Archief
Artikelen

Als we op school iets leren over de 1e Wereldoorlog, dan gaat het meestal over de strijd tussen Duitsland en Frankrijk en de loopgraven in België. Er bestond echter nog een ander belangrijk front: het Midden Oosten. De oorlog begon met de moord op aartshertog Frans Ferdinand van Oostenrijk-Hongarije in Sarajevo, in Servië. Daarop verklaarde Oostenrijk-Hongarije de Serven de oorlog. De Duitsers steunden Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk sloot in 1914 een verdrag met Duitsland tegen Rusland. Servië werd namelijk gesteund door Rusland. Door reeds bestaande verdragen met Rusland raakten ook Engeland en Frankrijk bij de oorlog betrokken. Zij bezaten kolonies over de hele wereld, van Australië tot Canada en in heel Afrika, waardoor het een Wereldoorlog werd. Pas in 1917 stortte ook de VS zich in de oorlog, terwijl Rusland zich na de Bolsjewistische Revolutie terugtrok uit de strijd tegen Duitsland.

Door de deelname van het Ottomaanse Rijk aan de kant van Duitsland en Oostenrijk-Hongarije werd het Midden Oosten een strijdtoneel. Het Ottomaanse Rijk werd belaagd door de Engelsen, die vanuit Europa de Dardanellen wilden oversteken, en door de Russen die via de Kaukasus en Armenië Turkije binnenvielen. Maar ook vanuit Egypte, dat werd bestuurd door Engeland, trokken de troepen op tegen het Ottomaanse Rijk, dat zich uitstrekte tot het huidige Israël en tot Irak met Bagdad als hoofdstad.

Rond de eeuwwisseling was aardolie een steeds grotere rol gaan spelen in de energievoorziening. De Engelse marine werd in 1911 gemoderniseerd, waarbij men overging van steenkolen en stoom op dieselmotoren. Het was daarom belangrijk om de oliebronnen van de Ottomanen te veroveren. Deze lagen in Bakoe aan de Kaspische Zee en in Irak! De belangrijkste prijs die in de Grote Oorlog te winnen viel, was de aardolie in het Midden Oosten.

In deze Wereldoorlog vonden 15 à 17 miljoen militairen en burgers de dood. Het was de eerste oorlog waarin fabrieksmatig geproduceerde wapens en de techniek de overhand kregen, zoals machinegeweren, gifgas, kanonnen en prikkeldraad, en waarin tanks en vliegtuigen gebruikt werden. De gevechtstactiek dateerde echter nog uit de 19e eeuw. Er waren wel spoorwegen, maar die waren gemakkelijk te saboteren. Er waren echter nog nauwelijks wegen voor gemotoriseerd verkeer. Men voerde de troepen aan per schip en vocht te voet en te paard (of met kamelen!), met geweren met bajonetten, met lastig te verplaatsen kanonnen. De getalsterkte van een leger was meestal bepalend voor de afloop van de strijd. Het was ook de tijd van de grote gezinnen en de verbeterde gezondheidszorg, waardoor overal een bevolkingsoverschot ontstond. Miljoenen jonge mannen werden naar het front gestuurd. Dat was een van de oorzaken van de enorme aantallen doden en gewonden.

De volgende documentaire over de Wereldoorlog bestaat voor een groot deel uit oude foto’s en filmbeelden. Zeer zichtbaar is het gemak waarmee men bereid was om bloed te vergieten en mensenlevens te verspillen. Ook ziet men de puinhopen die ook toen al ontstond door deze zinloze activiteit. Anderhalf uur lang komt er ook geen vrouw in voor! In Europa eindigde de oorlog in november 1918, waarna in 1919/1920 de Vrede van Versailles werd getekend. Omdat men zich toch wel wat schaamde voor al dat bloedvergieten, werd de Volkerenbond opgericht, die in de toekomst alle oorlogen moest voorkomen. Geholpen heeft dat niet; de voorwaarden van Versailles waren voor Duitsland zo ondragelijk, dat in 1939 weer een Wereldoorlog uitbrak.

Aan het einde van de Grote Oorlog waren vier mogendheden politiek en militair verslagen: Duitsland, Rusland, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk – de laatste twee hielden zelfs op te bestaan. Uit het Russische Rijk ontstond na de revolutie van 1917 de Sovjet-Unie, terwijl in Centraal-Europa allerlei nieuwe kleine staten werden gevormd. Het Midden Oosten werd verdeeld tussen Engeland en Frankrijk, waarbij Engeland het grootste deel opeiste. Syrië en Libanon gingen naar Frankrijk, de rest van het Midden Oosten ging naar Engeland, maar in het Midden Oosten was de oorlog daarmee nog niet voorbij!

Het laatste half uur van de documentaire gaat voornamelijk over de strijd na 1918 om de verdeling van het Midden Oosten. In Palestina troffen de Engelsen voorbereidingen voor een nieuwe Joodse staat. Met de wensen van en beloften aan de Arabieren, die aan de kant van de Engelsen hadden gevochten, werd volstrekt geen rekening gehouden. Aan de plaatselijke bevolking van het oude Ottomaanse Rijk werd ook al niets gevraagd. In de Kaukasus vochten de Russen nog tegen de Turken, dit voor het bezit van Armenië. In Turkije vocht Kemal Atatürk voor een onafhankelijke Turkse staat. Een Griekse invasie van Turkije leidde bij Izmir opnieuw tot massaal bloedvergieten. Die slag werd gewonnen door de Turken, waarna Kemal Atatürk de Engelsen vriendelijk verzocht om uit Istanboel te vertrekken. In oktober 1923 eindigde deze oorlog met de Vrede van Lausanne.

Ook in de rest van het Midden Oosten was de oorlog niet voorbij. De bezetting door Engeland en Frankrijk werd door de bevolking niet aanvaard en de Euclidische grenzen die door Frankrijk en Engeland in Versailles op de kaart waren getrokken, werden door de bevolking niet erkend. Koerdistan werd in Versailles van de kaart geveegd, hun gebied werd verdeeld over vier verschillende landen! De Koerden wonen sindsdien in Syrië, Irak, Iran en Turkije. Hoewel de ene staat na de andere sindsdien “onafhankelijk” werd, bleven de westerse mogendheden hun invloed uitoefenen. De onrust in het Midden Oosten is daarna nooit echt gestopt. Het ene conflict volgt er op het andere, maar de kern is toch dat het “Vrije Westen” de beheersing wil houden over de aardolie in het Midden Oosten. Conflicten tussen Europese landen tegenwoordig beslecht met gebekvecht in Brussel, maar in het Midden Oosten is de Grote Oorlog tot op heden niet voorbij.

Blood and Oil:The Middle East in World War I duurt een uur en 53 minuten.

De strijd om de aardolie is vanaf het begin niet alleen gepaard gegaan met excessief bloedvergieten, maar ook met een excessieve verspilling van die aardolie. Aan deze cyclus van krankzinnige verspilling met het oog op de winst die het beroven van de “vijand” opbrengt, zal in de 21e eeuw wel een einde komen. De aardolie wordt schaars en binnenkort is het op! Als de oorlog dan al niet wordt uitgevochten met stokken en stenen, zal men net als in WO I weer op de fiets naar het front moeten trekken. In “The History of Oil” legt Robert Newman dit op een vrolijke manier uit. Deze video is al eens eerder op Boublog geplaatst, maar hij is leerzaam en leuk genoeg om te herplaatsen.

Robert Newman: The History of Oil duurt 45 minuten.

Share and Enjoy:
  • NuJIJ
  • Twitter
  • Facebook
  • Hyves
  • RSS
  • email

1 Reactie op “Bloed en olie: Het Midden Oosten in de 1e Wereldoorlog”

  • localmc:

    The Middle East in World War I – onmisbare documentaire om het huidige tijdperk te begrijpen.. tegelijk is het ongelofelijk hoe de oude machten van Europa hun interne conflicten zo massaal in de afgelopen eeuwen over de wereld hebben kunnen verspreiden. Ook onze huidige samenleving is gebaseerd op dit machtsprincipe en gebaseerd op roof en uitbuiting zonder ook maar enig besef te hebben van wezenlijk organische levenskwaliteit..

    In de volgende video (ENGELS 11:44 )spreekt Dr Marimba Ani over hoe dit vernietigende machtsprincipe werkt wat al eeuwen door Europa op succesvolle wijze wordt geëxploiteerd werkt en dat deze planeet steeds zwaarder beschadigd..

    Dr Marimba Ani on the ending of european cultural construct

    http://youtu.be/_s-y-Uk-O0s

Laat een reactie achter

Recente reacties