Archief
Artikelen

Dit wordt helaas een in memoriam, want Gina Pardaens Bernaer, de gedreven maatschappelijk werkster van de Werkgroep Morkhoven, is op 16 november 1998 verongelukt. De strijd om de Zandvoort pedo-porno die door haar werd gevoerd in samenwerking met de Werkgroep Morkhoven, was toen nog laaiende en de doofpot was gloeiend heet. Gina had vijf dagen eerder een aangifte gedaan wegens doodsbedreigingen, toen ze in volle vaart inreed op de pijler van een brug. Was het een ongeluk? Of werd ze geverongelukt? Reed ze te hard, of was er met haar remmen geknoeid? In het Belgische dagblad De Morgen stond op 1 december 1998 over haar dood het volgende bericht:

‘Ik weet ook niet wat die wormen nog van plan zijn’

01-12-98, 00.00u
De laatste chat-woorden van kinderrechten- activiste Gina Pardaens

BRUSSEL. EIGEN BERICHTGEVING

Je bent dood. Het onderzoek naar de omstandigheden van je dood is afgerond en leidde tot de conclusie dat je stierf in een banaal verkeersongeval. Toch loopt er nog steeds een informatief onderzoek naar de klacht wegens doodsbedreigingen die je vijf dagen voor je dood indiende. Dat is de merkwaardige situatie van kinderrechtenactiviste Gina Pardaens. Zij kwam op 16 november om in een verkeersongeval. Vijf dagen eerder stapte ze met haar klacht naar de rijkswacht van Galmaarden. De vrouw, die als medewerkster betrokken was bij het RTBf-programma Faits Divers en ook deelnam aan onderzoeken van de vzw Morkhoven (zie hierboven), knalde met haar wagen tegen een brugpijler en was op slag dood.

Helaas gaat de rest van het artikel schuil achter een betaalsite. In Nederland kwam haar dood zelfs niet in de krant! Meer duidelijkheid verschaft het volgende artikel: De moord op Gina Pardaens – Werkgroep Morkhoven

Gina Pardaens-Bernaer, een sociaal werkster, was in juli 1998 bij de Werkgroep Morkhoven gekomen, in de tijd dat Morkhoven het Zandvoort-netwerk (*) ontdekte. Ze had onderzoek gedaan naar het dossier-Schadwald, zogenoemd naar de jongen die 11 jaar daarvoor op 11-jarige leeftijd in Duitsland verdwenen was. Het onderzoek naar die zaak had de Werkgroep Morkhoven op het spoor van de Zandvoort-zaak gebracht. Via de stiefvader van het kind, Rainer Wolf, kwam Gina al gauw op het spoor van de betrokkenheid van de Duitse geheime dienst bij de verdwijning van de kleine Schadwald.

Op datzelfde moment begon ze problemen te krijgen met haar telefoon, fax en internet-verbinding. Ze werd regelmatig gebeld door iemand die na een lange stilte de verbinding weer verbrak. Belgacom was niet in staat de oorzaak van de telefoon-problemen en de anonieme telefoontjes te ontdekken. Het zei dat hun onderzoek had uitgewezen dat er een tweede lijn op haar telefoon aangesloten was, terwijl zij die tweede lijn nooit had aangevraagd, en dat er ‘een draadje los was’.

Het was Gina Pardaens-Bernaer die een kopie had gemaakt van een van de Zandvoort-CD’s en die naar de organisatie CIDE (**) in Zwitserland had gestuurd, die hem op zijn beurt weer aan Interpol deed toekomen. Ze had een ‘snuff-movie’ ontdekt waarin de verkrachting en de moord op een klein meisje te zien waren en waarop ze een vroegere compagnon van Michel Nihoul ontdekt had, de man die wegens de Dutroux-zaak bekend is geworden. Op een dag hielden een paar mannen haar staande terwijl ze op reis was met de trein, waarbij ze haar toevoegden dat ze met haar onderzoek moest ophouden. Vanaf dat moment reisde ze voortaan per auto, maar al snel merkte ze dat ze gevolgd werd. Ze noteerde de nummerplaten van de auto’s die haar volgden, één ervan was een grijze Mercedes waarvan later zou blijken dat hij eigendom was van de ex-chauffeur van de Dolo-bar, het hoofdkwartier van Michel Nihoul in Brussel, waar hij politie-agenten placht te ontmoeten van wie de onderzoeken naar kindermisbruik-netwerken ‘mislukt’ waren.

Ze had met José Desart samengewerkt aan het televisie-programma ‘Faits Divers’ van de RTBF. Ze werden beiden door de Criminele Recherche ondervraagd over het geval Schadwald. De politieagenten waren eerder benieuwd naar haar banden met de Werkgroep Morkhoven, dan dat ze geïnteresseerd leken in de verdwijning van het kind. Het verhoor kwam op haar ‘heel intimiderend over en het leek duidelijk de bedoeling om van haar te weten te komen wie haar bronnen waren’, zo verklaarde ze tegenover de krant ‘De Morgen’.

De belagingen via telefoon werden steeds heftiger. Ze ontving doodsbedreigingen van mensen van wie de stemmen door een elektronisch apparaat vervormd klonken. Op een dag, nadat ze op zo’n manier twee keer telefonisch bedreigd was, werd haar zoon door een auto van zijn fiets gereden, waarna de auto doorreed zonder te stoppen. Gina bracht in spoed al haar gegevens in veiligheid in kartonnen dozen van het Rode kruis en deponeerde die dozen in een loods van deze hulpverleningsorganisatie.

Vier maanden nadat Gina Pardaens-Bernaer begonnen was met de Werkgroep Morkhoven samen te werken, belde zij Jan Boeykens op, de voorzitter van die vereniging. Dat was op de avond van 14 november 1998. De telefoonverbinding werd dermate gestoord dat ze moeite hadden elkaar te verstaan, maar hij begreep dat ze weer nieuwe doodsbedreigingen had ontvangen. “Met wat ik heb ontdekt, gaat óf Belgie ontploffen, óf ik word vermoord”, zei ze.

In diezelfde nacht, tegen zonsopgang op 15 november, werd zij in het wrak van haar auto aangetroffen. De auto was onder een brug gecrashed. Er werden geen remsporen aangetroffen op de plek van de crash. Daarom is het aannemelijk dat de remmen van de auto onklaar gemaakt waren. De foto van de verongelukte auto maakt verder commentaar overbodig.

België is nooit ontploft. De moord werd op geen enkele manier door de politie onderzocht. Niet lang daarna werd in het bureau van haar advocaat, Arnould, ingebroken, waarbij een paar dossiers gestolen werden.

Bron: www.droitfondamental.eu (geschreven door Werkgroep Morkhoven)

Nu alles wat door de Werkgroep wordt gezegd, als leugens wordt afgedaan, is het toch zaak om wat verder te kijken dan Marcel, Jan en de prinses, want dat trio is blijkbaar niet te vertrouwen! Wie zich wil verdiepen in de rol van Gina Pardaens, kan terecht op Het Uur van de Waarheid. Over haar rol in de Werkgroep Morkhoven staat daar dit verhaal:

Morkhoven: De rol van Gina Pardaens en Marcel in de zaak Zandvoort in de laatste maanden van haar leven

Uit dit verhaal wil ik één alinea citeren:

Gina stelde ook de vraag waarom die vele doden moesten vallen als de justitie de ganse zaak van kinderverdwijningen en moorden toeschreef aan Marc Dutroux. Het onderzoek werd dan ook steeds gevaarlijker en nam een wending toen Marcel in Amsterdam een babyopvang ontdekte waarin er misbruik gaande was, bij toeval ontdekte hij dat er wat verder gelegen een bordeel actief was dat vernoemd was tijdens zijn onderzoek, toen hij bij Koophandel in Amsterdam het register inkeek schrok hij even. Het bordeel bleek toe te behoren aan een vriendin van Michel Nihoul! Hij maakte de gegevens dan ook over aan de onderzoekscel Dutroux.

Die babyopvang was NIET ’t Hofnarretje. Het ging om de crèche van een ziekenhuis. Zie daarvoor het proces verbaal uit 2001 van de verklaring van Marcel Vervloesem bij onderzoeksrechter Bourlet, die belast was met de zaak Dutroux. Naar deze verklaring werd GEEN onderzoek gedaan, maar het ziekenhuis had intussen bewakingscamera’s laten plaatsen. De activiteit van deze bende verlegde zich toen kennelijk naar ’t Hofnarretje. Het bordeel Roxanne, gevestigd op Admiraal de Ruyterweg 111, speelde volgens mij ook een rol in de zaak ’t Hofnarretje, maar als dat niet klopt, dan hoor ik het graag.

Gina Pardaens is niet de enige dode getuige. Wie zich verzet tegen de wereld van seksueel kindermisbruik, kan van een koude kermis thuiskomen! Die wereld is gevaarlijk, ze gaan desnoods over lijken! Het zijn wrede schoften die kinderen martelen voor hun eigen genot en dat van hun goed betalende klanten. Uit de verhalen van Morkhoven blijkt dat ze daarbij van hogerhand worden beschermd.

Het spoor van de kinderverkrachters -Dutroux en de dode getuigen duurt een half uur.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

47 Reacties op “Gina Pardaens en de Werkgroep Morkhoven”

  • yvonne:

    Jean Lambrecks, der Vater der ermordeten Eefje, sagt, alle, die die Wahrheit in diesem Fall suchen würden, müssten um ihr Leben fürchten. Oder hätten es bereits verloren. Und er sagt: „Deutschland und Belgien müssen im Fall Dutroux enger zusammenarbeiten, um die ungeklärten Fragen zu beantworten.“ Für ihn ist klar, dass Geheimdienste in dem ganzen Komplex eine Rolle spielen müssen. „Das wäre der Grund dafür, dass systematisch Ermittlungen behindert wurden. Es ist eben die Pflicht von Justiz, Polizei und Geheimdiensten, uns mitzuteilen, was wirklich mit unseren Kindern geschehen ist und wer dafür die Verantwortung trägt. Das gilt auch für den Fall Manuel Schadwald.“

    Er empfindet heute nur Wut und Hass für Dutroux. Er sagt, er würde es niemals schaffen, dem Mörder seiner Tochter gegenüberzutreten. Dabei hätten Lambrecks und seine Lebensgefährtin Els Schreurs so viele Fragen an den Mann. Könnte Jean Lambrecks einer Amnestie zustimmen, wenn Dutroux alle Hintergründe des Netzwerkes offenlegen würde? Der Mann schaut bei dem Gespräch in dem belgischen Landgasthof wieder gedankenverloren ins Feuer: „Ich wäre bereit, es mir zu überlegen.“

    https://www.welt.de/vermischtes/article143879658/Auf-den-Spuren-der-verlorenen-Kinder.html

    Geen netwerk? De vreselijke waarheid is voor velen te groot………

  • Myra:

    Graag hulp gevraagd voor het volgende probleem. Ik kan niets vinden over Gina wat niet van Morkhoven afkomstig is. Zelfs de verhalen in bijvoorbeeld De Morgen zijn exact overgenomen van Morkhoven.
    Ik zoek de volgende gegevens:
    Familie stamboom Gina Pardaens Bernaer (of Bernard)
    Geboortedatum
    Overlijdensbericht
    Uitvaart bericht, waar, wanneer.
    Bericht van het auto ongeluk te Lembeek op 15-11-1998 of 16-11-1998
    Waar werkte zij?
    Een foto met de werkgroep Morkhoven.

    Bij voorbaat hartelijk dank!

    • Anne:

      In dit bericht staat een artikel in het Frans met de Nederlandse vertaling eronder. In het Franse artikel staat de naam Gina Pardaens Bernaer, in de vertaling eronder staat de naam Gina Ehab-Beloshi…

      Misschien betreft het een fout.
      Kan verder niets vinden over deze naam.

      http://groupementdhumanistes.centerblog.net/3528-zandvoortbelgique-le-meurtre-de-gina-pardaens-bernaer

      • Myra:

        Anne, dat is wel een hele andere naam…en ook niets over te vinden. Als Gina werkzaam was bij de RTBF verwacht ik ook wel een condoleance bericht of iets. Vreemd, het zal vast een misverstand zijn.

    • Stekeldier:

      Beste Myra,

      In deze documentaire van Piet Eekman uit 2001 wordt Gina Bernaer ook opgevoerd als een van de “Dode Getuigen” (vanaf 18:08 min.):

      https://www.youtube.com/watch?v=kQvsdntVz5I

      Allemaal nep uiteraard! De brief die getoond wordt heeft overduidelijk het handschrift van Marcel Vervloesem en het adres onderaan de brief bestaat niet. Dat die zogenaamde vriendin niet met haar snufferd in beeld wil is natuurlijk hoogst verdacht. Trap er niet in!

      • yvonne:

        Bregje doet het liever zo……

        Bregje Oversloot
        1 uur ·

        Marcel Vervloesem, van harte beterschap!
        https://youtu.be/XZaYg1x8epQ

        Tsjonge jonge, het is me wat…….

      • Myra:

        Stekeldier, je kan wel zo raar doen maar daar komen wij niet verder mee.
        Er is gewoon niets te vinden en stiekem hoopte ik dat jij erin zou duiken.

        • Stekeldier:

          Je weet kennelijk het antwoord al. Desondanks probeer je me voor je karretje te spannen. Wie doet er hier raar?

        • Myra:

          Stekeldier, ik geloof niet dat Gina niet bestaat. Ik geloof niet dat het verhaal verzonnen is. Ik geloof niet dat men zover kan gaan. Jij bent heel goed in zoeken en zo heb je ook de prinses gevonden. Nu Gina nog en dan is het wat mij betreft wel klaar. Als jij geen interessea hebt in Gina is dat natuurlijk ook goed.

        • Stekeldier:

          Zoek het lekker zelf uit. Te beginnen op de begraafplaats van Herne (B).

        • de witte duif:

          Wat je ook aandraagt aan antwoorden, er zullen altijd nieuwe vragen blijven komen. Dat is een trollentactiek en Myra bedient zich ervan. Als ze Gina gevonden heeft, komt ze weer met iets anders ter afleiding van waar het werkelijk om dient te gaan. Myra is goed in afleidende spelletjes. Totdat we haar spelletjes negeren, dan heeft ze niks meer: geen aas bieden.

          (Voor een routeplan naar Herne (B) kun je deze link gebruiken Myra
          https://foursquare.com/v/begraafplaats-herne/519121d9498e8a71962da2b6)

          PS: en een tip voor je EIGEN onderzoek… kijk eens in het archief van de nederlandse kranten rond de datum van het (ge)verongeluk van Gina Pardaens.

          Het was nog niet genoeg hè… de tip die Stekeldier je aan de hand deed te kijken naar de getuigenis van de vriendin van Gina nadat ze (ge)verongelukt was? Als je een grafsteen gevonden hebt in Herne is dan je volgende eisende ‘verzoek’ om het graf op te graven? Want er kan zomaar iemand anders in liggen of helemaal niemand.

  • mr.drs.Bou:

    Ontvangen per e-mail:

    Marcel Vervloesem ligt in het
    Heilig Hart Ziekenhuis
    Mechelsestraat 24 – 2500 Lier
    kamer 425

    Ik kan je mededelen dat Marcel dus idd in het ziekenhuis ligt.
    Hij moest eigenlijk voor een nierdialyse behandeling.
    In het ziekenhuis zag Marcel iets aan zijn tenen, ze werden zwart.
    De dokter laten kijken, infectie..
    Gevolg: 2 tenen werden geamputeerd!
    De wond is nog niet dicht, er volgt nog een tweede operatie om weefsel weg te halen.
    Hij mocht niet uit bed.
    Vandaag mag hij voor het eerst uit bed (naar buiten? weet ik niet).
    Ik mocht dit bekend maken!

    Hij ligt dus in het heilig hart ziekenhuis te Lier op kamer 425…
    Hij heeft (nog?) geen telefoon op de kamer.
    Dit is het Nr van het ziekenhuis: 0032 3491 2345
    Dit was/is het Nr van de loop telefoon op de afdeling: 0032 3491 2435

  • Myra:

    Wij zijn met een paar mensen aan het zoeken naar het verhaal van Gina….
    Tot nu toe geen resultaat.
    Voor het grotere plaatje lijkt het mij erg belangrijk. Wordt men uitgeschakeld in dit milieu of valt het reuze mee?
    Wie en waar is Gina?

    • Akky van der Veer:

      Goed zo, Myra, eindelijk op zoek naar het grotere plaatje! Natuurlijk leeft Gina nog, want Marcel liegt dat-ie barst. Allemaal onzin die 27 verongelukte en gezelfmoorde Dutrouxgetuigen. Kletspraatjes dat er in dit milieu doden zouden vallen! Nee hoor, valt allemaal reuze mee. dus: prettige zondag verder.

  • mr.drs.Bou:

    Beste mensen,
    Ik wil dat dit gekibbel stopt! Vandaag heb ik zelf een rondje Facebook gedaan, ik heb daar zelfs wat leuke berichten gevonden! Maar al die reacties op MORK interesseren me niet. Witte Duif, ik ga die reactie wissen, want die meuk is hier niet welkom. Lasteren, roddelen en kibbelen doet men maar op Facebook, niet hier!
    Rob Arts heeft nu een voorwaardelijke spamban vanwege zijn smakeloze kleurplaten. Die probeerde hij ook hier te slijten! Al zijn reacties moeten nu door mij worden goedgekeurd.
    Myra heeft nu de weg gevonden naar het graf van Gina Pardaens. Daar kan ze verder graven… Myra, ook jij krijgt straks een voorwaardelijke spamban. Dit gekibbel op de zondagmorgen is slecht voor mijn humeur en het kost me tijd. Buiten schijnt de zon.
    Prettige zondag gewenst, allemaal!

    • de witte duif:

      Prima dat je die reactie wist Boudine: ik kan me voorstellen dat je die laster, haatzaaiende uitlatingen en ‘verdeel en heers’ niet op je blog wilt.

      Deze reactie mag je ook weer weghalen als je wilt.

      • mr.drs.Bou:

        Witte Duif, op BOUblog wordt gemodereerd. CENSUUR CENSUUR CENSUUR !!!! 🙂 🙂 🙂

        • de witte duif:

          Ik snap dat Bou en ik kan daar (moderatie) mee leven.

        • Magnus:

          Beste mevrouw Bou U heeft helemaal gelijk. Ik kan mij nog goed herinneren dat u mij waarschuwde en u had toen helemaal gelijk. Nogmaals excusses. Ik kan helaas alleen nog steeds niet zonder spelfouten schrijven en ik hoop dat u zich hier niet teveel aan irriteerd. Voor de rest zou ik u nog willen bedanken voor het feit dat u de enigste bent die nog kritisch naar de heer Van der Plancken en voor de heer Vervloesem op komt die zich nu vanwege zijn ziekte niet zo goed kan verdedigen.
          Groet Magnus

  • Myra:

    Bedankt allemaal voor het delen en de samenwerking.
    Blijkbaar hebben mijn vragen een gevoelige snaar geraakt.
    Fijn weekend waarheidszoekers en bedankt voor je tip Stekeldier.

  • mr.drs.Bou:

    Beste Myra en anderen,
    Dat wat Myra niet kan vinden, vind ik hoogst verontrustend! Myra stelde de verkeerde vraag, waarop ze het juiste antwoord kreeg: Gina Pardaens heeft nooit bestaan en ze is zelfs niet geverongelukt. Niets over haar dood in de kranten! Alleen in een heel klein hoekje, in het archief van de Leeuwarder Courant, is men vergeten om haar gedachtenis uit te stuffen. Haar hele verleden is blijkbaar gewist!
    Als haar ongeluk leidde tot een klein berichtje in de Leeuwarder, dan zal het zeker ook in ander kranten hebben gestaan! Maar Myra kan NIETS meer vinden. Daarom denkt ze dat Morkhoven stinkt, maar volgens mij stinkt het hier naar geheime diensten!

  • mr.drs.Bou:

    Op Het Haagse Complot staat deze reactie:

    Democrator robert van de luitgaarden • 17 hours ago

    Toch zou het wel helpen denk ik als alle eerlijke mensen samen zouden werken. Misschien plaatsten ze Vervloesem wel op de voorgrond omdat ze al wisten dat ze hem gingen afbranden. Zo leiden ze de aandacht mooi af van jou. Ze brengen je eigenlijk ook in diskrediet door je bewust met Vervloesem te associëren. Deze methode wordt wel vaker gebruikt. Het is 1 groot vies vuil spel wat er gespeeld wordt.

    Het vet is van mij. Myra, wie de schoen past, trekt hem aan!

  • Myra:

    Staat je goed Bou. Omdat behalve het persbericht van Morkhoven er niets te vinden is zit ik bij de geheime dienst. Wat een logica! Succes verder met je blog

    • de witte duif:

      Goedemorgen Joep, ik plaats zojuist een comment met 6 linken: daarom staat het bericht nog in moderatie. Eén daarvan dezelfde als die jij hier plaatst.

      In de Leiden Courant zijn meerdere berichten geplaatst en in de Belgische krant DeMorgen minstens 2. Helaas zijn de berichten in DeMorgen betaalde berichten. Dan kun je ook in een Duitse krant een bericht lezen. Mijn comment zal zo wel verschijnen.

      • mr.drs.Bou:

        Goede morgen, Witte Duif en Joep,
        Dank voor de lijst met links. Misschien is het minder erg dan ik dacht, maar ik denk dat het bericht indertijd in vrijwel alle kranten heeft gestaan. Het stond zelfs in de Leeuwarder! Dus ook in het NRC. Daar hebben ze een heel dossier over de Zandvoortzaak en Morkhoven, maar geen woord over Gina Pardaens. Of heb ik er overheen gekeken? Het gaat om dit dossier: http://retro.nrc.nl/W2/Lab/Kinderporno/nieuws.html

        • de witte duif:

          Goedemorgen Bou,
          Je hebt gelijk: het stond ZELFS in de Leeuwarder en DUS moet het ook in het NRC hebben gestaan. Zeker gezien het feit dat ze daar een dossier over de Zandvoortzaak en Morkhoven hebben. Inderdaad geen woord over Gina Pardaens.

          (Vond nog wel dit…

          “De advocaat wilde geen precieze mededelingen doen over de inhoud van het verhoor. Hij vertelde alleen in algemene termen dat Van der P. heeft gezegd dat hij werd gechanteerd, nadat hij eerder had gezegd dat dit niet zo was. Deze uitspraak kan zijn rechtspositie moeilijker maken, omdat hij hiermee een motief voor moord op Ulrich zou hebben.”

          Bron: http://retro.nrc.nl/W2/Lab/Kinderporno/250798d.html

          Via dossier ‘Zandvoortse Zaak’
          http://retro.nrc.nl/W2/Lab/Kinderporno/zandvoort.html

          Maar goed bovenstaande toevoeging is een uitstapje van dit topic.)

        • mr.drs.Bou:

          Beste Witte Duif,
          Vanmorgen werd ik wakker met die gedachte! Myra zoekt zich suf naar Gina Pardaens. Alleen een berichtje in de Leeuwarder, nota bene. Ze hebben Gina postuum gewist!
          De moeilijkste opgave voor mensen is te zien wat er NIET is. “Wat mist er in dit plaatje?” is dan ook altijd een vraag. Gina Pardaens mist in het plaatje, maar de meeste mensen zien dat niet.
          Mind Control to Major Ton! We zouden nog bewijs krijgen van het bedrog van Morkhoven, maar Ton gaat éérst op vakantie!

  • http://retro.nrc.nl/W2/Lab/Kinderporno/981128.html
    Hierin staat Gina niet met name genoemd, maar het gaat wel over haar

    • mr.drs.Bou:

      Dank je wel, Joep. Heel summier! Een subtiele manier van verzwijgen…
      En nu ga ik stoppen, want ik ben om 6 uur begonnen en kom na de lunch waarschijnlijk niet terug.

  • yvonne:

    http://www.bloggen.be/onderzoek/archief.php?catID=34383

    Vier maanden nadat Gina Pardaens-Bernaer begonnen was met de Werkgroep Morkhoven samen te werken, belde zij Jan Boeykens op, de voorzitter van die vereniging. Dat was op de avond van 14 november 1998. De telefoonverbinding werd dermate gestoord dat ze moeite hadden elkaar te verstaan, maar hij begreep dat ze weer nieuwe doodsbedreigingen had ontvangen. “Met wat ik heb ontdekt, gaat óf Belgie ontploffen, óf ik word vermoord”, zei ze.

    In diezelfde nacht, tegen zonsopgang op 15 november, werd zij in het wrak van haar auto aangetroffen. De auto was onder een brug gecrashed. Er werden geen remsporen aangetroffen op de plek van de crash. Daarom is het aannemelijk dat de remmen van de auto onklaar gemaakt waren. De foto van de verongelukte auto maakt verder commentaar overbodig.

    België is nooit ontploft. De moord werd op geen enkele manier door de politie onderzocht. Niet lang daarna werd in het bureau van haar advocaat, Arnould, ingebroken, waarbij een paar dossiers gestolen werden.

    Ach, waar kennen we dat ook al weer van……

  • Stekeldier:

    Het juiste verloop van een aantal gebeurtenissen in de laatste dagen voor de dood van Gina Pardaens blijkt uit een proces verbaal dat de werkgroep Morkhoven onlangs naar buiten heeft gebracht. Deze is door Vitali Feiten op Youtube gezet (vanaf 9:23 min.):

    https://www.youtube.com/watch?v=1_-PJmul37M

    – Op vrijdag 13 november 1998 stelt Gina P. de Rijkswacht Galmaarden telefonisch op de hoogte van doodsbedreigingen die ze ontvangt. De doodsbedreigingen zouden te maken hebben met delicate dossiers waarmee zij zich bezig hield. Omdat ze zich op dat moment niet kan verplaatsen neemt ze zich voor om op maandag 16 november in de voormiddag “ten burele” een klacht in te dienen.
    – Om 03:40 uur in de vroege ochtend van zondag 15 november verongelukt Gina P.
    – De echtgenoot van Gina P. is bij navraag niet op de hoogte van de doodsbedreigingen [een vriendin en de werkgroep Morkhoven zijn dat wel; zie documentaire “Dode Getuigen”].
    – Op maandag 16 november informeert het ANP bij de rijkswacht naar de doodsbedreigingen aan het adres van Gina P. [het is dus beslist niet zo dat Morkhoven een persbericht naar het ANP zou hebben gestuurd dat ‘klakkeloos’ door hen is overgenomen]
    – Dezelfde dag start het parket een onderzoek naar de doodsbedreigingen.
    – Er zal uiteindelijk niets uit dit onderzoek komen. Op 17 april 2000 meldt het Leids Dagblad dat het dossier wordt gesloten:

    http://s13.postimg.org/h4obxyexz/LD17042000.jpg

  • Myra:

    Waarom belde het ANP dan naar de Rijkswacht?
    Haar man wist niets van de doodsbedreigingen.

    • mr.drs.Bou:

      Beste Myra,
      Op de website Achter de Samenleving kwam toevallig dit artikel voorbij:
      Met wat voor duistere zaken houden geheime diensten zich bezig?

      Een ontluisterende en onthullende documentaire serie die laat zien wat geheime diensten zoal doen. Onder meer oud-CIA, oud-NSA en oud-FBI leden en klokkenluiders doen een boekje open over waar geheime diensten zich allemaal mee bezig houden.

      Vele zaken die het daglicht niet verdragen komen voorbij:

      -) Geheime diensten die seksfeesten voor hooggeplaatsten zoals o.a. staatsleiders organiseren met minderjarigen om ze daar vervolgens mee te kunnen chanteren om zo grote invloed en controle te krijgen over nationale overheden, rechtssystemen, etc.

      Ik wil je dringend verzoeken om van deze materie kennis te nemen.

      Verder vind ik het jammer dat er geen enkel oprecht bedankje van je uitgaat naar Stekeldier en anderen, die je op BOUblog alleen maar hebben geholpen om de dood van Gina Pardaens in perspectief te plaatsen. Natuurlijk luidt de officiële verklaring dat ze op zondagnacht ruzie had gekregen met een vriendin en laat in de nacht stom dronken naar huis reed. En dat terwijl ze de volgende morgen officieel aangifte wilde doen van doodsbedreiging. Ze had deze op vrijdag reeds telefonisch gemeld.

      Toeval? Bestaat niet! Stay tuned…

      Doet jouw vraag dan nog ter zake? Of weiger je te geloven in het bestaan van valse vlaggen en geheime diensten? Vraag je je nooit af of Mark Rutte en die Dijsselbloem soms chantabel zijn? Of die malle Di Rupo? Gaat het alleen om Demmink? In jouw interview van 2014 probeerde Marcel je duidelijk te maken dat Demmink niet zo ter zake doet. Hij is slechts een van de chantabele magistraten!

      DE AIVD beschikt over het volledige dossier!

  • Myra:

    Beste Bou,
    Waarom haal je er steeds van alles bij? Er zijn concrete vragen over Morkhoven en het bewijs wat ze hebben en de successen die ze claimen.

    Jij gooit mij als een kleuter op de moderatie. Ik heb wel bedankt voor die ene tip maar die stond waarschijnlijk nog in de moderatie ofzo iets. Ik maak prints van mijn reacties hier. Die mail met tip kan alleen maar van Stekeldier zijn want hij is onwijs goed. Hij weet dat ik hem heel hoog heb zitten.

    Ik heb het al weken niet over Demmink of wie jij er ook bij denkt te moeten halen.
    Jij hoeft mij niet te vertellen waar ik mij in moet verdiepen als jij nog niet eens in Morkhoven wil verdiepen terwijl het daar over gaat!

    De geheime diensten en false flags heb ik al helemaal geen moer mee te maken.
    Het gaat over Boeykens en Vervloesem.

    Volgens mij heb jij mail gekregen over een smerige quote van Vervloesem uit Vrij Nederland.

    • mr.drs.Bou:

      Myra, ik ben me al sinds juni aan het verdiepen in Morkhoven. Ik ben slechts een geval van chantage tegen gekomen: tijdens hun acties om het Temse Madeira netwerk op te rollen, werden ze door een “dame” beschuldigd van chantage. Dat bleek een valse aangifte, de “dame” maakte deel uit van het netwerk en ze was omgekocht. Ze kreeg een taakstraf.
      Wat betreft de talloze slachtoffers van oplichting, tot op heden geen één! Verzamel ze en laat hen aangifte doen, dan hebben we houvast. Dat Robby denkt dat de gewraakte e-mail is verzonden door Marcel of Morkhoven, bewijst slechts dat Robby denkt dat die e-mail is verzonden door Marcel of Morkhoven.
      Er werden tegen Marcel Vervloesem talloze valse aangiften gedaan. En wat denk je van deze:
      Marcel Vervloesem: ‘Als dit mogelijk is, dan is alles mogelijk’
      27-04-99, 00.00u
      Activist Werkgroep Morkhoven slachtoffer persoonsverwisseling op rechtbank Dendermonde
      http://www.demorgen.be/plus/marcel-vervloesem-als-dit-mogelijk-is-dan-is-alles-mogelijk-b-1412198802137/
      Uit dat artikel blijkt dat Marcel een strafblad van hier tot gunder kreeg toegemeten, terwijl vervolgens bleek dat het om een persoonsverwisseling ging! Tot zover de valse vlaggen en de geheime diensten.
      Inderdaad heb ik mail gekregen over een smerige quote van een onbekend iemand die zegt dat de quote uit Vrij Nederland komt. Zonder enige bron! Zeg de afzender van die mail maar dat ik daar geen vertrouwen in heb. Ik wil dan graag het hele artikel in Vrij Nederland lezen, om te zien wat Vervloesem daar werkelijk heeft gezegd en in welke context. Overigens had ik dat “citaat” reeds gelezen op Facebook.

    • yvonne:

      Geheime diensten en false flags niets mee te maken Myra, de wereld zit er vol van….en diegenen die dat niet willen zien en weten, spelen een hele kwalijke rol op deze aarde……..

  • Stekeldier:

    Boudine refereert aan een artikel dat op 1 december 1998 onder de kop “Ik weet ook niet wat die wormen van plan zijn” in het Belgische dagblad De Morgen verscheen. Hierbij het hele artikel:

    Je bent dood. Het onderzoek naar de omstandigheden van je dood is afgerond en leidde tot de conclusie dat je stierf in een banaal verkeersongeval. Toch loopt er nog steeds een informatief onderzoek naar de klacht wegens doodsbedreigingen die je vijf dagen voor je dood indiende. Dat is de merkwaardige situatie van kinderrechtenactiviste Gina Pardaens. Zij kwam op 16 november om in een verkeersongeval. Vijf dagen eerder stapte ze met haar klacht naar de rijkswacht van Galmaarden. De vrouw, die als medewerkster betrokken was bij het RTBf-programma Faits Divers en ook deelnam aan onderzoeken van de vzw Morkhoven (zie hierboven), knalde met haar wagen tegen een brugpijler en was op slag dood.

    De vrouw had kort voor haar dood nog contact met de Brusselse advocaat Laurent Arnauts, die een tijdje later met een inbraak af te rekenen kreeg. Intussen blijkt dat Gina Pardaens tot in de laatste dagen en uren van haar leven in de rotsvaste overtuiging leefde dat haar iets kon overkomen. Haar zoon werd enkele weken voor haar dood van de weg af gereden. In de in het wrak van haar auto teruggevonden handtas zat het nummer van een autoplaat waarover ze zei dat die haar aldoor volgde.

    De Morgen kwam in het bezit van de computercorrespondentie die Gina Pardaens net voor haar dood uitwisselde met een chat-vriendin. Daaruit blijkt dat de vrouw zich ernstig zorgen maakte over haar telefoonlijn en dat er bij haar vriendin (die we de fictieve naam Leila gaven) een telefoontje binnenliep van iemand die door de vzw Morkhoven wordt aangewezen als een van de “kopstukken” van het pedofilienetwerk in Temse. Daarover werd op 13 november druk gechat. Dat was twee dagen nadat Gina Pardaens naar de rijkswacht stapte:

    “12.54. Lola, heb dringend meer informatie over vreemde telefoon nodig, om te weten of ze jullie in het oog houden of niet. Gisterenavond is er hier ook iets vreemd met de telefoon gebeurd. Ik heb naar storingen gebeld en die spraken van een tweede lijn die ik zou hebben. Toen ik negatief antwoordde, bleken ze zeer verbaasd. Ze komen dinsdag eerstkomende de lijn eens nakijken, maar ze zullen natuurlijk niets vinden van wat ons interesseert.”

    Eerder die dag komt er bij Leila een hoogst bizarre e-mail binnen met een tekening van haar eigen huis. Ze stuurt die door naar Gina Pardaens. Wanneer ze de tekening willen bekijken, krijgen de twee vrouwen allebei problemen met hun computer. Om 20.38 uur reageert Gina Pardaens met deze chat: “Dit kan een test geweest zijn om te zien hoeveel jullie weten, of wat. Meld mij elk dergelijk voorval in ieder geval onmiddellijk, let op het uur, de datum, en eventueel kleine details. Geef ze desnoods valse informatie en hou jullie van kromme haas. Voor mij zijn jullie in elk geval goede vrienden die zich met al dat smerig gedoe niet bezighouden.”

    Later op de avond krijgen de vrouwen het e-mailbestand toch geopend en slagen ze erin de afzender te identificeren: “(…) is een pedofiel die zowel in de Temse-zaak als in de Zandvoort-zaak een heel belangrijke rol speelde.”

    Het chatten gaat nog enkele dagen door, over hetzelfde onderwerp. In de avond van 15 november verstuurt Gina Pardaens nog dit bericht:

    “21.56. Leila, ik weet ook niet wat die wormen nog van plan zijn. Ik weet alleen dat je elk klein detail in het oog moet houden en elk abnormaal telefoongesprek moet noteren tot in de details. Hoe weet je dat je gevolgd wordt? Je vertrekt, je kijkt rondom jou en wees waakzaam. Let op elk detail en noteer het, zoals nummerplaten of uiterlijkheden. Probeer hen te misleiden. Als dat niet lukt, dan ben je 100 procent zeker. Zo ja, probeer hen te misleiden. Ik ben zeker dat je dat kunt. Je vertrekt, ga ergens binnen en als je buitenkomt moet dezelfde persoon er nog staan, anders is er een andere. Je kan zo een spelletje met hen spelen. Zeker jullie twee. Je kan het hen erg moeilijk maken. Leila, je kan goed tekenen. Probeer van elke persoon een robotfoto te maken.”

    Zes uur later gebeurt het verkeersongeval. Vrienden en familieleden van de vrouw stellen zich vragen bij de ‘haast’ waarvan het parket blijk gaf om het onderzoek rond haar ongeval af te ronden.

    • Stekeldier:

      Van de tijdslijn in het artikel van De Morgen klopt niets. De (telefonische) aangifte bij de rijkswacht was pas op 13 november. Zelfs de dag waarop Gina P. verongelukte is fout. De chatuitwisseling met een vriendin zou wel moeten kloppen. De krant zegt immers in het bezit te zijn van die correspondentie. Schrijver dezes is Douglas De Coninck. Ja, dezelfde die onlangs nog de ‘witte was’ deed voor Robby v.d. Plancken.

  • mr.drs.Bou:

    Goede morgen en dank je wel, Stekeldier. Gisteren vond ik nog dit:

    Kinderpornozaak Zandvoort: doodsbedreigingen en moord

    De Zwitserse justitie stopt een zaak rond een cd-rom met 10.000 kinderpornofoto’s uit België en Nederland in de doofpot. Deze beschuldiging uit het Internationale Comité voor de Waardigheid van het Kind, nadat de organisatie afgelopen november het schijfje aan justitie had toegespeeld. “Sindsdien is er helemaal niets meer gebeurd.”

    De organisatie in Lausanne kreeg de cd-rom begin november via de post uit België. De afzender was de activiste Gina Pardaens, die daags na de zending van het materiaal bij Brussel om het leven kwam bij een auto-ongeval. Volgens Georges Glatz van het Comité voor de Waardigheid van het Kind stuurde Gina Pardaens het materiaal naar Lausanne, omdat zij de Belgische justitie voor geen cent vertrouwde en vreesde voor haar leven.

    Ook Zwitserland zou betrokken zijn bij de ‘cd-romaffaire’. “Aanvankelijk linkte justitie de porno-cd aan grote kinderpornoaffaires in België en Nederland, zoals de Zandvoortse kinderpornozaak. Nu zijn er foto’s herkend die bij het meer van Neufchâtel (West-Zwitserland, red.) zijn genomen, waardoor Zwitserland nu ook direct betrokken is.

    Ook bevat het schijfje foto’s uit Tsjechië, aldus Glatz in het bezit is van kopieën.

    Volgens de organisatie in Lausanne toont de cd-rom aan dat er een veel groter kinderpornonetwerk actief is dan op voorhand aangenomen werd met de zaken in België en Nederland. Ook zouden “bepalde elementen in Brussel”, die Glatz niet verder wil toelichten, druk uitoefenen op Zwitserland om de cd-romaffaire te laten liggen. Glatz: “Justitie weigert elk commentaar, ook aan ons, terwijl de porno-cd-rom bij ons vandaan komt.”

  • Stekeldier:

    Uit De Morgen van 18 november 1998:

    Kort na eerste contacten met Gina Bernard-Pardaens werd er ingebroken bij Brusselse advocaat

    Precies een week voor het ongeval dat het leven kostte aan Gina Bernard-Pardaens, vond er een hoogstmerkwaardige inbraak plaats in de praktijk van Laurent Arnauts. De jonge Brusselse advocaat, die vooral bekendheid kreeg als raadsman van de familie Benaïssa [Loubna Benaïssa (Elsene, 15 januari 1983) was een Belgisch meisje van Marokkaanse afkomst, dat op 5 augustus 1992 in Elsene ontvoerd werd. Zij was op dat moment negen jaar oud. Pas na meer dan vier jaar werd op 5 maart 1997 haar lichaam teruggevonden. Ze bleek ontvoerd, seksueel misbruikt en vermoord door de 34-jarige pompbediende Patrick Derochette, die in een psychiatrische instelling werd opgesloten], werd in september door Gina Bernard-Pardaens aangezocht, nadat zij over haar rol in de zoektocht naar Manuel Schadwald was verhoord op last van nationaal magistraat Brammerts [moet zijn de Belgische jurist Serge Brammertz; vanaf 1997 federeaal procureur]. Aangezien ze enkel als getuige werd verhoord, oordeelde Arnauts dat ze geen nood had aan een advocaat. Hij hield echter wel contact met haar.

    De kinderrechtenactiviste vertelde hem dat ze op belangwekkend bewijsmateriaal over pedofilienetwerken was gestoten. Het ging, zegt Arnauts, om “documenten van diverse aard die haar blijkbaar beangstigden”. De contacten daarover dateerden van eind oktober en begin november. “We hebben toen afgesproken dat ik dat materiaal onder mijn hoede zou nemen”, zegt Arnauts. “Het is weliswaar nooit zo ver gekomen, maar toen ik deze ochtend de krant opensloeg, kon ik niet anders dan terugdenken aan het voorval van vorige week.”

    In de nacht van zaterdag 7 op zondag 8 november liep er bij de gemeentepolitie van Sint-Gillis een telefoontje binnen van een agent van de Brusselse stadspolitie. De advocatenassociatie waar Arnauts deel van uitmaakt, heeft haar kantoor langs de Brusselse Kleine Ring, die de grens vormt tussen Sint-Gillis en Brussel-stad. De agenten uit Sint-Gillis kwamen ter plaatse en stelden vast dat er ingebroken was, maar dat de daders niets hadden meegenomen. Er lagen nochtans twee dure portable computers en wat baar geld voor het grijpen. De daders hadden blijkbaar enkel aandacht voor het bureau van Arnauts, waar een aantal dossiers overhoop was gegooid. “Er werd blijkbaar gezocht naar een welbepaald dossier, zonder dat het gevonden werd”, zegt Arnauts. De daders kwamen binnen via het raam en vertrokken via de parkeergarage aan de achterkant van het gebouw.

    Zondagochtend, toen de agenten uit Sint-Gillis al weg waren en de advocaten de schade opmaten, werd een identificatiebewijs van een politieman ontdekt achter een computer. Het bleek te gaan om de kaart van de Brusselse agent die als eerste de inbraak had gesignaleerd. In het telefoontje aan zijn collega’s van Sint-Gillis had hij nochtans gemeld dat hij het pand niet was binnengegaan. Toen hij hoorde dat zijn identificatiekaart gevonden was, veranderde de agent zijn versie. Hij was wel binnengegaan, heette het nu, maar onmiddellijk daarna weer vertrokken. Waarom hij niet ter plaatse bleef en de garagepoort gewoon liet openstaan, bleven vragen zonder antwoord.

    “Ik weet niet wat ik er moet van denken”, zegt Arnauts. “Ik tracht altijd nuchter te blijven wanneer mensen mij zeggen dat ze worden achtervolgd en/of bedreigd, maar ik denk dat het erg belangrijk is dat justitie al deze gebeurtenissen grondig onderzoekt. Ik hoop dat het toeval is, maar het is moeilijk om daar nu bij voorbaat van uit te gaan.” (DDC)

    Een krant kan veel verzinnen en dat doen ze ook. Maar op het moment dat er iemand geciteerd wordt kan men niet zomaar even een loopje met de werkelijkheid nemen. Zeker als het citaten van een advocaat betreft.

    We hebben:
    1. haar verhoor door magistraat Brammertz inzake zoektocht M.S.
    2. inbraak bij haar advocaat
    3. haar telefonische aangifte van doodsbedreigingen bij de politie kort voor haar dood (zie PV politie)

    Mij lijkt het niet zo gek dat diverse mensen (zoals bv. haar vriendin, werkgroep Morkhoven) zich achter hun oren hebben gekrabd toen Gina bij een auto-ongeluk om het leven kwam. Komt nog bij dat soortgelijke “incidenten” die zich ook in de Dutroux-zaak hebben voortgedaan.

    Uiteraard kan het nog steeds een gewoon auto-ongeluk geweest zijn, zoals bv. ook de weduwnaar van Gina denkt. Volgens de politie waren er immers geen aanwijzingen die op iets anders duidden. We zullen het nooit weten.

  • mr.drs.Bou:

    Op Facebook:

    Jan Boeykens
    26 september om 15:00

    Zaak Schadwald – De moord op Gina Pardaens
    Gina Pardaens was een RTBF-journaliste die jarenlang rond de verdwijning van de Duitse jongen Manuel Schadwald werkte. Na maandenlange telefoonproblemen, telefonische doodsbedreigingen en een waarschuwende aanslag op haar zoon, werd zij op verzoek van de Belgische nationale magistraat Brammers gedurende 3 uur lang ondervraagd over wat zij over de verdwijning van Manuel Schadwald wist. Zoals zij zelf zei, ervaarde zij die ondervraging als zeer ‘intimiderend’. Enkele weken na de ondervraging kwam zij, na rem-problemen met haar auto, om in een nachtelijk ongeval. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat zij vermoord werd en dat die moord nauwkeurig gepland werd. Enkele uren voor haar dood telefoneerde ik haar over een schriftelijk antwoordje van oud-justitieminister Stefaan De Clerck (CD&V, christen-democraten) in verband met de talrijke pesterijen en doodsbedreigingen. Zij vertelde mij dat zij internetproblemen had. Ik moest het gesprek echter afbreken omdat er een enorm lawaai op de telefoonlijn was (dat lawaai was soms ook tijdens onze acties op onze telefoons te horen zodat de onderlinge communicatie onmogelijk werd). Ik probeerde haar de brief van De Clerck nog te faxen maar de fax blokkeerde. Ik kon de brief wel naar Marcel Vervloesem van onze werkgroep faxen, wat bewijst dat Gina, vlak voor haar dood, van de buitenwereld werd afgesloten. We zullen in de komende dagen en weken regelmatig terugkomen op deze zaak zodat iedereen begrijpt hoe de vork aan de steel zit en welke rol de politici en de justitie al die jaren gespeeld hebben.

Laat een reactie achter

Recente reacties