Archief
Artikelen

Volgens de evolutietheorie worden erfelijke eigenschappen middels het DNA doorgegeven aan de volgende generatie. Soms raakt het DNA beschadigd, bij voorbeeld door straling, waardoor een mutatie kan ontstaan. Is deze verandering gunstig, dan hebben de volgende generaties een grotere kans op overleven en op voortplanting. Op den duur zal de oudere variant worden verdrongen door de nieuwe: Survival of the Fittest. Deze theorie is inmiddels op belangrijke punten achterhaald.

Het menselijk genoomproject (afgekort HGP (van human genome project)) is een wetenschappelijk project om de structuur van het menselijke DNA volledig in kaart te brengen en alle menselijke genen te identificeren en te lokaliseren. Bij de aanvang ervan in 1988 leek dit nog haast een utopie; de gebruikte technieken schreden echter zo snel voort dat het nog ruim voor het geplande eindpunt grotendeels was voltooid. Ook het genoom van dieren wordt ontrafeld in andere genoomprojecten.

Het resultaat is ongeveer als volgt:

Het menselijke lichaam bevat 10 biljoen cellen. In de kern van elke menselijke cel zit een complexe set van instructies die we het ‘menselijke genoom’ noemen. Ze zijn opgeslagen in DNA-eenheden die op hun beurt opgeslagen zitten in 23 chromosoomparen; 22 daarvan zijn genummerd, min of meer in de volgorde van hun grootte: van het langste (nummer 1) tot het kortste (nummer 22). Paar 23 bestaat uit geslachtschromosomen: 2 grote X-chromosomen bij de vrouw, een grote X- en een kleine y-chromosoom bij de man. Veel diersoorten hebben meer, andere minder chromosoomparen dan de mens. Elke menselijke ouder geeft 23 chromosomen door aan het nageslacht.
Een chromosoom bestaat uit eiwitten en een lang molecuul van DNA. Samen bevatten de 46 chromosomen 3 miljard basenparen waartussen ruim 100.000 menselijke genen verborgen zitten. Zij bevatten erfelijke instructies: van onze lichaamsvorm en oogvorm tot de ziekten die we krijgen. Sommige zijn nauwelijks veranderd sinds miljarden jaren, andere kregen hun vorm door recente epidemieën.

Dat recente epidemieën kunnen leiden tot verandering in de genen, wekte aanvankelijk verbazing, maar het leidde tot een nieuwe wetenschappelijke benadering, de epigenetica. Het blijkt dat ouders hun ervaringen opslaan in hun genen en doorgeven aan de volgende generatie. Niet alleen bepalen onze genen wat we zijn of wat we worden, maar onze ervaringen bepalen welke genen actief zijn en welke inactief blijven! Er is dus sprake van een wisselwerking, zeg maar een samenwerking tussen de genen en de omgeving. Onze genen veranderen van functie onder invloed van de omgeving (het veld) waarin ze verkeren. Dit heeft verstrekkende gevolgen voor het denken over de evolutie!

Man-made chemicals veranderen het DNA van onze (klein)kinderen

The Ghost in Your Genes – BBC Horizon duurt 49 minuten.

De samenwerking gaat echter nog veel verder. Virussen zijn levende organismen die slechts bestaan uit DNA. Om zich te vermenigvuldigen, dringen ze binnen in een levende cel. Niet alleen blijkt het aantal verschillende virussen veel en veel groter dan verwacht, maar deze DNA-ketens kunnen ook samenwerken met de cel die hun “gastheer” is. Het virus gaat dan deel uitmaken van het DNA van de gastheer. Mutaties ontstaan niet alleen door een beschadiging van het DNA, maar vooral ook door een succesvolle samenwerking tussen een virus en het DNA in een celkern. De motor achter de evolutie blijkt niet Survival of the Fittest, maar de meest succesvolle samenwerking!

Zie voor een verdere uitleg drie artikelen op Zaplog:

De onzichtbare helden van de evolutie: virussen

Bron: Chemical Anarchy

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

1 Reactie op “Epigenetica, voorbij de evolutietheorie”

  • Joshadam:

    Beïnvloeding van genen door actief intelligente ouders op hun kinderen. Het is een gruwelonderwerp voor de linkse kerk en het leidt nog tot strafvervolging (Sr par 137) ook. Maar toch, na zovele jaren van onderzoek en publicatie moet het getij toch keren: er is meer erfelijk dan je zou (moeten) denken.

Recente reacties