Archief
Artikelen


Op woensdag 9 oktober had Robert Hörchner nogmaals een gesprek met Myra. Dat ging over het artikel van Frans Glissenaar en Harry Lensink in Vrij Nederland van 28 september j.l.. Robert begint met een kleine correctie op het artikel, waarin staat dat de Haagse AG in een brief heeft gesteld dat Hörchner ten onrechte als verdachte was aangemerkt. In die brief staat letterlijk dat Hörchner en Pijnenborg ten onrechte zijn aangehouden. Natuurlijk maakt dat geen verschil, maar deze aanhouding ging reeds gepaard met onrechtmatige overheidsdaden. Hörchner en Pijnenborg zijn onrechtmatig strafrechtelijk vervolgd!

Daarna gaat het gesprek over het XTC-lab en de manier waarop de XTC-bende al sinds maart 1999 door de politie werd gevolgd en afgeluisterd. Men wist of had kunnen weten dat Hörchner niets met de XTC-zaak te maken had, men wist ook dat de bende opeens snel moest verhuizen en daarom de bedrijfshal van Clip Confectie kraakte, men wist waar die bende zat en zelfs dat Hörchner hen uit zijn bedrijfshal wilde verjagen. In plaats van Hörchner te waarschuwen voor de explosieve chemicaliën, besloot men om ook Hörchner en Pijnenborg strafrechtelijk te vervolgen. De manier waarop dat ging, is werkelijk schandalig! Wat Vrij Nederland niet vertelt, is dat de ten laste legging feiten bevatte die gezamenlijk zouden leiden tot een strafeis van 12 jaar! Hörchner werd beschuldigd van leiding geven aan de criminele organisatie en de export van duizenden XTC-pillen naar Engeland.

Luister daarna wat Robert vertelt over zijn (gedeeltelijk illegale) voorarrest van dinsdag 1 tot maandag 7 februari 2000. Op maandag 31 januari werd Annelies onrechtmatig gegijzeld, waarop Robert in gierende haast vanuit Polen naar Nederland kwam. Daar werd hij in hechtenis genomen. De onderzoeksrechter had geen toestemming voor verlenging van het voorarrest gegeven, dus Hörchner had reeds uiterlijk op vrijdag moeten worden vrijgelaten. Dat weekeinde werd hij door het OM als zware crimineel in de krant gezet, terwijl hij onrechtmatig van zijn vrijheid was beroofd!

Daarna begint Robert over Hendrik Jan Korterink de Misdaadjournalist, die iets raars schreef over Hörchner. Myra was daar boos over, maar Hendrik Jan is nou eenmaal een tuinman die een hekel heeft aan spitten en daarom alle onkruid onder schoffelt. Hij is tevens een grote fan van PR de Vries. Bij deze het relevante deel van het gewraakte artikel:

Peter R. & de zaken Hagemann (‘Levenslang’), Demmink & Hörchner; IJzendijke: verboden liefde

Komen we bij de zaak-Hörchner. Robert Hörchner verhuurde een loods waarin drugs van een bekende Brabantse bende werden gevonden. Het vermoeden was dat hij samenspande met de bende, maar strikt formeel had hij nog niet veel of helemaal niks strafbaars gedaan.

De bendeleden die werden opgepakt en veroordeeld vertelden niets over zijn betrokkenheid, maar in het Brabantse – zowel bij politie als in het milieu – heerste een sterke overtuiging dat hij wel degelijk van plan was geweest iets met die partij en die jongens te gaan doen. De eerste uitzending van Peter de Vries ging erover dat Hörchner ten onrechte was veroordeeld. De politie had gesjoemeld met bandjes.

Ik had daar toen – door de geruchtenwind in het Brabantse – wat twijfels over. Wat mij door deze en gene niet in dank werd afgenomen. Later maakte De Vries een tweede dossier waarin Hörchner en zijn vrouw volledig onderuit werden gehaald. Vooral omdat ze bleken te hebben gelogen over een eerdere betrokkenheid bij drugssmokkel.

Er zijn met de Hörchners vreselijke dingen gebeurd. Uitgeleverd aan Polen, op grond van vage aantijgingen. Kapotgemaakt en aan de grond geraakt.

Ook als je het hele dossier in Vrij Nederland leest kun je je niet aan de indruk onttrekken dat hier veroordeeld is op juridisch onterechte gronden en dat ‘de heersende overtuiging’ de belangrijkste rol heeft gespeeld. De menselijke factor. Jaloezie, ambitie, scoringsdrift. Waarbij ik er niet geheel van overtuigd ben dat Hörchner destijds niet heel even van plán is geweest het verkeerde pad op te gaan, met die loods. Waar alle ellende mee is begonnen.

Hörchner is niet veroordeeld maar VRIJgesproken! Het is ook niet strafbaar om van plan te zijn het verkeerde pad op te gaan! En PR de Vries loog toen hij zei dat Hörchner en Pijnenborg tegen hem hadden gelogen. PR was altijd al op de hoogte van die taakstraf, want die werd reeds in september 2002 (bij de XTC-zaak in eerste aanleg) als argument ingebracht door OvJ Theo de Jong. Als PR dat niet heeft geweten, dan liegt hij over zijn geweldige dossierkennis! PR is dus een leugenaar en een draaikont. Zo ook zijn trouwe fan Hendrik Jan.

Na dit komische intermezzo gaat het over de manier waarop Robert ontdekte dat de tap vervalst was. Aanvankelijk was hij “pissig” op Hartings en Van Veen, maar na een paar maanden kreeg hij door dat de tap niet klopte. Alle verdachten hadden verklaard dat Hörchner er niets mee te maken had, maar Theo de Jong ging door met strafrechtelijk vervolgen. Volgens hem was Hörchner vergaand naïef geweest, dus eiste hij in 2002 een jaar cel! Hij wist toen al dat die tap vervalst was! Er waren immers twee verschillende versies in omloop en Hörchner had daar reeds in 2000 aangifte van gedaan! De Jong schermde in die rechtszaak ook met een rechtshulpverzoek uit Polen dat in 2000 was geregeld door de politieman Cees van Doorn, dit onder supervisie van De Jong.

Vervolgens gaat het over het rechtssysteem en het feit dat vrijspraak niet betekent dat je van alle blaam gezuiverd bent. Je kunt pas in aanmerking komen voor schadevergoeding als je kunt aantonen dat de vervolging ten onrechte was! Ook gaat het dan over de Landsadvocaat, die alle schadeclaims afhoudt en traineert. Het gesprek van Myra met George Reuchlin is daarbij het referentiekader. Daarna gaat het weer over het artikel in VN.

Cees van Doorn, de inspecteur van politie die teamleider was in de hasjzaak van 1992, was eveneens betrokken bij de XTC-zaak en bij de overlevering naar Polen. Ook Theo de Jong was betrokken bij zowel de XTC-zaak als de overlevering. Toen het team van VN het OM Noord Brabant om opheldering vroeg, werden de journalisten doorverwezen naar de lasterlijke uitzending van PR de Vries! Volgens PR was stikwerk een codewoord voor XTC “volgens de recherche”. De journalisten van VN zeggen daar dan over:

Het zijn zeer belastende teksten. De taps zijn echter niet terug te vinden in het officiële strafdossier en zijn voor zover bekend ook niet gebruikt in de zaken tegen Hörchner. Uiterst vreemd dat het OM naar dit programma verwijst.

Dat “stikwerk” heeft PR dus uit zijn duim gezogen! Hij kon zich ook niet herinneren hoe hij aan dat “stikwerk” kwam, maar hij verwees de journalisten van VN naar oud-rechercheur André van Roij. Deze zei:

‘Ik weet alleen van “de pootjes van het bankstel.” Een van de verdachten heeft gezegd dat het dan over XTC ging. Maar ik heb nooit iemand horen zeggen dat “stikwerk” een codewoord voor XTC was.’

Bij minuut 37 begint Myra over Hans Mauritz, schrijver van De Oordopjesmoord, die nu de laatste hand legt aan een boek over PR de Vries dat op 6 december zal uitkomen. Myra belt dan met Mauritz, die vertelt dat PR de Vries ook al een kwade rol speelde in de zaak van de oordopjesmoord. Mauritz noemt het de “methode De Vries”. In de zaak Hörchner was PR eerst volledig pro-Hörchner, maar in de laatste uitzending maakte hij een complete draai en werd Hörchner door hem afgemaakt. Dat het OM de journalisten van VN doorstuurt naar die laatste uitzending van PR de Vries, is uiteraard bizar, tenzij men beseft dat PR door het OM werd ingestoken of ingehuurd.

Daarna zit Mauritz zo stevig op zijn praatstoel, dat Myra hem vriendelijk verzoekt om te stoppen, want het gaat over Hörchner. Even voorbij minuut 48 komt Robert weer aan het woord. Het gaat dan nog even over PR de Vries, maar daarna weer over de valse tap. Harm Brouwer had de opname als geheim bestempeld wegens privacy, wat door een rechter werd bevestigd. Toen Hörchner begin 2007 met een list die tape toch wist te bemachtigen, werd hij prompt overgeleverd aan Polen. Pas toen hij terug was, kon hij de tap laten analyseren. Hörchner citeert dan uit het rapport van The Maastricht Forensic Institute, waaruit blijkt dat BEIDE tapverslagen niet klopten met wat er gezegd werd.

Vervolgens citeert Robert deze passage uit VN:

Toen Hörchner in 2007 werd voorgeleid bij de Internationale Rechtshulpkamer (IRK) in Amsterdam die beslist over EAB’s, vroeg zijn raadsman om uitleg over het plotselinge verzoek. De officier van justitie die de overleveringszaak moest beoordelen, ging daarop te rade bij zijn collega Theo de Jong in Den Bosch. Hij vroeg De Jong per brief of er contact was geweest met Polen. De Jong ontkende, maar koos in zijn antwoord voor curieuze bewoordingen: ‘Het is niet met mij besproken, ik ben er niet bij betrokken. Ik “zit er niet achter”, schreef hij, waarbij de aanklager de laatste opmerking vreemd genoeg tussen aanhalingstekens plaatste.

Robert vertelt dat hij reeds een paar maanden na zijn eerste aanhouding begreep dat er iets niet klopte met die taps. In de lente van 2000 heeft hij op deze grond bezwaar ingediend tegen verdere vervolging, dus ook het OM wist dat toen! Hörchner luidde de klok over een strafrechtelijke vervolging op grond van een vervalste tap. Op dat moment speelde ook de zaak Baybasin, men schrok zich dus rot! Over een valse tap mocht beslist geen jurisprudentie ontstaan. Op 20 juli 2000 is Cees van Doorn naar Polen gegaan om daar een rechtshulpverzoek tegen Hörchner los te peuteren. De manier waarop klopt van geen kant, ook de “verklaring” van Toon van Os kwam onrechtmatig tot stand. Het lijkt pure opzet om van Hörchner als klokkenluider over valse telefoontaps af te komen!

Daarna gaat het even over oud-rechercheur André van Roy, indertijd het hoofd van de tapkamer, die de tap vervalste. In de VN staat dat hij er van overtuigd is dat hem niets te verwijten valt! Hij zegt:

‘Mensen mogen tot in lengte van dagen blijven procederen als ze het gevoel hebben dat hun een oor is aangenaaid. Maar destijds is het onderzocht. Toen is gebleken dat ik me nergens aan schuldig heb gemaakt. Toch blijft Hörchner protesteren. Als hij blijft doorgaan, dien ik een klacht tegen hem in wegens smaad. Het ergste wat je een agent kan verwijten is valsheid in geschrifte. Hij vecht tegen windmolens. Ik heb hem niks misdaan.

Hoewel Hörchner tot 3 maal toe aangifte deed van die vervalste tap, gevolgd door tot drie maal toe een art. 12 procedure, is er nooit een behoorlijk onderzoek geweest. Ten slotte bleek de zaak in 2012 “verjaard”. Hörchner heeft van deze platte pliessie geen hoge pet op, maar wie wel?

Vervolgen wijst Myra op een insinuerend zinnetje in VN dat haar en ook mij in het verkeerde keelgat schoot:

Zeker is dat Robert Hörchner er in het verleden blijk van gaf een neus te hebben voor de verkeerde mensen: hasj-smokkelaars, Brabantse XTC-producenten, Poolse wietkwekers.

Bij mij staat daar achter: Foei! Luister echter ook naar wat Robert daarover zegt, vanaf 1 uur en 12 minuten. Robert heeft de pech gehad om aan te lopen tegen de verkeerde politiemensen! Zij hebben hem ten onrechte en op valse gronden strafrechtelijk vervolgd. Het heeft er alle schijn van dat zij zich daarvan wel degelijk bewust waren! Maar dat aspect blijkt niet uit het artikel in Vrij Nederland.

Talk2Myra: Robert Horchner oktober 2013 duurt een uur en 24 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

6 Reacties op “Robert Hörchner praat nogmaals met Myra”

  • mr. drs. Bou:

    Wim Dankbaar heeft een artikel geplaatst over Hans Mauritz en de oordopjesmoord:
    Boekpresentatie De Oordopjesmoord

    Hij komt binnen kort ook bij Myra! 😉

  • Dick:

    Bou

    Ook bedankt voor je reactie en verduidelijking van het verhaal.

  • mr. drs. Bou:

    Ik zet het maar even hier:

    ‘CIA betaalde Polen voor martelgevangenis’

    Ik kreeg deze link van Hörchner met als commentaar:

    Is dit het “land” wat deel uitmaakt van de Europese Unie waar Nederland mij aan uitgeleverd heeft.
    Aangesloten bij het EHRM te Straatsburg???
    10 maanden detentie!
    Ik mag blij zijn dat ik er nog zo vanaf gekomen ben.

    Hörchner heeft het overleefd, maar het recht is in zijn zaak zo krom als een rotte banaan!!!

  • Boudine:

    We hebben sinds 2013 niets gehoord van Robert Hörchner, maar daar is hij weer! Op Crimestie staat een artikel van Wim van de Pol:

    Waarom rommelde Justitie met het strafblad?

    In 2000 rommelde justitie met een telefoontap, waardoor Hörchner en zijn vrouw ten onrechte als verdachten werden aangemerkt in een XTC-zaak. Toen Hörchner na jaren die telefoontap in handen kreeg en kon bewijzen dat daarmee gerommeld was, rommelde justitie met een Poolse wiet-plantage, waarop Hörchner werd overgeleverd aan Polen en daar 10 maanden in onmenselijke omstandigheden in voorarrest zat. In Polen rommelde de justitie met het bewijsmateriaal, zodat Hörchner veranderde in een klein mannetje met een zwarte snor. Hij werd op borgtocht vrijgelaten en veroordeeld, hoewel de identiteitsfraude evident was! Naar zijn borgtocht kon Hörchner dus fluiten en formeel moet hij nog altijd een straf uitzitten, hetzij in Polen, hetzij in Nederland. Maar aan dat Poolse gerommel wil kennelijk niemand de handen branden.

    Uit het artikel op Crimesite blijkt nu dat er nog veel meer is gerommeld:

    Er zijn aanwijzingen dat Justitie-ambtenaren een onwettig schaduw-systeem hanteren met juridische documentatie naast de officiële juridische documentatie. Er is in een strafzaak naar voren gekomen dat er van een ex-verdachte meerdere versies van zijn juridische documentatie zijn. De Socialistische Partij stelt hierover vragen aan de minister van Justitie.

    Juridische documentatie is een strafblad! Hörchner ontdekte dat er van zijn strafblad meerdere versies in omloop waren. Dat kan niet! Volgens justitie is dat onmogelijk, maar met het strafblad van Hörchner is wel degelijk gerommeld!

    Voor Tweede Kamerlid Michiel van Nispen (SP) is de gang van zaken reden om de minister om opheldering te vragen. Van Nispen:

    ‘Ik vind dit heel vreemd. Daarom wil ik van de minister van Veiligheid en Justitie weten hoe dit zit. Ik wil onder andere weten wat de verklaring van de minister hiervoor is, wat de potentiële gevolgen kunnen zijn voor de betrokkene en de rechtspleging in het algemeen, en of dit vaker voorkomt. Het is van groot belang dat de juistheid van de justitiële documentatie vast staat, daar horen dus geen verschillende versies van te bestaan.’

    Volgens Hörchner is er niet zomaar een foutje gemaakt. Volgens hem heeft het te maken met beleid van het Openbaar Ministerie om uitbetaling van schadevergoeding aan ten onrechte vervolgde ex-verdachten te beperken.

    Kortom: als je ten onrechte bent vervolgd en om schadevergoeding vraagt, dan verandert justitie gewoon je strafblad! De rechter die daarover moet oordelen, krijgt dan foute informatie en wijst het verzoek af.

    Onder het artikel staat: wordt vervolgd. We houden het dus in de gaten.

    Overigens ben ik van mening dat niet alleen Joris D., maar deze hele criminele bende bij justitie strafrechtelijk moet worden vervolgd!

  • Boudine:

    Op Crimesite geeft Wim van de Pol nu een duidelijke uitleg van de manier waarop justitie rommelt met gegevens om te voorkomen dat mensen een schadeclaim kunnen indienen:

    http://www.crimesite.nl/ex-verdachten-kansloos-in-schadeclaim-tegen-staat/

    Flut-verdenkingen

    Omdat onschuld moet blijken in álle feiten waarvan men was verdacht zal het Openbaar Ministerie – om schadeclaims te beperken – liefst een aantal “flut-verdenkingen” optuigen, maar de verdachte daarvoor niet dagvaarden, noch een transactie aanbieden. Schadeclaims stranden daardoor vrijwel altijd.

    Sepotcode 01

    De andere maatstaf die de Hoge Raad heeft vastgelegd om een ex-verdachte schadevergoeding te laten krijgen voor de civiele rechter is de omstandigheid dat de persoon helemaal nooit verdachte had mogen worden. In andere woorden: in het geval dat de officier van justitie hem of haar ten onrechte als verdachte heeft aangemerkt. Dat is het geval als politie en justitie iemand verdenken en de officier besluit de zaak te seponeren met sepotcode 01, wat staat voor ‘ten onrechte als verdachte gemeld’. Als een strafrechtelijk onderzoek door de officier van justitie is gestart en de verdachte blijkt ten onrechte als verdachte aangemerkt te zijn tekent een parket-medewerker dat aan in het systeem van de juridische documentatie in Almelo (JDD) met de code 01.

    Catch-22

    Hier is sprake van een soort catch-22-situatie. Want in de wet staat dat deze code 01 direct uit het register van het “strafblad” van een (ex)-verdachte moet worden verwijderd. Een ex-verdachte kan dus later bij een civiele rechter in de procedure om schadevergoeding te krijgen nooit aantonen dat hij ten onrechte als verdachte was aangemerkt. Juist omdat de sepotcode 01 direct uit het systeem is verwijderd. De (ex)verdachte zou deze beslissing over zijn sepot met vermelding van de sepotcode eigenlijk schriftelijk thuis moeten ontvangen, zo schrijft de wet ook voor. Maar uit onderzoek van de Ombudsman blijkt dat dit zelden of nooit daadwerkelijk gebeurt. Kortom: schadevergoeding op basis van sepotcode 01 is in theorie mogelijk maar in de praktijk meestal niet.

  • Boudine:

    Oftewel: Hoe justitie sporen wist om aansprakelijkheid te ontlopen na een onrechtmatig strafvorderlijk overheidsoptreden.
    Het lijkt het Pikmeer-arrest wel, Winnie! Niemand is meer verantwoordelijk voor deze ambtenarij!!!

Recente reacties