Archief
Artikelen

Deel 8 van de serie Cosmos van Carl Sagan gaat over het verband tussen ruimte en tijd, en daarom ook over de snelheid van het licht. Het meest zichtbare verband tussen ruimte en tijd is immers snelheid. Wie met 80 km per uur over een rechte weg rijdt, is na een kwartier 20 km verder. Een tegenligger die ook 80 rijdt en die opeens gaat spookrijden, zorgt voor een frontale botsing met een snelheid van 160 km per uur. Snelheden tellen bij elkaar op, maar voor de snelheid van het licht geldt dat niet. Twee lichtstralen, elk met een snelheid van (bijna) 300.000 km/sec, naderen elkaar niet met 600.000 km/sec, maar met 300.000 km/sec, ook al lijkt dat niet logisch. De snelheid van het licht is de maximaal haalbare snelheid in ons heelal. Maar de lichtsnelheid doet nog meer rare dingen.

Carl Sagan neemt ons mee naar Toscane in Italië, vlak bij Florance, waar Albert Einstein als jongeman een tijdje heeft doorgebracht op het platteland. Met behulp van een jongen op een brommer legt Sagan uit hoe de werkelijkheid vertekent wanneer men de lichtsnelheid nadert. Het meest wonderlijke is wel, dat de tijd dan veel langzamer verstrijkt. Volgens Sagan kan men daarvan gebruik maken om door de ruimte te reizen. Als men bijna zo snel gaat als het licht, dan verstrijkt de tijd heel langzaam. Duizenden lichtjaren zouden aldus kunnen worden afgelegd, zonder dat de “zeelieden” van zijn “ruimteschip” merkbaar ouder zouden worden. Alleen zou de tijd op aarde wel degelijk verstrijken!

Omdat ook Leonardo da Vinci in Toscane woonde, laat Sagan zien hoe Da Vinci ooit een vliegtuig probeerde te ontwerpen, maar de techniek was daar toen nog niet rijp voor. Daarna laat Sagan de laatste futuristische ontwerpen zien voor ruimteschepen die bijna de lichtsnelheid zouden kunnen halen. Omdat de tijd in het ruimteschip dan zoveel trager verstrijkt, kan dat schip in enkele “scheeps”-jaren duizenden lichtjaren afleggen. Op aarde zouden intussen wel duizenden jaren voorbij gaan. Waar Sagan echter geen rekening mee houdt, is de kans dat een ruimteschip bij een dergelijke snelheid waarschijnlijk uiteen zou vallen in protonen en neutronen, met een wolk van elektronen als een elektrische stroom. De snelheid van het licht wordt tot op heden immers alleen benaderd door dergelijke deeltjes!

Wat ik miste in de uitleg over Einstein, is de bekende formule E = mc2. Daarin is c (van het Latijnse woord Celeritas = snelheid) de snelheid van het licht en deze wordt beschouwd als constant. De snelheid van het licht in vacuüm is altijd 299.792.458 meter per seconde. Nu vraag ik me al een tijdje af: hoe weet men dat? In de natuur is immers alles veranderlijk? Misschien is de snelheid van het licht niet overal in de kosmos gelijk. Daarmee bedoel ik niet dat men elders de lichtsnelheid kan overschrijden, maar dat wellicht op andere plaatsen in het heelal de waarde hoger of lager is dan 300.000 km/sec. Daaronder ligt natuurlijk de vraag hoe men de lichtsnelheid heeft vastgesteld.

Stel dat de snelheid van het licht afhankelijk is van de tijd en plaats waar men zich in de kosmos bevindt. Wellicht dat die maximale snelheid daarbij ook nog als het ware in golven door de kosmos trekt en dat de golflengte van dit fenomeen enige miljoenen jaren kan bedragen. Dan zou die snelheid vanaf de aarde gedurende de korte tijd dat men dit reeds kan meten, er uitzien als een constante. Berust de snelheid van het licht inderdaad op metingen? Hoe en wanneer zijn die dan gedaan?

Dat ruimte en tijd nauw verweven zijn, begrijp ik nog wel, maar hoe weet men dat de snelheid van het licht altijd en overal constant blijft? Is dat gebaseerd op meetresultaten, of zijn er andere gronden? Wie het weet, mag het zeggen! Graag zelfs!

Carl Sagan’s: Cosmos Part 8 – Travels in space and time duurt een uur en 2 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

19 Reacties op “De kosmos volgens Sagan (8): Tijd en ruimte”

  • Beste BOU
    Mijn logica zegt mij dat 2 keer lichtsnelheid door richting van licht tegengesteld en als dit tot een botsing leidt dit wel degelijk met een verdubbelde lichtsnelheid plaats vindt. Het is hetgeen waar in CERN http://public.web.cern.ch/public/en/LHC/HowLHC-en.html nu juist het gehele experiment op gebaseerd is. Het verschil zit ‘m in de verschillende eigenschappen van licht of materie waardoor er wel of geen botsing plaatsvindt?
    Dit kan toch alleen met materie. Met een paraboolspiegel kan ik bijvoorbeeld wel een gat in materie branden met behulp van zonlicht maar geen gat branden in het zonlicht wanneer ik bijvoorbeeld met die paraboolspiegel dit licht met 180 graden terugkaats terwijl het toch wel degelijk zo is dat het botsen van licht een zekere kracht uitoefend waarmee bijvoorbeeld ook ruimtereizen zijn te maken. Zulke ruimtereizen vereisen ongeveer dezelfde techniek als een zeilschip maar dan met reflecterende ‘zeilen’.
    Maja, mijn logica is natuurlijk die van mij. En aangezien mijn denkprocessen met lichtsnelheid plaatsvinden is me dat toch een gebots waar niemand, en ik zelf ook, iets van merkt. Maar het is en wordt nog steeds http://www.ted.com/talks/sherwin_nuland_on_electroshock_therapy.html wel uitgetest met electroshock therapy bijvoorbeeld. Maar dit is niet aan te raden voor wie een ruimtereis in z’n hoofd wil maken. Gewoon een beetje kennis over de kosmos, waar in de LHC van CERN bijvoorbeeld onderzoek naar wordt gedaan, en een ruime fantasie volstaat. Verre ruimtereizen zijn op geen enkele manier logisch en kunnen nergens verdienstelijk voor zijn. Onderzoek met CERN en in ons zonnestelsel zijn al ingewikkeld genoeg om snel tot correcte onderzoeksresultaten te komen.
    De vraag “hoe weet men dat de snelheid van het licht altijd en overal constant blijft?” houdt mij ook al een tijd bezig. Alle metingen over de ruimte en tijd en afstand in de kosmos worden met behulp van het doppler effect, de roodverschuiving van licht, gemeten. Als anti-big-bang-theorie-overtuigde interesseert mij dit namelijk ook mateloos.

    • mr. drs. Bou:

      Beste Sjuul,
      Dank voor je reactie, maar dat was niet helemaal wat ik bedoelde. Alle uitkomsten van de hedendaagse astronomie zijn zo dwaas, deze wetenschap is zo geldverslindend en de resultaten zijn zo mager! Er moet toch iets mis mee zijn. Ik denk dat jij dit filmpje ook leuk zal vinden:

      How Can Galaxies Travel Faster Than Light?

  • @corrupteboel:

    Het Michelson Morley experiment met doel ether aan te tonen was het enige houvast voor Einstein. Erg mager bewijs.
    Tesla had heel andere visie. Vacuum is geen vacuum maar een zee aan energie, dus breking en zeker geen constante vaste snelheid.
    Zie ook Casimir effect en onlangs doorbraak absolute nulpunt temp.

    Kwantumverstrengeling bewijst ook invloed van waarneming, het beïnvloedt deeltjes ongeacht hun afstand. Is bruikbaar voor informatieoverdracht zonder vertraging ongeacht afstand.

    We weten niets

    Kwantummechanica en relativiteitstheorie zijn niet te verenigen, maar mogen naast elkaar opereren.

    Relativiteit definieert niet eens gravitatie en hangt van kunstgrepen aan elkaar zoals Lorentz transformatie. Zo houd je elke theorie in stand. Interessant artikel hierover op http://www.tuks.nl : puinhopen van 100 jaar relativiteitstheorie .

    “relativity theory is like a beggar wrapped in purple whom ignorant people take for a king.” zei tesla als aanhanger ether theorie.

    • mr. drs. Bou:

      Beste @corrupteboel,

      Welkom op BOUblog en hartelijk dank voor de link!. Volgens dat artikel zit de fout reeds in de Maxwell vergelijkingen. Nu ga ik dus even verder snuffelen en hier diep over nadenken:

      The mathematician James Clerk Maxwell formulated his equations based on the experiments by Michael Faraday. Hereby, he assumed that the electromagnetic fields were caused by charge carriers, matter. Today we know from the particle-wave duality principle and quantum mechanics that matter is nothing but some kind of localized electromagnetic wave. In other words, there’s a hole in the explanation of the mainstream science you can drive a truck through:

      Either the fields cause the matter, or the matter causes the fields, but not both at the same time! Make up your mind, folks!

      It may be clear by now that quantum mechanics is correct in this respect and that the Maxwell equations are therefore incorrect or at least incomplete. Both the electric and the magnetic field can exist on and by themselves and can also propagate trough space. When the Maxwell equations are corrected for this omission, as Prof. Dr.-Ing. Konstantin Meyl does in his paper “Faraday or Maxwell?”, we basically return to the good old ether model. The ultimate result of that is that Einstein’s relativity theory should be referred to the realm of fantasy.

    • mr. drs. Bou:

      Nogmaals een prachtig citaat:

      And it is this Lorentz transformation which requires the speed of light to be constant, while we actually know this is not the case.

      After all, within different materials, different media, the speed of light differs and is less than that in free space. And because materials consist of elementary particles, it is clear that the presence of (elementary) particles affects the speed of light. This is what causes light rays to break in the transition from air to glass. And since we also know from the particle-wave duality principle that all electromagnetic waves in the Universe are particles and we know that the Universe is filled with all kinds of electromagnetic waves, it is clear that throughout the Universe the speed of light is affected by the presence of all kinds of particles. The claim that the speed of light is constant in the Universe is therefore absolutely untenable.

      Goh, ik blijk opeens helemaal niet de enige die twijfelt aan de constante lichtsnelheid van Einstein. 🙂

      Maar wat betekent dat voor e = mc kwadraat?

      Ik puzzel nog even door… 😉

    • mr. drs. Bou:

      Kijk, dat zocht ik nou:

      After all, the whole idea of the speed of light supposedly being fixed is because that is being demanded by the Lorentz transformation.

      De Lorentz transformation komt na de Maxwell equations.

      The crucial insight of Einstein’s clock-setting method is the idea that time is relative. In essence, each observer’s frame of reference is associated with a unique set of clocks, the result being that time as measured for a location passes at different rates for different observers.[18] This was a direct result of the Lorentz transformations and is called time dilation. We can also clearly see from the Lorentz “local time” transformation that the concept of the relativity of simultaneity and of the relativity of length contraction are also consequences of that clock-setting hypothesis.[19]

      De door mij vet gezette zin leidde tot de relativiteitstheorie, maar dat de lichtsnelheid constant is, blijkt dus een aanname!

  • mr. drs. Bou:

    Verdorie! De schrijver blijkt een Nederlander, Arend Lammertink. Er is ook een Nederlandse versie! Sjuul van Dissel, dat artikel is genieten!!! Veel leesplezier gewenst!

    • Beste BOU, dit is inderdaad een artikel om van te smullen.

      tijd is onmeetbaar doordat het geen begin en geen einde heeft, dit is ook wel gedefinieerd als de definitie van oneindigheid. Deze onmeetbaarheid zonder begin of eind is mijns inziens de oorzaak van al het waarneembare en van wat het waarneembare waarneemt, ons brein zogezegd. Onmetelijke onmeetbare oneindige hoeveelheden van iets genereert vanuit dit evengoed als niets te definiëren alles als een droom die die leegheid vult. Vanuit dit alles als fenomeen in niets en omgekeerd kom ik tot de onwaarschijnlijke constatering dat de tijd zich als het enigste waarvan ik zeker ben dat het bestaat zich gruwelijk verveelt. Er vanuit gaand dat tijd omdat het zeker weten het enige is dat bestaat zich als iets dat leeft in die hoedanigheid zich verveelt alles wat ik als waarnemer waarneem zich voorstelt alleen maar om een voor alles wat leeft [beter gezegd een leven heeft door het simpele feit te bestaan in de tijd] onverdraaglijke verveling mee te vullen.
      Zonder deze inleiding gezegd, tijd bestaat als het enige niet te ontkennen als ik al het andere dat bestaat wel ontken in alle voor ons levende breinen onvoorstelbare hoeveelheid oneindigheid dat zich daardoor wel moet vervelen wat al het andere in dezelfde onvoorstelbare hoeveelheden mogelijkheden en daardoor diversiteit en zelfs tegenstrijdig aan elkaar door mutatie doet bestaan. Dit is geen wat was er eerder de kip of het ei discussie want er is immers geen wat was er eerder. Er is alleen maar een wat was [er] altijd en zal altijd zijn. De oorzaak van alles wat is.
      Zich onnoembaar vervelende oneindige tijd die nimmer begon maar altijd was wat zich uit in onnoembare diverse mogelijkheden van bestaan die altijd zullen zijn. Alles is tijd, niks meer niks minder.
      De volgende constatering is dan onvermijdelijk. Die is dat tijd en ruimte in alle onvoorstelbare oneindigheden van beide hetzelfde zijn. Het is de verveling die het vult met de waarnemer die waarneemt die is en eindig is. Ik voel wel wat voor die gedachte van het positieve en negatieve als benoeming voor tijd en verveling als eindbestemming van oneindigheid.
      Het is tijd die met eindigheid zich manifesteert als oneindig positief in wat negatief waarneemt. Negatieve waarneming eindigt dan ook altijd in positieve oneindige hoeveelheden tijd die in alle oneindige diverse mogelijkheden van manifestatie op zoek blijft naar negatieve waarneming omdat het positieve zich niet waarneemt, behalve dan alleen als positief altijd zijn. Het oneindige dood zijn dat altijd op zoek blijft naar leven maar gedoemd is het oneindige dood zijn van tijd te aanvaarden voor het zich bewust is te leven.
      Wat kan ik meer zijn dan een negatieve werveling van positieve tijd, dat is de vraag. Een deeltje ruimte-tijd met een negatieve tijdsbegrenzing. Ik zou willen zeggen, geef me de tijd tijd, en ik zal het antwoord niet schuldig blijven. Want dan kan ik met de subjectieve blik van de nooit begonnen altijd bestaande zich oneindig vervelende tijd meekijken. Met mijn subjectieve blik de oneindigheid levend maken. ‘God’ uitvinden! Want…^
      Kortom, ‘god’ dobbelt wel. Om precies te zijn, ‘god’ gokt altijd maar is daar nooit mee begonnen, zijn oneindig diverse gokresultaten zijn wat is, en soms staat ruimte-tijd op tilt door ruwe eigenwijze waarnemers-deelnemers. ‘God’ is gokverslaafd en het ergste vind ‘hij’ nog dat elke poging tot onvoorspelbaarheid van het gokresultaat is gedoemd te mislukken. Nooit is er in alle oneindigheid door de tijd iets negatiefs waar te nemen dan alleen door de negatieve waarnemer. En dat is waarom de negatieve waarnemer bestaat inclusief de negatieve schade die ‘hij’ aan het positieve zijn toebrengt. Nee erger nog ‘zijn’ zijn inhereert oneindig zijn dat altijd was maar uit verveling nooit dezelfde positieve lading kan hebben als er tijd wil worden waargenomen. http://nl.wikipedia.org/wiki/Panta_rhei_(Heraclitus)
      Maar eigenlijk ben ik er nog niet helemaal uit waarom iets dat eigenlijk van zichzelf zo’n eenvoud herbergt zo moeilijk is te begrijpen. Dit is met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid doordat ik zelf onderdeel ben van de vraagstelling. Mijn zijn heeft zijn eigen Panta Rhei’s [mv.]. Voor alles wat leeft heeft tijd subjectief gezien een positieve lading maar objectief gezien een negatieve als er niks in gebeurt. En geloof me nou maar, tijd leeft!

      Dit naar aanleiding van de quote van Einstein in het artikel waarvoor je de link gaf waarvoor mijn dank. Een artikel dat ik overigens niet een twee drie doorgenomen heb. Tenminste als het me ooit lukt het helemaal te begrijpen. hi ha happening 🙂

  • Ja, Lammertink is een Nederlander, mede vandaar de verwijzing naar z’n site.
    Een iets uitgebreidere quote van Tesla.

    Einstein’s relativity work is a magnificent mathematical garb which fascinates, dazzles and makes people blind to the underlying errors. The theory is like a beggar clothed in purple whom ignorant people take for a king… its exponents are brilliant men but they are metaphysicists rather than scientists.

    En deze kan je in de hele wetenschap steeds weer toepassen:

    Today’s scientists have substituted mathematics for experiments, and they wander off through equation after equation, and eventually build a structure which has no relation to reality.

    Reeds in z’n Colorado Springs experimenten slaagde Tesla er in pi/2 maal de lichtsnelheid te halen met staande golven uit resonante tesla coils. Staande of longitudinale golven propageren heel anders dan herz ofwel transversale golven.

    Een mooi experiment om aan te tonen dat je wel degelijk sneller dan het licht kan propageren is het idee van een moonbounce van Lammertink. Gebruik de maan als reflector. Meer hierover op het energeticforum. Vooralsnog is het niet gelukt staande golven te laten propageren zonder elektromagnetische componenten als storende factor te genereren. Tesla gebruikte de resonantie van de aarde om het te bewerkstelligen. Mede op dat principe wilde hij de hele wereld gratis van elektriciteit voorzien, en dat was z’n doodsteek als wetenschapper, aangezien JP Morgan het niet zag zitten gratis niet meetbare elektra weg te geven.

    Iemand die veel onderzoek gedaan heeft en de basisprincipes van de elektriciteitsleer anders uitlegt is Eric Dollard. Voorheen werkzaam bij borderland sciences. Nu op de vlucht voor de staat.

    Na z’n Wardenclyffe experimenten is zelfs een groot man als Tesla de verdomhoek in gestopt.
    Pas na z’n dood kreeg hij bv erkenning dat hij toch wel als uitvinder van de radio moest worden aangemerkt en niet Marconi die 13 van Tesla’s patenten jatte om het te implementeren.
    En waar is TESLA’S dynamic theory of gravity gebleven nadat de CIA z’n kantoor leegjatte vlak na z’n dood?

    • @mr. drs. Bou:

      Lieve hemel, @corrupteboel,

      Ik begin iets te begrijpen! Nicola Tesla geloofde ook niet in een constante lichtsnelheid. Volgens hem is de ruimte geen vacuüm met hier en daar wat verdwaalde materie, maar een fluïdum, gevuld met energie.

      AHA!!!

      Achter de schermen staat nog een lijst van Tesla-documentaires, maar ik kon er nooit chocola van maken. We gaan dus nog even door met Carl Sagan, die wetenschappelijk kwajongen met zijn hang naar ruimtereizen en andere avonturen. Daarna heb ik nog 7 docu’s met moderne resultaten die zo onmogelijk zijn! En dan volgt eindelijk Tesla, die ik nu pas begin te begrijpen…

      Het probleem met Tesla is inderdaad dat de formules en de theoretische gegevens ontbreken, waardoor er ruimte ontstaat voor de meest onmogelijke fantasieën. Ach, zo erg als dit zal het wel niet worden. 😉

      p.s.: Ik heb je reacties geredigeerd en voorzien van linkjes. Dan hebben we wat te lezen, dit weekeinde!

      Hartstikke bedankt!!! 🙂

  • Jhon:

    Tijd is een ontwerp van de mens, dus het faalt, een variabele kan nimmer in een formule gebruikt worden ! dus de relativiteitstheorie is shit !
    het is ook geen snaar maar een elastiek i.v.m de dimensies overigens had Telsa gelijk.

    • mr. drs. Bou:

      Beste Jhon,

      Als de lichtsnelheid niet constant blijkt, dan vervalt volgens mij de aanname dat de tijd een vierde dimensie is.

      Tijd is dan geen dimensie zoals lengte, breedte en hoogte. Tijdreizen is dan onmogelijk, tijd is subjectief. De tijd kan snel gaan als men geniet van het moment, maar traag als men zich dodelijk verveelt! De tijd verstrijkt ook sneller naarmate men ouder wordt. Ieder ouder mens kan dat beamen.

      Maar wat motte we dan met al die klokke? De tijd meten?
      Ach! De tijd gaat vanzelf voorbij!

  • Aad:

    @ All,

    Jaren geleden heb ik me daarin verdiept. Ik kwam daarbij tot de volgende veronderstelling.
    Niet het licht (fotonen) heeft snelheid maar de massa heeft de snelheid. Immers, tijdens de oerknal werd de massa met enorme snelheid de ruimte ingeworpen. Naarmate de tijd verstreek bij een uitdijende massa, werd de snelheid steeds langzamer. (zo logisch als het maar zijn kan!) Op dit moment is de snelheid van de massa bijna 300.000 km per sec. (gemiddeld genomen, omdat de snelheid minimaal varieert van bij elk sterrenstelsel) Deze snelheid neemt steeds meer af naarmate de tijd vordert. ( per 434 jaar, 1 seconde) Dus elke eenheid van 434 jaar verder in de tijd duurt een jaar één seconde langer! Elke 1.562.856 jaar verder in de tijd duurt verder duurt de tijd 1 uur langer. Elke 37.508.556 jaar verder in de tijd duurt de tijd 1 dag langer. De leeftijd van het heelal is, gerekend met 365,25 dagen per jaar, zo’n 13,7 miljard jaar.
    De werkelijke snelheid van de massa waarmee deze na de oerknal het heelal in werd geworpen,( de zogenaamde snelheid van het licht) aan het eind van de éérste seconde, na het ontstaan van het heelal was 9.467.280.000 km per sec.

    Mijn conclusie is dus: Licht (fotonen) staat(n) gewoon stil omdat het geen massa heeft.
    Wie ontkracht wetenschappelijk onderbouwd deze hypothese?

    Aad

  • mr. drs. Bou:

    Beste mensen,

    Ik onthoud me even van commentaar. Ik wil eerst de Maxwell vergelijkingen beter begrijpen. Want ik heb dat allemaal wel op school geleerd, maar ik leerde op school vooral om geen vragen te stellen! Ik herinner me nu dat ik bij Maxwell wel degelijk vragen had, maar daarna ging het over Lorentz en Einstein. Dat was weer heel gemakkelijk en daarover gingen de eindexamen-sommen.

    Of ik nog doorga met Carl Sagan, weet ik niet. De vraag naar de al dan niet constante snelheid van het licht spookte al heel lang door mijn hoofd. Ik ben blij dat ik die vraag nu heb gesteld en dat ik er een antwoord op kreeg.

    Daar wil ik eerst over nadenken, want dit is geen gemakkelijke materie. De huidige wetenschap leidt tot groteske absurditeiten! Dat wilde ik alleen maar laten zien. Parallelle universa en tijdreizen, het Higgs boson en zo voort… Het past allemaal niet in mijn denkraam!

    PORGY & BESS – It Ain’t Necessarily So

  • @corrupteboel:

    Redelijk reguliere uitleg maxwell vergelijkingen vind je hier op vwo niveau.
    http://www.wetenschapsforum.nl/index.php/topic/10831-minicursus-speciale-relativiteitstheorie/

    @aad je relaas is nogal uit de lucht gegrepen en gaat met de oerknal al uit van de relativiteitstheorie.en waarom is het logisch dat die massa dan vertraagt in vacuum. Draagt niet echt bij aan de discussie

    De maxwellvergelijkingen gaan ervan uit dat de elektromagnetische velden door de materie wordt veroorzaakt terwijl de quantummechanica het omgekeerde beweert. Zie ook artikel lammertink.

    • mr. drs. Bou:

      Beste @corrupteboel,

      Mijn natuurkundeboek (Schweers en Vianen) heet: Natuurkunde op corpusculaire grondslag. Nou, dan weet je het wel… 🙂
      Het eindigt trouwens met de atoombom! Ook zo’n verworvenheid van de moderne wetenschap. 🙁

      Ik heb de serie van Sagan nu wel uitgekeken, hij blijft de ruimtevaart vergelijken met de zeevaart in de 17e en 18e eeuw, maar Newton komt er niet in voor. En ik wilde nog wel dezelfde vraag stellen over de gravitatieconstante. Waarom zou die constant zijn? Nu hebben ze bij CERN wel een Higgs boson gevonden, of misschien zelfs twee verschillende! Maar lost dat iets op? Ach, het is in elk geval boeiende materie, of juist géén materie. Een boeiend veld!

      Bedankt voor de minicursus, want mijn natuurkundeboek blijkt redelijk onleesbaar!

  • Altijd leuk om te kijken waar je terecht komt als je af en toe je server logs door kijkt 🙂

    Ook de Quantum Mechanica blijkt een fundamentele denkfout te bevatten, waardoor de aloude aether theorie de enige theorie is die tot op heden niet gefalsificeerd is. Zowel QM als Einstein’s theorie zijn zulke heilige huisjes geworden dat vrijwel niemand nog vragen stelt, terwijl iedereen aanneemt dat de aether theorie met het bekende Michelson Morey experiment onderuit gehaald is.

    In werkelijkheid is slechts één aspect van deze theorie gefalsificeerd en wel het idee dat de Aarde beweegt ten opzichte van de aehter. Dat is niet zo vreemd, omdat men altijd de zwaartekracht als een aparte kracht heeft gezien die er voor zorgde dat planeten in hun baan bleven en aldus de planeten verondersteld werden te bewegen ten opzichte van de aethter. Na de experimenten van T.T. Brown is echter duidelijk dat er een verband is tussen de zwaartekracht en het electrische veld en dus kun je deze krachten niet meer als los staand zien. En dan ligt de conclusie voor de hand: de Aarde beweegt als een dobber mee met de aether (rivier) en daardoor is er dus geen aether drag.

    Nou ja, en volgens Stowe is de zwaartekracht de gradient van het electrisch veld (zie onder) en dat sluit dan weer heel mooi aan bij Brown, omdat die gebruik maakte van hoog-voltage a-symmetrische condensatoren waarmee je dus een gradient kunt bewerkstelligen in het E-veld en aldus de zwaartekracht kunt opheffen. Het zogenaamde Biefeld-Brown effect:

    http://en.wikipedia.org/wiki/Biefeld%E2%80%93Brown_effect
    http://jnaudin.free.fr/lifters/main.htm

    Het is nog altijd niet duidelijk of dit effect ook in vacuum optreedt, althans volgens het Army Research Lab:

    http://arxiv.org/pdf/physics/0211001.pdf

    “More experimental and theoretical work is needed to gain an understanding of the Biefeld-Brown effect. As discussed, the most pressing question is whether the Biefeld-Brown effect occurs in vacuum. It seems that Brown may have tested the effect in vacuum, but not reported it (Appendix B). More recently, there is some preliminary work that tested the effect in acuum, and claimed that there is some small effect—smaller than the force observed in air; see the second report cited in reference [2]. Further work must be done to understand the effect in detail.”

    Ik heb onlangs e.e.a. nog eens op een rijtje gezet:

    http://tech.groups.yahoo.com/group/jk_wireless/message/633

    —:::—
    Since I wrote that article, I managed to falsify both Einstein’s relativity theory as well as Quantum Mechanics, which leaves us with only one fundamental theory that has not been falsified up to this day, even though main stream science put forth all kinds of myths to suggest otherwise. Dr. William Cantrell gave an excellent overview of that:

    http://www.infinite-energy.com/iemagazine/issue59/adissidentview.html

    Let me share some info I wrote a couple of days ago in my application for a job regarding the development of active phased array radar systems:

    http://en.wikipedia.org/wiki/Active_Phased_Array_Radar

    ==::==
    At some point I became interested in free energy and alternative scientific theories and I studied quite a lot of material, most of which was a confusing mix of fact and fiction. There are some notable exceptions however, which give one the dots one can connect in order to paint a scientific theory which is simple and elegant and offers the long sought for unification of gravity and electro-magnetics, and also offers clean and cheap solutions for our energy and associated environmental problems.

    To start with the latter, I’d like to refer to and quote from the paper “Conversion of the Vacuum-energy of electromagnetic zero point oscillations into Classical Mechanical Energy” by the German Professor Claus Turtur[1]. In the chapter “A circulation of energy of the electrostatic field” (pages 10-14) he makes a straightforward calculation of the energy density of the static electric field surrounding a point charge using nothing more than Coulombs law and the known propagation speed of the electric field, the speed of light, and shows that there must be some kind of energy circulation between the vacuum and charge carriers:

    -:-
    Important is the conclusion, which can be found with logical consequence:
    On the one hand the vacuum (= the space) permanently supplies the charge with energy (first paradox aspect), which the charge (as the field source) converts into field energy and emits it in the shape of a field. On the other hand the vacuum (= the space) permanently takes energy away from the propagating field, this means, that space gets back its energy from field during the propagation of the field. This indicates that there should be some energy inside the “empty” space, which we now can understand as a part of the vacuum-energy.
    -:-

    IMHO, this is a groundbreaking piece of work that shows us that both the electric and magnetic fields emitted by electrons and atom nuclei can (to a certain degree) be considered to be energy sources, because these particles are constantly being supplied with energy by the vacuum which they convert to (EM) field energy. Of course, this energy source can in principle be tapped and used for all kinds of applications. And therefore the arrival of the end of the fossil fuel age is a mere question of time.

    Another interesting work is the paper “Real or Imaginary Space-Time? Reality or Relativity?”[2] by Dr. Charles Kenneth Thornhill, “since 1939 singularly uninterested in non-ether theories of non-Newtonian relativity”, in which he argues that Einstein’s relativity theory stands or falls with the question of whether or not the Lorentz transformation is required and applicable for the description of the electro-magnetic field(s):

    -:-
    The real space-time of Newtonian mechanics and the ether concept is contrasted with the imaginary space-time of the non-ether concept and relativity. In real space-time (x, y, z, ct) characteristic theory shows that Maxwell’s equations and sound waves in any uniform fluid at rest have identical wave surfaces. Moreover, without charge or current, Maxwell’s equations reduce to the same standard wave equation which governs such sound waves. This is not a general and invariant equation but it becomes so by Galilean transformation to any other reference-frame. So also do Maxwell’s equations which are, likewise, not general but unique to one reference-frame. The mistake of believing that Maxwell’s equations were invariant led to the Lorentz transformation and to relativity; and to the misinterpretation of the differential equation for the wave cone through any point as the quadratic differential form of a Riemannian metric in imaginary space-time (x, y, z, ict). Mathematics is then required to tolerate the same equation being transformed in different ways for different applications. Otherwise, relativity is untenable and recourse must then be made to real space-time, normal Galilean transformation and an ether with Maxwellian statistics and Planck’s energy distribution.
    -:-

    Based on this, I wrote an article on my website[3] in which I argue that because of the well established wave-particle duality principle, which states that all particles are some kind of (localized) electromagnetic wave, it cannot be correct that the electro-magnetic fields are caused by particles and that therefore the Maxwell equations should be reduced to their shape without charge or current in order to be generally applicable. In other words: IMHO, Thornhill is correct and Einstein’s relativity theory is untenable.

    Then my critique on Quantum Mechanics. As you know, QM is based on the well known double-slit experiment, which according to Wikipedia “demonstrates the fundamentally probabilistic nature of quantum mechanical phenomena”. But does it?

    Let’s think about this for a while. According to Quantum Mechanics, the light falling in/on to the double slit consists out of “photons” that are randomly emitted by single electrons – particles with a diameter of a fraction of the wavelength of the emitted light – once they change orbit around their nucleus at random moments. Then, at the other side of the slits, we get a nice interference pattern. In other words: at the exit of the two slits, we have two signals that are nicely in phase thus creating an interference pattern, while at the entrance we supposedly have one big pile of random garbage.

    Now if we really want to believe this, I’m afraid you will have quite a problem explaining to your financiers why you spend millions of Euros on designing (control systems for) phased array antennas while supposedly all you need to do is place a double-slit plate in front of your antenna and your outgoing signal will be in phase automagically. I mean, if it works like that at light frequencies, why shouldn’t it in the X-band?

    In other words, if you want to keep your financiers happy, I’m afraid you have no other option but to agree with me that if you have a nice signal in phase going out of your dual slits, you also have an incoming signal that is in phase. So, the incoming light in the dual slit experiment must be in phase in order for a interference pattern to appear and can therefore not be the result of a “fundamentally probabilistic” phenomenon and thus QM is fundamentally flawed. Light can be absorbed and/or (re)emitted by means of electrons changing orbits around their nuclei, but they do not do so at random. They do so in harmony or resonance with one another.

    Now that we got that in place and have thus falsified both General Relativity and Quantum Mechanics, we have only one (fundamental) theory left which has up to this day not been falsified, which of course is the aether theory. The work of Paul Stowe shows that with this theory, one can indeed come to a unified theory of everything[4]:

    -:-
    Many of apparent inconsistencies that exist in our current understanding of physics have results from a basic lack of understanding of what are called fields. These fields, electric, magnetic, gravitational…etc, have been the nemesis of physicists since the birth of modern science, and continues unresolved by quantum mechanics. A classical example of this is the problem of an electron interacting with it’s own field. This case results in the equations of quantum mechanics diverging to infinity. To overcome this problem, Bethe introduced the process of ignoring the higher order terms that result from taking these equations to their limit of zero distance, in what is now a common practice called renormalization.

    These field problems result in class of entities called virtual, existing only to balance and explain interactions. These entities can (and do) violate accepted physical laws. This is deemed acceptable since they are assumed to exist temporarily at time intervals shorter than the Heisenberg’s uncertainty limit. It has been known for some time that such virtual entities necessitate the existence of energy in this virtual realm (Field), giving rise to the concept of quantum zero point energy.

    As a result of this presentation I will propose the elimination of both the need for renormalization and any such virtual fields. This will be accomplished by replacing the virtual field with a real physical media within which we define elemental particles (which more precisely should be called structures) and the resultant forces which act between them.
    -:-

    The essence of Stowe’s model is to describe physical reality in terms of an ideal (super)fluid[5], wherein we finally get an understanding of what gravity is:

    -:-
    I have determined that in my opinion all of physical processes can be defined in terms of the aether populational momenta (p). Such that,

    Force (F) -> Grad p
    Charge (q) -> Div p
    Magnetism (B) -> Curl p

    Gravity for example is Grad E where E is the electric potential at x. This resolves to Le Sagian type process as outlined in the Pushing Gravity models. The electric potential E in turn is created by charge which is Div p…

    My model is a direct extension of Maxwell’s vortex model of interacting rings (the smoke ring model). I have been able to define all fundamental constants in terms of basic parameters, including the gravitational constant G. Further, G is, within this system, seamlessly integrated to all others, fitting into a unified system.

    The key to this system’s definition is the realization that charge is fundamentally a result AND the measure of the compressibility of Maxwell’s aether.
    -:-

    As a conclusion of this very short introduction of aether theory, I believe it is fair to say that this will be the theory of the 21st century with which humanity will make a/o devices that are capable of drawing their power directly from the aether as well as anti-gravity propulsion systems as pioneered by a/o T.T. Brown (see for example: [6]).

    For the remainder of this letter, I would like to focus on one particular interesting phenomenon that is being associated with the aether theory, which is the existence of longitudinal electro-“static” waves. According to main stream theory these can only exist in a plasma, while according to a/o Nikola Tesla and Eric Dollard[7] these do exist and can at least propagate trough the interior of the Earth and do so with a speed of pi/2 times the speed of light. Intriguingly, Charles Wheatstone measured a propagation speed very close to that in his 1834 experiment, which could be easily replicated using modern components[8].

    To me, this is a fascinating phenomenon that appears to be completely in line with an aether theory. For example, I believe the double-slit experiment can be explained by postulating that the slits cause the propagating waves to change their propagation mode, whereby the incoming “particle” mode is (localized, quantized) electro-magnetic in nature, while the “interfering” mode actually is longitudinal in nature.

    When we return to the basic postulation of the existence of a medium with fluid-like properties (characterized by a permittivity, e_0 = 8.854 pF/m, a permeability, m_0 = 4pi x 10-7 H/m, and a characteristic impedance of 377 ohms[9]), then it is clear that longitudinal electro-“static” pressure-like waves should be able to propagate trough the vacuum. And if we follow Paul Stowe’s thesis that the magnetic field can be mathematically modeled as the rotation or curl of/in the aether, then it is clear that for the propagation of electro-magnetic waves the aether must move in spirals, while for the propagation of the postulated longitudinal waves it can move straight ahead, which gives us a theoretic basis for the supposed propagation speed of pi/2 times c.

    When we continue on this line of thinking, we can also get an idea about what the difference is between the near-field and the far-field, namely that actually two kinds of of transverse waves exist[10]:

    1. A ‘real’ transverse wave which can only occur ad the boundary between two media, like wire and air/vacuum, which is what is known as “the near field”.

    2. Some kind of rotating vortex phenomenon in the aether, which is known as “the far field”, and may look something like this:

    http://www.tuks.nl/img/dualtorus.gif

    The latter is what we know as particles. And this rotating dual-torus geometric structure can be found on all scales, from the sub-atomic to galaxies. David LaPoint published a number of videos on what he calls “primer fields” in which he shows how this structure can be brought to life in the laboratory using a number of specific (shaped) magnets[11]. When watching this video, one can keep in mind that according to Stowe’s theory the magnetic field is a rotational force and therefore the polarity of the magnetic field has to do with the spin direction of the aether.

    What is further interesting in this regard is that by introducing two possible transverse propagation modes within a fluid-like medium, the still not fully understood difference between the near- and the far-field becomes a matter of fluid dynamics, which does not require the introduction of “virtual particles”, as is currently needed[12]:

    -:-
    In the quantum view of electromagnetic interactions, far-field effects are manifestations of real photons, whereas near-field effects are due to a mixture of real and virtual photons. Virtual photons composing near-field fluctuations and signals, have effects that are of far shorter range than those of real photons.
    -:-

    Actually, one can wonder how virtual (and thus by definition not real c.q. non-existing entities) can be seen as being part of a proper scientific theory. According to Poppers’ criterion[13], a scientific theory should be falsifiable by means of tests:

    -:-
    In the mid-20th century, Karl Popper put forth the criterion of falsifiability to distinguish science from nonscience. Falsifiability means a result can be disproved. For example, a statement such as “God created the universe” may be true or false, but no tests can be devised that could prove it either way; it simply lies outside the reach of science.
    -:-

    How can a virtual – by definition non-existing – entity be “testable” and thus scientific?

    Either way, faster-than-light longitudinal waves appear to be a real testable phenomenon that might very well lead to significant innovations in (Thales) radar systems and other (RF) systems. If these waves exist and indeed propagate at a speed of about 1.6 times the speed of light, then of course that would give significant advantages over slower transverse propagation modes.

    I am currently working on these theories and concepts as a hobby, which I hope will eventually lead to a demonstration of a longitudinal moon-bounce using the Dwingeloo radio telescope[14]. However, I would love to work on these kinds of concepts professionally and work with a team of people that understand what I am talking about, become a master in microwave engineering and contribute my share into pushing the limits of what we thought to be possible further than most people can even imagine today.

    […]

    References:

    [1] http://www.wbabin.net/physics/turtur1e.pdf
    [2] http://etherphysics.net/CKT4.pdf
    [3] http://www.tuks.nl/wiki/index.php/Main/Ruins96YearsEinsteinRelativity
    [4] http://www.tuks.nl/wiki/index.php/Main/StoweFoundationUnificationPhysics
    [5] http://www.tuks.nl/wiki/index.php/Main/StowePersonalEMail
    [6] http://www.infinite-energy.com/iemagazine/issue45/thelifterphen.html
    [7] http://www.tuks.nl/wiki/index.php/Main/WorksByEricDollard
    [8] http://www.energeticforum.com/renewable-energy/11853-anyone-feels-like-repeating-wheatstones-1834-experiment-disprove-einstein.html
    [9] http://www.infinite-energy.com/iemagazine/issue59/adissidentview.html
    [10] http://www.energeticforum.com/166010-post35.html
    [11] http://www.youtube.com/watch?v=siMFfNhn6dk
    [12] http://en.wikipedia.org/wiki/Near_and_far_field
    [13] http://en.wikipedia.org/wiki/Pseudoscience
    [14] http://www.energeticforum.com/renewable-energy/9727-who-performs-first-longitudinal-moon-bounce-history.html
    ==::==

    I am exceptionally pleased with the work of Paul Stowe. His model, based on Maxwell’s, is not only very simple and elegant, it also explains what gravity is and thus lays the foundation for the long sought for unification of physics within a straightforward aether theory. This enables us not only to visualize the electro-magnetic field, but also to understand what is missing/wrong with our current theories.

    As you can see, in Stowe’s model the magnetic field is defined as Rot or Curl p, where p essentially portraits a fluid model of the aether. In other words: for a magnetic component to occur, the aether moves in spirals or circles, and that is what we find back on all scales, as shown by David LaPoint as well as Nassim Haramein.

    Now if you want to describe oscillating systems and/or waves, you need two fundamental ingredients:

    1) compressibility / elasticity / springing;

    2) some kind of momentum.

    It is clear that within electrical and RF engineering, the momentum is modelled by the magnetic field, which is limited to representing ONLY the rotational component of the actual (fluid-dynamic) momentum that is present in the aether.

    In other words: there is a momentum component within the aether that is not being accounted for within our current theories, but is accounted for within Stowe’s model, which is why I like that one so much. Unfortunately, Eric Dollard does not like Stowe’s model, because he does not like the idea that the aether itself is modelled using Newtonian quantities like kilogram and pressure.

    All right. Now back to this:
    -:-
    Also all these terms seem to add to my confusion. I’ve got Scalar waves, Longitudinal waves, Magno-dielectric goodness now what, types of wave definitions that everyone’s talking about. Are they not all the same phenomena only each researcher calling it by their own pet name?
    -:-

    All things considered, I believe there are three fundamental types of waves, of which two are called “transverse electro-magnetic”, as I posted above already:

    http://www.energeticforum.com/166010-post35.html

    1. A ‘real’ transverse wave which can only occur ad the boundary between two media, like wire and air/vacuum, which is what is known as “the near field”.

    2. Some kind of rotating vortex phenomenon in the aether, which is known as “the far field”, and may look something like this:

    http://www.tuks.nl/img/dualtorus.gif

    3. Longitudinal electro-“static” (or dielectric as Eric Dollard likes to call them) waves WITHOUT magnetic component.

    As you can read in my post at EF, I disagree with Meyl on this:

    -:-
    In the text books one finds the detachment of a wave from the dipole accordingly explained. If we regard the structure of the outgoing fields, then we see field vortices, which run around one point, which we can call vortex center. We continue to recognize in the picture, how the generated field structures establish a shock wave, as one vortex knocks against the next [see Tesla: 1].
    Thus a Hertzian dipole doesn’t emit Hertzian waves! An antenna as near-field without exception emits vortices, which only at the transition to the far-field unwind to electromagnetic waves.
    -:-

    I maintain that the near-field of a Hertzian dipole consists of “real” transverse waves, which (as we know) can only exist at the boundary of two media, and that the far-field consists of these vortex-structures reported by a/o Meyl, LaPoint and Haramein.

    Either way, in my view, FUNDAMENTAL property of longitudinal dielectric waves, to follow Eric Dollards vocabulary, is that there is no rotational movement of the aether and therefore no magnetic component. And that is where I disagree with Eric Dollard:

    http://pesn.com/2011/05/09/9501830_Eric_Dollards_Talk_on_Longitudinal_Wave_Energy/

    “The longitudinal system is one in which the electrostatic and magnetic lines of force are directed in the same direction.”

    What I am saying is that what Eric perceives as being the magnetic field is actually something else, what you might more or less see as a rotation-free version of the magnetic field, namely the fundamental aether momentum itself.

    In other words: what we have is a fundamental momentum property of the aether, which can manifest itself in two ways:

    1) rotational, which is what we call the magnetic field

    2) “straight ahead”, which is the ignored “magnetic-like” momentum of the aether, which indeed flows back/forth in the direction of propagation in the case a longitudinal dielectric wave propagates trough the aether.

    And since we have no magnetic component with longitudinal waves, we cannot detect longitudinal waves using inductive probes, such as a coil. We need to use a capacitive probe. Dollard described using a beercan:

    http://www.energeticforum.com/renewable-energy/3235-gray-tube-replication-90.html#post196788

    Now back to the concept of “charge carriers”. These are NOT the cause for the aether and/or the electro-magnetic fields to exist, as follows from the well established wave-particle duality principle. Electro-magnetic energy is capable of propagating trough the aether itself and particles (or charge carriers) are but one of the ways this energy can manifest itself. Gravity, which is actually a pushing force, is another example.

    So, what you are measuring when you work with electric currents, is actually more like an imprint of the phenomena that take place in the space inside and *outside* your circuit. Most of the action takes place in the space surrounding your coils, capacitors, etc.

    Finally, let’s refer to Dollard about the term “scalar waves”:

    http://www.tuks.nl/wiki/index.php/Main/EnergeticFormPosts

    -:-
    I had a young student from Korea visit me a few years back. He had no problem understanding the basic concept of producing an energy synthesizing apparatus, because his mind was uncontaminated by all of the Bedini/Bearden falsehoods. The term Scalar Wave is an oxymoron, as scalar is part of the propagation constant that is NOT A WAVE! (Idiots!)
    -:-

    —:::—

    Gr.

    — Arend —

    • mr. drs. Bou:

      Beste Arend,

      Welkom op BOUblog en dank voor je reactie.
      Maar het is wel een lang verhaal en de materie is nogal ingewikkeld voor een simpel HBS-B vrouwtje. Veel van mijn lezers zijn trouwens alfa’s, die snappen zelfs het probleem niet! 🙂

      Omdat de kosmologie steeds meer leidt tot een onbegrijpelijk wereldbeeld, vroeg ik me al een tijdje af of de lichtsnelheid c wel constant is. Toen ik die vraag op BOUblog stelde, kreeg ik zowaar een link naar jouw werk. Dat was verhelderend, want het bleek te leiden naar Nicola Tesla! Maar het was ook wel een doordenker, want zonder constante lichtsnelheid is de kosmos wellicht toch in zichzelf besloten (onbegrensd maar eindig). Ik was daar nog over aan het nadenken, toen ik de griep kreeg. Daarom slaap ik nu veel en sommige van mijn dromen gaan over de kosmos en hoe deze er uit zou zien zonder constante lichtsnelheid.

      Op een intuïtieve manier lijkt het me heel logisch dat de ruimte is gevuld met ether (=energie). Daarbij stel ik me voor dat die ether ook niet overal even dicht hoeft te zijn. De lichtsnelheid zou omgekeerd evenredig kunnen zijn aan de dichtheid van de ether. Ik vraag me dan af wat dat voor invloed heeft op de berekeningen omtrent de vorm van het heelal.

      Achter de schermen staan nog wat documentaires van Brian Greene en een lezing van professor Robert Dijkgraaf. Ik geloof er niets van, maar ik wil weten waar de fout zit! Ik heb ook wat werk bekeken van Micho Kaku, maar die werd al snel omgedoopt tot Micho Kakelkip. Net als Carl Sagan sleurt hij mensen mee in een fantastisch wereldbeeld dat nergens op stoelt. Geef mij dan maar Ursula le Guinn of Ray Bradbury of Frank Herbert. Er is niets mis met science fiction, maar maak me niet wijs dat het de realiteit is.

      Voorlopig gaat BOUblog echter over de sores bij justitie. We staan aan de vooravond van een schandalig schijnproces tegen Jasper Steringa die Marianne Vaatstra zou moeten hebben vermoord met een zakmes! Niets is minder waar, maar wie er wat van zegt, is een complottertje… Het gist echter ook in andere juridische processen. Ook daar wil ik graag verslag van doen, dus de kosmos moet even wachten. Ach, de kosmos is zo groot, het brein van God heeft vast wel voldoende geduld. 😉

Laat een reactie achter