Archief
Artikelen

Zoals blijkt uit mijn vorige post, bestudeer ik het werk van Immanuel Velikovsky. Gemakkelijk is dat niet, want Velikovsky beweerde dat de Bijbelse god Jhwh een komeet was. Ik heb zijn boeken gelezen omdat Velikovsky een psychoanalyticus is. Ik las ze in die tijd vrijwel allemaal: Freud, Jung, Erich Fromm, Wilhelm Reich, Juliet Mitchell en ga zo maar door. Maar Velikovsky sloeg aan! Ik was in die tijd ook bezig met feminisme en mijn reactie op Velikovsky luidde: “Als Jhwh een komeet was, dan is het vaderrecht een rampenplan!” Het resultaat was dat men dacht dat ik gek geworden was, dus hield ik verder mijn mond maar.

Dat Jhwh een komeet was, is een verboden hypothese. Het is catastrofisme en dat is in strijd met de doctrine van een stabiele kosmos. Deze werd in 1830 geformuleerd door Sir Charles Lyell: De wereld die we nu zien, is het resultaat van langzame processen. Sindsdien waren kosmische rampen uit den boze! Uit de ervaring van Michael Cremo blijkt wat er dan gebeurt. Gegevens worden verdonkeremaand, onderzoek wordt doodgezwegen en wetenschappelijk wordt men uitgerangeerd. Armoede en eenzaamheid! Dat viel ook Velikovsky ten deel.

Hij schreef zijn boeken in de jaren ’50 van de vorige eeuw, maar pas in de jaren ’70 raakte zijn werk bekend. Ik heb het bestudeerd en ik ben het in vele opzichten niet eens met wat hij zegt, maar in principe heeft hij volgens mij gelijk: Jhwh was een komeet! Deze hypothese is simpel: het was een komeet, of het was géén komeet! Dit in tegenstelling tot het werk van Cremo, want zijn vraag: “Hoe oud is de mensheid?” is van een andere aard. Deze vraag kan niet worden beantwoord met ja of nee.

Stel dat Jhwh inderdaad een komeet was, dan moet dat te bewijzen zijn. Velikovsky dacht dat Venus ooit een komeet was die uit Jupiter ontsprong, maar dat is onmogelijk. In de jaren ’50 wist men nog vrij weinig over ons zonnestelsel, dus dat zijn beeld daarvan niet klopt, valt hem niet kwalijk te nemen. Jupiter is een zeer zware planeet en zijn baansnelheid is vrij laag. Uit het zwaartekrachtveld van Jupiter kan dus niets ontsnappen, in tegendeel! Jupiter wordt de “kometenvanger” genoemd. Als een komeet langs Jupiter komt, dan wordt hij versneld als hij achter Jupiter langs gaat, maar vertraagd als hij voor Jupiter langs gaat. Zijn baan wordt daarbij afgebogen. Ook heeft Jupiter een uiterst krachtig magnetisch veld, waardoor hij bliksems kan afschieten op de komeet. Gaat de komeet zo langzaam dat hij de hoge ontsnappingssnelheid van Jupiter niet haalt, dan wordt hij ingevangen. De andere grote gas-planeten doen hetzelfde, maar Jupiter is de grootste, dus de beste kometenvanger.

In de mythologie is Jupiter de oppergod en dat is wel vreemd, want als je de hemellichamen aanbidt, dan zou men denken dat de zon en de maan als eersten in aanmerking komen. Vreemd genoeg blijken het vrijwel overal Jupiter en Venus! Jupiter is meestal de god die de bliksem slingert en Venus is een langharige blonde godin. In Griekenland heten ze Zeus en Aphrodite, de Germanen noemen hen Odin en Frigg, in Sumerië heten ze Enlil en Inanna, in Baylonië zijn het Baal en Ishtar. Vrijwel overal zegt men daarbij dat Jupiter de bliksem slingert! In de Bijbel zijn ze de vervloekte afgoden Bel en Ashera, want men mag alleen Jhwh aanbidden! Dat is dus niet Venus, maar wellicht wel een komeet.

Wat Velikovsky terecht voorspelde, is dat ons zonnestelsel is doortrokken van elektro-magnetisme. Wat hij niet wist, is dat het tevens een verzameling van kosmische rampen is! Ruimtesondes ontdekken de gekste dingen! Mercurius verloor ooit zowel zijn korst als zijn mantel. Venus verloor haar korst en bovendien staat deze schone dame ondersteboven. De aarde verloor waarschijnlijk ooit haar dampkring, waarop de Cambrische explosie volgde. Deze plotselinge gebeurtenis bracht op aarde de evolutie op gang. De baan van Mars is zeer excentriek (hetzelfde geldt voor Mercurius) en tussen Mars en Jupiter moet ooit nog een planeet hebben gestaan, die aan barrels is geslagen. Daar zweeft nu een ring van meteorieten, waarvan de meeste waarschijnlijk al door Jupiter zijn ingevangen. En ga zo maar door! De veronderstelling dat er ooit een grote komeet door ons zonnestelsel raasde, is op zich dus niet zo vreemd, maar dat mag niet! Het is een verboden hypothese in de huidige wetenschap. Het is catastrofisme!

Sinds de jaren ’90 van de vorige eeuw is het niet langer onaanvaardbaar dat de dinosaurussen plotseling zijn uitgestorven. Een zware meteoor sloeg 65 miljoen jaar geleden in, bij Yucatan in de Golf van Mexico. Rond die tijd zijn ook de dino’s uitgestorven. De wetenschappelijke discussie die volgde, was amusant. Welles, nietes gaat onder de geleerden altijd gepaard met de gekste argumenten! Maar die plotselinge uitsterving is nu algemeen aanvaard en sir Charles Lyell draaide zich om in zijn graf. Het ritme van Sepkoski leidde tot een zelfde debat, maar deze zomer ontdekte ik dat Sepkoski het had verloren. Jammer, want volgens mij had hij gelijk. Er zit een ritme in de grote uitstervingsgolven.

Velikovsky zei ook dat de chronologie van de oude geschiedenis niet klopt en daar zou hij wel eens groot gelijk in kunnen hebben! Ik vermoed dat er een fout in zit van vier tot vijf eeuwen! Helaas klopt zijn reconstructie echter niet met de Assyrische annalen. Hij kwam uiteindelijk uit op een verschil van zes eeuwen en dat is teveel! Ik vraag me zelfs af of hij wel over die annalen beschikte, maar dat kan ik nagaan, want Velikovsky was een wetenschapper. Hij noemde altijd al zijn bronnen in voetnoten en het feit dat ik zelf wel beschik over de Assyrische annalen, wijst er op dat hij ze ook had. In elk geval plaatst hij ze in een verkeerde tijd. De komende jaren wil ik dat graag onderzoeken.

Welnu, dit is dus waaraan ik al jaren stilletjes werk: ik leg de Bijbel naast de oude geschiedenis en de zogenaamde mythen, want sommige mythen zouden wel eens waar kunnen zijn! Omdat mijn hypothese was dat Jhwh een komeet is, neem ik de verschijningen van de goden zeer serieus. Dat heb ik geleerd van mijn grote leermeester, de erudiete psychoanalyticus dr. Immanuel Velikovsky

Immanuel Velikovsky – Challenging Truths (Camera Three – 1964) duurt 28 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

Laat een reactie achter