Archief
Artikelen

Mijn naam is Boudine M. Berkenbosch, maar wat betekent dat? De M. staat voor Maria, daaruit blijkt dat ik Rooms Katholiek ben opgevoed. In de Naam van de Vader en de Zoon was een mantra dat zeker zeven maal per dag werd herhaald. Onze Vader die in de hemel zijt, uw Naam wordt geheiligd… werd ook dagelijks herhaald. Wees gegroet Maria, moeder van God, bid voor ons zondaars… In het Roomse geloof zijn alle mensen zondaars! Mijn twijfel aan dit geloof begon al vroeg en dat heeft alles te maken met mijn naam: Boudine bleek namelijk geen heilige!

Dit ontdekte ik toen ik 11 jaar oud was. We moesten toen een extra naam kiezen voor het Heilig Vormsel. Er kwam een lange lijst van heiligen voorbij, maar de heilige Boudina was er niet bij. Ook leerde ik uit de Catechismus dat moeder Maria altijd maagd was gebleven, maar ik wist niet wat dat was. Ik stak mijn vinger op en vroeg: “Pater, wat is een maagd?” “Dat moet je maar aan je moeder vragen.” “Mamma, wat is een maagd?” “Kind, hoe kom je aan dat woord?” “Dat staat in de Catechismus.” “Dan moet je dat maar aan de pater vragen.” Van het kastje naar de muur, maar aan wie ik het ook vroeg, ik kreeg geen antwoord. Ik was al geen heilige, daarom wilde ik graag maagd worden, net als Maria! Anders kwam ik later niet in de hemel, maar in het vagevuur of misschien wel de hel…

Toen ik 13 was, vertelde mijn leraar Nederlands me dat Boudine een Germaanse naam is, een samentrekking van Baldr en wina. Baldr is de Germaanse god van het licht en wina betekent geschenk. Dat vond ik prachtig! Ik ben een geschenk van de god van het licht! In de encyclopedie zocht ik Baldr op en zo kwam ik terecht in de Germaanse mythologie, met Wodan en Donar en Freya, met Loki die Baldr doodde, maar die god kwam weer tot leven, net als Jezus! Er ging een wereld voor me open, maar ook een wereld voor me dicht. Het Roomse geloof bleek niet het enige ware geloof!

In de Naam van de Vader en de Zoon ging intussen gewoon door. Thuis voor en na het eten, op school en op zondag in de kerk. Dat mantra werd er in gestampt, ik vroeg me pas af wat het betekende toen ik al studeerde. De naam van mijn vader is Berkenbosch, zijn vader heette ook zo. Dat is bij de meeste mensen zo en als dat niet zo is, dan ben je een bastaard! De naam van de vader is normaal, maar wat betekent dat? De naam van de vader is een kwestie van erfrecht en bastaards erven niet van hun vader!

Mijn moeder heette Bou en na haar dood ben ik mezelf ook zo gaan noemen. Bou is kort voor Boudine, ik draag de naam van mijn moeder. Mijn grootmoeder heette Klaske, maar mijn overgrootmoeder heette Bouwina. Dezelfde naam! Intussen bestudeerde ik het moederrecht, een verwantschapssysteem dat ooit overal ter wereld heeft bestaan. De mensheid is minstens 2 miljoen jaar oud, maar de naam van de vader is van veel later datum. Deze verwantschap, dit erfrecht, begon omstreeks 8.000 v.Chr. bij de Semieten, in Mesopotamië aan de bovenloop van Eufraat en Tigris. Van daar heeft het zich verspreid over het Midden Oosten en Europa. Het is een historisch proces waar archeologen nauwelijks aandacht aan besteden. Dit erfrecht in de naam van de vader ligt ten grondslag aan onze huidige economie.

Het erfrecht in de naam van de vader leidt tot armoede en tot rijkdom. Als twee mensen trouwen in het moederrecht, in de naam van de moeder, dan heeft dat verder geen economische consequenties. De kinderen erven van hun moeder en de erfenis van de vader gaat naar zijn verwanten! Als twee mensen trouwen in het vaderrecht, dan worden ze verwant. Hun rijkdom wordt samengevoegd, de kinderen erven zowel van hun moeder als van hun vader. Deze dubbele rijkdom wordt dan onttrokken aan de oorspronkelijke erfgenamen, de verwanten van de vrouw. Het vaderrecht is dus ook een onterfrecht! Het leidt tot grote economische ongelijkheid. En het wordt ons met de paplepel ingegoten, in de vorm van religie! Daarom vindt iedereen het heel normaal en niemand denkt er over na.

Vanaf het moment dat ik dit besefte, besloot ik om de naam van de vader zo min mogelijk te gebruiken. Ik heet Boudine en deze naam is vrij uniek, ik heb die achternaam niet nodig om herkenbaar te zijn. Alleen ambtenaren eisen dat ik zo heet, daar valt weinig aan te doen. Ik kan wel vragen om een andere naam, maar dan krijg ik een andere achternaam! Mijn naam is ook geen geheim, maar ik vind Boudine Berkenbosch wel een hele mond vol. Zeg maar gewoon Boudine of Bou.

Omdat ik mezelf op BOUblog mr.drs. Bou noemde, komt de naam Boudine Berkenbosch op Internet nauwelijks voor. Daar heb ik nu last van! Lasterlijke roddelblogs vonden het leuk om hun leugens, laster en smaad gepaard te laten gaan met mijn volledige naam. Als ik Google op “Boudine Berkenbosch”, dan komen er lasterlijke leugens over mij naar boven. De manier om dat te veranderen is natuurlijk dat ik mezelf op BOUblog met mijn volledige naam aanduidt. Gisteren ging dat nog niet helemaal goed. Om inbraak op BOUblog te voorkomen, heeft men mij namelijk aangeraden om mijn schermnaam niet overeen te laten komen met mijn inlognaam. Achter de schermen heet ik daarom Dionysos Kadmon, naar de hoofdpersoon van het laatste deel van de trilogie die ik aan het schrijven ben.

Die drie boeken gaan over de stam van Kadmos, bekend uit de Griekse tragedies. Het eerste deel gaat over Oidipous, het tweede deel over Antigone en deel drie gaat over Dionysos. Ten tijde van Oidipous kende de Griekse stad Thebe nog het moederrecht, maar in deel 2 wordt het vaderrecht ingevoerd en in deel 3 ontstaat er een gigantische verwantschapsverwarring die niemand doorziet. Vooral de tragedie Bakchanten van Euripides wordt volkomen verkeerd begrepen! Uit de Griekse tragedies over Kadmos blijkt hoe het vaderrecht werkt. Het leidt tot armoede voor het merendeel van de bevolking, maar niet voor de adel die alle rijkdom daarmee vergaart! Het leidt ook tot oorlog en tot heftige seksuele frustraties. Ook blijkt uit de tragedies dat het vaderrecht in Thebe werd ingevoerd in tijden van ernstige natuurrampen. Het vaderrecht is een rampenplan!

Als ik nu Google op mijn naam, dan komt Dionysos Kadmon ook boven. Dat was de bedoeling niet! Daarom heb ik ook achter de schermen mijn naam veranderd. Dat was wel even een spannend klusje, eerst alles opslaan, want als het mislukt ben ik alle artikelen kwijt. Een nieuw account aanmaken en alle artikelen van mijn oude account overzetten naar mijn nieuwe account. Spannend! Maar het is gelukt!

Voortaan heet ik achter de schermen Boudine M. Berkenbosch. Deze naam komt alleen omhoog in Google. Mijn schermnaam is nu Bou. In Google treft men ook foto’s aan die zijn gekoppeld aan mijn naam, maar dat ben ik niet! Daarom op deze pagina twee foto’s van mezelf. De bovenste stamt uit 2007, hij is gemaakt door de vriend waarmee ik flyers en DVD’s aan het uitdelen was. De onderste foto is gemaakt door mijn vriendin van Nummer 11. Op beide foto’s rust auteursrecht en portretrecht. U mag ze wel plaatsen door er naar te linken, maar uploaden is verboden!

En dit is dus geen religie:
In de Naam van de Moeder en de Dochter… en het heilig bloed!

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

28 Reacties op “Boudine Berkenbosch: What’s in a name?”

    • Bou:

      Wederzijds, Grijze Duif! Ik heb nog niet de tijd gehad om je website helemaal te bekijken, maar dat ziet er goed uit. Interessante docu’s ook!

      • Dank je. In de weinige vrij uurtjes die ik normaal heb probeer ik iets van mijn kennis te delen. Zelf hou ik enorm van documentaires, maar die blijken wonderwel het minst bezocht. Vandaar dat ik maar weer eens in de pen ben geklommen. Zie mail… 😉

  • Vicky:

    Beste Bou,
    bedankt voor dit leuke artikel.

    een goede vriendin van mij heette Bouwina, en vertelde altijd dat het de vrouwelijke vorm van Boudewijn was. In het Germaans Baldwin: Bald = dapper, win = vriend.
    Aangezien er heilig-verklaarde Boudewijnen zijn, zouden de Rooms-Katholieke vrouwen met die naam als ‘naamheilige’ Boudewijn hebben.
    Maar je zult wel meer enthousiasme opbrengen voor de god van het licht!

    Veel licht toegewenst!

    • Bou:

      Vicky, ik was pas 13 toen mijn leraar me dat vertelde. Of het waar is, maakt nu niet zo veel meer uit. En ja, het is dezelfde naam als Boudewijn, vandaar dat mijn overgrootmoeder Bouwina heette, met een w. Maar toen ik 11 was, wist ik dat nog niet. Ik wilde alleen maar heilig worden, omdat je anders niet in de hemel komt. Rare religie, dat Roomse…

  • Jeroen:

    Vraag me af hoe het komt dat je in de eerste zin, waarin je je voorstelt, je naam verkeerd (met een eind-a) spelt (en nog 2 keer in de eerste twee paragrafen)!

  • Fred:

    Misschien is de naam zelfs wel afgeleid van Boudicca. Zie hier: http://en.wikipedia.org/wiki/Boudica

    • Bou:

      Beste Fred,
      Welkom op BOUblog en ik denk het niet. Boudica was een Keltische koningin (moederrecht!) en de Bou in haar naam kan best Baldr zijn, maar Boudine is niet afgeleid van Boudica. 😉

  • Nou u het zegt: een nonnenkleding zou u niet slecht staan.
    Een rozenkrans als ketting. Zeg het nou maar eerlijk mevrouw Bou.
    Uhh er staan nog sollicitaties open…

    • Boudine Berkenbosch:

      Ach, Herman, een heilige zal ik toch nooit worden. Ik heb het nog even gehoopt toen ik 11 jaar oud was, maar het is voor mij niet weggelegd. 😉

  • luca; van dinter:

    Aangenaam kennis te maken, Bou!
    Wat een leuke achtergronden van je naam.
    Al had je enkele weken geleden in een reactie op mijn post wellicht niet kunnen denken dat juist in dit kader “what’s in a name” geschreven zou worden.

  • Klinkt heel interessant, die trilogie die je aan het schrijven bent! Kun je al zeggen wanneer die ongeveer uitkomt? En bedoel je letterlijk dat t.t.v. Antigone het vaderrecht begon te spelen of is dat alleen een fictie-element (of, wat ook nog kan: een thema uit de Griekse tragedies)?

    • Bou:

      Beste Joke,

      Het is inderdaad interessant! Heerlijk om te doen! Boeiende kost!

      Die boeken zijn gebaseerd op de Griekse tragedies over de stam van Kadmos. In deel 1 wordt het hele verhaal verteld van koning Oidipous, op grond van archeologische vondsten en de Griekse mythen, met name de Theogonie. Er komen ook wat Homerische Hymnen voorbij en veel citaten van Sappho! Het laatste hoofdstuk is de volledige versie van “Koning Oidipous” van Sophokles. Ik heb er twee woorden in veranderd, dan klopt het volledig.

      Deel 2 gaat over Antigone, met Oidipous in Kolonos, Zeven tegen Thebe gelardeerd met Euripides en het eindigt met “Antigone” van Sophokles. Daar heb ik vier zinnen uit geschrapt, dan klopt het volledig.

      Deel 3 gaat over Dionysos. Deze is door Euripides in de verkeerde tijd geplaatst, niet bewust natuurlijk, maar iedereen denkt dat hij een tijdgenoot was van Kadmos, de zoon van Agenor. Je weet dat zijn moeder door de bliksem werd getroffen toen ze in het kraambed lag en er was heel veel bliksem tijdens de strijd van 7 tegen Thebe. Als men hem op dat moment geboren laat worden, dan klopt het volledig!

      Nu ben ik dus bezig met deel 3 hoofdstuk 2. Het telt 6 hoofdstukken en de documentatie is reeds gedaan. Wanneer het af is? Geen idee! Ik schrijf wat er in me opkomt. Kreon is nu dood en begraven, Ismene zit aan het begrafenismaal, met haar nichten en tantes. Waarover praten zij? Dat moet ik nog verzinnen.

      Ik ben ook bezig met die aangifte tegen een laffe lasteraar. Als hij mijn naam niet door het slijk had gehaald, dan was ik niet eens over die boeken begonnen, maar als het af is, dan publiceer ik ze onder mijn eigen naam:
      Kinderen van Kadmos
      Boudine Berkenbosch.

      Het is ook best een mooie naam, maar zeg maar gewoon Bou. 🙂

  • Ik wacht het moment van publicatie in elk geval met spanning af. Nou ben ik er altijd voor in om alternatieven te overwegen, maar om Oidipous vóór Pentheus te plaatsen zie ik niet zo 1-2-3 voor me. Aangezien Pentheus de kleinzoon van Kadmos zou zijn geweest, is er om te beginnen geen plaats om Oidipous’ stamboom daartussen te prakken. Of plaats jij Oidipous zelfs nog voor Kadmos, in een soort oer-Thebe? (Een andere mogelijkheid is natuurlijk die van Velikovsky, die Oidipous niet in het Griekse, maar het Egyptische Thebe situeerde.) En kun je niet alvast iets prijsgeven over waaruit blijkt dat die verhalen de overgang naar vaderrecht belichamen? Ik heb Oedipus Rex en Antigone hier liggen en zal ze er nog eens op naslaan, maar vooralsnog kan ik me er niet veel bij voorstellen.

  • Boudine Berkenbosch:

    Beste Joke,
    Kadmos is volgens mij een soort achternaam, een stamnaam!
    Sophokles zegt: Oidipous, zoon van Labdakos, zoon van Polydorus, die een zoon van Kadmos was, lang geleden.
    Maar de Kadmos uit de Bakchanten leefde volgens mij tijdens en na Oidipous! Hij moet jonger zijn geweest dan Oidipous. Hij had vier dochters, Dionysos is de zoon van zijn dochter Semele, en Pentheus is de zoon van zijn jongste dochter Agave.
    Euripides zit hier volgens mij fout, zijn tijdslijn klopt niet. In “Phoenicische vrouwen” maakt hij trouwens ook dergelijke fouten!
    Jammer dat er maar zo weinig tragedies bewaard zijn gebleven. En jammer dat ze pas zo laat zijn opgeschreven! Maar ik denk dat mijn reconstructie wel klopt. In elk geval wordt het een spannende geschiedenis! 🙂

  • Boudine Berkenbosch:

    Beste Joke,

    En kun je niet alvast iets prijsgeven over waaruit blijkt dat die verhalen de overgang naar vaderrecht belichamen?

    De sfinx is het totemdier van de stam van Kadmos. De stad Thebe is gesticht door Kadmos, de zoon van Agenor, uit Tyrus. In Tyrus heerste toen al vaderrecht, maar Kadmos en Harmonia kwamen terecht in Boëotië. Daar woonden langs de Asopos twee stammen: Zethos en Amphion. Gezamenlijk hebben zij Thebe gebouwd, maar het erfrecht ging er van moeder op dochter. Dat blijkt uit het feit dat Iokaste een broer had, Kreon, de zoon van Menoikeus. Iokaste van Kadmos was dus een dochter van koning Menoikeus. Hij wordt opgevolgd door koning Laios, de echtgenoot van Iokaste. Als de troon van vader op zoon zou gaan, dan was Kreon koning geworden. De echtgenoot van de koningin was koning en de troon ging van moeder op dochter!

    Delphi voorspelde aan Laios dat zijn zoon hem zou “doden”. Het orakel van Delphi is bezet door Kretenzers (Hom Hym Apollo) en zij verspreiden het vaderrecht. Maar wie opgroeit in het moederrecht, begrijpt het vaderrecht niet. Vandaar dat men Phoibos Apollo van Delphi ook Loxias noemt.

    Oidipous werd met doorboorde voeten in de wildernis gelegd toen hij volgens Sophokles nog geen 3 “dagen” oud was. Dat heb ik veranderd in nog geen drie jaar! Een kind van nog geen 3 dagen had dit namelijk nooit overleefd. Ook doorboor je de voeten alleen als het kind al kan lopen. Oidipous groeit op in Korinthe en denkt dat Merope zijn moeder is. Als hij volwassen is, zeg maar 18 jaar, gaat hij naar Delphi. Het orakel zegt iets waaruit hij begrijpt dat hij zijn vader zal doden en met zijn moeder zal trouwen. Hij wil daarom nooit meer naar huis. Hij vlucht weg en komt in de wildernis op de driesprong naar Daulia en Thebe. Uit de richting van Thebe komt een al wat oudere man met vijf dienaren. Laios is slecht gehumeurd, want hij slaat Oidipous met zijn prikstok. Oidipous dood dan hem en zijn gevolg, alleen een slaaf van Laios ontsnapt. Hij zal later getuigen.

    In Thebe trouwt Oidipous met de koningin, de sfinx van Kadmos. Als Iokaste pas 14 was toen Oidipous werd geboren, dan is ze nu 32. Ook heeft ze van Laios geen andere kinderen. Het was dus een slecht huwelijk! Als Laios niet terug komt, trouwt ze met een jonge prins uit Korinthe. Ongeveer 15 jaar later hebben ze twee zonen en twee dochters. Daaruit blijkt dat Iokaste nog vruchtbaar was toen ze trouwde met Oidipous.

    Dan gebeurt er een ramp: Ach kinderen van Kadmos! De stad deint als een schip in de storm. Overal hangt die zoete geur als van wierook, de bloesems zijn vernield in hun knop, de aarde draagt geen enkele vrucht meer, de zielen stijgen op als vogels… overal liggen doden. Het jaartal blijkt uit de boomjaarringen: 1628 v.Chr. en volgens de Bijbel begon de exodus eind maart. Oidipous was een tijdgenoot van Mozes! De goden waren toen zo boos! Iemand moet dan wel ernstig hebben gezondigd, maar wie? Aldus blijkt dat de koning zijn vader doodde en dat de koningin trouwde met haar eigen zoon! Iokaste hangt zich op en Oidipous steekt zich de ogen uit. Het is zijn schuld, al kon er niets aan doen.

    Als het orakel alleen maar heeft gezegd: “Jij zult je vader opvolgen!” dan kan dat volgens het moederrecht alleen als je vader dood is (Polybus leefde nog!) en als je trouwt met je moeder (of met je zuster, maar Merope was kinderloos, hij had geen zuster!). Vadermoord en seks met je moeder, daar liep Oidipous hard voor weg, maar wie niet… De overgang van moederrecht naar vaderrecht leidde in Thebe per ongeluk tot incest, broedermoord en ten slotte totale waanzin!

    Het erfrecht van vader op zoon is een rampenplan met een paradoxale werking. In die paradox zit de mensheid nu verstrikt! Het is een economisch systeem dat leidt tot grote rijkdom voor enkelen en bittere armoede voor de rest. Het vaderrecht leidt tot oorlog, onvrede en seksuele chaos. Dit is daarom geen gebed, maar een aanbeveling:
    In de Naam van de Moeder en de Dochter… en het heilig bloed… dat niet mag worden vergoten!

  • Boudine Berkenbosch:

    Beste Joke,
    Als je Antigone leest, houdt dan een ding goed in het oog: Antigone was voorbestemd om haar moeder op te volgen. Maar door de vloek van Oidipous (incest!) mocht ze niet trouwen. Daarover werd gezwegen! Alleen Kreon wist dat. Antigone was verloofd met zijn zoon. Daarom veroordeelde hij haar tot het graf!

  • Hé, je hebt een deel van je reactie verwijderd. Giet je het trouwens in romanvorm of nonfictie, of wordt het een combinatie? Maar hoe knoop jij nou die lijnen aan elkaar, waardoor Kadmos de jongere (of diens dochter of kleinzoon) als familielid de troon bemachtigt, of wil ik dan te veel weten? Maar de gelijktijdigheid van de gebeurtenissen die je beschreef kan ook verklaard worden doordat er 2 Thebes zijn.

    Waarom was moeder/zoon-incest in Oidipous zijn tijd eigenlijk zo’n taboe, terwijl het kennelijk voor een prins de enige manier was om de scepter te bemachtigen? Het lijkt haast alsof het moederrecht als onbedoeld bij-effect incest juist in de hand werkte.

    Je hebt over het moederrecht eerder dit blog gepubliceerd: http://www.boublog.nl/blog/2010/10/09/verwantschap-incest-en-de-seksuele-orde/. Dat het vaderrecht de ongelijkheid heeft bevorderd vind ik een hele interessante theorie, maar dat het speciaal tot oorlogen leidde vind ik moeilijk te geloven. Er zijn toch voorbeelden te over van het omgekeerde – de Trojaanse oorlog bv.

    • Boudine Berkenbosch:

      Beste Joke,
      Ik puzzel al op Oidipous sinds ik psychologie begon te studeren. Ik begreep hem pas, toen ik besefte dat Oidipous een tijdgenoot van Mozes was. Het probleem is dat de tijdslijn in de oude geschiedenis niet klopt. Velikovski wees daar al op, maar zijn reconstructie klopt niet! De fout zit in de oude geschiedenis van Egypte.
      Kinderen van Kadmos wordt een roman, een trilogie. Maar ik bestudeer ook de Bijbel en die boeken worden non-fictie.

      Het lijkt haast alsof het moederrecht als onbedoeld bij-effect incest juist in de hand werkte.

      Joke, in het moederrecht was incest taboe. In het vaderrecht is het een immens probleem geworden! Als je wil, dan stuur ik je het artikeltje van gisteren even toe.

      • Graag, stuur maar op. En ik ben ook benieuwd waarom Velikovsky het bij het verkeerde eind zou hebben gehad.

        Misschien begrijp ik niet zo goed hoe dat moederrecht er in de praktijk uitzag, maar ik stel me zo voor dat als een koningszoon zijn vader op wil volgen, en dat alleen maar kan door de koningin van het land te trouwen, dat je dan al snel Oidipous-achtige situaties krijgt. Maar ik weet er dan ook bijna niets vanaf.

        • Boudine Berkenbosch:

          Beste Joke,
          Ik heb het even teruggezet, want ik was toch met de reacties bezig.

          In het moederrecht volgde een zoon zijn vader niet op. Als een man graag koning wilde worden (een zware, maar goed betaalde baan!), dan moest hij maken dat de kroonprinses met hem wilde trouwen. De keuze van de koning liep dus via de vrouwen…

          Trouwen met je moeder, dat doet men niet! Het is Oidipous per ongeluk overkomen en het leidde tot veel verdriet.

          En dan Velikovski, hij schreef in de jaren ’50 van de vorige eeuw, al zijn zijn boeken pas in de jaren ’70 verschenen. Sommige dingen wist hij gewoon niet, want dat was toen nog niet bekend. Hij maakt ook een fout in de chronologie, zodat er op het einde chaos ontstaat. Hij plaatst de Assyriërs veel te laat! De fout zit volgens mij in Egypte. Die chaos denk ik dus te kunnen opruimen. Ik ben daar nog mee bezig, dus ik beloof niets, maar tot nog toe klopt het.

  • Van Tours:

    Boudine,
    Leuk je zo te leren kennen. Door de tijd heen dat ik reactie op Boublog plaats heb ik je leren kennen als een mens die bewogen is, die over de dingen doordenkt en zich erin verdiept. Ook iemand met een groot rechtvaardigheidsgevoel.
    Houden zo!

  • J.A. Heitmann:

    Robert Graves schrijft over vader- en moederrecht.

Laat een reactie achter

Recente reacties