van Chipshol stuurde me onlangs de volgende e-mail:

Minister Opstelten deelde op 1 december jl. mede aan onze advocaat, die verzocht had om een schikkingsgesprek teneinde schadeprocedures over Westenberg en Kalbfleisch te voorkomen:

“Ik deel uw mening niet dat uit de verhoren zou zijn gebleken dat er onrechtmatig is gehandeld door de Staat. Mijns inziens staat niet vast dat uw cliente geen eerlijk proces heeft kunnen voeren ten overstaan van een onpartijdige en onafhankelijke rechter en dat zij daardoor omvangrijke schade zou hebben geleden.”

Hoe haalt hij het in zijn hoofd? En dan komt de aap uit de mouw:

“Afhankelijk van de uitkomsten van de strafrechtelijke onderzoeken, zal worden bezien of daadwerkelijk tot een bespreking moet worden gekomen.”

Je hoeft geen profeet te zijn om te kunnen voorspellen wat de uitkomst van de “strafrechtelijke onderzoeken” zal zijn. Ik heb steeds voorspeld dat Westenberg en Kalbfleisch de dans zullen ontspringen. Want alle middelen zijn geoorloofd om te voorkomen dat de beerput van de Haagse rechtbank wordt geopend. Zoals ook alle middelen geoorloofd zijn om mij, mijn zoon, ons bedrijf en klokkenluiders jaar na jaar kapot te procederen. De moraal van de Staat maakt een vrije val. Met man en macht wordt achter de schermen gewerkt aan het Duivels Plan om Chipshol uit te schakelen en te vernietigen.

Op 30 januari j.l. plaatste dhr. Poot daarom weer een grote advertentie, ditmaal in de Trouw, waarvan ook gewag werd gemaakt op BOUblog.

Gisteren verscheen er in Vrij Nederland een uitgebreid artikel over de toestand rond het EAB, geschreven door Harry Lensink. Op BOUblog staat reeds een reeks van artikelen over deze juridische wantoestand. Door zeer onzorgvuldige wetgeving, gemaakt onder auspiciën van een zekere Joris D., is het mogelijk dat Nederlanders worden overgeleverd aan een ander land voor een strafvervolging die aan alle kanten rammelt. De rechtbank mag het EAB niet toetsen aan de feiten! Op grond van een onzinnige aanklacht werd Robert Hörchner een aantal jaren geleden overgeleverd aan Polen, waar hij 10 maanden lang onder onmenselijke omstandigheden in “voorarrest” zat. Hij kwam pas vrij na het betalen van een aanzienlijke borgsom. Hörchner blijkt niet het enige slachtoffer van deze verkapte “mensenhandel”. Het Britse Fair Trials International en het Nederlandse EuroMos proberen deze zaak nu in Brussel aan te kaarten en het EAB gewijzigd te krijgen. Maar wat zegt de verantwoordelijke minister?

Minister Opstelten van Veiligheid en Justitie laat via zijn woordvoerder weten dat de voorbeelden van Hörchner en Disselkoen niet bewijzen dat het EAB soms tot grove misstanden kan leiden. Ook vindt de bewindsman het niet nodig dat de Nederlandse rechter uitvoeriger kan toetsen.

Toen minister Opstelten aan het bewind kwam, was zijn taalgebruik heel wat wolliger dan zijn huidige kille beleid. Dit zijn zijn goede voornemens:

‘Nederland veiliger maken – dat zie ik als mijn belangrijkste opdracht. Paal en perk stellen aan criminaliteit, overlast en geweld. Daarom ga ik de slagkracht van politie en justitie vergroten: effectief opererende organisaties, méér blauw op straat, waar nodig extra bevoegdheden, zwaardere straffen en lik op stuk. Burgers moeten veilig kunnen leven. Thuis, op straat of tijdens het werk. Overal.’

Helaas bleek al snel dat zelfs peuters niet langer veilig zijn in de crèche. Wordt er nu eindelijk een grondig onderzoek ingesteld naar de rijke klantenkring van deze pedo-porno producenten? Natuurlijk niet! Men wil ons doen geloven dat het gaat om een enkele maniak die er plezier in heeft om talloze kleuters te verkrachten. Over geld wordt niet gepraat!

De minister wil nu ‘seks met kinderen onder de 12 bestraffen als verkrachting’. Ook heeft hij de RK kerk gevraagd om uitbreiding misbruikonderzoek. En er moet meer politie komen: Justitie verdubbelt aantal agenten op kinderporno en misbruik. Maar er is één pedo die systematisch buiten schot blijft: Topambtenaar niet vervolgd voor kindermisbruik

Dit laatste werd gisteren bekend gemaakt. Het zwaar gesubsidieerde blog Leugens NL vertelde ons daarop even hoe het zit: Joris Demmink, roddel en pedofilie – deel 8

Weer geen strafrechtelijk onderzoek Demmink

Na langdurig onderzoek Rijksrecherche

Gelezen: Persbericht Openbaar Ministerie

Gelezen en gedeeltelijk overgeschreven… Uit het persbericht blijkt dat de Rijksrecherche langdurig onderzocht heeft hoe men Demmink in de Doofpot kan houden. De ene getuige was niet betrouwbaar, de andere getuige kwam niet opdagen. Dat laatste klopt, Mustafa Y. is ernstig bedreigd en durft daarom niet naar Nederland te komen. Zo verdwijnen de aangiften in de prullenbak…

Gelet op de aard van de aangegeven feiten en de ernst van de beschuldiging heeft de Rijksrecherche toch verder onderzoek gedaan. In dit zogenoemde oriënterend feitenonderzoek zijn mogelijke reisbewegingen van de heer Demmink in de aangegeven periode in Turkije onderzocht. Dit onderzoek heeft op geen enkele wijze een bevestiging opgeleverd dat de heer Demmink in de betreffende periode in Turkije zou zijn geweest…

…noch in de Pinokkio bar in Praag, noch het Anne Frank Plantsoen of in het Rotterdamse pedo-bordeel van Lothar Glandorf. Niemand heeft Joris D. ooit ergens gezien. Die man is zo onzichtbaar, hij lijkt wel volkomen transparant! ‘Tegen kinderporno en het achterliggend seksueel misbruik van kinderen moet hard worden opgetreden’, schrijft de minister in een brief aan de Tweede Kamer. Maar er komt Geen nieuw onderzoek Deventer moordzaak, want ook daar zou een pedo-aap uit de mouw kunnen komen.

Wachten tot het weer overwaait lijkt echter niet langer de juiste strategie. Er moet een offer worden gebracht, en wel heel snel! Daarom heeft het OM vandaag bekend gemaakt dat de liegende rechters Hans W. en Pieter K. toch zullen worden vervolgd. Of deze meinedige magistraten ook zullen worden veroordeeld, is echter nog maar de vraag. Getuigen tegen magistraten zijn immers per definitie onbetrouwbaar! Mochten deze voormalige rechters worden veroordeeld, dan staat Chipshol sterk in een schadeprocedure wegens onrechtmatige overheidsdaad. Het gaat om miljoenen, dus laten we niet te vroeg juichen. Misschien is dit bericht slechts damage control, oftewel een vorm van Noten Kraken!

Minister Opstelten toont zich in elk geval een waardig opvolger van de ministers Donner en Hirsch Ballin. Ook zij haalden alles uit de kast om maar niet te hoeven overgaan tot vervolging van Joris D.. Aanstaande dinsdag is er een openbare zitting van de Hoge Raad in de herzieningszaak van Baybasin. Mijn oprechte wens is dat de Hoge Raadsheren over meer fatsoen en rechtsgevoel beschikken dan onze ministers. Want bij Justitie is het een en al vuiligheid!

Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Drs. J. Poot sr. heeft opnieuw een advertentie geplaatst, ditmaal in de Trouw van 30 januari. De tekst liegt er niet om! Deze tekst staat ook op de website Schiphol Wanbeleid, met de nodige links naar de achtergrond van de zaak. In deze advertentie doet dhr. Poot nogmaals uit de doeken welke desastreuze gevolgen de corruptie bij justitie heeft voor het hele land. In het geding zijn de integriteit van justitie en de persoonlijke veiligheid van klokkenluiders!

DUIVELS PLAN SCHIPHOL EN STAAT
Rechtspraak in vrije val
Advertentie, geplaatst in Trouw d.d. 30-01-2012

In mijn advertentiereeks hebt u nr. 67 Onkreukbare rechters gevraagd kunnen lezen. Die vraag kwam niet van mij, maar van de Nationale Ombudsman, dr. A.F.M. Brenninkmeijer. Hij stelde in het Nederlands Juristenblad dat 1) de rechtspraak in de Chipshol-zaak in een vrije val is geraakt en 2) niet transparant is. D.w.z. bewust zó ingewikkeld en ondoorzichtig gemaakt wordt dat men door de bomen het bos niet meer ziet. De Nationale Ombudsman deed – met in het achterhoofd eerder door Chipshol aangetoonde wantoestanden bij de Haagse en Haarlemse rechtbank – een oproep aan rechters en rechtbankmedewerkers om misstanden in hun organisatie te openbaren. Aan die oproep werd geen gehoor gegeven. Ik voorspel daarom dat de vrije val van de rechtspraak doorgaat.

Vervolgens zet dhr. Poot uiteen hoe zijn bedrijf Chipshol al 20 jaar in een juridisch gevecht verwikkeld is met Schiphol over een stuk grond dat eigendom is van Chipshol, waarbij Schiphol wordt gesteund door de Staat der Nederlanden. De manier waarop de Staat dat doet, is in alle opzichten onrechtmatig. De liegende rechter Westenberg legde Chipshol in 1996 een bouwverbod op, zodat Schiphol de grond goedkoop zou kunnen kopen, maar drs. J. Poot hield zijn poot stijf en verkocht de grond niet! Vervolgens wist hij de belangenverstrengeling bloot te leggen, die bestond uit een geheime afspraak tussen rechter Westenberg en rechter Kalbfleisch, die nota bene een bestuurslid was van de Nederlandse Mededingingsautoriteit NMa. Nadat hij in opspraak was geraakt, kreeg Kalbfleisch vervroegd pensioen. Tegen Westenberg loopt nog steeds een aanklacht wegens meineed, in oktober 2009 gedaan door vader en zoon Poot, die tot op heden door het OM niet is onderzocht.

Omdat de media over de onverkwikkelijke zaak Schiphol tegen Chipshol niet meer schrijven, brengt dhr. Poot deze zaak middels paginagrote advertenties onder de aandacht. Hoewel dhr. Poot voor deze advertenties het normale tarief betaalt, weigeren sommige kranten zijn advertenties te plaatsten. Een klein applausje voor Trouw is hier wel op zijn plaats!

Inmiddels kent de Chipshol zaak allerlei details die u beter kunt lezen op de website Schiphol Wanbeleid. Een citaat wil ik u echter niet onthouden:

…wij zijn voor de luchthaven en vooral de Staat een steeds grotere bedreiging. Helemaal na de ontmaskering van en aangiftes tegen de twee ooit prominente vice-presidenten van de Haagse rechtbank. De beerput bij deze rechtbank (Westenberg, Kalbfleisch en eerder de door schrijfster Yvonne Keuls aangekaarte pedo-zaken rond de Haagse rechters Rueb en Stolk) moet gesloten blijven.

Want Westenberg weet te veel! Wie de moed heeft om de door het OM toegedekte wantoestanden te openbaren gaat barre tijden tegemoet.

In het Haagse ons-kent-ons kent Westenberg natuurlijk Joris D., onze topambtenaar van Justitie die al herhaalde malen werd beschuldigd van pedofilie. Van Joris Demmink kan men zeggen wat men wil, maar wie hem persoonlijk kent, wordt nimmer vervolgd! Dan zou namelijk de Demmink Doofpot open gaan! Dat boek moet gesloten blijven, want daarin staan alle strapatsen van onze pedofiele topambtenaar die in 1996 in Turkije minstens een minderjarige jongen heeft verkracht. Dat avontuur eindigde in de badplaats Bodrum, waar de Turkse geheime dienst foto’s heeft gemaakt van alle gasten die aanwezig waren op een uit de hand gelopen pedo-feest… Waaronder, naar men zegt, ook Joris D.. Dit beweert althans de Turkse Koerd Baybasin, die op grond van door de Turken en het OM vervalste telefoontaps in Nederland werd veroordeeld tot levenslang.

Zelf beweert onze topambtenaar dat hij in de jaren ’90 helemaal niet in Turkije is geweest. Misschien hebben we naast een liegende rechter Westenberg ook wel een liegende topambtenaar op Justitie!

JDTV Afl 38 De liegende rechter deel 14

Volgende week dinsdag is er in het herzieningsproces van Baybasin een openbare zitting van de Hoge Raad.

Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Vandaag ontving ik een brief van dhr. Baybasin, waaruit blijkt dat de zitting voor de Hoge Raad is verplaatst naar dinsdag 7 februari 2012. Het tijdstip van aanvang is weer 12 uur, maar de locatie is ditmaal het Paleis van Jusitie, Prins Clauslaan 60, Den Haag. Zie hier de routebeschrijving. In de brief staat echter nog meer, daarom volgt hier de hele tekst, waarbij sommige zinnen door mij vet gemaakt zijn:

Dear Boudine,

As I told you by telephone, the Supreme Court will deal with my case on 7 February 2012 at 12.00 o’clock. For security reasons the court will be held in the ‘Paleis van Justitie’, Prins Clauslaan 60 in Den Haag.

I very much appreciate all the support of the good and respectable individuals who sent me lots of letters and postcards. One of them is a 93 old Dutch lady who wrote me: ‘’God is with you and justice will prevail.” I would like to think and remember Dutch people with this memory.

To answer your question, I will appreciate of course very much the support of the people who want to be present in court on 7 February. It may be useful to clarify my stand point in this.

I always stood against illegal and violent activities which were carried out on behalf of the state of Turkey as well as by some organisations who were acting on behalf of my own Kurdish nation. If I then would have agreed with such actions or participated in them, for sure I would have been in a much better and more comfortable position right now. But I preferred to stay human and faithful to my rightful believes. Because of that I was forced to exile from my home country. As a result I was trapped in a nightmare in The Netherlands: a fake criminal case against me which is not ended yet en which now took 15 years of my life and freedom.

There is not any legal reason for my detention and conviction in the Netherlands. During my trial and detention my legal and basic human rights were severely violated. More then 6 years I was isolated in the EBI and other Dutch prisons. During the years of isolation I was victimized by physical and mental torture. As a result of this suffering I am still receiving medical treatment. All underlying official documents are available to everyone.

However, no matter how much more or how much longer these enemies of civilization will continue to violate my fundamental rights here in The Netherlands, I will never allow myself to even think about any illegal reaction or to be criminalized by them. That would be a violation of my own belief in and respect for the rule of law.

So, despite all my unlawful suffering in the Netherlands I will only appreciate rightful and lawful support from people who respect the civilized rule of law. I send them all my greetings and thanks with the highest respect.

Hüseyin Baybasin

Als de zaak Baybasin zou berusten op een gerechtelijke dwaling, dan zou deze zaak al lang zijn opgelost. Rechters hebben geoordeeld dat Baybasin zich schuldig maakte aan grootschalige handel in heroïne, opdracht geven tot meerdere moorden en leiding geven aan een criminele organisatie. Dit alles blijkt echter volstrekt niet het geval! Zouden de rechters zich hebben vergist, dan was Baybasin reeds vrijgelaten. Vergissen is menselijk, nietwaar? In het proces tegen Baybasin heeft het OM echter welbewust bewijsmateriaal vervalst of laten vervalsen. De vraag is nu of de Hoge Raad de moed kan opbrengen om in deze zaak een rechtvaardig oordeel te vellen.

Baybasin was in de jaren ’90 een klokkenluider die de misdaden van de voormalige Turkse regering naar buiten bracht, onder andere in Duitsland. Ook probeerde hij de PKK te bewegen tot vreedzame onderhandelingen over de Koerdische kwestie. De toenmalige regering van Turkije heeft ons ministerie van Justitie onder druk gezet om deze klokkenluider de mond te snoeren. Met veel kunst- en vliegwerk is het inderdaad gelukt om Baybasin af te schilderen als een zware crimineel en hem te veroordelen tot levenslang, op grond van vervalste telefoontaps. Dit is geen recht, maar onrecht!

Daarnet ontving ik een verontrustend bericht van zijn advocate, mr. Adèle van der Plas:

Vanochtend is zonder enige reden plotseling zijn cel doorzocht. Als kennelijke contrabande zijn hem al zijn boeken en de enkele hem nog resterende schilderspullen afgenomen. Onder de boeken bevond zich een boek van mensenrechtenorganisaties over martelingen die in het verleden in Turkije plaatsvonden. Dit boek vormt onderdeel van de psychiatrische behandeling die Huseyin hiervoor ondergaat. De provocaties zijn weer begonnen.

Dhr. Baybasin zit nog steeds in de gevangenis, waar hij een speelbal is van de kwade krachten binnen justitie. Geen boeken, geen schilderspullen voor Baybasin! Het is om te huilen! Mocht u Baybasin willen steunen, kom dan op dinsdag 7 februari naar de zitting voor de HR. Mocht dat niet lukken, stuur hem dan een kaartje! Of een boek (in het Engels)! Of schilderspullen…

In de hoop dat de Hoge Raadsheren over voldoende wijsheid beschikken om nu eindelijk eens schoon schip te maken in de zaak Baybasin…

Update, maandag 9 januari, 15.00 uur
Baybasin belde me daarnet met het volgende bericht: De openbare zitting van 17 januari gaat niet door. Deze is uitgesteld tot een nader tijdstip, misschien in februari. De reden van dit uitstel werd niet gegeven, maar de Advocaat Generaal (van het OM) is vervangen.

Op dinsdag 17 januari a.s. om 12 uur begint in de zaak Baybasin eindelijk een openbare zitting van de Hoge Raad, die zetelt aan het Lange Voorhout te Den Haag. De ingang is in de Kazernestraat en iedereen is welkom! Baybasin zal zelf ook aanwezig zijn, al probeerde men hem er buiten te houden! Zijn advocaat, mr. Adèle van der Plas, krijgt 20 minuten spreektijd om het herzieningsverzoek dat zij op 18 april 2011 heeft ingediend, mondeling toe te lichten. Dit herzieningsverzoek staat integraal online (pdf).

Wie nog altijd denkt dat Baybasin een ordinaire boef is, zou dat herzieningsverzoek eens moeten lezen. Baybasin werkte ooit voor de Turkse regering, nota bene als diplomaat (koerier) voor de Turkse handel in heroïne! Hij is een Koerdische leider en vredesactivist, die weigerde om samen te werken met de Turkse regering toen deze hem vroeg om hulp in de strijd tegen de Koerden. Hij werd gemarteld, maar vrijgelaten, waarna hij is gevlucht. Eenmaal in Europa verklaarde hij openlijk in interviews dat de Turkse regering betrokken was bij de heroïnehandel. Ook organiseerde hij een vredesoverleg tussen de PKK en het Turkse leger. Op verzoek van de toenmalige corrupte Turkse regering werd hij in Nederland veroordeeld tot levenslang op grond van volledig vervalste bewijzen. Daarbij werd onze huidige SG van Justitie, die toen hoofd was van Vreemdelingenzaken, gechanteerd door de Turkse geheime dienst. Deze beschikte over bewijzen dat deze Nederlandse topambtenaar zich in de jaren ’90 in Turkije liet voorzien van zwerfkinderen om zijn seksuele lusten te bevredigen.

Omdat de bewijzen tegen Baybasin uitsluitend bestaan uit vervalste telefoontaps, destijds nog slechts aanvullend bewijs, heeft het Hoge Raad in zijn zaak verklaard dat telefoontaps in het vervolg mochten gelden als voldoende bewijs. Bij het beroep in cassatie van Baybasin op 21 oktober 2003 verklaarde de Hoge Raad: “Dat Nederland geen controle zou hebben over het functioneren van de tapkamers doordat er in Nederland geen kennis bestaat van de uit Israël afkomstige software is, voorzover dit al juist zou zijn, onvoldoende om aan te nemen dat er met telefoontaps is gemanipuleerd.”

Dat er wordt geknoeid met telefoontaps, blijkt ook uit de zaak Hörchner. Om dit te verbloemen en verhelen heeft het OM Robert Hörchner zelfs op valse gronden uitgeleverd aan Polen, waar Hörchner 10 maanden lang in voorarrest zat, waarna hij op borgtocht werd vrijgelaten en doodziek thuis kwam. Tijdens zijn proces in Polen had Robert Hörchner echter de identiteit van de ware dader achterhaald, omdat de belangrijkste getuige a charge zijn uiterlijk beschreef. Tegen deze Jeroen van den O. uit Vught heeft hij daarop aangifte gedaan, maar het OM ziet geen reden om deze wietkweker en identiteitsfraudeur te vervolgen.

Toen Zembla in januari 2010 een uitzending wijdde aan de fraude bij het OM, kwam de zaak Hörchner daarin ook aan de orde. Er volgde een onderzoek door het WBOM, waarin de conclusie in de zaak Hörchner ongeveer luidde: Halleluja! Niets aan de handa! Omdat Hörchner blijft strijden voor zijn recht, heeft hij onlangs een pittige brief geschreven aan mr. Bolhaar, de opvolger van mr. Harm Brouwer als hoogste baas bij het OM. Uit deze brief (pdf) blijkt dat Hörchner zijn zaak ook middels Fair Trials International aanhangig heeft gemaakt in Brussel.

De zaak Baybasin is een politieke zaak en de veroordeling van Baybasin was een politiek proces. Als het OM op verzoek van een corrupte Turkse regering bewijsmateriaal vervalst of laat vervalsen om een corrupte topambtenaar uit de wind te houden, dan is dat de doodslag voor ons rechtssysteem. Niet alleen Baybasin is daar het slachtoffer van, maar ook Hörchner is nog altijd bezig om zijn recht te halen en in het kielzog van de zaak Hörchner worden weer anderen meegezogen naar Polen! Daarom is het van groot belang dat Baybasin wordt vrijgesproken, waarna er een onderzoek behoort te volgen naar de manier waarop deze Koerdische vredesactivist ten onrechte werd veroordeeld tot levenslang.

Mocht u Baybasin willen steunen in deze strijd om gerechtigheid, kom dan op 17 januari a.s. naar Den Haag! Hoewel we van de zitting zelf niet teveel moeten verwachten, zal het hem zeker goed doen als er veel publiek aanwezig is. Hij heeft me dit gisteren telefonisch laten weten, maar hij belde vooral om mij te vragen of ik iedereen wil bedanken die hem met Kerstmis een kaart heeft gestuurd! Daarbij noemde hij Lidy met name, omdat zij hem regelmatig schrijft, maar ook alle andere kaartenschrijvers krijgen zijn hartelijke groeten. With highest respect from mr. Baybasin!

Overigens ben ik van mening dat Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Dr. mr. Wicher Wedzinga, een van de beste strafrechtjuristen van Nederland, is door zijn collega’s van het Gerechtshof Leeuwarden ten onrechte gecriminaliseerd. De Hoge Raad heeft op 28 december 2011 de veroordeling wegens schending van het raadkamergeheim als ‘niet onpartijdig’ ongedaan gemaakt. Dr. mr. Wedzinga was raadsheer bij het gerechtshof in Leeuwarden, tot hij werd geschorst. Dat tegen Wedzinga door dat zelfde gerechtshof vervolging werd bevolen, vindt de Hoge Raad partijdig. De veroordeling is daarom ongeldig. Deze uitspraak haalde echter nauwelijks het nieuws. Een berichtje in de Leeuwarder Courant, een duidelijker bericht op Crimesite en een persbericht op de website van Wedzinga, dat is alles. Eenmaal een stigma, altijd een boef! Daarom zal ik het persbericht hier onverkort overnemen.

Hoge Raad zet streep door veroordeling voormalig raadsheer

De Hoge Raad heeft een veroordeling van voormalig raadsheer Wicher Wedzinga wegens schending van het raadkamergeheim ongedaan gemaakt (zie LJN: BU3447). In een unieke en opmerkelijke uitspraak zegt het hoogste rechtscollege dat de vervolging en veroordeling van de ex-magistraat partijdig is geweest. Tegen Wedzinga, die als raadsheer was verbonden aan het Hof te Leeuwarden, is namelijk door datzelfde Hof vervolging bevolen en vervolgens heeft opnieuw datzelfde dat Hof hem in hoger beroep veroordeeld. En dat terwijl het Openbaar Ministerie aanvankelijk de zaak had geseponeerd. “Te bizar voor woorden”, aldus Wedzinga.

Het Openbaar Ministerie heeft volgens de Hoge Raad verzuimd om een verzoekschrift in te dienen om de vervolging en berechting door andere rechters te laten plaatsvinden. Een dergelijk verzoekschrift is bedoeld om te garanderen dat een (voormalig) rechter niet door rechters die aan dezelfde rechtbank of hetzelfde Hof waren verbonden, wordt berecht. De Hoge Raad overweegt dat dit verzuim van het Openbaar Ministerie “zozeer in strijd is met een behoorlijke procesorde” dat de veroordelingen door rechtbank en Hof hun geldigheid hebben verloren en gaat zelfs zover dat ook de vervolgingsbeslissing van het Hof Leeuwarden wordt vernietigd.

De ongekend scherpe uitspraak van de Hoge Raad brengt het Openbaar Ministerie en de rechters in Groningen en Leeuwarden in diskrediet. Wedzinga zelf is verheugd dat de Hoge Raad een streep heeft gezet door zijn veroordeling, maar betreurt het dat de Hoge Raad geen inhoudelijk oordeel heeft geveld over de betekenis van het begrip raadkamergeheim en heeft daarom ook bewust geen punt gemaakt van de partijdige aanpak. “Ik heb iemand die ik ooit heb veroordeeld na mijn vertrek bij het Hof geholpen met zijn herzieningsprocedure omdat ik uit latere informatie van advocaat Doedens begreep dat die veroordeling onterecht was”. “Ik heb nimmer de intentie gehad om het raadkamergeheim te schenden en uitsluitend iets over mijn eigen twijfels gezegd. Dat heb ik bovendien publiekelijk gedaan”.

Wedzinga vindt dat er in de loop van de jaren vanuit justitie een soort heksenjacht is op hem is ontketend vanwege zijn kritische houding op het functioneren van het Openbaar Ministerie en de rechters. “Dat zie je bij meer criticasters van het rechtssysteem en in het bijzonder bij hen die het disfunctioneren van het Openbaar Ministerie aan de kaak stellen”. Zo is Wedzinga vervolgd omdat hij een advocaat te kennen had gegeven aangifte te doen wanneer deze door zou gaan met zijn dubieuze praktijken. Uiteindelijk is hij ook daarvan vrijgesproken. En er zijn ook een aantal andere voorbeelden die aangeven hoezeer het Openbaar Ministerie en ex-collega’s het op Wedzinga hebben gemunt.

De voormalige magistraat die nog steeds een landelijke reputatie geniet als een van de beste juristen van ons land vindt wel dat nu de tijd rijp is om tegen dergelijke “ziekelijke” praktijken juridisch te ageren. “Ik heb lang gewacht, maar nu is het tijd voor actie”, aldus Wedzinga, die zegt dat hij n.a.v. deze uitspraak van de Hoge Raad schadevergoeding zal eisen en degenen die verantwoordelijk zijn voor de klopjacht aansprakelijk zal stellen.

Wedzinga hoopt dat de Hoge Raad van de rechtsbescherming van burgers meer werk maakt. “Ik ken een aantal rechterlijke dwalingen en beslissingen die in een land dat pretendeert een rechtsstaat te zijn, niet door de beugel kunnen. Als voorbeeld noemt hij de Deventer Moordzaak en de volgens hem ondeugdelijke veroordeling van Louis Hagemann”. Het rechtssysteem loopt volgens Wedzinga aan alle kanten uit de rails, is verouderd en te veel op repressie toegesneden, waarbij politie en justitie de dienst uitmaken zonder dat zij worden gecontroleerd en waarbij de rol van de rechter in toenemende mate is geminimaliseerd. “Voeg daarbij de onjuiste beeldvorming door de media en het politieke opportunisme en je hebt alle ingrediënten voor een systeem dat zich meer en meer ontwikkelt tot een politiestaat”, aldus de voormalige magistraat en strafrechtdeskundige. “We hebben een financiële crisis, een politieke crisis, maar menigeen vergeet dat we al sinds jaar en dag ook een crisis hebben die de fundamenten van ons rechtssysteem raakt. Ernest Louwes en een groot aantal anderen zijn daarvan de dupe geworden. Dat is veel belangrijker dan wat mij is overkomen”.

Op zijn website heeft Wedzinga een toelichting geschreven op dit persbericht. Daaruit wil ik graag een halve alinea citeren, omdat deze duidelijk maakt hoe gemakkelijk men iemand middels internet kan stigmatiseren.

De stalking bleef echter niet beperkt tot instanties als politie en justitie. De Wet van Murphy gold in optima forma. Zo kwam ik er achter dat een voormalige werknemer van mij, die ik moest ontslaan, en die internet vervuilde en vervuilt door overal de meest liederlijke onzin te verspreiden en dat te larderen met allerlei beledigingen die één voor één rijp zijn voor een strafrechtelijke veroordeling, een wikipediapagina over mij had opgesteld.

Een Wikipedia vol roddel en achterklap! Toen ik zocht naar een foto van Wicher Wedzinga, kwam ik terecht bij de foto die boven dit artikel staat: dr. mr. Wedzinga als boef met een balkje voor zijn ogen achter de tralies. Zo gemakkelijk maakt men iemand zwart. Uit de toelichting blijkt ook dat dr. mr. Wedzinga door gaat met de strijd voor zijn rehabilitatie. Ook andere veroordelingen tegen hem zijn uitgesproken door zijn ex-collega’s, maar de Hoge Raad heeft deze niet ongeldig verklaard. Hoewel ik Wicher Wedzinga van harte wil feliciteren met de uitspraak van de Hoge Raad, begrijp ik ook dat de strijd voor zijn rehabilitatie nog niet volledig gestreden is.

Ook de strijd tegen de verloedering van ons rechtssysteem is nog lang niet gestreden. Naast de Deventer Moordzaak en de veroordeling van Hagemann is er nog de zaak Baybasin, die de zaak Hörchner tot gevolg had. De corruptie van het OM druipt daar uit alle naden en kieren! Het dieptepunt lijkt echter de moord op Marianne Vaatstra. Deze zaken staan niet los van elkaar, maar hebben alles te maken met het falen van ons rechtssysteem.

In de volgende video uit 2006 doet dr. mr. Wedzinga een boekje open over het slecht maar soms ook onwettig functioneren van het Openbaar Ministerie en de rechterlijke macht waar hij zelf als raadsheer deel van uitmaakte voordat hij ontslagen werd. Als dr. mr. Wedzinga college geeft, dan is dat inhoudelijk zeer goed onderbouwd. Luister en huiver, want u begrijpt dat rancuneuze ex-collega’s hem graag de mond wilden snoeren. Dr. mr. Wedzinga heeft echter wel degelijk recht van spreken!

Wedzinga-over-het-recht duurt 2 uur en 4 minuten.

Professor Ton Derksen, emeritus hoogleraar in de wetenschapsfilosofie, heeft een boek geschreven over de Deventer Moordzaak: Leugens over Louwes. Op BOUblog staat reeds een reeks van artikelen over deze moordzaak en de manier waarop deze door het OM werd “opgelost”. Opvallend in deze strafzaak is, dat serieuze criticasters van de gammele rechtsgang systematisch het zwijgen werd opgelegd: eerst Maurice de Hond en daarna Wim Dankbaar. Het boek van Ton Derksen lijkt echter zo doorwrocht, dat men hem moeilijk kan beschuldigen van smaad.

In de bewijsvoering van het OM tegen Ernest Louwes heeft dhr. Derksen 33 leugens ontdekt. Daaruit mag men concluderen dat de veroordeling van leugens aan elkaar hangt. Louwes heeft volgens Derksen nooit gelogen, al werd hij door het OM als leugenaar bestempeld en nog erger: als moordenaar! Hoewel Louwes zijn straf heeft uitgezeten, heeft deze accountant en bedrijfsjurist nog steeds last van het feit dat hij bekend staat als de moordenaar van weduwe Wittenberg. Stan de Jong, die in 2003 een boek schreef (pdf) waarin hij de zaak onderzocht en pleitte voor de onschuld van Louwes, ging naar aanleiding van het boek van Derksen praten met Louwes, waarna hij nogmaals zijn mening gaf over de rechtsgang die leidde tot de veroordeling. Dit artikel is wel een must read!

Een volgende must read is uiteraard de column van Maurice de Hond over het boek van Derksen. Zoals we weten, mag Maurice de Hond niet zeggen dat hij denkt dat de moord werd gepleegd door Michael de Jong, een ex-patiënt van de overleden man van mevrouw Wittenberg, die psychiater was. Michaël, die vuurwapens en messen verzamelde, deed nog steeds klusjes voor de weduwe, die volgens hem als een “surrogaat-moeder” voor hem was. Uit de omstandigheden bleek dat de moordenaar een bekende moest zijn van de weduwe. Daarom kwam Michael de Jong aanvankelijk wel in beeld als verdachte, maar om onduidelijke redenen liet men hem gaan, waarna de schuld op Louwes werd geschoven. De keerzijde van de veroordeling van Louwes is dat de dader van deze beestachtige moord nog altijd vrij rondloopt!

Een derde must read is een recensie van het boek op Skepsis, door Jan Willem Nienhuys, die het boek heeft gelezen en de persconferentie bijwoonde. Hij wijst tevens op de website Geen Onschuldigen Vast, waar veel informatie over de Deventer Moordzaak verzameld is. Verhelderend is wat Nienhuys zegt over het zogenaamde motief. Louwes was executeur testamentair van mevrouw Wittenberg en als zodanig zou hij uit zijn op het verduisteren van de erfenis! Iedere jurist (en Louwes was fiscaal jurist!) weet hoe absurd dit is, maar de leek stinkt er steeds weer in. Nienhuys schrijft:

In het voorlaatste hoofdstuk komt het motief van Louwes aan de beurt. Hij zou het om het geld gedaan hebben. Hij was namelijk net per testament aangewezen als voorzitter van een stichting die na overlijden van mevrouw Wittenberg haar vermogen moest aanwenden voor uitbehandelde ex-patiënten van haar man, die psychiater was geweest. Maar het ‘motief’ klopt niet met zijn gedrag voor en na de moord. Zo had hij zijn nogal strenge chef op kantoor aangezocht als medebestuurslid van de stichting en was hij bewijsbaar op zoek gegaan naar manieren om het geld volgens de doelstellingen van de stichting te besteden. De ‘bewijzen’ van het OM zijn pure insinuaties. Geconfronteerd met de aantijging dat hij wou gaan feestvieren met het geld van de weduwe, kon Louwes alleen maar uitbrengen, dat hij dat absurd vond, omdat hij geen schulden had.

Nog belangrijker is natuurlijk wat dhr. Derksen zelf zegt over zijn onderzoek:

VRAAG 1: Wat is het (belangrijkste) argument waarom Louwes onschuldig is?

Als ik één ding maar mag noemen: de kennis die Louwes heeft van de nergens vermelde file bij Harderwijk rond 20.10 uur op 23 september. Het bestaan van die file volgt uit de plaats van de wegafzetting (logboek in dossier) en de verkeersintensiteitscijfers van 23 september 1999.

Maar er is veel meer. Je tot één argument beperken, geeft een verkeerde indruk.

Ton Derksen over de Leugens over Louwes from ISVW on Vimeo.

Het verschijnen van het boek wordt gemeld in talloze main stream berichten, o.a. in de Telegraaf, in het NRC, in Hart van Nederland, op Nujij, op Leugens.nl, in het juridische vakblad Rechtsethiek, op Crimesite en zo voort. De Deventer Moordzaak krijgt daardoor weer brede aandacht. Het herzieningsverzoek dat mr. Geert Jan Knoops, de advocaat van Louwes, in maart volgend jaar zal indienen bij de Hoge Raad, wordt daardoor echter niet beïnvloed. Een verzoek tot herziening van een vonnis moet namelijk gegrond zijn op een nieuw feit, terwijl professor Derksen slechts de oude feiten onderuit haalt. Dit is een levensgroot manco in ons rechtssysteem, waarom sommige rechtsgeleerden voorstander zijn van het instellen van een onafhankelijke Revisieraad.

De moeizame herziening van het vonnis van Louwes is helaas niet het enige probleem. Er zitten nog meer onschuldigen in de cel. Een voorbeeld is Louis Hagemann, die werd veroordeeld op roddel en achterklap, oftewel dronken geouwehoer! Op BOUblog staat ook over deze zaak een reeks artikelen. Er was geen enkel substantieel bewijs, omdat de moorden op mevrouw Bolhaar en twee van haar kinderen, waarvoor Hagemann tot levenslang werd veroordeeld, ruim 10 jaar eerder waren gepleegd. Alle concrete bewijzen waren inmiddels door de politie vernietigd wegens “waterschade” in de kelder waar ze lagen opgeslagen. Op de website van Hagemann schrijft zijn vrouw Jacqueline:

Ja, ik benijd de aandacht die Ernest Louwes krijgt voor zijn zaak. Dat geef ik ruiterlijk toe.

Het is gewoon onvoorstelbaar en vooral onbegrijpelijk dat men een man die onterecht tot levenslang werd veroordeeld continue de deksel op zijn neus blijft drukken. IN DE ZAAK VAN LOUIS LIGT NAMELIJK HELEMAAL GEEN BEWIJS!

Hoewel Jacqueline haar uiterste best doet om deze zaak aan te kaarten bij journalisten, juristen, columnschrijvers en anderen die deze zaak zouden kunnen onderzoeken en bekend maken in de media, heeft tot op heden niemand de zaak Hagemann opgepakt. Volgens Jacqueline zou dat liggen aan het feit dat Hagemann niet behoort tot “ons soort mensen”. Louis is een voormalige Hells Angel met een strafblad vol kleine delicten. Maar maakt dat wat uit? Het gaat om ons rechtssysteem waarin iemand kan worden veroordeeld tot levenslang, niet op grond van bewijzen, maar op grond van de roddels van een ex-vriendin die de beroemde “misdaad-verslaggever” en entertainer PR de Vries voor haar karretje wist te spannen. Een goede relatie tussen PR en het OM blijkt dan belangrijker dan het lot van een onschuldig veroordeelde. Of niet soms, Harm Brouwer?

Wat me ook verontrust, is dat de heren professoren, juristen en journalisten blijven spreken van een gerechtelijke dwaling, zelfs nu als een paal boven water staat dat het OM bewust fraudeert en liegt. Dat heet geen dwaling, maar gerechtelijke fraude! Een dwaling bevat een element van onschuld, men wist niet beter. Uit het boek van professor Derksen blijkt dat het OM in de Deventer Moordzaak 33 keer heeft gelogen. Op dat moment mag men spreken van opzettelijke en wederrechtelijke vrijheidsberoving! Daarop staat een maximale gevangenisstraf van acht jaar.

Een OM dat liegt, bedriegt, fraudeert en valse bewijzen in elkaar knutselt, hoort niet thuis in een rechtssysteem, maar achter de tralies!

Overigens ben ik van mening dat Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Op de Wikipedia van Joris Demmink staat een heel verhaal over de loopbaan van onze Secretaris Generaal van Veiligheid en Justitie, maar het woord pedofiel komt daar nauwelijks in voor. Dat Joris Demmink een criminele pedofiel is, valt niet langer te ontkennen, hij is ook al jaren in opspraak! Het feitenoverzicht op Klokkenluider Online is daar wel heel duidelijk over. We zullen daaruit de hoogtepunten halen en deze in de Wikipedia plaatsten. Aldus ontstaat een Wikipedofile van Demmink, waarin de Wikipedia cursief staat.

Joris Demmink – Wikipedofile

Joris Demmink (Laren (Noord-Holland), 11 december 1947) is een Nederlands topambtenaar. Hij is sinds 2002 secretaris-generaal van het ministerie van Veiligheid en Justitie. Demmink studeerde rechten aan de Rijksuniversiteit Leiden.

1978 – 1982: Op de rechtbank te Den Haag werken minimaal twee pedofiele rechters: Stolk en Rueb. Dit wijst op het bestaan van een eerste pedo-netwerk. Dit dreigde naar buiten te komen in de zaak Koos H. maar door extreme druk en intimidaties blijft de beerput nog gesloten. Opvallend is dat er in deze zaak vele doden vielen: drie jonge meisjes, een hoofdcommissaris van de politie en de vrouw van Stolk. In 1982 maakte Demmink zijn entree op het Ministerie van Justitie, het jaar dat Koos H. werd veroordeeld tot levenslang.

Hij is sinds 1982 in dienst bij het ministerie van Justitie. Voordat hij secretaris-generaal werd, was hij onder meer hoofd van de directie Politie, directeur-generaal Rechtspleging en directeur-generaal Internationale Aangelegenheden en Vreemdelingenzaken.[1]

1994: De naam Demmink duikt voor het eerst op in verband met misbruik van minderjarigen in politie-onderzoeken (bron:De Telegraaf)

3 november 1996: Het Susurluk-incident legt banden bloot tussen de Turkse overheid en de georganiseerde misdaad.

Maart 1998: De Koerdische zakenman Baybasin in Nederland aangehouden en gevangen gezet.

20 april 1998: Uitzending van Netwerk over het politieonderzoek in 1994 van een speciaal opgericht politieteam uit Rotterdam, het HIK-team (Handel In Kinderen), om het vermiste Duitse jongetje Manuel Schadewald op te sporen. Vanuit Polen werden jongens gesmokkeld naar Nederland met medewerking van een TOPAMBTENAAR VAN DE NEDERLANDSE OVERHEID.

Najaar 1998: Parket Amsterdam staat op het punt arrestaties te verrichten inzake het ‘Rolodex’ of ‘Embargo’-onderzoek naar een pedo-netwerk met leden tot in de hoogste kringen. Tot de leden behoren ondermeer een oud-advocaat van Koningin, twee hoofdofficieren van justitie, een oud-bewindsman en een Amsterdamse professor. In het kielzog van dit onderzoek krijgt de BVD meldingen binnen over de seksuele escapades van Demmink. Volgens De Telegraaf is dit onderzoek ‘geneutraliseerd’ door Rene Ficq, destijds waarnemend PG.

1 mei 1999: Moord op Marianne Vaatstra. vermoedelijk gepleegd op het terrein van asielzoekerscentrum Kollum, in de caravan van een Duitse pornohandelaar. Doofpot-affaire. Joris Demmink was op dat moment directeur-generaal Internationale Aangelegenheden en Vreemdelingenzaken.

22 juli 2002: Piet-Hein Donner treedt aan als minister van Justitie in het kabinet Balkenende-I. Donner was informateur van het kabinet en lid van de Raad van State.

Augustus 2002: Baybasin tot levenslang veroordeeld op basis van vervalste tap-gesprekken.

1 november 2002: JD door Donner benoemd tot SG van Justitie.

mei 2003: De affaire-Fons Spooren begint te spelen die al spoedig zal uitgroeien tot de affaire-Demmink 2. Panorama en GayKrant beginnen journalistieke samenwerking.

In 2003 werd Demmink door de bladen Panorama en de Gay Krant in verband gebracht met seksueel misbruik van minderjarige jongens. De Rijksrecherche concludeerde in haar onderzoek dat er geen bewijzen waren voor strafbare feiten, waarop Panorama en de Gay Krant hun eerdere beweringen rectificeerden.[2]

8 oktober 2003: Panorama en de Gaykrant publiceren uit stukken waaruit blijkt dat JD zowel in Eindhoven (Anne Frankplantsoen) als in Praag (sexbar Pinoccio) minderjarige kinderen misbruikt. In beide gevallen zette JD hiertoe zijn dienstauto in. Frank L. meldt zich bij GayKrant als ‘super-getuige’.

8 oktober 2003: Panorama-journalist Fred de Brouwer interviewt Frank L. waarbij deze laatste vertelt dat Demmink aanwezig is geweest bij de opnames van de pornofilm in Tsjechie waarbij een kind is overleden als gevolg van penetratie met een dildo.

Iemand die in oktober 2003 aangifte deed tegen Demmink werd in juli 2004 door de politierechter bestraft met twee maanden voorwaardelijke celstraf. De verklaringen waren volgens de politierechter “onjuist en leugenachtig”.[3]

14 oktober 2003: De ‘jeugdprostitue Frank L.’ doet aangifte tegen JD wegens kindermisbruik. Het NOS Journaal noemt de naam van de ‘topambtenaar’ Joris Demmink.
16 oktober 2003: Het OM laat weten dat de aangifte tegen JD vals is en ziet ‘geen aanleiding voor verder onderzoek’.
22 juli 2004: Frank L. wordt veroordeeld wegens het doen van valse aangifte tegen Demmink tot twee maanden voorwaardelijk.

29 mei 2006: In de Turkse pers verschijnen artikelen over de chantage van Nederland door de Turkse overheid eind jaren negentig met het ‘dossier-Demmink’ om af te rekenen met Baybasin.

De in Nederland tot levenslang veroordeelde Koerdische Turk Hüseyin Baybaşin beschuldigde Demmink in 2007 ervan achter zijn veroordeling te zitten. Demmink zou onder druk zijn gezet door de Turkse overheid, die bewijs in handen zou hebben dat hij zich in Turkije schuldig zou hebben gemaakt aan pedofilie. Na onderzoek concludeerde het Openbaar Ministerie dat er geen bewijs was voor een strafbaar feit.[4]

2 april 2007: De Koerdische zakenman Baybasin doet via zijn advocate A. van der Plas aangifte tegen JD wegens “pedofilie, meermaals gepleegd sinds ten minste 1990 in Turkije en andere landen, uitlokking resp. (mede)plegen van opzettelijke en wederrechtelijke vrijheidsberoving en deelname aan een criminele organisatie.” Aan deze aangifte ligt een nog geheim rapport ten grondslag van de Turkse overheid over de chantage van Nederland ‘via’ JD.

12 april 2007: JD ‘brengt een bezoek’ aan Baybasin in de gevangenis. Zijn advocate Van der Plas is hierover zo boos, dat ze via KG vordert dat JD zich niet meer rechtstreeks mag bemoeien met de detentie van Baybasin. De eis wordt afgewezen.

2 juni 2008: Advocate Van der Plas probeert via een artikel 12-procedure bij het Hof alsnog vervolging van Demmink af te dwingen mede op basis van nieuw bewijsmateriaal. Dit is verzameld door Klaas Langendoen die in opdracht van Van der Plas onderzoek deed in Turkije.

27 oktober 2008: Bekend wordt dat het gerechtshof Den Haag het verzoekschrift (zie 2 juni 2008) ter vervolging van Demmink afwijst. Hierbij hebben de raadsheren geweigerd het feitenmateriaal te bekijken.

27 oktober 2008: Een nieuwe aangifte tegen Demmink door de Turkse jongen Mustafa Y. Het is de derde aangifte, na die van Frank L. en H. Baybasin.

4 maart 2009: Op het weblog van Joep Zander wordt het artikel over Joris Demmink gepubliceerd dat eerder werd verwijderd op Wikipedia, inclusief het waardevolle overzicht aan referenties en links.

In september 2009 was er kritiek op Demmink wegens zijn declaratiegedrag. Demmink declareerde substantieel meer dan alle andere secretarissen-generaal, terwijl ook de verantwoording over het waarom van de declaraties ontbrak. Minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin verklaarde hierop dat er van onregelmatigheden geen sprake was.[5]

17 september 2009: Een belangrijke Turkse ‘hitman’ van Demmink, Emin Arslan, die een grote rol speelde bij het in elkaar knutselen van het ‘bewijs’ tegen Baybasin en ook de getuige Mustafa Y. intimideerde (zie 27 oktober 2008) wordt gearresteerd.

3 juni 2010: Via een persconferentie te Nieuwspoort wordt het boek De Demmink Doofpot gepresenteerd. Het boek is gedrukt in een oplage van 10.000. Medio augustus zijn vrijwel alle 10.000 boeken de deur uit, maar men kan het nog wel downloaden.

8 juni 2010: Een nieuwe aangifte tegen Demmink wordt openbaar. Het betreft hier zowel een uitbreiding van de derde aangifte van Mustafa Y. als een aangifte van een nieuw misbruikt kind, de vierde dus.

november 2011: Deze aangifte is door het OM afgewezen!

Mr. Van der Plas heeft de verklaringen gepubliceerd van de getuigen tegen Joris Demmink. Deze zijn op video vastgelegd en overhandigd aan het OM, dat na een lange aarzeling besloot om NIET over te gaan tot vervolging van de criminele pedofiel die aan het hoofd staat van ons Ministerie van Veiligheid en Justitie. Lees, kijk, luister en huiver!

OM zegt ‘onmachtig’ te zijn onderzoek naar Demmink te openen

Het Openbaar Ministerie is van mening dat de aangiften van de twee Turkse mannen, die topman mr.J.Demmink van het ministerie van justitie beschuldigen van verkrachting en seksueel misbruik ‘onvoldoende’ zijn. Volgens coördinerend officier van justitie rijksrecherche mr.J.van Zijl schiet het bewijs voor een ‘officiële strafrechtelijke verdenking’ tegen zijn hoogste baas Demmink daarom tekort.

De bewijzen die mr. Van der Plas tegen Joris Demmink heeft verzameld, zijn zowel overvloedig als schokkend. Twee Turkse jongens, Mustafa Y. en Osman B. hebben op video verklaard hoe ze zijn geronseld door de Turkse politieman Mehmet Korkmaz. Ook deze verklaart op video hoe hij jongens ronselde voor Joris Demmink. Beide jongens verklaren dat ze door Joris Demmink zijn verkracht. Een sluitender bewijs zal men zelden vinden, maar volgens het OM schiet het bewijs tekort! Men beweert ook dat Demmink in de jaren ’90 niet in Turkije is geweest, maar een onderzoek naar de reizen die de toenmalige directeur-generaal Internationale Aangelegenheden en Vreemdelingenzaken op staatskosten ondernam, kan pas volgen als Joris Demmink wordt aangemerkt als verdachte. Zo is de cirkel weer rond en de beerput gesloten!

Identificatie verkrachtingszaak Joris Demmink

Aan het hoofd van ons Ministerie van Veiligheid en Justitie staat een criminele pedofiel, een kinderverkrachter die op kosten van de staat zwerfkinderen van straat laat halen om er zijn seksuele lusten op te botvieren. Dat is niet alleen pijnlijk voor de kinderen die hier het slachtoffer van werden, maar het heeft consequenties die veel verder strekken. Er hebben de laatste jaren nogal wat “gerechtelijke dwalingen” plaats gevonden, waarbij opvalt dat bij een aantal van deze “dwalingen” de relatie met pedofilie werd weggemoffeld.

In de Deventer Moordzaak mocht een voor de hand liggende verdachte, Michel de Jong, niet als verdachte worden aangemerkt. Het vermoeden dat De Jong ooit werkte als homo-prostitué, mag daarom al helemaal niet worden uitgesproken. Naar zijn rol in de Deventer Moordzaak is geen enkel onderzoek gedaan! In plaats daarvan werd de fiscaal jurist (de “boekhouder!”) Ernest Louwes veroordeeld, dit op grond van gammel en vermoedelijk zelfs door het OM geconstrueerd bewijs. Louwes vecht nog altijd voor zijn rehabilitatie.

Dat er bewijzen worden geconstrueerd door het OM, blijkt duidelijk uit de zaak Baybasin, die aan elkaar hangt van vervalste tapgesprekken. Niet alleen Baybasin, maar ook Robert Hörchner werd daar het slachtoffer van. Hij werd strafrechtelijk vervolgd op grond van een zwaar gemanipuleerde telefoontap en hoewel hij werd vrijgesproken, was na afloop van deze strafrechtelijke vervolging zijn bedrijf opgeheven wegens gebrek aan orders. Toen Hörchner ging vechten voor zijn rehabilitatie, verzon het OM een eveneens geconstrueerde aanklacht uit Polen. Daar werd een opgerolde wiet-plantage aan Hörchner toegeschreven, waarop Hörchner 10 maanden lang in Polen in voorarrest zat. De kennelijke dader, de Nederlander Jeroen van den Oort uit Vught, wordt nog steeds niet vervolgd en Hörchner vecht nog altijd voor zijn rehabilitatie.

Ook in de zaak Haalboom speelt homo-prostitutie een rol. Haalboom, een tengere man van in de vijftig, zou de veel zwaardere en veel jongere Pim Overzier hebben vermoord, dit zonder hem te verwonden! Daarna zou Haalboom hem in een mum van tijd hebben begraven in een bos dat bekend stond als homo-ontmoetingsplaats. Niet alleen moet Haalboom dan hebben beschikt over bovennatuurlijke krachten, maar ook ontkende de CEAS dat die plek in het bos een homo-ontmoetingsplaats was. De plaats was volgens hen slechts gelegen tussen twee homo-ontmoetingsplaatsen, die waren verbonden door een landweg. Het bos langs de landweg was volgens hen geen homo-ontmoetingsplaats. Haalboom vecht nog steeds voor zijn vrijheid.

Veel erger is de zaak Marianne Vaatstra. Dit meisje van 16 werd op een gruwelijke manier verkracht en daarna vermoord. Haar lichaam werd in een weiland gedumpt en de mogelijke daders, die woonden in een naburig asielzoekerscentrum, werden pijlsnel weggesluisd. Op dat moment was Joris Demmink nog steeds directeur Generaal Vreemdelingenzaken en als zodanig de hoogste verantwoordelijke voor het asiel-beleid. De verantwoordelijke hoofdofficier van Justitie te Leeuwarden, Harm Brouwer, kwam daarna bovendrijven als een gewichtloze kwal. Hij werd Super PG, maar toen er stemmen opgingen dat hij betrokken zou zijn bij de cover up van de zaak Vaatstra, trad hij af en ging stilletjes iets doen als Kort Geding rechter in Amsterdam.

Een zelfde patroon zien we bij de huisarts uit Nuenen, Edwin ten W., die werd verdacht van de moord op zijn vrouw, de Filippijnse Bebe Paña, maar slechts werd veroordeeld voor het bezit van kinderporno en het verbergen van een lijk. Dank zij PR de Vries heeft deze zaak op dit moment landelijke bekendheid, maar PR hoedt zich voor aanvallen op het OM en het Ministerie van Justitie. Edwin ten W. kwam al snel weer vrij, terwijl hij vermoedelijk twee moorden heeft gepleegd. Maar in de wereld van pedo-porno is het een ons-kent-ons!

Dit zijn slechts wat voorbeelden, maar het kan iedereen treffen! Een corrupte justitie is een schandvlek die zich steeds verder uitbreidt. Zo is er ook nog het Chipshol schandaal, waarin criminele rechters namens de staat een goed bedrijf kapot procederen, omdat het staatsbedrijf Schiphol daar voordeel bij denkt te behalen. De proceskosten van de Staat zijn voor de belastingbetaler en de schade loopt voor Chipshol in de miljoenen. Drs. J. Poot vecht nog steeds voor zijn recht en de rechtsstaat. Zijn boek: De Demmink Doofpot staat hier!

De conclusie is onontkoombaar: aan het hoofd van ons ministerie van “Veiligheid en Justitie” staat een criminele pedofiel, een perverse viezerik, een smerige kinderverkrachter. Het OM kan hem niet strafrechtelijk vervolgen, omdat dan de hele beerput opengaat. Onze zogenaamde rechtsstaat stinkt, de stank is niet te harden! Maar de politiek loopt met de neus in de lucht en negeert de stank omwille van het pluche. En intussen zit Baybasin nog altijd in de gevangenis!

Overigens ben ik van mening dat Joris D. strafrechtelijk moet worden vervolgd!

Hüseyin Baybasin: Goddess of Justice, please WAKE UP!

Vandaag, op 22 november 2011, zou de zaak Baybasin voorkomen bij de Hoge Raad. De advocate van Baybasin, mr. Adèle van der Plas, heeft op 18 april een verzoek tot herziening van het vonnis ingediend dat op de website Bakker Schut staat. Dit verzoek is ontvankelijk verklaard, de Hoge Raad moet er nu over oordelen. Volgens mr. Van der Plas is de zitting van vandaag echter puur pro forma, er gebeurt niets! De Procureur-generaal (het OM bij de Hoge Raad) is namelijk nog niet klaar met zijn conclusie. Na zeven maanden heeft het OM zijn huiswerk niet af! Intussen zit Baybasin al bijna 14 jaar onschuldig in een Nederlandse cel.

Dat Baybasin onschuldig is, blijkt uit alle gegevens en verklaringen die in de loop der jaren boven water kwamen. Het herzieningsverzoek laat zich dan ook lezen als een spionageroman, met alle elementen van misdaad: chantage wegens kinderseks, vervalste telefoontaps, misbruik van ons rechtssysteem en corruptie tot in de top van justitie. Voor het OM en het Ministerie van Justitie is deze zaak zo beschamend, dat men zelfs na zeven maanden nog met de mond vol tanden staat. Maar de Hoge Raad heeft het verzoek ontvankelijk verklaard en het OM behoort te komen met een conclusie, een advies aan de Hoge Raad. Daarna zullen drie leden van de Hoge Raad een oordeel moeten vellen. Professor Buruma mag daar niet aan meedoen, want hij heeft de zaak reeds in handen gehad bij de TCAS, die de boel openlijk verbroddelde, waarna Buruma werd benoemd tot lid van de Hoge Raad!

Iedere juridische procedure kost tijd en het heeft er alle schijn van dat men die tijd probeert te rekken tot Sint Juttemis. Intussen zit Baybasin nog altijd vast, op grond van bewijs dat niet alleen onzinnig is, maar dat zelfs volledig door het OM lijkt geconstrueerd. Vaste lezers van Boublog weten dit reeds, hen wil ik nogmaals verzoeken om Baybasin een kaartje te sturen. Want deze totaal corrupte veroordeling tot levenslang duurt wel erg lang!

De veroordeling tot levenslang berust voor een groot deel op de moord in de theetuin. Baybasin zou vanuit Nederland twee mannen in Turkije hebben gebeld en hen hebben aangezet tot deze moord op een drugsbaron in Ankara, maar in Turkije werd de ene “dader” vrijgesproken en de andere zelfs niet vervolgd. BNN (audio) legt het duidelijk uit.

BNN Today 14-10-2011 – De zaak Baybasin

Eind augustus heeft mr. Van der Plas namens Baybasin nogmaals aangifte gedaan tegen Joris Demmink. Deze aangifte staat op de website Bakker Schut als pdf, maar hij staat ook op Zaplog. Tevens had mr. Van der Plas een verzoek ingediend bij het Ministerie van Justitie om Baybasin onmiddellijk in vrijheid te stellen, maar dat verzoek werd afgewezen. De hoop op spoedige vrijlating van haar cliënt (die deze zomer ernstig ziek was) werd daardoor de bodem ingeslagen. Baybasin moet in de cel blijven wachten tot de HR beslist of de zaak voor herziening wordt terugverwezen naar een Gerechtshof. Zelfs dan kan de HR besluiten dat Baybasin vast blijft zitten tot ook het Hof over de zaak heeft geoordeeld!

Zo werkt ons zogenaamde rechtssysteem! Wie daarin verstrikt raakt, is in de aap gelogeerd. Een radio-uitzending van Villa VPRO op 13 mei wond er bepaald geen doekjes om. Onze Secretaris Generaal van Justitie Joris Demmink werd met zijn pedofiele fratsen gechanteerd door de Turkse regering. Deze hield zich actief bezig met de handel in heroïne en andere criminele activiteiten. Baybasin wist daarvan en vormde een gevaar voor deze corrupte Turkse regering. Men schakelde Demmink in en deze bezorgde Baybasin een veroordeling tot levenslang op grond van vervalste bewijzen! Maar na het Susurluk-ongeval kwam deze Turkse regering ten val. Vandaar dat de Turkse deelnemers aan dit complot nu bereid zijn om te getuigen.

VPRO-interview met Adèle van der Plas, 13 mei 2011

Klokkenluider Micha Kat schreeuwt er al jaren schande van en dat is het ook! Uit het feitenoverzicht op Klokkenluider blijkt duidelijk dat deze politiek gevoelige zaak steeds weer in de doofpot verdwijnt. Maar de zaak Baybasin komt als een boemerang terug. Het wordt de hoogste tijd dat deze beerput wordt gedempt, in plaats van er steeds weer een ander deksel op te leggen. Met een criminele pedofiel aan het hoofd van Justitie is het einde van de corruptie zoek. En als Justitie daarover liegt, dan is het einde van de rechtsstaat wel bereikt.

Justitie liegt! interview Micha Kat met mr. Van der Plas maart 2009.

Baybasin, interview Micha Kat met mr. Van der Plas juli 2009

Ceterum censeo Joris Demmink strafrechtelijk… wordt vervolgd.