Archief
Artikelen

De Zoutmannen van Tibet is een documentaire uit 1997 van Ulrike Koch, gefilmd onder de extreme omstandigheden die heersen in het hoogland van Tibet. Deze unieke documentaire volgt een groepje Tibetaanse nomaden op hun jaarlijkse tocht met 160 yaks naar de zoutmeren, gelegen in het uiterste noorden van Tibet. De reis door het onherbergzame landschap duurt ruim een maand, waarna er zout wordt vergaard. Vervolgens legt men de lange weg terug af, om het zout te ruilen voor gerst.

Tijdens de tocht worden strenge rituelen in acht genomen, die lijken op de rituelen in de Boeddhistische kloosters van Tibet. Ook heerst er een duidelijke taakverdeling tussen de leden van de groep. Vrouwen mogen niet deelnemen aan de jaarlijkse zouttocht, al weet niemand waarom. Vermoedelijk is de tocht te zwaar voor vrouwen, al wordt dat niet als zodanig gezegd. Eenmaal voorbij een zeker punt, spreken de mannen een andere taal, de zogenaamde zouttaal. Deze geheimtaal wordt alleen gesproken door de zoutmannen en dit nooit in gezelschap van vrouwen. Ook mogen ze dan geen “boze woorden” spreken.

Deze harde levenswijze met zijn rituelen is reeds duizenden jaren oud. Door de komst van de moderne beschaving in Tibet zal deze spirituele manier van zoutwinnen zeker verloren gaan. Kleine tekenen wijzen al op de komst van de moderne beschaving: een van de mannen draagt een bril, een ander een polshorloge en ook loopt een van hen op gymschoenen. Maar de komst van de vrachtwagens waarmee het zout kan worden vervoerd, vormt de grootste bedreiging. De zoutprijs is daardoor gedaald, zodat deze primitieve zouttochten niet langer rendabel zijn. Dat het Tibetaanse zout een speciale geneeskrachtige waarde zou hebben, blijft overigens twijfelachtig. Van zoutgebrek wordt men immers ziek en zout is dan het beste geneesmiddel.

The Saltmen of Tibet duurt een uur en 48 minuten.

De film staat in 4 delen op Youtube. Geniet! 😉

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

1 Reactie op “De zoutmannen van Tibet”

  • Beste BOU
    Het is echt jammer dat de omroep BOS destijds deze documentaire niet op uitzendinggemist heeft geplaatst. Het is alweer een tijd geleden dat ik hem gedeeltelijk op de TV zag, maar helaas die Nederlands ondertitelde verzie was toen, en nu dus nog steeds niet, terug te zien. Heb er naar gezocht maar helaas is die hoge resolutie video er niet meer. Ben er tenminste bijna zeker van dat het bij de BOS was dat ik ‘m zag.

Laat een reactie achter