Archief
Artikelen

Rond de zaak Dutroux wemelt het van dode getuigen, iedereen die iets zou kunnen weten, was even later dood. Zelfmoord, een ongeval of een hartaanval… Marc Dutroux zelf leeft nog, hij woont in de gevangenis en als hij naar buiten komt, dan wordt hij beveiligd. Nu er een lange brief van hem naar buiten is gekomen, staat de zaak Dutroux weer in de belangstelling. Volgens Dutroux ontvoerde hij kinderen om deze te leveren aan pedofiele netwerken, maar justitie heeft dit op alle mogelijke manieren verdoezeld en Dutroux neergezet als een eenzame gek!

De brief is nu in handen van het onafhankelijke Belgische parlementslid Laurent Louis, die zich verzet tegen de tolerantie omtrent pedofilie. Het aanranden of verkrachten van kinderen is verboden, maar pedofielen mogen zich openlijk profileren. Dit is wat Laurent Louis daarvan zegt:

Belgian MP Laurent Louis Denounces the December 22 Pedophile Celebration! duurt 7 minuten.

Laurent Louis dreigt om de brief van Dutroux openbaar te maken. Volgens hem bevat de brief genoeg materiaal om het bisdossier in de zaak-Dutroux, het onderzoek naar eventuele pedofilienetwerken, te heropenen. “Dutroux noemt namen van hooggeplaatsten die hem beschermd zouden hebben.” Louis kondigde aan dat hij de hele brief zal overmaken aan Justitie. “Dat moet voldoende zijn om het bis-dossier te heropenen.” Dat zou in elk geval moeten gebeuren! Het onderzoek naar de zaak Dutroux stinkt aan alle kanten naar een haastig gesloten beerput. Verontrustend is alleen al het feit dat er zoveel getuigen zijn gestorven!

In 2004 verscheen er een boek van de hand van Douglas De Coninck: Dode Getuigen, dertig mensen die niet zullen spreken op het proces-Dutroux. De volgende Duitse reportage mocht indertijd niet worden uitgezonden. Hij staat nu al jaren op YouTube, met Nederlandse ondertiteling. Ook is hij in 2010 reeds geplaatst op BOUblog, maar deze video is nu weer hoogst actueel! Oordeel zelf!

Het spoor van de kinderverkrachters – Dutroux en de dode getuigen duurt 30 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

48 Reacties op “Dutroux en de dode getuigen”

  • Eheu:

    Dank, Bou.
    Het enige echt verontrustende is dat het juist een extreem rechts georiënteerde persoon als L. Loius is die die zaak aankaart of aankaarten kán.
    Let op de brief van Albert Mahieu (die ik zelf in het Nl vertaald heb en vast nog in die vertaling op Klol te vinden is) die het schandaal waar Louis op springt onderbouwt (het vervalste autopsie rapport over de dood van Julie en Mélissa) en evalueer de gevaarlijke en ‘duistere’ manipulaties die zich op de achtergrond van deze zaak Dutroux (en nat. D.-bis met zijn verlengde Zandvoort) afspelen.
    Het is zaak om je daarin te verdiepen (hoe ‘gek’ en ‘absurd’/’onmogelijk’/angstaanjangend en ‘taboe’ het ook lijkt) om heel vervelende wendingen in, tevens neutraliserings pogingen van het schandaal achter Dutroux, te kunnen pareren.
    Die brief van Mahieu is een cruciale sleutel om het werkelijk angstaanjagende schandaal te kunnen situeren/evalueren (en verder is er heel veel moed en kennis nodig om tot die evaluatie te komen).

    Groet
    Eheu

    • Eheu:

      …En ook die man, Albert Mahieu, is inmiddels dood (in 2910 ‘overleden’ dacht ik). En daarmee i.v. dus zijn ‘boodschap’.
      Groet
      ‘Ach!’

    • mr. drs. Bou:

      Eheu, zou jij een link kunnen zoeken naar de vertaling van die brief?
      Je mag hem mij ook mailen, dan zet ik hem zelf even op BOUblog.

      • Eheu:

        Ah, best Bou, dat is wrang grappig. Want ik weet bijna abosluut zeker dat ik hem al een in extenso op je site heb gepost. Alleen, in het kader van een of andere apruiming (lente schoonmaak?) heb je hem samen met al mijn ‘bezppen’ comments en een boel andere vertalingen ‘geruimd’.
        Maar goed. Je kunt hem vast nog terugvinden door op KLOL op ‘Albert Mahieu’ te zoeken.
        Verder zijn er nog heel wat mensen die die vertaling in hun bezit hebben, maar hem niet durven publiceren op hun eigen stek. Ook zij zouden ‘hun plicht’ kunnen doen door je die vertaling aan de hand te doen.
        Desnoods (maar dat is wegens gezegd dus echt met tegenzin) kan ik hem zelf uit mijn archieven nog wel opduikelen en nóg eens een keer aan de hand doen.
        Waar haal ik de stupide koppigheid/domme volharding vandaan, niet waar?

        Groet
        Eheu

        • mr. drs. Bou:

          Eheu, ik wis wel eens een comment van jou, omdat je soms inderdaad straal bezopen bent, maar dat is niet in het kader van een lenteschoonmaak. Het is gewoon de stofdoek of afwasborstel die ik dagelijks even langs BOUblog haal.

          Ik kan me die brief niet herinneren. Op KLOL geeft de zoekfunctie geen resultaat. Als je hem nog kunt vinden in je eigen archief, stuur hem dan even per e-mail, het liefst onder de clip. Dan zet ik hem bij mijn uploads en plaats ik hier de link.

          Je doet vaak heel goed werk met je vertalingen. Ik vindt het jammer als dat verloren gaat!

        • Eheu:

          Right! Gezellig hè dat schoonmaken, en nuchter zakelijk ook, mét degenen en hun berichten die je daarmee onder het tapijt veegt
          Interessant dat die vertaling niet meer op KLOL te vinden is.
          Vandaar, uit mijn eigen ‘archieven’, heer NOTGmaals de volledige tekst van die vertaling..
          Prosst! (= ‘Moge het u goed bekomen’)
          Gr.
          Eheu
          ————-
          NEDERLANDSE VERTALING TEKST VAN ALBERT MAHIEU)

          Albert M. Mahieu
          Volksvertegenwoordiger

          Brussel, 4 mei 2004

          Aan de heer Stéphane Goux
          Voorzitter van het Assisen-Hof
          Paleis van Justitie
          B-6 700 Arlon

          Geachte Voorzitter

          Onderwerp: Dutroux en trawanten

          De wet verplicht u naar eer en geweten al het mogelijke te doen om de waarheid aan het licht te brengen. Voor dat doel is u de ruimte van beslissingsvrijheid toegekend, die u toestaat alles te ondernemen wat u nuttig acht om de waarheid te achterhalen.

          Hierbij ingesloten vindt u de brief en de documenten die ik op 7 april 2004 aan de heer Paul De Gryse, officier van Justitie te Brussel, heb toegestuurd.

          Zoals u zelf zult kunnen vaststellen, handelt het om extreem belangrijke stukken, want ze lijken erop te wijzen dat Juff. Julie Lejeune en Juff. Mélissa Russo niet door de honger zijn omgekomen, maar ten gevolge van verkrachting, folteringen en marteling.

          Zelfs als ze zich zelf niet schuldig gemaakt hebben aan bovengenoemde misdrijven, hebben de aangeklaagden, of heeft éen van hen, deze kleine meisjes direct of indirect aan hun beulen en ‘consumenten’ overgeleverd, en zij zijn daarom de handlangers van laatstgenoemden, zodanig dat zonder hen dit misdrijf niet had kunnen worden gepleegd.

          Hoogachtend,

          Albert M. Mahieu
          Raadslid van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest

          ———————————————————————-

          Albert M. Mahieu
          Volksvertegenwoordiger

          Brussel, 7 april 2004

          Aan de heer Paul De Gryse
          Officier van Justitie
          Dependance van het Paleis van Justitie
          Rue des Quatre-bras 13
          B- 1000 Brussel

          Geachte Officier van Justitie,

          Onderwerp: Ter uwer inlichting en t.b.v. elk mogelijk rechtmatig gebruik van deze informatie.

          Na ampele overweging en nadat ik verschillende gezagsinstanties heb geconsulteerd, kom ik tot het besluit dat het mijn plicht is om u in kennis te stellen van feiten waar ik alleszins onvrijwillig getuige van ben geweest. Ik zet die feiten in de bijlagen uiteen.

          Het initiatief dat ik hier neem, is gegrond op en wordt gerechtvaardigd door overwegingen van zowel morele alsook juridische aard.

          Het is namelijk
          – niet toelaatbaar om te proberen het hoogste gezag van de katholieke kerk in België in diskrediet te brengen, en
          – ondenkbaar dat iemand die kennis heeft van ernstige misdrijven daar de bevoegde gerechtelijke autoriteiten niet van op de hoogte stelt.

          Ik beschik over genoeg inzicht om het puur juridisch gezien gebrekkige bewijs voor enkele van de feiten die ik ga noemen, te beseffen. Desalniettemin ben ik persoonlijk direct getuige geweest van gebeurtenissen waarvan ik meen dat het nodig is u er langs officiele weg van op de hoogte te stellen. U bent uiteraard virj om te beslissen welke gevolgen u daaraan meent te moeten verbinden.

          Staat u mij toe a.u.b. te benadrukken dat hoewel de bewijskracht van de verklaringen die door X gedaan zijn, zwak is, dat niet geldt voor de reacties van Kardinaal Danneels, want deze laatste denkt blijkbaar de ene na de andere actie te moeten ondernemen die hij beter achterwege zou moeten laten, terwijl hij tevens verzuimt zelfs het geringste van de iniatieven te nemen die logischerwijs voor de hand liggen.

          Zijn reactie is namelijk in elk opzicht onlogisch en onbegrijpelijk, en het is uiteraard dat laatste punt dat problematisch is, voornamelijk gezien het feit dat het hier een persoonlijkheid betreft met een dergelijk status.

          Ik houd mij natuurlijk volledig tot uw beschikking.

          Hoogachtend

          Albert M. Mahieu
          Volksvergenwoordiger

          ———————————-

          BIJLAGEN

          Albert M. Mahieu

          Volksvergenwoordiger

          To whom it may concern

          Objectieve weergave van mijn bezoek aan Kardinaal Godfried Danneels

          WOENSDAG 31 DECEMBER 2003:

          X deponeert bij het Vaticaan een envelop met daarin documenten die suggeren dat de huidige aartsbisschop van België pedofielen in bescherming neemt.
          Maar hij is niet de enige in België, verre van.
          Voor X is het grootste probleem dat Kardinaal Danneels voorgeeft juist pedofilie te willen bestrijden.

          X en zijn vrienden van de Loge wensten niet dat de kardinaal enige kans zou maken de toekomstige Paus te worden, Ten einde hun doel te bereiken, ondernemen ze een actie die gezien moet worden in het kader van een poging de positie van de kardinaal te ondermijnen en hem in diskrediet te brengen.
          Het handelt in feite om pure chantage.

          Twee andere bronnen zullen later bevestigen dat dat inderdaad de bedoeling van de Loge was.

          Deze onderneming is in de ogen van Albert Mahieu volledig ontoelaatbaar maar daar hij geen feitelijke bewijzen heeft, kan hij op dat moment geen stappen nemen.

          ZONDAG 11 JANUARIE 2004:

          Eerst werkbezoek aan X. Er zullen er nog meerdere volgen.
          Albert Mahieu kent X al vele jaren en heeft bij twee gelegenheden samen met hem diens advocaat Y bezocht.

          Hij begint nu beetje bij beetje achter een heleboel details te komen die zijn aanvankelijk vrees bevestigen.

          DONDERDAG 15 JANUARIE 2004:

          Werkbezoek om 19.00 u van X en zijn advocaat Y aan het bureau van Albert Mahieu, gevestigd aan de boulevard Lambermont.

          De advocaat van X arriveert 20 minuten eerder dan X zelf.
          X is zeer gespannen en onrustig. Op heel nerveuse toon verklaart hj dat hij eindelijk het vertrouwen gewonnen heeft van de ‘ Gentse Koepel’: hij zou een video-cassette heb bekeken en er onmiddelijk, zegt hij, een kopie van op een veilige plek hebben opgeborgen.

          Hij probeert duidelijk te maken, maar zijn uitspraken zijn niet erg duidelijk, dat zijn bron zich (dicht?)bij de Staatsveiligheidsdienst bevindt.

          De beelden van de video-cassette, die in kleur zijn en met geluid, laten het helse lijden van Julie en Mélissa zien, voordat ze omgebracht werden, in gruwelijke omstandigheden, door een gemaskerde beul die een soort van mis opvoert in tegenwoordigheid van een groep van tien tot twaalf personen.

          De film laat heel duidelijk zien, nog steeds volgens de verklaringen van X, hoe de kleine meisjes voordat ze om werden gebracht, sexueel misbruikt worden door de heer Z, een politicus van de Parti Socialiste die op dit moment in het parlement zit, Hij is absoluut duidelijk herkenbaar op die beelden, geen twijfel mogelijk, zo verzekert X ons.

          Volgens X is op de beelden te zien dat de beul op een absoluut abjecte manier te werk gaat. De kleine meisjes worden door hem met ijzeren staven en met stukken hout over heel hun lichaam geslagen, terwijl de beul ook nog met naalden en veiligheidsspelden in hun lichaam steekt. De meisjes worden heel hard geslagen.
          X zegt verder nog dat de meisjes gespiest worden en dat ze heel erg bloedden.

          Later, tijdens het diner, vertrouwt X Albert Mahieu nogtoe dat het geschreeuw van de meisjes in de film zó onverdraaglijk was, dat hij het niet meer aan kon horen, en daarom gesmeekt had om het geluid uit te zetten

          X spreekt zich niet uit over de vraag of de meisjes het geweld dat ze hadden ondergaan overleefd hadden. Hij zegt dat wat hij gezien had blijkbaar maar een deel was van de film over wat er met de meisjes gedaan werd, en dat daarin niet te zien was of ze het al dan niet overleefden. Hij zegt echter dat het hem onvoorstelbaar lijkt dat ze het overleefd zouden kunnen hebben.

          Advocaat Y deelt Albert Mahieu later mee dat X niet zal aarzelen over de cassette te spreken met bepaalde journalisten. Het lijkt dat dat inderdaad gebeurd is, want hij zou erover gesproken hebben met de heer Marc Metdepenningen, een journalist van de krant ‘Le Soir’, tijdens een lunch ergens begin 2004.

          Verder is het zo dat toen X op een later moment per toeval geconfronteerd werd met enkele autopsie foto’s van de meisjes en daarbij zag dat de sporen van de mishandeling die hij op de cassette had gezien duidelijk herkenbaar waren, hij zo ontdaan was dat hij meerdere keren het toilet moest bezoeken om zich op te frissen. En men moet inderdaad toegeven dat een nauwkeurige analyse van de foto’s door professoren van buitenlandse universiteiten, helaas de hierboven beschreven hypothese van de marteling van de meisjes bevestigt.

          DE WEEK VAN 19 JANUARIE 2004:

          Nu beweert X dat hij, via een derde, aan de zelfde contact-persoon bij het Vaticaan een kopie van de video-cassette zou hebben bezorgd waarop ook de details van de moord op Julie en Mélissa te zien zijn.

          X beweert verder dat hem via de telefoon is bevestigd dat de cassette inderdaad is aangekomen en dat men ze bekeken heeft.

          In de op de deze week volgende week, bespreekt Albert Mahieu met enkele van zijn beste vrienden wat hij het beste kan doen. De conclusie is dat het ontoelaatbaar is dat de Loge of welke andere organisatie of persoon dan ook, het hoofd van de kerk in België tot doelwit van een chantage actie maakt en hem eventueel de mogelijkheid om tot Paus verkozen te worden ontneemt. En dat zelfs als het zo is dat de kansen dat een Belg tot Paus verkozen wordt miniem zijn.

          Albert Mahieu besluit daarom om kardinaal Danneels persoonlijk op de hoogte te stellen van de chantage waarvan hij het doelwit is bij het Vaticaan, en hij neemt vervolgens contact op met de kardinaal om een afspraak te maken.

          DONDERDAG 29 NOVEMBER 2004:

          Eerste bezoek aan het aartsbisdom in Mechelen-Brussel, om 18.00u.
          Er moet sprake zijn geweest van een misverstand bij het afspreken van dit bezoek, want de juiste datum voor het bezoek blijkt éen week later te zijn.

          DONDERDAG 05 FEBRUARIE 2004:

          Tweede bezoek, tussen 18.00 u en 18.49 u.

          Onderhoud met kardinaal Godfried Danneels.
          Het gesprek wordt bijna volledig in het Vlaams gevoerd.

          De ontvangst is kil en afstandelijk:

          “Dag. Gaat u zitten. Ik luister.”

          Albert Mahieu stelt zich voor en zet kort zijn curriculum vitae uiteen.
          Aldoende vertelt hij over zijn familie en over zijn katholieke opvoeding, en over zijn universitaire studie aan de Katholieke Universiteit van Leuven, zijn carriere in het bedrijfsleven en in de wereld van de high-finance, over de voornaamste zaken waar hij zich mee heeft bezig gehouden en tenslotte vertelt hij hem over zijn teleurstellende ervaringen met de politiek, als onafhankelijk raadslid in de Regionale Raad van de Belgische hoofdstad.

          Vervolgens vraagt hij of kardinaal Danneels een zekere X kent. Dat ontkent hij maar hij zegt dat hij een priester met dezelfde naam heeft gekend.

          Albert Mahieu schets dan kort wat voor iemand X is, en vertelt voorts dat deze beweert correspondentie te onderhouden met kardinaal Danneels, en hij beschrijft de gebeurtenissen waarvan hij getuige is geweest op Donderdag 15 januarie 2004 in zijn bureau aan de bouvelard Lambermont te Brussel, in aanwezigheid van mr Y, de huidige advocaat van X.

          Vervolgens probeert Albert Mahieu met enorm veel moeite de juiste bewoordingen te vinden om de gruwelijkheden te beschrijven die de twee kliene meisjes zouden hebben ondergaan, volgens de verklaringen van X. Hij legt dus heel duidelijk uit dat hij NIET de gelegenheid heeft gehad die video-cassette te bekijken en dat hij er geen enkel kopie van in zijn bezit heeft..

          Vervolgens verklaart hij dat op de film duidelijk te zien is dat de meisjes voordat ze vermoord werden, sexueel misbruikt werden door de heer Z, de politicus die tegenwoordig voor de Parti Socialiste in het parlement zetelt. Hij zou heel duidelijk te herkennen zijn op die film – alle details die te zien zijn zouden daarover geen enkele twijfel laten – terwijl hij deel nam aan het gebeuren, te midden van een tien tot twaaltal andere personen.

          Albert Mahieu voelt zich ongemakkelijk, want zijn gesprekspartner hoort zijn verhaal totaal onbewogen aan en reageert op geen enkele manier op de door Mahieu beschreven gruwelijkheden, als zou het slecht iets zeer banaals betreffen.
          Bovendien, als Albert Mahieu de naam van de policus onthult, reageert de kardinaal nog steeds op geen enkele manier, hij geeft zelfs geen blijk van enige verwondering.

          Ontdaan en geemotioneerd wegens de feiten die hij net heeft gerapporteerd en wegens de vreemde reactie van de kardinaal, houdt Albert Mahieu even stil om wat te bekomen.

          Op dat moment stelt de kardinaal de volgende vraag, die zijn absoluut eerste en eigenlijk ook enige reactie tijdens heel het gesprek is:

          “Sta ik d’r ook op?”

          Albert Mahieu is volledig van zijn stuk en geschokt door deze vraag, en reageert daarom in eerste instantie ontkennend:
          “U? Maar natuurlijk niet Monseigneur, dat is toch onmogelijk!”
          Daarop realiseert hij zich dat uit het antwoord van de kardinaal alleen maar afgeleid kan worden dat het een impliciete bekentenis is. en daarom probeert hij zich een houding te geven in deze ontstellende situatie door uit te leggen dat hij eigenlijk niet met absolute zekerheid een antwoord op die vraag kan geven.

          Hij herhaalt nog eens dat hij niet over de video-cassette in kwestie beschikt en dat hij hem daarom niet zelf heeft kunnen bekijken. Hij verwijst vervolgens naar X met de aanmerking dat deze niet erg duidelijk was geweest op dit punt.

          Maar in feite was het zo dat wat Albert Mahieu net aan Danneels verteld had, op geen enkele manier aanleiding had gegeven tot de veronderstelling of hypothese dat de kardinaal bij de gruwelijkheden aanwezig was geweest.

          Daarom wordt Albert Mahieu steeds ongeruster. De manier waarop zijn gesprekspartner de nadruk legt op het onderwerp, maakt dat hij meer en meer overtuigd raakt van het feit dat kardinaal Danneels zelf helemaal niet uitsluit dat hij bij die gruwelijke gebeurtenis aanwezig was geweest.
          Hij vraagt zich of de kardinaal veronderstelt dat hij gekomen is om hem te chanteren en voor zijn stilzwijgen betaald wenst te worden. Want dat is in feite de indruk die Danneels bij hem wekt.

          Albert Mahieu ziet zich gedwongen om meerdere malen formeel te herhalen dat hij de exacte inhoud van de video-cassette niet kent en dat hij de kardinaal is komen opzoeken met de intentie om hem te helpen. Hij vraagt hem dan wat hij denkt dat er gedaan moet en kan worden.

          De kardinaal vraag hem dan of iemand op de hoogte is van zijn bezoek.
          Nadat Mahieu had gezegd dat dat niet zo was, herneemt de kardinaal het woord en zegt dat hij absolute discretie wenst. Hij dringt er op aan om geen enkel initiatief te nemen, en vraagt Manieu om de zaak simpelweg voor iedereen verborgen te houden.

          Nadat Albert Mahieu hem nadrukkelijk had gevraagd hoe hij over eventuele verdere ontwikkelingen in deze zaak op de hoogt gehouden wilde worden, gaf de kardinaal hem preciese instructies over de te volgen methode: hij wilde alleen per brief geínformeerd worden, en op de envelop diende de letter W vermeld te worden.

          Als Albert Mahieu rond 19.00 u buiten staat, is het minste dat je kunt zeggen wel dat hem het leven nu allerminste rooskleurig toeschijnt.

          In de dagen en weken die volgen, doet Albert Mahieu wat hij denkt dat zijn plicht is. Hij is bijzonder aangedaan door de dingen die hij heeft meegemaakt en door de onopzettelijke (?) onthullingen die hem waren gedaan, en daarom neemt hij contact op met diverse morele, universitaire, politieke en gerechtelijke autoriteiten in België en elders om met hen in alle vereiste ernst de beste handelswijze in deze affaire te bespreken.

          Pas nadat hij systematisch en nauwgezet alle implicaties van een en ander had afgewogen, besloot hij in gemoede welke strategie hij het beste kon volgen.

          ZONDAG 8 FEBRUARIE 2004:

          Het laatste werkbezoek waarbij X aanwezig was wordt laat in de avond afgesloten.

          MAANDAG 9 FEBRUARIE 2004

          Afrondingsbijeenkomst met mr Y, de advocaat van X.
          Men ziet zich gedwongen te constateren dat er geen enkele vorm van samenwerking tussen X en Albert Mahieu mogelijk is, gezien het feit dat beide partijen radicaal verschillende ideeën hebben over de te volgen strategie en over het doel dat hun voor ogen staat in deze zaak.

          Albert Mahieu wil dat alles openbaar gemaakt wordt en op een volledig transparante manier aangepakt wordt, wat daarvan ook de consequenties mogen zijn. Maar X wil iets heel anders.

          ZATERDAG 21 FEBRUARIE 2004:

          Op nadrukkelijk verzoek van mr Y, neemt Albert Mahieu voor de laatste keer telefonisch contact op met X met het doel om een overeenkomst met hem te bewerkstelligen tijdens een bijeenkomst die voor 22 februarie 2004 voorzien was.
          Albert Mahieu breekt het gesprek na 34 seconden af…
          Voortaan is elke samenwerking tussen hen uitgesloten en wordt elk contact strict door Mahieu geweigerd.

          MAANDAG 23 FEBRUARIE 2004:

          In de loop van de volgende twee weken neemt Albert Mahieu met diverse personen contact op met het doel zijn bezoek aan het Vaticaan voor te bereiden.

          ZONDAG 7 MAART:

          Albert Mahieu begeeft zich naar Rome voor een verblijf aldaar van 4 dagen.
          Hij ontmoet daar de autoriteiten van het Vaticaan die belast zijn met het oplossen van dit soort problemen.
          Hij stelt hen alle nodige documenten ter hand om de situatie juist te kunnen begrijpen, een situatie die, gezien haar ernst, heel nauwgezet wordt bekeken.

          UIt informatie uit officiele bronnen blijkt dat de reguliere procedure die door het Vaticaan voor dit soort gevallen voorzien worden, officieel in gang is gezet en nauwgezet verder zal worden uitgevoerd.

          ——————————————-

          Albert Mahieu
          Volksvertegenwoordiger

          To whom it may concern

          OPMERKINGEN N.A.V. HET ONDERHOUD MET KARDINAAL GODFRIED DANNEELS

          Wat zijn de problematische punten in deze?

          1. De fouten die zijn begaan
          of de verkeerde stappen die zijn genomen

          1. De vraag ‘Sta ik ook op de video’, welke vraag op
          zich een impliciete bekentenis is.

          2. De afwezigheid van enige reactie t.o.v. zulke
          gruwelijkheden.

          3. De afwezigheid van enige reactie op de
          bekendmaking van de naam van de politicus. alsof
          het hier een algemeen bekend feit betrof.

          4. De aandrang waarmee om een antwoord werd
          gevraagd op de vraag of de kardinaal te herkennen viel
          op de video-cassette.

          5. Het feit dat de discussie over dat onderwerp zo lang
          bleek te moeten duren.

          6. De schaamteloosheid waar de kardinaal blijkt van
          geeft door zich zo brutaal te gedragen als uit de
          voorgaande punten blijkt.

          7. Het feit dat de ontkenningen van Albert Mahieu zo
          weinig geloof leken te vinden ook nadat hij zich
          meerdere keren genoodzaakt voelde te benadrukken
          dat hij de video niet gezien had, dat hij er geen kopie
          van had en dat X tegenover hem op geen enkele wijze
          had gezinspeeld op de aanwezigheid van de kardinaal
          tijdens de seance waarin de meisjes vermoord
          werden.

          8. Het gebrek aan belangstelling voor het initiatief van
          Albert Mahieu om in Rome te proberen de waarheid
          boven tafel te krijgen: de kardinaal nam geen enkel
          initiatief om er met een schriftelijke en ondertekende
          verklaring op te reageren.

          9. De vraag om informatie over de namen van de
          personen die op de hoogte waren van Mahieu’s
          initiatief om de kardinaal te benaderen. Het motief van
          die vraag was in feite om te weten te komen of Albert
          Mahieu over dat iniatief al met iemand gesproken
          had, en zo ja, om de namen van die personen te
          krijgen.

          10. De wens of eigenlijk de eis van de kardinaal om een
          zo groot mogelijke discretie in acht te nemen.

          11. Zijn totale gebrek aan belangstelling voor enige actie
          om de zaak verder te helpen oplossen.

          12. Het ondanks het vorige aangeven van een heimelijke
          methode om toch verder contact met Mahieu te
          onderhouden.

          13. De weigering om ook maar de geringste actie te
          ondernemen, zelfs niet door een aanklacht wegens
          chantage door X bij de autoriteiten van het Vaticaan
          in te dienen.

          2. De dingen die Danneels achter wege heeft gelaten
          en die hij juist wel had moeten doen

          1. De vraag die hij stelde voorzichtig stellen, met de
          nodige kiesheid:
          – Door de voorwaardelijke wijs te gebruiken.
          – Door op te merken dat het eenvoudig is om een video
          te vervalsen….bijv. met de woorden: ”Denk u dat het
          mogelijk zou zijn dat men de video vervalst heeft die
          men bij het Vaticaan heeft bezorgd,om mij in
          diskrediet te brengen?”, of ” Gezien wat u me net
          verteld hebt: zou het mogelijk zijn dat men op vage
          wijze zou kunnen suggereren dat ik op die video op
          een of andere onduidelijke manier te herkennen zou
          zijn?”

          Het spreekt voor zich dat Albert Mahieu op al die
          vragen automatisch ontkennend geantwoord zou
          hebben. Zodat de kardinaal daardoor van hem geen
          enkele informatie zou hebben verkregen over wat er
          werkelijk speelde. Hetgeen kan verklaren waarom
          Danneels de vraag zo direct stelt. Wat dan weer heel
          goed een impliciete bekentenis kan betekenen.

          2. Vermijden om op een vervelende manier aan
          te dringen en de discussie te laten voortduren.
          Fijngevoelig te werk gaan, subtiel en voorzichig.
          Duidelijk reageren op het groot aantal ontkenningen v
          an de kant van Albert Mahieu.

          3. Een schriftelijke bevestiging van het onderhoud aan
          Albert Mahieu vragen.

          4. Om de preciese persoonsgegevens van X vragen, net
          als om alle andere nuttige informatie in deze.

          5. Een discussie beginnen over de vraag of het
          raadzaam was een of andere actie te ondernemen,
          m.n. door een aanklacht wegens poging tot chantage
          in te dienen bij het Vaticaan of in België.

          6. Onmiddelijk contact opnemen met het Vaticaan om
          de situatie recht te trekken; bij weten van Albert
          Mahieu is dat namelijk niet gebeurd.
          Blijk geven van enige belangstelling voor welke
          mogelijke actie dan ook om de situatie op te lossen
          en in Rome de reputatie van de kardinaal te redden.

          7. Vragen stellen om meer te weten te komen over de
          motieven van de leden van de Gentse Loge.

          8. Aandringen op onmiddelijke en daadkrachtige, zij het
          misschien discrete, actie bij wijze van adequaat
          antwoord op de beschuldigingen.

          9. Als een normaal mens reageren bij het aanhoren van
          zoveel gruwelijkheden.

          10. Tenminste enige verwondering veinzen bij het
          vernemen van de naam van de Brusselse politicus
          van de Parti Socialiste.

          11. Niet openlijk vragen naar de eventuele publiciteit
          rondom het initiatief van Albert Mahieu.

          , 12. Duidelijk laten blijken dat hij de zaak op een of
          ander manier direct persoonlijk verder met Mahieu
          wilde bespreken in de toekomst.

          13. Een groep mensen organiseren die tot taak zouden
          hebben om in de tegen aanval te gaan en de naam
          van de leider van die groep aan Albert Mahieu
          meedelen.

          14. Er koste wat koste voor zorgen dat hij nauw contact
          met Mahieu bleef onderhouden, om er zeker van te
          zijn dat elke aanvullende inlichting hem onmiddelijk
          zou kunnen worden meegedeeld.

          3. Waarom neemt Albert Mahieu al deze risico’s terwijl het enige bewijs dat hij heeft de getuigenis is die tegenover hem is afgelegd, een getuigenis die dus grote kans loopt door de verklaringen van de kardinaal tegen gesproken te worden?

          Wie beweert dat de getuigenis die Albert Mahieu
          kent, het enige bewijs in deze zaak is?
          In feite is er sprake van een heel pakket aan onderling
          overeenstemmende bewijzen.

          En hoewel het niet precies duidelijk is wat ze
          bewijzen, wijzen ze allemaal op een zeer kwalijke situatie
          voor kardinaals Danneels.
          Want als de initiatieven die de kardinaal wél heeft
          ondernomen al een aanwijzing vormen voor zijn
          schuld, zijn de dingen die hij niet heeft ondernomen nog
          onthullender wat betreft de realiteit die hij
          wenst te verbergen.

          4. Waarom zou men enig geloof hechten aan de getuigenis van X?

          Zijn onthullingen zijn voornamelijk wegens de reacties
          van de kardinaal zélf geloofwaardig. Het is wat deze l
          laatste t.g.v. die onthulligen zegt en doet en vooral wat hij
          niet doet dat van beslissend belang is voor
          de eventuele conclusies die men gaat trekken.

          In feite waren de verklaringen van X niet echt van invloed
          op wat er daarna zou gebeuren.Tegelijkertijd waren zijn
          reacties niettemin nogal veelzeggend:
          – Nadat hij met een autopsie-foto wordt
          geconfronteerd van de vermoorde meisjes voelt hij
          meerdere keren achtereen de acute behoefte om zich te
          gaan opfrissen.
          – Met kan niet ontkennen dat er een ontstellende
          overeenkomst is tussen de sporen van geweld die bij de
          autopsie op de lichamen van de meisjes gevonden zijn
          en de marteling die X beschreven had nog voor dat hij
          de foto’s van de autopsie van de meisjes had gezien.
          – Hij verwijst naar de pijnkreten van de meisjes,
          zeggende dat ze onverdraaglijk waren. Dat is een
          veelzeggend detail dat je niet zo maar uit je duim zuigt,
          vooral niet in omstandigheden zoals die onder welke
          deze dingen door X verteld werden.
          – Hij neemt het risico de naam van de politicus van
          de Parti Socialiste te noemen, zonder dat dat feit enige
          toevoegende waarde heeft in zijn verhaal, behalve als het
          op waarheid berust.

          5. En als Albert Mahieu nou een fantast is?

          Dat is onmogelijk, want de twee afspraken met de
          kardinaal hebben wel degelijk plaats gevonden. Als Albert
          Mahieu een fantast was, dan zou hij dus zonder reden
          een vijftig minuten durend onderhoud met de kardinaal
          hebben gehad.

          Bovendien had Albert Mahieu van te voren de secretaris
          van de kardinaal duidelijk ingelicht over het motief van zijn
          bezoek: de kardinaal waarschuwen voor ontoelaatbare
          praktijken waarmee de Loge bezig was met het doel hem
          elke kans op het Pausdom te ontnemen.
          Het motief voor dat bezoek werd niet afgewezen, zodat
          het duidelijk is dat de boodschap aan de kardinaal was
          doorgegeven.

          Zelfs als er niets anders besproken zou zijn tijdens dat
          bezoek, wat niet het geval is, dan nog zou het vreemd zijn
          dat de kardinaal ook op deze verontrustende, zij
          het betrekkelijk beknopt en neutraal geformuleerde
          boodschap, geen enkele normale menselijke reactie
          vertoonde.

          Het zij tevens gezegd dat Albert Mahieu een hele reeks
          voorzorgsmaatregelen had genomen om te voorkomen dat
          zijn optreden op enig moment geínterpreteerd zou kunnen
          worden op een manier die hem schade zou hebben
          kunnen berokkenen. Het lijkt hem echter niet opportuun
          om over dit aspect van de zaak verder uit te wijden.

          6. Bij wijze van samenvatting

          Albert Mahieu verneemt, geheel per toeval, dat X en zijn
          vrienden van een Gentse Loge met een absoluut
          ontoelaatbare chantage operatie bezig waren tegen het
          Belgische hoofd van de katholieke kerk, met het doel om
          hem bij het Vaticaan in diskrediet te brengen en elke
          mogelijkheid dat hij tot Paus benoemd zou worden
          te torpederen.
          Omdat hij vindt dat deze chantage absoluut gestopt moet
          worden, komt hij tot de afweging dat het beste wat hij
          kan doen is het slachtoffer van die chantage direct te
          waarschuwen, om hem vervolgens in de gelegenheid te
          laten voor zich zelf te beslissen wat voor soort actie hem
          het meest aangewezen lijkt in deze situatie. .
          Wat schildert zijn verbazing als hij zich vervolgens
          geconfronteerd ziet met een op zijn zachts gezegd nogal
          onverwachte reactie van de kant van de kardinaal? De
          indirecte bekentenis van de kardinaal, die op zich zelf de
          hele reeks van gebeurtenissen heeft aangezwengeld die
          er op gevolgd zijn, is weliswaar van capitaal belang, maar
          tegelijk een minder formeel bewijs dan het geheel aan
          verkeerde reacties van de kardinaal en het geheel aan
          acties die hij had moeten ondernemen in dit geval maar
          achterwege liet.

          Een ding is duidelijk: alles wat de kardinaal
          heeft ondernomen heeft een averechts effekt gehad en
          pleit tenslotte tegen hem.

          Overigens, zoals uit de bijlage nr.1 mag blijken (”De
          dramatische situatie van de katholieke kerk in België”) is
          de bijna onstuitbare terugtocht van de katholieke kerk in
          België de laatste tien jaar, een groot probleem. Je kunt je
          namelijk naar aanleiding daarvan een paar terechte
          vragen stellen. Die situatie, hoe hopeloos ze ook mag
          zijn, vraagt om een antwoord.

          Dit pakket aan bewijzen zou wellicht helaas de
          hypothese kunnen bevestigen dat er sprake is van rituele
          séances waarbij gemarteld en gemoord wordt.
          We worden hier geconfronteerd met een absoluut
          nachtmerrie-achtige realiteit: tien of twaalf deelnemers,
          een beul, een of twee filmers, een of meerdere bewakers
          die met de security belast zijn.
          Kortom, een maffieuze organisatie die een netwerk
          bestuurt waarmee chantage en bescherming van lui op
          hoge posities gemoeid zijn.

          Dit zou een verklaring kunnen zijn voor het feit dat er
          tientallen hinderlijke getuigen in deze verdwenen zijn
          en voor de loodzware atmosfeer die momenteel
          in politieke en juridische kringen in België heerst.
          ———————————-

        • mr. drs. Bou:

          Beste Eheu,
          Dank je wel. Ik heb de spelling gecorrigeerd en het document opgeslagen. Ik was wel reeds op de hoogte van deze “affaire Danneels”, maar volgens mij heb je dit document nimmer op BOUblog geplaatst.
          Geloof me, ik zou dat nooit hebben gewist! Het is immers belangrijk.
          Dank voor de vertaling en als het zo uitkomt heb ik het nu zelf binnen handbereik. 🙂

        • Eheu:

          Dank Bou, maar ik weet zeker dat ik het hele verhaal of integraal al eerder gepost had hier, of je de tekst persoonlijk via mail had toegestuurd.
          Ik kan dat e.v. ‘bewijzen’. Maar I don’t give a fuck!!! Ik bedoel: ik zal dat nooit doen.
          Erger is dat de boodschap ervan algeemeen, ook door jou, genegeerd wordt
          Dank dan weer wel dat je ‘de spelfouten’ hebt gecorrigeerd.
          ‘T is lullig, maar daarvan zijn het soort dingen dat ik en anderen onder de aandacht probeer te brengen dus afhankelijk, Voor de ‘acceptatie’ ervan ze’ma, en dus voor de ‘salhonfähigkeit’ van mensen als ik in dit land en op ‘fora’ als dit.
          Dank dus. Het enige belangrijke is maar dat de INHOUD van eem en ander doordringt, en dat er wat inhoudelijks mee gedaan wordt.
          Groejes
          Eheu

        • mr. drs. Bou:

          Eheu, ik negeer jouw boodschap niet! Ik weet zeker dat ik deze correspondentie over Danneels nooit heb gewist. Flauw dat je mij dat verwijt. Ik doe zulke dingen niet. En ik negeer ook jouw boodschap niet.
          Ik raad je wel aan om niet te gaan surfen als je dronken bent. Want dan vlieg je uit de bocht en jouw boodschap belandt in de berm! De inhoud is inderdaad belangrijk, maar de manier waarop je het brengt, maakt of die boodschap wel of niet overkomt.

        • Eheu:

          Sure!
          En die vertaling is zeker het produkt van mijn ‘dronkenschap’, en daarom hebben jij noch Kat hem ooit serieus genomen?
          Denk aan de oorspronkelijke auteur ervan en aan wat van hem aan ‘sobers’ en nuchter blijkt uit diezelfde tekst, – en kijk hoe bezopen je bent!

          Proost!
          ‘Ach!’

        • mr. drs. Bou:

          Eheu, dat je soms teveel drinkt, moet je zelf weten. Maar als je hebt gedronken, dan kun je niet rijden en evenmin surfen op de digitale snelweg. Blijf dan dus weg! Verder vind ik het jammer dat je altijd zo lichtgeraakt bent. Jouw vertalingen worden door mij gewaardeerd, maar ik ben je niet dankbaar. Per slot verlang ik ook geen dankbaarheid voor mijn dagelijkse tijdsinvestering in BOUblog.

        • Eheu:

          Merkwaardig! En déze vertaling zou dus (zowel bij jou als bij Kat) zijn zoek geraakt? (en ik kan dat bewijzen dus ‘zo nodig’ etc…).
          Hoe bezopen wil je het hebben?
          Nochtans erg bedankt voor je blog. Maar laten we de ‘nuchtere feiten’ niet uit het oog verliezen intussen.
          HEY!
          Eheu

  • Dienand Christe:

    Waarom niet de brief van Dutroux op het internet publiceren?

    • mr. drs. Bou:

      Welkom op BOUblog, Dienand. Als ik het goed begrijp, wil Laurent Louis dat de zaak wordt heropend, waarbij ook het dossier Dutroux bis aan de orde komt. Dat zijn o.a. de verklaringen van de X-getuigen. Daarom wil hij de brief in handen spelen van Justitie. Doet die niets, dan zal hij de brief publiceren.
      Die brief in nu dus een pressiemiddel! Op zich wel een slimme strategie…

      • Dienand Christe:

        Het een hoeft het ander niet uit te sluiten. Toch denk ik dat om alles ‘in the open’ te doen, ook om principiële redenen, de voorkeur verdient. Iedereen, rechters, journalisten en ‘gewoon’ geïnteresseerden kunnen zich dan een mening vormen en eventueel zelf verder onderzoek doen.
        Zoals zoveel zaken vandaag de dag via internet een enorme momentum kunnen krijgen, zoals bijvoorbeeld het fenomeen crowdfuning.
        Bovendien biedt het een goede bescherming tegen fatale ‘ongelukken’ en andere narigheid.

  • yvonne:

    Link komt zo, lukt niet in 1 keer, sorry hiervoor!

    maandag 3 mei 2004
    Marc van Impe is geen lummel hoor. Als zelfstandig journalist levert hij regelmatig bijdrages aan de Financieel Economische Tijd. Een invloedrijk blad bij onze zuiderburen. Verder zou Marc nog de voorman zijn van de Algemene Vereniging van Beroepsjournalisten in België. In die laatste hoedanigheid heeft hij de afgelopen week twee Britse collega’s laten weten dat hij een proces tegen hen overweegt. Aanleiding daartoe was een uitgebreide reportage over de Dutroux-affaire in hun blad The Sprout dat mondjesmaat maandelijks wordt verspreid in Brussel en omstreken. Ter illustratie van die reportage hadden de beide Britten foto’s gebruikt van de opgegraven stoffelijke overschottenvan Julie Lejeune en Melissa Russo. Twee slachtoffertjes van Dutroux die na meer dan 100 dagen van honger en dorst zouden zijn bezweken. Althans, zo is ons altijd voorgehouden. De foto’s tonen echter onomstotelijk aan dat Julie en Melissa met buitensporig geweld zijn doodgeslagen en –gespiesd.

  • yvonne:

    Reactie van mrpettjo, 27-01-13, Laurent Louis onthuld de topmensen achter Dutroux.

    http://www.boublog.nl/2013/01/26/ik-ben-bang-voor-de-nederlandse-staat/

  • Het is maar een ideetje hoor.. maar zou Demmink ook worden genoemd in de brief van Dutroux? En zou DAT een reden kunnen zijn geweest voor het Hof zijn vervolging te gelasten, als die kennis one way or another in Nederland terecht is gekomen?
    De linken tussen Demmink en Dutroux staan vast en zijn op KLOL uitgebreid beschreven.

    • mr. drs. Bou:

      Micha, dank je wel voor de vette zoete speculaas.
      Maar BOUblog houd zich liever aan de zoute en bittere feiten.
      Men kan wel van alles vermoeden, maar daarom is het nog niet waar.

  • Eheu:

    Een zout feit zou dus e.v.zijn de verdwijning van die eerder geposte tekst (‘while you’ Bou en Kat c.s. ‘were sleeping’). Maar ik zei al: I don’t give a shit, zolang de boodschap ervan wordt gevat, hoe laat dan ook.
    Gr.
    ‘Ach!’

    • mr. drs. Bou:

      Dank je wel, Sickworld. Ik hoop maar dat iedereen even door linkt. Want alle feiten staan al lang op Internet, maar de Main Stream Media doet alsof dit niet bestaat!

      Welterusten, MSM!

  • DELO:

    Uit Benjamin Fulford reports van afgelopen maandag

    Another front in which the cabal is under severe attack is the ongoing exposure of elite pedophile networks in the UK and in the Vatican. In the UK, politicians are now being investigated in the ever widening scandal that is expected to eventual lead to Tony Blair and his fellow Nazis. In the Vatican, 400 priests have already been defrocked and the purge of child abusers is continuing.
    Read more: http://hipknowsys.blogspot.nl/2014/01/benjamin-fulford-january-20-2013.html

    Dutch intelligence officers attended at least one interview because Andrew told of being trafficked to Amsterdam on a number of occasions to be abused by a group of paedophiles including convicted child killer Sidney Cooke.

    He claims Cooke, now 84, made him film the paedophile abusing another young boy on video. It is feared Cooke may have abused and killed young boys in the Netherlands. lees meer:
    http://www.express.co.uk/news/uk/453381/Female-MP-abused-boy-in-care

  • Jeroen:

    De brief van Mahieu is zowel klol als op boublog nog te vinden (probeer b.v. in google: mahieu site:klokkenluideronline.is of mahieu site:boublog.nl). Resultaat:
    http://www.klokkenluideronline.is/wp-content/uploads/2012/01/Mahieu-NL.pdf

    http://www.boublog.nl/2010/06/22/demmink-dutroux-en-de-levende-en-dode-getuigen/comment-page-2/#comment-7069

    • mr. drs. Bou:

      Dank je wel, Jeroen. Ik kon me al niet voorstellen dat ik dit materiaal in de prullenbak zou werpen! Maar na al die jaren kan ik me natuurlijk niet alles meer herinneren. Prima zoekactie! 🙂

  • Eheu:

    Jeroen: dat zou nog wel (ik heb het niet uitgeprobeerd: ik ben moe, – ách!’) het mooiste zijn: ‘hidden in plain sight’ . En NIEMAND die er aandacht aan besteed al zo lang. How come! (Zie het recente artikel over de geváarlijke actie/situatie van L. Louis hier).
    Gr,
    ‘Ach!’

    • Eheu:

      …en de goeie man is inmiddels ook dood (heb jíj ooit van hem gehoord behalve wellicht héel misschien vanwege mijn vertaling?).
      Hoeveel nog?!
      (Sorry: ik ben ietwat ‘emotioneel’ EN BEZOPEn, – ’t zal het late uur zijn).
      Eheu

  • mrpettjo:

    Onderzoeksrechter Jean-Marc Connerotte blijkt – behalve in de zaak van Dutroux-Nihoul – ook in de zaak Andre Cools van de zaak gehaald te zijn terwijl hij de zaak Cools min of meer had opgelost (deze zaak is daarom ook tot op de dag van vandaag onopgelost).
    [Net als “netwerken” die door Dutroux werd beleverd onopgelost zijn (dossier Dutroux-bis; de honder4den leden van dit netwerk staan genoemd in de volgende lijst van pedocriminelen en beschermers van deze pedocriminelen: http://pedocriminel.blogspot.nl/2012/04/membres-des-reseaux-petit-robert-de-la.html); en de de daders van de bende van Nijvel (Gladio groep met nauwe banden met de NAVO) die meerdere supermarkten beschoten (tot de slachtoffers behoorden de organisator van de roze misbruikballetten waar de Belgisch en koning acte de presence gaf)]

    On July 18, 1991, Andre Cools, a leading figure in the Beligian Socialist Party, was assassinated outside the home of his mistress in Liege. Cools, an ex-deputy prime minister of Belgium, and political boss of Liege, had been investigating, among other events the assassination of Canadian arms inventor Gerald Bull in Brussels a year earlier. The murder of Cools was a professional shooting by two men who escaped on a motorcycle and bore the earmarks of a Gladio action.

    Within several weeks of Cool’s assassination, Judge Jean-Marc Connerrote had apparently cracked the case, and was preparing to indict several prominent politicians, some resident Italian Mafiosi and members of a Gladio assassination squad operating out of Tournai.

    But before Judge Connerrote could act, the Minister of Justice removed him from the case. As a result, there were no indictments, and the case was, for all practical purposes, closed.

    http://www.conspiracyplanet.com/channel.cfm?channelid=120&contentid=1337&page=2

  • mrpettjo:

    Regina Louf (getuige X1)vertelde in 1996 dat Dutroux en Nihoul betrokken waren bij de verkrachting en moord van Christine van Hees in de champignonkwekerij in een voorstad van Brussel (Oudergem) kwam overeen wat getuigen in 1984 tegen de politie hadden verteld dat ze een zekere Marc (Dutroux) had leren kennen op de schaatsbaan en radiopresentaor Michel Nihoul (radio Bruxelles) die vlak bij de baan een kantoortje had:

    Advocaat van de duivel spelende, zou je kunnen veronderstellen dat X1 ooit in Oudergem verzeild is geraakt en toevallig de oude champignonkwekerij heeft bezocht. Vermeldenswaard is dat X1 op het ogenblik van de feiten 15 jaar oud was en in Gent woonde. De kwekerij werd een jaar later gesloopt om plaats te maken voor een blok sociale woningen. Maar is wat zij vertelt over de daders niet al te kras? Dutroux en Nihoul, samen aan het moorden in 1985? Was het niet zo dat zij elkaar pas in 1995 leerden kennen?.

    ‘Dames en heren, wij hadden X1 niet nodig om deze moord op te lossen’, slaat een speurder van de 3COS de leden van de commissie-Verwilghen met stomme verbazing, wanneer hij daar in oktober 1997, achter gesloten deuren, wordt gehoord. De man heeft maandenlang zitten wroeten in het oude dossier van de GP. Zijn conclusie is de volgende: ‘De namen van de daders die X1 aanwijst, staan sinds 1984, weliswaar indirect, vermeld in het dossier.’.

    Uit de getuigenissen uit dat jaar blijkt dat Christine van Hees in de maanden voor haar dood een dubbelleven leidde. Ze spijbelde al eerder. Ze kreeg hiervoor, zonder dat haar ouders dit wisten, een ziektebriefje bij dokter Hallard. Op de schaatsbaan had ze volgens vriendinnen en haar broer ‘een zekere Marc’ ontmoet. Françoise Dubois, de gewezen echtgenote van Marc Dutroux, kan de speurders begin 1997 vertellen dat hij die schaatsbaan regelmatig bezocht. Christine ging ook vaak naar de lokalen van het radiostation van Nihoul. Aan een vriendin had Christine in grote lijnen verteld dat zij met een dubieuze groep volwassenen omging die haar zowel aantrok als afstootte..

    http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2668/Buitenland/article/detail/696536/2004/03/01/Dutroux-twaalf-jaar-eerder.dhtml

    Meer over het netwerk en de dode getuigen in de zaak Dutroux:
    http://www.theguardian.com/world/2002/may/05/dutroux.featuresreview

    • Diewer:

      Wat een gedetailleerd verslag in de Volkskrant; de getuigenis van Regina Louf (getuige X1) wordt hierin 100% juist genoemd, hoe gruwelijk die ook is. En toch kunnen ze nog steeds doorgaan met het slachten en martelen en toch zijn er nog steeds mensen die het niet (willen) geloven.
      Bedankt voor de link, blijkbaar uit een tijd dat het nog kon!, maar blijkbaar verandert ook dat niks!

      • mrpettjo:

        Het artikel in de Volkskrant is overgenomen uit de Morgen. Het is van de schrijvers Annemie Bulte, Marie-Jeanne van Heeswijck en Douglas de Coninck die het vuistdikke boek X-dossiers (meer dan 500 pagina’s) hebben geschreven dat volledig te downloaden is:
        http://files.edgewanderer.com/X-Dossiers%20Dutroux.pdf

        In de X-dossiers is veel informatie over het netwerk rond Nihoul en de dodegetuigen in de zaak Dutroux.

  • mrpettjo:

    “U heeft aan een vierde expert gevraagd de oorzaak van de kwetsuren, die bij het slachtoffertje Melissa RUSSO (mijn dochter) gevonden werden, te bepalen en in het algemeen vast te stellen op welke medische wijze er een seksuele of andere mishandeling te vinden valt. U heeft hem ook gevraagd, de oorzaak van de ontmaagding en de vaginale opening van 12 cm (!) te bepalen. Ook of dat de koorden die het slachtoffer vast bonden, voor of na de dood van deze aangebracht zijn geweest, of de ligging van het slachtoffer bepaalde conclusies teweeg konden brengen, en ook de oorzaken en omstandigheden van het overlijden bepalen. In gevolge uw advies hebben wij in de toekomst de mogelijkheid niet meer om de inhoud van het vierde rapport te kennen. Wij moeten ons tevreden stellen met hetgeen de pers zegt. En wat zegt de pers? Wat wij op voorhand voorspeld hebben. Er is niets concreet vastgesteld is inzake de kwetsuren die de kleintjes ondergaan hebben …” (Fragment uit ‘Open Brief van Carine Russo aan Jacques Langlois’ op haar openbare blog. Na de publicatie van deze brief is haar blog geblokkeerd en van het internet gehaald …) Vreemde vaststellingen bij iemand die ‘van honger’ zou zijn gestorven …

    http://rosaleen-thewhistler.blogspot.nl/2011/05/sprout-proved-dutrouxs-victims-tortured.html

    • Adrie:

      Julie en Melissa zijn waarschijnlijk misbruikt in een geheime kamer van de nachtclub “Le Carre Blanc ‘, vlakbij het huis van Dutroux in Charleroi Bron

      • Adrie:

        Het autopsierapport en de foto’s in The Sprout tonen onomstotelijk aan dat Julie en Melissa met buitensporig geweld werden doodgeslagen en –gespiesd en niet door verhongering zijn omgekomen, zoals de officieel verklaring luidt. Carine Russo, moeder van Mélissa, die zich wilde inzetten voor een sociale justitie verliet de Belgische politiek. Evenals Paul Marchal en Tinny Mast.

      • mrpettjo:

        Inderdaad, de eigenaar Michel Piro was daarom ook al snel een dode getuige toen hij wilde gaan spreken over het misbruik van de meisjes in zijn etablissement.

        • mrpettjo:

          Overigens was niet Piro de eigenaar Le Carre Blanc maar een zekere R.D. Er was ook een andere vrouwelijke getuige die de meisjes onder begeleiding de nachtclub zag binnengaan:

          Ook al is Michel Piro (eigenaar van het restaurant L’Arche de Noë in Nalinnes en verhandelaar van door de Dutroux-bende gestolen auto’s in Nalinnes op de parkeerplaats van zijn restaurant) dood, toch kan procureur Bourlet zich na enkele maanden wel een beeld vormen over hoe de toespraak die hij in gedachten had. Julie en Mélissa, zo leert hem een van de vele aangiften, zijn in oktober 1995, enkele maanden na hun ontvoering, door getuige Hélène F. opgemerkt nabij het bordeel van ene R.D. in het centrum van Charleroi. ‘Ik zag hen daar aan de hand van een jongeman binnengaan’, zegt Hélène F., die aanvankelijk niemand informeerde over wat ze zag. Het idee dat Julie en Mélissa daar terecht konden zijn gekomen, leek haar absurd. R.D. was een goede kennis van Michel Piro en wordt beschouwd als een van de koningen van het nachtleven in Charleroi. Ook zijn naam springt in het oog in de Belgacom-lijsten. Eind 1996 hangt R.D. achtenveertig keer bij Piro aan de lijn, in omgekeerde richting belt Piro twintig keer naar hem. De bar van R.D., die na het uitbreken van de zaak-Dutroux de deuren sloot, bevond zich aan de Quai de Brabant, op slechts enkele minuten stappen van het gruwelhuis in Marcinelle.

          http://www.bendevannijvel.com/atlas/tijdlijn/1996.html

        • mrpettjo:

          Officier van justitie Michel Bourlet wilde de piste Le Carre Blanc onderzoeken maar de door het netwerk rond Nihoul geparachuteerde corrupte onderzoeksrechter Langlois voorkwam dit omdat dit het netwerk open en bloot zou leggen zodat de zaak Dutroux nooit werd opgelost:
          http://www.stern.de/panorama/dutroux-prozess-weit-von-der-wahrheit-entfernt-524799.html

          Vandaar ook de toenmalige hysterie bij de (politieke) elite over het artikel in The Sprout en recente hysterie over de uitlatingen van Laurent Louis die doorgaat op de weg die The Sprout wilde gaan: het netwerk achter Dutroux blootleggen en oprollen..

        • Adrie:

          May 5, 2002, The Observer, ‘Investigation: Belgium’s silent heart of darkness’: “Carine Russo was not allowed to see her daughter’s body. ‘I begged and pleaded. I went with my lawyer but they refused. They told me the law did not permit it. “But who will identify my daughter?” I asked them. “Who will confirm that it’s her?” “Dutroux has identified her,” they told me.’ Then Carine looks at me. ‘It is stupefying,’ she says. The autopsy report reveals Melissa was raped repeatedly over a prolonged period. But there is nothing, no DNA evidence, no witness sightings, no forensics of any kind to show whether it was Dutroux, or anyone else. Carine Russo points to a wall of files in her office. ‘Where are the results of the swabs taken from Melissa’s body for analysis? We know swabs were taken. It says so in the reports. But there are no results. I’ve asked the prosecutor repeatedly and no one seems to know.’ After their years of grief and their betrayal by the Belgian police and judiciary, the Russos barely believe a word of the official version: that Dutroux, the lone paedophile, kidnapped the girls for his personal use and kept them in the cage in his cellar until their death of starvation the day he returned home after four months in jail. How, they ask, could two children survive alone with virtually no food or water for four months? The Russos suspect the girls weren’t there at all. A number of reported sightings of Melissa, one in an upstairs room of a Charleroi nightclub, which were never followed up, have convinced them that someone else had access to the girls while Dutroux was in jail. Why else, they ask, were the hairs which detectives gathered from the dungeon in Dutroux’s cellar never sent for DNA analysis? Why did Judge Langlois, Connerotte’s replacement, refuse to have them tested despite pressure from his prosecutor, Michel Bourlet, who believed that a DNA identification of those hairs might reveal who else was involved. Langlois’s boss, the Prosecutor General of Liege, Anne Thily, says: ‘There was no need to get the hairs analyzed as no one else entered the cage. There was no network so there was no need to look for evidence of one. ‘In any case,’ she continued, ‘the hairs have all now been analyzed – all 5,000.’ And the results of this analysis? ‘Nothing.’ Thily flashed me a triumphant smile. ‘No evidence of any relevance in the Dutroux affair. Which proves, of course, that Langlois was right all along.’ But this is not true. Sources central to the investigation confirm that to date the hairs have still not been analyzed. How can such a senior figure lie so brazenly? Another Belgian mystery. ‘Who raped the children?’ I asked Thily. ‘Dutroux of course.’ ‘But he denies it. How will you prove it to the jury? There was no DNA test?’ Now she was indignant. ‘There were DNA tests, Madame.’ ‘And the results?’ ‘Inconclusive. The bodies were too decomposed to test for DNA,’ she says. But this too makes no sense. The autopsy states clearly that the bodies were not decomposed. Samples were taken. But no one seems to know what has happened to the results.”

          Bron

        • mrpettjo:

          L.V. oftewel Lucien Vial, een (Franse) wijnhandelaar in Walcourt, had een broer die burgemeester was in een departement in Zuid-Frankrijk kwam ook geregeld in Carre Blanc 13 Quai du Brabant 6000 Charleois en kende Dutroux en Nihoul (op wie hij leek als twee druppels water; Vial had rond 1985 een snackbar op het Rogierplein vlakbij het kantoor waar Nihoul een radiostation had, in Brussel) persoonlijk:

          Lucien Vial

          De ontvoering en de overdosis

          Op 21 mei ontvoeren Lucien Vial, een wijnhandelaar uit Walcourt, en een zekere Paulo Di Giorgio twee jonge meisjes van 15 en 16 jaar, Laurence en Sylvie. Pascal Meunier, 24 jaar, ziet de ontvoering gebeuren en schreeuwt de ontvoerders toe dat hij de politie zal verwittigen en krijgt als antwoord van Di Giorgio: “Pas maar goed op, ik weet u wel te vinden.” Wanneer Pascal Meunier in een café de politie wil bellen wordt hij voor gek verklaard en wordt hij gewaarschuwd, Lucien Vial heeft namelijk heel hoge contacten. Een van de meisjes slaagt erin Di Giorgio met een mes te verwonden. Vial is in slaap gevallen en de twee meisjes kunnen vluchten. ’s Anderendaags worden zowel Lucien Vial als Di Giorgio gearresteerd. Na de arrestaties belt Meunier de rijkswacht voor een verklaring.

          Twaalf dagen later is Meunier dood. In de nacht van 3 op 4 juni wordt Meunier dood teruggevonden voor de ingang van een discotheek in Charleroi. Uit de autopsie blijkt dat de jongeman aan een overdosis is gestorven. Maar op zijn lichaam zijn sporen van slagen zichtbaar. Zeven jaar na de feiten stellen speurders vast dat de foto’s van het lijk van deze jongen nog steeds niet ontwikkeld zijn. Zijn ouders werden nooit verhoord. Vial, die zich ook schuldig heeft gemaakt aan verscheidene diefstallen, belandt nooit in de gevangenis. Nadien werd alleen Di Giorgio veroordeeld voor de ontvoering van de meisjes. In totaal brengt Vial zesenvijftig dagen door in psychiatrische instellingen. Hij staat op goede voet met de rijkswachtbrigade van Walcourt. Het is een publiek geheim dat een aantal rijkswachters voor hem in het zwart werkt.

          Als andere rijkswachters de woning van Vial in de gaten willen houden, belt de wijnhandelaar naar de brigade van Walcourt om de nummerplaten van zijn bewakers te melden. Tijdens de operatie ‘Roemense Dorpen’ brengt een door rijkswachters bestuurde vrachtwagen van Vial kleren en levensmiddelen naar Roemenië. Op 31 mei 1995 wordt hij gearresteerd wegens ‘illegale invoer’ van jonge meisjes uit Oost-Europa. Een van deze meisjes is minderjarig. Hij verblijft drie dagen in de gevangenis. Vial en Dutroux worden, op het ogenblik dat Julie en Mélissa verdwenen zijn, samen gezien in een café in Charleroi. Vial en Nihoul kennen mekaar eveneens. In jaren tachtig wordt Nihoul gesignaleerd in de snackbar van Vial in de Martinibuilding aan het Rogierplein in Brussel. Nihoul heeft op dat ogenblik zijn vrije radio JMB in hetzelfde gebouw. En het toeval wil dat Vial en Nihoul als twee druppels water op elkaar lijken. Het is commandant Duterme zelf die onderzoeksrechter Langlois verbiedt om het spoor van Lucien Vial te volgen in de zaak Dutroux.

          http://www.bendevannijvel.com/andere/dutroux_personen.html

        • mrpettjo:

          Het huis en de opslagruimte van de pedocrimineel Lucien Vial in Laneffe (Walcourt) brandde in oktober 2013 volledig uit. Brandstichting? Gezien zijn beruchtheid (hij probeerde bij arme gezinnen in de buurt voor 1250 euro kinderen te kopen en dat is wellicht wel eens gelukt..)en de duimpjes bij het artikel is brandstichting zeker niet uit te sluiten. Hij zou na 1996 naar Frankrijk vertrokken zijn maar blijkbaar was hij toch weer gewoon begonnen met zijn wijnhandel en andere praktijken:

          http://www.lavenir.net/article/detail.aspx?articleid=DMF20131018_00376777

  • mr. drs. Bou:

    Jongens, ik weet het en ik word er misselijk van! ZUCHT!!! 🙁 🙁 🙁
    Maar blijf vooral posten, want alles is beter dan deze smerig stinkende doofpot!!!

  • realist:

    echt !!! ik kwam hier terecht via https://sites.google.com/site/ncfaktueel/verantwoordelijke-en-illegale-drughandel
    Wel, ik wist dat er niets geweten mocht worden betreffend zaak Dutroux. Ik hoop nu alleen dat die ene persoon de brief van Dutroux publiceert, want in mijn ogen is het Vaticaan het grootste pedonetwerk en nog maar te zwijgen over andere schandalen ! Ik kan totaal niet meer mee in deze maatschappij, van alles kots ik en ik voel me een beetje een freedom-fighter, maar dan wel een eenzame want de meeste geloven wat ze voorgeschoteld krijgen of praten liever over wat ze hebben of gaan kopen … hebzucht en opschepperij … waardes die kent de mens niet meer … een klein handvol in deze verbitterende wereld die draait om geld. Ik kan hier zoveel topics opnoemen maar ja laat ons hopen dat er toch een paar hooggeplaatsten hun ticketje krijgen !! Een gewone papa van 4 !! Succes en sterkte aan allen hier.

    • mr. drs. Bou:

      Beste realist,
      Welkom op BOUblog en dat was wel een linke link!. Ik heb het artikel nu gelezen, maar het staat vol met YouTubes die ik nog niet heb bekeken.
      In grote lijnen is dit inderdaad de gang van zaken: de geheime diensten zijn verantwoordelijk voor de drugshandel. Zij bepalen welke criminelen hun gang mogen gaan. Achter de schermen worden ze aangestuurd door Bilderbergers en Vrijmetselaars, zeg maar de elite. Deze hangt aan elkaar van chantage met seksueel misbruik van kinderen, hoe erger, hoe beter! En ons Koninklijk Huis had ooit vrijwel een monopolie op de fabricage van cocaïne. Tijdens WO I leverde het “neutrale” Nederland deze gekmakende pijnstiller aan beide partijen, voor de soldaten die tegenover elkaar in de loopgraven lagen. Dat schiet lekker op…

      Sindsdien is er weinig veranderd, maar voor de details zou ik ook de YouTubes moeten bekijken. Die hele website blijkt trouwens een bezoekje waard!

  • Zodra Dutroux op vrije voeten komt – zou hij eens een praatje met Marcel vervloesem moeten maken..

    Kon nog wel eens interessant worden dan :-)…

Laat een reactie achter

Recente reacties