Archief
Artikelen

Eergisteren heeft Robert Hörchner weer een gesprek gevoerd met Myra, waarin ze samen een artikel bespraken dat is verschenen in Vrij Nederland van 28 september 2013. In dit artikel staan nieuwe feiten waaruit blijkt dat Hörchner ten onrechte strafrechtelijk is vervolgd en met opzet door Nederland aan Polen werd overgeleverd. Ook het artikel dat Hörchner in januari 2013 op Crimesite plaatste, werpt licht op de achtergrond van de onterechte vervolging van Hörchner. Om het nieuwe gesprek met Myra te volgen, is het wel belangrijk dat men de zaak goed begrijpt. Daarom gaan we terug naar zijn eerdere gesprek met Myra.

In dat gesprek van 31 maart 2013 vertelde Hörchner over zijn onterechte strafrechtelijke vervolging die in februari 2000 begon. Wat daaraan voorafging is eveneens belangrijk voor een goed begrip van de zaak: Hörchner was bezig om zijn confectiefabriek Clip Confectie Service te verplaatsen van Den Bosch naar Polen. In Den Bosch stond zijn bedrijfshal reeds leeg en de laatste snijtafel, een gevaarte van 30 meter lang, was verkocht aan de meubelfabrikanten John Hartings en Rob van Veen. Hörchner had hen de sleutels van zijn bedrijfshal gegeven om die tafel te demonteren. Ook wisten Hartings en Van Veen dat Hörchner het pand wilde verhuren. Hartings was een voormalige hoofdagent van politie, Hörchner vertrouwde hem, naar later bleek: terecht!

Van Veen kende een “meubelfabrikant”, Theo van den E., die de hal wel zou willen huren. Hij gaf hem de sleutels. De bedrijfshal werd op dat moment alleen nog gebruikt als plaats om de rollen textiel af te leveren die dan naar Polen werden gebracht. De partner van Hörchner, Annelies Pijnenborg, had ook sleutels en het personeel dat zorg droeg voor de transporten naar Polen had eveneens sleutels. De bedrijfshal stond verder leeg, dus er viel niets te halen. Maar er viel wel iets te brengen…

De keurige zakenman Theo van den E. maakte deel uit van een XTC-bende uit Baarle Nassau. Die bende moest plotseling drie weken eerder verhuizen omdat hun huidige huurpand zou worden verkocht en daartoe onverwacht zou worden getaxeerd door een makelaar. Zij hadden reeds per 1 december 1999 een ander pand gehuurd, maar ze moesten nu drie weken eerder uit hun oude onderkomen weg. En waar laat je dan die explosieve chemische troep? Van den E. deed tegenover Van Veen alsof hij de hal van Hörchner misschien wel wilde huren, maar hij moest er nog over nadenken! Daarom vroeg hij of hij de sleutels even mocht houden. Aldus werden de chemische stoffen voor de XTC-productie op 13 november 1999 verplaatst naar de lege bedrijfshal van Clip Confections, zonder dat ook maar iemand dat wist. De enige die het wel wist, was de politie Brabant-Noord! De bende werd namelijk al sinds maart in het oog gehouden en afgeluisterd!

Op 16 november wilde Annelies iets halen uit de bedrijfshal en zij trof daar vreemde mannen aan die haar brutaal aanspraken en niet binnen lieten. Zij had ook al herhaaldelijk gebeld met Hartings en Van Veen om de sleutels terug te krijgen. Kort daarop kwam Hörchner terug uit Polen. Hij nam onmiddellijk contact op met de eigenaar van de bedrijfshal en met Theo van den E.. Die wilde het pand toen alsnog huren, maar Hörchner zei: “Nee. Weg wezen! Je gaat er onmiddellijk uit!” De afspraak werd: “Overmorgen ben je weg!” Dat gesprek vond plaats op 24 november rond half 11 ’s morgens in een wegrestaurant.

De XTC-bende had nu geen onderkomen meer voor hun explosieve chemische troep. Men kan zich voorstellen dat er tussen de bendeleden druk gebeld werd over de vraag: “Waar naar toe?” Alles werd afgeluisterd en in de vroege ochtend van 25 november deed de politie een inval in de bedrijfshal van Clip Confections. Robert Hörchner schrijft zelf:

Noch de voormalige hoofdagent van politie (John Hartings), noch Robert Hörchner of Annelies Pijnenborg wisten toen, dat zij een groot recherche onderzoek hadden doorkruist en zodoende de frustraties van dit rechercheteam van politie Brabant-Noord op hun nek hadden gehaald. De hetze tegen Hörchner en Pijnenborg ving aan op 31 januari 2000 met een onrechtmatige – lees gijzeling – arrestatie van Annelies Pijnenborg door politie Brabant-Noord. Een rechercheur van politie Brabant-Noord had daarvoor de uitwerking van een afgeluisterd telefoongesprek vervalst om onze arrestaties te rechtvaardigen……de rest is geschiedenis.

In zijn eerste gesprek met Myra vertelt Hörchner deze geschiedenis. Daarbij noemt hij ook de namen van de betrokken politiemensen. Cees van Doorn belde Hörchner, die in Polen zat, om hem te zeggen dat hij naar Nederland moest komen, omdat Annelies was gegijzeld. Haar twee dochters waren alleen en zonder verzorging thuis achtergelaten! Inspecteur Melis de Jager heeft de tap vervalst om strafrechtelijke vervolging van Hörchner en Pijnenborg mogelijk te maken. Het hoofd van de tapkamer, André van Rooy, heeft de tap daarna opzettelijk nogmaals vervalst, om de eerste vervalsing met de mantel der wanhoop te bedekken. Deze namen komen terug in het artikel van Vrij Nederland.

Hörchner werd gedagvaard wegens leiding geven aan een criminele organisatie en de export van duizenden XTC-pillen naar Engeland. De eis was 12 jaar gevangenisstraf! Er volgde vrijspraak, maar het OM ging in hoger beroep. Er volgde in 2003 weer een vrijspraak, die nog tijdens de zitting werd uitgesproken, in woorden waaruit blijkt dat Hörchner niet betrokken was bij de XTC-bende, maar daarentegen alles in het werk had gesteld om deze bende uit zijn bedrijfshal weg te krijgen.

Maar daarmee was de kous niet af, want Clip Confections kreeg geen klanten meer. Vanaf januari 2000 hadden de plaatselijke kranten bol gestaan van de zware beschuldigingen aan het adres van Hörchner. Hij was brodeloos gemaakt en eiste schadevergoeding. Hij kreeg ook al snel door dat er twee tapverslagen waren die niet klopten met elkaar en hij vroeg daarom om de originele tap. Het heeft geduurd tot 2007 voor hij die tap in handen had. Hoe hem dat is gelukt, is een verhaal apart! Met die tap in handen zou hij de opzet kunnen bewijzen. Maar zodra hij die tap te pakken had, werd hij overgeleverd aan Polen!

Rond minuut 48 zegt Robert tegen Myra: “Hier zwijg ik nog even over, want ik heb een afspraak met journalisten.” Het verhaal hoe hij door een slinkse manoeuvre van het Nederlandse OM via een Pools EAB terecht kwam in de meest middeleeuwse gevangenis van Polen, staat met naam en toenaam in de Vrij Nederland van 28 september 2013.

Meteen daarna legt Robert het verband met Demmink, die zich vanaf 2003 opeens begon te bemoeien met de procedure van Hörchner bij de Ombudsman. Maar waarom bemoeit de SG van Justitie zich in ’s hemelsnaam met de rechtsgang van een ten onrechte vervolgde confectiefabrikant? Het antwoord ligt in de zaak Baybasin: Er mag geen jurisprudentie verschijnen over het vervalsen van telefoontaps. Maar Hörchner was ook nog civiel aan het procederen voor schadevergoeding. Die procedure liep in Den Haag en daar moest men toen nog een procureur voor inschakelen. De naam van deze procureur was mr. Harro Knijff, de vaste advocaat van mr. Joris D.. Alle stukken in de zaak Hörchner gingen dus rechtstreeks naar Demmink!

Daarna valt de naam Bolhaar. Herman Bolhaar is sinds 2011 de Super PG, de opvolger van Harm Brouwer. Op 5 december 2011 heeft Hörchner hem een open brief geschreven die werd gepubliceerd door Zembla. Deze open brief bevat een zakelijke uiteenzetting met exacte data van de vervolging van Hörchner en Pijnenborg. Van 1997 tot 2000 was Bolhaar hoofdofficier van justitie bij het Arrondissementsparket van ‘s-Hertogenbosch en van 2001 tot 2004 was hij hoofdofficier van justitie bij het Arrondissementsparket van Breda. Deze man weet alles van de valse vervolging van Baybasin! Zo valt men omhoog in de juridische luchtballon van Nederland. Omtrent de zaak Hörchner is die open brief een MUST READ.

Veel zorgwekkender is echter de samenzwering van topambtenaren van justitie, die welbewust bovenstaande strafbare feiten in de doofpot willen – blijven ‐ stoppen.
Dat ik ‐ Robert Hörchner ‐ daardoor een probleem voor politie/justitie vormde was duidelijk, vandaar dat er door de media en de publieke opinie vraagtekens werden gesteld met betrekking tot een vaag Europees aanhoudingsbevel uit Polen, vrijwel tegelijkertijd nadat de geluidsopname door het college van procureurs‐generaal aan Hörchner en Pijnenborg werd vrijgegeven.
Het waren verbazingwekkend wederom dezelfde officier van justitie en dezelfde inspecteur/projectleider en hulpofficier van justitie die niet alleen de leiding hadden in het onderzoek inzake het XTC‐laboratorium ZD‐01, maar opmerkelijk genoeg ook betrokken waren geweest bij dit Poolse strafrechtelijke onderzoek met de code “Polak”.
Dat is wederom erg bizar.

Rond 1 uur 12 minuten valt er in de geluidsband helaas een stilte die duurt tot 1.19.40. Een belangrijk stukje van het gesprek is helaas in dat gat gevallen, namelijk over de verklaring van de advocaat-generaal mr. d’Anjou dat Hörchner en Pijnenborg ten onrechte zijn aangehouden. Meer daarover staat in het artikel van Vrij Nederland, dat ik binnenkort zal bespreken. Ook in het gesprek van Myra met George Reuchlin over het artikel in VN kwam dat ter sprake.

Voor wie alle achtergronden reeds kent en ook het artikel in VN heeft gelezen, is hier alvast de link naar het laatste gesprek van Hörchner met Myra. Een bespreking van dat gesprek volgt binnenkort.

Talk2Myra 21 mrt 2013: RobertHorchner duurt een uur en 31 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

6 Reacties op “Robert Hörchner praat met VN en met Myra”

  • mrpettjo:

    Myra is gisteren ook bij de Occupy bevrijdingsactie van de kinderen van de familie Van den Brink uit Schoorl uit het Wilmahuis in Zoetermeer geweest en is daar niet veel wijzer geworden.
    Hoe lang het nog gaat duren is niet bekend:
    http://www.talk2myra.com/bevrijdingsactie-ben-brink/

    • mr. drs. Bou:

      Dank voor de link, mrpetjo, maar begrijp jij wat voor actie ze daar houden? Zijn ze het Wilmahuis permanent op vreedzame wijze aan het omsingelen of zoiets? En dan wachten tot de meisjes naar buiten komen? Wordt de actie gefilmd? Wie weet wat daar gaande is?

  • dick:

    Wat ik naar voren wil halen is het volgende:
    In het buitenland is er volop aandacht, in tegenstelling tot in ons land.
    Ik ben bang dat het Openbaar Misterie daar de oorzaak van is.

    Ik ben van mening dat het Openbaar Ministerie betrouwbaar moet zijn.
    Dat de pers te rade gaat bij het OM, moet op zich niet tot een doofpot actie worden.
    Maar dat het OM verwijst naar een TV programma, zoals ik in Vrij Nederland las, vind ik absurd.

    Dat dit OM een speciale relatie heeft met Peter R de Vries is geen geheim.
    Dat Peter gebruikt wordt, levert hem veel geld op.
    Dat hij gebruik maakt van zijn ‘huisdetective’ kan voor die detective vervelend aflopen.
    Maar Peter in zijn onnozelheid geloofd dat hij een novum is, terwijl hij alleen maar bewijst dat een rivaliserende Ex heel onbetrouwbaar is, lijkt mij een open deur.
    Na dat foutje heeft Peter de bladen onder druk gezet, voor mij een bewijs dat hij fout zit.
    Hoe dat af gaat lopen? Ik ben benieuwd.
    Ook ben ik benieuwd wanneer VN het volgende stuk opneemt in zijn uitgave.

    • mrpettjo:

      Hetzelfde gebeurde in de zaak Natalee Holloway of eigenlijk de zaak Joran van der Sloot die er door PR de Vries van gemaakt is.
      De “bekentenis” van Joran aan Patrick van der Eem werd vantevoren aan het OM van Aruba aangeboden als “bewijs” van zijn schuld en serieus bekeken door justitie op Aruba.
      De huidige hoofdofficier van Aruba Peter Blanken zegt nu tegen Vincent verweij (Crimesite/Argos-Reporter) dat PR de Vries door Joran bij de neus is genomen. Of er sprake was van een samenwerking is niet goed te beoordelen maar PR de Vries wist wel dat eventueel bewijs waardeloos zou worden door het vrijwel meteen ook uit te zenden.
      Peter gaat voor het grote geld en fabriceert zogenaamd bewijs maar wil de schijn ophouden dat hij een onkreukbaar persoon is..

Laat een reactie achter

Recente reacties