Archief
Artikelen

Het lichaam van Marianne Vaatstra werd op 1 mei 1999 om ongeveer 10 uur ’s morgens aangetroffen in een weiland dat grenst aan de Keningswei in Veeklooster. Toen de moeder van Marianne die ochtend wakker werd, ontdekte ze dat Marianne niet was thuisgekomen. Rond 8.30 uur belde de vader van Marianne de vader van Spencer. Ook werd er gebeld met de beste vriendin van Marianne, Aafke. Zij is toen samen met haar vriend Hansje (zeg maar Hans) en haar zusje Gretha in de auto op zoek gegaan naar Marianne. In de greppel van de Keningswei zagen ze een fiets. Daarop zijn ze in het weiland gaan kijken. Op bovenstaande foto is zichtbaar wat ze daar aantroffen. Op deze Google map staat de vindplaats van het lichaam van Marianne.

Aan de Keningswei staan twee boerderijen, daartussen loopt een heg, met een knik naar links. Aafke en Hans zijn samen links van die heg het weiland ingelopen, waarna ze door de heg heen Marianne zagen liggen. Hans is toen door de heg gekropen en Aafke is teruggelopen. Hans is rechts van de heg teruggekeerd naar de Keningswei. Om 10.10 uur kreeg vader Bauke Vaatstra van hen een telefoontje. Ook werd Spencer gebeld, die met zijn vriend Gerrit A. “op zoek” was naar Marianne en zich op dat moment bevond bij het zwambad Paradyske. Hij was snel ter plekke en Hans heeft de fiets toen uit de greppel getild om hem aan Spencer te laten zien. Daarna heeft hij die fiets teruggezet, zodat de PR van het OM nu kan beweren dat er TWEE fietsen moeten zijn geweest!

Marianne lag op haar buik, maar haar T-shirt was aan de voorkant opengesneden. Zij is twee maal verkracht (vaginaal en anaal). Het gras rond haar lichaam vertoont geen sporen van een worsteling, zelfs niet van het feit dat ze zich moet hebben omgedraaid van haar rug op haar buik. Haar hals was doorgesneden, maar er lag geen bloedplas. Haar mond was vrij, maar niemand heeft haar horen gillen. Alles wijst er op dat dit weiland niet de plaats van het delict was! Het lichaam moet daar na het misdrijf zijn neergelegd.

Vanaf de Keningswei was het weiland moeilijk te bereiken, want de greppel was diep. Vanaf de boerderij aan de Trekwei liep echter een “karrenspoor” naar de vindplaats van het lichaam. Dit pad kruist de Fogelsanghloane. Het weiland behoorde bij deze boerderij. In de nacht van zaterdag 1 mei sloegen de honden aan op die boerderij aan de Trekwei, terwijl zij dat anders nooit deden. De bewoner van die boerderij is die ochtend bij het lichaam van Marianne gaan kijken. Het was immers in zijn weiland gebeurd. Hij is nooit nader gehoord door de politie.

Nadat Aafke en Hans hun gruwelijke ontdekking hadden gedaan, kwam de politie ter plaatse, plus een ambulance. Zij maakten gebruik van het pad vanaf de Trekwei, waarmee ze eventuele bandensporen hebben uitgewist! Ook werden er politiehonden ingezet. Deze liepen niet naar de Kenningswei, maar naar het noorden en naar het oosten! Aan de gevonden fiets hebben ze niet mogen snuffelen, want ze werden al snel teruggeroepen. Een politie-fotograaf (met licentie!) werd ter hoogte van het kruispunt van het pad met de Fogelsanghloane weggestuurd door een rechercheur in burger.

Aan de Keningswei bevond zich in 1999 nog een greppel tussen de weg en het weiland, waardoor hulpverleners die met een auto kwamen, minstens om moesten rijden via de Fogelsanghloane om de plaats te kunnen bereiken waar het lichaam van Marianne lag. Dat wordt bevestigd door de politiefoto’s uit de TV-uitzending van PR waarin DRIE auto’s zichtbaar zijn die daar onmiskenbaar vandaan kwamen!

De PR-uitzending toont nota bene DRIE auto’s die, gezien de bandensporen (en onbereikbaar door de greppel aan de Keningswei) alleen vanuit het noorden naar de vindplaats van het lichaam kunnen zijn gereden. Zij reden over de mogelijke bandensporen van de auto waarin het lichaam kon zijn vervoerd. Het is dan ook niet geheel toevallig dat er geurhonden naar het noorden liepen, en niet naar de Keningswei.

Geen enkele getuige (zelfs PR niet!) meldt dat de geurhonden in de richting van de Keningswei zijn gelopen, waar Marianne vandaan zou zijn gekomen met haar ‘bevriende dader’. In tegendeel zelfs.., de geurhonden liepen naar het noorden en vooral massaal naar het oosten (het zwembad Paradyske en het daarachter gelegen AZC), tot zij werden tegengehouden!

Een getuige heeft gemeld dat hij omstreeks het middaguur (na de vondst van Marianne) burgemeester Visser in een zekere haast uit een woning zag komen en zijn mobiele telefoon zag pakken met de woorden: “Iedereen weg van dat terrein. Niemand komt op dat AZC“. Door een lid van de Rotary Dokkum (dhr. E.) is in 1999 tegenover de ouders van Marianne bevestigd dat burgemeester Visser daar met een zekere trots vertelde dat hij direct na de moord “een aantal asielzoekers zou hebben laten overplaatsen“.

Een andere getuige meldde enkele dagen na de moord dat er een opvallend remspoor zichtbaar was op de Keningswei, ter hoogte van de vindplaats van het lichaam. Na een aanvankelijke ontkenning door de politie bleek hem wéér enkele dagen later dat dit remspoor van een nieuwe laag asfalt was voorzien..! Daarnaast verklaarde hij, samen met een aantal gezinsleden, dat hij rond het tijdstip van de moord tot driemaal toe een oud model BMW had gezien op de Keningswei en op de Lauwersmeerweg. Diverse andere getuigen verklaarden dat zij minstens één of mogelijk zelfs twee personen weggedoken in de greppel hadden gespot en weer andere getuigen beweerden dat er ten tijde van de moord een “Afghaan” hen als een speer voorbij fietste in de richting van Buitenpost. Met deze verklaringen is nooit iets gedaan.

In de week na de moord stond er in een plaatselijk dagblad dat er sprake was van de vondst van een bebloed trainingsjack aan de zijkant van zwembad het Paradyske, enkele honderden meters ten oosten van de vindplaats van het lichaam. Politiewoordvoerder Rambonnet ontkende dit echter direct met grote stelligheid en verwees de pers naar een ‘misverstand’ over een gevonden trui in een container in het AZC Burgum.

Bouke van der Woude, ex-politieman, heeft dit in 1999 nog eens besproken met de ‘vermeende’ vinder van dat jack, Andries Visser. Andries was de toenmalige (nu helaas overleden) badmeester van zwembad het Paradyske. Hij was op de hoge duikplank geklommen toen hij merkte dat er iets gebeurd was. Hij heeft de geurhonden op zich af zien komen, richting het zwembad (en het AZC) en even later zien wegtrekken door hun begeleiders. Nieuwsgierig geworden, is Andries op een later tijdstip die dag gaan zoeken naar het spoor waar die honden naar zochten. Hij vond een bebloed trainingsjack aan de oostkant van het zwembad. Dit jack heeft hij die dag of de volgende dag persoonlijk afgeleverd bij politiebureau Buitenpost, waarna het spoorloos is verdwenen! Hij heeft ook meermalen naar de stand van het onderzoek gevraagd, zonder resultaat.

Navraag bij de weduwe van Andries Visser leverde op dat dit verhaal volledig door haar werd onderschreven: “Andries heeft diverse keren contact gezocht met Buitenpost wat dat onderzoek had opgeleverd, maar hij heeft nooit een antwoord gehad.“ Ook heeft Andries Visser al in 1999 herhaalde malen zijn verhaal gedaan tegenover een plaatselijke journalist! Niet alleen wordt door die journalist bevestigd dat Andries inderdaad een bebloed trainingsjack had gevonden en daar nooit een antwoord op had gekregen, maar OOK dat Andries later bezoek heeft gehad van de burgemeester van Kollumerland en een topman van justitie, met de mededeling dat hij moest stoppen met dat verhaal over dat jack “omdat hem het leven anders heel erg zuur zou worden gemaakt….”.

ALS het gevonden, bebloede trainingsjack van Andries Visser als enige – en per abuis – niet zou zijn ‘ingeboekt’ door de politie in Buitenpost, kan men dat nog afdoen als een ongelukkig incident. Maar uit talloze verdwenen verklaringen van diverse getuigen en uit de verzwegen technische bevindingen ontstaat een ander beeld: Deze gruwelijke lustmoord mag niet worden opgelost!

Volgende week zullen 8080 mannen, wonende in een straal van 5 km van de vindplaats van het lichaam van Marianne, worden onderzocht op hun DNA, maar de werkelijke daders blijven buiten schot. Het is allemaal poppenkast, een groot FAKE onderzoek. Doe er dus niet aan mee, maar eis dat alle betrokken politiemensen, plus de toenmalige burgemeester van Kollumerland, worden verhoord.

Ceterum censeo Joris D. strafrechtelijk… wordt vervolgd.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

7 Reacties op “Marianne Vaatstra en de “plaats delict””

  • Eheu:

    Het lijkt er dus op dat het lichaam van Marianne pas na haar dood (bewust) in die WEI is neergelegd. Merkwaardig dat haar arm in die houding mag men aannemen dus op haar rug schijnt te zijn gelegd. Iemand enig idee waar dat op lijkt…
    (Ik ben niet gek, ik ben een haan).
    Groeten
    PS: En zoek eens in een (historisch) woordenboek de betekenissen van het woord ‘wei’ op, en combineer dat dan met de rest van de ‘woorden’ die hier een ‘rol’ spelen.

    • mr. drs. Bou:

      Beste Eheu,

      Namen als Koningswei, Oudenwolde, Paradyske en zo voort! Perfecte plek. Noem even het jaartal: Bonifatius bij Dokkum vermoord!

      In 1999 Marianne dus ook!

      Verkracht en geslacht in de Walpurgisnacht.

      Leve Koninginnedag, maar Marianne vond de dood…

      Ach, het is niet anders!

  • jan-47:

    DA’S JUIST DRS BOU
    VOOR DE MIST WORDT ONS NATIONALE KANON PR DE VRIES INGESCHAKELD
    HET LIGT ER DUIMENDIK BOVEN OP;DEZE ZAAK MAG NIET EN WORDT OOK NIET OPGELOST

  • mr. drs. Bou:

    Dank je wel, Eheu en Jan. Ik hoop dat al die 8080 mannen in Friesland begrijpen wat ik bedoel en dat ze NEE zullen zeggen tegen dit kostbare, door de belastingbetaler betaalde NEP-IFM-DNA-haplotype-onderzoek.

    Vervolg Joris Demmink!

  • mr. drs. Bou:

    Deze foto uit de uitzending van PR kwam ik ook nog tegen:

  • mr. drs. Bou:

    Die foto van het lichaam van Marianne klopt volgens mij niet met het “autopsierapport” dat de ouders van Marianne hebben gekregen. Daarin waren passages zwart gemaakt, zogenaamd om de ouders de gruwelen te besparen. Maar het lichaam op de foto is volkomen gaaf, brandschoon, met slechts twee kleine prikjes in de linkerdij…

    Speurders, dat maakt me nieuwsgierig naar het VOLLEDIGE autopsierapport! Wie kan dat opvragen? En wie heeft de sectie verricht? Leeft deze dokter nog? Want ook dat kan een getuige zijn!

    Haar hals was doorgesneden, zoals je een lam slacht… maar eerst was ze vaginaal en anaal verkracht, misschien wel door een en dezelfde dader. Volgens PR gebeurde dat pas na haar dood, maar dat gaat me te ver…

    Een vraagje aan de getuigen: zat haar BH inderdaad om haar hals, of is dat slechts een verzinsel van de grote PR van het OM?

  • Dreeze:

    Wat ik mij vooral afvraag aan de hand van de foto van het slachtoffer is het volgende: Volgens PR zou de keel pas zijn doorgesneden nadat de dood was ingetreden en zou de doodsoorzaak verwurging zijn met de BH. Dit zou verklaren waarom er geen grote bloedplas is gevonden. Afgezien van het feit dat het nogal bizar is iemand de keel door te snijden die al dood is, moet dit toch vrij kort na het versterven van Marianne gedaan zijn.

    Maar op de foto ligt het lijk op de buik. De halsslagader is dan ongeveer het laagste punt in de hele grote bloedsomloop. Doordat het lichaam rust op het hoofd en de borst moet de wond bovendien open hebben gestaan. In dat geval zal toch ook zonder hartslag een aanzienlijk deel van haar bloed uit het lichaam gelopen zijn. Dit had dus alsnog een behoorlijke bloedvlek op moeten leveren.

    Of was de grond misschien zo droog dat het merendeel geabsorbeerd werd? Dat is niet erg aannemelijk bij kleigrond. Misschien is het een idee om eens naar de meteo gegevens uit die periode te kijken.

    Verder beweert PR dat er geen vooropgezet moordplan zou bestaan omdat er geen goede voorbereiding zou zijn. Als voorbeeld noemt hij het gebruik van de BH als bindmiddel. Maar de moordenaar liep wel met een mes rond, en dan heb je voor zoiets ook nog wel een stevig mes nodig.

    Stel dat de halswond inderdaad na de dood zou zijn toegebracht, dan kan dit enkel gediend hebben om zeker te weten dat ze dood was/ging. Maar wie doet zoiets? Als je zoiets niet eerder hebt gedaan is het een nogal lastig en gore klus. Een paar steekwonden op de juiste plaats zijn veel eenvoudiger en geeft veel minder rommel. Uitsluitend iemand die gewend is op die manier te werken, bijvoorbeeld bij het doden van dieren, zal een dergelijke methode kiezen.

    Bij het slachten van dieren is het juist wel een hele goede methode omdat het dier snel leegbloed, wat de hygiëne ten goede komt, en het dier daardoor ook snel sterft.

Laat een reactie achter