Archief
Artikelen

Seksualiteit is van alle tijden, maar de manier waarop we het doen is een uiting van sociaal gedrag. Dat wordt voor een groot deel bepaald door de tijd waarin we leven, de plaats waar we ons bevinden en onze sociale relaties: de sociale context. Zonder dat we er erg in hebben, beïnvloedt deze de manier waarop we omgaan met zoiets “persoonlijks” als seks. Kijken we naar Nederland in de jaren ’50 van de vorige eeuw, dan was seks slechts geoorloofd binnen het huwelijk en echtscheiding slechts mogelijk als een van de partners overspel pleegde, hetgeen leidde tot “de grote leugen” van de man bij echtscheiding en tot contactadvertenties met “schuldloos gescheiden”. In 1971 versoepelde het echtscheidingsrecht, zodat we nu kunnen lachen om bovenstaande termen. Over seks werd in de jaren ’50 ook niet gepraat, zeker niet met kinderen! Seks was taboe.

Na de Tweede Wereldoorlog wilde Nederland terug naar de rust en orde van voor de oorlog. Hard werken en de industriële vooruitgang zorgden echter voor welvaart en de kinderen die de oorlog niet (bewust) hadden meegemaakt, vierden feest. In de jaren ’60 begon de “seksuele revolutie”, met Provo, de Beatles en de pil, die overigens in 1968 werd verboden door de paus. In 1971 werd echtscheiding mogelijk voor iedere vrouw die dat wilde, waarna ze met een nihilbeding in de bijstand kwam. In 1969 was Dolle Mina reeds begonnen met ludieke acties tegen het rolpatroon waarin de man de kost verdiende en de vrouw het huishouden deed, of, zoals de studentes van Dolle Mina hadden ervaren: terwijl wij koffie zetten, schrijven de mannen artikelen die wij mogen uittypen.

De pil als betrouwbaar voorbehoedsmiddel bevrijdde de vrouwen van het gevolg van seks: zwangerschap. Niet alleen in Nederland, maar in het hele “vrije Westen” leidde dit tot een seksuele revolutie. De vrijheid die daardoor ontstond, bleek echter minder bevrijdend dan men dacht. Vrouwen werden door de pil juist meer beschikbaar! Seks werd nu gepropageerd als de grote weg naar het geluk, tijdschriften zoals de Panorama en de Nieuwe Revu toonden slanke en vrijwel naakte dames op de voorpagina. Seks was een verkooptechniek! Er kwamen legale “soft porno” blaadjes, zoals Chick en Candy. Escort bedrijven en seksclubs deden goede zaken en seksuologen zoals Masters en Johnson schreven bestsellers.

Binnen de vrouwenbeweging werd echter geklaagd over seksueel geweld en de “vrije” seksuele moraal. In 1978 was er een landelijke demonstratie, waarin o.a. werd geëist dat verkrachting binnen het huwelijk strafbaar werd gesteld en dat er een betere opvang zou komen voor vrouwen die aangifte deden van aanranding of verkrachting. De mannelijke agenten reageerden soms uiterst bot: “Dan had je maar niet…” en: “Dan vraag je er om…” Deze eisen werden ingewilligd, maar daarmee was het probleem beslist niet opgelost.

Door de VN werd 1975 uitgeroepen tot het Jaar van de Vrouw. Dank zij gulle subsidies voor vrouwenprojecten floreerde het feminisme. Vrouwenhuizen en vrouwencafés in vrijwel iedere stad gaven vrouwen de mogelijkheid om te praten zonder de tussenkomst van mannen. Er waren ook mannenpraatgroepen, de homo-beweging streefde naar erkenning, het COC werd legaal. Tegenwoordig is er de jaarlijkse Gay Pride. In de jaren ’80 leek de seksuele bevrijding een feit, al strooide AIDS roet in het eten. In de marge kwam zelfs een beweging op gang ter bevrijding van het sado-masochisme, want alles moest kunnen en mogen! Koot en Bie maakten daarop een persiflage die nog altijd actueel is:

Problemen rond necrofilie

De seksuele revolutie van de jaren ’60 en 70 werd aangestuurd door kunstenaars en intellectuelen. Er verschenen niet alleen romans waarin seks openlijk werd beschreven, maar er waren ook talloze studies naar seksualiteit en de rol van seks in de maatschappij. De sex-pol experimenteerde met anti-autoritaire opvoeding, waarin ook seks moest mogen en Wilhelm Reich werd weer gelezen. Psychoanalyse was weer helemaal terug in het discours. De nieuwe seksuele moraal werd wekelijks gepropageerd op de radio door Germaine Groenier, die ieder bizar gedrag labelde als: “Heel gewoon, daar hoef je toch niet mee te zitten? Als jij dat nou lekker vindt…” De Bhagwan beweging en de NVSH kwamen massaal klaar op goepsseks.

In 1975 verscheen van Juliet Mitchell, een prestigieuze psychoanalytica, een boek genaamd Psychoanalysis and Feminism. Daarin analyseerde zij het werk van Freud, Reich en Laing. Uit haar analyse bleek dat het Oedipuscomplex draait om twee polen: de verwantschap met de vader en het taboe op incest. Die twee krachten botsen in de beleving van het kind. De verwantschap met de vader wordt in het Christendom voortdurend gepropageerd: In de Naam van de Vader! Dat is een kwestie van erfrecht, dat gaat over geld, véél geld. De conclusie van Mitchell was echter niet dat we het erfrecht moeten analyseren en veranderen, maar dat we het taboe op incest dan maar moeten afschaffen!

Geheel wetenschappelijk verantwoord werden ook kinderen blootgesteld aan een volwassen seksuele “bevrijding”. Terwijl Ronald Reagan en Margaret Thatcher de economie “bevrijdden” van alle morele restricties, floreerde de vrije markt ook binnen de seks-business. Toen de recherche in de jaren ’90 een onderzoek deed naar de handel in kinderen bestemd voor seksueel misbruik, werd dit Rolodex-onderzoek vanuit Justitie doorkruist. Sindsdien hebben we het ene schandaal na het andere in de doofpot zien verdwijnen: de zaak Dutroux, de kinderporno van Zandvoort, de Demmink kwestie! Helemaal misselijk makend was ’t Hofnarretje, waar zelfs kinderen uit de crèche werden gehaald, om seksueel te worden misbruikt. En de dader is altijd hoogstens een eenzame pervert…

In feite blijkt de “seksuele revolutie” eerder te bestaan uit een systematische propaganda voor perverse seksualiteit. Geen vriendschap, geen vertrouwelijke intimiteit, geen gezelligheid of humor, geen liefdevolle en zorgzame relatie, maar voorspel, klaarkomen en dan: “Dag hoor! Misschien tot ziens…” Dat is seksuele vrijheid, oftewel vrije seks. Iedereen moet immers klaarkomen! Een basis voor deze perverse propaganda werd geleverd door de twee Kinsey-rapporten, wetenschappelijke verhandelingen over de mannelijke en vrouwelijke seksualiteit, verschenen in 1948 en 1953. Alfred Kinsey was een zoöloog, wie zijn boeken leest krijgt dan ook de indruk dat hij mensen beschouwt als een ondersoort van de bonobo’s. Alleen zijn de bonobo’s wel degelijk zorgzaam en liefdevol!

Van Kinsey zelf kan dat niet worden gezegd, getuige de volgende schokkende documentaire. Hij werkte samen met criminele en sadistische pedofielen om het seksuele gedrag van kinderen te “onderzoeken”. Het resultaat was uiteraard dat wetenschappelijk werd bewezen dat kinderen het heel plezierig vinden om te worden verkracht! Ook blijkt zijn onderzoek volstrekt niet gebaseerd op een representatieve steekproef uit de Amerikaanse bevolking, maar op de verklaringen van gevangenen, waaronder verkrachters en aanranders! Aan de orde komt ook de negatieve invloed die pornografie heeft op het seksuele gedrag van de porno-consumenten. Dat geldt eveneens voor de zogenaamde soft porno!

Deze lange documentaire valt uiteen in verscheidene delen, waardoor men hem ook in etappes kan bekijken.

The Kinsey Syndrome duurt 2 uur en 44 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

12 Reacties op “De seksuele revolutie en seksueel geweld”

  • Sancho Panza:

    Alles mind control! Blijven hangen in wat je ooit geleerd hebt brengt niemand verder. Los laten en verder denken is mijn advies. De rest van ons leven is zojuist begonnen.

  • yvonne:

    Heb ooit een artikel op internet gelezen over een indiaanse of afrikaanse stam die alleen seksueel verkeer hebben als er een kindje moest komen dus zeer doelbewust, maar zonder lust! Was toch nog behoorlijk verbaasd hoe de westerse wereld gemanipuleerd word hierin.
    Wist het wel wat natuurlijk maar zo groot…..

    Groet yvonne

  • Beste BOU

    En ik maar zoeken en prakkizeren. Heb hier toch laatst een documentaire van gezien, over die Kinsey rapporten? Laat dit nou een film zijn die 2ehands uit de filmverhuur nu bij mij in een schoenendoos zit. Let’s talk about sex is de titel, 2 uur lang, zal ‘m nog eens opzetten want er is weinig van mij bijgebleven maar wellicht onbewust toch wel een beetje.
    Had beter die documentaire bij jou kunnen gaan zien in plaats van onderstaand opstelletje optypen. Ben kennelijk dol op cirkelredenaties, en op een bepaalde manier zijn ze ook wel grappig met een ernstige boodschap. Heb de hele seksuele revolutie meegemaakt en de resultaten ook in familiekring [van ouders tot dochters] van nabij mogen aanschouwen, en terugkijkend, wat dat betreft zijn de mogelijkheden daartoe nu met internet fenomenaal verbeterd, wordt veel wat onderbewust was nu helderder en begrijpelijker voor mij. Waarvoor ik jou natuurlijk dank verschuldigd ben. Was er nooit opgekomen me daar nog eens in te verdiepen. Maar met sommige dingen die je schrijft ben ik het niet geheel eens. Dat openheid over seks in de afgelopen decennia ook openheid over randverschijnselen en perverse praktijken met zich meebracht is een feit. Het is natuurlijk van belang dat die openheid blijft en een gesprek mogelijk. Ik vind het heel goed van je dat dit op je blog wordt aangemoedigd. Inderdaad, laat er een discussie zijn over liefde en trouw en seksualiteit. Maar dan alsjeblieft niet meer op de jarenvijftig manier met verwijzen en verwijten naar en over hoe het hoort. En je hebt volkomen gelijk dat onsmakelijke commercie er voornamelijk een dikke winst uit wil halen door zo min mogelijk te investeren in kwaliteit, volgens mij met opzet. Maar het is natuurlijk ook weer niet goed als ik hier een pleidooi ga houden voor meer kwaliteit in de seksindustrie. Dus zit ik met een probleem. Maar voor mij persoonlijk heb ik het voor een deel opgelost door nimmer te betalen voor reclame en propaganda. Dus tijdschriften en TVkanalen die ervan wemelen, en abonnementen daarop zijn voor mij al een tijdje taboe geworden. Moesten echt meer mensen doen!

    …het eerste probleem is is dat taal er niet is om op te schrijven en later wanneer het geschrevene buiten de oorspronkelijke de schrijver moverende context waarin het is geschreven wordt gelezen en als waarheid wordt gehouden. Het is toch niet zo moeilijk om te constateren dat hoe ouder een tekst is deze met een grotere korrel zout dient te worden geconsumeerd. Tekst verliest ten tijde van het opschrijven al direct waarheidsgehalte doordat die los van de moverende werkelijkheid staat op het moment waarop de letters woorden zinnen alinea paragrafen delen werken religie kunst cultuur wetenschap worden. Dit laatste woordje worden impliceert al intrinsiek wat ik bedoel te zeggen. Worden is iets wat er nog niet is maar zich ontwikkeld naar een stadium van zijn. En dit iets is iets van één individu, de schrijver, één uniek individu wiens geschreven tekst wordt gebruikt om de lezer, of twee individuen wanneer toehoorder die tekst bijvoorbeeld vanaf een kansel [in een collegezaal heet het geloof ik ook zo] wordt voorgelezen en met gezag geïnterpreteerd om de lezer en toehoorder op z’n minst een deel van eigen uniciteit te laten inleveren, uit en in te ruilen op z’n allerbestst, ten bate van de uniciteit van de schrijver van de gelezen tekst en voor die van de uniciteit van degene die die tekst met gezag voor de toehoorder interpreteert. Met andere woorden, er is maar één waarheid en dat is die van het moment net voor een tekst werd opgeschreven. Deze waarheid is op het moment van zijn bestaan altijd nog maar een voorbeeld van een beeld dat in woorden is gevat. Geresumeerd, een waarheid is eeuwigdurend waar totdat die wordt opgeschreven. Voor dit vergane moment van waarheid was er als communicatie seks als zodanig beginnend met een woordloze streling tot waar het toe komt waar twee individuen al doende toe besluiten. Waar deze individuen samen al doende toe besluiten is als er geen andere motieven bestaan geheel afhankelijk van een mate van psychisch en fysiek genot. Andere motieven vereisen een motivatie die niet afhankelijk is van een mate van psychisch en fysiek genot op het moment maar afhankelijk is van psychisch en fysiek genot op een beredeneerd later moment, een moment in wording, een moment dat naar verwachting wordt, een beredeneerde gedachte in ontwikkeling naar een werkelijkheid in de toekomst die woorden als voertuig van die gedachte en van de communicatie vereist. Dit laatste is de kern van mijn betoogje. Een lezer besluit met het lezen van tekst tot seks met de schrijver. Een toehoorder heeft trioseks met een interpretator [of interpretatrice] met gezag. Mooier kan het niet bestaan zou je zeggen als het niet zo was dat vanaf hier weer bij het begin van mijn betoogje kan worden begonnen met met mij seks te hebben [zich door mij te laten naaien] wie er maar gezag aan hecht deze gescheven tekst buiten zijn context en waarheid van het moment vóór het opschrijven nog voor waarheid te houden. Want….^

    …het oedipuscomplex probleem dat nooit echt bestond opgelost, want het mooiste is vanzelfsprekend wanneer lezers of toehoorders tijdens het lezen of toehoren seks hebben met elkander en argeloos zijn over wat daar mee in wording is, wat zich daar mee ontwikkelt tot een stadium van zijn. Er wordt een nieuwe generatie geboren. En ook hier is de cirkel weer rond, dat wil zeggen het begint opnieuw. Zo is het leven met een vergeefse vette knipoog naar voor wie gemotiveert is, door wie of wat dan ook. Volgens mij kan het ook heel goed zonder motivatie. De Natuur heeft alles al voor ons tot in de uiterste perfectie geregeld. Maar sommigen nemen daar geen genoegen mee en die moeten steeds bij het begin opnieuw beginnen om zich als maar herhalend een stadium van zijn nimmer te bereiken, en het daar op volgende stadium van niet zijn dus ook niet. Dit laatste is schrijvers en interpretators of interpretatrices motivatie. Zij strelen het niet zijn, hebben onmogelijke seks met een incestueuze imaginaire dode geliefde als zichzelf wat ik dus uitsluit voorzover niet echt wordt overgegaan tot incest met eigen kinderen en/of verwanten, of proberen seks te hebben met hun nog ongeboren zijn. Bevruchten zichzelf volstekt overbodig want vader had met moeder hem of haar al bevrucht in zijn of haar ongeboren niet zijn. Zijn vooral bezig, hun idee van hun niet bestaan voor anderen, die niet echt bestaande breuk met anderen hun ouders incluis, te proberen herstellen. De oplossing is, heb vertrouwen in de Natuur en redeneer van haar uit in het nu, en laat je door niks van je eigen wijs brengen. Alles is liefde als het liefde voor het leven is. Wat je ermee doet, met je liefde voor het leven, dat is het allerbelangrijkste. Haat de haters en heb de liefhebbers lief, maar helaas zijn beide in toenemende mate in de allermeeste mensen in één mens vereenigd geworden. En daarvandaan komen alle problemen voort, voorzover die mens met dubbele standaarden al niet het grootste probleem is. Is het worden als ontwikkeling naar een stadium van zijn al bijna voleindigd in de mens, zal die het stadium van zijn ooit bereiken? In deze vertrouw ik de Natuur niet meer doordat zij er niets meer mee van doen heeft. Niet alleen god heeft de mens verlaten maar de Natuur heeft dit al veel eerder gedaan toen de mens de Natuur voor door Godsgegeven teksten inruilde en verzuimde deze steeds opnieuw te vernietigen om te herschrijven en herinterpreteren zoals de Natuur dit ook doet, en zo is steeds opnieuw….^

    Opwindende seks als omlijsting voor productreclame of als trekpleister voor media die productreclame als bestaansmiddel hebben, is niets anders als wat religies op dit gebied in de aanbieding hebben, is maar een kleine stap zijwaarts. Die van uitbuiting naar uitbuiting. Ook hierin onderscheiden de mainstream massa[ge]media zich in niets met de rol van de kerk in het verleden en het heden. Hettissopiumvantvolk zolang de uitgebuitenen niet in verzet komen. Kerk noch media zijn van het volk maar wat zij verkondigen, met de nadruk op verkondigen, wel. Zien en zeggen is geen verkondigen. Zien dat het totaal verkeerd is dat er op scholen en universiteiten geen ruimte is voor liefde èn voortplanting en zeggen dat dit moet veranderen in het voordeel van de gezondheid voor vrouwen moeders èn vaders, èn ook vooral voor hun kinderen zeggen kerk en media niet, en academici houwen ook hun mond stijf dicht over dit voor mij zo evidente. Ik begrijp werkelijk niet waarom niet. Het zou het begin zijn van een zeer gewenste seksuele revolutie. Kinderen op school geboren en gezoogt, het moet niet gekker worden dan kennis met tiet en de paplepel opgediend te krijgen.

    Nee, ik ben niet sarcastisch. Wel moeilijk, soms snap ik mezelf zelfs even niet. Maar na 10 minuten wist ik al wel dat ik deze The Kinsey Syndrome documentaire tussen aanhalingstekens niet wou zien. Had ‘m eerder moeten bekijken dan had ik er niet zoveel tijd aan besteed om mijn mening proberen weer te geven in deze. Sorry.

  • mr. drs. Bou:

    Op Zonnewind staat een goed artikel met veel links:

    Wijdverspreid!
    Pedofilie aan de top van de samenleving

    15 november 2012
    Door Nicholas West

    Een van de moeilijkste dingen om uitgelegd te krijgen aan mensen voor wie alternatieve nieuwsmedia relatief nieuw zijn is de duivelse boosaardigheid van de heersende klasse.

    Mensen willen nog wel accepteren dat de wereld wordt bestierd door een stel meedogenloze bankiers, misschien ook nog wel dat politici en staatshoofden trekpoppen zijn van het grote geld, en misschien zelfs wel dat de elite zonder moeite hele volken en landen vernietigt om hun machtspositie te consolideren. De planeet vervuilen met verarmd uranium? Ja hoor. De voedselvoorziening vergiftigen met GGO’s. ‘Tuurlijk.

    Maar een bepaald onderwerp wordt over het algemeen laconiek van tafel geveegd als zijnde manifest onmogelijk: de wezens aan de top van de piramide, inclusief politici en mensen met grote bekendheid, zijn doorlopend – en wijd verspreid – betrokken bij de georganiseerde verkoop, verkrachting, marteling en moord op kinderen. Het bewijs is echter zo overweldigend dat we met z’n allen de moed zullen moeten kunnen opbrengen om ook in de duisterste, smerigste slangenkuil te kijken; een die thuishoort in een beroemd schilderij van Jeroen Bosch, niet in het avondjournaal.

  • maneschijn:

    Opgegroeid tussen volwassenen die elkaar met psycho-analyse te lijf gingen (in plaats van op meer liefdevolle manieren), door onderwijzers, artsen en geestelijken onder handen genomen, die ook alle heilig in deze afschuwwekkend geseksualiseerde opvattingen van de menselijke geest(!) geloofden, ontwikkelde ik een grondige hekel aan het hele onderwerp. (Dit kan een vooroordeel zijn geworden.)

    Met deze achtergrond (waarbij ik naar Haagse, elitaire kringen verwijs, dus geenszins off-topic) viel ik van de ene verbazing in de andere:
    op cultuurhistorisch vakgebied bleek de Freudiaanse invloed in de Verenigde Staten van de vroege en latere 20e eeuw veel groter dan in het Europa van buiten de kringen waaruit ik kwam; de meeste twintigste-eeuwse Amerikanen die op cultureel terrein iets voorstelden (met daarnaast de wannabe-beroemdheden die bemiddeld genoeg waren om faam te kunnen kopen), hadden een psychiater tot hun beschikking, een psycho-analyticus welteverstaan, en kwamen daar ook trots voor uit.
    Ik was verbaasd en het beviel me niks. Waarom die leer, en waarom daar?

    In latere, Amerikaanse films viel me ook storend op, hoe sterk “een psychiater” voor het Freudiaanse gedachtengoed bleek te staan.
    Terzijde: de vele Zweedse speelfims uit de categorie “psychologisch drama” konden er ook wat van – maar dat zegt weinig over de gemiddelde Zweed, voor zover ik weet.
    Aan de overkant van de grote plas bleek dat heel anders te liggen: uiteindelijk, in de huidige eeuw tussen Amerikanen beland, sloeg mijn afschuw om in diep wantrouwen: zo’n beetje elke Joe Sixpack (Jan met-de-pet, m/v) bleek zo’n beetje elk “probleem” wat hier te lande eenvoudig “psychisch” zou worden genoemd, als werk voor een Freudiaanse psycho-analyticus op te vatten!
    Dat had ik toch echt als een “afwijking” van lieden uit zekere, hogere kringen beschouwd, daarbuiten nauwelijks van betekenis.

    Wetend waarmee (en door wie) ikzelf werd geindoctrineerd (een poging die gelukkig faalde), veronderstelde ik slechts aan een sektarische omgeving te zijn ontsnapt. Het was niet leuk (en ik wist me in de communicatie geen raad!) te constateren, hoe wijdverbreid de verderfelijke leer daarginds bleek te zijn, juist bij relatief onontwikkelde mensen.
    Geindoctrineerd? Een heel continent? Dat kon ik niet geloven.

    De herkomst van de bij dit artikel genoemde onderzoeken bevestigt deze indruk echter wel. Psycho-analyse als propaganda? Ik vind het doodeng.

    Is het anderen ook opgevallen, dat de op deze leer geënte denkrichtingen zich vooral in en vanuit de Verenigde Staten hebben ontwikkeld?

    • mr. drs. Bou:

      Beste Maneschijn,

      De oorspronkelijke bedoeling van de psychoanalyse was beslis geen propaganda, maar analyse! Aanvankelijk lag het kerngebied ook niet in de VS, maar in Duitsland en Oostenrijk. Omstreeks 1900 was dat het centrum van beschaving.

      Helaas leidden ook deze analyse tot grote misverstanden en in de VS zelfs tot misbruik in de vorm van de manipulaties van Edward Bernays. Op BOUblog staat genoeg over deze kwestie, raadpleeg dus mijn bescheiden zoekfunctie!

      Uiteraard werd de psychoanalyse gebruikt als propaganda. Zoveel nieuwe woorden waarmee men de bevolking kon bedreigen! De vraag is immers niet wat een woord betekent. De vraag is wie de macht heeft!

  • mr. drs. Bou:

    Uitbuiting kinderen: we zien maar het topje van de ijsberg

    De overheid onderschat het aantal kinderen dat seksueel wordt uitgebuit. Het wordt namelijk lang niet altijd gemeld als een kind slachtoffer is.

  • mrpettjo:

    Ex (feministisch) columniste van NRC Handelsblad, Financieel Dagblad en PvdA adviseur Heleen Nijkamp (Mees) opgepakt voor stalking van Nederlandse CEO van Amerikaanse Bank. Is het feminisme wat wel als een NWO bedenksel wordt gezien om vrouwen tegen mannen op te zetten en om gezinnen uiteen te rijten aan haar grenzen aan het stoten..?? Welke feministe gaat de 5000 dollar voorschieten want dit is wel erg triest voor deze gevallen econome??

    bernadettev20 hours ago

    In her home country, the Netherlands, she harshly judged women that would take out time from work to take care of their children. According to her every women without a career wasn’t worth much and a slave to her husband in a male dominated society. The recent developments do make me wonder: who is submissive to men here? Me, the stay at home mum with 4 kids, that is in charge of the household, the finances and the kids or her, sending desperate emails to a man who clearly has no interest in her (anymore) and offering him to lick his balls???

    http://www.nydailynews.com/new-york/ex-nyu-professor-arrested-stalking-citigroup-chief-economist-article-1.1388739

  • mrpettjo:

    Willem Buiter (zoon van econoom en oud burgemeester van Groningen Harm Buiter) is wel een interessant geval: hij heeft 3 paspoorten, is getrouwd met een hoogleraar economie (Anne Sibert, zijn tweede vrouw), was een kritische columnist van de Financial Times.
    Hij is gestopt als (parttime)journalist en het lijkt dat hij is overgestapt naar het kamp van de nieuwe wereld orde die hij als columnist als een groot gevaar omschreef (Google werd door hem in 2009 in de FT omschreven als grondlegger van de (NSA) surveillance staat)..:
    http://worldintelligence.webnode.com.ar/news/nwo-june-6-9-bilderberg-meeting-behind-closed-doors-on-the-agenda-domestic-spying-diffusing-social-protests-war-on-syria-and-iran/

Laat een reactie achter

Recente reacties