Archief
Artikelen

Illustratie: Hüseyin Baybasin

Het derde deel van de vertaling van het artikel van Sheri Laizer over de zaak Baybasin begint met de verklaring die op 3 december 2007 werd afgelegd door de hoge Turkse politiefunctionaris en ex-minister Necdet Menzir tegen de Turkse journalist Burhan Kazmali. Die zeer lange verklaring (Word doc.) gaat o.a. over de wegens corruptie geschorste Turkse politieman Ferruh Tankuş en de manier waarop OvJ Hugo Hillenaar deze corrupte politieman inschakelde voor het “onderzoek” naar dhr. Baybasin. Een verkorte versie van deze verklaring staat sinds eind 2009 op BOUblog. De verklaring is bij Sheri Laizer nog verder ingekort, maar de rol van Hugo Hillenaar wordt daarna door dhr. Baybasin veel duidelijker belicht. Hij pleegde meineed!

Bewijs aangehaald door Necdet Menzir, hoofd van de politie, aan journalist Burhan Kazmali (in het Turks)

Menzir gaf Burhan Kazmali uitgebreid de volgende informatie (en meer dan hier kan worden samengevat).

Özer Çiller, echtgenoot van indertijd de Turkse Eerste Minister mevrouw Tansu Çiller, had tegen Necdet Menzir verteld dat hij en zijn kring niet blij waren met de groeiende populariteit en de goede relaties van Hüseyin Baybaşin met bepaalde figuren in de Turkse regering, de militaire elite en andere elites. Hij wilde dat de hele familie Baybaşin en Hüseyin’s nauwere kring onder toezicht werden geplaatst, dat hun telefoons werden getapt en opgenomen, hoewel dat zonder gerechtelijk bevel zelfs illegaal was. Menzir was vanwege zijn positie genoopt om het verzoek in zekere mate in te willigen. Özer had speciale banden met MIT en hij was “zo dik bevriend als met een zoon met Tolga Sakir Atik”, die hij gebruikte om te doen wat maar nodig was. Sommige mensen vonden het een goed idee om Baybaşin in de gevangenis te werpen, maar omdat hij toen erg populair was, trokken veel landen zich terug van dat idee. Veel internationale onderwereldfiguren zouden het idee hebben gesteund, want als Baybaşin in de gevangenis zat, konden zij profiteren van het ontstane vacuüm. Een ambtenaar zou meer ontvangen dan hij in zijn hele leven zou kunnen verdienen, net als andere spelers in het complot die hun bevelen dekten nadat de zaak was afgerond. Niemand keek achteraf naar waar hun villa’s en plotselinge rijkdom vandaan kwamen. Er werd ook veel druk uitgeoefend op de pers. Veel verslaggevers die contact hadden met de politie, kregen de informatie om te schrijven en het verbod om verder te kijken. Ik weet dat politici aan de top van de overheid en belangrijke bureaucraten, hun vrouwen en familieleden en bepaalde MIT-figuren aandacht besteedden aan Baybaşin … We hebben de zaak Baybaşin als een geheel aangepakt…

Ik kan niet achterhalen hoe de Nederlandse politie deze man heeft kunnen veroordelen tot levenslang. Als u het mij vraagt, is vooral de Nederlandse politie en het Interregionale Onderzoeksteam Nederland, die het onderzoek uitvoerde, fout geïnformeerd. Nederland baseerde zich in deze zaak op telefoontaps en handelde naar believen. Maar in dezelfde periode kreeg Baybaşin geen kans om iets te zeggen of zich adequaat te verdedigen.

Özer Çiller en de top-politieke kringen in Turkije, de drugs-cirkel en andere profiteurs, en met name Emin Aslan en Ferruh Tankuş, zaten achter Baybaşin aan omdat hij de Koerdische vrijheidsbeweging hielp die in verband werd gebracht met de PKK en omdat hij voor MED TV reclame maakte, dus wilde men hem blokkeren. Ze wilden niet dat hij weer naar Turkije kwam, maar ze wilden hem uit de weg ruimen en laten opsluiten.

“Bedenk dat een Hollandse officier van justitie en een agent van Speciale Operaties naar Turkije kwamen en verscheidene zeer nauwe betrekkingen onderhielden in 1995 en 1996. Baybaşin had banden met MIT en de staat en Özer Çiller werd ook onder druk gezet. In die tijd waren de drugshandel en de politiek nauw verweven.”

De campagne om Baybaşin als een “drugs baron” te belasteren: de rol van Frank Bovenkerk en Yücel Yeşilgöz in het klemzetten en het ‘onderzoek’

De lastercampagne was zeer succesvol en ontstond voornamelijk door politie-insiders en de Turkse pers die aanhangers waren van de staat, die handelde op bevel van de staat om Baybaşin uit de weg te ruimen, zo niet door hem te doden, dan toch door hem als een boef af te schilderen. Hun werk werd verder gesteund door Yücel Yeşilgoz en Frank Bovenkerk, auteurs van “De Maffia van Turkije” (een boek dat later woordelijk werd aangehaald en waarover de advocaten van Baybaşin ten slotte een aanklacht voor laster hebben ingediend). Interessant genoeg zijn de originele Nederlandse, Turkse en Engelse versies van het boek allemaal verschillend.

Huseyin legde uit: “Het Nederlandse boek werd gebruikt als uitgangspunt om de onderzoeksrechter toe te staan om een zaak tegen mij te beginnen. Zonder dit boek kon de rechter geen zaak hebben ingebracht. Het boek kwam geheel tot stand op basis van een samenwerking tussen de Nederlandse en Turkse politie en hun medewerkers.

Tayar Çetinkaya, een Nederlander van Turkse afkomst en lid van het onderzoeksteam in Nederland, bereidde het onderzoek voor, samen met de plaatsvervanger van Ferruh Tankuş, Hüdayi Sayin.

“Joris Demmink stuurde Yeşilgoz en Bovenkerk naar de Breda-gevangenis om me te interviewen voor een voorgesteld boek. Ze hebben me nooit verteld dat ze in feite benoemd waren om samen te werken met de politie-unit van Noord en Oost-Nederland die verantwoordelijk was voor het onderzoek in mijn zaak, samen met Tayar Çetinkaya en Hüdayi Sayin.

In de inleiding bij de latere Turkse editie van het Turkse Maffia-boek staat dat de auteurs erg blij waren om met die eenheid samen te werken. Daarnaast werd na mijn arrestatie, hoewel Tankuş toen werd ontslagen, Hüdayi Sayin door de Nederlandse regering in staat gesteld om op de faculteit van Bovenkerk een twee jaar durende doctoraalstudie te volgen, betaald door de Nederlandse staat, zoals de Nederlandse ambtenaren hebben toegegeven. Bovenkerk werd door het ministerie van justitie gevraagd om Sayin als doctoraalstudent te accepteren, zoals hij verklaarde toen hij werd ondervraagd door het OM en de verdediging. Tankuş had gewoon zijn handtekening gezet. Zonder dat boek hadden ze de zaak niet kunnen opstarten. Mijn zaak is dus het product van de Turkse staat en hun criminele medewerkers in West-Europa, met name de Nederlandse regering. Het komt alleen door mijn standpunt tegen de tirannie van de Turkse staat tegen de Koerdische natie. Hun criminele samenwerking werd goed gediend door de internationale media en het ministerie van justitie. Bij elke nieuwe uitgave van het boek voegden zij meer leugens over mij toe.

“De Britse pers was al even schandelijk, die sprong op deze muziek-wagen en probeerde de verkoopcijfers van hun kranten te verhogen door middel van vette koppen, waarbij ze inspeelden op het klimaat van Turkse drugsoperaties in het Verenigd Koninkrijk en de naam van de Baybaşin-familie zonder enige bewijs in die mix gooiden. Die modder stinkt nog, maar de uitdaging is begonnen.

“Ferruh Tankuş was het Turkse politiehoofd dat indertijd speciaal belast was met de Baybaşin-operatie. Hij verbond zich met talrijke ambtenaren en vormde een speciaal team. Tankuş werkte meer dan 21 maanden als hoofd van de afdeling narcotica. Hij werd vervolgens overgeplaatst naar het Beyoğlu politiebureau en bepaalde belanghebbende partijen kregen 4 miljoen dollar door deze deal.

Hüseyin vervolgde: “Tankuş en Aslan waren in het buitenland opgeleid en kenden hun werk goed – ze waren experts. Tankuş viel later in ongenade wegens corruptie en werd ontslagen. Hij werd ook beschuldigd van betrokkenheid bij drugshandel en de moord op een politieagent van zijn eigen afdeling. Die agent had onderzoek naar hem gedaan. De agent had een afspraak gemaakt met een van Tankuş’s dealers die hem belangrijke informatie over Tankuş zou geven. Op weg naar die afspraak werd hij vermoord. Tankuş werd aangeklaagd, maar er werd een deal gesloten en hij ging akkoord om samen te werken met de Nederlandse politie in de samenzwering om me klem te zetten.

“Hij was Hoofd Anti-Terrorisme geweest in de Koerdische regio Elaziğ. Acht maanden voordat het Nederlandse onderzoek in september 1997 tegen mij werd gelanceerd en ondanks het feit dat Tankuş wegens zijn criminele werkzaamheden uit de dienst was geschorst, ging Hugo Hillenaar begin 1997 naar Istanboel en sloot een overeenkomst met hem over de voortzetting van het proces tegen mij. De regering van Çiller benoemde Tankuş toen tot Hoofd Narcotica Brigade in Istanboel. Zodra de zaak tegen mij in Nederland rond was, werd Tankuş onmiddellijk van deze post verwijderd.

“In 2001 ondervroeg het Hof Den Bosch Hugo Hillenaar over die ontmoeting met Tankuş – hij erkende dat deze had plaatsgevonden. Hem werd gevraagd waarom hij Tankuş had willen ontmoeten toen deze op non-actief stond. Hillenaar antwoordde dat hij met hem had gesproken over een drugszaak met betrekking tot Nederland en niet over mijn zaak. Hij beweerde: “Ze waren erg boos. Ze vertelden me over jouw zaak, maar ik was zelf niet degene die er over begon,” zei hij. Maar als Tankuş op dat moment geen enkele positie had, had hij niets te maken met verdovende middelen. Hillenaar antwoordde onder ede dat Tankuş “een zeer goede ambtenaar van de Turkse staat was” en voorts beweerde hij dat “Tankuş was bevorderd tot Rechter van het Hooggerechtshof in Turkije.” We hebben het document dat bewijst dat Hillenaar onder ede loog. Tankuş werd nooit als rechter aangesteld en hij was geschorst toen Hillenaar hem ging zien. We hebben hier tenminste tien keer over geklaagd bij de officier van justitie, maar er is nog geen actie ondernomen. Het vereist internationale interventie om hen te dwingen om deze kwestie op te lossen.”

—————————————-
Tot zover het derde deel van de vertaling van het artikel van Sheri Laizer. Hugo Hillenaar loog onder ede toen hij als officier van Justitie te Breda betrokken was bij het Hoger Beroep in het proces tegen dhr. Baybasin. Uit zijn officiële curriculum vitae blijkt dat hij daarna prompt werd bevorderd! Inmiddels heeft hij het geschopt tot landelijk hoofdadvocaat-generaal, waaruit we de les kunnen trekken dat liegen onder ede bij justitie bevorderlijk is voor je carrière.

Vervolgens komt in het artikel van Sheri Laizer onvermijdelijk de rol van Joris Demmink aan de orde, dus daarover binnenkort meer.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

Laat een reactie achter

Recente reacties