Archief
Artikelen

We kennen allemaal wel het verhaal van de Sabijnse Maagdenroof. Kort na de stichting van Rome waren er veel meer mannen dan vrouwen in de stad. Daarom nodigde Romulus de naburige Sabijnen uit voor een feest. Zij kwamen in groten getale en namen ook hun vrouwen mee. Op een teken van Romulus grepen de Romeinen alle Sabijnse maagden en verjoegen de mannen. Toen de Sabijnen later terug kwamen om zich te wreken en de vrouwen te bevrijden, bleken de Sabijnse maagden heel gelukkig met hun Romeinse man. Tot zover de mythe!

De vrouwenbeweging FEMEN uit de Oekraïne protesteert niet alleen tegen seks toerisme, maar ook tegen internationale huwelijksbureaus en andere vormen van seks-slavernij. Nederlandse mannen die graag willen trouwen, maar in Nederland geen geschikte partner kunnen vinden, wenden zich tot een huwelijksbureau voor een mooie en lieve vrouw uit een straatarm buitenland. Zo’n meisje denkt dat ze goed terecht komt, maar ze wordt in feite volledig afhankelijk van haar echtgenoot. Dit is een vorm van huwelijksslavernij.

In het oude Griekenland, de bakermat van onze “democratie”, waren de vrouwen volledig overgeleverd aan hun vader, die hen vervolgens uithuwelijkte. Daarna waren ze overgeleverd aan hun echtgenoot. Ze mochten zelfs het huis niet verlaten, waardoor slavinnen meer vrijheid genoten dan hun meesteres! In het oude Rome had de vader of echtgenoot eveneens volledige zeggenschap over zijn vrouw en zijn dochters. Deze slavernij van de vrouwen gaat samen met het erfrecht van vader op zoon.

In de Middeleeuwen bleef dank zij het Christendom de totale zeggenschap van mannen over vrouwen bestaan. In de Islam was de verhouding iets beter geregeld, daar waren de vrouwen handelingsbekwaam, al was hun waarde in het erfrecht en het bewijsrecht slechts de helft van die van een man. Ook in onze “moderne” tijd is deze scheve machtsverhouding in stand gebleven. Pas in 1957 werden in Nederland de gehuwde vrouwen handelingsbekwaam! Om te trouwen, had men toen nog toestemming nodig van de ouders, tenzij men ouder was dan 33 jaar. Tegenwoordig geldt daarvoor de meerderjarige leeftijd: 18 jaar.

In het vaderrecht worden vrouwen verkwanseld en verkocht, niet alleen in de prostitutie, maar ook op de huwelijksmarkt. Hoewel we het huwelijk graag associëren met liefde en geluk, blijkt het voor veel vrouwen een pure vorm van slavernij. Rageh Omaar ging voor zijn onderzoek naar hedendaagse slavernij op zoek naar verkochte bruiden. Hij kwam terecht in India, maar het probleem speelt eigenlijk overal waar het vaderrecht geldt. Het erfrecht van vader op zoon, in de Naam van de Vader, leidt tot onvrijheid voor vrouwen en tot een machtsrelatie binnen het huwelijk. Het grootste probleem is daarbij volgens mij dat de vrouwen niet beseffen wat het vaderrecht met hen doet. Ze zien het als een natuurwet en proberen zichzelf zo goed mogelijk te verkopen op de huwelijksmarkt.

Bulgaria: The Business of Marriage

Slavery: A 21st Century Evil – Bridal slaves duurt 24 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

4 Reacties op “Hedendaagse huwelijksslavernij”

  • Inderdaad iets waar je je ouderwets aan kan ergeren. Ik denk dat de beste oplossing is: rijkdom en verplicht onderwijs voor iedereen.

    Een huwelijksmarkt komt overigens in meer landen voor; nu heet dat datingavond. Bij de Wodaabe van de Sahel dansen de mannen om zo vrouwen te verleiden.
    http://www.evtv1.com/player.aspx?itemnum=5238
    In Nepal dansen beide seksen.

  • mr. drs. Bou:

    Mooi filmpje, Visionair! Helaas laat het zich niet embedden.

    Dat mannen en vrouwen dansen om elkaar te verleiden, dat is eigenlijk overal zo.

    Dat vrouwen worden verkwanseld op de huwelijksmarkt, vind ik echter een vorm van slavernij. Heel terecht dat de vrouwenbeweging in de Oekraïne óók protesteert tegen de huwelijksbureau’s.

  • marieke:

    Het beschermen van ieders rechten is de kern en dat is niet hetzelfde als “iemand helpen en voor die persoon beslissen, want jij weet wat goed is voor haar”. Ook in Nederland komt het voor. Als hoogopgeleide autochtonen geemancipeerde vrouw maak je nog steeds mee dat mensen en instanties achter je rug om over jou leven willen beslissen (omdat je toevallig mooi of slim bent en zij zijn geobsedeerd van je en daarbij arrogant genoeg om dus maar even met je ‘mee te denken’). De strijd tegen slavernij is nooit voorbij, want alles wat mooi is, is kwetsbaar. Dat geldt ook in Nederland voor Hollandse vrouwen.

  • Beste BOU,
    Goed artikel van Peter Storm, is hier wel relevant te plaatsen. Het is langer dan deze copypast. Op doorbraak.eu staat ie ook, maar dan in z’n geheel.

    “Belangrijk is tegelijk dat er een geluid opkomt dat de strijd tegen verkrachting en seksueel geweld probeert te verbinden met inzichten in de enorme ongelijkheden tussen klassen en kasten, tussen arm en rijk, machtig en machteloos, hoge status en lage status. Want ook dat is een belangrijk punt: vrouwen onderaan de sociale ladder – arme vrouwen in krottenwijken of in boerendorpen, vrouwen uit de lagere kasten of geheel kasteloos – zijn systematisch doelwit van misbruik, waaronder verkrachting. Mensen uit hoge kringen, mannen met posities van macht, rijkdom en status, kunnen vrijwel straffeloos met ondergeschikte vrouwen doen wat ze willen, terwijl de politie wegkijkt, media en filmwereld seksistische stereotypen verspreiden en de politiek eindeloos over wetten beraadslaagt om verkrachting te bestrijden maar verkrachting binnen het huwelijk nog steeds niet als verkrachting willen beschouwen. Patriarchale onderdrukking, kapitalistische uitbuiting en autoritaire overheersing gaan hand in hand, verknoopt in een wereld van brute ongelijkheid en geweld.

    Ik zeg bewust: wereld. Ja, India is een verschrikking voor vrouwen. Maar in de cijferbrij waar ook ik uit heb geput, mogen we niet afleiden dat India uniek is. Emer O’Toole verwijst in de Guardian naar een BBC-stuk dat rept van een verkrachting elke 14 uur in de hoofdstad Delhi. “Dat is gelijk aan 625 per jaar. Maar in Engeland en Wales, met een bevolking die 3,5 keer zo groot is als die van Delhi, vonden we een aantal van geregistreerde verkrachtingen dat proportioneel vier keer zo hoog is: 9.509.” En: “De Wall Street Journal spreekt schande van het feit dat in India slechts iets meer dan een kwart van de van verkrachting beschuldigden veroordeeld worden; in de VS leidt slechts 24 procent van de beschuldigingen van verkrachting tot een arrestatie, om het maar niet over een veroordeling te hebben.” Wijdverbreide verkrachting, en het patriarchale overheersingssysteem waar het een uitvloeisel van is, is niet Indiaas, niet oosters, maar een wereldwijde verschrikking.” http://www.ravotr.nl/2013/01/09/india-verkrachting-en-verzet-met-wereldwijde-betekenis/

Recente reacties