Archief
Artikelen

Deel 2 van de serie Cosmos van Carl Sagan speelt zich niet af in de ruimte, maar op aarde, waar de tijd verstrijkt. De aarde is ongeveer 4 miljard jaar geleden ontstaan en niet lang daarna ontstond er een vorm van leven: de algen. Zij konden zichzelf vermenigvuldigen en hadden een stofwisseling: ze namen CO2 op, splitsten dat met behulp van zonlicht, gebruikten de koolstof en ademden zuurstof uit. Zo ontstond er een atmosfeer met zuurstof. Daarna kwamen er bacteriën die algen konden verteren. Ze ademden zuurstof in, aten algen en ademden CO2 uit. Uit deze twee primitieve levensvormen is alle leven op aarde ontstaan. Deze documentaire gaat over de evolutie en de vraag die Sagan zich daarbij stelt, gaat over de mogelijkheid van buitenaards leven.

Tot op heden is er geen buitenaards leven ontdekt, al geloven de geleerden al minstens sinds de renaissance dat er ergens in de uitgestrekte kosmos leven moet bestaan. De vraag is dan, of dat leven er ongeveer hetzelfde uitziet als dat op aarde, of dat het een heel ander basispatroon heeft. Sagan vertelt hoe het basispatroon van het leven er op aarde uitziet. Opvallend in deze documentaire uit 1980 is dat Sagan allerlei onderdelen van het leven vergelijkt met een machine. Volgens Sagan wordt het leven bestuurd door zijn onderdelen, waarbij de genen een belangrijke plaats innemen, maar volgens Bruce Lipton worden de genen tevens bestuurd door de geest! Volgens Sagan doet de geest niet ter zake.

Deze documentaire brengt misschien niet veel nieuws, maar stelt ons wel voor de vraag hoe buitenaards leven er uit zou zien. Tot op heden schildert men aliens af als (eventueel groene) mannetjes, misschien met veel te grote ogen, maar ze hebben net als wij een lijf met armen en benen, met daarop een hoofd waarin de belangrijkste zintuigen zitten. Dit aardse patroon hoeft elders niet te bestaan. Er is misschien ook leven mogelijk op grond van een stofwisseling met zwavel in plaats van zuurstof. Voor dergelijke aliens zou onze atmosfeer net zo giftig zijn als zwaveldioxide voor het leven op aarde. Ook de vorm van deze eventuele aliens zou volledig kunnen verschillen van het onze. Geen kleine groene mannetjes met grote ogen, maar wonderlijke gedrochten, of misschien wel kleurige wezens met springpootjes en vleugels, met lange voelsprieten en kleurige rugschilden waarmee ze zoete geluiden maken die de functie hebben van spraak. Er zijn zoveel mogelijkheden wat betreft vorm en structuur!

Misschien bestaan er wel aliens, maar het zou me niets verbazen als deze tsjilpen als krekels, adem halen door spleten in hun schouders en eten door een mond die in hun buik zit. Dan kunnen ze zich in elk geval niet verslikken…

Carl Sagan’s: Cosmos Part 2 – One Voice in the Cosmic Fugue duurt een uur.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

3 Reacties op “De kosmos volgens Sagan (2): De hemelse aarde”

  • Aad:

    Buitenaards leven. Je kan daar zo leuk over fantaseren. Dat het bestaat, dat is wel zeker. En dat het heel andere vormen heeft dan wat we denken, vind ik ook wel heel waarschijnlijk. Daarbij denk ik aan levensvormen, gebaseerd op Silicium.(Si) Dat kan beter hitte doorstaan.
    Je moet wel veel geduld hebben om een levensteken te ontwaren aan deze “levende rotsen” als ze al te ontdekken zijn. Op dit moment duurt een ruimtereis naar het dichtbijzijnde Sterrenstelsel Alpa Centauri vele duizenden jaren, gelet op de huidige techniek. en dan zijn we “nog maar” 4,5 lichtjaren verder! Het is mijn inziens uitgesloten dat zo’n reis significant korter kan duren. Hetzelfde probleem hebben ook andere intelligente levensvormen, willen ze onze richting “ontdekken”
    Misschien klinkt het saai 😉 Mijn conlusie is dan ook dat het uitgeloten is, andere intelligente levensvormen tegen te komen.
    Mogelijk komen we wel binnen afzienbare tijd zeer primitieve levensvormen tegen (bv ééncelligen) in ons eigen zonnestelsel bv. op één van de manen van Jupiter of Saturnus ( Titan). Zelfs Mars sluit ik nog niet uit.

  • mr. drs. Bou:

    Aad, wat ik me dan afvraag: wat levert dat op? Stel dat we een alg of bacterie ontdekken in de bodem van Mars, wat dan nog? Vroeger ontdekten wetenschappers nog bruikbare dingen, zoals een horloge, een auto, elektrisch licht, een telefoon en noem maar op. Maar een Mars-bacterie? Die hoef ik niet! Jij wel?

  • Aad:

    Nee Boudine, dat levert niets op. Laat die bacterie maar op Mars zijn eigen leventje leiden 😉
    We hebben hier op aarde genoeg andere interessante dingen te doen.
    Wat ik heb willen aangeven in mijn reactie, is de onmogelijkheid om ander (intelligent) leven op andere sterrenstelsels “fysiek te ondekken”
    De troostprijs, ééncellig leven in ons zonnestelsel, daarvan kan men zich inderdaad afvragen of het ontdekken daarvan die moeite bespaard kan worden.

Laat een reactie achter

Recente reacties