Archief
Artikelen

Toen Gaddafi in 1969 de macht greep in Libië, was de positie van de vrouw er abominabel. Meisjes konden worden uitgehuwelijkt door hun vader en de armoede waarin de bevolking verkeerde kwam voor een groot deel op de vrouwen neer. In de strenge Soennitische Islam, die voornamelijk werd beleden in Cyrenaica, werden vrouwen gezien als minder dan slaven, minder dan vee. Vanuit deze situatie heeft Gaddafi met succes de emancipatie van vrouwen ter hand genomen. In het Groene Boek heeft hij ook een hoofdstuk gewijd aan de positie van de vrouw in de maatschappij. Daarbij neemt hij het Westerse feminisme niet als model, hij heeft er zelfs ernstige kritiek op. Volgens Gaddafi zijn vrouwen wel gelijkwaardig, maar beslist niet gelijk aan mannen. Met de verschillen dient men rekening te houden.

DE VROUW

Het is een onomstreden feit dat zowel man als vrouw menselijke wezens zijn. Daaruit volgt, als een vanzelfsprekend feit, dat man en vrouw gelijk zijn als menselijke wezens. Discriminatie van vrouwen door een man is een flagrante daad van onderdrukking, zonder enige rechtvaardiging want een vrouw eet en drinkt net als een man eet en drinkt; een vrouw heeft lief en haat net als een man lief heeft en haat; een vrouw denkt, leert en begrijpt net als een man mens denkt, leert en begrijpt. Een vrouw, heeft net als een man onderdak, kleding, en vervoer nodig; een vrouw ervaart honger en dorst net als een man honger en dorst voelt; een vrouw leeft en sterft net als een man leeft en sterft.

Bedenk daarbij dat deze inherente gelijkheid in Libië toen nog niet werd beleden. Nu het land door de NATO “bevrijd” is, wordt de emancipatie van vrouwen zelfs weer teruggedraaid. Nog altijd ervaren de mannen hun vrouw niet als gelijke, hun dochters niet als even veel waard als hun zonen!

Maar waarom zijn er mannen en vrouwen? De menselijke samenleving is samengesteld noch uit alleen mannen, noch uit alleen vrouwen. Het bestaat op natuurlijke wijze uit mannen en vrouwen. Waarom werden er niet alleen mannen geschapen? Waarom werden er niet alleen vrouwen geschapen? Tenslotte, wat is het verschil tussen mannen en vrouwen of man en vrouw? Waarom was het nodig om mannen en vrouwen te scheppen? Er moet een natuurlijke noodzakelijkheid zijn voor het bestaan van man en vrouw, in plaats van alleen maar mannen of vrouwen. Hieruit volgt dat geen van hen precies hetzelfde is als de andere, en het feit dat er een natuurlijk verschil bestaat tussen mannen en vrouwen wordt bewezen door het gecreëerde bestaan van mannen en vrouwen. Dit betekent per definitie dat er een rol weggelegd voor elk van hen die overeenkomt met het verschil tussen hen. Bijgevolg moeten er verschillende heersende omstandigheden zijn voor een ieder, zodat zij hun natuurlijk verschillende rollen uit kunnen oefenen. Om deze rollen te begrijpen, moeten we het verschil begrijpen in de geschapen natuur van man en vrouw, dat wil zeggen het natuurlijke verschil tussen de twee.

Dat er verschillen bestaan tussen mannen en vrouwen, vonden de feministes van het “vrije Westen” in de jaren ’70 niet iets om rekening mee te houden. Zij streefden naar maatschappelijke gelijkheid, zonder acht te slaan op de verschillen. Het resultaat is helaas dat vrouwen nu vaak een dubbele taak hebben, dus dubbel zo zwaar worden belast als de man.

Vrouwen zijn vrouwen en mannen zijn mannen. Volgens gynaecologen, menstrueren vrouwen ongeveer elke maand, terwijl de mannen, zijnde mannelijk, niet menstrueren of lijden tijdens de maandelijkse periode. Een vrouw is van nature onderworpen aan het maandelijkse bloeden. Als een vrouw niet menstrueert, is ze zwanger. Als ze zwanger is, wordt ze, als gevolg van zwangerschap, minder actief voor ongeveer een jaar, wat betekent dat al haar natuurlijke activiteiten sterk worden verminderd totdat ze haar baby baart. Als ze haar baby baart of een miskraam heeft, lijdt ze aan puerperium, een aandoening die volgt op het baren of een miskraam. Omdat de man niet zwanger wordt, wordt hij niet onderworpen aan de omstandigheden, het lijden van vrouwen. Daarna kan een vrouw de baby die ze droeg borstvoeding geven. Het geven van borstvoeding duurt ongeveer twee jaar. Borstvoeding betekent dat een vrouw zo onlosmakelijk verbonden is met haar baby dat haar activiteit sterk wordt verminderd. Ze wordt direct verantwoordelijk voor een ander persoon die ze ondersteunt in zijn of haar biologische functies; zonder deze bijstand zou die persoon sterven. De man, daarentegen, bevalt noch doet aan borstvoeding. Einde van het gynaecologische statement!

In Nederland geven moeders hun kind meestal niet twee jaar lang borstvoeding, maar in de Derde Wereld is dit heel gewoon. Wat Gaddafi zegt, is dat men rekening moet houden met de lichamelijke verschillen tussen man en vrouw!

Al deze kenmerken vormen aangeboren verschillen als gevolg waarvan mannen en vrouwen niet hetzelfde zijn. Deze kenmerken op zich zijn de werkelijkheden die mannelijk en vrouwelijk, mannen en vrouwen definiëren; ze wijzen aan elk van hen een andere rol of functie toe in het leven. Dit houdt in dat mannen de vrouwen niet kunnen vervangen bij het uitvoeren van deze functies. Het is het waard te overwegen dat deze biologische functies een zware last zijn, waardoor vrouwen een grote inspanning moeten leveren en lijden. Echter, zonder deze functies van vrouwen, zou het menselijk leven tot een einde gekomen. Hieruit volgt dat het een natuurlijke functie is die noch vrijwillig, noch verplicht is. Het is een essentiële functie, zonder welke het menselijk leven tot een volledige stilstand zou komen.

Vrouwen kunnen zwanger worden en kinderen baren. Op deze manier houden ze het leven in stand. Helaas leidt deze belangrijke functie in de Westerse maatschappij niet tot respect.

Opzettelijke interventies tegen conceptie vormen een tegenhanger van het menselijk leven. Naast dat bestaat er een gedeeltelijke bewuste interventie tegen conceptie, alsmede tegen het geven van borstvoeding. Al deze zijn schakels in een keten van acties gericht tegen het natuurlijk leven, hetgeen neerkomt op moord. Voor een vrouw die zelfmoord pleegt om niet te concipiëren en borstvoeding te geven, ligt dat binnen het domein van opzettelijke, kunstmatige ingrepen, die in tegenstelling zijn met de natuur van het leven belichaamd door het huwelijk, conceptie, borstvoeding, en moederschap. Ze verschillen alleen in gradatie.

Gaddafi kiest niet voor anti-conceptie en flesvoeding van baby’s. Hij vindt dat de vrouw haar natuur moet kunnen volgen. Zelf vind ik dat de vrouw daar zelf voor moet kunnen kiezen! Gaddafi wilde echter de voorwaarden scheppen waaronder de vrouwen kinderen konden baren en zogen, zonder daar zelf het slachtoffer van te worden.

Het loslaten van de natuurlijke rol van de vrouw in het moederschap – kinderdagverblijven die moeders vervangen – is het begin van het einde van de menselijke samenleving en transformeert deze in een louter biologische samenleving met een kunstmatige manier van leven. Kinderen scheiden van hun moeder en ze in kinderdagverblijven proppen is een proces waarbij ze worden omgezet in iets dat heel dicht komt bij kuikens, want kinderdagverblijven zijn vergelijkbaar met pluimveebedrijven waar kuikens op elkaar worden gepropt nadat ze uit het ei zijn gekomen. Niets is meer passend en geschikt zijn voor de mens en zijn waardigheid als natuurlijk moederschap. Kinderen moeten worden opgevoed door hun moeders in een gezin waar de ware beginselen van het moederschap, vaderschap en kameraadschap van broeders en zusters de overhand hebben, en niet in een instelling die lijkt op een pluimveebedrijf. Zelfs gevogelte heeft, net als de rest van de leden van het dierenrijk, moederschap nodig als een natuurlijke fase. Daarom is het kweken op boerderijen vergelijkbaar met kinderdagverblijven tegen hun natuurlijke groei. Zelfs hun vlees is dan kunstmatig in plaats van natuurlijk. Het vlees van gemechaniseerde pluimveebedrijven is niet lekker en niet voedzaam, omdat de kuikens niet natuurlijk gefokt zijn en niet opgroeien in de beschermende schaduw van het natuurlijke moederschap. Het vlees van wilde vogels is lekkerder en meer voedzaam, omdat ze zich natuurlijk voeden. Voor kinderen die noch familie, noch onderdak, hebben is de samenleving hun voogd, en alleen voor hen, heeft de samenleving kinderdagverblijven en aanverwante instellingen nodig. Het is beter voor hen om te worden verzorgd door de maatschappij dan door personen die niet hun ouders zijn.

Hier zegt Gaddafi nogal wat! De laatste jaren is er in onze maatschappij een hoop ellende naar boven gekomen als het gaat om de verzorging en opvoeding van kinderen. Een bemoeizuchtige Jeugdzorg haalt kinderen onder dwang weg bij hun ouders, pleegkinderen worden soms seksueel misbruikt door pleegouders en zelfs in de crèche blijken kinderen niet veilig voor pedofielen. Volgens Gaddafi hoort het kind te worden verzorgd door de ouders. Ontbreken deze, dan kan familie voor hen zorgen. Alleen als het kind geen ouders en geen familie meer heeft, kan de staat deze taak overnemen. Adoptie is volgens hem ook geen optie.

Als er een experiment wordt uitgevoerd om te ontdekken of de natuurlijke aanhankelijkheid van het kind naar de moeder of het kinderdagverblijf gaat dan kiest het kind voor de moeder en niet voor het kinderdagverblijf. Omdat de natuurlijke aanhankelijkheid van een kind naar de moeder gaat, is zij de natuurlijke en de juiste persoon om het kind te beschermen en te verzorgen. Het sturen van een kind naar een kinderdagverblijf in plaats van naar de moeder is dwang en onderdrukking en tegen zijn vrije en natuurlijke neigingen.

Er zijn in Nederland talloze moeders die hun kind elke dag ’s morgens naar de crèche brengen, om zelf aan het werk te gaan in een betaalde baan. Om 5 uur wordt het kind weer opgehaald om thuis te eten en te slapen. De natuurlijke band tussen moeder en kind wordt op deze manier vrijwel teniet gedaan. Volgens mij wil dat niet zeggen dat een crèche per definitie slecht is voor het kind, maar dan wel als een plek waar het kind met andere kinderen kan spelen. Als het kind liever bij de moeder blijft, moet dat ook kunnen. Vrouwen die liever thuis blijven tot de kinderen naar school gaan, moeten daar de mogelijkheid voor krijgen, zonder dat dit ernstig ten koste gaat van het gezins-inkomen!

De natuurlijke groei is voor alle levende wezens een vrije en gezonde groei. Een moeder vervangen door een kinderdagverblijf is dwang en een actie tegen een vrije en gezonde groei. Kinderen die worden gebracht naar een kinderdagverblijf gaan onder dwang of om redenen van uitbuiting en eenvoudigheid van geest. Ze worden gedreven naar kinderdagverblijven om puur materialistische en niet om sociale overwegingen. Als dwang en eenvoudigheid van geest er niet waren, zouden ze zeker het kinderdagverblijf verwerpen en zich vastklampen aan hun moeders. De enige rechtvaardiging voor een dergelijke onnatuurlijke en onmenselijk proces is het feit dat de vrouw in een positie is die niet overeenkomt met haar natuur, dat wil zeggen, ze is gedwongen om taken uit te voeren die asociaal en anti-moederschap zijn.

Gaddafi wil dat moeders slechts maatschappelijke taken krijgen, als die te combineren zijn met het moederschap! Hij verzet zich daarmee tegen het Westerse feminisme. Bedenk daarbij dat het Groene Boek is geschreven in de jaren ’70, toen de feministen een maatschappelijke carrière hoog in het vaandel droegen. Daarna werd het opeens normaal dat vrouwen zich op de arbeidsmarkt net zulke posities moesten verwerven als de mannen. Meisjes moesten wiskunde in hun pakket nemen…

Een vrouw, wier geschapen natuur haar een natuurlijke rol heeft toegekend verschillend van die van een man, moet in een geschikte positie zijn om haar natuurlijke rol te vervullen.

Moederschap is de functie van de vrouw, niet die van de man. Bijgevolg is het onnatuurlijk om kinderen te scheiden van hun moeders. Elke poging om kinderen te scheiden van hun moeders is dwang, onderdrukking en dictatuur. De moeder die haar moederschap verlaat, handelt in tegenspraak met haar natuurlijke rol in het leven. Ze moet beschikken over haar rechten, en met voorwaarden die niet-dwingend, niet-onderdrukkend zijn en passend bij haar natuurlijke rol. Ze kan dan haar natuurlijke rol vervullen onder natuurlijke omstandigheden. Als de vrouw gedwongen is om haar natuurlijke rol ten aanzien van conceptie en moederschap te verlaten, valt ze ten offer aan dwang en tirannie. Een vrouw die moet werken, is niet in staat om haar natuurlijke functie uit te voeren en is niet vrij, en “in nood, is vrijheid afwezig”.

Gaddafi verzette zich niet tegen het feit dat vrouwen werken, maar tegen het feit dat ze moeten werken, ook als dit ten koste van de kinderen gaat. Hij verwerpt het Westerse model waarin vrouwen worden beschouwd als gelijk aan mannen. Ze zijn niet gelijk, daar moet men rekening mee houden!

Onder de geschikte en zelfs essentiële voorwaarden die het vrouwen mogelijk maken hun natuurlijke rol, die verschilt van die van mannen, te vervullen, zijn die omstandigheden die geschikt zijn voor een mens die verminderd capabel is en belast is met zwangerschap. Het dragen van een ander mens in haar baarmoeder vermindert haar fysieke vermogen. Het is onrechtvaardig om een vrouw, tijdens de zwangerschap, te plaatsen in omstandigheden van fysieke arbeid die onverenigbaar is met haar toestand. Want voor zwangere vrouwen om dergelijke fysieke arbeid te verrichten komt dat neer op een straf voor hun moederrol; het is de tol die zij betalen voor het binnengaan in het rijk van de mannen, dat hen van nature vreemd is.

Het geloof, zelfs als het dat van een vrouw is, dat zij uit eigen beweging fysieke arbeid moet beoefenen, is in feite niet waar. Ze voert het fysieke werk alleen maar uit omdat een harde materialistische maatschappij haar (zonder dat zij daar direct bewust van is) in die dwingende positie heeft geplaatst. Ze heeft geen andere keuze dan zich te onderwerpen aan de omstandigheden van die maatschappij, hoewel ze misschien denkt dat ze werkt uit eigen beweging. In feite, berooft de vermeende basis dat “er is geen enkel verschil is tussen mannen en vrouwen”, de vrouw van haar vrijheid.

De zinsnede “geen enkel verschil” is een monsterlijke misleiding. Dit idee zal de juiste en noodzakelijke voorwaarden vernietigen die de privileges vastleggen die vrouwen behoren te genieten tegenover de mannen in overeenstemming met hun eigen aard, en gebaseerd op hun natuurlijke rol in het leven.

Om de gelijkheid te eisen tussen man en vrouw in het dragen van zware lasten, terwijl de vrouw zwanger is, is onrechtvaardig en wreed. Om gelijkheid te eisen tussen hen in vasten en ontberingen terwijl ze borstvoeding geeft, is onrechtvaardig en wreed. Het eisen van gelijkheid tussen hen in welk vuil werk dan ook dat haar schoonheid bevlekt en afbreuk doet aan haar vrouwelijkheid is onrechtvaardig en wreed. Onderwijs dat leidt tot werk dat niet geschikt is voor haar natuur is eveneens onrechtvaardig en wreed.

Volgens Gaddafi zijn mannen en vrouwen niet gelijk, maar ze zijn wel gelijkwaardig. Door hen op de arbeidsmarkt te behandelen als gelijk aan de mannen, ontstaan er situaties die volgens Gaddafi zowel onrechtvaardig zijn als wreed. Juist omdat mannen en vrouwen niet gelijk zijn, moet men hen anders behandelen, elk naar hun eigen aard.

Er is geen verschil tussen mannen en vrouwen in alles wat de menselijkheid betreft. Geen van hen moet trouwen met de andere tegen zijn of haar wil, of scheiden zonder een proces of in onderling overleg. Evenmin mag een vrouw hertrouwen, zonder een dergelijke overeenkomst of scheiding; noch een man zonder echtscheiding of toestemming. De vrouw is de eigenaar van het huis, want dat is een van de geschikte en noodzakelijke condities voor een vrouw die menstrueert, concipieert, en zorgt voor haar kinderen. De vrouw is de eigenaar van de moederlijke opvang, die het huis is. Zelfs in de dierenwereld, die in vele opzichten verschilt van die van de mensen, en waar moederschap ook een plicht is volgens de natuur, is het wreed de vrouw haar onderkomen te ontnemen en de nakomelingen weg te nemen van hun moeder.

Gaddafi was tegen gedwongen huwelijken en hij vaardigde wetten uit om dat te voorkomen. Ook was hij tegen de Islamitische gewoonte dat een man zijn vrouw kon verstoten, terwijl zij niet het recht had om echtscheiding te verkrijgen. Scheiden doet men in onderling overleg! En het huis is eigendom van de vrouw, omdat zij daar woont met haar kinderen. In de Islamitische maatschappij was dat wel een doorbraak! In Nederland is een vrouw die gaat scheiden, vaak ook haar huis kwijt.

Een vrouw is een vrouw. Vrouw zijn betekent dat ze een biologische natuur heeft die verschilt van die van de man. De biologische natuur van de vrouw is verschillend van die van de man, en heeft vrouwen kenmerken gegeven die afwijken van die van de man in vorm en in wezen. Een vrouwelijk anatomie verschilt van die van een man net als die verschilt van planten en dieren. Dit is een natuurlijk en onweerlegbaar feit. In het dierenrijk en in het plantenrijk is de man van nature sterk en agressief, terwijl de vrouw mooi en zacht is. Dit zijn natuurlijke en eeuwige karakteristieken, inherent aan levende wezens, of het nu mensen, dieren of planten zijn.

In het licht van zijn verschillend karakter en in overeenstemming met de wetten van de natuur, heeft de man de rol gespeeld van de sterke en de strever, niet per definitie, maar gewoon omdat hij aldus geschapen is. De vrouw heeft de rol van het mooie en het zachte, vanzelfsprekend omdat ze zo is geschapen. Deze natuurlijke regels zijn juist, deels omdat het natuurlijk is, en deels omdat het de basisregel is voor de vrijheid. Alle levende wezens zijn vrij geschapen en iedere interferentie met die vrijheid is dwang. Het niet vasthouden aan deze natuurlijke rollen en het negeren van hun beperkingen komt neer op een moedwillige daad van corruptie tegen de waarden van het leven zelf. De natuur is ontworpen om in harmonie te zijn met de onvermijdelijkheid van het leven, van wat er is tot wat zal worden. Het levend wezen leeft tot aan zijn onvermijdelijke dood. Het bestaan tussen het begin en het einde van het leven is gebaseerd op een natuurlijke wet, zonder keuze of dwang. Het is natuurlijk. Het is natuurlijke vrijheid.

In het dieren-, planten- en mensenrijk, moeten er mannen en vrouwen bestaan, zodat het leven kan doorgaan van het begin tot het einde. Niet alleen bestaan ze, maar ze moeten ook met absolute efficiëntie, de natuurlijke rol waarvoor ze zijn gemaakt uitvoeren. Als hun rol niet efficiënt wordt uitgevoerd, moet er een defect zijn in de organisatie van het leven als gevolg van historische omstandigheden. Dit is het geval voor bijna maatschappijen overal in de wereld van vandaag de dag omdat ze de rollen van mannen en vrouwen verwarren en proberen om vrouwen om te vormen in mannen. In harmonie met de natuur en de daaruit volgende doelen, moeten mannen en vrouwen creatief zijn in hun respectievelijke rollen. Dit tegengaan is achteruitgang; het is gericht tegen de natuur en vernietigt de basis van vrijheid, want het is vijandig tegenover zowel het leven als het overleven. Mannen en vrouwen moeten de rollen waarvoor ze zijn gemaakt uitvoeren en deze niet in de steek laten.

Het loslaten van hun rol, of zelfs maar een deel ervan, vindt alleen plaats als gevolg van dwingende en abnormale omstandigheden. De vrouw die zwangerschap, huwelijk, verfraaiing en vrouwelijkheid afwijst om redenen van gezondheid verlaat haar natuurlijke rol in het leven onder deze dwingende omstandigheden van een slechte gezondheid. De vrouw die het huwelijk, zwangerschap of moederschap weigert als gevolg van werk verlaat haar natuurlijke rol in vergelijkbare dwingende omstandigheden. De vrouw die het huwelijk, zwangerschap of moederschap verwerpt zonder concrete reden verlaat haar natuurlijke rol als gevolg van dwingende en moreel afwijkende omstandigheden. Aldus kan het verlaten van de natuurlijke rol van het vrouwelijke en het mannelijke in het leven alleen maar plaatsvinden onder onnatuurlijke omstandigheden die in strijd zijn met vrijheid en een bedreiging vormen voor de overleving van de mens. Bijgevolg moet er een wereld revolutie komen die een einde maakt aan alle materialistische omstandigheden die vrouwen belemmeren in de uitoefening van hun natuurlijke rol in het leven, en hen dus drijft tot het uitvoeren van mannelijke taken om gelijke rechten te bereiken. Een dergelijke revolutie zal onvermijdelijk plaatsvinden, met name in de industriële samenlevingen, als een reactie op het instinct om te overleven, zelfs zonder enige aanstichter van de revolutie, zoals Het Groene Boek.

Hedendaagse feministen zouden daar eens diep over moeten nadenken. Zij streefden naar gelijkheid met de mannen, met name op de arbeidsmarkt. Zij stuitten echter op een “glazen plafond”. Hoe hard zo ook werken en hoe goed ze ook zijn, een mannelijke collega wordt eerder bevorderd, krijgt meer carrièrekansen en verdient vaak een hoger loon. Volgens Gaddafi komt er vanzelf een omslag, als vrouwen genoeg hebben van deze dubbele belasting die hun geen gelijkheid heeft gebracht, maar hen wel beroofde van de tijd die ze aan hun kinderen hadden willen besteden.

Alle samenlevingen van vandaag de dag kijken naar vrouwen als weinig meer dan waren. Het Oosten beschouwt haar als een product dat kan worden gekocht en verkocht, terwijl het Westen haar vrouwelijkheid niet meer herkent.

Vrouwen dwingen om het werk van een man te doen is een flagrante schending van de vrouwelijkheid waarmee ze van nature is voorzien en die een natuurlijk doel definieert die essentieel is voor het leven. Het werk van mannen verduistert de prachtige kenmerken van de vrouw die zijn gemaakt voor vrouwelijke taken. Zij zijn als bloesems, die er zijn om pollen aan te trekken en om zaden te produceren. Als we de bloesems verwijderen, zou de rol van de planten in het leven tot een einde gekomen. De natuurlijke fraaiheid van vlinders en vogels en vrouwtjesdieren is er voor dit natuurlijke vitale doel. Als een vrouw mannenwerk verricht, dreigt ze te worden omgevormd tot een man, en daarmee haar rol en haar schoonheid te verlaten. Een vrouw heeft het volledige recht om te leven zonder te worden gedwongen te veranderen in een man en haar vrouwelijkheid op te geven.

Feministen, denk daar maar eens over na! Want de vrouwen die echt carrière hebben gemaakt, zijn vaak net zo hard en wreed als de mannen…

De fysieke structuur, die van nature anders is bij mannen en vrouwen, leidt tot verschillen in het functioneren van de organen, die op hun beurt leiden tot verschillen in de psyche, stemming, emoties, maar ook in fysieke verschijning. Een vrouw is zacht; een vrouw is mooi; een vrouw huilt snel en is snel bang. In het algemeen zijn vrouwen zachtaardig en zijn mannen agressief uit hoofde van hun inherente natuur.

Het negeren van de natuurlijke verschillen tussen mannen en vrouwen en hun rol verwisselen is een absoluut onbeschaafde houding, vijandig tegenover de wetten van de natuur, destructief voor het menselijk leven, en een echte oorzaak voor de ellende van het menselijke sociale leven.

Moderne industriële samenlevingen, die ervoor gezorgd hebben dat vrouwen zich aanpassen aan de dezelfde fysieke arbeid als mannen ten koste van hun vrouwelijkheid en hun natuurlijke rol in termen van schoonheid, moederschap en sereniteit, zijn materialistisch en onbeschaafd. Deze imiteren is net zo dom als het gevaarlijk is voor de beschaving en menselijkheid.

De vraag is dan niet of vrouwen wel of niet moet werken, want dat is een belachelijke materialistische presentatie van de zaak. De maatschappij moet voorzien in werk aan alle leden die in staat zijn tot werken en werk nodig hebben – mannen zowel als vrouwen, op voorwaarde dat individuen werken op hun eigen terrein en niet worden gedwongen tot het uitvoeren van ongeschikt werk.

Gaddafi is beslist niet tegen werkende vrouwen, maar dat werk moet zo zijn ingericht dat het niet ten koste gaat van hun zwakkere fysieke kracht, of ten koste van de kinderen die ze opvoeden. Niet het feit dat vrouwen werken, maar de aard van het werk en de arbeidsomstandigheden zijn hierbij bepalend.

Het is onrechtvaardig en dictatoriaal dat kinderen werken onder omstandigheden van volwassenen. Het is even onrechtvaardig en dictatoriaal dat vrouwen werken onder de omstandigheden van mannen.

Voor kinderarbeid geldt hetzelfde: niet onder dwang en de aard van het werk moet geschikt zijn voor het kind. In Nederland mogen kinderen niet werken, maar mijn ervaring is dat ze het graag doen!

Vrijheid betekent dat ieder mens een goede opvoeding krijgt die hem of haar in aanmerking doet komen voor werk dat past bij hem of haar. Dictatuur betekent dat de mens wordt geleerd wat niet geschikt is voor hen, en wordt gedwongen tot werk dat voor hen niet geschikt is. Werk dat geschikt is voor mannen is niet per se geschikt voor vrouwen, en de kennis die geschikt is voor kinderen is niet per se geschikt volwassenen.

Er is geen verschil in de rechten van de mens tussen man en vrouw, het kind en de volwassene, maar er is geen absolute gelijkheid tussen hen ten aanzien van hun plichten.

Gaddafi gaat niet uit van de gelijkheid van man en vrouw, maar pleit er voor om de verschillen te respecteren tussen mannen, vrouwen en kinderen. Hoe dat in de praktijk uitpakt, valt nog te bezien, maar een belangrijke regel haalde mij over de streep: het huis is van de vrouw! Kom daar in Nederland maar eens om…

Lees het Groene Boek zonder mijn commentaar (pdf): Deel 1; Deel 2; Deel 3

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

2 Reacties op “Het Groene Boek van Gaddafi: de vrouw”

  • Fred:

    Ik kan alleen maar zeggen dat de vrouw er met beide benen in is ingetrapt. Emancipatie? Vrijheid?
    Vrouwen zijn volgens mij juist beroofd van hun vrijheid.En niet alleen van hun vrijheid, maar ook de opvoeding van hun kind is volgens mij geroofd door de staat. De emancipatie is alleen maar in het leven geroepen omdat een werkende vrouw,de staat, geld oplevert. Een niet werkende vrouw kost de staat geld.De emancipatie was en is een goudmijn voor de staat, net als duurzaamheid,milieu,pensioenen,zorg etc etc.Al deze dingen zijn middelen om de elite rijker te maken. Het zijn absoluut geen doelen op zich. Hetzelfde als mensenrechten een middel is om oorlogen te rechtvaardigen.
    Lebbis legt het leuk uit:
    http://youtu.be/M99hA0rwhIw

    Ik zou weleens willen weten of de Westerse emancipatie, de vrouw (innerlijk)rijker en gelukkiger heeft gemaakt. Het kan haast niet denk ik. We denken van wel omdat we zo gemanipuleerd zijn geworden dat we geluk uitdrukken in de hoeveelheid geld die we hebben. Maar wat blijkt nu, arme Cubaanse vrouwen zijn veel gelukkiger dan de meeste Westerse rijke vrouwen.

  • Beste BOU
    Het is niet voor het eerst dat ik dit idee opper. Niemand heeft alle wijsheid in pacht, maar gaande weg ben ik tot de slotsom gekomen dat het voor vrouwen en kinderen, en ook voor de opvoeding van mannen, het beste is als vrouwen op jongere leeftijd dan nu kinderen kunnen baren en op kunnen voeden, in het bijzijn van alle generaties en genders. Namelijk al in hun opleidingstijd op school en universiteit. Bijkomstig voordeel is dat de biologieles en seksuele opvoedkundige les niet beter gegeven kan worden dan zo, en daardoor kan vervallen. Ik begrijp echt niet waarom ik met dit idee zoveel onbegrip bij de dames oogst. Geven me met omwegen altijd te kennen dat ik er onwelvoeglijke bijbedoelingen bij zou hebben. Mijn ervaring is dat vrouwen vaak conservatiever in de leer zijn dan zij willen bekennen.
    Ach ze zijn ook maar, en ik zei de man ook, allemaal belazerd door Edward Bernays en zijn gretig misbruikte misleidende propaganda. Je zal hem zeker kennen en waarschijnlijk staat hij ook op je blog, de documentaire The Century of the Self van Adam Curtis.
    Laatie er nou op staan! http://www.boublog.nl/20/01/2008/adam-curtis-the-century-of-the-self/

    Ik denk dat Gaddafi er ook wel voor zou zijn geweest. Weet het eigenlijk wel zeker.

    Verder ben ik het natuurlijk helemaal met je Nederlandse vertaling/uitleg van Het Groene Boek van Gaddafi eens. Of ben ik het er helemaal niet mee oneens. Eigenlijk ben ik ook maar een watje, wat ze altijd al van me zeeën! Maar daarmee maakten ze toch een grote fout want ik ben nog niet zo’n keiharde als ik zelf tegengekomen. Keihard in andere belangrijker zaken. Dat dus wel!

    Lebbis is GOED!

Laat een reactie achter

Recente reacties