Archief
Artikelen

Afghanistan is al 30 jaar lang een verhaal van geweld en oorlog. Sulha Afghanistan Movie Documentary werd gemaakt door Afghaanse tieners en kinderen die samen wonen in een buitenlands weeshuis of pleeggezin (dit blijft onduidelijk). Ze vertellen eerst iets over de geschiedenis van hun land. Dan laten ze beelden zien van andere kinderen in Afghanistan, in een weeshuis, in de ruïnes en de sloppenwijken, op de vuilnisbelt en op straat. Alle kinderen hebben een hekel aan oorlog, zij zijn dan ook degenen die er het meeste onder lijden.

De docu begint met een overzicht van historische helden, met hun portret. Dit duurt slechts 2 minuten, haak dus niet af! Daarna komen de kinderen aan het woord die iets vertellen over zichzelf en de geschiedenis van hun land. Zij hebben dit verhaal op school geleerd, het is nogal ideologisch gekleurd en ze beginnen ook niet bij het begin. Hun schoolse geschiedenis van Afghanistan begint in 1921, toen het land de vrijheid kreeg van Engeland! Daar gaat wel wat aan vooraf.

Afghanistan was reeds in de oudheid een vrij ondoordringbaar bergland met vruchtbare dalen. Een belangrijke karavaanweg, de Zijderoute, liep van Perzië (Iran) door Afghanistan naar China en weer terug. Afghanistan verhandelde kostbare delfstoffen, zoals goud en edelstenen, waaronder het zeer begeerde lapis lazuli. Tot de komst van de Islam (omstreeks 700 AD vanuit het westen) was Boeddhisme eeuwen lang de dominante religie. Vanuit het noorden hebben de Mongolen daarna nog twee maal het land “veroverd”, maar zij waren eigenlijk op doortocht naar Bagdad en India.

In de 19e eeuw werd India/Pakistan een kolonie van Engeland. Na de “verovering” van Afghanistan middels twee Anglo-Afghaanse oorlogen (rond 1840 en 1880), werd een groot deel van Afghanistan tot een provincie van Brits India verklaard. Op papier zal het wel hebben geklopt, in elk geval kreeg Afghanistan in 1921 de vrijheid van Engeland!

Tot en met de Tweede Wereldoorlog bleef alles redelijk rustig, maar tijdens de Koude Oorlog leidden de snelle modernisering en de relatie met Rusland tot onlusten. Deze werden gevoed door extreme Moslims, die in Pakistan werden opgeleid en gefinancierd door het “Vrije Westen”. In 1979 volgde de inval van Russische legers. Tien jaar later waren de Russen verslagen, zij verlieten het land. Er volgde een religieus getinte burgeroorlog die volgens de kinderen vooral werd gevoerd door Islam-strijders uit het buitenland (de door de CIA gesteunde Al Qaida!). Daarop volgde het terreurbewind van de Taliban. In oktober 2001 kwamen de Amerikanen, zij beloofden het land vrijheid en democratie, maar de vrede kwam niet. Weer 10 jaar oorlog!

Vanaf ongeveer minuut 23 gaat de geschiedenisles bijna naadloos over in een verslag van de huidige situatie van geweld en wat dat betekent voor de kinderen in Afghanistan. Zij hebben zwaar te lijden onder de oorlog. Op het einde zien we de jonge makers nog even terug. Het was hun eerste film en ze vonden het wel moeilijk! Hun inspanning heeft geleid tot een indrukwekkend pleidooi voor de vrede! De film eindigt met een reeks foto’s van de rustieke schoonheid van het land, dus met een glimlach…

Voor de kinderen van Afghanistan is de oorlog een ramp die hun overkomt. Zij weten niet eens waarom er wordt gevochten, maar ze zijn wel systematisch het slachtoffer! RAWA orphanages schrijft:

Afghanistan has been at war continuously for almost three decades. These conflicts have left behind a legacy of complete turmoil; millions of deaths, destruction of the whole landscapes and collapse of the country’s infrastructure. Undoubtedly, the bulk of this tragedy was borne by the children and women who are the most vulnerable segment of any society and therefore the prime victims of this calamity. The children have suffered the horrors of kidnapping and child trafficking, sexual abuses, child labor in addition to appalling humiliation and degradation.

UNICEF and other reliable sources provide heart-wrenching statistics estimating the wretched conditions of the Afghan children: 60% of children have lost at least one member of their family or close relatives; 35% of children have lost one of their parents, over 600,000 children sleep on streets, for every 50,000 there is one physician or doctor and of the 200,000 disabled people 50% are children.

De documentaire is Engels ondertiteld en al klopt dit Engels niet altijd, de beelden spreken voor zich.

Sulha Afghanistan Movie duurt 52 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

3 Reacties op “De Afghaanse geschiedenis van de kinderen”

  • mr. drs. BOU:

    Morris geeft even een overzicht van een dagje Afghanistan, het aantal doden en gewonden en de plaatsen waar strijd wordt geleverd.

    Afghanistan Resistance Reports 24 Hours to 19th Oct

  • mr. drs. Bou:

    In Afghanistan vriezen nu kinderen dood!

    Afghanistan’s coldest winter in years kills at least 40

    More than 40 people, most of them children, have frozen to death in what has been Afghanistan’s coldest winter in years.

    The government has recorded 41 deaths from freezing in three provinces – Kabul, Ghor and Badakhshan, said Health Ministry spokesman Ghulam Sakhi Kargar.

    All but three or four of those deaths were children, he said. Twenty-four of the deaths were in the capital of Kabul, mostly in camps for people who have fled fighting elsewhere in the country.

    US in Violation of Geneva in Afghanistan

    Mass Child Freezing Deaths, Proof of Mass Starvation

    By Ralph Lopez

    A crucial component of Article 55 would obviously be “To the fullest extent of the means available to it…” Some argue, not altogether convincingly, that in remote areas of Afghanistan where starvation is prevalent, the US lacks the means to meet the food and basic survival requirements of the occupied population. Mountain passes are snowed in for a good part of the year, and high altitudes and bad weather make airlift difficult. In Ghazni and other remote provinces it is not unusual to hear reports that villages have been reduced to eating grass, and lose many members over the course of winter.

    But it is in the Kabul refugee camps, in the most secure area of the country with constant NATO activity in and around it, where at least 23 children have been reported by the New York Times to have frozen to death since Jan. 15th, due to lack of simple items such as blankets, warm clothes, food, and fuel for heating the tents and mud huts that are now home to approximately 35,000 Afghans. The winter which has hit Kabul is the coldest in 20 years.

Laat een reactie achter

Recente reacties