Archief
Artikelen

In de VS is een stille revolutie gaande, zowel in de manier van denken als in de manier van werken. Het gaat daarbij om het woord “socialisme”. In de VS betekende dat tot voor kort: socialisme = communisme = Stalinisme = erger dan Hitler! Uit een poll is echter gebleken dat als de jongere generatie (tot 35 jaar) kan kiezen tussen kapitalisme en socialisme, de meerderheid kiest voor socialisme. De vraag is dan wat dat woord betekent. Socialisme betekent niet dat de Staat alle productiemiddelen bezit, zoals indertijd in de Sovjet Unie. Volgens professor Richard Wolff is socialisme democratie op de werkplek. In plaats van loonarbeid voor een kapitalist komt dan de coöperatieve productie.

In een coöperatie nemen alle leden deel aan de besluitvorming en ze delen evenredig in de opbrengst van hun arbeid. In de plaats van concurrentie en competitie komt dan samenwerking voor een gezamenlijk doel. Dat vergt een andere levenshouding! We zijn daar niet in opgevoed, het hele schoolsysteem is gericht op het aanleren van competitie: wie is de beste van de klas? Kennis mag niet worden gedeeld: niet spieken en niet voorzeggen! Alleen in het gezin vinden we soms nog samenwerking, maar op de werkplek geldt het recht van de sterkste en men moet doen wat de baas wil!

Het kapitalisme is gericht op maximale winst maken, maar hoe maximaliseert men die winst? De belangrijkste factor in de productie van goederen en diensten is arbeid. Die arbeid wordt door de kapitalist ingekocht voor een zo laag mogelijke prijs. Iedere arbeider produceert meer waarde dan het loon dat de kapitalist hem of haar betaalt. De meerwaarde verdwijnt in de zak van de kapitalist. Karl Marx heeft dat reeds duidelijk gemaakt. Kan de kapitalist goedkopere arbeidskrachten krijgen, dan zal hij dat zeker doen! Doe hij dat niet, dan kan hij niet concurreren met een bedrijf dat dit wel doet. Die kapitalist gaat failliet! In een kapitalistische economie wordt iedere kapitalist gedwongen om de maximale overwaarde uit arbeidskracht te halen. Het resultaat is dat de arbeider wordt uitgebuit.

Richard Wolff pleit voor een economie van coöperaties. Hij wijst daarbij vaak op het voorbeeld van Mondragon, een stadje in Spaans Baskenland, waar de arbeid wordt verricht op een coöperatieve manier. In een coöperatie bepalen de arbeiders wat er wordt geproduceerd, hoe dat gebeurt en hoe de meerwaarde wordt besteed. Die werkplek is democratisch! Richard Wolff vindt een steeds breder gehoor. In maart besteedde Abby Martin een uitzending van Empire Files aan zijn ideeën.

Marxism 101: How Capitalism is Killing Itself with Dr. Richard Wolff // Empire_File022 duurt 35 minuten.

Gepubliceerd op 22 mrt. 2016

Despite a concerted effort by the U.S. Empire to snuff out the ideology, a 2016 poll found young Americans have a much more favorable view of socialism than capitalism.

Though he died 133 years ago, the analysis put forward by one of the world’s most influential thinkers, Karl Marx, remains extremely relevant today. The Empire’s recent rigged presidential election has been disrupted by the support of an avowed socialist, Bernie Sanders, by millions of voters.

To find out why Marx’s popularity has stood the test of time, Abby Martin interviews renowned Marxist economist Richard Wolff, Professor Emeritus of Economics at UMass – Amherst, and visiting professor at the New School in New York.

Prof. Wolff gives an introduction suited for both beginners and seasoned Marxists, with comprehensive explanations of key tenets of Marxism including dialectical and historical materialism, surplus value, crises of overproduction, capitalism’s internal contradictions, and more.

Een democratische samenleving kan niet samengaan met een autoritaire economie. Vandaar dat ons “democratische” politieke systeem voortdurend wordt gecorrumpeerd door de kapitalistische lobby. In het volgende interview met de christelijke econoom Jerry Robinson was Bernie Sanders nog kandidaat voor de Democraten. Sanders verklaarde zich openlijk socialistisch en hij kreeg een brede aanhang, maar de Democratische partij koos voor Hillary Clinton. Het Amerikaanse publiek had echter schoon genoeg van haar agressieve politiek! Daarom zitten we de komende jaren met de rechtse zakenman Donald Trump als president van de VS.

Is Capitalism Broken An Interview With Professor Richard D Wolff duurt 32 minuten.

De vraag wat de plannen van Donald Trump betekenen voor de economie, wordt duidelijk beantwoord door professor Wolff. Uiteraard is hij niet blij met de rechtse Trump, maar hij geeft ook aan waarom deze plannen niet zullen leiden tot een verbetering van de economische situatie van de VS. Elk van deze plannen heeft een keerzijde die wel eens erger zou kunnen zijn dan het huidige probleem: werkloosheid onder grote delen van de bevolking en lonen die vaak niet voldoende zijn om zelfs maar van te leven. De plannen van Trump bieden volgens Richard Wolff daarvoor geen oplossing, in tegendeel!

Professor Richard D. Wolff – Capitalism Itself is to Blame for Donald Trump duurt 36 minuten.

Gepubliceerd op 21 nov. 2016

America lashed out at our economic system, but our new president-elect won’t be able to help. Instead, argues Professor Richard Wolff, we must change the way we approach work.

Richard D. Wolff is Professor of Economics Emeritus at the University of Massachusetts Amherst and visiting professor at the New School graduate program in International Affairs in New York. He has written extensively and published many books, including Democracy at Work: A Cure for Capitalism (2012), Occupy the Economy: Challenging Capitalism (2012) and Capitalism Hits the Fan: The Global Economic Meltdown and What to Do About It (2013), which was also made into a DVD. Follow him on Twitter: @profwolff.

Randi Rhodes Number-one ranked progressive radio talk show host, political commentator, entertainer and writer. The Randi Rhodes Show, was broadcast nationally on Air America Radio, and Premiere Radio Networks from 2004–2014. Rhodes, represents aggressively independent media. The Miami Herald described her as “a chain-smoking bottle blonde, part Joan Rivers, part shock jock Howard Stern, and part Saturday Night Live’s ‘Coffee Talk’ Lady. But mostly, she’s her rude, crude, loud, brazen, gleeful self.”

Rhodes and her show won numerous awards for journalism and broadcasting, including Radio Ink’s Most Influential Woman, Radio Ink’s Most Influential Women’s list (multiple years), TALKERS magazine’s Woman of the Year, and the Judy Jarvis Memorial Award for Contributions to the Talk Industry by a Woman.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

5 Reacties op “Richard Wolff en de socialistische revolutie”

  • Ger:

    Tsja, socialisme. Het klinkt altijd erg aardig en rechtvaardig. Wie wil er nu niet op gelijke wijze mee profiteren van de collectieve opbrengsten van arbeid en inzet. Op papier een prachtig concept. Het grote probleem is echter dat het concept ingaat tegen de menselijke natuur.
    Wij mensen hebben de ingebakken dwang ons te onderscheiden van de massa. We willen streven naar beter en meer en ons als individu verder ontwikkelen. Deze aangeboren, genetische impuls zorgde voor ontwikkelingen, innovaties en voortgang. Het zijn degenen die buiten de hokjes (kudde) denken die voortgang brengen, niet de schapen die braaf het kudde gedrag blijven volgen.
    Dit aangeboren streven heeft ons als mensheid gebracht waar het nu is.
    Socialisme gaat uit van het collectief en beperkt automatisch de drang van het individu zich ten volle te ontplooien. Dat remt innovatie en beperkt ieder individu tot de kaders van het raamwerk waarin het collectief opereert.
    Socialisme onderdrukt het individualisme, het vrij- en anders denken en ontwikkeling omdat elke dissonant gedwongen wordt zich te schikken naar het collectief. Dat gaat in tegen de natuurlijke menselijke drang tot zelfontplooiing. Daarom denk ik dat socialisme niet kan functioneren zonder een controle apparaat met als gevolg onderdrukking. Er zijn maar heel weinig voorbeelden van socialistische staten die niet uiteindelijk vervallen tot repressief communisme.

    • mr.drs.Bou:

      Beste Ger,

      Er zijn maar heel weinig voorbeelden van socialistische staten die niet uiteindelijk vervallen tot repressief communisme.

      Zie als voorbeeld Libië en lees het Groene Boek van Gaddafi.

      Op papier een prachtig concept. Het grote probleem is echter dat het concept ingaat tegen de menselijke natuur.

      het heeft welvaart en rijkdom gebracht voor de hele bevolking van Libië, maar helaas kreeg dat land toen bommen op de kop. Nu is het een puinhoop, dank zij de westerse kapitalisten.

      Wij mensen hebben de ingebakken dwang ons te onderscheiden van de massa. We willen streven naar beter en meer en ons als individu verder ontwikkelen. Deze aangeboren, genetische impuls zorgde voor ontwikkelingen, innovaties en voortgang.

      Die ingebakken drang heb ik niet, terwijl ik toch een mens ben. Mijn aangeboren genetische impuls is ook niet gericht op mezelf als individu! Volgens mij is dat een belangrijke denkfout!

    • Ben:

      Kapitalisme is gebaseerd op uitbuiting en wordt dus noodzakelijkerwijs vervangen door een nieuw systeem. En dat heet socialisme of communisme. Karl Marx heeft dat 100% wetenschappelijk aangetoond.

  • Ger:

    Hoi Bou, eindelijk een inhoudelijke reactie in plaats van een scheld kanonnade. Helaas is dat doorgaans wel anders op het internet. Hulde daarvoor.

    On topic:

    Om Libië aan te dragen als het voorbeeld dat socialisme wel kan werken is een beetje kort door de bocht. Een zwaluw maakt geen zomer. Je vergeet hierbij dat het in de afgelopen decennia in tientallen andere landen op een regelrechte mislukking is uitgelopen, met tientallen miljoenen doden tot gevolg.
    Neem de voormalige USSR, of de landen in Zuid-Amerika waarbij het socialistische experiment uitgroeide tot een totalitair systeem. Recent voorbeeld is Venezuela, waar de bevolking nu de zure vruchten van het collectivisme aan het plukken is.
    Dat jij persoonlijk niet de drang ervaart om je als individu te onderscheiden van de goegemeente zal ongetwijfeld zo zijn. Maar dat jij dat zo ervaart, betekent niet dat iedereen dat zo ziet. En om het te classificeren als een “belangrijke denkfout” haalt elke basis voor een discussie bij voorbaat al weg, denk je niet. Immers, hoe kun je een discussie voeren met iemand die “fout denkt”? Het is een gevaarlijke ontwikkeling om afwijkende meningen zo weg te zetten. Dezelfde tactiek werd door communistische machtshebbers gebruikt om dissidenten het zwijgen op te leggen.
    Kun je me anders verklaren waarom landen en inwoners die voorheen een socialistisch/communistisch systeem hadden, nu kiezen voor het kapitalisme? Waarom zouden ze die keuze toch maken?
    We verschillen enorm op de fundamenten van menselijkheid. Jij ziet collectivisme als basis, ik zie het individu als vertrekpunt voor ontwikkeling.

    • mr.drs.Bou:

      Beste Ger,
      Op BOUblog wordt niet gescholden, zo simpel is dat. Maar ik ben het heel fundamenteel niet met je eens, want wat is belangrijker: het individu of het collectief? De ideologie van het individualisme maakt volgens mij deel uit van het burgerlijke denken dat samengaat met de ontwikkeling van het kapitalisme. Zelf maak ik deel uit van een collectief, of ik nou wil of niet. Ik woon weliswaar op een eiland, maar niet op een onbewoond eiland. 🙂

      We verschillen enorm op de fundamenten van menselijkheid. Jij ziet collectivisme als basis, ik zie het individu als vertrekpunt voor ontwikkeling.

      Het individu was nooit het vertrekpunt. Wie iets begrijpt van de 200.000 jaar oude geschiedenis van de mensheid, weet dat dit niet klopt.

      Jouw kritiek op de socialistische landen gaat trouwens ook voorbij aan wat Wolff voorstaat: een socialistische PRODUCTIE, dus NIET een socialistische staat! Socialisme op de werkplek in de vorm van coöperaties.

      Kun je me anders verklaren waarom landen en inwoners die voorheen een socialistisch/communistisch systeem hadden, nu kiezen voor het kapitalisme? Waarom zouden ze die keuze toch maken?

      Zij hebben geen keuze! De kapitalisten hebben gekozen voor de overname van hun land. Wie zich verzet, wordt vermoord door de CIA-dead squads! De ene coup na de andere en wie zich verzet, zoals de bevolking van Libië, krijgt bommen op de kop! Te zeggen dat men een keuze heeft, is dan toch wel een denkfout! Zie voor een recente coup o.l.v. Hillary Clinton de categorie Honduras op BOUblog.

Laat een reactie achter

Recente reacties