Archief
Artikelen

Misbruik van kinderen is een bedroevende zaak. Seksueel misbruik en mishandeling maken dat een kind de mensen gaat haten, waardoor het kind later zelf ook verstrikt raakt in een patroon van sadisme en misbruik. Een goed voorbeeld vormt het meisje Beth, dat samen met haar kleine broertje werd geadopteerd door een dominee en zijn vrouw. Zij ontdekten al snel dat Beth extreem agressief gedrag vertoonde, vooral naar haar broertje. De situatie was volkomen onhoudbaar.

Het echtpaar schakelde daarop een psychiater in. De volgende documentaire gaat over de therapie, waarin Beth aan de psychiater vertelt waarom ze zo kwaad is. In het leven van Beth werd op een positieve manier ingegrepen, maar de meeste slachtoffers moeten het zelf maar uitzoeken. Dit leidt vaak tot een herhaling: mensen die als kind zijn mishandeld of misbruikt, blijken later een grote kans te lopen dat ook zij hun kinderen mishandelen of misbruiken. Het zijn slachtoffers die slachtoffers maken.

Child of Rage The FULL Documentary duurt 28 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

20 Reacties op “Een kind van de woede”

  • Ramon:

    Geheel off-topic, maar verklaart waarschijnlijk slechte toegang WordPress sites:

    http://tweakers.net/nieuws/88467/brute-force-aanvallen-op-wordpress-sites-verdriedubbeld.html

    Boudine, excuus voor het rommeltje dat ik achter laat. Kun je mijn reacties aanpassen?

  • mr. drs. Bou:

    Beste mensen,

    BOUblog is akelig traag en modereren kost op deze manier veel tijd en moeite. Het is vrijwel niet te doen! Ik heb de reacties nu uitgezet en ik hoop dat het probleem na het weekeinde verholpen wordt door mijn provider.

    • mr. drs. Bou:

      Goede morgen allemaal. 😉

      BOUblog doet het nu weer, maar er is wel een aanval gaande! Ik kan af en toe helemaal niet bij mijn dashboard, dus niet modereren. Ook het plaatsen van een nieuw artikel is dan geen doen.

      De reacties staan nu weer aan. Ik heb er een hoop gewist, Douwe Ritsema heeft op eigen verzoek een ban gekregen en kritiek op andere bloggers is verdwenen. Ik zal vandaag proberen om de aanval te stoppen. Ze hebben ergens een lek gevonden dat moet worden gedicht.

      Ik wil jullie allemaal vragen om zo rustig mogelijk te reageren, zo veel mogelijk informatief te blijven en elkaar niet aan te vallen op een mening. Want dat gaat ten koste van de sfeer.

      Prettige zondag gewenst! 🙂

  • Oema Dewi:

    Veel van de psychologische kenmerken (gewelddadigheid, wraakzucht enz.) zie je bij heel veel Amerikaanse kinderen. Kun je je afvragen of al deze kinderen seksueel worden “misbruikt”. Een kind van zes jaar dat het heeft over het doodsteken van de eigen ouders, zul je niet snel buiten de VS tegenkomen. Het gaat om een algemeen patroon van opvoeding dat dit in de hand werkt. Kinderen in de VS zijn al heel snel “kleine volwassenen” (geen kinderen meer) en dus ook “kleine perverts”, die gewoon hun eigen ouders imiteren. Gewelddadigheid (ook verbaal) komt al op zeer jonge leeftijd voor, en is niet specifiek gerelateerd aan seksueel misbruik volgens mij.

    De neiging om alle psychologische en sociale problematieken bij kinderen en jeugdigen toe te willen schrijven aan seksueel “misbruik” zie je in de hele moderne psychiatrie terug – bijvoorbeeld meisjes die wegens onhandelbaarheid uit huis geplaatst zijn en door zogenaamde therapeuten letterlijk worden gedwongen om te bekennen seksueel misbruikt te zijn, zelfs onder dwang van fysiek geweld. Ook in Nederland gebeurt dit, want de psychologische opvattingen die hier gelden komen overgewaaid uit de Verenigde Staten. Die hele fixatie op seksueel misbruik is dus in veel gevallen onterecht, wilde ik maar zeggen.

    • mr. drs. Bou:

      Welkom op BOUblog, Oema Dewi.

      Hoewel je gedeeltelijk gelijk hebt, ben ik het toch niet helemaal met je eens. De kern van het probleem zit volgens mij in de seksuele orde. Seks is nog altijd omgeven met veel taboes en vel mensen kiezen voor extreme seks, waaronder ook sadistische seks met kinderen. Een kind dat daar het slachtoffer van wordt, zit dan vol met haat en woede. Beth is daar een goed voorbeeld van, maar zo zijn er talloze andere kinderen. Ze komen niet allemaal terecht bij een begripvolle psychiater en zo zet het probleem zich voort.

      Hetzelfde geldt voor kinderen uit gezinnen waar de vader geweld gebruikt tegen de moeder. Zij hebben een grote kans om later in hun eigen huwelijk gewelddadig te zijn of geweld te ondergaan.

      • Jan:

        Lopen kinderen uit gezinnen waar de moeder geweld gebruikt tegen de vader deze risico’s niet?

        • mr. drs. Bou:

          Ja natuurlijk wel! En welkom op BOUblog, Jan, maar je weet toch wel dat het omgekeerde veel vaker voorkomt?

        • Jan:

          Dankjewel. Dit wordt vaker aangenomen, maar ik kan het noch uit de onderzoeksliteratuur, noch uit mijn ervaringen in de praktijk bevestigen. Bij geweld in relaties blijkt niet het geslacht bepalend te zijn voor daderschap, maar psychische stoornissen. Uit het hoofd: in heterostellen ligt het iets boven de tien procent, ongeveer gelijkelijk verdeeld over mannelijke en vrouwelijke daders (dit betekent iets meer dan 10% van de mannelijke én van de vrouwelijke partners die geweld plegen). Bij heel jonge stelletjes is er meer geweld en het is vaker afkomstig van vrouwen. Bij mannelijke homostellen ligt het relationeel geweld aanmerkelijk hoger: rond de dertig procent. Bij vrouwelijke homostellen ligt het percentage rond de vijftig procent. Bij kinderen die mishandeld worden door (een) biologische ouder(s) is de dader vaker de moeder. Kinderen zijn ook vaker het slachtoffer van geweld dan volwassenen. Er zijn nog verschillen tussen de geslachten: mannen plegen vaker geweld buiten de eigen kring, vrouwen meer binnen de eigen kring. Mannen zijn meestal sterker en daardoor gevaarlijker bij het gebruik van fysiek geweld, vrouwen gebruiken vaker wapens. Mannen doen veel minder vaak aangifte en zoeken minder hulp. Het is goed mogelijk dat buiten de westerse geïndustrialiseerde context de verhoudingen anders liggen. Dat heb ik echter niet nagegaan en ook uit eigen waarneming heb ik te weinig gegevens om trends te kunnen zien.
          De indruk die ik krijg is dat mannen en vrouwen ongeveer even vaak aan psychische stoornissen lijden en ongeveer even vaak ontsporen in diverse vormen van geweld.

        • mr. drs. Bou:

          Beste Jan,
          Toen ik me nog actief met deze problematiek bezig hield, lag de focus op geweld binnen het huwelijk tegen vrouwen (Blijf van mijn Lijf). Jouw post zou mijn visie kunnen veranderen, maar dan wel op grond van harde cijfers.
          Kun je jouw post wat beter documenteren? Want geloven doen we in de kerk, maar niet op BOUblog. 😉

  • Annemail:

    Je kunt inderdaad niet uitsluiten dat het “psychopathische”(want wat dit kind uitbeeld en vertelt lijkt hierop) aangeboren is, echter kinderen kijken al vroeg gewelddadige filmpjes wat voor hen het moeilijk maakt om feit/ fictie te onderscheiden.
    Ook op het nieuws zien ze extreme beelden met een verhaal dat zij nog niet kunnen bevatten. Ook oudere kinderen en volwassenen kunnen dit vaak niet. Je ziet nu maatschappelijke problemen die hier terdege mee te maken hebben. (als laatste de jongeren die in Syrië mee gaan doen)
    Het handboek in de psychiatrie is te klassiek en houd te weinig rekening met deze nieuwe ontwikkelingen.
    Het is moeilijk te zeggen wat er met dit kind aan de hand is dan dat zij kopieert wat zij ziet en haar eigen oplossingen creëert en uitlaatkleppen. De vraag is: hoe weet je zeker wat haar triggert dit soort mimiek en uitlatingen te doen anders dan wat de pleegouders vertellen? Dit is ook wat Oema Dewi misschien een beetje bedoeld.

    • mr. drs. Bou:

      Annemail, de vraag of iets aangeboren is, blijft interessant, maar een liefdeloze wereld brengt liefdeloze kinderen voort. Daarom pleit ik voor herstel van het moederrecht. Dat is een ander stelsel van erfrecht, dat gaat dus over geld op de lange termijn.

      Het erfrecht in de naam van de vader leidt tot oorlog, bloedvergieten, slavernij en uitbuiting. Het is geen goed systeem, al had het ook zijn voordeel: systematische groei, een snelle expansie. Het resultaat is helaas dat dit ten koste gaat van de liefde tussen man en vrouw en tussen ouders en kinderen. Het is een dualistisch systeem, dat leidt tot goed en kwaad. Een kind dat mishandeld of misbruikt wordt, is kwaad!

      • Annemail:

        Een kind dat mishandeld of misbruikt wordt, is kwaad! Mee eens…

        Of getraumatiseerd in de zin van timiditeit, stress-stoornis of een borderliner en noem maar op.

        Wat versta jij precies onder het moederrecht en wat onder het vaderrecht in verhouding tot het erfrecht? Je zegt er wel wat over maar hoe kom je op dit onderscheid?
        Ik maak er even een open vraag van omdat ik benieuwd naar je antwoord ben.

        • mr. drs. Bou:

          Beste Annemail,

          Met moederrecht bedoel ik het oorspronkelijke verwantschapssysteem, waarin een kind alleen verwant was aan de moeder en haar verwanten, maar niet aan de vader. De vader was geen verwant en het huwelijk leidde niet tot verwantschap.

          In het vaderrecht is een kind verwant aan de vader. Dat systeem dient het erfrecht, omdat verwanten de erfgenamen zijn. In het vaderrecht ontstaat er een geldstroom van vader op zoon. Dit leidt zowel tot rijkdom bij enkelen als tot armoede bij velen. Er gaan ongeveer vier generaties in een eeuw. Deze geldstroom gaat dus langzaam, maar hij ligt wel aan de basis van het kapitalisme!

  • Annemail:

    Ok, bij vaderrecht dacht ik aan paternalistische gewoontes in een familie. Maar kan ook op de dochter overgaan volgens mij.

    En bij moederrecht meer aan de wettige terminologie van het woord.

    Ik leer er weer wat bij!
    Dank je.

    • mr. drs. Bou:

      Beste Annemail,

      Op den duur wil hier wel wat meer over vertellen, maar het vaderrecht is ontstaan nadat de mensheid bijna was uitgeroeid door een kosmische ramp. Deze staat bekend als het Younger Dryas event. (ongeveer 10.000 jaar v.Chr. of 12.000 jaar before present (BP).

      Onder invloed van deze ramp ontstonden in het midden oosten landbouw en veeteelt. Sindsdien heeft het vaderrecht zich wereldwijd verspreid, tot vrijwel iedereen geloofde in de Naam van de Vader. In dat systeem leidt het huwelijk tot verwantschap en rijke mannen trouwen met rijke erfdochters! De grondslag van het kapitalisme en de accumulatie van kapitaal ligt in het erfrecht van vader op (oudste) zoon.

      Besef ook dat moeder geen bastaards maakt, maar vader wel! De meeste mensen erven tegenwoordig niets, of vrijwel niets, maar toch geloven ze in de Naam van de Vader. Sommige mensen erven miljoenen of miljarden. Het is in hun belang dat men blijft geloven in de Naam van de Vader, zoals bij voorbeeld verkondigd door de paus van de RK kerk, maar ook de Islam is vaderrechtelijk, evenals het Jodendom. Het moederrecht is teloor gegaan in de zendingsdrang van deze gelovigen!

      Helaas leidt het vaderrecht ook tot seksuele verwarring, want een kind van drie of vier snapt er niets van! De grondslag van de verwantschap is het verbod op seksuele relaties tussen verwanten. Dit taboe op incest is universeel. Maar in het vaderrecht is zowel de vader als de moeder een verwant. Voor een kind dat de seksuele orde probeert te begrijpen, is dit een paradox! Verwanten mogen niet met elkaar naar bed. Vader en moeder doen dus eigenlijk iets wat niet mag! Freud noemde dit het Oedipus complex, maar Freud geloofde nog heilig in het vaderrecht. Alleen Wilhelm Reich schreef hier zinnige dingen over.

      Dit mechanisme van erfrecht maakt dat verboden seks opwindend wordt. De meest verboden seks is dan het meest opwindend! Dit verklaart hoe het mogelijk is dat er mensen zijn die kunnen genieten van het martelen en verkrachten van kinderen.

  • Jeroen:

    Het blijkt uit deze documentaire heel duidelijk dat het wrede seksuele misbruik van het meisje door haar vader, toen zij 1 jaar oud was, heeft geleid tot haar gewelddadige gedrag en haar gebrek aan empathie en gewetensfunctie. Ik vond het heel erg om dit te zien. Tegelijkertijd ook zo hoopgevend dat het mogelijk is om zeer zwaar beschadigde kinderen te helpen door een empathische hulpverlening, waarin niets wordt veroordeeld wat het meisje zegt, maar het geduldig en voorzichtig wordt blootgelegd en beluisterd. Later in het filmpje blijkt dat deze methode, in combinatie met een strak regime, waarin de controle over het meisje wordt genomen, vruchten afwerpt: het meisje ontwikkelt nu empathie, ze kan huilen om wat zij zelf anderen heeft aangedaan, en wat zij zelf heeft meegemaakt.
    Ik ben het helemaal met mr drs Bou eens dat helaas “de meeste slachtoffers het zelf maar moeten uitzoeken.” Je kunt je voorstellen wat er gebeurt als kinderen als de kleine Beth niet geholpen worden: inderdaad zullen zij wat zelf hebben meegemaakt, herhalen, tegenover hun eigen kinderen of tegenover anderen. Volgends dr. Alice Miller, specialist op het gebied van kindermishandeling door de eigen ouders, heeft dit volwassenen voortgebacht als Adolf Hitler, die nooit enige empathie of gewetensfunctie heeft ontwikkeld en zonder spijt een hele bevolkingsgroep uitroeide. Als de woede uit de kindertijd niet is verwerkt, met professionele hulp, leidt dat tot catastrofes op ongekende schaal. Zie het geweld dat de wereld overal sinds mensenheugenis teistert. Het is daarom hoog tijd dat de inzichten uit deze zeer leerzame documentaire gemeengoed wordt, en alle misbruikte en mishandelde kinderen hetzelfde soort adequate hulp ontvangen. Daar zijn wij volwassenen verantwoordelijk voor!

  • JeroenM:

    Klopt, ik schreef bovenstaand bericht. Ik zal een M toevoegen aan mijn voornaam, om misverstanden te voorkomen!

  • Michiel:

    Lijkt mij meer op kindermishandeling door de adoptie-ouders: dat er niet wordt voldaan aan een fundamentele behoefte van het kind en het daardoor kritiek belemmerd wordt in de harmonische ontwikkeling tot moreel individu. Als ik de moeder hoor praten over de duivel weet ik al genoeg. Dat soort mensen kan helemaal geen kinderen opvoeden omdat er bij de ouders iets psychisch/filosofisch niet in orde is (en dan doel ik niet specifiek op de religie, het is groter dan dat). Daarom kunnen ze het kind niet op een effectieve manier disciplineren; kunnen niet bepalen welke gedragingen en overtuigingen van het kind relevant zijn, en welke niet.
    Een kind kan helemaal niet psychopatisch zijn; alle jonge kinderen vertonen die symptomen omdat ze nou eenmaal kind zijn, met een meer of minder leeg moreel kompas. Dit kind heeft aangeleerd gekregen dat zij is zoals ze vertelt dat ze is: dat ze gevaarlijk is, dat ze slecht is, dat ze haar broertje wil vermoorden, noem maar op.
    De adoptie en de gebeurtenis van nieuwe ouders, en nieuw onbekend kind, is in dit geval de doorslaggevende factor geweest die de ontwikkeling van het meisje, en de relatie met de ouders spaak heeft laten lopen, deze factor was niet aanwezig voor het broertje.

    Het (mogelijk) seksueel misbruik is helemaal niet zo relevant, ze staren zich er blind op en zien de rest van de gebeurtenissen en situatie niet.

    Gebeurtenissen bewust herinneren van tijdens het eerste levensjaar is totale onzin. Er speelt meer, want het kan simpelweg niet.

    Samengevat: ik weet zeker dat dit kind niet geholpen is, en nu grote problemen heeft (als ze nog leeft).

Laat een reactie achter

Recente reacties