Archief
Artikelen

Cornelis Vreeswijk (1937-1987) was een zanger die zowel in het Nederlands als in het Zweeds protestliederen schreef. Dat werd hem door het politieke establishment in Nederland en Zweden niet altijd in dank afgenomen. Zo nam hij o.a. stelling tegen de Vietnam oorlog en schopte tweetalig tegen menig heilig huisje. In Zweden verwierf Vreeswijk veel meer roem dan in zijn geboorteland Nederland. Sommige van zijn teksten zijn tijdloos en tot op de dag van vandaag nog van toepassing. Met de groeiende internationale spanningen en de nieuwe dreigingen anno 2018 voor een nucleaire wereldoorlog is dit lied een goed voorbeeld: “Is er nog ruimte in de schuilkelder voor een man met een gitaar?”

Cornelis Vreeswijk – Schuilkelder

Frank Zappa zei ooit: “People who are artistic have always been a threatning force to people who are dictators”. Cornelis Vreeswijk maakte deel uit van deze creatieve kracht.

Over Cornelis Vreeswijk zegt Wikipedia:

Cornelis Vreeswijk werd in 1937 in IJmuiden geboren als oudste van vier kinderen. Zijn vader, Jacob Cornelis Vreeswijk, had een taxi- en garagebedrijf. In 1950 – Cornelis was toen dertien jaar oud – verhuisde het gezin naar Stockholm in Zweden, waar zijn vader als automonteur ging werken. Het gezin remigreerde met dochter Tonny in 1961 naar Nederland, maar Cornelis bleef in Zweden wonen, om daar een carrière op te bouwen.

Vreeswijk debuteerde in 1964 met Ballader och oförskämdheter (“Ballades en vrijpostigheden”). Zijn grote doorbraak kwam in 1968 met Tio vackra visor och personliga Person (“Tien mooie liederen en persoonlijke Person”, een woordspeling op een Zweedse achternaam). Hij nam ook liederen op van Carl Michael Bellman (1740-1795, een Zweedse dichter) en Evert Taube (1890-1976), zijn directe voorganger als belangrijkste Zweedse troubadour. Vreeswijk was in Zweden geliefd, maar ook omstreden. Een aantal van zijn liedjes mocht niet op de radio gedraaid worden omdat men de teksten aanstootgevend vond. Vreeswijk lag ook meermalen in de clinch met de Zweedse belastingdienst en hij stierf berooid.

Ook na zijn dood bleef Vreeswijks oeuvre in Zweden ongekend populair, getuige ook de Cornelis Vreeswijkdag, die jaarlijks in augustus in Stockholm wordt gehouden. Ook zijn sterfdag wordt nog altijd herdacht. In Stockholm was ook het Cornelis Vreeswijk Museum (juni 2011 gesloten). Zijn zoon Jack Vreeswijk, geboren in 1964, is in de voetsporen van zijn vader getreden en vertolkt ook regelmatig diens repertoire.

In 1966 werd Vreeswijk door de VARA uitgenodigd naar Nederland te komen. Een single van De nozem en de non flopte. Zes jaar later verscheen zijn elpee Cornelis Vreeswijk (1972) die met platina werd bekroond; er werden honderdduizend exemplaren van verkocht. Als gevolg daarvan bereikte De nozem en de non alsnog de Top 40. Vreeswijk nam nog een aantal andere Nederlandse platen op, maar die hadden geen commercieel succes.

In 1973 verscheen zijn elpee I stället för vykort (“In plaats van ansichtkaarten”), waarop hij stelling nam tegen de oorlog in Vietnam. Hij zette in 1978 teksten van Víctor Jara op de plaat.

In 1985 werd bij Vreeswijk leverkanker geconstateerd. Hij stierf twee jaar later op 50-jarige leeftijd. Zijn begrafenis werd rechtstreeks uitgezonden op de Zweedse televisie. Hij is nooit Zweeds staatsburger geworden.

In november 2010 ging in Zweden een film over zijn leven in première, Cornelis. In 2014 werd hij opgenomen in de Swedish Music Hall of Fame, een erelijst die dat jaar voor het eerst werd samengesteld.

En dan nu: MUZIEK !!!

Jantjes Blues. Een aanklacht tegen het juridische systeem.

Misschien wordt het morgen beter… Een aanklacht tegen milieuvervuiling.

Till Riksbanken (naar de Rijksbank) Een aanklacht tegen de Bank.

Ik wil het niet pikken

Daarom noem ik je m’n liefste (hierin bezingt hij de liefde zo lief, ontroerend)

Cornelis Vreeswijk – Het recht om in vrede te leven, een LP van 37 minuten met de volgende liederen:

1 De ploeg 2 Ik zie Amanda 3 Voor Cuba 4 Het manifest 5 Woorden om een levensweg 6 La Diuca 7 Noch dit, noch dat 8 Angelita Heunumán 9 Het peukenlied 10 Mensenwind 11 La partida (instrumentaal)

En tot slot: De Beerenburgh Blues! Proost 🙂

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

1 Reactie op “Cornelis Vreeswijk, de troubadour uit IJmuiden”

  • mr.drs.Bou:

    Dank je wel, Groene Wolf!!! 🙂 🙂 🙂
    Het is je gelukt om een artikel te publiceren. Daar ben ik blij mee.

    BOUblog zoekt gastbloggers, maar hoewel er soms heel goede reacties op BOUblog verschijnen, durft tot op heden vrijwel niemand zelf een artikel te produceren. Uitgezonderd Groene Wolf, die heeft wel het lef! 😉

    Groene Wolf heeft mij in het verleden voorzien van heel veel tips als het gaat om muziek, maar het publiceren liet ze aan mij over. De schitterende Leah Song en Nahko Bear komen ook bij haar vandaan.

    Gelukkig zit er nu weer MUZIEK in BOUblog.
    Een schaap is over de dam. Wie volgt?

    En het hoeft natuurlijk niet over muziek te gaan, maar wie is niet bang voor BOUblog? Schrijf dan een blog in WORD en stuur het me. Dan help ik je wel verder. Gastbloggers zijn WELKOM !!!

Laat een reactie achter

Recente reacties