Archief
Artikelen

Deel 4 van de serie Cosmos van Carl Sagan gaat over kometen. Door de eeuwen heen hebben mensen in angst en vrees naar de hemel gekeken als er een komeet verscheen, maar volgens Sagan is dat bijgeloof. Hij verzet zich niet tegen het idee van kosmische rampen, want dat er kometen op aarde kunnen inslaan, blijkt duidelijk uit de Tunguska gebeurtenis van 1908. Ook getuigen de talloze kraters op de Maan, op Mars en Mercurius van kosmische inslagen. Wat Sagan vergeet te vertellen, is dat ook de banen van kometen de wetten van Kepler volgen! Gelukkig laat hij wel zien hoe ze vertraagd kunnen worden door de zware planeten.

In 1171 sloeg er een meteoriet in op de maan. De monniken van Canterbury die deze inslag zagen, wisten niet wat dit betekende, maar uit hun verslag kan men nu wel opmaken wat er gebeurde. Het was een zware inslag die een grote krater achterliet. Uit de reflectie van laserlicht op spiegels die volgens Sagan door de Apollo astronauten op de maan zouden zijn geplaatst (al konden onbemande Russische ruimteschepen het ook), maakt men op dat de maan nog altijd een beetje uit het lood geslagen is van deze inslag.

Dan begint Sagan over Velikovsky, de man die beweerde dat de Bijbelse god Jhwh een komeet was die in historische tijden rampen op aarde had aangericht. Volgens Velikovsky zou deze komeet zijn ontsprongen aan Jupiter en na een aantal botsingen met de aarde en Mars ten slotte zijn veranderd in de planeet Venus. Daaruit blijkt dat Velikovsky de wetten van Kepler niet had begrepen! Hij was weliswaar arts, psychiater en psychoanalyticus, en bovendien een groot bijbelgeleerde met een fabelachtige kennis van de oudheid, maar van de wetten van Kepler snapte hij geen snars. Jupiter is zo zwaar en zijn ontsnappingssnelheid is daarom zo groot, dat geen komeet ooit uit dit gravitatieveld kan ontsnappen! En Venus is nooit een komeet geweest, ook al staat ze nu wel ondersteboven!

De manier waarop Sagan de kachel aanmaakt met Velikovsky, is niet terecht. Sagan zegt dat de ruimte zo groot is, dat we de planeten kunnen beschouwen als minuscule stofjes, zodat de kans op een botsing in het nabije verleden onbestaanbaar zou zijn. De kans op een gebeurtenis in het verleden bestaat echter niet! Hier wordt een statistische drogreden gehanteerd als stok om de hond te slaan. Sagan spreekt ook niet over de gravitatievelden die de planeten omringen, of over het elektromagnetisme waarvan de hele kosmos doortrokken blijkt! En van de Bijbel heeft hij misschien wel gehoord, maar hij heeft dat boek nooit echt gelezen. Deze kritiek van Sagan op Velikovsky kan ik daarom niet delen, maar Sagan is wel zo eerlijk om iedere wetenschappelijke stroming een kans te gunnen.

In 1980 was nog niet algemeen aanvaard dat de dinosaurussen zijn uitgestorven ten gevolge van de inslag van een meteoriet. Deze raakte de aarde ongeveer 65 miljoen jaar geleden en liet een grote krater achter in de Golf van Mexico, bij Yucatan. Niet alleen de dino’s waren het slachtoffer van deze kosmische ramp, ongeveer 75% van alle soorten stierf uit. Nog erger was de uitsterving aan het einde van het Perm, ongeveer 250 miljoen jaar geleden. De Perm-Trias massa-extinctie betrof 95% van alle in zee levende soorten en ongeveer 70% van de gewervelde landdieren. Vermoedelijk is ook deze uitsterving het gevolg van een kosmische inslag. Kleinere inslagen kunnen leiden tot kleinere rampen. Dat men in het vrij recente verleden zo bang was voor kometen, zou daarom wel eens een reële oorzaak kunnen hebben!

Vervolgens neemt Sagan ons mee op een schitterende virtuele reis naar Venus. Een echte reis naar Venus zit er niet in, want in de atmosfeer van CO2 hangt een zwaar wolkendek van zuivere zwavelzuur. Ook het oppervlak is onherbergzaam, de temperatuur is overal ongeveer 380 graden Celsius en de druk is er 9 atmosfeer. Op Venus is geen enkele vorm van leven mogelijk! Op aarde zijn de omstandigheden veel gunstiger, een reden te meer om zuinig te zijn op onze kleine blauwe bol. Ook in 1980 was dat reeds duidelijk, al aarzelt Sagan nog tussen een nieuwe ijstijd en global warming!

Carl Sagan’s: Cosmos Part 4 – Heaven and Hell duurt een uur.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

1 Reactie op “De kosmos volgens Sagan (4): Kometen”

  • mr. drs. Bou:

    Op Bovendien.com staat een boeiend artikel over de planeet Niburu, of planet X. Sinds men ontdekte dat de banen van Uranus en Neptunus kleine afwijkingen vertonen, is men op zoek geweest naar deze onzichtbare planeet. Deze zoektocht van bijna een eeuw ging gepaard met allerlei hypotheses, waaronder de stelling van Sitchen dat op Niburu wezens woonden die ooit de aarde zouden hebben gekoloniseerd. Ze waren op zoek naar goud en omdat ze te lui waren om dat zelf te delven, hebben ze mensen gekloond die het werk voor hen moesten doen. Dit alles zou blijken uit de Sumerische kleitabletten.

    Zelf geloof ik niet in Niburu, maar het artikel geeft een goed overzicht van de huidige stand van zaken. Voor de liefhebbers is hier de link:

    http://www.bovendien.com/categorieen/wetenschap/nibiru-planeet-x-marduk-hercubolus-nemesis-in-chronologische-volgorde

    Wanneer het planeet X mini stelsel zal opdoemen is nog niet helemaal duidelijk maar deze groepen astronomen en de meeste genoemde onderzoekers in dit stuk zijn allen van mening dat dit ergens tussen april 2014 en december 2015 moet gaan gebeuren.

    In januari 2016 weten we dus of dat klopt. 😉

Laat een reactie achter

Recente reacties