Archief
Artikelen

De coup van Honduras is een lang verhaal, dat in afleveringen wordt verteld. Op 28 juni werd president Zelaya ontvoerd naar Costa Rica. Hoewel de internationale gemeenschap erkende dat niet Micheletti, maar Zelaya de wettige president was, lukte het hem niet om terug te keren naar Honduras, dat nu volledig werd gecontroleerd door de militairen, inclusief een nachtelijk straatverbod! Toch vroeg de bevolking in massale demonstraties om zijn terugkeer, terwijl de media in Honduras geblokkeerd werden om een verdere verspreiding van de opstand te voorkomen. In Washington werd intussen druk gelobbyd door de coup-plegers. Een militaire staatsgreep is volgens de internationale gemeenschap illegaal, geen enkel land durfde het nieuwe regime openlijk te erkennen. Toch deed men business as usual met Honduras!

De volgende episode gaat over de diplomatieke strijd, die zich voornamelijk afspeelde in Washington. De politieke achtergrond van de coup blijkt niet te liggen in de persoon van Zelaya, want deze had als president nog slechts een half jaar te gaan, maar in zijn voorstel voor het referendum dat zou kunnen leiden tot een nieuwe grondwet die meer macht zou kunnen geven aan de bevolking. De huidige grondwet stamt uit 1982, toen in Honduras een door de VS gesteunde dictatuur heerste. Ook bleken de zakelijke belangen van Canada in de mijnen van Honduras belangrijker dan de zogenaamd zo hoog geprezen Vrijheid en Democratie, maar dit ging gepaard met diplomatieke hypocriete en wollige argumenten.

Alle Amerikaanse landen beleden met de mond dat ze Zelaya steunden, maar in feite gebeurde er vrijwel niets en het weinige wat er gebeurde, was zeker geen steun voor Zelaya. De veroordeling van het nieuwe regime bleek slechts een diplomatieke show. De bevolking bleef demonstreren tegen de coup en Zelaya ging door met zijn internationale diplomatieke actie. Ook probeerde Zelaya nogmaals terug te keren naar Honduras, ditmaal via Nicaragua, maar het leger van Honduras belette hem de terugkeer aan de grens.

The Honduran Battle for Washington, 21 juli 2009

Zelaya just one of millions, 23 juli 2009

Al Jazeera English interview with Honduran Colonel as Zelaya tries to cross border – 25 juli 2009

Honduras: Where does Washington stand? 5 aug. 2009

Intussen sluit de VS een overeenkomst met Columbia om meer militaire bases in dat land te vestigen, zogenaamd in de strijd tegen de drugs!

Eva Golinger: US to attack Venezuela, 12 aug. 2009

(wordt vervolgd…)

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

5 Reacties op “Honduras en Washington na de coup van 2009”

  • Eheu:

    Het volgende krantenstukje gaat over Zelaya en mind control:

    http://www.tlaxcala.es/pp.asp?reference=8813&lg=en

    Groet

    Eheu

  • Beste BOU

    De leugen regeert en de waarheid crepeert, dit wordt volledig mogelijk gemaakt door de mainstream massamedia die een ieder of die nou geïnteresseerd is of niet vanaf het moment dat zijn/haar eigen mening zich vormt door de strot wordt gedouwd. Met dit tragische gegeven worstel ik al mijn leven lang. Maar was er, en daar ben ik van overtuigd, van af halverwege de vorige eeuw zoiets als boublog geweest dan was het toch een stuk gemakkelijker voor mij geweest. Want dan was de waarheid in de beelden die je op je blog plaatst voor een ieder toegankelijk geweest, en had ik er naar kunnen verwijzen.

    Leugenaars kunnen liegen wat ze liegen, voor welk belang of welke reden dan ook, vanuit welke machtspositie dan ook. Dit speelt al zolang een extreem geweldadige rol op wereldschaal, op die wereld, onze Aarde. Die planeet waarmee alles wat erop leeft het er toch onvermijdelijk mee zal moeten doen. Het zal moeten doen met die eenzame planeet in een onafzienbaar en extreem geweldadige Kosmos.

    Wie brengt die leugenaars aan hun verstand, dat het het Leven is, dat het enige is dat voor zolang het dit organisme is vergund te leven, dit leven in dat waar er maar een van is, die oneindig geweldadige Kosmos, het enige is dat kan weigeren aan die extreme kosmische geweldadigheid deel te nemen.

    In wat voor tijd leven die leugenaars nog? Een kosmonaut doet er toch ook alles aan, ondersteund door de wetenschap en de techniek, om alle gevaren te elimineren. Anno 2011!

    Dit zondagochtend gebedje is in z’n geheel offtopic. Maar wat mij inspireerde zijn deze beelden gerelateerd aan de dagelijkse praktijk op de grond en de leugens die die praktijken veroorzaken. http://www.nrc.nl/nieuws/2011/11/13/moeten-we-jaloers-zijn-op-andre-kuipers/

  • FUBAR:

    Hier verschil ik toch echt over van visie , ik denk dat de Amerikanen en Canadezen het uiteindelijk hebben getolereerd omdat :
    1 Niemand zat te wachten om het spel zo hoog te spelen voor zo’n relatief onbelangrijk land
    2 Zolang de financiele en staatsbelangen van de Candezen en de Amerikanen werden gegarandeerd ze het eigenlijk prima zat vonden.

    Ik denk oprecht dat het Amerika wel zou willen dat het democratischer en vrijer zou worden , maar dat men geen tijd en moeite daarin wil steken , en al helemaal niet eigen belang daarin riskeren.

  • mr. drs. Bou:

    FUBAR, hierover verschillen we inderdaad van visie! 😉

  • FUBAR:

    Ik verschil heel veel van visie met artikelen van Boublog , maar in tegenstelling tot andere ben ik bereid er wel naar te luisteren. Over Libie , 11 september .. al vroeg kwam ik er achter als er grote dingen aan de hand zijn dat je alle media dezelfde bronnen aan informatie hebben. Leuk en aardig allemaal, maar iedereen weet uit eigen ervaring dat in de meeste gevallen er niet zoiets als neutraal bestaad.

    Neem recentelijk dat er pas voor het eerste echt werd gemeld over onderlinge gevechten tussen de rebellen in Libie, iets wat de critici van het nieuwe bewind al lang hadden voorspeld. Ongetwijfelt dat we het vaak oneens zullen worden , maar iemand die anders tegen dingen aan kijkt zet je wel critici aan het denken en voorkomt dat je geheel eenzijdig berichten gaat geloven.

Laat een reactie achter

Recente reacties