Archief
Artikelen

img108 img109 img110

Klik op de plaatjes voor meer informatie

Eigenlijk denk ik niet dat ook maar iemand in de gaten had dat mijn boeken weg waren. Men kent me wel als schrijfster van BOUblog, maar dat is voor mij slechts bijzaak. Al heel lang bestudeer ik de seksuele orde en de manier waarop deze historisch is gegroeid. Een belangrijke invalshoek was daarbij de psychoanalyse. Tijdens mijn studie psychologie stuitte ik op een psychoanalyticus die geheel buiten de gevestigde orde viel: Immanuel Velikovsky. Volgens deze Joods-Russische psychiater was de Bijbelse god Jhwh een komeet. Deze komeet zou in Bijbelse tijden rampen hebben aangericht op aarde.

Volgens Velikovsky is de huidige reconstructie van de oude geschiedenis niet juist. De rampen worden daardoor volgens hem verdoezeld, maar de herinnering aan deze rampen leeft voort in de religie, in de mythen en in onze dromen. Het is een wereldwijd collectief trauma dat tot op heden onverwerkt bleef en daarom leidt tot een collectief post traumatisch stress syndroom. De “vreze des heren” maakt volgens Velikovsky dat we de bestaande orde handhaven en ons houden aan de wet, ook al leidt dit tot stress en andere narigheid. Zijn motivatie was dat hij de mensheid wilde verlossen van dit collectieve trauma, door de oorsprong ervan bloot te leggen.

Mijn spontane reactie op zijn werk was: Als dat waar is, dan is het vaderrecht een rampenplan!

Indertijd had ik me ook al verdiept in het fenomeen van seksueel geweld. Daaronder versta ik niet alleen verkrachting, incest en pedoseks, maar ook zaken als onderdrukking van de vrouwen, mishandeling van de partner, prostitutie en het genieten van pornografie. Onze seksuele orde leidt tot vele vormen van wanorde. Uit de culturele antropologie blijkt dat deze seksuele wanorde veel minder voorkomt in gemeenschappen waar het moederrecht nog gold. In deze seksuele orde zijn de kinderen verwant aan de moeder en haar verwanten. Verwantschap met de vader wordt ontkend. (Dat wil niet zeggen dat de kinderen geen vader hadden. Vader, moeder en kinderen leefden samen, net als in het vaderrecht, maar de vader was geen verwant!) Het respect voor vrouwen was in het moederrecht groot, zij vormden de spil van de maatschappelijke orde. Verkrachting kwam in deze mensen niet op, de meeste huwelijken waren stabiel, echtscheiding was gemakkelijk, maar het kwam zelden voor, en de seksuele opvoeding van kinderen was vrij, waarbij ze stilzwijgend leerden dat incest taboe is.

Deze verwantschapsorde ligt ten grondslag aan het vaderrecht en gold ooit overal. Het vaderrecht is waarschijnlijk slechts 10.000 jaar oud, maar volgens zowel de psychoanalytici als de socialisten was de moederrechtelijke samenleving primitief, wild of barbaars. Volgens hen leidt alleen het vaderrecht tot beschaving. Tot op zekere hoogte hebben ze gelijk. In het moederrecht leefde men dichter bij de natuur, die men bezield achtte met goden die men niet mocht krenken of kwetsen. Alleen het vaderrecht, met zijn geloof in één hemelse god en de heerschappij van de mens over de natuur, kon leiden tot de huidige maatschappij met computers, mobieltjes, internet, tv’s, koelkasten, wasmachines, magnetrons en ga zo maar door. Deze “beschaving” leidt echter ook tot uitbuiting van de arbeiders en de natuur, tot grootschalige mijnbouw, het kappen van oerwouden, het vervuilen van rivieren, het veroveren van landen door middel van oorlog en het dreigen met kernbommen.

Volgens de psychoanalytici zijn de meeste mensen zich van de seksuele orde niet bewust. Men ervaart het als normaal en natuurlijk, men wordt spontaan verliefd en vraagt zich niet af waarom juist op deze persoon. Men neemt automatisch aan dat verliefd, verloofd, getrouwd het ideaal is en zonder er bij na te denken oordelen we over seksuele relaties: dit is normaal en dat mag niet. In de loop der eeuwen is die seksuele orde echter aan grote veranderingen onderhevig geweest. Als Velikovsky gelijk heeft, dan valt de overgang van moederrecht naar vaderrecht samen met kosmische rampen.

In “Kinderen van Kadmos” heb ik het proces van verandering van de seksuele orde onder invloed van kosmische rampen in romanvorm gegoten, met als basis de Griekse tragedies over het huis van Kadmos. Inmiddels heb ik over deze boeken wat vragen gekregen. Het blijkt dat veel mensen moeite hebben om het moederrecht te begrijpen. Het antwoord bleek soms te liggen in de toevoeging van een paar woorden of het herformuleren van een zin. In deel 3 zaten echter twee duidelijke fouten die dringend vroegen om herstel.

Een van mijn lezers wees me op een Bijbelse fout, een onjuiste lezing van het boek Numeri. De koning van Moab woonde namelijk niet aan de Jabbok, maar rond de bron van de Arnon. De vlakte van Moab langs de Jordaan was niet lang daarvoor op Moab veroverd door de Amorieten, die daarna werden verslagen door de Israëlieten. Dat vereiste dus correctie. Maar ik ontdekte zelf nog een andere fout: ik had de omlooptijd van Jupiter niet helemaal correct berekend. De komeet kwam niet terug in de winter van 1568 v.Chr., maar iets eerder, in de nazomer van 1569 v.Chr.. Hij kon de aarde niet raken, maar hij ging vlak achter Jupiter langs en werd daardoor versneld.

Het is me ook gebleken dat de romans vragen oproepen over de theorie. “Kinderen van Kadmos” berust op jaren van studie naar de oude geschiedenis en chronologie, de archeologie, de kosmologie, de geschiedenis van de aarde en de klimaatkunde. In mijn computer zitten dan ook mappen vol tijdschema’s, oude teksten en (uittreksels van) wetenschappelijke artikelen. Komende winter wil ik die graag ordenen en bewerken tot een boekje: “Kinderen van Kadmos – De theorie”. Misschien dat ik af en toe wat daarover publiceer op BOUblog, al blijft de hedendaagse politiek ook mijn belangstelling houden.

Vorige winter heb ik alle boeken van Velikovsky over de geschiedenis herlezen. Hoewel ik u niet kan verzekeren dat hij in alles gelijk heeft, weet ik wel dat zijn reconstructie beter kan kloppen dan de huidige “wetenschappelijke” theorie. Volgens Velikovsky zit de oude geschiedenis vier tot vijf eeuwen scheef. Om te begrijpen wat hij bedoelt, geef ik u het volgende in overweging: Volgens de Griekse geschiedschrijver Herodotos (485-425 v.Chr.) heeft farao Sethos (1214-1208 v.Chr.) een aanval afgeslagen van de Assyrische koning Sennacharib (705-681 v.Chr.). Kijk, als dat wáár is, dan zijn wij tijdgenoten van Columbus! Mocht u het leven hier niet meer zien zitten, dan kunt u nog altijd aanmonsteren op de kraak Santa María. En dan maar hopen dat de aarde niet plat is! 🙂

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

1 Reactie op “Kinderen van Kadmos is terug”

Laat een reactie achter