Archief
Artikelen

ingezonden door Myra

Vrijdag 14 maart bleek de politie op te zoek te zijn naar Talk2Myra. Dat was even spannend, omdat ik niet wist wat dat precies betekende. Gelukkig kreeg ik een uiterst vriendelijke email van de Teamchef Noord Drenthe. Hoeveel deelnemers wij verwachtten en wie het aanspreekpunt was. Omdat sommigen graag anoniem blijven, heb ik mijzelf opgeworpen als aanspreekpunt. En ja, ik had opeens beelden van mensen die over het hek zouden gaan klimmen en Koerdische leuzen zouden gaan schreeuwen.

De gevangenis in Veenhuizen is niet naast de deur en ligt verstopt achter het bos. Toen we aan kwamen waren er gelukkig al wat medemensen. Ik had vooraf instructies gehad waar Baybasin zijn cel was. Voor het gebouw staande, links. Nu hadden we geen rekening gehouden met de slagboom die al ver van tevoren was aangebracht. De man op de intercom was niet heel aardig. Ik vroeg of we dichterbij mochten komen om een liedje voor Baybasin te zingen. Nee, dit is Justitie terrein, u mag niet verder. Hij zei dat we gewoon een bezoek konden aanvragen. Ik vroeg waar Baybasin precies zat. Hij mocht niet vertellen wie er gedetineerd zaten. Ik zei te weten dat Baybasin er zat en contact met de politie gehad te hebben. Daar was hij wel van op de hoogte (!).

Na overleg hebben we de luidsprekers aangezet met de boodschap van 6 minuten van Baybasin uit mijn uitzending, gemaakt door Dutchbell. Het was pikkedonker en het begon te regenen. Het was heel raar om zijn (en mijn) stem daar te horen. Er stonden mensen te luchten die begonnen te roepen en te zwaaien. Wij dachten allemaal dat Baybasin er tussen stond en hebben uit alle macht terug gezwaaid. Een mooi moment. Toen zijn we de Dutchbell gaan luiden. Drie grote ouderwetse, gepoetste, koperen bellen. Het lawaai gaat door merg en been. We kregen de smaak te pakken en iedereen kwam aan de beurt. We waren verbaasd dat er geen politie kwam. Toen we hoorden dat we bij de Jeugddetentie stonden en Baybasin daar dus niet tussen zat, wilden we om het complex heen lopen. Met hoge spoed kwam er toen eindelijk een politiebusje aan. We mochten niet verder lopen. Ze waren erg aardig. Eén opmerking vond ik frappant, ze wilden niets zeggen over Bayabsin want er werd al genoeg over gesproken. Ze wisten precies wie ik was, maar of ze wel of niet naar de radio luisteren wilden ze niet zeggen. Het gaf een goed gevoel om er te zijn.

Tegelijkertijd is een gevangenis met huizenhoge en driedubbele hekken in het donker erg confronterend. Al met al, gezien de afstand en minimale oproep, een geslaagde actie. Bayabsin heeft het gehoord en dankt iedereen hartelijk voor de support.

Baybasin and the Dutchbell

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

7 Reacties op “Myra’s verslag van de Wake voor Baybasin”

Laat een reactie achter