Archief
Artikelen

Illustratie: Hüseyin Baybasin: VESTED INTERESTS

De journaliste Sheri Laizer, gespecialiseerd in de problematiek van het Midden Oosten en de Koerdische kwestie, heeft onlangs een nieuw artikel gepubliceerd over de zaak Baybasin: The Hit List: Killing pro-Kurds on the orders of the Turkish State – then and now. Dit wordt door mij vertaald en in delen gepubliceerd. Het eerste deel ging over de hitlijsten met de namen van Koerden die door de Turkse geheime dienst MIT moesten worden vermoord. De meesten zijn nu dood, maar dhr. Baybasin leeft nog. Dit tweede deel gaat over het feit dat mr. Aben al in 1997 een rol speelde bij de illegale vervolging van dhr. Baybasin. Het gaat daarbij om de zogenaamde “poging tot moord op Mehmet Marsil.” In feite gaat het om een mislukte poging tot moord van Marsil op Baybasin, waarop dhr. Baybasin aangifte deed. De dienstdoende officier van justitie was mr. Diederik Aben!

In het boek (On)terecht Levenslang staat op p. 149-155 beschreven wat er gebeurde. Een andere versie van hetzelfde verhaal staat in Trial by Silence, p. 177-287, een boek dat nu niet meer te krijgen is. Dhr. Baybasin stond op een Turkse hitlijst en verbleef noodgedwongen in Nederland, dat hem wilde uitleveren aan Turkije. In februari 1998 werd hij telefonisch gewaarschuwd dat vanuit Turkije iemand naar Nederland op weg was om hem te vermoorden. Besef wel, dat de telefoon van dhr. Baybasin werd getapt, zodat het OM op de hoogte was van deze dreiging! Op 18 februari werd Baybasin gebeld door zijn goede vriend Metin. Deze was benaderd door een zekere Mehmet Marsil, die aandrong op een ontmoeting met dhr. Baybasin. Deze vermoedde dat Marsil de hitman was. In het telefonische contact tussen Metin en Baybasin, zei de laatste herhaaldelijk: “Bira biqede”, wat ten onrechte werd vertaald met “HET MOET GEKLAARD WORDEN” (met hoofdletters van de taptolken). Het blijkt te betekenen: “Ik wil dat het stopt” of “Ik wil dat je stopt” of “Stop alsjeblieft”. Zie ook de Appendix bij het antwoord van mr. Adèle van de Plas, p. 92 e.v.

Sheri Laizer vertelt nu:

Voor het Nederlandse OM blijft Baybaşin de zondebok

Hüseyin Baybaşin blijft in Nederland vechten voor gerechtigheid. Op 2 juli 2017 weigerde de Nederlandse procureur-generaal, de heer D.J.C. Aben, de flagrante manipulatie van telefoontaps en welbewuste vertaalfouten te erkennen, die door de verdediging werden voorgelegd, inclusief de bewijzen door tien internationale deskundigen. Deze negatieve aanbeveling werd pas na een procedure van zes jaar gedaan! Belangrijk is, dat de AG Aben vanaf het begin betrokken geweest. De achtergrond hiervan is zeer belangrijk.

Aanklager Aben en Mehmet Marsil – “de Marsil-zaak”

In een recente verklaring die op zijn website is gepubliceerd, herinnerde Huseyin zich: “Een Turkse politieagent, Mehmet Marsil, kwam in 1998 met een aantal twijfelachtige trawanten naar Amsterdam. Hij droeg een speciaal Turks diplomatiek paspoort. Omdat we wisten dat de Turkse staat een hitteam had gestuurd om mij te vermoorden, paste deze persoon bij de beschrijving die ons was gegeven. De mensen die hij benaderde vroegen me wat ze moesten doen. Ik zei hen dat ze zijn identiteitskaart en paspoort aan mijn advocaat moesten overhandigen, indertijd was dat mr. Koppe. Daarna vroeg ik mr. Koppe om een klacht over deze persoon bij de Nederlandse politie of het OM in Amsterdam in te dienen. Mr. Koppe heeft dat gedaan.

“De officier van justitie in Amsterdam met wie mijn vroegere advocaat, mr. Koppe, indertijd heeft gesproken, was op dat moment mr. Aben, (dezelfde ambtenaar die net bij de beoordeling van mijn zaak heeft ontkend dat er ook maar één telefoongesprek is gemanipuleerd). De Turkse politieagent en zijn vrienden werd gevraagd om hun adres te geven, tot ik zelf kon komen om hen te zien. Mijn advocaat vertelde de Nederlandse officier van justitie en de politie waar ze logeerden. Op een of andere manier is die klacht van mij verhuisd van Amsterdam naar Rotterdam. De politieafdeling van Rotterdam nam contact op met mr. Koppe en vertelde hem dat ze “niet de deskundigheid hadden om Baybasin’s verklaring over de klacht op te nemen. Zodra een deskundige of officier beschikbaar was, zouden ze opnieuw contact opnemen”. Drie dagen later gaf het Turkse Consulaat in Rotterdam officiële papieren aan de Turkse politieagent en zijn metgezel. Ze werden teruggestuurd naar Turkije onder toezicht van de Nederlandse politie en het OM. Twee dagen nadat ze terugkeerden naar Turkije, belde de Rotterdamse politie de heer Koppe en mij en vroegen ons om naar de politieafdeling in Rotterdam te komen om mijn verklaring af te leggen. Dat hebben we gedaan.

“Ik vroeg mijn advocaat en de politieagenten waarom de zaak van Amsterdam naar Rotterdam is verhuisd. Niemand heeft de reden voor mij verklaard – niet de politie, noch de aanklager of mijn vroegere advocaat. Ze hebben mijn vraag gewoon genegeerd. Toen ik in maart 1998 opnieuw gearresteerd werd, was een van mijn zogenaamde misdaden volgens Hugo Hillenaar dat ik de Turkse politieagent had geprobeerd te vermoorden. En dat maakt ook deel uit van mijn veroordeling. Hugo Hillenaar en het Gerechtshof van Den Bosch wisten heel goed dat ik de klager was en niet de beschuldigde. Het Hof Den Bosch nam dat besluit in 2002. Het werd duidelijk dat mr. Aben en mr. Hillenaar mij in de zaak betreffende deze Turkse politieagent hebben klem gezet, terwijl deze volgens ons werd gestuurd om mij te vermoorden. De overtuiging was gebaseerd op beweerdelijk getapte telefoongesprekken die ze nooit hebben geproduceerd.

Aanklager Aben blijft de kaart van de duivel spelen

“Nu, de laatste conclusie van mr. Aben, na zijn ‘onderzoek’ van het telefoontap-bewijs waarop ik ben veroordeeld, is dat er geen manipulatie is geweest van de opgenomen gesprekken en dat er is niets mis met de vertalingen. Mr. Aben is niet alleen onprofessioneel, hij is oneerlijk. Ik heb nogmaals benadrukt dat ik de klager was in de zaak van Mehmet Marsil en niet in een positie om ook maar ergens van te kunnen worden beschuldigd. Omdat ze geen ander verhaal konden vinden om me te veroordelen, hebben ze deze zaak samengesteld en sommige transcripten gecombineerd. Toen we het zogenaamde telefoongesprek opvroegen om te beluisteren, zeiden ze: “niet gevonden”. We ontdekten later dat Hillenaar samen met Koppe de beslissing nam om het naar Rotterdam te verhuizen, toen ik op valse aanklachten gearresteerd werd.

“Mijn klacht betreffende Mehmet Marsil is de hoeksteen van onze verdediging. Hoe kunnen ze me beschuldigen van iets waarover ik een klacht heb ingediend? Deze eerste aanklacht over Mehmet Marsil is valselijk omgedraaid, zodat ze iets konden samenstellen om me op vast te zetten. Dit weet iedereen in Nederland en het staat allemaal in een verklaring op de website van de Bakker Schut Foundation“.

Kort nadat de AG op 13 juli 2017 zijn verklaring had gepubliceerd, reageerde Baybaşin heftig. In een telefoongesprek met Ton Hofstede, een deskundige die goed bekend is met zijn zaak, riep Baybaşin uit: “Het is om ziek van te worden! Ik weet niet of we het een uitspraak moeten noemen of beleid… Ik verwachtte niet zo veel vuiligheid van de heer Aben, om eerlijk te zijn. Ik dacht dat hij de zaak onbeslist zou laten, dus als hij zegt dat er geen manipulatie bestaat, wij hebben meer dan tien internationale deskundigen die het eens zijn over manipulatie. Als dit nog niet genoeg is, wat is dan wel genoeg? Het is aan de Hoge Raad om te beslissen. We moeten afwachten en dan zien… ”

Hij vertelde me ook kort daarna: “Ze verzinnen maar wat, terwijl ze weigeren om hun eigen onrecht te erkennen. Ze maken een nieuwe wet die in hun doeleinden past en dan proberen ze mij daarmee te beschuldigen om me tot zwijgen te brengen. Net als bij de zogenaamde financiële zaak tegen mij voor appartementen die zelfs niet bestaan.”

Baybaşin werd eerst in 1995 naar Nederland gelokt en gearresteerd. In 1998 werd hij nogmaals gearresteerd op grond van vervalste telefoontaps. Hij ontkent iedere betrokkenheid bij verdovende middelen en werd daar ook nooit voor veroordeeld – iets dat niet algemeen bekend is.

Baybaşin heeft brede steun gekregen van onafhankelijke (voormalige) politiedeskundigen, criminologen, linguïstische deskundigen en academici, gevangenisbewakers en zelfs directeuren, die allemaal overtuigd zijn van zijn onschuld en die zich verzetten tegen het misbruik van het recht door prominente figuren in de Nederlandse regering, het ministerie van justitie en de politie .

Tot zover Sheri Laizer. Het volgende deel van haar artikel gaat over de manier waarop de OvJ Hugo Hillenaar samenwerkte met de wegens corruptie geschorste Turkse politieagent Ferruh Tankuş. Daarover later meer.

Dat mr. Aben hoogst persoonlijk al in 1998 een rol speelde in de bedrieglijke vervolging van dhr. Baybasin, staat in geen van beide bovengenoemde boeken. Voor mij is deze informatie nieuw! Volgens mij betekent dit, dat mr. Aben zich al in 2011 had moeten verschonen , op het moment dat hij werd belast met het herzieningsonderzoek. Mr. Diederik Aben heeft zich al die jaren niet verschoond. Vandaar dat de stank ruim 6 jaar later niet te harden is!

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

4 Reacties op “Sheri Laizer: mr. Aben en de “moord op Marsil””

  • Weten we nog dat Aben, ook in 2011, wat vreemd gedrag vertoonde in de Wilders-wrakingszaak? In zekere zin zou je kunnen zeggen dat het hier ook om een soort al-dan-niet verschoning ging. (Wraking kun je denk ik uitleggen als een opgelegde verschoning). Ik heb hier even wat artikelen daarover op een rij gezet: https://joepzander.wordpress.com/mr-abens-zoektocht-naar-wraking/

  • Sorry, klein foutje. De wrakingszaak speelde in 2010 en de reactie erop van Aben ook. In 2011 werd er in de Tweede Kamer gesproken over de benoeming van Aben. Daarover schreef Jensma toen. In 2012 kwam Crombag erop terug naar aanleiding van de aanstelling van een lid voor het EHRM vanuit Nederland. per saldo gaat het hier om een machtsstrijd waarin m.i de Rechterlijke macht een onaantastbaar zelfbenoemd, intransparant en boven de wet staand bolwerk tracht te creëren. PVVers zijn de enigen die er wat van durven te zeggen alhoewel ze op een veel betere manier de kern van het probleem zouden kunnen raken. Voor de duidelijkheid, van de PVV moeten we het volgens mij dus ook uiteindelijk niet hebben. Ik vind wel Lilian Helder af en toe wel rake dingen zeggen.Zoals in de bekende statistiekkwestie, ook al in 2011.

  • mr.drs.Bou:

    Beste Joep, ik heb even doorgelinkt naar jouw blog en daar de volgende twee artikelen vandaan gehaald:
    Het NRC, Folkert Jensma, 17 december 2011
    Hoe de PVV een raadsheer uit de Hoge Raad weerde

    Deze week is strafrechtexpert en advocaat-generaal Diederik Aben wat mij betreft de hoogste eer te beurt gevallen die in juridisch én politiek Nederland voorhanden is. Hij is niet benoemd in de Hoge Raad der Nederlanden. En wel omdat de PVV dat verhinderde en de vaste Kamercommissie voor Veiligheid en Justitie daarin mee ging. De Hoge Raad liet hem deze maand op de voordracht braaf naar de laatste plaats zakken.Het hoogste rechtscollege en de Kamer zwichtten aldus voor het PVV-dreigement de rel rondom de benoeming van hoogleraar Ybo Buruma van dit najaar nog eens dunnetjes over te doen. Diens ernstige tekortkoming was betrokkenheid bij de PvdA, waar de PVV uiteraard niet mee uit de voeten kon. De Kamer negeerde dat en benoemde hem toch. Diederik Aben is door de PVV op de zwarte lijst gezet omdat hij de verkeerde mening had over de wrakingskamer in het proces Wilders. Aben vond destijds de beslissing om de rechters te vervangen namelijk onnodig, slecht gemotiveerd en strijdig met de jurisprudentie. Deze ‘persoonlijke notitie’ lekte uit en zorgde voor rumoer, waarna het parket het uitlekken ‘betreurde’.

    En de Volkskrant, OPINIE – Hans Crombag 9 juli 2012:

    Gevraagd naar zijn beweegredenen voor de schielijke terugtocht kortgeleden bij de voordacht van Diederik Aben als raadsheer bij de Hoge Raad nadat de PVV tegen diens benoeming bezwaar had gemaakt, trok Corstens zich terug achter de mistbank dat de privacy gebood over de beweegredenen daarvoor te zwijgen.

    Het rechterlijke bedrijf in ons land is, dunkt mij, in aanmerkelijk grotere problemen dan velen al wisten, ook al is dat naar het zich laat aanzien tot de insiders nog niet helemaal doorgedrongen.

    Deze aanmerkelijk grote problemen zijn sindsdien alleen maar gegroeid!

  • Hoi Bou,
    We zijn het behoorlijk met elkaar eens wat betreft de Rechterlijke Macht. Hoe zou het trouwens met Crombag zijn. Dat was echt iemand die nooit een blad voor de mond nam. Maar ja 83 nu, ik kan niets recenters meer van hem vinden dan het artikel hierboven.

Recente reacties