Archief
Artikelen

Ladakh is de meest noordelijke provincie van India, het ligt hoog in de Himalaya en het grenst aan Tibet. Dit gebied is niet rijk aan natuurlijke hulpbronnen en het ligt zeer afgelegen. Helena Norberg-Hodge is een Zweedse linguiste, die vele jaren heeft gewoond in Ladakh. De economie van Ladakh was in 1975 nog simpel: men verbouwde voedsel, men weefde kleding en bouwde huizen. Een sterk sociaal netwerk zorgde er voor dat niemand armoede leed, maar het maakte de mensen ook gelukkig. In de jaren ’80 deed de westerse cultuur haar intrede en Helena zag tot welke veranderingen dat leidde.

Volgens Helena Norberg-Hodge bracht de westerse “beschaving” geen rijkdom, maar armoede en werkloosheid naar Ladakh. De mensen moesten nu concurreren op de arbeidsmarkt en de vreedzame samenleving tussen boeddhisten en moslims veranderde in een strijd om de religie. In feite ging die strijd om de middelen van bestaan, die door de komst van de westerse manier van leven opeens schaars werden. Over deze ervaring heeft Helena een boek geschreven, Ancient Futures: Learning from Ladakh.

In de documentaire The Economics of Happiness – Tales from Ladakh wordt de cultuur van Ladakh vergeleken met onze westerse beschaving. Deze leidt niet tot geluk, maar tot grote rijkdom voor enkelen en armoede voor velen. Globalisering van de economie leidt tot absurde vormen van verspilling, tot vervuiling van water en lucht, tot verstedelijking en andere niet houdbare vormen van economische ontwikkeling. Loonarbeid blijkt een vorm van slavernij waaruit haast geen ontkomen mogelijk is en de armoede ligt altijd op de loer.

Deze documentaire wijst daarbij steeds op het alternatief: een lokale economie, waarbij voedsel en kleding worden geproduceerd in de regio waar ze worden verbruikt, leidt tot minder verspilling, minder armoede, sterkere sociale netwerken en meer geluk voor de mensen. Wereldwijd zijn er initiatieven om over te gaan op een lokale economie. Helaas denken regeringen nog steeds in termen van economische groei, waarbij ze het BNP als maatstaf hanteren. Ook stimuleren ze de grote corporaties, zelfs zo dat falende banken een bail-out krijgen uit de belastingpot!

De huidige globalisering van de economie is niet duurzaam. Er zal spoedig een einde komen aan de verspilling, want de voorraad fossiele brandstoffen en andere grondstoffen raakt uitgeput. Maar er is een alternatief! Deze documentaire laat dat zien, door beelden naast elkaar te plaatsen en vele mensen aan het woord te laten. Het alternatief is een wereldwijde lokale economie!

The Economics of Happiness – Tales from Ladakh duurt een uur en 8 minuten.

Toegift:
Een TED talk van Helena Norberg-Hodge duurt 18 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

8 Reacties op “De economie van geluk -verhalen uit Ladakh”

  • Anna:

    Wat is het akelig stil hier…
    Mooi artikel Bou.
    Kom op allen en iedereen, we vechten uiteindelijk allemaal voor hetzelfde.
    Laat je niet kisten door alle ontwikkelingen, ga jezelf ook niet verdedigen, wees jezelf, doe het op je eigen manier met een zuivere intentie.
    Liefs

  • Pablo:

    DARWINS NIGHTMARE

    https://www.youtube.com/watch?v=reEctoUYW9E

    De documentaire ‘Darwin’s Nightmare’ vertelt het verhaal van de inwoners van het Tanzaniaanse stadje Mwanza aan het Victoriameer. De film beschrijft de persoonlijke verhalen van de mensen die er werken in de vis- en transport-industrie. Terwijl de dure vis geëxporteerd wordt, moet de lokale, door hongersnood, prostitutie, AIDS en misdaad getroffen bevolking zich met de rotte viskarkassen tevreden stellen. Documentairemaker Hubert Sauper gebruikt het bizarre verhaal van de nijlbaars als aanzet voor het schrijnende verhaal van de ‘échte survival of the fittest’ in de wereldeconomie.

    In de jaren zestig werd bij wijze van wetenschappelijk experiment de nijlbaars in het Victoria-meer in Tanzania uitgezet. Deze vis is niet alleen bijzonder roofzuchtig, hij vermenigvuldigt zich ook razendsnel. Daardoor heeft hij ondertussen 95% van de inheemse soorten vernietigd en destabiliseert hij het hele ecosysteem van één van de grootste tropische meren ter wereld. Maar de nijlbaars is ook een bijzondere lekkernij. Dagelijks wordt er met Russische vrachtvliegtuigen 500 ton nijlbaarsfilet vanuit de luchthaven van Mwanza naar de Europese en Japanse markt uitgevoerd.

    “Vis betekent werk”, zegt een inwoner, “en dus geld, en dus eten”. Maar wat voor eten en wat voor werk! De film vertelt de persoonlijke verhalen van de mensen die er werken in de vis- en transport-industrie. Op die manier krijgen we een bijzonder bijtende allegorie van de nieuwe wereldorde. Want Tanzania is niet alleen een van de armste landen ter wereld; terwijl de dure vis geëxporteerd wordt, moet de lokale, door hongersnood, prostitutie, AIDS en misdaad getroffen bevolking zich met de rotte viskarkassen tevreden stellen.

    Documentairemaker Hubert Sauper gebruikt het bizarre verhaal van de nijlbaars als aanzet voor het schrijnende verhaal van de ‘échte survival of the fittest’ in de wereldeconomie.

    ‘Het maatschappelijke model van de toekomst is dat van de democratie van de consument’, aldus regisseur Sauper over zijn onthutsend document, een integere aanval op de perverse mechanismen van de consumptiemaatschappij en de arrogantie van de westerse landen. ‘Ik had dezelfde film in Sierra Leone kunnen draaien, maar dan over diamanten in plaats van vissen, in Honduras, maar over bananen en in Libië, Nigeria of Angola over petroleum. Na meer dan honderd jaar van slavenarbeid en kolonisatie is de globalisatie van de Afrikaanse markt de derde en de meest dodelijke vernedering voor de Afrikanen.’

    Winnaar Beste Europese Documentaire 2004.

  • Anna:

    Pablo, dit is inderdaad een misdadig spel.
    Hopelijk leven we nu in een tijd, dat iedereen (gaat inzien) inziet dat dit nergens toe leidt, behalve de afgrond…

    • Pablo:

      Hola Anna,

      Jij verwoordt exact de situatie aldaar: MISDADIG.
      Zelf vertoef ik vaak in Latijns Amerika en helaas neem je daar ook hetzelfde ziekelijk makende spel waar. Echter de bevolking komt steeds meer in opstand en mede dankzij het internet wordt de bevolking nu wel juist geïnformeerd.

      Hopelijk is het niet laat Anna.

      Onze rode zusters en broeders uit het continent Amerika hebben ons al in 1912 gewaarschuwd voor deze ontwikkelingen:

      De Aarde is onze Moeder

      Als walvissen en dolfijnen dood aanspoelen aan de kusten,
      zwermen sprinkhanen de oogsten verslinden,
      legers mieren verdwaasd rondtrekken,
      trekvogels niet meer weten hoe ze moeten terugkeren naar hun plek van vertrek,
      bijen en vlinders uitsterven door vergiftiging van bloemen en bomen,
      als vele soorten planten en dieren zich terugtrekken uit het leven,
      weet dan blanke broeder, dat de laatste dagen van de aarde zijn aangebroken.
      Besef dat de boodschap die uw rode broeders u brengen om de aarde en alle levende wezens lief te hebben de enige mogelijkheid is tot overleving.
      De aarde is onze moeder en als u haar blijft verkrachten en leegroven,
      zal ze binnen honderd jaar haar kracht tonen.
      Dan zullen de aarde en de zee gaan beven,
      de rivieren als ratelslangen woest met hun staart slaan,
      zal de droogte uw oogst doen mislukken en zullen oorlogen over heel de wereld razen.
      Water zal uw land binnenstromen en hete,
      roodgloeiende modderstromen uit vuurspuwende bergen zullen over uw huizen komen.
      Als u deze verschijnselen ziet,
      weet dan blanke broeder, dat een terugweg niet meer mogelijk is.

      Big Eagle, opperhoofd van de Eagle-clan der indianen,
      in een toespraak tot het blanke opperhoofd van Washington op 4 juli 1912.

      &

      Chief Seattle Letter to American President – Narration

      https://www.youtube.com/watch?v=gv1BDTWQsj0

      WIJ zijn allen ÉÉN beste medelanders.

  • Pablo:

    Beste Bou,

    bedankt voor de overdracht, want de documentaire is zeer leerzaam en heel herkenbaar voor mijn persoon. Dit soort documentaires zouden eigenlijk verplichte kost moeten zijn op de lagere – en middelbare school.

    Ik wens alleen een fijn weekend toe Pablo

  • Jasper:

    Er zit zoveel scheef in de wereld, als je de colleges van Michael Parenti volgt en zelf ook onderzoek doet, zie je dat het een onvermijdelijke uitwerking van het kapitalisme is. Aangewakkerd door een uiteindelijke verborgen kartel vorming van de markten. Men durft betreffende derde wereld landen dan ook nog eens hypocriet te spreken over ontwikkelingshulp. Ontwikkelingshulp.. my ass!! Pardon me french .. , nee hoor het systeem is zo ingericht dat er per jaar meer geld vanuit schulden en odious debt de derde wereldlanden uitvloeit dan dat er ooit op haar plek terecht zal komen. Het enigste antwoord op deze wantoestanden is decentraliseren, lokaal voedsel gaan verbouwen, lokale communities opzetten. Weg met die monocultuur, diversiteit bevordert gezonde mensen, gezonde natuur en een gezonde aarde. Culturele diversiteit brengt op haar beurt via uitwisseling van wijze verhalen en sociale verbindingen rijkdom in onze harten. Het enigste antwoord is open staan voor elkaar en onze verschillen als onze rijkdommen gaan aanvaarden. Het is onze aarde die hebben we in bruikleen van Moeder natuur, het wordt tijd dat we samen werkelijk gaan delen. Er is genoeg voor iedereen; Het Universum maakt geen vergissingen! Wie hier op aarde is, hoort er te zijn en mag er zijn daarin vormt niemand een uitzondering. We zijn allen gelijkwaardig aan elkaar mensen van vlees en bloed. Het systeem deugt niet zoals het ingezet wordt, door de aansturende elitaire hypocriete leugenachtige valse mythen creeerende top. Unity is our strenght ! Mvg. Jasper

  • Pablo:

    Hola medelanders,

    Veel bedrijven hebben als toevoeging de letters NV (naamloze vennootschap) of BV (besloten vennootschap) in hun bedrijfsnaam. Van mijn persoon mogen betreffende ondernemingen deze letters verwisselen voor PV, Piraten Vennootschap.

    Voor mijn persoon is ieder persoon een “Menselijk individu”. Echter in de Nederlandse wetboeken worden o.a. ondernemingen ook als een persoon omschreven, namelijk als “Rechtspersoon”. Een Rechtspersoon is een juridische onafhankelijke eenheid met eigen rechten en verplichtingen, los van de eigenaar/eigenaren en waarvan het recht als rechtssubject is erkend. Als mens blijf ik een persoon als een levend menselijk wezen beschouwen en mijn medemensen hebben voor mijn persoon meer rechten dan een Rechtspersoon .

    Zodra de ondernemingen die het Corporatisme als bedrijfsfilosofie voeren, weer ergens op een deel van moeder aarde zijn wezen plunderen, dan blijven deze bedrijven desbetreffende filosofie heel trouw, want ze zijn vervolgens te bedonderd om belasting te betalen over de behaalde (roof)winsten. Dat noemt men ook volgens mijn persoon belastingontduiking. En helaas speelt Nederland hier ook een dubieuze rol in. Tegenlicht heeft hier ook een heel interessante aflevering aan gewijd genaamd De Tax Free.

    De Tax Free Tour

    http://tegenlicht.vpro.nl/afleveringen/2012-2013/tax-free-tour.html

    Als levend wezen belijdt ik liever deze Afrikaanse filosofie t.o.v. al mijn medemensen:

    Ubuntu filosofie

    Ubuntu is het diepgewortelde mensbesef, dat wij allen onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Het is de van origine Zuid-Afrikaanse existentiële wijsheid, waarvan onze wereld van nu, zoveel kan leren. De Ubuntu-geest ‘ik ben, omdat wij zijn’ (in plaats van onze westerse Descartes-overtuiging: “ik denk dus ik besta”) laat zich in beginsel eenvoudig vertalen naar onze organisaties en communities. Het betekent dat het belang van teamspirit, onderlingvertrouwen, respect en natuurlijk gezag, en gemeenschappelijk resultaat, belangrijker zijn dan maximaal eigenbelang. Het gaat om het bewustzijn van de innerlijke waardigheid in plaats van om arrogantie. Men probeert uit te stijgen boven het eigenbelang in plaats van dat de sterkste zijn macht probeert te laten gelden. En, mensen weten (weer) samen te vertrouwen op de kracht van de dialoog.

    Saludos Pablo

Laat een reactie achter

Recente reacties