Archief
Artikelen

De Marxistische econoom Richard Wolff houdt maandelijks een lezing over de economie en de politiek van de VS. Deze maand ging zijn lezing over de economische factoren die invloed hebben op het stemgedrag van de bevolking. In de VS is men dit jaar bezig met het kiezen van een nieuwe president. Het is een waar spektakel, maar het is nauwelijks de moeite waard om dat hele circus te volgen. Er wordt wel heel veel zendtijd aan gewijd, maar verkiezingsbeloften zijn slechts luchtballonnen die leeglopen zodra er een president is gekozen.

Richard Wolff geeft geen stemadvies, hij heeft het ook nauwelijks over de verkiezingsbeloften en de retoriek. Hij analyseert daarentegen de manier waarop grote groepen van de bevolking kiezen voor iets of iemand op grond van hun eigen economische perspectief. In de VS zijn er slechts twee partijen: de Democraten en de Republikeinen. Zij regeren eigenlijk een beetje om de beurt, dus het is lood om oud ijzer! Er zijn we heel veel kandidaten, maar slechts een klein aantal weet de aandacht te trekken. Zie hier voor meer informatie over de belangrijkste kandidaten.

Op dit moment zijn deze twee partijen nog bezig om hun eigen kandidaat te kiezen. Bij de Democraten gaat de strijd tussen de oorlogsmisdadigster Hillary Clinton en de socialist Bernie Sanders. Bij de Republikeinen staat de uiterst rechtse zakenman Donald Trump voortdurend in het brandpunt van de aandacht. Hoewel het nog te vroeg is om dit te voorspellen, zou de eindstrijd wel eens kunnen gaan tussen Trump en Sanders, tussen rechts af of links af. Omdat ook Hitler ooit democratisch is gekozen, trekt Richard Wolff een les uit de geschiedenis van Duitsland. Dit deel van zijn lezing is uiterst boeiend.

Global Capitalism: March 2016 Monthly Update duurt een uur en 47 minuten. Vanaf minuut 32 gaat het over de economie en het verband met het stemgedrag van het publiek. Dit duurt een uur en 4 minuten.

In zijn inleiding wees Wolff op een vrolijke film over de economie, gemaakt door de Nederlandse hoogleraar Theo Kocken en het team van Monty Pyton. Ook na afloop van zijn lezing over politiek stemgedrag en economie ging het nog even over deze film. Boom bust boom is uitgezonden op de Nederlandse tv en is hier nog te bekijken. De film is ondertiteld, maar helaas loopt de ondertiteling na minuut 48 niet meer synchroon met de film.

Op Canvas ging deze film gepaard met de volgende tekst:

Theo Kocken is hoogleraar riscicomanagement aan de Vrije Universiteit van Amsterdam en Terry Jones kennen wij vooral als lid van Monty Python. Hij regisseerde Life of Brian en The Holy Grail. Beide heren maakten samen de film Boom Bust Boom, over hoe we van de ene crisis naar de andere hobbelen, zonder daar economische lessen uit te trekken.

Nobelprijswinnaars Robbert Shiller, Paul Krugman, Daniel Kahneman en acteur John Cusack werkten mee aan de film.

Radio Een Vandaag interviewde professor Theo Cocken:

Een Nederlandse hoogleraar die samen met een lid van Monty Python een film maakt om de wereld te veranderen. Het klinkt als een filmscenario of een sketch van Monty Python zelf, maar het is echt gebeurd.

Theo Kocken hoogleraar riscicomanagement aan de Vrije Universiteit van Amsterdam en Terry Jones, die wij vooral kennen als lid van Monty Python, maakten samen de film Boom Bust Boom, over hoe we van de ene crisis naar de andere hobbelen, zonder daar economische lessen uit te trekken. Nobelprijswinnaars Robbert Shiller, Paul Krugman en Daniel Kahneman werkten aan de film mee, evenals acteur John Cusack.

In Radio EenVandaag een gesprek met Theo Kocken.

Dat we van de ene crisis naar de andere hobbelen, is inherent aan het kapitalisme, een economisch systeem waarin iedereen “vrij” is om zijn eigen arbeid te verkopen, terwijl de meerwaarde die daarmee wordt geproduceerd, afvloeit naar de kapitalisten, de bezitters van de productiemiddelen. Zij maken de wetten en nemen de beslissingen. Omdat zij dat doen in hun eigen belang en niet in het algemeen belang, blazen ze steeds hun eigen systeem op, tot de bubbel barst. Richard Wolff heeft dat reeds herhaaldelijk uitgelegd. Voor wie dit nog niet begrijpt, is Boom bust boom een aanrader.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

6 Reacties op “De Amerikaanse verkiezingen en de economie”

  • Ben:

    Het rijk van het kwaad kiest een nieuwe president. Daarna is het nog steeds het rijk van het kwaad.

    Groeten, Ben

    • mr.drs.Bou:

      Beste Ben,
      Dat is wel zo, maar in dit Rijk van het Kwaad zijn nu heel veel mensen kwaad! De vraag is wat ze gaan doen. Stemmen ze links af of rechts af? Dat maakt wel degelijk verschil.
      Ondanks dat was Richard Wolff weer zeer de moeite waard! Dus als je even een uurtje de tijd hebt… Geniet! 🙂
      Boom bust boom was trouwens ook leuk, maar een beetje een economie voor beginners.

      • Ben:

        Hi Bou,

        Fan van Richard, dus dat komt helemaal goed. Niet altijd eens maar dat is prima.

        Wie de president gaat worden is al lang beslist. En wie het is gaat geen enkel verschil maken. Democratie en stemmen is al lang tot flauwekul verheven.

        Groeten, Ben

  • Nexus:

    Ik wil bovenstaande ook geloven maar denk toch dat nog niet alle kandidaten gecompromitteerd zijn door het corrupte systeem. Ik denk dat Trump en Clinton beiden bij de elite horen. Met al dat gedoe rondom deze twee leiden ze de aandacht af van Sanders. Of hij bij de club hoort durf ik nog niet met zekerheid te beweren. Hij is voorstander van de klimaatonzin maar dat kan ook ongeinformeerdheid zijn.Hij is de enige die door de jaren heen dezelfde duidelijke agenda volgde en altijd tegen oorlog was en inmenging in andere landen.Ook is hij de enige die de rechtsongelijkheid en inkomensongelijkheid wilt aanpakken en Wallstreet ogenschijnlijk naar het leven staat.

  • AlbertV:

    Ik heb me wel eens laten wijsmaken dat meerdere Amerikaanse presidenten hebben gezegd dat de werkelijke macht zich niet in het Witte Huis bevindt maar in het Pentagon. Het maakt dus betrekkelijk weinig uit wie er gekozen wordt, de grote lijn wordt in het Pentagon bepaald. Dat lijkt me wel bewezen in de afgelopen 16 jaar. Na de barbaarse jaren onder Cheney, Rumsfeld en Bush kreeg Obama, zonder ook maar íets te hebben gepresteerd, alvast de Nobel prijs voor de vrede. In zijn 8 jaar presidentschap is er helemaal niets in het buitenlandbeleid van de VS veranderd. Misschien zelfs erger geworden: drone bombardementen.

    Onder Obama bleef de VS arrogant en oorlogszuchtig. Ook voor de Amerikanen zelf is het zeker niet beter geworden, meer armoede en de rijkste 1% is nóg rijker geworden. Meer dan de helft van de Amerikaanse begroting gaat naar de oorlogsmachinerie, Nobelprijs voor de vrede winnaar Obama heeft daar niets aan veranderd (kunnen veranderen).
    Democratie is farce, zeker in Amerika.
    Als Killari Clinton president wordt kunnen we onze borst nat maken, als Trump het wordt ook.
    (Als ik even tijd heb ga ik Wolff bekijken/beluisteren.)
    (Hoe komt het overigens dat ik meerdere keren een CAPTCHA code moet invullen?)

  • mr.drs.Bou:

    Beste Gerrit,
    Het artikel heb ik gelezen, maar ik heb nu geen tijd om twee lezingen te beluisteren.

Laat een reactie achter

Recente reacties