Professor Ton Derksen, emeritus hoogleraar in de wetenschapsfilosofie, heeft een boek geschreven over de Deventer Moordzaak: Leugens over Louwes. Op BOUblog staat reeds een reeks van artikelen over deze moordzaak en de manier waarop deze door het OM werd “opgelost”. Opvallend in deze strafzaak is, dat serieuze criticasters van de gammele rechtsgang systematisch het zwijgen werd opgelegd: eerst Maurice de Hond en daarna Wim Dankbaar. Het boek van Ton Derksen lijkt echter zo doorwrocht, dat men hem moeilijk kan beschuldigen van smaad.

In de bewijsvoering van het OM tegen Ernest Louwes heeft dhr. Derksen 33 leugens ontdekt. Daaruit mag men concluderen dat de veroordeling van leugens aan elkaar hangt. Louwes heeft volgens Derksen nooit gelogen, al werd hij door het OM als leugenaar bestempeld en nog erger: als moordenaar! Hoewel Louwes zijn straf heeft uitgezeten, heeft deze accountant en bedrijfsjurist nog steeds last van het feit dat hij bekend staat als de moordenaar van weduwe Wittenberg. Stan de Jong, die in 2003 een boek schreef (pdf) waarin hij de zaak onderzocht en pleitte voor de onschuld van Louwes, ging naar aanleiding van het boek van Derksen praten met Louwes, waarna hij nogmaals zijn mening gaf over de rechtsgang die leidde tot de veroordeling. Dit artikel is wel een must read!

Een volgende must read is uiteraard de column van Maurice de Hond over het boek van Derksen. Zoals we weten, mag Maurice de Hond niet zeggen dat hij denkt dat de moord werd gepleegd door Michael de Jong, een ex-patiënt van de overleden man van mevrouw Wittenberg, die psychiater was. Michaël, die vuurwapens en messen verzamelde, deed nog steeds klusjes voor de weduwe, die volgens hem als een “surrogaat-moeder” voor hem was. Uit de omstandigheden bleek dat de moordenaar een bekende moest zijn van de weduwe. Daarom kwam Michael de Jong aanvankelijk wel in beeld als verdachte, maar om onduidelijke redenen liet men hem gaan, waarna de schuld op Louwes werd geschoven. De keerzijde van de veroordeling van Louwes is dat de dader van deze beestachtige moord nog altijd vrij rondloopt!

Een derde must read is een recensie van het boek op Skepsis, door Jan Willem Nienhuys, die het boek heeft gelezen en de persconferentie bijwoonde. Hij wijst tevens op de website Geen Onschuldigen Vast, waar veel informatie over de Deventer Moordzaak verzameld is. Verhelderend is wat Nienhuys zegt over het zogenaamde motief. Louwes was executeur testamentair van mevrouw Wittenberg en als zodanig zou hij uit zijn op het verduisteren van de erfenis! Iedere jurist (en Louwes was fiscaal jurist!) weet hoe absurd dit is, maar de leek stinkt er steeds weer in. Nienhuys schrijft:

In het voorlaatste hoofdstuk komt het motief van Louwes aan de beurt. Hij zou het om het geld gedaan hebben. Hij was namelijk net per testament aangewezen als voorzitter van een stichting die na overlijden van mevrouw Wittenberg haar vermogen moest aanwenden voor uitbehandelde ex-patiënten van haar man, die psychiater was geweest. Maar het ‘motief’ klopt niet met zijn gedrag voor en na de moord. Zo had hij zijn nogal strenge chef op kantoor aangezocht als medebestuurslid van de stichting en was hij bewijsbaar op zoek gegaan naar manieren om het geld volgens de doelstellingen van de stichting te besteden. De ‘bewijzen’ van het OM zijn pure insinuaties. Geconfronteerd met de aantijging dat hij wou gaan feestvieren met het geld van de weduwe, kon Louwes alleen maar uitbrengen, dat hij dat absurd vond, omdat hij geen schulden had.

Nog belangrijker is natuurlijk wat dhr. Derksen zelf zegt over zijn onderzoek:

VRAAG 1: Wat is het (belangrijkste) argument waarom Louwes onschuldig is?

Als ik één ding maar mag noemen: de kennis die Louwes heeft van de nergens vermelde file bij Harderwijk rond 20.10 uur op 23 september. Het bestaan van die file volgt uit de plaats van de wegafzetting (logboek in dossier) en de verkeersintensiteitscijfers van 23 september 1999.

Maar er is veel meer. Je tot één argument beperken, geeft een verkeerde indruk.

Ton Derksen over de Leugens over Louwes from ISVW on Vimeo.

Het verschijnen van het boek wordt gemeld in talloze main stream berichten, o.a. in de Telegraaf, in het NRC, in Hart van Nederland, op Nujij, op Leugens.nl, in het juridische vakblad Rechtsethiek, op Crimesite en zo voort. De Deventer Moordzaak krijgt daardoor weer brede aandacht. Het herzieningsverzoek dat mr. Geert Jan Knoops, de advocaat van Louwes, in maart volgend jaar zal indienen bij de Hoge Raad, wordt daardoor echter niet beïnvloed. Een verzoek tot herziening van een vonnis moet namelijk gegrond zijn op een nieuw feit, terwijl professor Derksen slechts de oude feiten onderuit haalt. Dit is een levensgroot manco in ons rechtssysteem, waarom sommige rechtsgeleerden voorstander zijn van het instellen van een onafhankelijke Revisieraad.

De moeizame herziening van het vonnis van Louwes is helaas niet het enige probleem. Er zitten nog meer onschuldigen in de cel. Een voorbeeld is Louis Hagemann, die werd veroordeeld op roddel en achterklap, oftewel dronken geouwehoer! Op BOUblog staat ook over deze zaak een reeks artikelen. Er was geen enkel substantieel bewijs, omdat de moorden op mevrouw Bolhaar en twee van haar kinderen, waarvoor Hagemann tot levenslang werd veroordeeld, ruim 10 jaar eerder waren gepleegd. Alle concrete bewijzen waren inmiddels door de politie vernietigd wegens “waterschade” in de kelder waar ze lagen opgeslagen. Op de website van Hagemann schrijft zijn vrouw Jacqueline:

Ja, ik benijd de aandacht die Ernest Louwes krijgt voor zijn zaak. Dat geef ik ruiterlijk toe.

Het is gewoon onvoorstelbaar en vooral onbegrijpelijk dat men een man die onterecht tot levenslang werd veroordeeld continue de deksel op zijn neus blijft drukken. IN DE ZAAK VAN LOUIS LIGT NAMELIJK HELEMAAL GEEN BEWIJS!

Hoewel Jacqueline haar uiterste best doet om deze zaak aan te kaarten bij journalisten, juristen, columnschrijvers en anderen die deze zaak zouden kunnen onderzoeken en bekend maken in de media, heeft tot op heden niemand de zaak Hagemann opgepakt. Volgens Jacqueline zou dat liggen aan het feit dat Hagemann niet behoort tot “ons soort mensen”. Louis is een voormalige Hells Angel met een strafblad vol kleine delicten. Maar maakt dat wat uit? Het gaat om ons rechtssysteem waarin iemand kan worden veroordeeld tot levenslang, niet op grond van bewijzen, maar op grond van de roddels van een ex-vriendin die de beroemde “misdaad-verslaggever” en entertainer PR de Vries voor haar karretje wist te spannen. Een goede relatie tussen PR en het OM blijkt dan belangrijker dan het lot van een onschuldig veroordeelde. Of niet soms, Harm Brouwer?

Wat me ook verontrust, is dat de heren professoren, juristen en journalisten blijven spreken van een gerechtelijke dwaling, zelfs nu als een paal boven water staat dat het OM bewust fraudeert en liegt. Dat heet geen dwaling, maar gerechtelijke fraude! Een dwaling bevat een element van onschuld, men wist niet beter. Uit het boek van professor Derksen blijkt dat het OM in de Deventer Moordzaak 33 keer heeft gelogen. Op dat moment mag men spreken van opzettelijke en wederrechtelijke vrijheidsberoving! Daarop staat een maximale gevangenisstraf van acht jaar.

Een OM dat liegt, bedriegt, fraudeert en valse bewijzen in elkaar knutselt, hoort niet thuis in een rechtssysteem, maar achter de tralies!

Overigens ben ik van mening dat Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Mr. Van der Plas heeft de verklaringen gepubliceerd van de getuigen tegen Joris Demmink. Deze zijn op video vastgelegd en overhandigd aan het OM, dat na een lange aarzeling besloot om NIET over te gaan tot vervolging van de criminele pedofiel die aan het hoofd staat van ons Ministerie van Veiligheid en Justitie. Lees, kijk, luister en huiver!

OM zegt ‘onmachtig’ te zijn onderzoek naar Demmink te openen

Het Openbaar Ministerie is van mening dat de aangiften van de twee Turkse mannen, die topman mr.J.Demmink van het ministerie van justitie beschuldigen van verkrachting en seksueel misbruik ‘onvoldoende’ zijn. Volgens coördinerend officier van justitie rijksrecherche mr.J.van Zijl schiet het bewijs voor een ‘officiële strafrechtelijke verdenking’ tegen zijn hoogste baas Demmink daarom tekort.

De bewijzen die mr. Van der Plas tegen Joris Demmink heeft verzameld, zijn zowel overvloedig als schokkend. Twee Turkse jongens, Mustafa Y. en Osman B. hebben op video verklaard hoe ze zijn geronseld door de Turkse politieman Mehmet Korkmaz. Ook deze verklaart op video hoe hij jongens ronselde voor Joris Demmink. Beide jongens verklaren dat ze door Joris Demmink zijn verkracht. Een sluitender bewijs zal men zelden vinden, maar volgens het OM schiet het bewijs tekort! Men beweert ook dat Demmink in de jaren ’90 niet in Turkije is geweest, maar een onderzoek naar de reizen die de toenmalige directeur-generaal Internationale Aangelegenheden en Vreemdelingenzaken op staatskosten ondernam, kan pas volgen als Joris Demmink wordt aangemerkt als verdachte. Zo is de cirkel weer rond en de beerput gesloten!

Identificatie verkrachtingszaak Joris Demmink

Aan het hoofd van ons Ministerie van Veiligheid en Justitie staat een criminele pedofiel, een kinderverkrachter die op kosten van de staat zwerfkinderen van straat laat halen om er zijn seksuele lusten op te botvieren. Dat is niet alleen pijnlijk voor de kinderen die hier het slachtoffer van werden, maar het heeft consequenties die veel verder strekken. Er hebben de laatste jaren nogal wat “gerechtelijke dwalingen” plaats gevonden, waarbij opvalt dat bij een aantal van deze “dwalingen” de relatie met pedofilie werd weggemoffeld.

In de Deventer Moordzaak mocht een voor de hand liggende verdachte, Michel de Jong, niet als verdachte worden aangemerkt. Het vermoeden dat De Jong ooit werkte als homo-prostitué, mag daarom al helemaal niet worden uitgesproken. Naar zijn rol in de Deventer Moordzaak is geen enkel onderzoek gedaan! In plaats daarvan werd de fiscaal jurist (de “boekhouder!”) Ernest Louwes veroordeeld, dit op grond van gammel en vermoedelijk zelfs door het OM geconstrueerd bewijs. Louwes vecht nog altijd voor zijn rehabilitatie.

Dat er bewijzen worden geconstrueerd door het OM, blijkt duidelijk uit de zaak Baybasin, die aan elkaar hangt van vervalste tapgesprekken. Niet alleen Baybasin, maar ook Robert Hörchner werd daar het slachtoffer van. Hij werd strafrechtelijk vervolgd op grond van een zwaar gemanipuleerde telefoontap en hoewel hij werd vrijgesproken, was na afloop van deze strafrechtelijke vervolging zijn bedrijf opgeheven wegens gebrek aan orders. Toen Hörchner ging vechten voor zijn rehabilitatie, verzon het OM een eveneens geconstrueerde aanklacht uit Polen. Daar werd een opgerolde wiet-plantage aan Hörchner toegeschreven, waarop Hörchner 10 maanden lang in Polen in voorarrest zat. De kennelijke dader, de Nederlander Jeroen van den Oort uit Vught, wordt nog steeds niet vervolgd en Hörchner vecht nog altijd voor zijn rehabilitatie.

Ook in de zaak Haalboom speelt homo-prostitutie een rol. Haalboom, een tengere man van in de vijftig, zou de veel zwaardere en veel jongere Pim Overzier hebben vermoord, dit zonder hem te verwonden! Daarna zou Haalboom hem in een mum van tijd hebben begraven in een bos dat bekend stond als homo-ontmoetingsplaats. Niet alleen moet Haalboom dan hebben beschikt over bovennatuurlijke krachten, maar ook ontkende de CEAS dat die plek in het bos een homo-ontmoetingsplaats was. De plaats was volgens hen slechts gelegen tussen twee homo-ontmoetingsplaatsen, die waren verbonden door een landweg. Het bos langs de landweg was volgens hen geen homo-ontmoetingsplaats. Haalboom vecht nog steeds voor zijn vrijheid.

Veel erger is de zaak Marianne Vaatstra. Dit meisje van 16 werd op een gruwelijke manier verkracht en daarna vermoord. Haar lichaam werd in een weiland gedumpt en de mogelijke daders, die woonden in een naburig asielzoekerscentrum, werden pijlsnel weggesluisd. Op dat moment was Joris Demmink nog steeds directeur Generaal Vreemdelingenzaken en als zodanig de hoogste verantwoordelijke voor het asiel-beleid. De verantwoordelijke hoofdofficier van Justitie te Leeuwarden, Harm Brouwer, kwam daarna bovendrijven als een gewichtloze kwal. Hij werd Super PG, maar toen er stemmen opgingen dat hij betrokken zou zijn bij de cover up van de zaak Vaatstra, trad hij af en ging stilletjes iets doen als Kort Geding rechter in Amsterdam.

Een zelfde patroon zien we bij de huisarts uit Nuenen, Edwin ten W., die werd verdacht van de moord op zijn vrouw, de Filippijnse Bebe Paña, maar slechts werd veroordeeld voor het bezit van kinderporno en het verbergen van een lijk. Dank zij PR de Vries heeft deze zaak op dit moment landelijke bekendheid, maar PR hoedt zich voor aanvallen op het OM en het Ministerie van Justitie. Edwin ten W. kwam al snel weer vrij, terwijl hij vermoedelijk twee moorden heeft gepleegd. Maar in de wereld van pedo-porno is het een ons-kent-ons!

Dit zijn slechts wat voorbeelden, maar het kan iedereen treffen! Een corrupte justitie is een schandvlek die zich steeds verder uitbreidt. Zo is er ook nog het Chipshol schandaal, waarin criminele rechters namens de staat een goed bedrijf kapot procederen, omdat het staatsbedrijf Schiphol daar voordeel bij denkt te behalen. De proceskosten van de Staat zijn voor de belastingbetaler en de schade loopt voor Chipshol in de miljoenen. Drs. J. Poot vecht nog steeds voor zijn recht en de rechtsstaat. Zijn boek: De Demmink Doofpot staat hier!

De conclusie is onontkoombaar: aan het hoofd van ons ministerie van “Veiligheid en Justitie” staat een criminele pedofiel, een perverse viezerik, een smerige kinderverkrachter. Het OM kan hem niet strafrechtelijk vervolgen, omdat dan de hele beerput opengaat. Onze zogenaamde rechtsstaat stinkt, de stank is niet te harden! Maar de politiek loopt met de neus in de lucht en negeert de stank omwille van het pluche. En intussen zit Baybasin nog altijd in de gevangenis!

Overigens ben ik van mening dat Joris D. strafrechtelijk moet worden vervolgd!

Er spelen er op dit moment heel wat zaken zeer snel na elkaar. Op 26 januari besliste het CEAS negatief in de zaak Haalboom/Overzier, op 31 januari kwam het rapport over de zaak Vaatstra uit, op 1 februari werd een onderzoek naar herziening in de zaak Baybasin/Demmink afgewezen en gisteren antwoordde de minister op Kamervragen dat dhr. Disselkoen zal worden overgeleverd aan Polen. Foei, wat een geknoei! Maar deze juridische zaken staan ook niet los van elkaar.

Hoewel vele ogen nu gericht zijn op Egypte, waar mannen op kamelen de demonstrerende bevolking belagen met stokken en stenen, gebeurt er in Nederland ook veel. De strijd Hosni Mubarak – Egyptische Volk wordt niet door ons beslist. De strijd tegen de Demmink-kliek speelt zich echter hier af. Dat is onze strijd!

In het rapport over de zaak Vaatstra verklaarde de Hoofdofficier van Justitie te Leeuwarden, mr. Henk Mous, dat de Ali Hassan die in Turkije is onderzocht op DNA, de juiste Ali Hassan is. Over de vraag of deze Ali dan ook de neef is van Jano Hassan die nu in Groningen woont, laat het rapport zich niet uit! Toch heeft iemand de echte Ali met zijn neef Jano in 2009 in Groningen ontmoet…

Stephanie van Reemst, die volgens getuigen ten tijde van de moord omging met Feik Mustafa en zijn vriend Ali, blijft bij haar verklaring dat Feik haar heeft verkracht en zwijgt verder in alle talen. Feik Mustafa werd voor die verkrachting nooit vervolgd en ook de tijdslijn klopt niet. Vermoedelijk heeft Stephanie gezien dat Marianne werd ontvoerd. Ze weet in dat geval ook door wie. Lees hier de bewijslast.

Vlak voor het verschijnen van het Maus-rapport vond er een publicitaire aanval plaats op Micha Kat en Wim Dankbaar. In de Nieuwe Revu stond dat Micha Kat volslagen gek geworden was en de Leeuwarder Courant beweerde dat Stephanie werd belaagd en bedreigd door Wim Dankbaar en Micha Kat. Van dat laatste zou aangifte zijn gedaan en Stephanie zou sindsdien politiebescherming krijgen, maar van die aangifte is bij Dankbaar en Kat niets bekend. Erger nog, als zij het OM te Leeuwarden bellen, dan wil men hen zelfs niet te woord staan! Men legt gewoon de hoorn op de haak! Micha Kat heeft de Nieuwe Revu nu gesommeerd tot rectificatie en Kat & Dankbaar eisen van het OM Leeuwarden inzage in de aangifte van Stephanie. Heel terecht, want dit wordt echt te gek! Met dank aan mr. drs. M. Vissers voor haar heldere juridische lectuur!

Voor wie de zaak Vaatstra niet gevolgd heeft, staat hier de playlist van JDTV over het onderzoek naar de lustmoord op Marianne Vaatstra. Deze lijst begint met drie uitzendingen van EenVandaag in maart 2010, waarna het team van JDTV en KLOL zelf op onderzoek uitgaat. Kijk, luister en huiver! Deze gruwelijke lustmoord, waarin Feik Mustafa en Ali Hassan de meest waarschijnlijke daders zijn, werd kennelijk welbewust door het OM in de doofpot gestopt! Niet waar, mr. Harm Brouwer?

Op 27 januari werd de uitslag bekend van het onderzoek van de CEAS in de zaak Haalboom. Zie hier het rapport van de CEAS. De commissie onderschrijft daarin het oordeel van de rechters dat Henk Haalboom helemaal in zijn eentje in het pikkedonker de dode Pim Overzier dwars door het bos kon dragen en op 60 meter van het pad begraven. Haalboom was toen 56 jaar, een tengere man met een zwakke rug. Pim Overzier was een grote, zware man van 37 jaar. Haalboom zou Overzier eerst nog eigenhandig moeten hebben gewurgd, zonder hem te verwonden. Zie voor de onmogelijke reconstructie deze uitzending van Een Vandaag.

De alternatieve verklaring zou luiden dat Overzier een hartaanval kreeg op een nabijgelegen homo-ontmoetingsplaats. Hij zou zijn begraven door twee of drie andere bezoekers, die de plek graag geheim wilden houden. Volgens de CEAS ontbreekt daarvoor ieder bewijs. Hoe Haalboom zijn magische, welhaast bovenmenselijke krachttoer dan heeft kunnen verrichten, laat de Commissie in het midden, maar in het eindrapport is de tengere Haalboom opeens 1.80 m lang! Mijne heren van het CEAS, W.P.A. Korver, Th. A. de Roos en J. Wilzing, de heer Haalboom lijkt me hoogstens 1.75 lang.

Niemand heeft trouwens ooit kunnen ontdekken met welke imaginaire dame Pim Overzier zogenaamd een blind date had. Het is daarom niet uitgesloten dat Overzier inderdaad een stiekeme homo was. En hoe is het mogelijk dat het NFI in de achterbak van de auto van Haalboom bloed van Overzier aantrof, terwijl het lijk van Overzier geen enkele verwonding vertoonde? Maar hoe kwam in de Deventer moordzaak ook al weer dat bloedvlekje op de blouse van de weduwe? Iedere jurist kan begrijpen dat in elk geval in de Deventer moordzaak de rechtsgang niet klopte, want na een terug verwijzing door de Hoger Raad naar het Hof voor herziening van het vonnis, is nieuw bewijs niet toegestaan. Vandaar dat Ernest Louwes nogmaals in cassatie ging, maar de Hoge Raad greep niet in!

Maar als het aanbrengen van valse bewijzen nauwelijks tot niet wordt bestraft, wat let dan de dienders om wat sporen van de aarde uit het graf van Overzier aan te treffen in de auto en op de spade van Haalboom? We weten niet door wie Overzier werd begraven, maar als die drie mannen de pooiers waren van de minderjarige jongens op die ontmoetingsplek, dan reikt de pedo-criminele arm der wet wel erg ver…

Het tijdstip waarop dit CEAS-rapport werd vrijgegeven, was ook zo goed gekozen! Het lag in december al klaar, maar met een embargo tot 26 januari. Een dag voor de manifestatie op de Dam, waardoor publiciteit voor deze blunder van de CEAS wel verzekerd was. Een Vandaag zorgde voor een gulle reclame:

Desondanks werd het een waardige manifestatie, zie bij voorbeeld ook deze reportage op BNN.

Na deze uitspraak vreesde ik het ergste voor Baybasin, wiens zaak al jaren op de burelen van Buruma lag, bij de Toegangscommissie van het CEAS, zeg maar de eerste drempel. Slechts zes dagen nadat het negatieve advies in de zaak Haalboom bekend werd, bracht men de verbijsterende en beschamende beslissing in de zaak Baybasin naar buiten. Het verzoek tot nader onderzoek werd afgewezen op grond van een ondeskundig rapport van prof. dr. B.P.F. Jacobs. De verklaring van X2, de Turkse tapvervalser, was niet voldoende. Niet bewezen werd namelijk geacht dat de door X-2 vervalste gesprekken inderdaad door het Hof zijn gebruikt:

De TCEAS is van oordeel dat niet vastgesteld is kunnen worden dat er gemanipuleerd is in de onderzochte gesprekken. Zelfs als wordt uitgegaan van manipulatie door X2 of enig ander, is uit de nu voorhanden gegevens onvoldoende op te maken hoe die manipulatie kan hebben geresulteerd in de door het Hof gebruikte opnamen.

Het tijdstip was weer goed gekozen, zo snel na de afwijzing in zaak Haalboom. De beslissing in de zaak Baybasin kreeg in de pers geen enkele aandacht. Zowel Haalboom als Baybasin zullen zich nu rechtstreeks richten tot de Hoge Raad met het verzoek om herziening op grond van nieuwe feiten. Dat gaat dan wel weer jaren duren… Maar let op de rode draad: In alle bovenstaande zaken mogen de ware daders niet worden opgespoord!

Professor mr. Y. Buruma, u begrijpt toch zelf ook wel dat dit niet langer kan? Valse taps, dat mag niet! Daar weet Robert Hörchner alles van. Ook in zijn zaak waren de bewijzen gemanipuleerd, daarom hebben Robert en Annelies jaren lang gevochten voor een kopie van die telefoontap. Ten slotte werd het OM door de rechter gedwongen om de tap vrij te geven voor analyse, maar juist op dat moment werd Hörchner overgeleverd aan Polen op grond van een gammel EAB. De Amsterdamse Rechtbank vond echter dat hij dat maar moest bewijzen in Polen! Het is Hörchner na 10 maanden zware celstraf gelukt om levend terug te komen uit die hel en om de ware dader aan te wijzen, maar wat raar… Jeroen van den O. uit Vught wordt door het OM nog altijd niet vervolgd.

Valse bewijzen, valse vonnissen, daar komen slachtoffers van! Op grond van de Hörchner-jurisprudentie werd ook dhr. Essen veroordeeld tot Polen. Sindsdien is hij voortvluchtig, net als sinds kort dhr. Disselkoen, die hetzelfde overkwam. Gisteren heeft minister Opstelten van Veiligheid en Justitie de Kamervragen beantwoord die daarover zijn gesteld door de SP. De minister antwoordde dat … „Hij zal worden aangehouden en vervolgens worden overgeleverd aan de Poolse autoriteiten”. Maar dhr. Disselkoen blijft nog liever voortvluchtig… En Nederland wordt zo ook niet veiliger! Alleen die criminele Cranendonk woont nog veilig in Rotterdam.

Al deze zaken staan met elkaar in verband en hebben met elkaar te maken. Daarom tot slot nog dit: aanstaande zaterdag is er in Utrecht een bijeenkomst van Klokkenluider Online. Begint om 12 uur in het Emma-centrum, het adres en de route staan hier.

En die malle Kat moet op vrijdag 11 februari om 10 uur voorkomen voor de Rechtbank in Den Haag om zich te verantwoorden voor het feit dat hij tegen het secretariaat van Bilderberg heeft gespoten. Weliswaar mag een Kat niet vies doen, maar die onzindelijkheid bij Justitie is nog veel smeriger!

Overigens ben ik van mening dat Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Eerst was het Maurice de Hond, die werd veroordeeld tot zwijgen over het eventuele daderschap van Michael de Jong in de Deventer Moordzaak. Vandaag heeft de Rechtbank in Zutphen gevonnist dat ook Wim Dankbaar zijn mond moet houden. Volgens Dankbaar hebben politieambtenaren valse processen verbaal opgemaakt in de Deventer schrijfproef. Daarna is hen vermoedelijk door hun meerderen een zwijgplicht opgelegd. Nu hebben die meerderen middels een kort geding ook Wim Dankbaar het zwijgen opgelegd.

Het gaat om twee briefjes, waarvan de ene kort na de moord op weduwe Wittenberg in september 1999 werd gevonden in haar voortuin. Nadat dit briefje was getoond in Opsporing Verzocht, ontving de recherche een tweede briefje, in het zelfde handschrift. Een maand later werd Ernest Louwes gearresteerd, waarna die briefjes opeens niet meer ter zake deden. Ze passen ook volstrekt niet in het scenario waarop Ernest Louwes werd veroordeeld voor de brute moord op de weduwe.

Vermoedelijk zijn deze briefjes geschreven door Meike Wittermans, de vriendin van Michael de Jong. Hij werd als eerste verdacht van de moord, maar drie dagen later werd hij om onverklaarbare redenen verder met rust gelaten door het OM. Er volgde geen huiszoeking, geen onderzoek naar het mes dat hij de zaterdag na de moord had gekocht, geen verdere verhoren, niets. De zaak kwam in Opsporing Verzocht, waarin het eerste briefje ook werd getoond. Een maand later werd Ernest Louwes gearresteerd, hoewel hij als accountant geen enkel belang had bij de dood van zijn klant en zijn karakter ook totaal niet spoort met deze gruwelijke moord.

In maart en april 2006 heeft het OM onder druk van de publieke opinie een schrijfproef gehouden, waarin behalve Meike nog drie andere vrouwen een zelfde tekst zouden hebben geschreven. Het NFI heeft daarop verklaard dat de twee briefjes niet door Meike zijn geschreven. Met de formulieren waarop deze schrijfproeven zijn gemaakt, blijkt echter van alles mis.

De schrijfproef zou zijn afgenomen door vier rechercheurs: mevrouw Elvira Bulder en de heren Hans Schoenmaker, Sander Harts en Henk van Roemburg, allen werkzaam bij POLITIEREGIO NOORD- EN OOST- GELDERLAND te Apeldoorn. Wim Dankbaar heeft hen benaderd, maar zij bleken niets te weten van hun deelname aan deze schrijfproef. Ook heeft Dankbaar de formulieren van de schrijfproef op Internet geplaatst, zodat iedereen ze kon bekijken. De blokken onder de vier formulieren lijken in hetzelfde handschrift ingevuld en bij twee daarvan staat dezelfde paraaf. De schrijftests door Van Roemburg en Schoenmaker lijken daarbij geschreven door dezelfde persoon: Meike! Dat riekt naar fraude door het OM!

Er werd aangifte gedaan van deze fraude, ook door Ernest Louwes zelf, maar volgens de Hoofdofficier van Justitie te Zwolle, mr. A.B. Vast, was er niets aan de hand. Een groep bezorgde burgers heeft daarop een klacht aan Harm Brouwer geschreven, maar in het antwoord werd men terugverwezen naar mr. Vast. Deze was inmiddels vervangen door mr. W.B.M. Tomesen. Bij hem werd op 8 oktober 2007 door 71 mensen aangifte gedaan tegen super-PG mr. Harm Brouwer, tegen mr. Vast en tegen de heer Van der Meijden, die voor de schrijfproef verantwoordelijk was. Het OM was nochtans niet onder de indruk. Daarna diende de groep een klacht in bij Harm Brouwer tegen mr. Tomesen, wegens het niet in behandeling nemen van deze aangifte tegen o.a. Harm Brouwer zelf! De stukken in deze zaak staan op deze website.

Wim Dankbaar schreef ook de volgende vragen aan Harm Brouwer:

Is het juist dat Mevrouw E.J. Bulder en de heren H.J. Schoenmaker, A.M. Harts en H.A. van Roemburg de schrijfproeven hebben afgenomen? Zo ja, wat is dan het probleem om deze rechercheurs, dan wel de politie Apeldoorn, toestemming te geven om deze vraag zelf en persoonlijk te beantwoorden?

De woordvoerder van het korps Apeldoorn alsmede de plaatsvervangende korpschef hebben mij reeds aangeraden om mij tot u te wenden als wij van de heer Vast geen antwoord krijgen. Zoals u wellicht weet, is het probleem dat de betreffende rechercheurs tegenover derden (2 burgers en 2 journalisten) ondubbelzinnig te kennen hebben gegeven niets te weten van hun deelname aan een schrijfproef in de Deventer moordzaak.

Ingeval de lezing van het OM klopt, dan kunnen deze rechercheurs deze toch slechts bevestigen?, hetgeen het imago van het OM alleen maar ten goede kan komen. Zeker gezien het feit dat het OM reeds zo onder vuur ligt in deze zaak, zult u deze aantijging
toch wel uit de wereld willen helpen? Dit nog afgezien van uw plicht en het maatschappelijke belang om duidelijkheid te scheppen in deze toch al zo gevoelige zaak.

Wat dat betreft, verzoek ik u ook om de heer Van der Meijden opdracht te geven om onverwijld de processen verbaal, opgemaakt en ondertekend door de 4 rechercheurs, aan de heer Knoops te doen toekomen. Dit zijn processen verbaal die de heer Knoops op
17 januari j.l. heeft mogen inzien bij de heer Van der Meijden, maar hij krijgt er maar geen afschriften van, terwijl dit toch stukken zijn waar de verdediging recht op lijkt te hebben.

U zult het met mij eens zijn dat de integriteit van dit schriftonderzoek cruciaal is. Immers, een tegenovergestelde uitslag van de nu bekende uitslag, lijkt zeer ontlastend voor de heer Louwes.

Op deze simpele vragen heeft Dankbaar nog steeds geen duidelijk antwoord. Zijn pleidooi in het Kort Geding staat niet op zijn eigen website, maar hier! Omdat de rechtspraak openbaar is, lijkt het me dwaasheid om ook die publicatie te verbieden, maar Maurice de Hond heeft zelfs zijn eigen pleidooi moeten kuisen. Maurice mag immers de naam van Michael de Jong niet meer noemen!

En dit is dan het vonnis tegen Dankbaar:

De voorzieningenrechter

5.1. veroordeelt Dankbaar om zich te onthouden van het (doen) benaderen van Elvira Bulder, Hans Schoenmaker en Sander Harts en hun familie- en gezinsleden, waar en op welke wijze dan ook (thuis, op het werk, in persoon, per e-mail, per telefoon of elders of anderszins), en om zich ervan te onthouden (in persoon, via internet of op welke manier dan ook) anderen tot een dergelijke benadering aan te sporen;

Edelachtbare, we doen het ook zonder aansporing! We willen de waarheid weten!

5.2. bepaalt dat Dankbaar voor iedere dag of gedeelte daarvan dat hij in strijd handelt met het onder 5.1. bepaalde, aan eisers een dwangsom verbeurt van EUR 5.000,00;

5.3. veroordeelt Dankbaar om binnen drie dagen na de betekening van het vonnis alle beschuldigingen en beledigingen aan het adres van Elvira Bulder, Hans Schoenmaker en Sander Harts met betrekking tot de relatie tussen Elvira Bulder, Hans Schoenmaker en Sander Harts en (het onderzoek naar) de schrijfproeven, alsmede hun namen en e-mailadressen (zowel werk- als privéadressen), te (doen) verwijderen en verwijderd te houden van de webpagina’s op de domeinen deventermoordzaak.com en jfkmurdersolved.com en van alle andere websites waarop Dankbaar deze heeft geplaatst of doen plaatsen, of waarop een ander deze heeft geplaatst maar van welke domeinen/website(s) Dankbaar de/een domeinnaamhouder of beheerder is;

Nog een dag of twee om de stukken te kopiëren, daarna moet Dankbaar zorgen dat er niets meer op ZIJN websites staat!

5.4. bepaalt dat Dankbaar voor iedere dag of gedeelte daarvan dat hij in strijd handelt met het onder 5.3. bepaalde, aan eisers een dwangsom verbeurt van EUR 5.000,00;

5.5. veroordeelt Dankbaar om zich van toekomstige uiting van dergelijke beschuldigingen en beledigingen ten aanzien van Elvira Bulder, Hans Schoenmaker en Sander Harts in welk medium dan ook (in de krant, op de radio, op de televisie, op internet of anderszins) te onthouden en niet toe te staan dat anderen dergelijke beschuldigingen en beledigingen plaatsen op websites/domeinen waarvan Dankbaar de/een domeinnaamhouder of beheerder is;

Dankbaar staat mij niets toe!

5.6. bepaalt dat Dankbaar voor iedere dag of gedeelte daarvan dat hij in strijd handelt met het onder 5.5. bepaalde, aan eisers een dwangsom verbeurt van EUR 5.000,00;

5.7. bepaalt het maximum van de uit hoofde van dit vonnis te verbeuren dwangsommen op een totaalbedrag van EUR 100.000,00;

5.8. veroordeelt Dankbaar in de proceskosten, aan de zijde van eisers tot op heden begroot op EUR 1.166,93, te vermeerderen met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf de veertiende dag na betekening van dit vonnis tot de dag van volledige betaling;

Dit vonnis is gewezen door mr. S.A.M. Vrendenbarg-Elsbeek en in het openbaar uitgesproken op 1 juni 2010. Wij zullen deze dag gedenken als een van de momenten waarop Justitie de Waarheid dacht te kunnen begraven.

“If you shut up the truth and bury it under the ground, it will but grow, and gather to itself such explosive power that the day it bursts through it will blow up everything in its way.”

- French author Emile Zola

En van Joris Demmink kun je zeggen wat je wilt, dus gelukkig mag dit nog wel: http://jfkmurdersolved.com/demmink.htm

Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Hoewel Ernest Louwes zijn straf heeft uitgezeten, is de Deventer Moordzaak nog altijd niet opgelost. Zo zijn er nog steeds de twee geheimzinnige briefjes, waarvan de ene kort na de moord op weduwe Wittenberg in september 1999 werd gevonden in haar voortuin. Nadat dit briefje was getoond in Opsporing Verzocht, ontving de recherche een tweede briefje, in het zelfde handschrift. Een maand later werd Ernest Louwes gearresteerd, waarna die briefjes opeens niet meer ter zake deden. Ze passen ook volstrekt niet in het scenario waarop Ernest Louwes werd veroordeeld.

Na verloop van tijd rees vermoeden dat deze briefjes zijn geschreven door Meike Wittermans, de vriendin van Michael de Jong. Hij werd als eerste verdacht van de moord op de weduwe, maar enige dagen later werd hij om onverklaarbare redenen verder met rust gelaten door het OM. In maart en april 2006 heeft het OM onder druk van de publieke opinie een schrijfproef gehouden, waarin behalve Meike nog drie andere mensen een zelfde tekst zouden hebben geschreven. Het NFI heeft de handschriften vergeleken en verklaard dat de twee briefjes hoogst waarschijnlijk niet door Meike zijn geschreven.

Vervolgens ontdekte de zakenman Wim Dankbaar dat er met die schrijfproef gefraudeerd was. Daarvan werd aangifte gedaan, maar tevergeefs. Onder druk van de publieke opinie kwam het OM nu met vier PV’s van de mensen die aan deze schrijfproef zouden hebben meegewerkt, maar ook die PV’s bleken niet te kloppen. Daarop beschuldigde Dankbaar de Super PG Harm Brouwer openlijk van het gedogen van meineed en hij loofde 100.000 euro uit aan degene die kon bewijzen dat dit niet waar is.

Uiteindelijk liet het OM de gang van zaken onderzoeken door de Rijksrecherche. “Daar waren ze toe gedwongen”, zegt Dankbaar, “want wij hadden Peter R. de Vries de vragen laten stellen. Een eigen doofpotonderzoek beloven was de enige optie om de vuile was binnen te houden en nare publiciteit te voorkomen.” In de zomer van 2009 bracht het OM daarover een persbericht uit, waarin werd gemeld dat van strafbare handelingen niets was gebleken. “Dat is een leugen!” zegt Dankbaar. “Het persbericht zelf is al strafbaar, want het toont precies aan wat wij zeggen: De top van het OM beschermt een moordenaar en zijn vriendin ten koste van een onschuldige burger. Het lijkt te gek voor woorden, maar het is echt waar. Er wordt glashard beweerd dat de vriendin twee regels op de achterkant van haar schrijfproef heeft geschreven. Dit is nota bene nog bevestigd door de persvoorlichter van Zwolle/Lelystad. Die ontbrekende regels zijn een sterke aanwijzing voor vervalsing, en dat verklaren ze weg door zich achter een leugen van de vriendin te stellen. Maar dat het een leugen is, blijkt uit het rapport zelf, waarin de Rijksrecherche opschrijft dat er niets op de achterkant staat. Het is pure volksverlakkerij en misleiding!”

Omdat het OM weigerde om het persbericht te rectificeren en ook het onderliggende rapport niet openbaar wilde maken, heeft Dankbaar het rapport met een beroep op de Wet Openbaar Bestuur afgedwongen. En inderdaad, op bladzijde 17 staat:

Bij onderzoek van de ons ter beschikking staande originele schrijfproef N2 zagen wij verbalisanten echter dat op geen der achterzijden van de geschreven pagina’s schrift stond en dus ook niet de ontbrekende passage in de door Mevr. Wittermans geschreven proef.

Op 1 februari van dit jaar heeft Alexander Pechtold van D’66 hier Kamervragen (pdf) over gesteld aan de minister van Justitie. Deze vragen richtten zich vooral op de ontbrekende passage en op een onmogelijke tijdlijn. De rechercheur die de schrijfproef in Apeldoorn begeleidde, zou op het zelfde tijdstip in Zwolle zijn geweest, om daar de opdracht in ontvangst te nemen om de schrijfproef te begeleiden. Er is dus ergens met de datum gefraudeerd…

De antwoorden van de minister worden op de website over de Deventer Moordzaak uitgebreid besproken. (pdf) Volgens minister Hirsch Ballin zou Meike eerst de ontbrekende passage op de achterkant van haar formulier hebben geschreven en vervolgens zou ze de schrijfproef nog eens hebben overgeschreven, waarbij ze de passage op de achterkant is vergeten. Niet alleen gaat het om een gang van zaken waar Meike, de rechercheur en de aanwezige advocaat niets van weten, maar ook zouden de onder ambtseed opgemaakte processen-verbaal van de recherche dan vals zijn! Door een dergelijke handeling zou de schrijfproef trouwens ook waardeloos zijn. Omdat in geen enkel proces-verbaal ooit ook maar iets over dit overschrijven werd vermeld, lijkt het er op dat de minister dit uit zijn duim heeft gezogen. Het meest opvallend is echter deze uitspraak:

De Rijksrecherche heeft op de achterkant van die formulieren geen geschreven tekst aangetroffen. Dat betekent niet dat de Rijksrecherche heeft geconstateerd dat niet op de achterzijde van het originele schrijfproefformulier is geschreven. Het originele formulier is mogelijk weggegooid.

De Rijksrecherche zou aldus een onderzoek hebben verricht naar een schrijfproef waarvan het originele formulier niet meer te vinden was, om vervolgens te verklaren dat er niets aan de hand is. Hoe je het ook wendt of keert, die hele Deventer schrijfproef hangt van leugens aan elkaar! Op zijn website plaatste Wim Dankbaar daarom een Poll: Is minister Hirsch Ballin geloofwaardig? Tot op heden vindt 93% van de respondenten van niet en 7% vindt van wel. Een kleine minderheid blijkt nog te geloven in de Heilige Rechtsstaat… Geef gerust ook uw mening op deze poll en bedenk dat het voorliegen van de Kamer voor een minister een doodzonde is.

Welnu, volgens mij liegen ze allemaal: minister Hirsch Ballin, Super PG Harm Brouwer, hoofdofficier Tomesen en uiteraard Meike en haar vriend Michael, maar van die twee kan men dat verwachten. Per slot was Michael ooit de eerste verdachte!

En nog altijd krijgt Wim Dankbaar nul op het rekest wanneer hij vraagt om een rectificatie van het gewraakte persbericht. Maar Dankbaar gaat door, want hij begrijpt hoe belangrijk het is dat de waarheid boven tafel komt!

Volgens Harm Brouwer moeten we vooral niet te snel denken dat het Openbaar Ministerie blundert. Dat zegt hij luid en duidelijk, zelfs verontwaardigd (!), in dit interview. Welnu, in de Deventer Moordzaak blundert onze Super PG inderdaad niet, maar hij liegt wel! Als u wil weten hoe groot het belang van al deze leugens zou kunnen zijn en hoe ver deze leugens gaan, kijk dan eens naar dit video-verslag van een conferentie met een interview met Harm Brouwer.

Overigens ben ik van mening dat Joris D. strafrechtelijk moet worden vervolgd.

In de maanden voor zijn definitieve vrijlating heeft Ernest Louwes een boek geschreven over zijn ervaringen met justitie: Schuldig, Mijn verhaal over de Deventer moordzaak. Louwes wordt in de media vaak de “boekhouder” genoemd, maar hij is nooit boekhouder geweest. Wie hem een boekhouder noemt, geeft blijk van een totaal gebrek aan inzicht in de werkzaamheden van Louwes, voor deze werden onderbroken door een beschuldiging van moord. Mr. Ernest Louwes was financieel adviseur met een fiscaal juridische opleiding, hij was meester in de rechten en bepaald geen boekhouder. In de gevangenis heeft hij aanvullend een studie strafrecht voltooid bij de Open Universiteit. Louwes is academisch gevormd en al heeft hij een bescheiden karakter, uit zijn boek blijkt dat hij een zeer helder verstand heeft.

Wie hoopt of verwacht dat er in dit boek een persoonlijk huilverhaal staat, een dramatische klacht over alles wat hem is aangedaan, komt bedrogen uit. Weliswaar weet Louwes goed over te brengen wat de strafrechtelijke vervolging en de lange gevangenisstraf emotioneel te weeg brachten bij hem en bij zijn vrouw en kinderen, maar de manier waarop hij deze emoties overbrengt, is rationeel en beheerst. Men leest zijn ontreddering en ellende eigenlijk veel meer tussen de regels door. Opvallend vond ik trouwens, dat Louwes nergens rancuneus werd, geen onvertogen woord komt in zijn boek voor. Zijn hele schrijfstijl ademt respect voor mensen, ook voor hen die fouten maakten. Hij neemt echter geen blad voor de mond en allen worden bij hun naam genoemd.

Zeer verrassend vond ik, dat Louwes zo’n heldere verteller is. Zijn zinsbouw en woordkeuze zijn plezierig, want gemakkelijk te volgen. Zijn verhaallijn bevat geen onduidelijke kronkels of zijwegen, geen overbodige uitweidingen of onbegrijpelijke gedachtesprongen. Nergens verliest hij zich in details, al worden vele details genoemd en verklaard die me voorheen onduidelijk waren. Wat een prettig leesbaar boek! Ernest Louwes kan wel schrijven!

Het boek bevat een overzicht van de gang van zaken rond de Deventer moordzaak, zoals Louwes die heeft meegemaakt. Keer op keer werd hij door het OM beschuldigd van leugens, terwijl de waarheid voor het OM eigenlijk zeer gemakkelijk te achterhalen zou zijn geweest.

Belangrijk is in deze het telefoontje dat Louwes pleegde met mevrouw Wittenberg, kort voor zij op een brute wijze werd vermoord. Volgens het OM was Louwes op dat moment in Deventer en met het telefoontje zou hij zijn komst bij mevrouw Wittenberg hebben aangekondigd. Volgens Louwes bevond hij zich in een file die was ontstaan tussen Harderwijk en ‘t Harde. Het telefoontje ging volgens hem over een bedrag dat mevrouw Wittenberg belastingvrij mocht schenken en het bedrag werd inderdaad teruggevonden in een aantekening naast haar telefoon.

Aan de hand van de ‘timing advance gegevens‘ kan de plaats vanwaar getelefoneerd werd binnen een straal van 500 meter worden bepaald. Deze TA-gegevens worden door de telefoonmaatschappij een half jaar lang bewaard. De recherche heeft deze gegevens echter niet opgevraagd en toen de advocaat van Louwes ze na zijn veroordeling wilde opvragen, bleken ze reeds vernietigd. Voor dit ultieme bewijs van de onschuld van Louwes heeft het OM geen enkele moeite gedaan! Alles wat tegen Louwes gebruikt kon worden, werd daarentegen opgeklopt, uitvergroot en soms zelfs aantoonbaar vervalst!

Dat Louwes desondanks beschikt over een vrijwel waterdicht alibi, werd reeds uitgelegd door professor Ton Derksen, in zijn boek “Het OM in de Fout”. Het betreffende hoofdstuk staat nu online, het alibi wordt besproken onder Manco 2: Er was wel een file rond 20.00 uur. Volgens Louwes zat hij in een file, maar deze file was zeer ongebruikelijk op die plaats, want hij werd veroorzaakt door een breed transport. Ook is die file niet op de radio geweest. Er is eigenlijk maar één manier waarop Louwes van die file kon weten: hij zat in de file!

Maar alibi, of geen alibi, Louwes werd veroordeeld, eerst op een geurproef op een mes dat later het moordwapen zelfs niet bleek en vervolgens in een herziening op nieuw DNA-bewijs waarmee eveneens ernstig lijkt te zijn gesjoemeld. Louwes vertelt in zijn boek ook heel duidelijk, waarom zijn advocaat geen verdediging had tegen het DNA bewijs: het werd een half uur voor de rechtszitting pas bekend. Dat het Hof den Bosch dit nieuwe bewijs in een herzieningszaak heeft toegestaan, is volgens mij de grootste juridische fout die in de Deventer moordzaak gemaakt is. Maar uit wat Louwes vertelt, blijkt dat met dit bewijs ook nog eens werd gesjoemeld. Wie nog heilig gelooft in de onaantastbaarheid van DNA-bewijs, zou dat verhaal zeker moeten lezen!

Nu Louwes zijn straf heeft uitgezeten en hij weer vrijheid van spreken heeft, wenst hij zich te rehabiliteren. En terecht! Wanneer ik de reacties bekijk op de Telegraaf, naar aanleiding van zijn gesprek met John van de Heuvel, dan zijn er nog altijd legio mensen die in hem een moordenaar zien. Zijn leven, zijn gezin, zijn carrière, zijn financiële situatie, zijn reputatie, dit alles is in feite volledig kapot gemaakt.

Schuldig is niet Ernest Louwes, maar schuldig zijn de talloze mensen die aan deze veroordeling hebben meegedaan. En dat is niet alleen het OM, of de rechters die Louwes veroordeelden, maar ook de media! Zo heeft PR de Vries in 2001 een uitzending aan Louwes gewijd, waaruit duidelijk blijkt: Schuldig! En vlak voor Louwes zelf weer mocht spreken, kwam Bas Haan met een boek waaruit blijkt: Schuldig! In het programma van Pauw en Witteman was het oordeel ook duidelijk: Schuldig! Zo las ik deze reactie in de Telegraaf:

na de verhelderende uitzending van P&W is het toch duidelijk: SCHULDIG!

Op de website Deventer moordzaak houdt Ronald Beetz ook de media in de gaten. Hij schrijft:

Op 25 april 2009 was er een interview op TvOost met Bas Haan en Jaap Visscher. Bas is journalist bij Nova en heeft onlangs een boek geschreven over de Deventer moordzaak. (…) Jaap was de teamleider in 1999 die de moord moest onderzoeken. Dat onderzoek heeft in eerste instantie geleid tot een gerechtelijke dwaling. Louwes werd veroordeeld op basis van zijn geur op een mes dat het moordwapen nooit kon zijn geweest. Jaap was daar verantwoordelijk voor, (…)

Dat gesprek begint dan aldus: de boekhouder of de klusjesman? Michaël de Jong was inderdaad de klusjesman van mevrouw Wittenberg en zij duidde hem zelf ook op deze manier aan. Ernest Louwes is echter nooit boekhouder geweest! De journalisten die over de boekhouder spreken, hebben geen idee van wie Louwes is.

Wie werkelijk wil weten hoe de Deventer moordzaak in elkaar steekt, kan beter het boek van Louwes lezen: helder en duidelijk, feitelijk en correct! Schuldig ligt op dit moment bij vrijwel iedere boekhandel en het is zijn prijs meer dan waard.

Vannacht om 00.00 uur is Ernest Louwes eindelijk definitief bevrijd van alle dwaze detentie-maatregelen, waaronder een spreekverbod. Deze man, die 8 jaar lang onschuldig in de gevangenis van Leleystad heeft gezeten, kan nu eindelijk weer voor zichzelf spreken. Hij gaat dat dan ook onmiddellijk doen.

In de Telegraaf van vandaag staat reeds een zeer lezenswaardig artikel, waaruit ik citeer:

In de gevangenis speelt Louwes menig partijtje schaak met Louis Hageman. Dat moet een wonderlijk gezicht zijn: de saaie fiscalist gebogen over het schaakbord tegenover motorrijder Hageman, die er in detentie ook nog behoorlijk ruig uitzag. “In zijn verhaal zag ik mijn eigen verhaal: Het patroon is herkenbaar: er is een andere verdachte maar het onderzoek daarnaar verloopt klungelig en als de politie eenmaal haar zinnen op de verdachte heeft gezet is er geen houden meer aan.”

Na al die jaren cel is Louwes nog steeds die saaie boekhouder van weleer, alleen agressiever: “Detentie verandert je onherroepelijk. Zelf beschouwde ik me vroeger als ‘soft’. Ik ging confrontaties liever uit de weg dan dat ik ze aanging. In de cel werd ik agressiever. De vaak herhaalde televisiebeelden van toen ik in de Arnhemse rechtszaal in bedwang moest worden gehouden door parketwachten was een ondenkbaar beeld geweest voor de oude Ernest Louwes. Toen verdriet omsloeg in woede ben ik verhard en die verandering is niet verdwenen na mijn vrijlating. Acht jaar gevangenschap heeft me in andere opzichten helemaal niet veranderd. Ik heb geen God gevonden of vervloekt. Ik heb geen diepere betekenis kunnen vinden van leven en lijden.”

Het artikel eindigt met de mededeling dat Louwes een boek heeft geschreven waarin hij zijn onschuld wil aantonen:

‘Schuldig; mijn verhaal over de Deventer moordzaak’
door Ernest Louwes
ISBN 978 90 215 4549 3
Uitgever: Kosmos

Op het weblog van Maurice de Hond staat een overzicht van de activiteiten van Louwes voor de komende dagen:

- Vanavond zal Ernest Louwes ruim aan het woord komen in het programma van John van der Heuvel vanaf 21.30 uur bij RTL4, duurt een uur en een kwartier.

- Vanaf 23 uur zit Ernest bij Pauw & Witteman

- Morgenochtend om 10 uur is er een persconferentie van Ernest, waarbij o.a. het eerste boek wordt uitgereikt en een Amerikaanse DNA deskundige zeer opmerkelijke nieuwe DNA bevindingen op basis van de recente contra-expertise op de “raw electronic data” worden bekend gemaakt.

- Vrijdag om 12.30 uur zal er via De Telegraaf een chat met Ernest plaatsvinden en die Amerikaanse DNA-deskundige.

- Vrijdag om 16 uur zal er in Leiden ten overstaan van studenten recht, professoren en andere belangstellenden een debat plaatsvinden met daarbij o.a. Ernest, de DNA-deskundige en ik.

- En natuurlijk ook de interviews die vanaf morgen met Ernest zullen worden gevoerd.

Zijn boek “Schuldig” zal vanaf morgen in de boekwinkels verkrijgbaar zijn.

Morgen zal ik na de persconferentie op deze site de persberichten van deze bijeenkomst publiceren.
En ook zal vanaf dat moment www.geenonschuldigenvast.nl gewijzigd zijn met nieuwe informatie.

(Wil je goed volgen wat er over Ernest en/of schuldig op internet wordt gepubliceerd ga dan naar Google. Type in Louwes en/of schuldig en klik op “Nieuws”)

Beste Ernest, van harte gefeliciteerd! Ik wens je toe dat jouw onschuld binnenkort als een paal boven water staat en dat ook je onschuldige schaakvriend Louis zal worden vrijgelaten en gerehabiliteerd.

Lees in dit verband ook de column van Micha Kat:

Niet Ernest Louwes is crimineel, maar het OM.

Vandaag is de ‘moordenaar’ van de weduwe-Wittenberg een vrij man. Veel reden tot feest is er niet, want het echte gevecht in de Deventer moordzaak gaat nu pas echt beginnen. Voor wie naar de feiten kijkt is er immers maar een enkele conclusie mogelijk: Louwes is het slachtoffer geweest van een gigantisch en misdadig complot vanuit Justitie en het OM. Dat hele frauduleuze bouwwerk staat nu op instorten omdat Justitie tegen de lamp liep met het faken van een schrijfproevenonderzoek.

Gisteravond zou Netwerk aandacht besteden aan het strafproces tegen Maurice de Hond, maar vanwege een crash op Schiphol ging die uitzending niet door. Vandaag, 26 februari 2009, staat Maurice de Hond opnieuw voor de strafrechter. Het gaat daarbij om een regiezitting in het hoger beroep tegen de veroordeling wegens smaad. In november 2007 werd Maurice de Hond door de rechtbank te Amsterdam veroordeeld tot een voorwaardelijke celstraf van twee maanden. De Hond had dat strafproces evenwel bewust uitgelokt, omdat hij geen andere manier meer zag om een opening te creëren in de Deventer Moordzaak. Toen hij te zijner verdediging een reeks van getuigen wilde oproepen, waaronder zowel de betrokken medewerkers van het OM als de klusjesman Michael de Jong en diens vriendin Meike Wittermans, werd hem dat echter geweigerd.

Een verdachte die getuigen wil oproepen, moet daartoe een verzoek indienen bij het OM. Als het OM dit verzoek afwijst, dan kan men dat voorleggen aan de rechter, die daarover dan beslist. In een regiezitting worden de beslissingen genomen over het toegestane bewijsmateriaal en de te horen getuigen. De regiezitting die vandaag wordt gehouden is weliswaar nog niet het echte strafproces, maar voor het verdere verloop is de uitspraak wel belangrijk. Opnieuw heeft Maurice de Hond gevraagd om Michael en Meike onder ede te mogen horen en weer heeft het OM dat verzoek afgewezen. Het woord is daarom nu aan de raadsheren van het hof Amsterdam.

Wat Maurice de Hond overkomt, is eigenlijk te dwaas voor woorden en het legt feilloos de machtspositie bloot die het OM tegenover een verdachte heeft. Het OM bepaalt op welke manier de verdachte zich mag verdedigen. Het feit dat Maurice geen getuigen mag oproepen, maakt dit strafproces tot een klucht. De Hond stelt dat er geen sprake is van smaad als daarmee een algemeen belang wordt gediend. Deze strafuitsluitingsgrond staat letterlijk in lid 3 van artikel 261 Sr., maar justitie geeft De Hond tot op heden niet de gelegenheid om te bewijzen dat het hem gaat om het algemeen belang, terwijl dat toch evident lijkt!

Het hele proces tegen Maurice de Hond is trouwens een krankzinnige zaak! In maart 2006 deed de advocaat J. Vlug aangifte wegens smaad tegen Maurice de Hond. Vlug is de raadsman van Michael de Jong en zijn vriendin Meike Wittermans. Tegen dat duo heeft het OM nooit een vervolging ingesteld, hoewel daar wel alle reden toe was. Michael de Jong had geen sluitend alibi voor donderdagavond 23 september 1999, het tijdstip waarop de weduwe werd vermoord. Ook loog hij over de magneetstrip die hij twee dagen na de moord zou hebben gekocht. Als de recherche dat indertijd even had nagetrokken, dan was Michael onmiddellijk door de mand gevallen. Hij kocht namelijk geen magneetstrip, maar een mes. Ook lijken de twee briefjes te zijn geschreven door Meike, waardoor zij medeplichtig zou kunnen zijn, maar er is bij Michael en Meike zelfs geen huiszoeking verricht.

In april 2007 kregen Michael en Meike in een civiele procedure tegen Maurice de Hond reeds de buitenproportionele schadevergoeding toegekend van € 120.000,-. Ook tegen dat vonnis heeft Maurice de Hond hoger beroep aangetekend. Die zaak diende op 16 oktober 2008 en de uitspraak zou volgen op 2 december 2008, maar deze uitspraak is inmiddels weer uitgesteld tot 10 maart, zo schreef Maurice op 10 februari. Met al deze procedures tegen Maurice de Hond blijft de Deventer moordzaak een gerechtelijke dwaling die in de doofpot wordt gestopt.

Men probeert Maurice de Hond de mond te snoeren, maar justitie gaat daarbij veel te ver. Het schitterende pleidooi dat De Hond had geschreven te verdediging in zijn strafzaak van november 2007, mocht hij zelfs niet onverkort publiceren, omdat daarin de naam van de klusjesman Michael de Jong voorkomt. Daarom heeft Maurice slechts een gecensureerde versie (pdf) gepubliceerd. Het strafproces is echter openbaar, iedereen heeft het recht om kennis te nemen van de ongekuiste versie van dat pleidooi. Het staat hier online (pdf).

Commissaris Theodor, oftewel Theodor Holman van het programma Het Gesprek praatte op 13 november 2007 bijna een uur met Maurice de Hond inzake de misstanden in de Deventer Moordzaak. Ook wordt dieper ingegaan op deze absurde jacht van Justitie.

Maurice de Hond gehoord door commissaris Theodor duurt 51 minuten.

Bekijk deze video op Google Video.

Meer informatie en pdf-files van de stukken die zijn gewisseld staan hier op het weblog van Maurice de Hond. De beslissing over deze regiezitting zal op 19 maart worden gegeven.

Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Op Klokkenluider stond vandaag belangrijk nieuws omtrent de schrijfproeven in de Deventer Moordzaak. Wim Dankbaar heeft de slag gewonnen: er komt onderzoek naar de gang van zaken rond de briefjes. Wim, van harte gefeliciteerd!

Ernest Louwes komt in april helemaal vrij, dan wordt ook zijn spreekverbod opgeheven. Hij heeft in detentie zijn diploma’s gehaald voor de advocatuur.

Nieuws.nl schreef op vrijdag 23 januari: Onderzoek naar schrijfproeven Deventer moordzaak:

De gang van zaken bij het afnemen van schrijfproeven in de Deventer moordzaak wordt op last van justitie onder de loep genomen. De Rijksrecherche is gevraagd de feiten op een rijtje te zetten vanwege de maatschappelijke onrust die is ontstaan rond deze proeven. Dat heeft het Openbaar Ministerie in Zwolle vrijdag bekendgemaakt.

Het OM zegt dat het onderzoek onder meer volgt op een recente aangifte tegen de korpschef van de politieregio Noord- en Oost-Gelderland door ondernemer Wim Dankbaar. Zij heeft volgens hem strafbaar gehandeld in het onderzoek, door het verzwijgen van een ambtsmisdrijf.

In De Telegraaf zegt Bas Haan vandaag: ‘Geen deskundige denkt nog dat Louwes onschuldig is.’

Hoe bedoelt u dat, meneer Haan? Zelf denk ik dat Louwes onschuldig is, meer nog: ik ben er heilig van overtuigd. Deze brute moord past zo volstrekt niet bij zijn karakter! Of Michael de Jong deze moord heeft gepleegd, dat weten we nog steeds niet, maar wel staat als een paal boven water dat naar deze toch zo voor de hand liggende verdachte geen enkel behoorlijk strafrechtelijk onderzoek is verricht. Zowel juridisch als psychologisch klopt er geen ene moer van de Deventer moordzaak!

Maar wie is Bas Haan? Mijn eerste gedachte was Bas de Bruine Rat, die zo’n lasterlijk boek heeft geschreven over Steve Brown, maar dat was een andere Bas. Deze Bas werkt bij Netwerk en hij maakt nu reclame voor zijn boek over de Deventer moordzaak. Ruud Harmsen schreef in 2007 ook al eens iets over hem: Eerlijke berichtgeving? Volgens Harmsen dus niet…

Wim Dankbaar schrijft in een e-mail aan Bas Haan:

Het handschriftonderzoek is opgezet om aan te tonen of Meike Wittermans nu wel of niet de schrijfster zou kunnen zijn van de anonieme briefjes; een conclusie die een aantal deskundigen al eerder hadden getrokken. Als dat waar zou zijn zou het daderschap van Ernest Louwes nauwelijks meer te handhaven zijn. Als dat onderzoek niet correct volgens de geldende normen is uitgevoerd en mogelijk toe gewerkt is naar een negatieve conclusie, dan heeft dat zeker de eindconclusies van het oriënterende onderzoek beïnvloed. Hiermee zou dan de heer Louwes ernstig in zijn rechten zijn aangetast. Indien u nu tot de conclusie komt dat het handschriftonderzoek inderdaad niet correct of zelfs frauduleus is uitgevoerd, kunt u dat onderzoek niet zomaar schrappen uit de eindconclusies van het oriënterende onderzoek. Zo een zogenoemd “strepen” (zie ook het boek van Wagenaar e.a. over de slapende rechter) zou namelijk betekenen dat u een bevestiging van de handschriftdeskundigen nog steeds onmogelijk maakt.

Micha Kat schrijft er zelf dit over:

En dan nu de grote link: die tussen Joris Demmink en de Deventer moordzaak. Het zit zo: Michael de Jong heeft de weduwe Wittenberg vermoord. Haar man, de psychiater Willem Wittenberg, was een homofiele pedofiel die Michael op meerdere wijzen ‘behandelde’. Michael zat vanuit zijn verleden in justitiele inrichtingen tot over zijn oren in de pedofiele sex-business (zie de parallellen met Frank Leenders) en weet van alles over topmensen van Justitie en hun seksuele voorkeuren en track records. Niets iets om in een rechtzaal aan de orde te stellen, zeggen we dan maar, vrij naar het NOS Journaal in de beruchte Demmink-uitzending van 5 november 2003. Daarom moest het onderzoek in de Deventer zaak vanaf het begin worden weggeleid van De Jong, ter bescherming dus van alle Justitiele pedofielen en daarom werden de briefjes van De Jong’s vriendin reeds vanaf het begin gedownplayed. Daarom ook moest Maurice de Hond in een ongekend hard en zelfs absurd vonnis het zwijgen worden opgelegd inzake De Jong. Nu komen die briefjes dus als een boomerang terug in het gezicht van het OM en daarom moet toevlucht worden gezocht tot het ultimum remedium: vervalsing van processtukken. Natuurlijk heeft Meike de briefjes geschreven. Om haar vriend Michael uit het zicht te houden werd Ernst Louwes tot dader verklaard en opgeofferd, een moment dat voor de eeuwigheid is gesymboliseerd in de wijze waarop hij door de parketpolitie tegen de grond van de rechtzaal werd gedrukt bij zijn veroordeling. Louwes werd geslachtofferd om de pedofielenclub onder leiding van Joris Demmink zijn gang te kunnen laten gaan. Net als Baybasin. Wie ziet het patroon nog niet?

Jawel, Micha Kat, ik wel! Dit is wat we allemaal denken, maar het strafrechtelijk bewijs ontbreekt. Vandaar dat Joris D. en Michel & Meike zo spoedig mogelijk strafrechtelijk behoren te worden vervolgd! Anders wordt het een heksenjacht op de daders! Met PR de Vries als grootinquisiteur en Sinan Can als afvallige, zijn we in de aap gelogeerd. En nog vóór die Haan twee maal gekraaid heeft, doet Stan de Jong alsof hij Ernest Louwes niet kent.

De lijst van slachtoffers staat hier, met dank aan het forum van de Deventer moordzaak.

Bas de Haan in de uitzending van De Wereld Draait Door staat hier. Met dan kaan het weblog van Maurice de Hond.

Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

In november 1999 werd Ernest Louwes plotseling de enige verdachte van de beestachtig brute moord op de Weduwe Wittenberg. Ze was gewurgd, haar ribben waren gebroken en ze was zeven maal met een mes gestoken. Louwes was ‘s morgens nog bij haar langs geweest voor een fiscaal advies en men vond van hem een vingerafdruk op de kamerdeur. Een mes dat werd gevonden in een portiek op 1 ½ km afstand van het sterfhuis, werd middels een geurproef met honden gekoppeld aan Louwes. Er was geen bewijs dat dit mes te maken had met de moord op de weduwe. In februari 2000 werd Louwes door de rechtbank van Zwolle dan ook vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. Op 22 december 2000 veroordeelde het hof van Arnhem hem echter tot twaalf jaar gevangenisstraf, wegens moord: hij zou de weduwe opzettelijk en met voorbedachten rade van het leven hebben beroofd!

De vriendelijke en bescheiden, maar nogal saaie fiscaal jurist Ernest Louwes, een family-man met vaste gewoonten die niet rookte of dronk, zou deze brute moord welbewust hebben gepland en uitgevoerd. Alleen al dàt valt moeilijk te geloven.

Dat het bewuste mes het moordwapen was, werd niet aangetoond. Het mes vertoonde geen sporen. Bij een verbeterde stand der techniek werd in 2003 wel DNA op dat mes gevonden, maar dat bleek niet afkomstig van de weduwe, noch van Ernest Louwes. Aldus werd bewezen dat het mes dat de geur van Louwes zou dragen, niet het moordwapen was. Ook het motief, te weten het zicht op de erfenis waarover hij als executeur testamentair was aangesteld, bleek onzinnig. Met die geurproef bleek pas later alles mis. Omdat er aantoonbaar geen enkel verband was tussen het mes en de moord, vernietigde de Hoge Raad op 1 juli 2003 het vonnis en verwees de zaak terug naar het hof Den Bosch. In afwachting van de nieuwe rechtszaak kwam Ernest Louwes vrij. Maar niet voor lang…

In december 2003 kwam de zaak nogmaals voor. Drie dagen voor de zitting had het OM opeens DNA van Louwes gevonden op de blouse van de weduwe. Dat was een nieuw feit. Als een zaak door de HR wordt terugverwezen, dan wordt nieuw bewijs meestal niet toegelaten. Het hof oordeelt op grond van wat in cassatie bekend was. Het hof Den Bosch maakte echter een uitzondering op deze regel. Het DNA-bewijs werd geaccepteerd en als onomstotelijk beschouwd. Het hof veroordeelde Louwes op 9 februari 2004 nogmaals tot 12 jaar, ditmaal met als enige bewijs het DNA van Louwes, o.a. in een bloedvlekje op de kraag van deze blouse van de weduwe:

Dat bloedvlekje met het DNA-bewijs is was nieuw, maar hoewel Louwes nogmaals in cassatie ging, mocht dat niet baten. De Hoge Raad verklaarde op 22 februari 2005, dat het hof de vrijheid had om nieuwe feiten aan de veroordeling ten grondslag te leggen. De veroordeling bleef in stand. Zonder dat nieuwe DNA-bewijs was Louwes echter zeer zeker vrijgesproken!

Het bewijs was nieuw, maar was het DNA soms óók nieuw? Dit zijn de feiten: Op dinsdag 2 december 2003 is bij Ernest Louwes wangslijm afgenomen. Op donderdag 4 december arriveert dat bij het NFI en op de eerste zittingsdag, maandag 8 december, wordt bekend dat er greepsporen van Louwes op de blouse zijn gevonden. Men heeft dus zeer snel gewerkt, hooguit 2 dagen als we het weekend niet meetellen. Er was toen nog geen bloedvlekje aangetroffen, hoewel de heer Eikelenboom WEL de blouse had onderzocht, ook op bloed. Het bloedvlekje is pas minimaal een week later tijdens een tweede onderzoek gevonden.

Louwes heeft op 2 december 2003 wangslijm afgestaan, maar was dat wel nodig? Was het NFI toen nog niet op de hoogte van zijn DNA-profiel? Louwes verklaart daar in 2004 zelf over:

Al schrijvend herinner ik mij nu nog een voorval waarbij er opeens een politieman tijdens het verhoor nogal opgewonden de kamer binnenkwam en vertelde dat men een op bloed lijkende vlek op mijn broek had ontdekt en mij daarom vroeg of ik wilde meewerken aan een dna-onderzoek. Ik had daar geen bezwaar tegen, heb daarvoor getekend en eraan meegewerkt. Ik had het vermoeden dat het een chocoladevlek zou zijn, want zoetwaar als chocolade en ijs (Magnums) at ik al rijdend bijna dagelijks. (…)

Achteraf bleek het te gaan om een bloedvlekje in mijn broekzak en het bleek (uiteraard) om mijn eigen bloed te gaan. Op zich was dit vlekje niet vreemd want ik heb altijd de vervelende eigenschap gehad om velletjes aan de zijkant van mijn nagels weg te trekken of af te bijten. Wat hiervan later nog van belang zou zijn, is het feit dat hierdoor in 1999 door het NFI reeds mijn dna-structuur is vastgesteld en dat er toentertijd dus zeer intensief naar sporen op mijn kleding blijkt te zijn gezocht.

Als ik het goed begrijp, ontkent het OM nu, dat er in 1999 DNA van Louwes is afgenomen. In de uitspraak van het hof Den Bosch staat echter o.a de volgende overweging:

2.4.2. Op grond van de bevindingen van de deskundige ing. Eikelenboom in zijn rapport van 22 januari 2004 kan naar het oordeel van het thans in herziening oordelende hof niet met voldoende zekerheid worden vastgesteld dat het mes P1 het moordwapen is. Hierbij is van belang dat de DNA-resultaten van op het mes aangetroffen sporen niet overeenkomen met die van het slachtoffer noch met die van de verdachte …

Daaruit valt af te leiden dat het DNA-profiel van Louwes in elk geval reeds bekend was, toen het NFI (Eikelenboom) dat mes opnieuw onderzocht. Op grond van de sporen op dat mes werd in cassatie, op 1 juli 2003, het vorige vonnis vernietigd. Op 2 december 2003 werd dus in elk geval nogmaals DNA afgenomen.

Een extra lange thema-uitzending van KRO Reporter op 1 november 2007 gaat o.a. over de slordige manier waarop de blouse is behandeld en het DNA onderzoek heeft plaats gevonden. Amerikaanse DNA-deskundigen waren vernietigend in hun oordeel over het werk van het NFI. Het DNA van Louwes kan op vele manieren op de blouse van de weduwe terecht zijn gekomen. Ook werd zeer duidelijk, met wat voor soort mes de moord dan wèl is gepleegd. Beschikte Louwes over zo’n mes? Ach, welnee! Maar wie dan wel? De klusjesman Michael de Jong!

KRO-Reporter op 1 november 2007 duurt een uur en 20 minuten.

Wat in deze reportage niet aan bod komt, is de mogelijkheid dat het NFI met behulp van het wangslijm dat in december 2003 werd afgenomen de DNA-sporen van Louwes op de blouse van de weduwe heeft aangebracht. Is dat mogelijk? Jawel, dat is heel goed mogelijk. Men hoefde het verse wangslijm alleen maar op de blouse aan te brengen! Dat zou weliswaar een ernstige vorm van fraude zijn, maar mogelijk is het wel. Het enige tegenargument zou zijn: “Zoiets doet het NFI niet.” We gaan er dan klakkeloos van uit dat het NFI betrouwbaar is, maar soms raakt men daar zelfs een heel hart kwijt. Dat het NFI fouten maakt, blijkt ook uit het Zwartboek NFI (pdf).

Dat het NFI bewust zou frauderen met de onderzoeksgegevens, ligt niet voor de hand. Het is een zware beschuldiging, met grote consequenties. Evenmin ligt het echter voor de hand dat onze Super PG fraude zou plegen door het bewust laten vervalsen van vier PV’s. Toch bestaat er een gegrond vermoeden dat Harm Brouwer dit doet. Nog het minst voor de hand ligt volgens mij, dat een keurige fiscaal jurist een klant op een beestachtige wijze afslacht, daarna braaf naar zijn vrouw en kinderen gaat, de opengevallen erfenis op correcte wijze afhandelt en na zijn arrestatie blijft meewerken aan zijn veroordeling, door zelfs tot twee maal toe DNA af te staan.

Wie zich zo gedraagt, is òf krankzinnig, òf onschuldig. Ernest Louwes is veroordeeld wegens moord, dat wil zeggen: opzettelijk en met voorbedachten rade. Hij was volgens twee Gerechtshoven plus een Hoge Raad dus wel degelijk volledig toerekeningsvatbaar! De beestachtige manier waarop de weduwe werd vermoord, wijst op een dader met een ernstige psychische stoornis. Toch is Ernest Louwes nooit onderzocht door het Pieter Baan Centrum.

Omtrent de Deventer moordzaak kunnen we minimaal concluderen: Het onderzoek was slordig, het vonnis was slordig, de rechtsgang was slordig, de schrijfproeven waren slordig, de processen verbaal waren slordig, de behandeling van de blouse van de weduwe was uitermate slordig en het tot twee maal toe afnemen van het DNA van Louwes is echt ongelofelijk slordig! Een dergelijke opeenstapeling van slordigheden kan nauwelijks nog toevallig zijn. Het doet vermoeden dat Louwes welbewust werd veroordeeld voor een moord waarvan het OM niet wil dat de ware dader bekend wordt.

Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Naschrift: Toevallig schreef Maurice de Hond tegelijkertijd ook een artikel over dat DNA. Maurice is op de hoogte van details die ik nog niet kende. Tegenover mijn vermoeden van bewuste fraude staat zijn vermoeden van gebrek aan integriteit en struisvogelpolitiek. Het resultaat is echter hetzelfde: een onschuldige wordt veroordeeld op grond van “wetenschappelijk” onderzoek van een onbetrouwbare instantie. Een grondig onderzoek naar de gang van zaken bij het NFI lijkt in elk geval geboden! En het absolute geloof in DNA-bewijs mag worden verwezen naar de Middeleeuwen!