24 juli, 2008 | 
Auteur: 
In België speelde zich eind jaren ’90 en daarna een walgelijk drama af: de zaak Dutroux. Op 15 augustus 1996 werden in de kelder van Marc Dutroux twee ontvoerde meisjes gevonden: Sabine en Laetitia. Later werden de lijken van nog vier ontvoerde meisjes ontdekt: Julie en Melissa en An en Eefje. Aan de zaak Dutroux werd door de pers veel ruchtbaarheid gegeven. Er kwamen signalen van vrouwen die zeiden dat het hier ging om een pedofiel netwerk met tentakels tot in de top van de Belgische maatschappij. Zij waren zelf ooit slachtoffer geweest van dit netwerk. Hun verklaringen werden echter door de Belgische justitie terzijde geschoven. Zij belandden in de zogenaamde X-dossiers, die buiten het proces tegen Dutroux werden gehouden.
In de Zembla-afleveringen van 11 en 18 maart 2004 (‘De X-Dossiers’) stond het verhaal centraal van Regina Louf, de zogenoemde getuige X-1. Deze jonge vrouw uit Gent bracht met haar verklaring over netwerken die kinderen zouden hebben misbruikt en vermoord, in 1997 heel België in rep en roer.
De advocaat van Marc Dutroux heeft gevraagd om X-1 tijdens het proces in Aarlen te laten getuigen. Maar dat werd niet toegestaan! Over X-1 ontstond ook een controverse in de media. De meeste media schilderden haar af als een gestoorde fantaste, net als de Belgische justitie die na een paar maanden onderzoek het X-dossier afsloot. Maar niemand wist eigenlijk precies wat X-1 verklaard had en wat justitie aan onderzoek had gedaan. Het publiek raakte daardoor verdeeld in ‘believers’ en ‘non-believers’.
Zembla onderzocht – op basis van het politiedossier – wat X-1 nu precies verklaard heeft en wat het waarheidsgehalte van die verklaringen was. In de eerste uitzending over X-1 (op donderdag 11 maart 2004) blijkt dat de Belgische rijkswacht veel van wat zij vertelde heeft kunnen bevestigen.
X-1 vertelde dat ze vanaf haar kinderjaren tot ver in de volwassenheid werd misbruikt door een aantal vooraanstaande Belgen en ook door Marc Dutroux en Michel Nihoul. In Zembla komt ze uitgebreid aan het woord over die herinneringen en over de verhoren door de rijkswacht. Zembla laat zien hoe de Belgische justitie, door X-1, over concrete sporen beschikte om de moordzaken te kunnen oplossen.
In België verdwenen tussen 1973 en 1995 minstens 43 kinderen, die soms later vermoord zijn teruggevonden. Getuige X-1 legde in 1996 zeer gedetailleerde verklaringen af over de moord op drie meisjes: Christine van Hees, Carine Dellaert en Katrien de Cuyper. Ze beschikte soms over kennis die alleen een ooggetuige zou kunnen hebben. En ze verklaarde dat onder meer Marc Dutroux en Michel Nihoul erbij betrokken zouden zijn. Op grond van haar verklaringen zijn twee onderzoeken naar vermoorde meisjes (Christine van Hees en Carine Dellaert) heropend. X-1 beschikte namelijk over ‘daderkennis’ in zowel de zaak van Christine van Hees als in deze van Carine Dellaert.
Maar die sporen zijn niet verder gevolgd. De onderzoekers van destijds vertellen in Zembla hoe hun onderzoek verliep en hoe zij van hogerhand intern steeds meer tegenwerking kregen. Hoewel de X-onderzoekers veel van wat getuige X-1 vertelde hebben kunnen bevestigen, oordeelde de leiding van de Rijkswacht na enkele maanden dat het onderzoek niet juist werd uitgevoerd. De onderzoekers werden zelfs verdacht van het vervalsen van een proces-verbaal en er werd een gerechtelijke procedure gestart.
Maar drie jaar later rapporteerde een interne Rijkswacht-commissie dat de X-onderzoekers hun werk wel degelijk integer en professioneel hadden gedaan. Valsheid in geschrifte is nooit aangetoond. Desalniettemin bleef het onderzoek gesloten en werden de moorden op de meisjes nooit opgelost.
Zembla stelde echter vast dat er in het dossier nog heel wat beloftevolle aanwijzingen te vinden zijn. Zo zijn er verschillende sporen in de richting van Nederland die nooit zijn uitgezocht door justitie. Samen met Belgische onderzoeksjournalisten hervatte Zembla het onderzoek naar de moordzaken.
Deel 2 van ‘De X-Dossiers’ (op donderdag 18 maart 2004) gaat vooral in op het strafrechtelijk onderzoek tegen de rijkswachters die het eerste onderzoek deden naar de getuigenissen van X-1 en andere vrouwen. Ook wordt in deel 2 aandacht besteed aan de verbanden tussen de X-Dossiers en Nederland. Sommige feiten in een derde moordzaak, die van Katrien de Cuyper, zijn in verband te brengen met de Zandvoortse kinderpornozaak.
Het vermoorde meisje Katrien de Cuyper, dat in 1991 in Antwerpen verdween, lijkt als twee druppels water op een foto die gevonden is op een CD-rom in de Zandvoortse kinderpornozaak. Ook andere aanwijzingen brengen deze zaak in verband met ‘Zandvoort’. Geen van deze sporen zijn indertijd uitgezocht door de Belgische justitie.
Research: Wim v.d. Pol
Samenstelling en regie: Toni Boumans
Eindredactie: Kees Driehuis
De X-dossiers kan met Windows Media Player worden bekeken op de website van Zembla.
Elk deel duurt ongeveer 40 minuten.
Zie hier voor deel 1.
Zie hier voor deel 2.
De X-dossiers staat ook in fragmenten op YouTube, maar de kwaliteit is dan veel minder en de franse teksten worden niet ondertiteld.
Deel 1:
Deel 2:
Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.
Gepost in Seksueel misbruik
Zoals je schrijft werden de rechercheurs die onderzoek deden naar de X/getuigen beschuldigd van het beinvloeden van de getuigen en het vervalsen van de politieverslagen. Geheel onterecht zoals later werd vastgesteld.
Ook is de onderzoeksrechter Connerotte in oktober 1996 op dubieuze gronden van het onderzoek gehaald omdat hij een bordje spaghetti mee at met de ouders van verdwenen kinderen. De nieuwe onderzoeksrechter was een onervaren officier van justitie met duidelijke banden met de Waalse christen democraten. Een duidelijke politieke benoeming na een duidelijk politiek ontslag..
Hieruit blijkt dat van bovenaf het onderzoek naar Dutroux en naar gelinkte netwerken (Nihoul e.a.) meteen is getorpedeerd en in handen van kritiekloze onderzoekers is gegeven..
Er zijn m.i. twee mogelijkheden:
Eerste mogelijkheid is dat getuige X-1 echt de waarheid spreekt en dat de onderzoeken van bovenaf zijn tegengewerkt. Wat nu gebeurd lijkt te zijn.
Tweede mogelijkheid is dat X-1 inderdaad een fantaste is, dat alles verzonnen is en dat de verhalen met de andere X getuiges zijn afgestemd. Dan moeten de X getuiges een soort geniale complot inelkaar hebben gezet om mensen in diskrediet te brengen. Ze zouden ongelofelijk veel vooronderzoek gedaan moeten hebben. Ook zouden de rechercheurs in het complot moeten zitten. Dit alles lijkt me ZO ver gezocht dat dit uitgesloten kan worden.
X-1 spreekt de waarheid en haar verhaal wordt bevestigd door andere slachtoffers. Denk aan het verhaal van Cathy O’Brien en anderen die precies hetzelfde hebben meegemaakt. Kindermisbruik van jongs af aan, betrokkenheid bij rituelen, drugshandel en pornofilms.
Regina Louf komt op mij over als een volledig normale openminded vrouw die natuurlijk wel de verschrikkelijkste zaken heeft meegemaakt.
Petje af voor deze vrouw zoals zij nu in het leven staat.
Dank je, Petje. Ook ik bewonder haar om haar liefde en haar moed.
Als ik zo sterk was, dan zou de wereld er misschien anders uitzien. Maar wat haar is overkomen, bleef mij gelukkig bespaard.
Dit wil niet zeggen dat ik alles geloof wat zij getuigde, maar dat wat kon worden nagetrokken, verdween evenzeer onder het tapijt. En nu is ze dus gek verklaard, opdat Lippens de pensioenfondsen… Die aap komt nog wel uit de mouw.
Soms denk ik dat het tijd wordt voor een “Franse” revolutie, maar ik kan geen bloed zien. Jij wel?
Deze reactie van een NOS journalist(?) is mij uit het hart gegrepen. Ik heb er destijds ook melding van gemaakt op een aantal fora.
Hans Knoop is al enkele decennia de persoonlijke pr manager van Charles Geerts.
‘Dikke Charles’ Geerts heeft – samen met Gerard Cok en een Belg waarvan de naam me even ontschiet- mogelijk een link met het Belgische pedonetwerk (o.a. Katrien de Cuijper).
Von: Maarten H. Tromp (nospam@nospam.es) [Profil]
Datum: 04.03.2004 19:29
Message-ID:
Newsgroup: nl.media.krant nl.media.tvbe.politics nl.politiek
Iedere dag worden we deze week al verrast met de rechtbankverslagen in de zaak Dutroux door Twee Vandaag journalist Hans Knoop in Aarlen. De man is mijnsinzien volslagen incompetent voor deze taak. Zelden heb ik eendergelijk vooringenomen en subjectieve journalist aan het werk
gezien. Dat Hans Knoop niets moet hebben van de ‘netwerktheorie’ rond Dutroux is zijn goed recht, hij noemde zich op maandag al een ‘non-believer’ hierin. Dat wij nu iedere dag zijn eigenzinnige commentaren en subjectieve interpretaties in deze zaak moeten aanhoren stoort mij in ieder geval mateloos. Vandaag vond deze derderangs journalist het weer eens nodig om voormalig onderzoeksrechter Connerotte te kakken te zetten door hem o.a. te betichten van paranoia. Je moet maar durven. Connerrote verhaalde voor de rechtbank dat hij dacht tijdens het onderzoek bespioneerd te worden door de Rijkswacht. Dit omdat ze hem 24 uur per dag wilden beveiligen tegen een vermeende te plegen aanslag tegen hem. Later werd hem duidelijk dat deze actie enkel bedoeld was om voortdurend zicht te hebben op het onderzoek. Op zich, mijnsinzien, een heldere kijk van Connerotte. Want let wel diezelfde Rijkswacht stond ten aanzien van enkele leden van haar dienst onder een bepaalde verdenking in de zaak Dutroux. Dus helemaal niet vreemd dat de Rijkswacht wel graag wilde weten hoe de vlag erbij hing.
Nogmaals: het zou Hans Knoop sieren als hij op een objectieve en zakelijke wijze verslag zou doen zonder zijn eigen interpretaties. Dat lijkt me meer dan wenselijk in deze zaak.
Maarten
Dit artikel van Hans Brockmans en Willy Van Damme is verschenen in Trends, op 10-07-2003. Het werd op 16 augustus 2007 door Helmutt gepost als reactie op de website van M&C Business, onder een artikeltje over Beate Uhse.
DE NAAKTE WAARHEID OVER GERARD COK, DE MAN VAN 165 MILJOEN EURO
De koning van de spannende seks
Ondernemen
Bankier, pornobaas, topondernemer. Dat is het verhaal van Gerard Cok, de man die net zo goed kernaandeel-houder van het Belgische beursgenoteerde Punch International is als COO van het grootste seksbedrijf ter wereld. In één adem zet hij in België een vastgoed-imperium op. Wie is deze man, wiens vermogen voorzichtig op 165 miljoen euro wordt geschat?
«Wat een prachtstad is Antwerpen toch,’ mijmert eroticaondernemer Gerard Cok (°1948). Terwijl de referentieaandeelhouder van het beursgenoteerde elektronicabedrijf Punch International vanuit het hoofdkwartier van zijn vastgoedbedrijf Summa naar de kathedraal staart, zucht hij: ‘Alleen spijtig dat deze stad me veel geld en vooral mijn reputatie heeft gekost.’
Eind de jaren negentig trachtte Cok in de Antwerpse rosse buurt een Eroscentrum met 28 ‘peeskamertjes’ uit te bouwen. Een investering die naar zijn zeggen gebeurde op vraag van het stadsbestuur. ‘Plots publiceerden de media verhalen die me aan een drugskartel linkten,’ getuigt Cok. ‘Dat werd later door het Nederlandse gerecht uitdrukkelijk ontkend. Het zogenaamde kartel bleek een kwakkel. Maar het kwaad was geschied. We konden de plannen opvouwen en ik was definitief verbrand.’
Cok heeft zijn lesje geleerd. De angst voor nog meer schade aan zijn reputatie maakt hem mediaschuw. Gesprekken gebeuren in het bijzijn van een advocaat of een medewerker van het pr-bedrijf Interel. Het valt op hoe schuchter en voorkomend de chief operating officer van de Duitse beursgenoteerde onderneming Beate Uhse, het grootste pornobedrijf ter wereld, wel is. Hij eist dat we uitsluitend vragen stellen over zijn huidige zakenimperium. ‘Ik wil het verleden laten rusten,’ klinkt het, waarna hij breeduit de ‘wilde verhalen’ van vroeger met overtuiging begint te weerleggen.
Ooit was Cok de financiële rechterhand van Zeeuwse pornobazen als Paul ‘Pornopaultje’ Metz en Charles ‘Dikke Charles’ Geerts. Vandaag controleert de inwoner van het West-Vlaamse Westkapelle via de Belgische Summa NV tientallen bedrijven die losstaan van zijn seksimperium. Het tienkoppige team van Summa wordt vanuit de Antwerpse Frankrijklei geleid door Karel van de Klok, Coks schoonzoon die in Brasschaat woont. Het bedrijf investeert in hotels, een jachthaven, een scheepswerf, vastgoed, softwarebedrijven en industriële ondernemingen, en controleert als referentieaandeelhouder vier beursgenoteerde groepen.
Het Nederlandse zakenblad Quote schat het vermogen van Cok op zowat 165 miljoen euro. Hij staat op de 96ste plaats in de lijst van de rijkste Nederlanders. ‘Die schatting klopt ongeveer,’ erkent hij na enig aandringen. Wij denken dat Quote hem flink onderschat. Wie is deze ondernemer, die in 2002 scheep ging met Guido Dumarey in Punch International en zich enkele maanden later met hem in het beursgenoteerde Prolion engageerde?
Bankier zonder diploma
Gerard Cok had na zijn middelbare school in Goes een korte carrière bij Rabobank in zijn geboortestad Kruiningen (Zuid-Beveland). In 1969 zette hij de grote stap over de Westerschelde richting Sluis, waar hij de Slavenburgbank uitbouwde tot de derde grootste zetel van de financiële instelling. Hij begreep dat het grensstadje ideale kansen bood aan Belgen die hun zwarte fortuinen wilden verbergen voor de fiscus.
Vanaf 1981 werd Cok genoemd in fraudeschandalen. Samen met de Belg Patrick De Cock werd hij opgepakt wegens speculatie rond de Belgische dubbele wisselkoers, die toen nog bestond. De rechtbank in Gent veroordeelde hem in 1984 tot één jaar cel, waarvan zes maanden effectief. Het was zijn eerste en ook zijn enige veroordeling. Een amnestiemaatregel bij het huwelijk van Prinses Astrid hield de bankier uit de gevangenis. ‘Ik had in beroep moeten gaan,’ zegt Cok. ‘Als financier werd ik medeplichtig geacht in een operatie waar ik niets mee te maken had. Je veroordeelt BMW toch niet omdat een koper te hard rijdt! Ik nam naïef vrede met een lichte straf. Maar zoiets blijft je je leven lang achtervolgen.’
De veroordeling leidde tot het einde van Coks carrière als reguliere bankier. Dat was geen ramp. De slimme zakenman ontwikkelde na zijn uren immers een rendabele nevenactiviteit als informele geldverschaffer.
Eenmaal in Nederland deden de bancaire cliënten in de vele winkeltjes van Sluis ook een graai in de pornoblaadjes, die in die tijd nog streng verboden waren in België. Paul Metz was eigenlijk de eerste die in 1969 vanuit Terneuzen op een professionele manier met die handel omging. Cok werd zijn boekhouder en financierde het vastgoed. Metz zorgde voor de porno. Hij verkocht zijn handel in 1982 voor één gulden aan Charles Geerts en Gerard Cok. Beiden breidden de Scala-keten van seksartikelen gestaag uit. Ook werd de keten van de verongelukte Jan Sebregts overgenomen. In 1994 verkocht Geerts zijn deel in de handel, zodat Cok met zijn vennoot John Engelsma achterbleef.
Cok: ‘Vanaf 1994 maakte ik van de seksindustrie een professionele machine. Terwijl het amateurisme vroeger welig tierde en ook minder kosjere figuren op de markt aanwezig waren, trad ik op als een ondernemer. Elke winkel moest renderen volgens vaste criteria uit het businessplan. Mijn doelstelling was de Vroom & Dreesman van de Nederlandse erotische retailsector te worden. En dat is gelukt.’
Vragen over het ethische karakter van die industrie wimpelt Cok, die uit een diepreligieuze familie komt, overigens niet af. ‘Iedereen die bij onze seksindustrie betrokken is, doet dat uit vrije wil. Elke persoon heeft nood aan seks, in welke vorm dan ook. Volwassen dienstenleveranciers en producenten beleveren de volwassen consument. Wij vervullen onze rol als tussenpersoon op een legale en de ethisch meest aanvaardbare manier, zonder schade te berokkenen aan de samenleving. We haalden de business weg uit de marge. Seks werd fun omdat we het spel correct speelden. Wie daar problemen mee heeft, loopt enkele decennia achter.’
Vreemde vogels
Al bij al is de seksindustrie de voorbije jaren professioneler geworden. De mistige lui die er soms actief zijn, concurreren zich volgens Cok stilaan zelf uit de markt. Hij werd in zijn lange carrière in de pornobusiness geconfronteerd met heel wat ‘vreemde vogels’. Een aantal keren brachten die figuren hem in aanraking met het gerecht.
In april 1987 verbleef Cok 76 dagen in de cel op verdenking van fraude, maar hij ontsprong de dans wegens vormfouten. Anderen kregen wel een straf in dit dossier.
Het imperium van zijn jarenlange vennoot Charles Geerts leidde naar partner Reuben Sturman. De in 1992 veroordeelde (en inmiddels gestorven) Amerikaanse topman van de joods-Amerikaanse ‘Kosher Nostra’ werd gelieerd aan de beruchte Gambino-clan uit New York. In 1991 werd Cok ook genoemd als financier van de Haagse cocaïnehandelaar Piet Schneider. Die contactman van het Colombiaanse Cali-drugskartel werd veroordeeld. Het criminele aspect van de link naar Cok werd nooit hard gemaakt.
Twee jaar later was het weer raak. Bij de Rabobank in Hulst brak een nieuw schandaal rond witwasserij los. De plaatselijke directeur en enkele medewerkers werden vervangen, maar tot een rechtszaak kwam het nooit. Ook in 1994 en 1995 deden het Nederlandse en de Belgische gerecht huiszoekingen in Coks kantoren in Walsoorden en bij de tientallen Belgische peepshows en seksshops. Zes verantwoordelijken van Brusselse sekshuizen werden in november 2002 in Brussel veroordeeld wegens fraude. Cok bleef buiten schot.
De grootste moeilijkheden ontstonden in 1997, toen in Nederland het IRT-schandaal losbarstte. Het Interregionaal Rechercheteam Noord-Holland had immers de invoer van drugs door de zogenaamde Deltaorganisatie getolereerd. De zaak eindigde in 1998 met een schikking tussen Belastingen, Justitie, de topman van de Nederlandse onderwereld Etienne Urka, Charles Geerts, vennoot John Engelsma en Gerard Cok. Ze betaalden 5,45 miljoen euro om van hun problemen af te komen. Ook nam Engelsma, de raadsman van Geerts en Urka’s vermoorde voorganger Klaas Bruinsma, ontslag als advocaat.
Cok: ‘Ik was geen lid van die Deltaorganisatie, waarvan de zogenaamde leden nooit worden veroordeeld wegens strafinbreuken. Die schikking is een fiscale dading en geen correctioneel dossier. Het zogenaamde Deltadrugskartel bestaat alleen op krantenpapier en was nooit reëel.’
Gerespecteerd burger
Alle mediaheisa en gerechtelijke onderzoeken ten spijt, was Cok al die jaren voor velen een gerespecteerd burger in zijn Zeeuwse thuisbasis. Hij werd als zakenman gelanceerd met de overname van de vastgoedportefeuille van de failliete Rouw Holding in 1981. Die omvatte onder meer prestigieuze hotels (Churchill en City) en het imposante Schuttershof, hoofdkwartier van de lokale kamer van koophandel in Terneuzen. Die overname gebeurde met andere vennoten, de gevestigde zakenlui Jan Hamelink uit Terneuzen en de familie Wiskerke uit Philippine. Die had fortuin gemaakt met mosselrestaurants als Auberge des Moules en De Fijnproever en het hotel Au Port.
Coks ware doorbraak in het bovengrondse kapitalisme gebeurde in 1999. Toen kocht hij zich in bij Beate Uhse AG, een sekshandel uit het Duitse Flensburg. Het bedrijf werd in mei 1999 op de beurs genoteerd en nam snel daarna de handel van Cok over. Het vastgoed bleef echter zijn eigendom en wordt grotendeels verhuurd aan Beate Uhse voor 2,5 à 3 miljoen euro per jaar.
‘Een externe audit heeft die opbrengst correct gewaardeerd,’ weet schoonzoon Karel van de Klok. ‘De opname van de handel in een beursgenoteerde, dus 100 % transparante onderneming maakt van onze bedrijven een doodnormaal conglomeraat, ver van alle speculaties over zogenaamd dubieuze connecties. Vroeger werkten we vooral met huisbankiers die de familie kenden en respecteerden. Sommige banken deden immers moeilijk omdat ze een erotische business niet kunnen inschatten. Vandaag staan de financiers te dringen om zaken met ons te doen.’
Groter dan Playboy
Op 1 oktober 1999 werd Cok COO van Beate Uhse, naast chief financial officer Otto Lindemann. Zijn participatie van 20,98 % verloopt via de subholding Consipio BV, waarin John Engelsma ongeveer 25 % en Cok 70 % heeft. De totale marktwaarde van Beate Uhse is goed voor een 550 miljoen euro. Het aandeel van Cok is 87 miljoen euro waard.
Wereldmarktleider Beate Uhse is met 244,4 miljoen euro omzet in 2002 groter dan Playboy en Penthouse. De nettowinst bedraagt 9,5 miljoen euro. Na Nederland en Duitsland is België met 15,88 miljoen euro de derde markt. Er werken 33 personeelsleden in de twee Belgische bedrijven van Beate Uhse, Pabo België BVBA en Sandereijn België NV. De tijd van dubieuze BVBA’tjes en Duitse stromannen is voorbij.
De Nederlander bestuurt Beate Uhse vanuit het Zeeuwse Walsoorden. Zoon Erwin is verantwoordelijk voor de winkelketen van het bedrijf. Karel van de Klok is gedelegeerd bestuurder bij de familieholding Summa. Diens echtgenote Miranda Cok volgt de vastgoedinvesteringen op.
Cok blijft in Summa op de achtergrond aanwezig, via zijn Luxemburgs spaarpotje European Business Consultants (in 2001 goed voor een eigen vermogen van 14,4 miljoen euro). ‘Summa is een zelfstandige unit. Vroeger waren heel wat investeringen een gevolg van de informele contacten die mijn schoonvader in Europa onderhield. Vandaag gebeurt alles professioneler, gestroomlijnd,’ zegt Karel van de Klok. ‘We investeren vooral in kleinere beursgenoteerde bedrijven en vastgoed. De waarde van die laatste poot – nu 40 % à 45 % van het vermogen – moet over vijf jaar verdubbelen tot een portefeuille van 500 miljoen euro. En we zitten op schema. We volgen de investeringen in bedrijven maandelijks op via tussenrapporten. Dat verloopt vlot.’
Brede waaier
Summa investeert in een brede waaier van bedrijven. Een beknopt overzicht:
Het controleert 32,54 % van ACA Groep Holding. De 110 werknemers van het Eindhovense bedrijf ontwerpen software voor de verkoop in kleding-, foto- en schoenenzaken. ACA controleert met 3500 klanten zo’n 60 % van haar Nederlandse nichemarkt. In 2001 boekte het echter een verlies van 3,57 miljoen euro en had het een negatief eigen vermogen van 1,52 miljoen euro. Algemeen directeur Roel de Cock: ‘Dankzij de reorganisatie ziet dit jaar er weer veel beter uit. Begin 2000 investeerde Gerard Cok in het bedrijf. Er is een frequent en prettig overleg. Wij hebben in hem een goed klankbord.’
Summa participeert ook voor 50 % in Colijn Europa Holding uit Goes. Het verkoopt automatiseringssoftware voor de meubelsector, de logistiek en baby- en kinderwinkels. Colijns balanstotaal bedraagt 1,72 miljoen euro en het heeft een eigen vermogen van 0,5 miljoen euro. Er werkt 50 man.
Een ander investeringsvehikel was de Trako Holding. Die onderneming ging in september 2002 ten onder door de problemen rond het beursgenoteerde dochterbedrijf Prolion, dat een melkrobot op de markt bracht. Wel kreeg Cok voor het faillissement zijn geld terug. In maart 2002 legde hij met de Breskense reder Piet Vroon en de Vlaming Guido Dumarey (topman van Punch International) via VSP Investments BV 12,5 miljoen euro bijeen voor een investering in Prolion. Zo hopen ze de zaak alsnog te redden. ‘Prolion was een klein Enronnetje,’ aldus Cok. ‘De cijfers waren enorm opgeblazen.’
Vorig jaar investeerde Cok ook 5 miljoen euro in het beursgenoteerde elektronicabedrijf Punch Internationaal. Hij trad daarbij toe tot de Nederlandse Stichting Administratiekantoor Punch International, de aandeelhouderskern die Punch voor 73,9 % controleert.
De investering van 10,63 % in New Media Industries plc, een Brits beursgenoteerd marketingbureau, lijkt een flop. Het verzorgt marketing van bedrijven als Coca-Cola en Adidas en had tot eind vorig jaar Roel Pieper (ex- Philips, ex- Lernout & Hauspie) als bestuurder. Een andere bestuurder is Nick Mason, drummer van de fameuze popgroep Pink Floyd. Summa is met 8,28 miljoen aandelen de grootste investeerder. Het bedrijf had in 2002 een omzet van 31,4 miljoen pond en een verlies van 890.000 pond. Het kampt ook dit jaar met verliezen. Karel van de Klok: ‘Deze onderneming mist toekomst. Waarschijnlijk schrijven we niet in op de volgende kapitaalverhoging.’
Coks passie voor zeilboten komt aan bod via een participatie in Standfast Holdings in Breskens, een gerespecteerd bouwer van luxezeilboten op maat van de klant.
Daarmee belanden we bij de toeristische investeringen, zoals de hotels in Terneuzen en in Vielsalm ( Hotel/Camping Aux Massotais), maar vooral de jachthaven Port Napoléon. Die haven in het Zuid-Franse Port Saint-Louis had financiële problemen maar is nu aan de beterhand. Het project wordt belaagd door geschillen rond zijn directeur Marc De Schutter, die werd veroordeeld in de zaken Superclub en Lavithas. ‘Soms verlies je de greep op een project als je het niet dagdagelijks opvolgt,’ aldus Cok. ‘Van onze lokale medewerkers hoorden we steeds de halleluja’s van een super, super, supergeslaagde business. Misschien waren we wat goedgelovig.’
Voorts investeert Summa in Midera, een producent en verkoper van werk- en veiligheidskledij met een omzet van 24 miljoen euro en een nettoresultaat van 457.000 euro. Het heeft productievestigingen in Roemenië en Tsjechië. Op vijftien jaar groeide chief executive officer (CEO) Mik Deraeve uit tot een lokale prominent, onder meer als grootste sponsor van voetbalclub SV Roeselare in tweede klasse.
Waren de meeste vastgoedprojecten die we totnogtoe vernoemden vooral een erfenis uit het kleurrijke verleden van Gerard Cok, dan koos Summa de voorbije jaren resoluut voor topinvesteringen. Dat gebeurt via de eigen dochter Euro Vastgoed en Royal European Capital ( REC), een joint venture met NV Royal Baeyens. Dat is de Antwerpse vennootschap van de Nederlanders Steven van der Tuin en Alexander Oet. Er zijn acht REC-projecten.
‘Royal Baeyens is een expert in de aankoop, renovatie en verkoop van panden en heeft goede relaties met de banken,’ aldus Cok. ‘Onze financiële inbreng en hun kennis zijn de perfecte combinatie om dit op een topniveau te doen.’ Naast het hoofdkwartier van Summa kocht REC onder meer het Antwerpse Century Center, de Presidentbuilding op de Louizalaan, het Siemens-gebouw aan de Charleroisesteenweg in Brussel, en de Leopoldtoren in Woluwe.
Oude demonen worden wakker
Met de aanwezigheid van Michel Bellemans, de derde partner in REC, lijken de oude demonen plots wakker te worden. De zoon van de bekende onderzoeksrechter werd in december 2002 opgepakt op verdenking van witwassen. Hij wordt in verband gebracht met een cocaïnekartel dat geleid wordt door de Amerikaanse pornobaas John Gallo en drugstrader Willie Jackson. ‘Michel Bellemans zag zelf in dat we ons dit niet kunnen veroorloven,’ aldus Cok. ‘Hij stelde voor dat we zijn 5 % zouden overnemen. Wat gebeurde.’
Gerard Cok krijgt het stilaan op zijn heupen omdat zijn verleden hem blijft achtervolgen. Liefst zou hij het beheer van zijn aandelen in Beate Uhse overlaten aan een professional en zijn functie van COO aan een externe manager. Maar dat kan hij niet. ‘Toen ik mijn ondernemingen aan Beate Uhse overdroeg, werd uitdrukkelijk onderhandeld dat ik nog lange tijd zou meedraaien met het bedrijf,’ klinkt het. ‘Uitstappen, is voorlopig onmogelijk. En eigenlijk blijf ik het graag doen. De seksindustrie is een fascinerende business.’
eXtra informatie op http://www.trends.be
Op Trends eXtra vindt u het volledige organogram van het zakenimperium van Gerard Cok.
Hans Brockmans / Willy Van Damme
De website http://mysticvalleymedia.com/ gaat over satanisme. Op deze site staat ook veel informatie over het netwerk van Dutroux.
Nihoul in een rijtje met Charles Manson; Onderstaand links naar interessante videos en artikelen:
The Marc Dutroux sex slave case in Belgium named high ranking officials and Bilderbergers who were involved in Satanic pedophilia
To Watch a documentary Click Here
To Read an article on the case Click Here
To Watch a BBC report on Dutroux Click Here
To Watch a rare clip of Dutroux ranting Click Here (is verdwenen)
To Watch a British report on the Dutroux case Click Here
To Read about King Albert’s freaky “Pink Ballet” orgies: Click Here
To Read how Dutroux’s Satanic boss Michel Nihoul received early release Click Here
This book links members of the Bilderberg Group to Pedophilia and Satanism
edit: de rest van deze pagina is inmiddels veranderd, maar bevat zeer interessante links!
Deze post werd ge-edit door BOU, met dank aan Petje!
Uit Kleintje Muurkrant:
Vraagtekens bij de Lijst-De Meeûs
12 december 2001
Op 4 december jl. publiceerden wij in extenso de zogenaamde lijst-Meeûs. Daarop stonden de namen van lieden uit de top van de Belgische samenleving die volgens Comte Yann de Meeûs d’Argenteuil zich bezighielden met handel in kinderen en/of drugs. Onze lijst werd vandaag overgenomen door het Luxemburgse blad L’Investigateur, dat daaraan nog wat aanvullende informatie over De Meeûs toevoegde. Daar word je niet vrolijk van.
De Comte blijkt te zijn geboren op 23 mei 1962 in de Congo. Op 9 april 1988 wordt hij door de Brusselse procureur des konings Benoit Dejemeppe achter tralies gedeponeerd omdat hij zou lijden aan schizofrene verschijnselen. Dejemeppe, die zich veel moeite heeft getroost om bijvoorbeeld de beruchte sex-dossiers Dutroux en Pinon in drijfzand te manouvreren, zou later een warm plekje krijgen op de lijst van De Meeûs. Deze wordt al spoedig vrijgelaten, maar niet voor lang. Op 11 mei laat Dejemeppe hem opnieuw opsluiten. Nu in de Forest-gevangenis op beschuldiging van geknoei met minderjarigen. Daar wordt de door Dejemeppe als “hysterische katholieke mysticus” aangemerkte De Meeûs niet al te jolig behandeld. Zonder inzage van zijn dossier wacht hij in een separeercel zijn proces af. Op 4 november 1988 wordt hij door Dejemeppe weggeborgen in een soort verzorgingstehuis in Tournai. Ook daar verblijft hij vaak in een separeerruimte. Ook daar krijgt hij zijn dossier nooit te zien.
Op 30 april 1999 verzoekt hij om zijn vrijlating. Dat lijkt aanvankelijk succes te hebben. Een hogere instantie spreekt echter zijn veto uit. Hij gaat in verweer, maar verliest uiteindelijk de strijd tegen het Belgische staatsapparaat. Op 12 september van datzelfde jaar verstuurt hij zijn incriminerende lijst. Wat daarna met hem is gebeurd mag Dejemeppe weten. Op 11 november 2000 strijkt De Meeûs voorgoed de vlag. Zelfmoord volgens de Belgische autoriteiten. En die kan je op hun woord geloven
Beste Petje,
Dat is wel een hoop goede informatie die je hier post. Maar helaas werken je links niet. In dat geval is het dus plagiaat! En er zijn internet-haaien die daar speciaal naar zoeken, om dan honderden euro’s te eisen op grond van schending van het auteursrecht.
Waar komt post 5 vandaan en wie is Maarten H. Tromp? Ik vond alleen deze link, maar daar kan ik niet veel uit opmaken. Was dat ook jouw bron?
Ook bij post 6 leidt de link niet naar de bron. Op Trends.be heb ik gezocht naar Gerard Cok, maar ik kwam niet bij het artikel dat je hebt gekopieerd. Ook zie ik nergens dat organogram.
Ook de link in post 7 leidt niet naar de informatie die je post. Intussen heb ik de link gevonden en ik zal hem even plaatsen. Lijkt me interessante materie.
De link naar Kleintje Muurkrant heb ik gevonden en ingevoegd.
Zonder bronvermelding zie ik me genoodzaakt om post 6 te wissen. Dat zou jammer zijn (ik bewaar hem dan wel voor mezelf!). Als je een directe link naar dat artikel kunt geven, dan gaarne!!
De genoemde links zijn te vinden links zijn te vinden op de genoemde website. Hoofdstuk 12 Belgium Waffles.
Ja, van nosspam. Wie hij is is mij ook niet duidelijk, maar wat hij schreef klopt als een bus. Als er iemand is waar ik acute voetschimmel van zou kunnen krijgen is het Hans Knoop. Man, deze man deugt absoluut NIET..
Hier staat het artikel over Gerard Cok:
http://www.monstersandcritics.com/news/business/news/article_1342856.php/Changes_on_the_way_as_profits_slide_at_erotica_supplier_Beate_Uhse
Dank je wel, Petje! Dat betekent dat ik het artikel niet hoef weg te halen.
Het is niet het origineel, maar er is tenminste een bron. En een naamsvermelding!
Jean-Claude Van Espen had het dossier van Christine van Hees jarenlang onder zijn hoede. Van Espen was ook advocaat en kantoorgenoot van Annie Bouty.
Getuige X1 noemde Bouty als een van de moordenaars van Christine.
Deze zaak is in feite het sleuteldossier voor het vinden van bewijzen van het pedonetwerk in Belgie.
Van Espen is pas in 1998 van deze zaak afgehaald nadat hij de zaak jarenlang zeer bewust in de berm heeft gereden.
http://web.archive.org/web/20010701200341/www.radicalparty.org/belgium/x1_eng6.htm
helper Dutroux eist kwart miljoen
Draaideurberoepscrimineel Nihoul ziet weer een nieuwe geldtarget nu hij platzak is en justitie hem onlangs volledig heeft vrijgepleit (de jury achtte hem wel schuldig als handlanger van Dutroux in juni 2004 maar het gerecht overrulede de jury omdat justitie juist de jarenlange witwasoperatie van Nihoul niet wilde laten stranden ..)..
Beste Bou,
Ik zag dat Ultjecrumpie deze Zembla docu in een Engels ondertitelde versie op Youtube heeft geupload (er staat niet bij wie hem vertaald heeft). Zo kun je hem ev toch embedden hier in de originele versie, met de Ned. ondertitels van de Franse audio in het Engels dus, moet voor Nederlanders geen probleem zijn.
Ik heb de uitzendingen in de juiste volgorde geplaatst. (Dat is altijd een ergernis bij Youtube, om dat uit te vissen, heeft deels met slordigheid van de uploaders bij het geven van de titel aan hun video’s te maken. Hoe dan ook ik heb de video gedownload, misschien dat ik hem eens edit tot één geheel, is handiger, en iig krijgen ze die docu niet meer van het Net dus).
Groeten
Eheu
Zembla 11 en 18 maart 2004 ‘De x-dossiers’ originele versie, Engels ondertiteld.
EERSTE DEEL 11 maart 2004:
11 maart 2004 Dl.1
http://www.youtube.com/watch?v=th5HrP0MCOk
11 maart 2004 Dl.2
http://www.youtube.com/watch?v=IRNMl0lCUuA&feature=results_video&playnext=1&list=PLFF13D31F2A5B4FCC
11 maart 2004 Dl.3
http://www.youtube.com/watch?v=ilgXjyQp6NE
11 maart 2004 Dl.4
http://www.youtube.com/watch?v=jNOiwSqlRi0&feature=results_video&playnext=1&list=PLFF13D31F2A5B4FCC
11 maart 2004 Dl.5
http://www.youtube.com/watch?v=Qtoi1TeUBPM&feature=results_video&playnext=1&list=PLFF13D31F2A5B4FCC
TWEEDE DEEL 18 maart 2004:
18 maart 2004 Dl.1
http://www.youtube.com/watch?v=Y01S_Y5shME
18 maart 2004 Dl.2
http://www.youtube.com/watch?v=jlsnSEuMgd4
18 maart 2004 Dl.3
http://www.youtube.com/watch?v=Amt0iqTY6OI
18 maart 2004 Dl.4
http://www.youtube.com/watch?v=zmdtPDKUoHs
————