Archief
Artikelen

Dit is het vervolg op de documentaire serie Cosmos van Carl Sagan. Deel 9 gaat over de levensloop van sterren, maar Sagan begint met scheikunde. De sterren bestaan voornamelijk uit waterstof, dat in de kern van de ster onder hoge druk en temperatuur fuseert tot helium. Daarbij worden fotonen uitgezonden, waaronder zichtbaar licht. De druk in de kern van de ster blijft daardoor hoog en de ster weerstaat zijn eigen zwaartekracht. Als alle waterstof is opgebrand, zwelt de ster op en stort dan in elkaar. Er worden dan ook andere scheikundige elementen gevormd. Afhankelijk van de massa van die ster, kan er dan een explosie volgen waardoor ook die zwaardere elementen de ruimte in worden geblazen als een kosmische stofwolk. Uit een dergelijke stofwolk is ons zonnestelsel ontstaan.

Over 5 miljard jaar zal onze zon zijn opgebrand, dan wordt hij eerst een rode reus. Hij wordt wel iets minder heet, maar hij zwelt op. De binnenste planeten worden dan door de zon verzwolgen en de aarde draait niet langer rond de zon, maar in de zon. Op aarde zou al het leven sterven, maar volgens Sagan hebben de mensen dan misschien al lang een andere zonnige planeet ontdekt waar ze naar kunnen emigreren. Nu is 5 miljard jaar ook wel heel erg ver in de toekomst, gezien de ouderdom van de aarde.

Niet iedere ster heeft hetzelfde levenseinde. Afhankelijk van hun massa worden de meeste sterren rode reuzen die later instorten tot witte dwergen. Onze zon is zo’n gewone ster. Maar er zijn ook zwaardere sterren, die veranderen in grote rode reuzen en dan exploderen tot een supernova. Daarna zullen ze onder hun eigen gewicht ineenstorten en veranderen in quasars, of zelfs zwarte gaten.

Daarna slaat de fantasie van Sagan weer op hol. Die zwarte gaten zijn misschien wel wormgaten naar andere universa, waar superintelligente wezens wonen die deze wormgaten kunnen benutten om op bezoek te gaan in ons universum… De waarheid is, dat in een zwart gat de zwaartekracht zo gigantisch hoog is, dat er zelfs geen licht uit kan ontsnappen. Sagan zegt dat zelf! Hoe deze intelligente wezens dan ooit uit dat wormgat kunnen kruipen, verzint Sagan er niet bij. Toch blijven zwarte gaten wonderlijke fenomenen. Alles wat te dicht in de buurt komt, wordt er door opgezogen, zelfs licht! Zelfs hele zonnestelsels verdwijnen in de kern van het zwarte gat, in een singulariteit met een oneindig compacte massa en een oneindige zwaartekracht.

Carl Sagan’s: Cosmos Part 9 – The Lives of the Stars duurt 59 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

Laat een reactie achter

Recente reacties